Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
propitiare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
propitiator auch noch Formen von:
propitiator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitio
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
propitias
|
du besänftigst |
| 3. Person Singular |
propitiat
|
er/sie/es besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiamus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
propitiatis
|
ihr besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitiant
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitior
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
propitiaris propitiare
|
du wirst besänftigt |
| 3. Person Singular |
propitiatur
|
er/sie/es wird besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiamur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
propitiamini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitiantur
|
sie werden besänftigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiem
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
propities
|
du besänftigest |
| 3. Person Singular |
propitiet
|
er/sie/es besänftige |
| 1. Person Plural |
propitiemus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
propitietis
|
ihr besänftiget |
| 3. Person Plural |
propitient
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitier
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
propitieris propitiere
|
du werdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
propitietur
|
er/sie/es werde besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiemur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
propitiemini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitientur
|
sie werden besänftigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabam
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
propitiabas
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
propitiabat
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
propitiabamus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
propitiabatis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
propitiabant
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabar
|
ich wurde besänftigt |
| 2. Person Singular |
propitiabaris propitiabare
|
du wurdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
propitiabatur
|
er/sie/es wurde besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiabamur
|
wir wurden besänftigt |
| 2. Person Plural |
propitiabamini
|
ihr wurdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitiabantur
|
sie wurden besänftigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiarem
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
propitiares
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
propitiaret
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
propitiaremus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
propitiaretis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
propitiarent
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiarer
|
ich würde besänftigt |
| 2. Person Singular |
propitiareris propitiarere
|
du würdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
propitiaretur
|
er/sie/es würde besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiaremur
|
wir würden besänftigt |
| 2. Person Plural |
propitiaremini
|
ihr würdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitiarentur
|
sie würden besänftigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabo
|
ich werde besänftigen |
| 2. Person Singular |
propitiabis
|
du wirst besänftigen |
| 3. Person Singular |
propitiabit
|
er/sie/es wird besänftigen |
| 1. Person Plural |
propitiabimus
|
wir werden besänftigen |
| 2. Person Plural |
propitiabitis
|
ihr werdet besänftigen |
| 3. Person Plural |
propitiabunt
|
sie werden besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabor
|
ich werde besänftigt werden |
| 2. Person Singular |
propitiaberis propitiabere
|
du wirst besänftigt werden |
| 3. Person Singular |
propitiabitur
|
er/sie/es wird besänftigt werden |
| 1. Person Plural |
propitiabimur
|
wir werden besänftigt werden |
| 2. Person Plural |
propitiabimini
|
ihr werdet besänftigt werden |
| 3. Person Plural |
propitiabuntur
|
sie werden besänftigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavi
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
propitiavisti
|
du hast besänftigt |
| 3. Person Singular |
propitiavit
|
er/sie/es hat besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiavimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
propitiavistis
|
ihr habt besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitiaverunt propitiavere
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus sum
|
ich bin besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
propitiatus es
