Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiro
|
ich dufte |
| 2. Person Singular |
prospiras
|
du duftest |
| 3. Person Singular |
prospirat
|
er/sie/es duftet |
| 1. Person Plural |
prospiramus
|
wir duften |
| 2. Person Plural |
prospiratis
|
ihr duftet |
| 3. Person Plural |
prospirant
|
sie duften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiror
|
|
| 2. Person Singular |
prospiraris prospirare
|
|
| 3. Person Singular |
prospiratur
|
|
| 1. Person Plural |
prospiramur
|
|
| 2. Person Plural |
prospiramini
|
|
| 3. Person Plural |
prospirantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirem
|
ich dufte |
| 2. Person Singular |
prospires
|
du duftest |
| 3. Person Singular |
prospiret
|
er/sie/es dufte |
| 1. Person Plural |
prospiremus
|
wir duften |
| 2. Person Plural |
prospiretis
|
ihr duftet |
| 3. Person Plural |
prospirent
|
sie duften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirer
|
|
| 2. Person Singular |
prospireris prospirere
|
|
| 3. Person Singular |
prospiretur
|
|
| 1. Person Plural |
prospiremur
|
|
| 2. Person Plural |
prospiremini
|
|
| 3. Person Plural |
prospirentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirabam
|
ich duftete |
| 2. Person Singular |
prospirabas
|
du duftetest |
| 3. Person Singular |
prospirabat
|
er/sie/es duftete |
| 1. Person Plural |
prospirabamus
|
wir dufteten |
| 2. Person Plural |
prospirabatis
|
ihr duftetet |
| 3. Person Plural |
prospirabant
|
sie dufteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirabar
|
|
| 2. Person Singular |
prospirabaris prospirabare
|
|
| 3. Person Singular |
prospirabatur
|
|
| 1. Person Plural |
prospirabamur
|
|
| 2. Person Plural |
prospirabamini
|
|
| 3. Person Plural |
prospirabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirarem
|
ich duftete |
| 2. Person Singular |
prospirares
|
du duftetest |
| 3. Person Singular |
prospiraret
|
er/sie/es duftete |
| 1. Person Plural |
prospiraremus
|
wir dufteten |
| 2. Person Plural |
prospiraretis
|
ihr duftetet |
| 3. Person Plural |
prospirarent
|
sie dufteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirarer
|
|
| 2. Person Singular |
prospirareris prospirarere
|
|
| 3. Person Singular |
prospiraretur
|
|
| 1. Person Plural |
prospiraremur
|
|
| 2. Person Plural |
prospiraremini
|
|
| 3. Person Plural |
prospirarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirabo
|
ich werde duften |
| 2. Person Singular |
prospirabis
|
du wirst duften |
| 3. Person Singular |
prospirabit
|
er/sie/es wird duften |
| 1. Person Plural |
prospirabimus
|
wir werden duften |
| 2. Person Plural |
prospirabitis
|
ihr werdet duften |
| 3. Person Plural |
prospirabunt
|
sie werden duften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirabor
|
|
| 2. Person Singular |
prospiraberis prospirabere
|
|
| 3. Person Singular |
prospirabitur
|
|
| 1. Person Plural |
prospirabimur
|
|
| 2. Person Plural |
prospirabimini
|
|
| 3. Person Plural |
prospirabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiravi
|
ich habe geduftet |
| 2. Person Singular |
prospiravisti
|
du hast geduftet |
| 3. Person Singular |
prospiravit
|
er/sie/es hat geduftet |
| 1. Person Plural |
prospiravimus
|
wir haben geduftet |
| 2. Person Plural |
prospiravistis
|
ihr habt geduftet |
| 3. Person Plural |
prospiraverunt prospiravere
|
sie haben geduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
prospiratus es
|
|
| 3. Person Singular |
prospiratus est
|
|
| 1. Person Plural |
prospirati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
prospirati estis
|
|
| 3. Person Plural |
prospirati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiraverim
|
ich habe geduftet |
| 2. Person Singular |
prospiraveris
|
du habest geduftet |
| 3. Person Singular |
prospiraverit
