Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppo
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppas
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppat
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppamus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppatis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppor
|
|
| 2. Person Singular |
prosupparis prosuppare
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppatur
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppamur
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppamini
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppem
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppes
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppet
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppemus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppetis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosupper
|
|
| 2. Person Singular |
prosupperis prosuppere
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppetur
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppemur
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppemini
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppabam
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppabas
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppabat
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppabamus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppabatis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppabar
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppabaris prosuppabare
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppabatur
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppabamur
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppabamini
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosupparem
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppares
|
|
| 3. Person Singular |
prosupparet
|
|
| 1. Person Plural |
prosupparemus
|
|
| 2. Person Plural |
prosupparetis
|
|
| 3. Person Plural |
prosupparent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosupparer
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppareris prosupparere
|
|
| 3. Person Singular |
prosupparetur
|
|
| 1. Person Plural |
prosupparemur
|
|
| 2. Person Plural |
prosupparemini
|
|
| 3. Person Plural |
prosupparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppabo
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppabis
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppabit
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppabimus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppabitis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppabor
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppaberis prosuppabere
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppabitur
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppabimur
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppabimini
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppavi
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppavisti
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppavit
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppavimus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppavistis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppaverunt prosuppavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppatus es
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppatus est
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppati estis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppaverim
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppaveris
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppaverit
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppati simus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppaveram
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppaveras
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppaverat
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppavissem
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppavisses
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppavisset
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppavero
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppaveris
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppaverit
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
prosuppatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
prosuppatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
prosuppatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
prosuppati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
prosuppati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
prosuppati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
prosuppare
|
|
| Vorzeitigkeit |
prosuppavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
prosuppaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
prosuppari prosupparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
prosuppatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
prosuppatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
prosuppa
|
! |
| 2. Person Plural |
prosuppate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
prosuppato
|
| 3. Person Singular |
prosuppato
|
| 2. Person Plural |
prosuppatote
|
| 3. Person Plural |
prosuppanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
prosuppare
|
|
| Genitiv |
prosuppandi
|
|
| Dativ |
prosuppando
|
|
| Akkusativ |
prosuppandum
|
|
| Ablativ |
prosuppando
|
|
| Vokativ |
prosuppande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prosuppandus
|
prosuppanda
|
prosuppandum
|
| Genitiv |
prosuppandi
|
prosuppandae
|
prosuppandi
|
| Dativ |
prosuppando
|
prosuppandae
|
prosuppando
|
| Akkusativ |
prosuppandum
|
prosuppandam
|
prosuppandum
|
| Ablativ |
prosuppando
|
prosuppanda
|
prosuppando
|
| Vokativ |
prosuppande
|
prosuppanda
|
prosuppandum
|
Plural
| Nominativ |
prosuppandi
|
prosuppandae
|
prosuppanda
|
| Genitiv |
prosuppandorum
|
prosuppandarum
|
prosuppandorum
|
| Dativ |
prosuppandis
|
prosuppandis
|
prosuppandis
|
| Akkusativ |
prosuppandos
|
prosuppandas
|
prosuppanda
|
| Ablativ |
prosuppandis
|
prosuppandis
|
prosuppandis
|
| Vokativ |
prosuppandi
|
prosuppandae
|
prosuppanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prosuppans
|
prosuppans
|
prosuppans
|
| Genitiv |
prosuppantis
|
prosuppantis
|
prosuppantis
|
| Dativ |
prosuppanti
|
prosuppanti
|
prosuppanti
|
| Akkusativ |
prosuppantem
|
prosuppantem
|
prosuppans
|
| Ablativ |
prosuppanti prosuppante
|
prosuppanti prosuppante
|
prosuppanti prosuppante
|
| Vokativ |
prosuppans
|
prosuppans
|
prosuppans
|
Plural
| Nominativ |
prosuppantes
|
prosuppantes
|
prosuppantia
|
| Genitiv |
prosuppantium prosuppantum
|
prosuppantium prosuppantum
|
prosuppantium prosuppantum
|
| Dativ |
prosuppantibus
|
prosuppantibus
|
prosuppantibus
|
| Akkusativ |
prosuppantes
|
prosuppantes
|
prosuppantia
|
| Ablativ |
prosuppantibus
|
prosuppantibus
|
prosuppantibus
|
| Vokativ |
prosuppantes
|
prosuppantes
|
prosuppantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prosuppatus
|
prosuppata
|
prosuppatum
|
| Genitiv |
prosuppati
|
prosuppatae
|
prosuppati
|
| Dativ |
prosuppato
|
prosuppatae
|
prosuppato
|
| Akkusativ |
prosuppatum
|
prosuppatam
|
prosuppatum
|
| Ablativ |
prosuppato
|
prosuppata
|
prosuppato
|
| Vokativ |
prosuppate
|
prosuppata
|
prosuppatum
|
Plural
| Nominativ |
prosuppati
|
prosuppatae
|
prosuppata
|
| Genitiv |
prosuppatorum
|
prosuppatarum
|
prosuppatorum
|
| Dativ |
prosuppatis
|
prosuppatis
|
prosuppatis
|
| Akkusativ |
prosuppatos
|
prosuppatas
|
prosuppata
|
| Ablativ |
prosuppatis
|
prosuppatis
|
prosuppatis
|
| Vokativ |
prosuppati
|
prosuppatae
|
prosuppata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
prosuppaturus
|
prosuppatura
|
prosuppaturum
|
| Genitiv |
prosuppaturi
|
prosuppaturae
|
prosuppaturi
|
| Dativ |
prosuppaturo
|
prosuppaturae
|
prosuppaturo
|
| Akkusativ |
prosuppaturum
|
prosuppaturam
|
prosuppaturum
|
| Ablativ |
prosuppaturo
|
prosuppatura
|
prosuppaturo
|
| Vokativ |
prosuppature
|
prosuppatura
|
prosuppaturum
|
Plural
| Nominativ |
prosuppaturi
|
prosuppaturae
|
prosuppatura
|
| Genitiv |
prosuppaturorum
|
prosuppaturarum
|
prosuppaturorum
|
| Dativ |
prosuppaturis
|
prosuppaturis
|
prosuppaturis
|
| Akkusativ |
prosuppaturos
|
prosuppaturas
|
prosuppatura
|
| Ablativ |
prosuppaturis
|
prosuppaturis
|
prosuppaturis
|
| Vokativ |
prosuppaturi
|
prosuppaturae
|
prosuppatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
prosuppatum
|
prosuppatu
|