Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| proripere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | eilend hervorlaufen eilig fortlaufen fortreißen fortrennen fortstürzen hervorreißen hervorstürzen oder -brechen wegreißen oder wegschnappen |
| proripere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst fortgerissen du wirst hervorgerissen |
| proripere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | reiße fort; reiß fort renne fort; renn fort stürze fort; stürz fort reiße hervor; reiß hervor |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripio |
|
| 2. Person Singular | proripis |
|
| 3. Person Singular | proripit |
|
| 1. Person Plural | proripimus |
|
| 2. Person Plural | proripitis |
|
| 3. Person Plural | proripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripior |
|
| 2. Person Singular | proriperis proripere |
|
| 3. Person Singular | proripitur |
|
| 1. Person Plural | proripimur |
|
| 2. Person Plural | proripimini |
|
| 3. Person Plural | proripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
|
| 2. Person Singular | proripias |
|
| 3. Person Singular | proripiat |
|
| 1. Person Plural | proripiamus |
|
| 2. Person Plural | proripiatis |
|
| 3. Person Plural | proripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripiaris proripiare |
|
| 3. Person Singular | proripiatur |
|
| 1. Person Plural | proripiamur |
|
| 2. Person Plural | proripiamini |
|
| 3. Person Plural | proripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebam |
|
| 2. Person Singular | proripiebas |
|
| 3. Person Singular | proripiebat |
|
| 1. Person Plural | proripiebamus |
|
| 2. Person Plural | proripiebatis |
|
| 3. Person Plural | proripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebar |
|
| 2. Person Singular | proripiebaris proripiebare |
|
| 3. Person Singular | proripiebatur |
|
| 1. Person Plural | proripiebamur |
|
| 2. Person Plural | proripiebamini |
|
| 3. Person Plural | proripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proriperem |
|
| 2. Person Singular | proriperes |
|
| 3. Person Singular | proriperet |
|
| 1. Person Plural | proriperemus |
|
| 2. Person Plural | proriperetis |
|
| 3. Person Plural | proriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proriperer |
|
| 2. Person Singular | proripereris proriperere |
|
| 3. Person Singular | proriperetur |
|
| 1. Person Plural | proriperemur |
|
| 2. Person Plural | proriperemini |
|
| 3. Person Plural | proriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
|
| 2. Person Singular | proripies |
|
| 3. Person Singular | proripiet |
|
| 1. Person Plural | proripiemus |
|
| 2. Person Plural | proripietis |
|
| 3. Person Plural | proripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripieris proripiere |
|
| 3. Person Singular | proripietur |
|
| 1. Person Plural | proripiemur |
|
| 2. Person Plural | proripiemini |
|
| 3. Person Plural | proripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripui |
|
| 2. Person Singular | proripuisti |
|
| 3. Person Singular | proripuit |
|
| 1. Person Plural | proripuimus |
|
| 2. Person Plural | proripuistis |
|
| 3. Person Plural | proripuerunt proripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sum |
|
| 2. Person Singular | proreptus es |
|
| 3. Person Singular | proreptus est |
|
| 1. Person Plural | prorepti sumus |
|
| 2. Person Plural | prorepti estis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuerim |
|
| 2. Person Singular | proripueris |
|
| 3. Person Singular | proripuerit |
|
| 1. Person Plural | proripuerimus |
|
| 2. Person Plural | proripueritis |
|
| 3. Person Plural | proripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sim |
|
| 2. Person Singular | proreptus sis |
|
| 3. Person Singular | proreptus sit |
|
| 1. Person Plural | prorepti simus |
|
| 2. Person Plural | prorepti sitis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripueram |
|
| 2. Person Singular | proripueras |
|
| 3. Person Singular | proripuerat |
|
| 1. Person Plural | proripueramus |
|
| 2. Person Plural | proripueratis |
|
| 3. Person Plural | proripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus eram |
|
| 2. Person Singular | proreptus eras |
|
| 3. Person Singular | proreptus erat |
|
| 1. Person Plural | prorepti eramus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eratis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuissem |
|
| 2. Person Singular | proripuisses |
|
| 3. Person Singular | proripuisset |
|
| 1. Person Plural | proripuissemus |
|
| 2. Person Plural | proripuissetis |
|
| 3. Person Plural | proripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus essem |
|
| 2. Person Singular | proreptus esses |
|
| 3. Person Singular | proreptus esset |
|
| 1. Person Plural | prorepti essemus |
|
| 2. Person Plural | prorepti essetis |
|
| 3. Person Plural | prorepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuero |
|
| 2. Person Singular | proripueris |
|
| 3. Person Singular | proripuerit |
|
| 1. Person Plural | proripuerimus |
|
| 2. Person Plural | proripueritis |
|
| 3. Person Plural | proripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus ero |
|
| 2. Person Singular | proreptus eris |
|
| 3. Person Singular | proreptus erit |
|
| 1. Person Plural | prorepti erimus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eritis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripere |
|
| Vorzeitigkeit | proripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | prorepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripi proripier |
|
| Vorzeitigkeit | proreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | proreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | proripe |
! |
| 2. Person Plural | proripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | proripito |
| 3. Person Singular | proripito |
| 2. Person Plural | proripitote |
| 3. Person Plural | proripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | proripere |
|
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
|
| Dativ | proripiendo proripiundo |
|
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
|
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
|
| Vokativ | proripiende proripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiendus proripiundus |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripiendi proripiundi |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
proripiendae proripiundae |
proripiendo proripiundo |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
proripiendam proripiundam |
proripiendum proripiundum |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
proripienda proripiunda |
proripiendo proripiundo |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
Plural
| Nominativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
| Genitiv | proripiendorum proripiundorum |
proripiendarum proripiundarum |
proripiendorum proripiundorum |
| Dativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Akkusativ | proripiendos proripiundos |
proripiendas proripiundas |
proripienda proripiunda |
| Ablativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Vokativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
| Genitiv | proripientis |
proripientis |
proripientis |
| Dativ | proripienti |
proripienti |
proripienti |
| Akkusativ | proripientem |
proripientem |
proripiens |
| Ablativ | proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
| Vokativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
Plural
| Nominativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Genitiv | proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
| Dativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Akkusativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Ablativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Vokativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proreptus |
prorepta |
proreptum |
| Genitiv | prorepti |
proreptae |
prorepti |
| Dativ | prorepto |
proreptae |
prorepto |
| Akkusativ | proreptum |
proreptam |
proreptum |
| Ablativ | prorepto |
prorepta |
prorepto |
| Vokativ | prorepte |
prorepta |
proreptum |
Plural
| Nominativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
| Genitiv | proreptorum |
proreptarum |
proreptorum |
| Dativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Akkusativ | proreptos |
proreptas |
prorepta |
| Ablativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Vokativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | prorepturus |
proreptura |
prorepturum |
| Genitiv | prorepturi |
prorepturae |
prorepturi |
| Dativ | prorepturo |
prorepturae |
prorepturo |
| Akkusativ | prorepturum |
prorepturam |
prorepturum |
| Ablativ | prorepturo |
proreptura |
prorepturo |
| Vokativ | prorepture |
proreptura |
prorepturum |
Plural
| Nominativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
| Genitiv | prorepturorum |
prorepturarum |
prorepturorum |
| Dativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Akkusativ | prorepturos |
prorepturas |
proreptura |
| Ablativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Vokativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| proreptum |
proreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripio |
|
| 2. Person Singular | proripis |
|
| 3. Person Singular | proripit |
|
| 1. Person Plural | proripimus |
|
| 2. Person Plural | proripitis |
|
| 3. Person Plural | proripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripior |
|
| 2. Person Singular | proriperis proripere |
|
| 3. Person Singular | proripitur |
|
| 1. Person Plural | proripimur |
|
| 2. Person Plural | proripimini |
|
| 3. Person Plural | proripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
|
| 2. Person Singular | proripias |
|
| 3. Person Singular | proripiat |
|
| 1. Person Plural | proripiamus |
|
| 2. Person Plural | proripiatis |
|
| 3. Person Plural | proripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripiaris proripiare |
|
| 3. Person Singular | proripiatur |
|
| 1. Person Plural | proripiamur |