|
du bist besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
propitiatus est
|
er/sie/es ist besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
propitiati sumus
|
wir sind besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
propitiati estis
|
ihr seid besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
propitiati sunt
|
sie sind besänftigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiaverim
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
propitiaveris
|
du habest besänftigt |
| 3. Person Singular |
propitiaverit
|
er/sie/es habe besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiaverimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
propitiaveritis
|
ihr habet besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitiaverint
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus sim
|
ich sei besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
propitiatus sis
|
du seiest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
propitiatus sit
|
er/sie/es sei besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
propitiati simus
|
wir seien besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
propitiati sitis
|
ihr seiet besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
propitiati sint
|
sie seien besänftigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiaveram
|
ich hatte besänftigt |
| 2. Person Singular |
propitiaveras
|
du hattest besänftigt |
| 3. Person Singular |
propitiaverat
|
er/sie/es hatte besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiaveramus
|
wir hatten besänftigt |
| 2. Person Plural |
propitiaveratis
|
ihr hattet besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitiaverant
|
sie hatten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus eram
|
ich war besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
propitiatus eras
|
du warst besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
propitiatus erat
|
er/sie/es war besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
propitiati eramus
|
wir waren besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
propitiati eratis
|
ihr wart besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
propitiati erant
|
sie waren besänftigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavissem
|
ich hätte besänftigt |
| 2. Person Singular |
propitiavisses
|
du hättest besänftigt |
| 3. Person Singular |
propitiavisset
|
er/sie/es hätte besänftigt |
| 1. Person Plural |
propitiavissemus
|
wir hätten besänftigt |
| 2. Person Plural |
propitiavissetis
|
ihr hättet besänftigt |
| 3. Person Plural |
propitiavissent
|
sie hätten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus essem
|
ich wäre besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
propitiatus esses
|
du wärest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
propitiatus esset
|
er/sie/es wäre besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
propitiati essemus
|
wir wären besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
propitiati essetis
|
ihr wäret besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
propitiati essent
|
sie wären besänftigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavero
|
ich werde besänftigt haben |
| 2. Person Singular |
propitiaveris
|
du wirst besänftigt haben |
| 3. Person Singular |
propitiaverit
|
er/sie/es wird besänftigt haben |
| 1. Person Plural |
propitiaverimus
|
wir werden besänftigt haben |
| 2. Person Plural |
propitiaveritis
|
ihr werdet besänftigt haben |
| 3. Person Plural |
propitiaverint
|
sie werden besänftigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus ero
|
ich werde besänftigt worden sein |
| 2. Person Singular |
propitiatus eris
|
du wirst besänftigt worden sein |
| 3. Person Singular |
propitiatus erit
|
er/sie/es wird besänftigt worden sein |
| 1. Person Plural |
propitiati erimus
|
wir werden besänftigt worden sein |
| 2. Person Plural |
propitiati eritis
|
ihr werdet besänftigt worden sein |
| 3. Person Plural |
propitiati erunt
|
sie werden besänftigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propitiare
|
besänftigen |
| Vorzeitigkeit |
propitiavisse
|
besänftigt haben |
| Nachzeitigkeit |
propitiaturum esse
|
besänftigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propitiari propitiarier
|
besänftigt werden |
| Vorzeitigkeit |
propitiatum esse
|
besänftigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
propitiatum iri
|
künftig besänftigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propitia
|
besänftige; besänftig! |
| 2. Person Plural |
propitiate
|
besänftigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propitiato
|
| 3. Person Singular |
propitiato
|
| 2. Person Plural |
propitiatote
|
| 3. Person Plural |
propitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propitiare