|
er/sie/es habe geduftet |
| 1. Person Plural |
prospiraverimus
|
wir haben geduftet |
| 2. Person Plural |
prospiraveritis
|
ihr habet geduftet |
| 3. Person Plural |
prospiraverint
|
sie haben geduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
prospiratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
prospiratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
prospirati simus
|
|
| 2. Person Plural |
prospirati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
prospirati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiraveram
|
ich hatte geduftet |
| 2. Person Singular |
prospiraveras
|
du hattest geduftet |
| 3. Person Singular |
prospiraverat
|
er/sie/es hatte geduftet |
| 1. Person Plural |
prospiraveramus
|
wir hatten geduftet |
| 2. Person Plural |
prospiraveratis
|
ihr hattet geduftet |
| 3. Person Plural |
prospiraverant
|
sie hatten geduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
prospiratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
prospiratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
prospirati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
prospirati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
prospirati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiravissem
|
ich hätte geduftet |
| 2. Person Singular |
prospiravisses
|
du hättest geduftet |
| 3. Person Singular |
prospiravisset
|
er/sie/es hätte geduftet |
| 1. Person Plural |
prospiravissemus
|
wir hätten geduftet |
| 2. Person Plural |
prospiravissetis
|
ihr hättet geduftet |
| 3. Person Plural |
prospiravissent
|
sie hätten geduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
prospiratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
prospiratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
prospirati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
prospirati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
prospirati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiravero
|
ich werde geduftet haben |
| 2. Person Singular |
prospiraveris
|
du wirst geduftet haben |
| 3. Person Singular |
prospiraverit
|
er/sie/es wird geduftet haben |
| 1. Person Plural |
prospiraverimus
|
wir werden geduftet haben |
| 2. Person Plural |
prospiraveritis
|
ihr werdet geduftet haben |
| 3. Person Plural |
prospiraverint
|
sie werden geduftet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
prospiratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
prospiratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
prospirati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
prospirati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
prospirati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
prospirare
|
duften |
| Vorzeitigkeit |
prospiravisse
|
geduftet haben |
| Nachzeitigkeit |
prospiraturum esse
|
duften werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
prospirari prospirarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
prospiratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
prospiratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
prospira
|
dufte! |
| 2. Person Plural |
prospirate
|
duftet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
prospirato
|
| 3. Person Singular |
prospirato
|
| 2. Person Plural |
prospiratote
|
| 3. Person Plural |
prospiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
prospirare
|
das Duften |
| Genitiv |
prospirandi
|
des Duftens |
| Dativ |
prospirando
|
dem Duften |
| Akkusativ |
prospirandum
|
das Duften |
| Ablativ |
prospirando
|
durch das Duften |
| Vokativ |
prospirande
|
Duften! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prospirandus
|
prospiranda
|
prospirandum
|
| Genitiv |
prospirandi
|
prospirandae
|
prospirandi
|
| Dativ |
prospirando
|
prospirandae
|
prospirando
|