|
| 2. Person Plural | proripiamini |
|
| 3. Person Plural | proripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebam |
|
| 2. Person Singular | proripiebas |
|
| 3. Person Singular | proripiebat |
|
| 1. Person Plural | proripiebamus |
|
| 2. Person Plural | proripiebatis |
|
| 3. Person Plural | proripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebar |
|
| 2. Person Singular | proripiebaris proripiebare |
|
| 3. Person Singular | proripiebatur |
|
| 1. Person Plural | proripiebamur |
|
| 2. Person Plural | proripiebamini |
|
| 3. Person Plural | proripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proriperem |
|
| 2. Person Singular | proriperes |
|
| 3. Person Singular | proriperet |
|
| 1. Person Plural | proriperemus |
|
| 2. Person Plural | proriperetis |
|
| 3. Person Plural | proriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proriperer |
|
| 2. Person Singular | proripereris proriperere |
|
| 3. Person Singular | proriperetur |
|
| 1. Person Plural | proriperemur |
|
| 2. Person Plural | proriperemini |
|
| 3. Person Plural | proriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
|
| 2. Person Singular | proripies |
|
| 3. Person Singular | proripiet |
|
| 1. Person Plural | proripiemus |
|
| 2. Person Plural | proripietis |
|
| 3. Person Plural | proripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripieris proripiere |
|
| 3. Person Singular | proripietur |
|
| 1. Person Plural | proripiemur |
|
| 2. Person Plural | proripiemini |
|
| 3. Person Plural | proripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripui |
|
| 2. Person Singular | proripuisti |
|
| 3. Person Singular | proripuit |
|
| 1. Person Plural | proripuimus |
|
| 2. Person Plural | proripuistis |
|
| 3. Person Plural | proripuerunt proripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sum |
|
| 2. Person Singular | proreptus es |
|
| 3. Person Singular | proreptus est |
|
| 1. Person Plural | prorepti sumus |
|
| 2. Person Plural | prorepti estis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuerim |
|
| 2. Person Singular | proripueris |
|
| 3. Person Singular | proripuerit |
|
| 1. Person Plural | proripuerimus |
|
| 2. Person Plural | proripueritis |
|
| 3. Person Plural | proripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sim |
|
| 2. Person Singular | proreptus sis |
|
| 3. Person Singular | proreptus sit |
|
| 1. Person Plural | prorepti simus |
|
| 2. Person Plural | prorepti sitis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripueram |
|
| 2. Person Singular | proripueras |
|
| 3. Person Singular | proripuerat |
|
| 1. Person Plural | proripueramus |
|
| 2. Person Plural | proripueratis |
|
| 3. Person Plural | proripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus eram |
|
| 2. Person Singular | proreptus eras |
|
| 3. Person Singular | proreptus erat |
|
| 1. Person Plural | prorepti eramus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eratis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuissem |
|
| 2. Person Singular | proripuisses |
|
| 3. Person Singular | proripuisset |
|
| 1. Person Plural | proripuissemus |
|
| 2. Person Plural | proripuissetis |
|
| 3. Person Plural | proripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus essem |
|
| 2. Person Singular | proreptus esses |
|
| 3. Person Singular | proreptus esset |
|
| 1. Person Plural | prorepti essemus |
|
| 2. Person Plural | prorepti essetis |
|
| 3. Person Plural | prorepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuero |
|
| 2. Person Singular | proripueris |
|
| 3. Person Singular | proripuerit |
|
| 1. Person Plural | proripuerimus |
|
| 2. Person Plural | proripueritis |
|
| 3. Person Plural | proripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus ero |
|
| 2. Person Singular | proreptus eris |
|
| 3. Person Singular | proreptus erit |
|
| 1. Person Plural | prorepti erimus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eritis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripere |
|
| Vorzeitigkeit | proripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | prorepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripi proripier |
|
| Vorzeitigkeit | proreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | proreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | proripe |
! |
| 2. Person Plural | proripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | proripito |
| 3. Person Singular | proripito |
| 2. Person Plural | proripitote |
| 3. Person Plural | proripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | proripere |
|
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
|
| Dativ | proripiendo proripiundo |
|
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
|
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
|
| Vokativ | proripiende proripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiendus proripiundus |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripiendi proripiundi |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
proripiendae proripiundae |
proripiendo proripiundo |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
proripiendam proripiundam |
proripiendum proripiundum |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
proripienda proripiunda |
proripiendo proripiundo |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
Plural
| Nominativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
| Genitiv | proripiendorum proripiundorum |
proripiendarum proripiundarum |
proripiendorum proripiundorum |
| Dativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Akkusativ | proripiendos proripiundos |
proripiendas proripiundas |
proripienda proripiunda |
| Ablativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Vokativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
| Genitiv | proripientis |
proripientis |
proripientis |
| Dativ | proripienti |
proripienti |
proripienti |
| Akkusativ | proripientem |
proripientem |
proripiens |
| Ablativ | proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
| Vokativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
Plural
| Nominativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Genitiv | proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
| Dativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Akkusativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Ablativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Vokativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proreptus |
prorepta |
proreptum |
| Genitiv | prorepti |
proreptae |
prorepti |
| Dativ | prorepto |
proreptae |
prorepto |
| Akkusativ | proreptum |
proreptam |
proreptum |
| Ablativ | prorepto |
prorepta |
prorepto |
| Vokativ | prorepte |
prorepta |
proreptum |
Plural
| Nominativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
| Genitiv | proreptorum |
proreptarum |
proreptorum |
| Dativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Akkusativ | proreptos |
proreptas |
prorepta |
| Ablativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Vokativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | prorepturus |
proreptura |
prorepturum |
| Genitiv | prorepturi |
prorepturae |
prorepturi |
| Dativ | prorepturo |
prorepturae |
prorepturo |
| Akkusativ | prorepturum |
prorepturam |
prorepturum |
| Ablativ | prorepturo |
proreptura |
prorepturo |
| Vokativ | prorepture |
proreptura |
prorepturum |
Plural
| Nominativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
| Genitiv | prorepturorum |
prorepturarum |
prorepturorum |
| Dativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Akkusativ | prorepturos |
prorepturas |
proreptura |
| Ablativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Vokativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| proreptum |
proreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripio |
ich reiße fort |
| 2. Person Singular | proripis |
du reißt fort |
| 3. Person Singular | proripit |
er/sie/es reißt fort |
| 1. Person Plural | proripimus |
wir reißen fort |
| 2. Person Plural | proripitis |
ihr reißt fort |
| 3. Person Plural | proripiunt |
sie reißen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripior |
ich werde fortgerissen |
| 2. Person Singular | proriperis proripere |
du wirst fortgerissen |
| 3. Person Singular | proripitur |
er/sie/es wird fortgerissen |
| 1. Person Plural | proripimur |
wir werden fortgerissen |
| 2. Person Plural | proripimini |
ihr werdet fortgerissen |
| 3. Person Plural | proripiuntur |
sie werden fortgerissen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
ich reiße fort |
| 2. Person Singular | proripias |
du reißest fort |
| 3. Person Singular | proripiat |
er/sie/es reiße fort |
| 1. Person Plural | proripiamus |
wir reißen fort |
| 2. Person Plural | proripiatis |
ihr reißet fort |
| 3. Person Plural | proripiant |
sie reißen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
ich werde fortgerissen |
| 2. Person Singular | proripiaris proripiare |
du werdest fortgerissen |
| 3. Person Singular | proripiatur |
er/sie/es werde fortgerissen |
| 1. Person Plural | proripiamur |
wir werden fortgerissen |
| 2. Person Plural | proripiamini |
ihr werdet fortgerissen |
| 3. Person Plural | proripiantur |
sie werden fortgerissen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebam |
ich riss fort |
| 2. Person Singular | proripiebas |
du rissest fort |
| 3. Person Singular | proripiebat |
er/sie/es riss fort |
| 1. Person Plural | proripiebamus |
wir rissen fort |
| 2. Person Plural | proripiebatis |
ihr risst fort |
| 3. Person Plural | proripiebant |
sie rissen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebar |
ich wurde fortgerissen |
| 2. Person Singular | proripiebaris proripiebare |
du wurdest fortgerissen |
| 3. Person Singular | proripiebatur |
er/sie/es wurde fortgerissen |
| 1. Person Plural | proripiebamur |
wir wurden fortgerissen |
| 2. Person Plural | proripiebamini |
ihr wurdet fortgerissen |
| 3. Person Plural | proripiebantur |
