Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
ich beschirme |
| 2. Person Singular |
propugnas
|
du beschirmst |
| 3. Person Singular |
propugnat
|
er/sie/es beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
wir beschirmen |
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
ihr beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnant
|
sie beschirmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
ich werde beschirmt |
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
du wirst beschirmt |
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
er/sie/es wird beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
wir werden beschirmt |
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
ihr werdet beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
sie werden beschirmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
ich beschirme |
| 2. Person Singular |
propugnes
|
du beschirmest |
| 3. Person Singular |
propugnet
|
er/sie/es beschirme |
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
wir beschirmen |
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
ihr beschirmet |
| 3. Person Plural |
propugnent
|
sie beschirmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
ich werde beschirmt |
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
du werdest beschirmt |
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
er/sie/es werde beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
wir werden beschirmt |
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
ihr werdet beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
sie werden beschirmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
ich beschirmte |
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
du beschirmtest |
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
er/sie/es beschirmte |
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
wir beschirmten |
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
ihr beschirmtet |
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
sie beschirmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
ich wurde beschirmt |
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
du wurdest beschirmt |
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
er/sie/es wurde beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
wir wurden beschirmt |
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
ihr wurdet beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
sie wurden beschirmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
ich beschirmte |
| 2. Person Singular |
propugnares
|
du beschirmtest |
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
er/sie/es beschirmte |
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
wir beschirmten |
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
ihr beschirmtet |
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
sie beschirmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
ich würde beschirmt |
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
du würdest beschirmt |
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
er/sie/es würde beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
wir würden beschirmt |
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
ihr würdet beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
sie würden beschirmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
ich werde beschirmen |
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
du wirst beschirmen |
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
er/sie/es wird beschirmen |
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
wir werden beschirmen |
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
ihr werdet beschirmen |
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
sie werden beschirmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
ich werde beschirmt werden |
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
du wirst beschirmt werden |
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
er/sie/es wird beschirmt werden |
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
wir werden beschirmt werden |
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
ihr werdet beschirmt werden |
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
sie werden beschirmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
ich habe beschirmt |
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
du hast beschirmt |
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
er/sie/es hat beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
wir haben beschirmt |
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
ihr habt beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
sie haben beschirmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
ich bin beschirmt worden |
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
du bist beschirmt worden |
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
er/sie/es ist beschirmt worden |
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
wir sind beschirmt worden |
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
ihr seid beschirmt worden |
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
sie sind beschirmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
ich habe beschirmt |
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
du habest beschirmt |
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
er/sie/es habe beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
wir haben beschirmt |
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
ihr habet beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
sie haben beschirmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
ich sei beschirmt worden |
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
du seiest beschirmt worden |
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
er/sie/es sei beschirmt worden |
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
wir seien beschirmt worden |
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
ihr seiet beschirmt worden |
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
sie seien beschirmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
ich hatte beschirmt |
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
du hattest beschirmt |
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
er/sie/es hatte beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
wir hatten beschirmt |
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
ihr hattet beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
sie hatten beschirmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
ich war beschirmt worden |
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
du warst beschirmt worden |
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
er/sie/es war beschirmt worden |
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
wir waren beschirmt worden |
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
ihr wart beschirmt worden |
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
sie waren beschirmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
ich hätte beschirmt |
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
du hättest beschirmt |