| Akkusativ |
prospirandum
|
prospirandam
|
prospirandum
|
| Ablativ |
prospirando
|
prospiranda
|
prospirando
|
| Vokativ |
prospirande
|
prospiranda
|
prospirandum
|
Plural
| Nominativ |
prospirandi
|
prospirandae
|
prospiranda
|
| Genitiv |
prospirandorum
|
prospirandarum
|
prospirandorum
|
| Dativ |
prospirandis
|
prospirandis
|
prospirandis
|
| Akkusativ |
prospirandos
|
prospirandas
|
prospiranda
|
| Ablativ |
prospirandis
|
prospirandis
|
prospirandis
|
| Vokativ |
prospirandi
|
prospirandae
|
prospiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prospirans
|
prospirans
|
prospirans
|
| Genitiv |
prospirantis
|
prospirantis
|
prospirantis
|
| Dativ |
prospiranti
|
prospiranti
|
prospiranti
|
| Akkusativ |
prospirantem
|
prospirantem
|
prospirans
|
| Ablativ |
prospiranti prospirante
|
prospiranti prospirante
|
prospiranti prospirante
|
| Vokativ |
prospirans
|
prospirans
|
prospirans
|
Plural
| Nominativ |
prospirantes
|
prospirantes
|
prospirantia
|
| Genitiv |
prospirantium prospirantum
|
prospirantium prospirantum
|
prospirantium prospirantum
|
| Dativ |
prospirantibus
|
prospirantibus
|
prospirantibus
|
| Akkusativ |
prospirantes
|
prospirantes
|
prospirantia
|
| Ablativ |
prospirantibus
|
prospirantibus
|
prospirantibus
|
| Vokativ |
prospirantes
|
prospirantes
|
prospirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prospiratus
|
prospirata
|
prospiratum
|
| Genitiv |
prospirati
|
prospiratae
|
prospirati
|
| Dativ |
prospirato
|
prospiratae
|
prospirato
|
| Akkusativ |
prospiratum
|
prospiratam
|
prospiratum
|
| Ablativ |
prospirato
|
prospirata
|
prospirato
|
| Vokativ |
prospirate
|
prospirata
|
prospiratum
|
Plural
| Nominativ |
prospirati
|
prospiratae
|
prospirata
|
| Genitiv |
prospiratorum
|
prospiratarum
|
prospiratorum
|
| Dativ |
prospiratis
|
prospiratis
|
prospiratis
|
| Akkusativ |
prospiratos
|
prospiratas
|
prospirata
|
| Ablativ |
prospiratis
|
prospiratis
|
prospiratis
|
| Vokativ |
prospirati
|
prospiratae
|
prospirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prospiraturus
|
prospiratura
|
prospiraturum
|
| Genitiv |
prospiraturi
|
prospiraturae
|
prospiraturi
|
| Dativ |
prospiraturo
|
prospiraturae
|
prospiraturo
|
| Akkusativ |
prospiraturum
|
prospiraturam
|
prospiraturum
|
| Ablativ |
prospiraturo
|
prospiratura
|
prospiraturo
|
| Vokativ |
prospirature
|
prospiratura
|
prospiraturum
|
Plural
| Nominativ |
prospiraturi
|
prospiraturae
|
prospiratura
|
| Genitiv |
prospiraturorum
|
prospiraturarum
|
prospiraturorum
|
| Dativ |
prospiraturis
|
prospiraturis
|
prospiraturis
|
| Akkusativ |
prospiraturos
|
prospiraturas
|
prospiratura
|
| Ablativ |
prospiraturis
|
prospiraturis
|
prospiraturis
|
| Vokativ |
prospiraturi
|
prospiraturae
|
prospiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
prospiratum
|
prospiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiro
|
ich wehe hervor |
| 2. Person Singular |
prospiras
|
du wehst hervor |
| 3. Person Singular |
prospirat
|
er/sie/es weht hervor |
| 1. Person Plural |
prospiramus
|
wir wehen hervor |
| 2. Person Plural |
prospiratis
|
ihr weht hervor |
| 3. Person Plural |
prospirant
|
sie wehen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiror
|
ich werde hervorgeweht |
| 2. Person Singular |
prospiraris prospirare
|
du wirst hervorgeweht |
| 3. Person Singular |
prospiratur
|
er/sie/es wird hervorgeweht |
| 1. Person Plural |
prospiramur
|
wir werden hervorgeweht |
| 2. Person Plural |
prospiramini
|
ihr werdet hervorgeweht |
| 3. Person Plural |
prospirantur
|
sie werden hervorgeweht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirem
|
ich wehe hervor |
| 2. Person Singular |
prospires
|
du wehest hervor |
| 3. Person Singular |
prospiret
|
er/sie/es wehe hervor |
| 1. Person Plural |
prospiremus
|