sie wurden fortgerissen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proriperem |
ich risse fort |
| 2. Person Singular | proriperes |
du rissest fort |
| 3. Person Singular | proriperet |
er/sie/es risse fort |
| 1. Person Plural | proriperemus |
wir rissen fort |
| 2. Person Plural | proriperetis |
ihr risset fort |
| 3. Person Plural | proriperent |
sie rissen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proriperer |
ich würde fortgerissen |
| 2. Person Singular | proripereris proriperere |
du würdest fortgerissen |
| 3. Person Singular | proriperetur |
er/sie/es würde fortgerissen |
| 1. Person Plural | proriperemur |
wir würden fortgerissen |
| 2. Person Plural | proriperemini |
ihr würdet fortgerissen |
| 3. Person Plural | proriperentur |
sie würden fortgerissen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
ich werde fortreißen |
| 2. Person Singular | proripies |
du wirst fortreißen |
| 3. Person Singular | proripiet |
er/sie/es wird fortreißen |
| 1. Person Plural | proripiemus |
wir werden fortreißen |
| 2. Person Plural | proripietis |
ihr werdet fortreißen |
| 3. Person Plural | proripient |
sie werden fortreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
ich werde fortgerissen werden |
| 2. Person Singular | proripieris proripiere |
du wirst fortgerissen werden |
| 3. Person Singular | proripietur |
er/sie/es wird fortgerissen werden |
| 1. Person Plural | proripiemur |
wir werden fortgerissen werden |
| 2. Person Plural | proripiemini |
ihr werdet fortgerissen werden |
| 3. Person Plural | proripientur |
sie werden fortgerissen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripui |
ich habe fortgerissen |
| 2. Person Singular | proripuisti |
du hast fortgerissen |
| 3. Person Singular | proripuit |
er/sie/es hat fortgerissen |
| 1. Person Plural | proripuimus |
wir haben fortgerissen |
| 2. Person Plural | proripuistis |
ihr habt fortgerissen |
| 3. Person Plural | proripuerunt proripuere |
sie haben fortgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sum |
ich bin fortgerissen worden |
| 2. Person Singular | proreptus es |
du bist fortgerissen worden |
| 3. Person Singular | proreptus est |
er/sie/es ist fortgerissen worden |
| 1. Person Plural | prorepti sumus |
wir sind fortgerissen worden |
| 2. Person Plural | prorepti estis |
ihr seid fortgerissen worden |
| 3. Person Plural | prorepti sunt |
sie sind fortgerissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuerim |
ich habe fortgerissen |
| 2. Person Singular | proripueris |
du habest fortgerissen |
| 3. Person Singular | proripuerit |
er/sie/es habe fortgerissen |
| 1. Person Plural | proripuerimus |
wir haben fortgerissen |
| 2. Person Plural | proripueritis |
ihr habet fortgerissen |
| 3. Person Plural | proripuerint |
sie haben fortgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sim |
ich sei fortgerissen worden |
| 2. Person Singular | proreptus sis |
du seiest fortgerissen worden |
| 3. Person Singular | proreptus sit |
er/sie/es sei fortgerissen worden |
| 1. Person Plural | prorepti simus |
wir seien fortgerissen worden |
| 2. Person Plural | prorepti sitis |
ihr seiet fortgerissen worden |
| 3. Person Plural | prorepti sint |
sie seien fortgerissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripueram |
ich hatte fortgerissen |
| 2. Person Singular | proripueras |
du hattest fortgerissen |
| 3. Person Singular | proripuerat |
er/sie/es hatte fortgerissen |
| 1. Person Plural | proripueramus |
wir hatten fortgerissen |
| 2. Person Plural | proripueratis |
ihr hattet fortgerissen |
| 3. Person Plural | proripuerant |
sie hatten fortgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus eram |
ich war fortgerissen worden |
| 2. Person Singular | proreptus eras |
du warst fortgerissen worden |
| 3. Person Singular | proreptus erat |
er/sie/es war fortgerissen worden |
| 1. Person Plural | prorepti eramus |
wir waren fortgerissen worden |
| 2. Person Plural | prorepti eratis |
ihr wart fortgerissen worden |
| 3. Person Plural | prorepti erant |
sie waren fortgerissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuissem |
ich hätte fortgerissen |
| 2. Person Singular | proripuisses |
du hättest fortgerissen |
| 3. Person Singular | proripuisset |
er/sie/es hätte fortgerissen |
| 1. Person Plural | proripuissemus |
wir hätten fortgerissen |
| 2. Person Plural | proripuissetis |
ihr hättet fortgerissen |
| 3. Person Plural | proripuissent |
sie hätten fortgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus essem |
ich wäre fortgerissen worden |
| 2. Person Singular | proreptus esses |
du wärest fortgerissen worden |
| 3. Person Singular | proreptus esset |
er/sie/es wäre fortgerissen worden |
| 1. Person Plural | prorepti essemus |
wir wären fortgerissen worden |
| 2. Person Plural | prorepti essetis |
ihr wäret fortgerissen worden |
| 3. Person Plural | prorepti essent |
sie wären fortgerissen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuero |
ich werde fortgerissen haben |
| 2. Person Singular | proripueris |
du wirst fortgerissen haben |
| 3. Person Singular | proripuerit |
er/sie/es wird fortgerissen haben |
| 1. Person Plural | proripuerimus |
wir werden fortgerissen haben |
| 2. Person Plural | proripueritis |
ihr werdet fortgerissen haben |
| 3. Person Plural | proripuerint |
sie werden fortgerissen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus ero |
ich werde fortgerissen worden sein |
| 2. Person Singular | proreptus eris |
du wirst fortgerissen worden sein |
| 3. Person Singular | proreptus erit |
er/sie/es wird fortgerissen worden sein |
| 1. Person Plural | prorepti erimus |
wir werden fortgerissen worden sein |
| 2. Person Plural | prorepti eritis |
ihr werdet fortgerissen worden sein |
| 3. Person Plural | prorepti erunt |
sie werden fortgerissen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripere |
fortreißen |
| Vorzeitigkeit | proripuisse |
fortgerissen haben |
| Nachzeitigkeit | prorepturum esse |
fortreißen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripi proripier |
fortgerissen werden |
| Vorzeitigkeit | proreptum esse |
fortgerissen worden sein |
| Nachzeitigkeit | proreptum iri |
künftig fortgerissen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | proripe |
reiße fort; reiß fort! |
| 2. Person Plural | proripite |
reißt fort! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | proripito |
| 3. Person Singular | proripito |
| 2. Person Plural | proripitote |
| 3. Person Plural | proripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | proripere |
das Fortreißen |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
des Fortreißens |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
dem Fortreißen |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
das Fortreißen |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
durch das Fortreißen |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
Fortreißen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiendus proripiundus |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripiendi proripiundi |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
proripiendae proripiundae |
proripiendo proripiundo |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
proripiendam proripiundam |
proripiendum proripiundum |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
proripienda proripiunda |
proripiendo proripiundo |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
Plural
| Nominativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
| Genitiv | proripiendorum proripiundorum |
proripiendarum proripiundarum |
proripiendorum proripiundorum |
| Dativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Akkusativ | proripiendos proripiundos |
proripiendas proripiundas |
proripienda proripiunda |
| Ablativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Vokativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
| Genitiv | proripientis |
proripientis |
proripientis |
| Dativ | proripienti |
proripienti |
proripienti |
| Akkusativ | proripientem |
proripientem |
proripiens |
| Ablativ | proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
| Vokativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
Plural
| Nominativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Genitiv | proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
| Dativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Akkusativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Ablativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Vokativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proreptus |
prorepta |
proreptum |
| Genitiv | prorepti |
proreptae |
prorepti |
| Dativ | prorepto |
proreptae |
prorepto |
| Akkusativ | proreptum |
proreptam |
proreptum |
| Ablativ | prorepto |
prorepta |
prorepto |
| Vokativ | prorepte |
prorepta |
proreptum |
Plural
| Nominativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
| Genitiv | proreptorum |
proreptarum |
proreptorum |
| Dativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Akkusativ | proreptos |
proreptas |
prorepta |
| Ablativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Vokativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | prorepturus |
proreptura |
prorepturum |
| Genitiv | prorepturi |
prorepturae |
prorepturi |
| Dativ | prorepturo |
prorepturae |
prorepturo |
| Akkusativ | prorepturum |
prorepturam |
prorepturum |
| Ablativ | prorepturo |
proreptura |
prorepturo |
| Vokativ | prorepture |
proreptura |
prorepturum |
Plural
| Nominativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
| Genitiv | prorepturorum |
prorepturarum |
prorepturorum |
| Dativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Akkusativ | prorepturos |
prorepturas |
proreptura |
| Ablativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Vokativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| proreptum |
proreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripio |
ich renne fort |
| 2. Person Singular | proripis |
du rennst fort |
| 3. Person Singular | proripit |
er/sie/es rennt fort |
