Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von protrahere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort protractus auch noch Formen von: protractus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| protrahere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | ans Licht bringen ans Licht bringen, enthüllen entdecken hervorziehen hervorziehen, vorführen hinschleppen hinziehen offenbaren schleppen verlängern, hinziehen vorwärts ziehen |
| protractus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ans Licht bringen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
|
| 2. Person Singular | protrahis |
|
| 3. Person Singular | protrahit |
|
| 1. Person Plural | protrahimus |
|
| 2. Person Plural | protrahitis |
|
| 3. Person Plural | protrahunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahitur |
|
| 1. Person Plural | protrahimur |
|
| 2. Person Plural | protrahimini |
|
| 3. Person Plural | protrahuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahas |
|
| 3. Person Singular | protrahat |
|
| 1. Person Plural | protrahamus |
|
| 2. Person Plural | protrahatis |
|
| 3. Person Plural | protrahant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
|
| 3. Person Singular | protrahatur |
|
| 1. Person Plural | protrahamur |
|
| 2. Person Plural | protrahamini |
|
| 3. Person Plural | protrahantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
|
| 2. Person Singular | protrahebas |
|
| 3. Person Singular | protrahebat |
|
| 1. Person Plural | protrahebamus |
|
| 2. Person Plural | protrahebatis |
|
| 3. Person Plural | protrahebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
|
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
|
| 3. Person Singular | protrahebatur |
|
| 1. Person Plural | protrahebamur |
|
| 2. Person Plural | protrahebamini |
|
| 3. Person Plural | protrahebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
|
| 2. Person Singular | protraheres |
|
| 3. Person Singular | protraheret |
|
| 1. Person Plural | protraheremus |
|
| 2. Person Plural | protraheretis |
|
| 3. Person Plural | protraherent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
|
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
|
| 3. Person Singular | protraheretur |
|
| 1. Person Plural | protraheremur |
|
| 2. Person Plural | protraheremini |
|
| 3. Person Plural | protraherentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahes |
|
| 3. Person Singular | protrahet |
|
| 1. Person Plural | protrahemus |
|
| 2. Person Plural | protrahetis |
|
| 3. Person Plural | protrahent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahetur |
|
| 1. Person Plural | protrahemur |
|
| 2. Person Plural | protrahemini |
|
| 3. Person Plural | protrahentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
|
| 2. Person Singular | protraxisti |
|
| 3. Person Singular | protraxit |
|
| 1. Person Plural | protraximus |
|
| 2. Person Plural | protraxistis |
|
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
|
| 2. Person Singular | protractus es |
|
| 3. Person Singular | protractus est |
|
| 1. Person Plural | protracti sumus |
|
| 2. Person Plural | protracti estis |
|
| 3. Person Plural | protracti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
|
| 2. Person Singular | protractus sis |
|
| 3. Person Singular | protractus sit |
|
| 1. Person Plural | protracti simus |
|
| 2. Person Plural | protracti sitis |
|
| 3. Person Plural | protracti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
|
| 2. Person Singular | protraxeras |
|
| 3. Person Singular | protraxerat |
|
| 1. Person Plural | protraxeramus |
|
| 2. Person Plural | protraxeratis |
|
| 3. Person Plural | protraxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
|
| 2. Person Singular | protractus eras |
|
| 3. Person Singular | protractus erat |
|
| 1. Person Plural | protracti eramus |
|
| 2. Person Plural | protracti eratis |
|
| 3. Person Plural | protracti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
|
| 2. Person Singular | protraxisses |
|
| 3. Person Singular | protraxisset |
|
| 1. Person Plural | protraxissemus |
|
| 2. Person Plural | protraxissetis |
|
| 3. Person Plural | protraxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
|
| 2. Person Singular | protractus esses |
|
| 3. Person Singular | protractus esset |
|
| 1. Person Plural | protracti essemus |
|
| 2. Person Plural | protracti essetis |
|
| 3. Person Plural | protracti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
|
| 2. Person Singular | protractus eris |
|
| 3. Person Singular | protractus erit |
|
| 1. Person Plural | protracti erimus |
|
| 2. Person Plural | protracti eritis |
|
| 3. Person Plural | protracti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
|
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