wir wehen hervor |
| 2. Person Plural |
prospiretis
|
ihr wehet hervor |
| 3. Person Plural |
prospirent
|
sie wehen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirer
|
ich werde hervorgeweht |
| 2. Person Singular |
prospireris prospirere
|
du werdest hervorgeweht |
| 3. Person Singular |
prospiretur
|
er/sie/es werde hervorgeweht |
| 1. Person Plural |
prospiremur
|
wir werden hervorgeweht |
| 2. Person Plural |
prospiremini
|
ihr werdet hervorgeweht |
| 3. Person Plural |
prospirentur
|
sie werden hervorgeweht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirabam
|
ich wehte hervor |
| 2. Person Singular |
prospirabas
|
du wehtest hervor |
| 3. Person Singular |
prospirabat
|
er/sie/es wehte hervor |
| 1. Person Plural |
prospirabamus
|
wir wehten hervor |
| 2. Person Plural |
prospirabatis
|
ihr wehtet hervor |
| 3. Person Plural |
prospirabant
|
sie wehten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirabar
|
ich wurde hervorgeweht |
| 2. Person Singular |
prospirabaris prospirabare
|
du wurdest hervorgeweht |
| 3. Person Singular |
prospirabatur
|
er/sie/es wurde hervorgeweht |
| 1. Person Plural |
prospirabamur
|
wir wurden hervorgeweht |
| 2. Person Plural |
prospirabamini
|
ihr wurdet hervorgeweht |
| 3. Person Plural |
prospirabantur
|
sie wurden hervorgeweht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirarem
|
ich wehte hervor |
| 2. Person Singular |
prospirares
|
du wehtest hervor |
| 3. Person Singular |
prospiraret
|
er/sie/es wehte hervor |
| 1. Person Plural |
prospiraremus
|
wir wehten hervor |
| 2. Person Plural |
prospiraretis
|
ihr wehtet hervor |
| 3. Person Plural |
prospirarent
|
sie wehten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirarer
|
ich würde hervorgeweht |
| 2. Person Singular |
prospirareris prospirarere
|
du würdest hervorgeweht |
| 3. Person Singular |
prospiraretur
|
er/sie/es würde hervorgeweht |
| 1. Person Plural |
prospiraremur
|
wir würden hervorgeweht |
| 2. Person Plural |
prospiraremini
|
ihr würdet hervorgeweht |
| 3. Person Plural |
prospirarentur
|
sie würden hervorgeweht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirabo
|
ich werde hervorwehen |
| 2. Person Singular |
prospirabis
|
du wirst hervorwehen |
| 3. Person Singular |
prospirabit
|
er/sie/es wird hervorwehen |
| 1. Person Plural |
prospirabimus
|
wir werden hervorwehen |
| 2. Person Plural |
prospirabitis
|
ihr werdet hervorwehen |
| 3. Person Plural |
prospirabunt
|
sie werden hervorwehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospirabor
|
ich werde hervorgeweht werden |
| 2. Person Singular |
prospiraberis prospirabere
|
du wirst hervorgeweht werden |
| 3. Person Singular |
prospirabitur
|
er/sie/es wird hervorgeweht werden |
| 1. Person Plural |
prospirabimur
|
wir werden hervorgeweht werden |
| 2. Person Plural |
prospirabimini
|
ihr werdet hervorgeweht werden |
| 3. Person Plural |
prospirabuntur
|
sie werden hervorgeweht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiravi
|
ich habe hervorgeweht |
| 2. Person Singular |
prospiravisti
|
du hast hervorgeweht |
| 3. Person Singular |
prospiravit
|
er/sie/es hat hervorgeweht |
| 1. Person Plural |
prospiravimus
|
wir haben hervorgeweht |
| 2. Person Plural |
prospiravistis
|
ihr habt hervorgeweht |
| 3. Person Plural |
prospiraverunt prospiravere
|
sie haben hervorgeweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus sum
|
ich bin hervorgeweht worden |
| 2. Person Singular |
prospiratus es
|
du bist hervorgeweht worden |
| 3. Person Singular |
prospiratus est
|
er/sie/es ist hervorgeweht worden |
| 1. Person Plural |
prospirati sumus
|
wir sind hervorgeweht worden |
| 2. Person Plural |
prospirati estis
|
ihr seid hervorgeweht worden |
| 3. Person Plural |
prospirati sunt
|