| 1. Person Plural | proripimus |
wir rennen fort |
| 2. Person Plural | proripitis |
ihr rennt fort |
| 3. Person Plural | proripiunt |
sie rennen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripior |
|
| 2. Person Singular | proriperis proripere |
|
| 3. Person Singular | proripitur |
|
| 1. Person Plural | proripimur |
|
| 2. Person Plural | proripimini |
|
| 3. Person Plural | proripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
ich renne fort |
| 2. Person Singular | proripias |
du rennest fort |
| 3. Person Singular | proripiat |
er/sie/es renne fort |
| 1. Person Plural | proripiamus |
wir rennen fort |
| 2. Person Plural | proripiatis |
ihr rennet fort |
| 3. Person Plural | proripiant |
sie rennen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripiaris proripiare |
|
| 3. Person Singular | proripiatur |
|
| 1. Person Plural | proripiamur |
|
| 2. Person Plural | proripiamini |
|
| 3. Person Plural | proripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebam |
ich rannte fort |
| 2. Person Singular | proripiebas |
du ranntest fort |
| 3. Person Singular | proripiebat |
er/sie/es rannte fort |
| 1. Person Plural | proripiebamus |
wir rannten fort |
| 2. Person Plural | proripiebatis |
ihr ranntet fort |
| 3. Person Plural | proripiebant |
sie rannten fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebar |
|
| 2. Person Singular | proripiebaris proripiebare |
|
| 3. Person Singular | proripiebatur |
|
| 1. Person Plural | proripiebamur |
|
| 2. Person Plural | proripiebamini |
|
| 3. Person Plural | proripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proriperem |
ich rennte fort |
| 2. Person Singular | proriperes |
du renntest fort |
| 3. Person Singular | proriperet |
er/sie/es rennte fort |
| 1. Person Plural | proriperemus |
wir rennten fort |
| 2. Person Plural | proriperetis |
ihr renntet fort |
| 3. Person Plural | proriperent |
sie rennten fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proriperer |
|
| 2. Person Singular | proripereris proriperere |
|
| 3. Person Singular | proriperetur |
|
| 1. Person Plural | proriperemur |
|
| 2. Person Plural | proriperemini |
|
| 3. Person Plural | proriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
ich werde fortrennen |
| 2. Person Singular | proripies |
du wirst fortrennen |
| 3. Person Singular | proripiet |
er/sie/es wird fortrennen |
| 1. Person Plural | proripiemus |
wir werden fortrennen |
| 2. Person Plural | proripietis |
ihr werdet fortrennen |
| 3. Person Plural | proripient |
sie werden fortrennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripieris proripiere |
|
| 3. Person Singular | proripietur |
|
| 1. Person Plural | proripiemur |
|
| 2. Person Plural | proripiemini |
|
| 3. Person Plural | proripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripui |
ich bin fortgerannt |
| 2. Person Singular | proripuisti |
du bist fortgerannt |
| 3. Person Singular | proripuit |
er/sie/es ist fortgerannt |
| 1. Person Plural | proripuimus |
wir sind fortgerannt |
| 2. Person Plural | proripuistis |
ihr seid fortgerannt |
| 3. Person Plural | proripuerunt proripuere |
sie sind fortgerannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sum |
|
| 2. Person Singular | proreptus es |
|
| 3. Person Singular | proreptus est |
|
| 1. Person Plural | prorepti sumus |
|
| 2. Person Plural | prorepti estis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuerim |
ich sei fortgerannt |
| 2. Person Singular | proripueris |
du seiest fortgerannt |
| 3. Person Singular | proripuerit |
er/sie/es sei fortgerannt |
| 1. Person Plural | proripuerimus |
wir seien fortgerannt |
| 2. Person Plural | proripueritis |
ihr seiet fortgerannt |
| 3. Person Plural | proripuerint |
sie seien fortgerannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sim |
|
| 2. Person Singular | proreptus sis |
|
| 3. Person Singular | proreptus sit |
|
| 1. Person Plural | prorepti simus |
|
| 2. Person Plural | prorepti sitis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripueram |
ich war fortgerannt |
| 2. Person Singular | proripueras |
du warst fortgerannt |
| 3. Person Singular | proripuerat |
er/sie/es war fortgerannt |
| 1. Person Plural | proripueramus |
wir waren fortgerannt |
| 2. Person Plural | proripueratis |
ihr wart fortgerannt |
| 3. Person Plural | proripuerant |
sie waren fortgerannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus eram |
|
| 2. Person Singular | proreptus eras |
|
| 3. Person Singular | proreptus erat |
|
| 1. Person Plural | prorepti eramus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eratis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuissem |
ich wäre fortgerannt |
| 2. Person Singular | proripuisses |
du wärest fortgerannt |
| 3. Person Singular | proripuisset |
er/sie/es wäre fortgerannt |
| 1. Person Plural | proripuissemus |
wir wären fortgerannt |
| 2. Person Plural | proripuissetis |
ihr wäret fortgerannt |
| 3. Person Plural | proripuissent |
sie wären fortgerannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus essem |
|
| 2. Person Singular | proreptus esses |
|
| 3. Person Singular | proreptus esset |
|
| 1. Person Plural | prorepti essemus |
|
| 2. Person Plural | prorepti essetis |
|
| 3. Person Plural | prorepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuero |
ich werde fortgerannt sein |
| 2. Person Singular | proripueris |
du wirst fortgerannt sein |
| 3. Person Singular | proripuerit |
er/sie/es wird fortgerannt sein |
| 1. Person Plural | proripuerimus |
wir werden fortgerannt sein |
| 2. Person Plural | proripueritis |
ihr werdet fortgerannt sein |
| 3. Person Plural | proripuerint |
sie werden fortgerannt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus ero |
|
| 2. Person Singular | proreptus eris |
|
| 3. Person Singular | proreptus erit |
|
| 1. Person Plural | prorepti erimus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eritis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripere |
fortrennen |
| Vorzeitigkeit | proripuisse |
fortgerannt sein |
| Nachzeitigkeit | prorepturum esse |
fortrennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripi proripier |
|
| Vorzeitigkeit | proreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | proreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | proripe |
renne fort; renn fort! |
| 2. Person Plural | proripite |
rennt fort! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | proripito |
| 3. Person Singular | proripito |
| 2. Person Plural | proripitote |
| 3. Person Plural | proripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | proripere |
das Fortrennen |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
des Fortrennens |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
dem Fortrennen |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
das Fortrennen |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
durch das Fortrennen |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
Fortrennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiendus proripiundus |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripiendi proripiundi |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
proripiendae proripiundae |
proripiendo proripiundo |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
proripiendam proripiundam |
proripiendum proripiundum |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
proripienda proripiunda |
proripiendo proripiundo |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
Plural
| Nominativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
| Genitiv | proripiendorum proripiundorum |
proripiendarum proripiundarum |
proripiendorum proripiundorum |
| Dativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Akkusativ | proripiendos proripiundos |
proripiendas proripiundas |
proripienda proripiunda |
| Ablativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Vokativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
| Genitiv | proripientis |
proripientis |
proripientis |
| Dativ | proripienti |
proripienti |
proripienti |
| Akkusativ | proripientem |
proripientem |
proripiens |
| Ablativ | proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
| Vokativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
Plural
| Nominativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Genitiv | proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
| Dativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Akkusativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Ablativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Vokativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proreptus |
prorepta |
proreptum |
| Genitiv | prorepti |
proreptae |
prorepti |
| Dativ | prorepto |
proreptae |
prorepto |
| Akkusativ | proreptum |
proreptam |
proreptum |
| Ablativ | prorepto |
prorepta |
prorepto |
| Vokativ | prorepte |
prorepta |
proreptum |
Plural
| Nominativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
| Genitiv | proreptorum |
proreptarum |
proreptorum |
| Dativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Akkusativ | proreptos |
proreptas |
prorepta |
| Ablativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Vokativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | prorepturus |
proreptura |
prorepturum |
| Genitiv | prorepturi |
prorepturae |
prorepturi |
| Dativ | prorepturo |
prorepturae |
prorepturo |
| Akkusativ | prorepturum |
prorepturam |
prorepturum |
| Ablativ | prorepturo |
proreptura |
prorepturo |
| Vokativ | prorepture |
proreptura |
prorepturum |
Plural
| Nominativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
| Genitiv | prorepturorum |
prorepturarum |
prorepturorum |
| Dativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Akkusativ | prorepturos |
prorepturas |
proreptura |
| Ablativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Vokativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| proreptum |
proreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripio |
ich stürze fort |
| 2. Person Singular | proripis |