|
das Besänftigen |
| Genitiv |
propitiandi
|
des Besänftigens |
| Dativ |
propitiando
|
dem Besänftigen |
| Akkusativ |
propitiandum
|
das Besänftigen |
| Ablativ |
propitiando
|
durch das Besänftigen |
| Vokativ |
propitiande
|
Besänftigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiandus
|
propitianda
|
propitiandum
|
| Genitiv |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitiandi
|
| Dativ |
propitiando
|
propitiandae
|
propitiando
|
| Akkusativ |
propitiandum
|
propitiandam
|
propitiandum
|
| Ablativ |
propitiando
|
propitianda
|
propitiando
|
| Vokativ |
propitiande
|
propitianda
|
propitiandum
|
Plural
| Nominativ |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitianda
|
| Genitiv |
propitiandorum
|
propitiandarum
|
propitiandorum
|
| Dativ |
propitiandis
|
propitiandis
|
propitiandis
|
| Akkusativ |
propitiandos
|
propitiandas
|
propitianda
|
| Ablativ |
propitiandis
|
propitiandis
|
propitiandis
|
| Vokativ |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitians
|
propitians
|
propitians
|
| Genitiv |
propitiantis
|
propitiantis
|
propitiantis
|
| Dativ |
propitianti
|
propitianti
|
propitianti
|
| Akkusativ |
propitiantem
|
propitiantem
|
propitians
|
| Ablativ |
propitianti propitiante
|
propitianti propitiante
|
propitianti propitiante
|
| Vokativ |
propitians
|
propitians
|
propitians
|
Plural
| Nominativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
| Genitiv |
propitiantium propitiantum
|
propitiantium propitiantum
|
propitiantium propitiantum
|
| Dativ |
propitiantibus
|
propitiantibus
|
propitiantibus
|
| Akkusativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
| Ablativ |
propitiantibus
|
propitiantibus
|
propitiantibus
|
| Vokativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiatus
|
propitiata
|
propitiatum
|
| Genitiv |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiati
|
| Dativ |
propitiato
|
propitiatae
|
propitiato
|
| Akkusativ |
propitiatum
|
propitiatam
|
propitiatum
|
| Ablativ |
propitiato
|
propitiata
|
propitiato
|
| Vokativ |
propitiate
|
propitiata
|
propitiatum
|
Plural
| Nominativ |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiata
|
| Genitiv |
propitiatorum
|
propitiatarum
|
propitiatorum
|
| Dativ |
propitiatis
|
propitiatis
|
propitiatis
|
| Akkusativ |
propitiatos
|
propitiatas
|
propitiata
|
| Ablativ |
propitiatis
|
propitiatis
|
propitiatis
|
| Vokativ |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiaturus
|
propitiatura
|
propitiaturum
|
| Genitiv |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiaturi
|
| Dativ |
propitiaturo
|
propitiaturae
|
propitiaturo
|
| Akkusativ |
propitiaturum
|
propitiaturam
|
propitiaturum
|
| Ablativ |
propitiaturo
|
propitiatura
|
propitiaturo
|
| Vokativ |
propitiature
|
propitiatura
|
propitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiatura
|
| Genitiv |
propitiaturorum
|
propitiaturarum
|
propitiaturorum
|
| Dativ |
propitiaturis
|
propitiaturis
|
propitiaturis
|
| Akkusativ |
propitiaturos
|
propitiaturas
|
propitiatura
|
| Ablativ |
propitiaturis
|
propitiaturis
|
propitiaturis
|
| Vokativ |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propitiatum
|
propitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitio
|
|
| 2. Person Singular |
propitias
|
|
| 3. Person Singular |
propitiat
|
|
| 1. Person Plural |
propitiamus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiatis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitior
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaris propitiare
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiamur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiamini
|
|
| 3. Person Plural |
propitiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiem
|
|
| 2. Person Singular |
propities
|
|
| 3. Person Singular |
propitiet
|
|
| 1. Person Plural |
propitiemus
|
|
| 2. Person Plural |
propitietis
|
|
| 3. Person Plural |
propitient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitier
|
|
| 2. Person Singular |
propitieris propitiere
|
|
| 3. Person Singular |
propitietur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiemur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiemini
|
|
| 3. Person Plural |
propitientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabam
|
|
| 2. Person Singular |
propitiabas
|
|
| 3. Person Singular |
propitiabat
|
|
| 1. Person Plural |
propitiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabar
|
|
| 2. Person Singular |
propitiabaris propitiabare
|
|
| 3. Person Singular |
propitiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propitiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiarem
|
|
| 2. Person Singular |
propitiares
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaret
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiarer
|
|