sie sind hervorgeweht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiraverim
|
ich habe hervorgeweht |
| 2. Person Singular |
prospiraveris
|
du habest hervorgeweht |
| 3. Person Singular |
prospiraverit
|
er/sie/es habe hervorgeweht |
| 1. Person Plural |
prospiraverimus
|
wir haben hervorgeweht |
| 2. Person Plural |
prospiraveritis
|
ihr habet hervorgeweht |
| 3. Person Plural |
prospiraverint
|
sie haben hervorgeweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus sim
|
ich sei hervorgeweht worden |
| 2. Person Singular |
prospiratus sis
|
du seiest hervorgeweht worden |
| 3. Person Singular |
prospiratus sit
|
er/sie/es sei hervorgeweht worden |
| 1. Person Plural |
prospirati simus
|
wir seien hervorgeweht worden |
| 2. Person Plural |
prospirati sitis
|
ihr seiet hervorgeweht worden |
| 3. Person Plural |
prospirati sint
|
sie seien hervorgeweht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiraveram
|
ich hatte hervorgeweht |
| 2. Person Singular |
prospiraveras
|
du hattest hervorgeweht |
| 3. Person Singular |
prospiraverat
|
er/sie/es hatte hervorgeweht |
| 1. Person Plural |
prospiraveramus
|
wir hatten hervorgeweht |
| 2. Person Plural |
prospiraveratis
|
ihr hattet hervorgeweht |
| 3. Person Plural |
prospiraverant
|
sie hatten hervorgeweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus eram
|
ich war hervorgeweht worden |
| 2. Person Singular |
prospiratus eras
|
du warst hervorgeweht worden |
| 3. Person Singular |
prospiratus erat
|
er/sie/es war hervorgeweht worden |
| 1. Person Plural |
prospirati eramus
|
wir waren hervorgeweht worden |
| 2. Person Plural |
prospirati eratis
|
ihr wart hervorgeweht worden |
| 3. Person Plural |
prospirati erant
|
sie waren hervorgeweht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiravissem
|
ich hätte hervorgeweht |
| 2. Person Singular |
prospiravisses
|
du hättest hervorgeweht |
| 3. Person Singular |
prospiravisset
|
er/sie/es hätte hervorgeweht |
| 1. Person Plural |
prospiravissemus
|
wir hätten hervorgeweht |
| 2. Person Plural |
prospiravissetis
|
ihr hättet hervorgeweht |
| 3. Person Plural |
prospiravissent
|
sie hätten hervorgeweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus essem
|
ich wäre hervorgeweht worden |
| 2. Person Singular |
prospiratus esses
|
du wärest hervorgeweht worden |
| 3. Person Singular |
prospiratus esset
|
er/sie/es wäre hervorgeweht worden |
| 1. Person Plural |
prospirati essemus
|
wir wären hervorgeweht worden |
| 2. Person Plural |
prospirati essetis
|
ihr wäret hervorgeweht worden |
| 3. Person Plural |
prospirati essent
|
sie wären hervorgeweht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiravero
|
ich werde hervorgeweht haben |
| 2. Person Singular |
prospiraveris
|
du wirst hervorgeweht haben |
| 3. Person Singular |
prospiraverit
|
er/sie/es wird hervorgeweht haben |
| 1. Person Plural |
prospiraverimus
|
wir werden hervorgeweht haben |
| 2. Person Plural |
prospiraveritis
|
ihr werdet hervorgeweht haben |
| 3. Person Plural |
prospiraverint
|
sie werden hervorgeweht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prospiratus ero
|
ich werde hervorgeweht worden sein |
| 2. Person Singular |
prospiratus eris
|
du wirst hervorgeweht worden sein |
| 3. Person Singular |
prospiratus erit
|
er/sie/es wird hervorgeweht worden sein |
| 1. Person Plural |
prospirati erimus
|
wir werden hervorgeweht worden sein |
| 2. Person Plural |
prospirati eritis
|
ihr werdet hervorgeweht worden sein |
| 3. Person Plural |
prospirati erunt
|
sie werden hervorgeweht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
prospirare
|
hervorwehen |
| Vorzeitigkeit |
prospiravisse
|
hervorgeweht haben |
| Nachzeitigkeit |
prospiraturum esse
|
hervorwehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
prospirari prospirarier
|