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
er/sie/es hätte beschirmt |
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
wir hätten beschirmt |
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
ihr hättet beschirmt |
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
sie hätten beschirmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
ich wäre beschirmt worden |
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
du wärest beschirmt worden |
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
er/sie/es wäre beschirmt worden |
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
wir wären beschirmt worden |
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
ihr wäret beschirmt worden |
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
sie wären beschirmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
ich werde beschirmt haben |
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
du wirst beschirmt haben |
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
er/sie/es wird beschirmt haben |
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
wir werden beschirmt haben |
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
ihr werdet beschirmt haben |
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
sie werden beschirmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
ich werde beschirmt worden sein |
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
du wirst beschirmt worden sein |
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
er/sie/es wird beschirmt worden sein |
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
wir werden beschirmt worden sein |
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
ihr werdet beschirmt worden sein |
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
sie werden beschirmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
beschirmen |
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
beschirmt haben |
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
beschirmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
beschirmt werden |
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
beschirmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
künftig beschirmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
beschirme; beschirm! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
beschirmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
das Beschirmen |
| Genitiv |
propugnandi
|
des Beschirmens |
| Dativ |
propugnando
|
dem Beschirmen |
| Akkusativ |
propugnandum
|
das Beschirmen |
| Ablativ |
propugnando
|
durch das Beschirmen |
| Vokativ |
propugnande
|
Beschirmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
|
| 2. Person Singular |
propugnas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnes
|
|
| 3. Person Singular |
propugnet
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
|
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnares
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
|
| Genitiv |
propugnandi
|
|
| Dativ |
propugnando
|
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
|
| Ablativ |
propugnando
|
|
| Vokativ |
propugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
|
| 2. Person Singular |
propugnas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnes
|
|
| 3. Person Singular |
propugnet
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
|
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnares
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
|
| Genitiv |
propugnandi
|
|
| Dativ |
propugnando
|
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
|
| Ablativ |
propugnando
|
|
| Vokativ |
propugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
|
| 2. Person Singular |
propugnas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnes
|
|
| 3. Person Singular |
propugnet
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
|
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnares
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
|
| Genitiv |
propugnandi
|
|
| Dativ |
propugnando
|
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
|
| Ablativ |
propugnando
|
|
| Vokativ |
propugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
propugnas
|
du kämpfst |
| 3. Person Singular |
propugnat
|
er/sie/es kämpft |
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
ihr kämpft |
| 3. Person Plural |
propugnant
|
sie kämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
propugnes
|
du kämpfest |
| 3. Person Singular |
propugnet
|
er/sie/es kämpfe |
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
ihr kämpfet |
| 3. Person Plural |
propugnent
|
sie kämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
|
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
sie kämpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
propugnares
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
sie kämpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
ich werde kämpfen |
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
du wirst kämpfen |
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
er/sie/es wird kämpfen |
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
wir werden kämpfen |
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
ihr werdet kämpfen |
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
sie werden kämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
du hast gekämpft |
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
er/sie/es hat gekämpft |
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
ihr habt gekämpft |
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
sie haben gekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
du habest gekämpft |
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
er/sie/es habe gekämpft |
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
ihr habet gekämpft |
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
sie haben gekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
ich hatte gekämpft |
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
du hattest gekämpft |
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
er/sie/es hatte gekämpft |
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
wir hatten gekämpft |
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
ihr hattet gekämpft |
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
sie hatten gekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
ich hätte gekämpft |
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
du hättest gekämpft |
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
er/sie/es hätte gekämpft |
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
wir hätten gekämpft |
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
ihr hättet gekämpft |
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
sie hätten gekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
ich werde gekämpft haben |
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
du wirst gekämpft haben |
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
er/sie/es wird gekämpft haben |
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
wir werden gekämpft haben |
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
ihr werdet gekämpft haben |
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