|
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
|
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
|
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
! |
| 2. Person Plural | protrahite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
|
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
|
| Dativ | protrahendo protrahundo |
|
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
|
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
|
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
|
| 2. Person Singular | protrahis |
|
| 3. Person Singular | protrahit |
|
| 1. Person Plural | protrahimus |
|
| 2. Person Plural | protrahitis |
|
| 3. Person Plural | protrahunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahitur |
|
| 1. Person Plural | protrahimur |
|
| 2. Person Plural | protrahimini |
|
| 3. Person Plural | protrahuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahas |
|
| 3. Person Singular | protrahat |
|
| 1. Person Plural | protrahamus |
|
| 2. Person Plural | protrahatis |
|
| 3. Person Plural | protrahant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
|
| 3. Person Singular | protrahatur |
|
| 1. Person Plural | protrahamur |
|
| 2. Person Plural | protrahamini |
|
| 3. Person Plural | protrahantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
|
| 2. Person Singular | protrahebas |
|
| 3. Person Singular | protrahebat |
|
| 1. Person Plural | protrahebamus |
|
| 2. Person Plural | protrahebatis |
|
| 3. Person Plural | protrahebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
|
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
|
| 3. Person Singular | protrahebatur |
|
| 1. Person Plural | protrahebamur |
|
| 2. Person Plural | protrahebamini |
|
| 3. Person Plural | protrahebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
|
| 2. Person Singular | protraheres |
|
| 3. Person Singular | protraheret |
|
| 1. Person Plural | protraheremus |
|
| 2. Person Plural | protraheretis |
|
| 3. Person Plural | protraherent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
|
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
|
| 3. Person Singular | protraheretur |
|
| 1. Person Plural | protraheremur |
|
| 2. Person Plural | protraheremini |
|
| 3. Person Plural | protraherentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahes |
|
| 3. Person Singular | protrahet |
|
| 1. Person Plural | protrahemus |
|
| 2. Person Plural | protrahetis |
|
| 3. Person Plural | protrahent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahetur |
|
| 1. Person Plural | protrahemur |
|
| 2. Person Plural | protrahemini |
|
| 3. Person Plural | protrahentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
|
| 2. Person Singular | protraxisti |
|
| 3. Person Singular | protraxit |
|
| 1. Person Plural | protraximus |
|
| 2. Person Plural | protraxistis |
|
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
|
| 2. Person Singular | protractus es |
|
| 3. Person Singular | protractus est |
|
| 1. Person Plural | protracti sumus |
|
| 2. Person Plural | protracti estis |
|
| 3. Person Plural | protracti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
|
| 2. Person Singular | protractus sis |
|
| 3. Person Singular | protractus sit |
|
| 1. Person Plural | protracti simus |
|
| 2. Person Plural | protracti sitis |
|
| 3. Person Plural | protracti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
|
| 2. Person Singular | protraxeras |
|
| 3. Person Singular | protraxerat |
|
| 1. Person Plural | protraxeramus |
|
| 2. Person Plural | protraxeratis |
|
| 3. Person Plural | protraxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
|
| 2. Person Singular | protractus eras |
|
| 3. Person Singular | protractus erat |
|
| 1. Person Plural | protracti eramus |
|
| 2. Person Plural | protracti eratis |
|
| 3. Person Plural | protracti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
|
| 2. Person Singular | protraxisses |
|
| 3. Person Singular | protraxisset |
|
| 1. Person Plural | protraxissemus |
|
| 2. Person Plural | protraxissetis |
|
| 3. Person Plural | protraxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
|
| 2. Person Singular | protractus esses |
|
| 3. Person Singular | protractus esset |
|
| 1. Person Plural | protracti essemus |
|
| 2. Person Plural | protracti essetis |
|
| 3. Person Plural | protracti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
|
| 2. Person Singular | protractus eris |
|
| 3. Person Singular | protractus erit |
|
| 1. Person Plural | protracti erimus |
|
| 2. Person Plural | protracti eritis |
|
| 3. Person Plural | protracti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
|
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
|
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
|