du stürzt fort |
| 3. Person Singular | proripit |
er/sie/es stürzt fort |
| 1. Person Plural | proripimus |
wir stürzen fort |
| 2. Person Plural | proripitis |
ihr stürzt fort |
| 3. Person Plural | proripiunt |
sie stürzen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripior |
|
| 2. Person Singular | proriperis proripere |
|
| 3. Person Singular | proripitur |
|
| 1. Person Plural | proripimur |
|
| 2. Person Plural | proripimini |
|
| 3. Person Plural | proripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
ich stürze fort |
| 2. Person Singular | proripias |
du stürzest fort |
| 3. Person Singular | proripiat |
er/sie/es stürze fort |
| 1. Person Plural | proripiamus |
wir stürzen fort |
| 2. Person Plural | proripiatis |
ihr stürzet fort |
| 3. Person Plural | proripiant |
sie stürzen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripiaris proripiare |
|
| 3. Person Singular | proripiatur |
|
| 1. Person Plural | proripiamur |
|
| 2. Person Plural | proripiamini |
|
| 3. Person Plural | proripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebam |
ich stürzte fort |
| 2. Person Singular | proripiebas |
du stürztest fort |
| 3. Person Singular | proripiebat |
er/sie/es stürzte fort |
| 1. Person Plural | proripiebamus |
wir stürzten fort |
| 2. Person Plural | proripiebatis |
ihr stürztet fort |
| 3. Person Plural | proripiebant |
sie stürzten fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebar |
|
| 2. Person Singular | proripiebaris proripiebare |
|
| 3. Person Singular | proripiebatur |
|
| 1. Person Plural | proripiebamur |
|
| 2. Person Plural | proripiebamini |
|
| 3. Person Plural | proripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proriperem |
ich stürzte fort |
| 2. Person Singular | proriperes |
du stürztest fort |
| 3. Person Singular | proriperet |
er/sie/es stürzte fort |
| 1. Person Plural | proriperemus |
wir stürzten fort |
| 2. Person Plural | proriperetis |
ihr stürztet fort |
| 3. Person Plural | proriperent |
sie stürzten fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proriperer |
|
| 2. Person Singular | proripereris proriperere |
|
| 3. Person Singular | proriperetur |
|
| 1. Person Plural | proriperemur |
|
| 2. Person Plural | proriperemini |
|
| 3. Person Plural | proriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
ich werde fortstürzen |
| 2. Person Singular | proripies |
du wirst fortstürzen |
| 3. Person Singular | proripiet |
er/sie/es wird fortstürzen |
| 1. Person Plural | proripiemus |
wir werden fortstürzen |
| 2. Person Plural | proripietis |
ihr werdet fortstürzen |
| 3. Person Plural | proripient |
sie werden fortstürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripieris proripiere |
|
| 3. Person Singular | proripietur |
|
| 1. Person Plural | proripiemur |
|
| 2. Person Plural | proripiemini |
|
| 3. Person Plural | proripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripui |
ich bin fortgestürzt |
| 2. Person Singular | proripuisti |
du bist fortgestürzt |
| 3. Person Singular | proripuit |
er/sie/es ist fortgestürzt |
| 1. Person Plural | proripuimus |
wir sind fortgestürzt |
| 2. Person Plural | proripuistis |
ihr seid fortgestürzt |
| 3. Person Plural | proripuerunt proripuere |
sie sind fortgestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sum |
|
| 2. Person Singular | proreptus es |
|
| 3. Person Singular | proreptus est |
|
| 1. Person Plural | prorepti sumus |
|
| 2. Person Plural | prorepti estis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuerim |
ich sei fortgestürzt |
| 2. Person Singular | proripueris |
du seiest fortgestürzt |
| 3. Person Singular | proripuerit |
er/sie/es sei fortgestürzt |
| 1. Person Plural | proripuerimus |
wir seien fortgestürzt |
| 2. Person Plural | proripueritis |
ihr seiet fortgestürzt |
| 3. Person Plural | proripuerint |
sie seien fortgestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sim |
|
| 2. Person Singular | proreptus sis |
|
| 3. Person Singular | proreptus sit |
|
| 1. Person Plural | prorepti simus |
|
| 2. Person Plural | prorepti sitis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripueram |
ich war fortgestürzt |
| 2. Person Singular | proripueras |
du warst fortgestürzt |
| 3. Person Singular | proripuerat |
er/sie/es war fortgestürzt |
| 1. Person Plural | proripueramus |
wir waren fortgestürzt |
| 2. Person Plural | proripueratis |
ihr wart fortgestürzt |
| 3. Person Plural | proripuerant |
sie waren fortgestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus eram |
|
| 2. Person Singular | proreptus eras |
|
| 3. Person Singular | proreptus erat |
|
| 1. Person Plural | prorepti eramus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eratis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuissem |
ich wäre fortgestürzt |
| 2. Person Singular | proripuisses |
du wärest fortgestürzt |
| 3. Person Singular | proripuisset |
er/sie/es wäre fortgestürzt |
| 1. Person Plural | proripuissemus |
wir wären fortgestürzt |
| 2. Person Plural | proripuissetis |
ihr wäret fortgestürzt |
| 3. Person Plural | proripuissent |
sie wären fortgestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus essem |
|
| 2. Person Singular | proreptus esses |
|
| 3. Person Singular | proreptus esset |
|
| 1. Person Plural | prorepti essemus |
|
| 2. Person Plural | prorepti essetis |
|
| 3. Person Plural | prorepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuero |
ich werde fortgestürzt sein |
| 2. Person Singular | proripueris |
du wirst fortgestürzt sein |
| 3. Person Singular | proripuerit |
er/sie/es wird fortgestürzt sein |
| 1. Person Plural | proripuerimus |
wir werden fortgestürzt sein |
| 2. Person Plural | proripueritis |
ihr werdet fortgestürzt sein |
| 3. Person Plural | proripuerint |
sie werden fortgestürzt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus ero |
|
| 2. Person Singular | proreptus eris |
|
| 3. Person Singular | proreptus erit |
|
| 1. Person Plural | prorepti erimus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eritis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripere |
fortstürzen |
| Vorzeitigkeit | proripuisse |
fortgestürzt sein |
| Nachzeitigkeit | prorepturum esse |
fortstürzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripi proripier |
|
| Vorzeitigkeit | proreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | proreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | proripe |
stürze fort; stürz fort! |
| 2. Person Plural | proripite |
stürzt fort! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | proripito |
| 3. Person Singular | proripito |
| 2. Person Plural | proripitote |
| 3. Person Plural | proripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | proripere |
das Fortstürzen |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
des Fortstürzens |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
dem Fortstürzen |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
das Fortstürzen |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
durch das Fortstürzen |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
Fortstürzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiendus proripiundus |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripiendi proripiundi |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
proripiendae proripiundae |
proripiendo proripiundo |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
proripiendam proripiundam |
proripiendum proripiundum |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
proripienda proripiunda |
proripiendo proripiundo |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
Plural
| Nominativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
| Genitiv | proripiendorum proripiundorum |
proripiendarum proripiundarum |
proripiendorum proripiundorum |
| Dativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Akkusativ | proripiendos proripiundos |
proripiendas proripiundas |
proripienda proripiunda |
| Ablativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Vokativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
| Genitiv | proripientis |
proripientis |
proripientis |
| Dativ | proripienti |
proripienti |
proripienti |
| Akkusativ | proripientem |
proripientem |
proripiens |
| Ablativ | proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
| Vokativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
Plural
| Nominativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Genitiv | proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
| Dativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Akkusativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Ablativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Vokativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proreptus |
prorepta |
proreptum |
| Genitiv | prorepti |
proreptae |
prorepti |
| Dativ | prorepto |
proreptae |
prorepto |
| Akkusativ | proreptum |
proreptam |
proreptum |
| Ablativ | prorepto |
prorepta |
prorepto |
| Vokativ | prorepte |
prorepta |
proreptum |
Plural
| Nominativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
| Genitiv | proreptorum |
proreptarum |
proreptorum |
| Dativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Akkusativ | proreptos |
proreptas |
prorepta |
| Ablativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Vokativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | prorepturus |
proreptura |
prorepturum |
| Genitiv | prorepturi |
prorepturae |
prorepturi |
| Dativ | prorepturo |
prorepturae |
prorepturo |
| Akkusativ | prorepturum |
prorepturam |
prorepturum |
| Ablativ | prorepturo |
proreptura |
prorepturo |
| Vokativ | prorepture |
proreptura |
prorepturum |
Plural
| Nominativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
| Genitiv | prorepturorum |
prorepturarum |
prorepturorum |
| Dativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Akkusativ | prorepturos |
prorepturas |
proreptura |
| Ablativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Vokativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| proreptum |
proreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripio |
ich reiße hervor |
| 2. Person Singular | proripis |
du reißt hervor |
| 3. Person Singular | proripit |
er/sie/es reißt hervor |
| 1. Person Plural | proripimus |
wir reißen hervor |
| 2. Person Plural | proripitis |
ihr reißt hervor |
| 3. Person Plural | proripiunt |
sie reißen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripior |
ich werde hervorgerissen |
| 2. Person Singular | proriperis proripere |
du wirst hervorgerissen |
| 3. Person Singular | proripitur |
er/sie/es wird hervorgerissen |
| 1. Person Plural | proripimur |
wir werden hervorgerissen |
| 2. Person Plural | proripimini |
ihr werdet hervorgerissen |
| 3. Person Plural | proripiuntur |
sie werden hervorgerissen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
ich reiße hervor |
| 2. Person Singular | proripias |
du reißest hervor |
| 3. Person Singular | proripiat |
er/sie/es reiße hervor |
| 1. Person Plural | proripiamus |
wir reißen hervor |
| 2. Person Plural | proripiatis |
ihr reißet hervor |
| 3. Person Plural | proripiant |
sie reißen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
ich werde hervorgerissen |
| 2. Person Singular | proripiaris proripiare |
du werdest hervorgerissen |
| 3. Person Singular | proripiatur |
er/sie/es werde hervorgerissen |
| 1. Person Plural | proripiamur |
wir werden hervorgerissen |
| 2. Person Plural | proripiamini |
ihr werdet hervorgerissen |
| 3. Person Plural | proripiantur |
sie werden hervorgerissen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebam |
ich riss hervor |
| 2. Person Singular | proripiebas |
du rissest hervor |
| 3. Person Singular | proripiebat |
er/sie/es riss hervor |
| 1. Person Plural | proripiebamus |
wir rissen hervor |
| 2. Person Plural | proripiebatis |
ihr risst hervor |
| 3. Person Plural | proripiebant |
sie rissen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebar |
ich wurde hervorgerissen |
| 2. Person Singular | proripiebaris proripiebare |
du wurdest hervorgerissen |
| 3. Person Singular | proripiebatur |
er/sie/es wurde hervorgerissen |
| 1. Person Plural | proripiebamur |
wir wurden hervorgerissen |
| 2. Person Plural | proripiebamini |
ihr wurdet hervorgerissen |
| 3. Person Plural | proripiebantur |
sie wurden hervorgerissen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proriperem |
ich risse hervor |
| 2. Person Singular | proriperes |
du rissest hervor |
| 3. Person Singular | proriperet |
er/sie/es risse hervor |
| 1. Person Plural | proriperemus |
wir rissen hervor |
| 2. Person Plural | proriperetis |
ihr risset hervor |
| 3. Person Plural | proriperent |
sie rissen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proriperer |
ich würde hervorgerissen |
| 2. Person Singular | proripereris proriperere |
du würdest hervorgerissen |
| 3. Person Singular | proriperetur |
er/sie/es würde hervorgerissen |
| 1. Person Plural | proriperemur |
wir würden hervorgerissen |
| 2. Person Plural | proriperemini |
ihr würdet hervorgerissen |
| 3. Person Plural | proriperentur |
sie würden hervorgerissen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
ich werde hervorreißen |
| 2. Person Singular | proripies |
du wirst hervorreißen |
| 3. Person Singular | proripiet |
er/sie/es wird hervorreißen |
| 1. Person Plural | proripiemus |
wir werden hervorreißen |
| 2. Person Plural | proripietis |
ihr werdet hervorreißen |
| 3. Person Plural | proripient |
sie werden hervorreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
ich werde hervorgerissen werden |
| 2. Person Singular | proripieris proripiere |
du wirst hervorgerissen werden |
| 3. Person Singular | proripietur |
er/sie/es wird hervorgerissen werden |
| 1. Person Plural | proripiemur |
wir werden hervorgerissen werden |
| 2. Person Plural | proripiemini |
ihr werdet hervorgerissen werden |
| 3. Person Plural | proripientur |
sie werden hervorgerissen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripui |
ich habe hervorgerissen |
| 2. Person Singular | proripuisti |
du hast hervorgerissen |
| 3. Person Singular | proripuit |
er/sie/es hat hervorgerissen |
| 1. Person Plural | proripuimus |
wir haben hervorgerissen |
| 2. Person Plural | proripuistis |
ihr habt hervorgerissen |
| 3. Person Plural | proripuerunt proripuere |
sie haben hervorgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sum |
ich bin hervorgerissen worden |
| 2. Person Singular | proreptus es |
du bist hervorgerissen worden |
| 3. Person Singular | proreptus est |
er/sie/es ist hervorgerissen worden |
| 1. Person Plural | prorepti sumus |
wir sind hervorgerissen worden |
| 2. Person Plural | prorepti estis |
ihr seid hervorgerissen worden |
| 3. Person Plural | prorepti sunt |
sie sind hervorgerissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuerim |
ich habe hervorgerissen |
| 2. Person Singular | proripueris |
du habest hervorgerissen |
| 3. Person Singular | proripuerit |
er/sie/es habe hervorgerissen |
| 1. Person Plural | proripuerimus |
wir haben hervorgerissen |
| 2. Person Plural | proripueritis |
ihr habet hervorgerissen |
| 3. Person Plural | proripuerint |
sie haben hervorgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sim |
ich sei hervorgerissen worden |
| 2. Person Singular | proreptus sis |
du seiest hervorgerissen worden |
| 3. Person Singular | proreptus sit |
er/sie/es sei hervorgerissen worden |
| 1. Person Plural | prorepti simus |
wir seien hervorgerissen worden |
| 2. Person Plural | prorepti sitis |
ihr seiet hervorgerissen worden |
| 3. Person Plural | prorepti sint |
sie seien hervorgerissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripueram |
ich hatte hervorgerissen |
| 2. Person Singular | proripueras |
du hattest hervorgerissen |
| 3. Person Singular | proripuerat |
er/sie/es hatte hervorgerissen |
| 1. Person Plural | proripueramus |
wir hatten hervorgerissen |
| 2. Person Plural | proripueratis |
ihr hattet hervorgerissen |
| 3. Person Plural | proripuerant |
sie hatten hervorgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus eram |
ich war hervorgerissen worden |
| 2. Person Singular | proreptus eras |
du warst hervorgerissen worden |
| 3. Person Singular | proreptus erat |
er/sie/es war hervorgerissen worden |
| 1. Person Plural | prorepti eramus |
wir waren hervorgerissen worden |
| 2. Person Plural | prorepti eratis |
ihr wart hervorgerissen worden |
| 3. Person Plural | prorepti erant |
sie waren hervorgerissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuissem |
ich hätte hervorgerissen |
| 2. Person Singular | proripuisses |
du hättest hervorgerissen |
| 3. Person Singular | proripuisset |
er/sie/es hätte hervorgerissen |
| 1. Person Plural | proripuissemus |
wir hätten hervorgerissen |
| 2. Person Plural | proripuissetis |
ihr hättet hervorgerissen |
| 3. Person Plural | proripuissent |
sie hätten hervorgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus essem |
ich wäre hervorgerissen worden |
| 2. Person Singular | proreptus esses |
du wärest hervorgerissen worden |
| 3. Person Singular | proreptus esset |
er/sie/es wäre hervorgerissen worden |
| 1. Person Plural | prorepti essemus |
wir wären hervorgerissen worden |
| 2. Person Plural | prorepti essetis |
ihr wäret hervorgerissen worden |
| 3. Person Plural | prorepti essent |
sie wären hervorgerissen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuero |
ich werde hervorgerissen haben |
| 2. Person Singular | proripueris |
du wirst hervorgerissen haben |
| 3. Person Singular | proripuerit |
er/sie/es wird hervorgerissen haben |
| 1. Person Plural | proripuerimus |
wir werden hervorgerissen haben |
| 2. Person Plural | proripueritis |
ihr werdet hervorgerissen haben |
| 3. Person Plural | proripuerint |
sie werden hervorgerissen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus ero |
ich werde hervorgerissen worden sein |
| 2. Person Singular | proreptus eris |
du wirst hervorgerissen worden sein |
| 3. Person Singular | proreptus erit |
er/sie/es wird hervorgerissen worden sein |
| 1. Person Plural | prorepti erimus |
wir werden hervorgerissen worden sein |
| 2. Person Plural | prorepti eritis |
ihr werdet hervorgerissen worden sein |
| 3. Person Plural | prorepti erunt |
sie werden hervorgerissen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripere |
hervorreißen |
| Vorzeitigkeit | proripuisse |
hervorgerissen haben |
| Nachzeitigkeit | prorepturum esse |
hervorreißen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripi proripier |
hervorgerissen werden |
| Vorzeitigkeit | proreptum esse |
hervorgerissen worden sein |
| Nachzeitigkeit | proreptum iri |
künftig hervorgerissen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | proripe |
reiße hervor; reiß hervor! |
| 2. Person Plural | proripite |
reißt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | proripito |
| 3. Person Singular | proripito |
| 2. Person Plural | proripitote |
| 3. Person Plural | proripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | proripere |
das Hervorreißen |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
des Hervorreißens |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
dem Hervorreißen |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
das Hervorreißen |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
durch das Hervorreißen |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
Hervorreißen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiendus proripiundus |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripiendi proripiundi |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
proripiendae proripiundae |
proripiendo proripiundo |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
proripiendam proripiundam |
proripiendum proripiundum |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
proripienda proripiunda |
proripiendo proripiundo |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
Plural
| Nominativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
| Genitiv | proripiendorum proripiundorum |