| 2. Person Singular |
propitiareris propitiarere
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propitiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabo
|
|
| 2. Person Singular |
propitiabis
|
|
| 3. Person Singular |
propitiabit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabor
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaberis propitiabere
|
|
| 3. Person Singular |
propitiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propitiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavi
|
|
| 2. Person Singular |
propitiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propitiavit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiaverunt propitiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propitiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propitiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propitiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavero
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propitiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propitiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propitiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propitiari propitiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propitiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propitiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propitia
|
! |
| 2. Person Plural |
propitiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propitiato
|
| 3. Person Singular |
propitiato
|
| 2. Person Plural |
propitiatote
|
| 3. Person Plural |
propitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propitiare
|
|
| Genitiv |
propitiandi
|
|
| Dativ |
propitiando
|
|
| Akkusativ |
propitiandum
|
|
| Ablativ |
propitiando
|
|
| Vokativ |
propitiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiandus
|
propitianda
|
propitiandum
|
| Genitiv |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitiandi
|
| Dativ |
propitiando
|
propitiandae
|
propitiando
|
| Akkusativ |
propitiandum
|
propitiandam
|
propitiandum
|
| Ablativ |
propitiando
|
propitianda
|
propitiando
|
| Vokativ |
propitiande
|
propitianda
|
propitiandum
|
Plural
| Nominativ |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitianda
|
| Genitiv |
propitiandorum
|
propitiandarum
|
propitiandorum
|
| Dativ |
propitiandis
|
propitiandis
|
propitiandis
|
| Akkusativ |
propitiandos
|
propitiandas
|
propitianda
|
| Ablativ |
propitiandis
|
propitiandis
|
propitiandis
|
| Vokativ |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitians
|
propitians
|
propitians
|
| Genitiv |
propitiantis
|
propitiantis
|
propitiantis
|
| Dativ |
propitianti
|
propitianti
|
propitianti
|
| Akkusativ |
propitiantem
|
propitiantem
|
propitians
|
| Ablativ |
propitianti propitiante
|
propitianti propitiante
|
propitianti propitiante
|
| Vokativ |
propitians
|
propitians
|
propitians
|
Plural
| Nominativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
| Genitiv |
propitiantium propitiantum
|
propitiantium propitiantum
|
propitiantium propitiantum
|
| Dativ |
propitiantibus
|
propitiantibus
|
propitiantibus
|
| Akkusativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
| Ablativ |
propitiantibus
|
propitiantibus
|
propitiantibus
|
| Vokativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiatus
|
propitiata
|
propitiatum
|
| Genitiv |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiati
|
| Dativ |
propitiato
|
propitiatae
|
propitiato
|
| Akkusativ |
propitiatum
|
propitiatam
|
propitiatum
|
| Ablativ |
propitiato
|
propitiata
|
propitiato
|
| Vokativ |
propitiate
|
propitiata
|
propitiatum
|
Plural
| Nominativ |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiata
|
| Genitiv |
propitiatorum
|
propitiatarum
|
propitiatorum
|
| Dativ |
propitiatis
|
propitiatis
|
propitiatis
|
| Akkusativ |
propitiatos
|
propitiatas
|
propitiata
|
| Ablativ |
propitiatis
|
propitiatis
|
propitiatis
|
| Vokativ |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiaturus
|
propitiatura
|
propitiaturum
|
| Genitiv |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiaturi
|
| Dativ |
propitiaturo
|
propitiaturae
|
propitiaturo
|
| Akkusativ |
propitiaturum
|
propitiaturam
|
propitiaturum
|
| Ablativ |
propitiaturo
|
propitiatura
|
propitiaturo
|
| Vokativ |
propitiature
|
propitiatura
|
propitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiatura
|
| Genitiv |
propitiaturorum
|
propitiaturarum
|
propitiaturorum
|
| Dativ |
propitiaturis
|
propitiaturis
|
propitiaturis
|
| Akkusativ |
propitiaturos
|
propitiaturas
|
propitiatura
|
| Ablativ |
propitiaturis
|
propitiaturis
|
propitiaturis
|
| Vokativ |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propitiatum
|
propitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitio
|
|
| 2. Person Singular |
propitias
|
|
| 3. Person Singular |