hervorgeweht werden |
| Vorzeitigkeit |
prospiratum esse
|
hervorgeweht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
prospiratum iri
|
künftig hervorgeweht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
prospira
|
wehe hervor; weh hervor! |
| 2. Person Plural |
prospirate
|
weht hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
prospirato
|
| 3. Person Singular |
prospirato
|
| 2. Person Plural |
prospiratote
|
| 3. Person Plural |
prospiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
prospirare
|
das Hervorwehen |
| Genitiv |
prospirandi
|
des Hervorwehens |
| Dativ |
prospirando
|
dem Hervorwehen |
| Akkusativ |
prospirandum
|
das Hervorwehen |
| Ablativ |
prospirando
|
durch das Hervorwehen |
| Vokativ |
prospirande
|
Hervorwehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prospirandus
|
prospiranda
|
prospirandum
|
| Genitiv |
prospirandi
|
prospirandae
|
prospirandi
|
| Dativ |
prospirando
|
prospirandae
|
prospirando
|
| Akkusativ |
prospirandum
|
prospirandam
|
prospirandum
|
| Ablativ |
prospirando
|
prospiranda
|
prospirando
|
| Vokativ |
prospirande
|
prospiranda
|
prospirandum
|
Plural
| Nominativ |
prospirandi
|
prospirandae
|
prospiranda
|
| Genitiv |
prospirandorum
|
prospirandarum
|
prospirandorum
|
| Dativ |
prospirandis
|
prospirandis
|
prospirandis
|
| Akkusativ |
prospirandos
|
prospirandas
|
prospiranda
|
| Ablativ |
prospirandis
|
prospirandis
|
prospirandis
|
| Vokativ |
prospirandi
|
prospirandae
|
prospiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prospirans
|
prospirans
|
prospirans
|
| Genitiv |
prospirantis
|
prospirantis
|
prospirantis
|
| Dativ |
prospiranti
|
prospiranti
|
prospiranti
|
| Akkusativ |
prospirantem
|
prospirantem
|
prospirans
|
| Ablativ |
prospiranti prospirante
|
prospiranti prospirante
|
prospiranti prospirante
|
| Vokativ |
prospirans
|
prospirans
|
prospirans
|
Plural
| Nominativ |
prospirantes
|
prospirantes
|
prospirantia
|
| Genitiv |
prospirantium prospirantum
|
prospirantium prospirantum
|
prospirantium prospirantum
|
| Dativ |
prospirantibus
|
prospirantibus
|
prospirantibus
|
| Akkusativ |
prospirantes
|
prospirantes
|
prospirantia
|
| Ablativ |
prospirantibus
|
prospirantibus
|
prospirantibus
|
| Vokativ |
prospirantes
|
prospirantes
|
prospirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prospiratus
|
prospirata
|
prospiratum
|
| Genitiv |
prospirati
|
prospiratae
|
prospirati
|
| Dativ |
prospirato
|
prospiratae
|
prospirato
|
| Akkusativ |
prospiratum
|
prospiratam
|
prospiratum
|
| Ablativ |
prospirato
|
prospirata
|
prospirato
|
| Vokativ |
prospirate
|
prospirata
|
prospiratum
|
Plural
| Nominativ |
prospirati
|
prospiratae
|
prospirata
|
| Genitiv |
prospiratorum
|
prospiratarum
|
prospiratorum
|
| Dativ |
prospiratis
|
prospiratis
|
prospiratis
|
| Akkusativ |
prospiratos
|
prospiratas
|
prospirata
|
| Ablativ |
prospiratis
|
prospiratis
|
prospiratis
|
| Vokativ |
prospirati
|
prospiratae
|
prospirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prospiraturus
|
prospiratura
|
prospiraturum
|
| Genitiv |
prospiraturi
|
prospiraturae
|
prospiraturi
|
| Dativ |
prospiraturo
|
prospiraturae
|
prospiraturo
|
| Akkusativ |
prospiraturum
|
prospiraturam
|
prospiraturum
|
| Ablativ |
prospiraturo
|
prospiratura
|
prospiraturo
|
| Vokativ |
prospirature
|
prospiratura
|
prospiraturum
|
Plural
| Nominativ |
prospiraturi
|
prospiraturae
|
prospiratura
|
| Genitiv |
prospiraturorum
|
prospiraturarum
|
prospiraturorum
|
| Dativ |
prospiraturis
|
prospiraturis
|
prospiraturis
|
| Akkusativ |
prospiraturos
|
prospiraturas
|
prospiratura
|
| Ablativ |
prospiraturis
|
prospiraturis
|
prospiraturis
|
| Vokativ |
prospiraturi
|
prospiraturae
|
prospiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
prospiratum
|
prospiratu
|