proripiendarum proripiundarum |
proripiendorum proripiundorum |
| Dativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Akkusativ | proripiendos proripiundos |
proripiendas proripiundas |
proripienda proripiunda |
| Ablativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Vokativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
| Genitiv | proripientis |
proripientis |
proripientis |
| Dativ | proripienti |
proripienti |
proripienti |
| Akkusativ | proripientem |
proripientem |
proripiens |
| Ablativ | proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
| Vokativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
Plural
| Nominativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Genitiv | proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
| Dativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Akkusativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Ablativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Vokativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proreptus |
prorepta |
proreptum |
| Genitiv | prorepti |
proreptae |
prorepti |
| Dativ | prorepto |
proreptae |
prorepto |
| Akkusativ | proreptum |
proreptam |
proreptum |
| Ablativ | prorepto |
prorepta |
prorepto |
| Vokativ | prorepte |
prorepta |
proreptum |
Plural
| Nominativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
| Genitiv | proreptorum |
proreptarum |
proreptorum |
| Dativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Akkusativ | proreptos |
proreptas |
prorepta |
| Ablativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Vokativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | prorepturus |
proreptura |
prorepturum |
| Genitiv | prorepturi |
prorepturae |
prorepturi |
| Dativ | prorepturo |
prorepturae |
prorepturo |
| Akkusativ | prorepturum |
prorepturam |
prorepturum |
| Ablativ | prorepturo |
proreptura |
prorepturo |
| Vokativ | prorepture |
proreptura |
prorepturum |
Plural
| Nominativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
| Genitiv | prorepturorum |
prorepturarum |
prorepturorum |
| Dativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Akkusativ | prorepturos |
prorepturas |
proreptura |
| Ablativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Vokativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| proreptum |
proreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripio |
|
| 2. Person Singular | proripis |
|
| 3. Person Singular | proripit |
|
| 1. Person Plural | proripimus |
|
| 2. Person Plural | proripitis |
|
| 3. Person Plural | proripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripior |
|
| 2. Person Singular | proriperis proripere |
|
| 3. Person Singular | proripitur |
|
| 1. Person Plural | proripimur |
|
| 2. Person Plural | proripimini |
|
| 3. Person Plural | proripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
|
| 2. Person Singular | proripias |
|
| 3. Person Singular | proripiat |
|
| 1. Person Plural | proripiamus |
|
| 2. Person Plural | proripiatis |
|
| 3. Person Plural | proripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripiaris proripiare |
|
| 3. Person Singular | proripiatur |
|
| 1. Person Plural | proripiamur |
|
| 2. Person Plural | proripiamini |
|
| 3. Person Plural | proripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebam |
|
| 2. Person Singular | proripiebas |
|
| 3. Person Singular | proripiebat |
|
| 1. Person Plural | proripiebamus |
|
| 2. Person Plural | proripiebatis |
|
| 3. Person Plural | proripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebar |
|
| 2. Person Singular | proripiebaris proripiebare |
|
| 3. Person Singular | proripiebatur |
|
| 1. Person Plural | proripiebamur |
|
| 2. Person Plural | proripiebamini |
|
| 3. Person Plural | proripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proriperem |
|
| 2. Person Singular | proriperes |
|
| 3. Person Singular | proriperet |
|
| 1. Person Plural | proriperemus |
|
| 2. Person Plural | proriperetis |
|
| 3. Person Plural | proriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proriperer |
|
| 2. Person Singular | proripereris proriperere |
|
| 3. Person Singular | proriperetur |
|
| 1. Person Plural | proriperemur |
|
| 2. Person Plural | proriperemini |
|
| 3. Person Plural | proriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
|
| 2. Person Singular | proripies |
|
| 3. Person Singular | proripiet |
|
| 1. Person Plural | proripiemus |
|
| 2. Person Plural | proripietis |
|
| 3. Person Plural | proripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripieris proripiere |
|
| 3. Person Singular | proripietur |
|
| 1. Person Plural | proripiemur |
|
| 2. Person Plural | proripiemini |
|
| 3. Person Plural | proripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripui |
|
| 2. Person Singular | proripuisti |
|
| 3. Person Singular | proripuit |
|
| 1. Person Plural | proripuimus |
|
| 2. Person Plural | proripuistis |
|
| 3. Person Plural | proripuerunt proripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sum |
|
| 2. Person Singular | proreptus es |
|
| 3. Person Singular | proreptus est |
|
| 1. Person Plural | prorepti sumus |
|
| 2. Person Plural | prorepti estis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuerim |
|
| 2. Person Singular | proripueris |
|
| 3. Person Singular | proripuerit |
|
| 1. Person Plural | proripuerimus |
|
| 2. Person Plural | proripueritis |
|
| 3. Person Plural | proripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sim |
|
| 2. Person Singular | proreptus sis |
|
| 3. Person Singular | proreptus sit |
|
| 1. Person Plural | prorepti simus |
|
| 2. Person Plural | prorepti sitis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripueram |
|
| 2. Person Singular | proripueras |
|
| 3. Person Singular | proripuerat |
|
| 1. Person Plural | proripueramus |
|
| 2. Person Plural | proripueratis |
|
| 3. Person Plural | proripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus eram |
|
| 2. Person Singular | proreptus eras |
|
| 3. Person Singular | proreptus erat |
|
| 1. Person Plural | prorepti eramus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eratis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuissem |
|
| 2. Person Singular | proripuisses |
|
| 3. Person Singular | proripuisset |
|
| 1. Person Plural | proripuissemus |
|
| 2. Person Plural | proripuissetis |
|
| 3. Person Plural | proripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus essem |
|
| 2. Person Singular | proreptus esses |
|
| 3. Person Singular | proreptus esset |
|
| 1. Person Plural | prorepti essemus |
|
| 2. Person Plural | prorepti essetis |
|
| 3. Person Plural | prorepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuero |
|
| 2. Person Singular | proripueris |
|
| 3. Person Singular | proripuerit |
|
| 1. Person Plural | proripuerimus |
|
| 2. Person Plural | proripueritis |
|
| 3. Person Plural | proripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus ero |
|
| 2. Person Singular | proreptus eris |
|
| 3. Person Singular | proreptus erit |
|
| 1. Person Plural | prorepti erimus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eritis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripere |
|
| Vorzeitigkeit | proripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | prorepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripi proripier |
|
| Vorzeitigkeit | proreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | proreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | proripe |
! |
| 2. Person Plural | proripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | proripito |
| 3. Person Singular | proripito |
| 2. Person Plural | proripitote |
| 3. Person Plural | proripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | proripere |
|
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
|
| Dativ | proripiendo proripiundo |
|
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
|
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
|
| Vokativ | proripiende proripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiendus proripiundus |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripiendi proripiundi |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
proripiendae proripiundae |
proripiendo proripiundo |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
proripiendam proripiundam |
proripiendum proripiundum |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
proripienda proripiunda |
proripiendo proripiundo |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
Plural
| Nominativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
| Genitiv | proripiendorum proripiundorum |
proripiendarum proripiundarum |
proripiendorum proripiundorum |
| Dativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Akkusativ | proripiendos proripiundos |
proripiendas proripiundas |
proripienda proripiunda |
| Ablativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Vokativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
| Genitiv | proripientis |
proripientis |
proripientis |
| Dativ | proripienti |
proripienti |
proripienti |
| Akkusativ | proripientem |
proripientem |
proripiens |
| Ablativ | proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
| Vokativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
Plural
| Nominativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Genitiv | proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
| Dativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Akkusativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Ablativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Vokativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proreptus |
prorepta |
proreptum |
| Genitiv | prorepti |
proreptae |
prorepti |
| Dativ | prorepto |
proreptae |
prorepto |
| Akkusativ | proreptum |
proreptam |
proreptum |
| Ablativ | prorepto |
prorepta |
prorepto |
| Vokativ | prorepte |
prorepta |
proreptum |
Plural
| Nominativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
| Genitiv | proreptorum |