propitiat
|
|
| 1. Person Plural |
propitiamus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiatis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitior
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaris propitiare
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiamur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiamini
|
|
| 3. Person Plural |
propitiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiem
|
|
| 2. Person Singular |
propities
|
|
| 3. Person Singular |
propitiet
|
|
| 1. Person Plural |
propitiemus
|
|
| 2. Person Plural |
propitietis
|
|
| 3. Person Plural |
propitient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitier
|
|
| 2. Person Singular |
propitieris propitiere
|
|
| 3. Person Singular |
propitietur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiemur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiemini
|
|
| 3. Person Plural |
propitientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabam
|
|
| 2. Person Singular |
propitiabas
|
|
| 3. Person Singular |
propitiabat
|
|
| 1. Person Plural |
propitiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabar
|
|
| 2. Person Singular |
propitiabaris propitiabare
|
|
| 3. Person Singular |
propitiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propitiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiarem
|
|
| 2. Person Singular |
propitiares
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaret
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiarer
|
|
| 2. Person Singular |
propitiareris propitiarere
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propitiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabo
|
|
| 2. Person Singular |
propitiabis
|
|
| 3. Person Singular |
propitiabit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabor
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaberis propitiabere
|
|
| 3. Person Singular |
propitiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propitiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propitiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propitiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavi
|
|
| 2. Person Singular |
propitiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propitiavit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiaverunt propitiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propitiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propitiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propitiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavero
|
|
| 2. Person Singular |
propitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propitiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propitiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propitiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propitiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propitiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propitiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propitiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propitiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propitiari propitiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propitiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propitiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propitia
|
! |
| 2. Person Plural |
propitiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propitiato
|
| 3. Person Singular |
propitiato
|
| 2. Person Plural |
propitiatote
|
| 3. Person Plural |
propitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propitiare
|
|
| Genitiv |
propitiandi
|
|
| Dativ |
propitiando
|
|
| Akkusativ |
propitiandum
|
|
| Ablativ |
propitiando
|
|
| Vokativ |
propitiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiandus
|
propitianda
|
propitiandum
|
| Genitiv |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitiandi
|
| Dativ |
propitiando
|
propitiandae
|
propitiando
|
| Akkusativ |
propitiandum
|
propitiandam
|
propitiandum
|
| Ablativ |
propitiando
|
propitianda
|
propitiando
|
| Vokativ |
propitiande
|
propitianda
|
propitiandum
|
Plural
| Nominativ |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitianda
|
| Genitiv |
propitiandorum
|
propitiandarum
|
propitiandorum
|
| Dativ |
propitiandis
|
propitiandis
|
propitiandis
|
| Akkusativ |
propitiandos
|
propitiandas
|
propitianda
|
| Ablativ |
propitiandis
|
propitiandis
|
propitiandis
|
| Vokativ |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitians
|
propitians
|
propitians
|
| Genitiv |
propitiantis
|
propitiantis
|
propitiantis
|
| Dativ |
propitianti
|
propitianti
|
propitianti
|
| Akkusativ |
propitiantem
|
propitiantem
|
propitians
|
| Ablativ |
propitianti propitiante
|
propitianti propitiante
|
propitianti propitiante
|
| Vokativ |
propitians
|