sie werden gekämpft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
kämpfen |
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
gekämpft haben |
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
kämpfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
kämpfe; kämpf! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
kämpft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
das Kämpfen |
| Genitiv |
propugnandi
|
des Kämpfens |
| Dativ |
propugnando
|
dem Kämpfen |
| Akkusativ |
propugnandum
|
das Kämpfen |
| Ablativ |
propugnando
|
durch das Kämpfen |
| Vokativ |
propugnande
|
Kämpfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
|
| 2. Person Singular |
propugnas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnes
|
|
| 3. Person Singular |
propugnet
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
|
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnares
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
|
| Genitiv |
propugnandi
|
|
| Dativ |
propugnando
|
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
|
| Ablativ |
propugnando
|
|
| Vokativ |
propugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
|
| 2. Person Singular |
propugnas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnes
|
|
| 3. Person Singular |
propugnet
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
|
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnares
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
|
| Genitiv |
propugnandi
|
|
| Dativ |
propugnando
|
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
|
| Ablativ |
propugnando
|
|
| Vokativ |
propugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
|
| 2. Person Singular |
propugnas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnes
|
|
| 3. Person Singular |
propugnet
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
|
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnares
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
|
| Genitiv |
propugnandi
|
|
| Dativ |
propugnando
|
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
|
| Ablativ |
propugnando
|
|
| Vokativ |
propugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugno
|
|
| 2. Person Singular |
propugnas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaris propugnare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnes
|
|
| 3. Person Singular |
propugnet
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugner
|
|
| 2. Person Singular |
propugneris propugnere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabaris propugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnares
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
propugnareris propugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
propugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaberis propugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
propugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
propugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
propugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
propugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverunt propugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
propugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
propugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
propugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
propugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
propugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
propugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
propugnari propugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
propugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
propugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
propugna
|
! |
| 2. Person Plural |
propugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
propugnato
|
| 3. Person Singular |
propugnato
|
| 2. Person Plural |
propugnatote
|
| 3. Person Plural |
propugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
propugnare
|
|
| Genitiv |
propugnandi
|
|
| Dativ |
propugnando
|
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
|
| Ablativ |
propugnando
|
|
| Vokativ |
propugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnandus
|
propugnanda
|
propugnandum
|
| Genitiv |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnandi
|
| Dativ |
propugnando
|
propugnandae
|
propugnando
|
| Akkusativ |
propugnandum
|
propugnandam
|
propugnandum
|
| Ablativ |
propugnando
|
propugnanda
|
propugnando
|
| Vokativ |
propugnande
|
propugnanda
|
propugnandum
|
Plural
| Nominativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
| Genitiv |
propugnandorum
|
propugnandarum
|
propugnandorum
|
| Dativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Akkusativ |
propugnandos
|
propugnandas
|
propugnanda
|
| Ablativ |
propugnandis
|
propugnandis
|
propugnandis
|
| Vokativ |
propugnandi
|
propugnandae
|
propugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
| Genitiv |
propugnantis
|
propugnantis
|
propugnantis
|
| Dativ |
propugnanti
|
propugnanti
|
propugnanti
|
| Akkusativ |
propugnantem
|
propugnantem
|
propugnans
|
| Ablativ |
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
propugnanti propugnante
|
| Vokativ |
propugnans
|
propugnans
|
propugnans
|
Plural
| Nominativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Genitiv |
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
propugnantium propugnantum
|
| Dativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Akkusativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
| Ablativ |
propugnantibus
|
propugnantibus
|
propugnantibus
|
| Vokativ |
propugnantes
|
propugnantes
|
propugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnatus
|
propugnata
|
propugnatum
|
| Genitiv |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnati
|
| Dativ |
propugnato
|
propugnatae
|
propugnato
|
| Akkusativ |
propugnatum
|
propugnatam
|
propugnatum
|
| Ablativ |
propugnato
|
propugnata
|
propugnato
|
| Vokativ |
propugnate
|
propugnata
|
propugnatum
|
Plural
| Nominativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
| Genitiv |
propugnatorum
|
propugnatarum
|
propugnatorum
|
| Dativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Akkusativ |
propugnatos
|
propugnatas
|
propugnata
|
| Ablativ |
propugnatis
|
propugnatis
|
propugnatis
|
| Vokativ |
propugnati
|
propugnatae
|
propugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
propugnaturus
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
| Genitiv |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnaturi
|
| Dativ |
propugnaturo
|
propugnaturae
|
propugnaturo
|
| Akkusativ |
propugnaturum
|
propugnaturam
|
propugnaturum
|
| Ablativ |
propugnaturo
|
propugnatura
|
propugnaturo
|
| Vokativ |
propugnature
|
propugnatura
|
propugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
| Genitiv |
propugnaturorum
|
propugnaturarum
|
propugnaturorum
|
| Dativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Akkusativ |
propugnaturos
|
propugnaturas
|
propugnatura
|
| Ablativ |
propugnaturis
|
propugnaturis
|
propugnaturis
|
| Vokativ |
propugnaturi
|
propugnaturae
|
propugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
propugnatum
|
propugnatu
|