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
|
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
! |
| 2. Person Plural | protrahite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
|
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
|
| Dativ | protrahendo protrahundo |
|
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
|
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
|
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
ich entdecke |
| 2. Person Singular | protrahis |
du entdeckst |
| 3. Person Singular | protrahit |
er/sie/es entdeckt |
| 1. Person Plural | protrahimus |
wir entdecken |
| 2. Person Plural | protrahitis |
ihr entdeckt |
| 3. Person Plural | protrahunt |
sie entdecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
ich werde entdeckt |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst entdeckt |
| 3. Person Singular | protrahitur |
er/sie/es wird entdeckt |
| 1. Person Plural | protrahimur |
wir werden entdeckt |
| 2. Person Plural | protrahimini |
ihr werdet entdeckt |
| 3. Person Plural | protrahuntur |
sie werden entdeckt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich entdecke |
| 2. Person Singular | protrahas |
du entdeckest |
| 3. Person Singular | protrahat |
er/sie/es entdecke |
| 1. Person Plural | protrahamus |
wir entdecken |
| 2. Person Plural | protrahatis |
ihr entdecket |
| 3. Person Plural | protrahant |
sie entdecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde entdeckt |
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
du werdest entdeckt |
| 3. Person Singular | protrahatur |
er/sie/es werde entdeckt |
| 1. Person Plural | protrahamur |
wir werden entdeckt |
| 2. Person Plural | protrahamini |
ihr werdet entdeckt |
| 3. Person Plural | protrahantur |
sie werden entdeckt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
ich entdeckte |
| 2. Person Singular | protrahebas |
du entdecktest |
| 3. Person Singular | protrahebat |
er/sie/es entdeckte |
| 1. Person Plural | protrahebamus |
wir entdeckten |
| 2. Person Plural | protrahebatis |
ihr entdecktet |
| 3. Person Plural | protrahebant |
sie entdeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
ich wurde entdeckt |
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
du wurdest entdeckt |
| 3. Person Singular | protrahebatur |
er/sie/es wurde entdeckt |
| 1. Person Plural | protrahebamur |
wir wurden entdeckt |
| 2. Person Plural | protrahebamini |
ihr wurdet entdeckt |
| 3. Person Plural | protrahebantur |
sie wurden entdeckt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
ich entdeckte |
| 2. Person Singular | protraheres |
du entdecktest |
| 3. Person Singular | protraheret |
er/sie/es entdeckte |
| 1. Person Plural | protraheremus |
wir entdeckten |
| 2. Person Plural | protraheretis |
ihr entdecktet |
| 3. Person Plural | protraherent |
sie entdeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
ich würde entdeckt |
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
du würdest entdeckt |
| 3. Person Singular | protraheretur |
er/sie/es würde entdeckt |
| 1. Person Plural | protraheremur |
wir würden entdeckt |
| 2. Person Plural | protraheremini |
ihr würdet entdeckt |
| 3. Person Plural | protraherentur |
sie würden entdeckt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich werde entdecken |
| 2. Person Singular | protrahes |
du wirst entdecken |
| 3. Person Singular | protrahet |
er/sie/es wird entdecken |
| 1. Person Plural | protrahemus |
wir werden entdecken |
| 2. Person Plural | protrahetis |
ihr werdet entdecken |
| 3. Person Plural | protrahent |
sie werden entdecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde entdeckt werden |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst entdeckt werden |
| 3. Person Singular | protrahetur |
er/sie/es wird entdeckt werden |
| 1. Person Plural | protrahemur |
wir werden entdeckt werden |
| 2. Person Plural | protrahemini |
ihr werdet entdeckt werden |
| 3. Person Plural | protrahentur |
sie werden entdeckt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
ich habe entdeckt |
| 2. Person Singular | protraxisti |
du hast entdeckt |
| 3. Person Singular | protraxit |
er/sie/es hat entdeckt |
| 1. Person Plural | protraximus |
wir haben entdeckt |
| 2. Person Plural | protraxistis |
ihr habt entdeckt |
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
sie haben entdeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
ich bin entdeckt worden |
| 2. Person Singular | protractus es |
du bist entdeckt worden |
| 3. Person Singular | protractus est |
er/sie/es ist entdeckt worden |
| 1. Person Plural | protracti sumus |
wir sind entdeckt worden |
| 2. Person Plural | protracti estis |
ihr seid entdeckt worden |
| 3. Person Plural | protracti sunt |