propitians
|
propitians
|
Plural
| Nominativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
| Genitiv |
propitiantium propitiantum
|
propitiantium propitiantum
|
propitiantium propitiantum
|
| Dativ |
propitiantibus
|
propitiantibus
|
propitiantibus
|
| Akkusativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
| Ablativ |
propitiantibus
|
propitiantibus
|
propitiantibus
|
| Vokativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiatus
|
propitiata
|
propitiatum
|
| Genitiv |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiati
|
| Dativ |
propitiato
|
propitiatae
|
propitiato
|
| Akkusativ |
propitiatum
|
propitiatam
|
propitiatum
|
| Ablativ |
propitiato
|
propitiata
|
propitiato
|
| Vokativ |
propitiate
|
propitiata
|
propitiatum
|
Plural
| Nominativ |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiata
|
| Genitiv |
propitiatorum
|
propitiatarum
|
propitiatorum
|
| Dativ |
propitiatis
|
propitiatis
|
propitiatis
|
| Akkusativ |
propitiatos
|
propitiatas
|
propitiata
|
| Ablativ |
propitiatis
|
propitiatis
|
propitiatis
|
| Vokativ |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiaturus
|
propitiatura
|
propitiaturum
|
| Genitiv |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiaturi
|
| Dativ |
propitiaturo
|
propitiaturae
|
propitiaturo
|
| Akkusativ |
propitiaturum
|
propitiaturam
|
propitiaturum
|
| Ablativ |
propitiaturo
|
propitiatura
|
propitiaturo
|
| Vokativ |
propitiature
|
propitiatura
|
propitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiatura
|
| Genitiv |
propitiaturorum
|
propitiaturarum
|
propitiaturorum
|
| Dativ |
propitiaturis
|
propitiaturis
|
propitiaturis
|
| Akkusativ |
propitiaturos
|
propitiaturas
|
propitiatura
|
| Ablativ |
propitiaturis
|
propitiaturis
|
propitiaturis
|
| Vokativ |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propitiatum
|
propitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitio
|
ich versöhne |
| 2. Person Singular |
propitias
|
du versöhnst |
| 3. Person Singular |
propitiat
|
er/sie/es versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiamus
|
wir versöhnen |
| 2. Person Plural |
propitiatis
|
ihr versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitiant
|
sie versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitior
|
ich werde versöhnt |
| 2. Person Singular |
propitiaris propitiare
|
du wirst versöhnt |
| 3. Person Singular |
propitiatur
|
er/sie/es wird versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiamur
|
wir werden versöhnt |
| 2. Person Plural |
propitiamini
|
ihr werdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitiantur
|
sie werden versöhnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiem
|
ich versöhne |
| 2. Person Singular |
propities
|
du versöhnest |
| 3. Person Singular |
propitiet
|
er/sie/es versöhne |
| 1. Person Plural |
propitiemus
|
wir versöhnen |
| 2. Person Plural |
propitietis
|
ihr versöhnet |
| 3. Person Plural |
propitient
|
sie versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitier
|
ich werde versöhnt |
| 2. Person Singular |
propitieris propitiere
|
du werdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
propitietur
|
er/sie/es werde versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiemur
|
wir werden versöhnt |
| 2. Person Plural |
propitiemini
|
ihr werdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitientur
|
sie werden versöhnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabam
|
ich versöhnte |
| 2. Person Singular |
propitiabas
|
du versöhntest |
| 3. Person Singular |
propitiabat
|
er/sie/es versöhnte |
| 1. Person Plural |
propitiabamus
|
wir versöhnten |
| 2. Person Plural |
propitiabatis
|
ihr versöhntet |
| 3. Person Plural |
propitiabant
|
sie versöhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabar
|
ich wurde versöhnt |
| 2. Person Singular |
propitiabaris propitiabare
|
du wurdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
propitiabatur
|
er/sie/es wurde versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiabamur
|
wir wurden versöhnt |
| 2. Person Plural |
propitiabamini
|
ihr wurdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitiabantur
|
sie wurden versöhnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiarem
|
ich versöhnte |
| 2. Person Singular |
propitiares
|
du versöhntest |
| 3. Person Singular |
propitiaret
|
er/sie/es versöhnte |
| 1. Person Plural |
propitiaremus
|
wir versöhnten |
| 2. Person Plural |
propitiaretis
|
ihr versöhntet |
| 3. Person Plural |
propitiarent
|
sie versöhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiarer
|
ich würde versöhnt |
| 2. Person Singular |
propitiareris propitiarere
|
du würdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
propitiaretur
|
er/sie/es würde versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiaremur
|