proreptarum |
proreptorum |
| Dativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Akkusativ | proreptos |
proreptas |
prorepta |
| Ablativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Vokativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | prorepturus |
proreptura |
prorepturum |
| Genitiv | prorepturi |
prorepturae |
prorepturi |
| Dativ | prorepturo |
prorepturae |
prorepturo |
| Akkusativ | prorepturum |
prorepturam |
prorepturum |
| Ablativ | prorepturo |
proreptura |
prorepturo |
| Vokativ | prorepture |
proreptura |
prorepturum |
Plural
| Nominativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
| Genitiv | prorepturorum |
prorepturarum |
prorepturorum |
| Dativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Akkusativ | prorepturos |
prorepturas |
proreptura |
| Ablativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Vokativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| proreptum |
proreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripio |
|
| 2. Person Singular | proripis |
|
| 3. Person Singular | proripit |
|
| 1. Person Plural | proripimus |
|
| 2. Person Plural | proripitis |
|
| 3. Person Plural | proripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripior |
|
| 2. Person Singular | proriperis proripere |
|
| 3. Person Singular | proripitur |
|
| 1. Person Plural | proripimur |
|
| 2. Person Plural | proripimini |
|
| 3. Person Plural | proripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
|
| 2. Person Singular | proripias |
|
| 3. Person Singular | proripiat |
|
| 1. Person Plural | proripiamus |
|
| 2. Person Plural | proripiatis |
|
| 3. Person Plural | proripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripiaris proripiare |
|
| 3. Person Singular | proripiatur |
|
| 1. Person Plural | proripiamur |
|
| 2. Person Plural | proripiamini |
|
| 3. Person Plural | proripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebam |
|
| 2. Person Singular | proripiebas |
|
| 3. Person Singular | proripiebat |
|
| 1. Person Plural | proripiebamus |
|
| 2. Person Plural | proripiebatis |
|
| 3. Person Plural | proripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiebar |
|
| 2. Person Singular | proripiebaris proripiebare |
|
| 3. Person Singular | proripiebatur |
|
| 1. Person Plural | proripiebamur |
|
| 2. Person Plural | proripiebamini |
|
| 3. Person Plural | proripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proriperem |
|
| 2. Person Singular | proriperes |
|
| 3. Person Singular | proriperet |
|
| 1. Person Plural | proriperemus |
|
| 2. Person Plural | proriperetis |
|
| 3. Person Plural | proriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proriperer |
|
| 2. Person Singular | proripereris proriperere |
|
| 3. Person Singular | proriperetur |
|
| 1. Person Plural | proriperemur |
|
| 2. Person Plural | proriperemini |
|
| 3. Person Plural | proriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripiam |
|
| 2. Person Singular | proripies |
|
| 3. Person Singular | proripiet |
|
| 1. Person Plural | proripiemus |
|
| 2. Person Plural | proripietis |
|
| 3. Person Plural | proripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proripiar |
|
| 2. Person Singular | proripieris proripiere |
|
| 3. Person Singular | proripietur |
|
| 1. Person Plural | proripiemur |
|
| 2. Person Plural | proripiemini |
|
| 3. Person Plural | proripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripui |
|
| 2. Person Singular | proripuisti |
|
| 3. Person Singular | proripuit |
|
| 1. Person Plural | proripuimus |
|
| 2. Person Plural | proripuistis |
|
| 3. Person Plural | proripuerunt proripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sum |
|
| 2. Person Singular | proreptus es |
|
| 3. Person Singular | proreptus est |
|
| 1. Person Plural | prorepti sumus |
|
| 2. Person Plural | prorepti estis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuerim |
|
| 2. Person Singular | proripueris |
|
| 3. Person Singular | proripuerit |
|
| 1. Person Plural | proripuerimus |
|
| 2. Person Plural | proripueritis |
|
| 3. Person Plural | proripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus sim |
|
| 2. Person Singular | proreptus sis |
|
| 3. Person Singular | proreptus sit |
|
| 1. Person Plural | prorepti simus |
|
| 2. Person Plural | prorepti sitis |
|
| 3. Person Plural | prorepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripueram |
|
| 2. Person Singular | proripueras |
|
| 3. Person Singular | proripuerat |
|
| 1. Person Plural | proripueramus |
|
| 2. Person Plural | proripueratis |
|
| 3. Person Plural | proripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus eram |
|
| 2. Person Singular | proreptus eras |
|
| 3. Person Singular | proreptus erat |
|
| 1. Person Plural | prorepti eramus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eratis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuissem |
|
| 2. Person Singular | proripuisses |
|
| 3. Person Singular | proripuisset |
|
| 1. Person Plural | proripuissemus |
|
| 2. Person Plural | proripuissetis |
|
| 3. Person Plural | proripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus essem |
|
| 2. Person Singular | proreptus esses |
|
| 3. Person Singular | proreptus esset |
|
| 1. Person Plural | prorepti essemus |
|
| 2. Person Plural | prorepti essetis |
|
| 3. Person Plural | prorepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | proripuero |
|
| 2. Person Singular | proripueris |
|
| 3. Person Singular | proripuerit |
|
| 1. Person Plural | proripuerimus |
|
| 2. Person Plural | proripueritis |
|
| 3. Person Plural | proripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | proreptus ero |
|
| 2. Person Singular | proreptus eris |
|
| 3. Person Singular | proreptus erit |
|
| 1. Person Plural | prorepti erimus |
|
| 2. Person Plural | prorepti eritis |
|
| 3. Person Plural | prorepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripere |
|
| Vorzeitigkeit | proripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | prorepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | proripi proripier |
|
| Vorzeitigkeit | proreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | proreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | proripe |
! |
| 2. Person Plural | proripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | proripito |
| 3. Person Singular | proripito |
| 2. Person Plural | proripitote |
| 3. Person Plural | proripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | proripere |
|
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
|
| Dativ | proripiendo proripiundo |
|
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
|
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
|
| Vokativ | proripiende proripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiendus proripiundus |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
| Genitiv | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripiendi proripiundi |
| Dativ | proripiendo proripiundo |
proripiendae proripiundae |
proripiendo proripiundo |
| Akkusativ | proripiendum proripiundum |
proripiendam proripiundam |
proripiendum proripiundum |
| Ablativ | proripiendo proripiundo |
proripienda proripiunda |
proripiendo proripiundo |
| Vokativ | proripiende proripiunde |
proripienda proripiunda |
proripiendum proripiundum |
Plural
| Nominativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
| Genitiv | proripiendorum proripiundorum |
proripiendarum proripiundarum |
proripiendorum proripiundorum |
| Dativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Akkusativ | proripiendos proripiundos |
proripiendas proripiundas |
proripienda proripiunda |
| Ablativ | proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
proripiendis proripiundis |
| Vokativ | proripiendi proripiundi |
proripiendae proripiundae |
proripienda proripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
| Genitiv | proripientis |
proripientis |
proripientis |
| Dativ | proripienti |
proripienti |
proripienti |
| Akkusativ | proripientem |
proripientem |
proripiens |
| Ablativ | proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
proripienti proripiente |
| Vokativ | proripiens |
proripiens |
proripiens |
Plural
| Nominativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Genitiv | proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
proripientium proripientum |
| Dativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Akkusativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
| Ablativ | proripientibus |
proripientibus |
proripientibus |
| Vokativ | proripientes |
proripientes |
proripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | proreptus |
prorepta |
proreptum |
| Genitiv | prorepti |
proreptae |
prorepti |
| Dativ | prorepto |
proreptae |
prorepto |
| Akkusativ | proreptum |
proreptam |
proreptum |
| Ablativ | prorepto |
prorepta |
prorepto |
| Vokativ | prorepte |
prorepta |
proreptum |
Plural
| Nominativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
| Genitiv | proreptorum |
proreptarum |
proreptorum |
| Dativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Akkusativ | proreptos |
proreptas |
prorepta |
| Ablativ | proreptis |
proreptis |
proreptis |
| Vokativ | prorepti |
proreptae |
prorepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | prorepturus |
proreptura |
prorepturum |
| Genitiv | prorepturi |
prorepturae |
prorepturi |
| Dativ | prorepturo |
prorepturae |
prorepturo |
| Akkusativ | prorepturum |
prorepturam |
prorepturum |
| Ablativ | prorepturo |
proreptura |
prorepturo |
| Vokativ | prorepture |
proreptura |
prorepturum |
Plural
| Nominativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
| Genitiv | prorepturorum |
prorepturarum |
prorepturorum |
| Dativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Akkusativ | prorepturos |
prorepturas |
proreptura |
| Ablativ | prorepturis |
prorepturis |
prorepturis |
| Vokativ | prorepturi |
prorepturae |
proreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| proreptum |
proreptu |