sie sind entdeckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
ich habe entdeckt |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du habest entdeckt |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es habe entdeckt |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir haben entdeckt |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr habet entdeckt |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie haben entdeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
ich sei entdeckt worden |
| 2. Person Singular | protractus sis |
du seiest entdeckt worden |
| 3. Person Singular | protractus sit |
er/sie/es sei entdeckt worden |
| 1. Person Plural | protracti simus |
wir seien entdeckt worden |
| 2. Person Plural | protracti sitis |
ihr seiet entdeckt worden |
| 3. Person Plural | protracti sint |
sie seien entdeckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
ich hatte entdeckt |
| 2. Person Singular | protraxeras |
du hattest entdeckt |
| 3. Person Singular | protraxerat |
er/sie/es hatte entdeckt |
| 1. Person Plural | protraxeramus |
wir hatten entdeckt |
| 2. Person Plural | protraxeratis |
ihr hattet entdeckt |
| 3. Person Plural | protraxerant |
sie hatten entdeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
ich war entdeckt worden |
| 2. Person Singular | protractus eras |
du warst entdeckt worden |
| 3. Person Singular | protractus erat |
er/sie/es war entdeckt worden |
| 1. Person Plural | protracti eramus |
wir waren entdeckt worden |
| 2. Person Plural | protracti eratis |
ihr wart entdeckt worden |
| 3. Person Plural | protracti erant |
sie waren entdeckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
ich hätte entdeckt |
| 2. Person Singular | protraxisses |
du hättest entdeckt |
| 3. Person Singular | protraxisset |
er/sie/es hätte entdeckt |
| 1. Person Plural | protraxissemus |
wir hätten entdeckt |
| 2. Person Plural | protraxissetis |
ihr hättet entdeckt |
| 3. Person Plural | protraxissent |
sie hätten entdeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
ich wäre entdeckt worden |
| 2. Person Singular | protractus esses |
du wärest entdeckt worden |
| 3. Person Singular | protractus esset |
er/sie/es wäre entdeckt worden |
| 1. Person Plural | protracti essemus |
wir wären entdeckt worden |
| 2. Person Plural | protracti essetis |
ihr wäret entdeckt worden |
| 3. Person Plural | protracti essent |
sie wären entdeckt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
ich werde entdeckt haben |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du wirst entdeckt haben |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es wird entdeckt haben |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir werden entdeckt haben |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr werdet entdeckt haben |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie werden entdeckt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
ich werde entdeckt worden sein |
| 2. Person Singular | protractus eris |
du wirst entdeckt worden sein |
| 3. Person Singular | protractus erit |
er/sie/es wird entdeckt worden sein |
| 1. Person Plural | protracti erimus |
wir werden entdeckt worden sein |
| 2. Person Plural | protracti eritis |
ihr werdet entdeckt worden sein |
| 3. Person Plural | protracti erunt |
sie werden entdeckt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
entdecken |
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
entdeckt haben |
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
entdecken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
entdeckt werden |
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
entdeckt worden sein |
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
künftig entdeckt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
entdecke; entdeck! |
| 2. Person Plural | protrahite |
entdeckt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
das Entdecken |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
des Entdeckens |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
dem Entdecken |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
das Entdecken |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
durch das Entdecken |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Entdecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
ich ziehe hervor |
| 2. Person Singular | protrahis |
du ziehst hervor |
| 3. Person Singular | protrahit |
er/sie/es zieht hervor |
| 1. Person Plural | protrahimus |
wir ziehen hervor |
| 2. Person Plural | protrahitis |
ihr zieht hervor |
| 3. Person Plural | protrahunt |
sie ziehen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
ich werde hervorgezogen |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst hervorgezogen |
| 3. Person Singular | protrahitur |
er/sie/es wird hervorgezogen |