wir würden versöhnt |
| 2. Person Plural |
propitiaremini
|
ihr würdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitiarentur
|
sie würden versöhnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabo
|
ich werde versöhnen |
| 2. Person Singular |
propitiabis
|
du wirst versöhnen |
| 3. Person Singular |
propitiabit
|
er/sie/es wird versöhnen |
| 1. Person Plural |
propitiabimus
|
wir werden versöhnen |
| 2. Person Plural |
propitiabitis
|
ihr werdet versöhnen |
| 3. Person Plural |
propitiabunt
|
sie werden versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiabor
|
ich werde versöhnt werden |
| 2. Person Singular |
propitiaberis propitiabere
|
du wirst versöhnt werden |
| 3. Person Singular |
propitiabitur
|
er/sie/es wird versöhnt werden |
| 1. Person Plural |
propitiabimur
|
wir werden versöhnt werden |
| 2. Person Plural |
propitiabimini
|
ihr werdet versöhnt werden |
| 3. Person Plural |
propitiabuntur
|
sie werden versöhnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavi
|
ich habe versöhnt |
| 2. Person Singular |
propitiavisti
|
du hast versöhnt |
| 3. Person Singular |
propitiavit
|
er/sie/es hat versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiavimus
|
wir haben versöhnt |
| 2. Person Plural |
propitiavistis
|
ihr habt versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitiaverunt propitiavere
|
sie haben versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus sum
|
ich bin versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
propitiatus es
|
du bist versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
propitiatus est
|
er/sie/es ist versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
propitiati sumus
|
wir sind versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
propitiati estis
|
ihr seid versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
propitiati sunt
|
sie sind versöhnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiaverim
|
ich habe versöhnt |
| 2. Person Singular |
propitiaveris
|
du habest versöhnt |
| 3. Person Singular |
propitiaverit
|
er/sie/es habe versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiaverimus
|
wir haben versöhnt |
| 2. Person Plural |
propitiaveritis
|
ihr habet versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitiaverint
|
sie haben versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus sim
|
ich sei versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
propitiatus sis
|
du seiest versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
propitiatus sit
|
er/sie/es sei versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
propitiati simus
|
wir seien versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
propitiati sitis
|
ihr seiet versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
propitiati sint
|
sie seien versöhnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiaveram
|
ich hatte versöhnt |
| 2. Person Singular |
propitiaveras
|
du hattest versöhnt |
| 3. Person Singular |
propitiaverat
|
er/sie/es hatte versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiaveramus
|
wir hatten versöhnt |
| 2. Person Plural |
propitiaveratis
|
ihr hattet versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitiaverant
|
sie hatten versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus eram
|
ich war versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
propitiatus eras
|
du warst versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
propitiatus erat
|
er/sie/es war versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
propitiati eramus
|
wir waren versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
propitiati eratis
|
ihr wart versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
propitiati erant
|
sie waren versöhnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavissem
|
ich hätte versöhnt |
| 2. Person Singular |
propitiavisses
|
du hättest versöhnt |
| 3. Person Singular |
propitiavisset
|
er/sie/es hätte versöhnt |
| 1. Person Plural |
propitiavissemus
|
wir hätten versöhnt |
| 2. Person Plural |
propitiavissetis
|
ihr hättet versöhnt |
| 3. Person Plural |
propitiavissent
|
sie hätten versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus essem
|
ich wäre versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
propitiatus esses
|
du wärest versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
propitiatus esset
|
er/sie/es wäre versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
propitiati essemus
|
wir wären versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
propitiati essetis
|
ihr wäret versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
propitiati essent
|
sie wären versöhnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiavero
|
ich werde versöhnt haben |
| 2. Person Singular |
propitiaveris
|
du wirst versöhnt haben |
| 3. Person Singular |
propitiaverit
|
er/sie/es wird versöhnt haben |
| 1. Person Plural |
propitiaverimus
|
wir werden versöhnt haben |
| 2. Person Plural |
propitiaveritis
|
ihr werdet versöhnt haben |
| 3. Person Plural |
propitiaverint
|
sie werden versöhnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propitiatus ero
|
ich werde versöhnt worden sein |
| 2. Person Singular |
propitiatus eris
|
du wirst versöhnt worden sein |
| 3. Person Singular |
propitiatus erit
|
er/sie/es wird versöhnt worden sein |
| 1. Person Plural |
propitiati erimus
|
wir werden versöhnt worden sein |
| 2. Person Plural |
propitiati eritis
|
ihr werdet versöhnt worden sein |
| 3. Person Plural |
propitiati erunt
|
sie werden versöhnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propitiare
|
versöhnen |
| Vorzeitigkeit |
propitiavisse
|
versöhnt haben |
| Nachzeitigkeit |
propitiaturum esse
|
versöhnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propitiari propitiarier
|
versöhnt werden |
| Vorzeitigkeit |
propitiatum esse
|
versöhnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
propitiatum iri
|
künftig versöhnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propitia
|
versöhne; versöhn! |
| 2. Person Plural |
propitiate
|
versöhnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propitiato
|
| 3. Person Singular |
propitiato
|
| 2. Person Plural |
propitiatote
|
| 3. Person Plural |
propitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propitiare
|
das Versöhnen |
| Genitiv |
propitiandi
|
des Versöhnens |
| Dativ |
propitiando
|
dem Versöhnen |
| Akkusativ |
propitiandum
|
das Versöhnen |
| Ablativ |
propitiando
|
durch das Versöhnen |
| Vokativ |
propitiande
|
Versöhnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiandus
|
propitianda
|
propitiandum
|
| Genitiv |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitiandi
|
| Dativ |
propitiando
|
propitiandae
|
propitiando
|
| Akkusativ |
propitiandum
|
propitiandam
|
propitiandum
|
| Ablativ |
propitiando
|
propitianda
|
propitiando
|
| Vokativ |
propitiande
|
propitianda
|
propitiandum
|
Plural
| Nominativ |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitianda
|
| Genitiv |
propitiandorum
|
propitiandarum
|
propitiandorum
|
| Dativ |
propitiandis
|
propitiandis
|
propitiandis
|
| Akkusativ |
propitiandos
|
propitiandas
|
propitianda
|
| Ablativ |
propitiandis
|
propitiandis
|
propitiandis
|
| Vokativ |
propitiandi
|
propitiandae
|
propitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitians
|
propitians
|
propitians
|
| Genitiv |
propitiantis
|
propitiantis
|
propitiantis
|
| Dativ |
propitianti
|
propitianti
|
propitianti
|
| Akkusativ |
propitiantem
|
propitiantem
|
propitians
|
| Ablativ |
propitianti propitiante
|
propitianti propitiante
|
propitianti propitiante
|
| Vokativ |
propitians
|
propitians
|
propitians
|
Plural
| Nominativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
| Genitiv |
propitiantium propitiantum
|
propitiantium propitiantum
|
propitiantium propitiantum
|
| Dativ |
propitiantibus
|
propitiantibus
|
propitiantibus
|
| Akkusativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
| Ablativ |
propitiantibus
|
propitiantibus
|
propitiantibus
|
| Vokativ |
propitiantes
|
propitiantes
|
propitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiatus
|
propitiata
|
propitiatum
|
| Genitiv |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiati
|
| Dativ |
propitiato
|
propitiatae
|
propitiato
|
| Akkusativ |
propitiatum
|
propitiatam
|
propitiatum
|
| Ablativ |
propitiato
|
propitiata
|
propitiato
|
| Vokativ |
propitiate
|
propitiata
|
propitiatum
|
Plural
| Nominativ |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiata
|
| Genitiv |
propitiatorum
|
propitiatarum
|
propitiatorum
|
| Dativ |
propitiatis
|
propitiatis
|
propitiatis
|
| Akkusativ |
propitiatos
|
propitiatas
|
propitiata
|
| Ablativ |
propitiatis
|
propitiatis
|
propitiatis
|
| Vokativ |
propitiati
|
propitiatae
|
propitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propitiaturus
|
propitiatura
|
propitiaturum
|
| Genitiv |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiaturi
|
| Dativ |
propitiaturo
|
propitiaturae
|
propitiaturo
|
| Akkusativ |
propitiaturum
|
propitiaturam
|
propitiaturum
|
| Ablativ |
propitiaturo
|
propitiatura
|
propitiaturo
|
| Vokativ |
propitiature
|
propitiatura
|
propitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiatura
|
| Genitiv |
propitiaturorum
|
propitiaturarum
|
propitiaturorum
|
| Dativ |
propitiaturis
|
propitiaturis
|
propitiaturis
|
| Akkusativ |
propitiaturos
|
propitiaturas
|
propitiatura
|
| Ablativ |
propitiaturis
|
propitiaturis
|
propitiaturis
|
| Vokativ |
propitiaturi
|
propitiaturae
|
propitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propitiatum
|
propitiatu
|