| 1. Person Plural | protrahimur |
wir werden hervorgezogen |
| 2. Person Plural | protrahimini |
ihr werdet hervorgezogen |
| 3. Person Plural | protrahuntur |
sie werden hervorgezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich ziehe hervor |
| 2. Person Singular | protrahas |
du ziehest hervor |
| 3. Person Singular | protrahat |
er/sie/es ziehe hervor |
| 1. Person Plural | protrahamus |
wir ziehen hervor |
| 2. Person Plural | protrahatis |
ihr ziehet hervor |
| 3. Person Plural | protrahant |
sie ziehen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde hervorgezogen |
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
du werdest hervorgezogen |
| 3. Person Singular | protrahatur |
er/sie/es werde hervorgezogen |
| 1. Person Plural | protrahamur |
wir werden hervorgezogen |
| 2. Person Plural | protrahamini |
ihr werdet hervorgezogen |
| 3. Person Plural | protrahantur |
sie werden hervorgezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
ich zog hervor |
| 2. Person Singular | protrahebas |
du zogst hervor |
| 3. Person Singular | protrahebat |
er/sie/es zog hervor |
| 1. Person Plural | protrahebamus |
wir zogen hervor |
| 2. Person Plural | protrahebatis |
ihr zogt hervor |
| 3. Person Plural | protrahebant |
sie zogen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
ich wurde hervorgezogen |
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
du wurdest hervorgezogen |
| 3. Person Singular | protrahebatur |
er/sie/es wurde hervorgezogen |
| 1. Person Plural | protrahebamur |
wir wurden hervorgezogen |
| 2. Person Plural | protrahebamini |
ihr wurdet hervorgezogen |
| 3. Person Plural | protrahebantur |
sie wurden hervorgezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
ich zöge hervor |
| 2. Person Singular | protraheres |
du zögest hervor |
| 3. Person Singular | protraheret |
er/sie/es zöge hervor |
| 1. Person Plural | protraheremus |
wir zögen hervor |
| 2. Person Plural | protraheretis |
ihr zöget hervor |
| 3. Person Plural | protraherent |
sie zögen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
ich würde hervorgezogen |
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
du würdest hervorgezogen |
| 3. Person Singular | protraheretur |
er/sie/es würde hervorgezogen |
| 1. Person Plural | protraheremur |
wir würden hervorgezogen |
| 2. Person Plural | protraheremini |
ihr würdet hervorgezogen |
| 3. Person Plural | protraherentur |
sie würden hervorgezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich werde hervorziehen |
| 2. Person Singular | protrahes |
du wirst hervorziehen |
| 3. Person Singular | protrahet |
er/sie/es wird hervorziehen |
| 1. Person Plural | protrahemus |
wir werden hervorziehen |
| 2. Person Plural | protrahetis |
ihr werdet hervorziehen |
| 3. Person Plural | protrahent |
sie werden hervorziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde hervorgezogen werden |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst hervorgezogen werden |
| 3. Person Singular | protrahetur |
er/sie/es wird hervorgezogen werden |
| 1. Person Plural | protrahemur |
wir werden hervorgezogen werden |
| 2. Person Plural | protrahemini |
ihr werdet hervorgezogen werden |
| 3. Person Plural | protrahentur |
sie werden hervorgezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
ich habe hervorgezogen |
| 2. Person Singular | protraxisti |
du hast hervorgezogen |
| 3. Person Singular | protraxit |
er/sie/es hat hervorgezogen |
| 1. Person Plural | protraximus |
wir haben hervorgezogen |
| 2. Person Plural | protraxistis |
ihr habt hervorgezogen |
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
sie haben hervorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
ich bin hervorgezogen worden |
| 2. Person Singular | protractus es |
du bist hervorgezogen worden |
| 3. Person Singular | protractus est |
er/sie/es ist hervorgezogen worden |
| 1. Person Plural | protracti sumus |
wir sind hervorgezogen worden |
| 2. Person Plural | protracti estis |
ihr seid hervorgezogen worden |
| 3. Person Plural | protracti sunt |
sie sind hervorgezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
ich habe hervorgezogen |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du habest hervorgezogen |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es habe hervorgezogen |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir haben hervorgezogen |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr habet hervorgezogen |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie haben hervorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
ich sei hervorgezogen worden |
| 2. Person Singular | protractus sis |
du seiest hervorgezogen worden |
| 3. Person Singular | protractus sit |
er/sie/es sei hervorgezogen worden |
| 1. Person Plural | protracti simus |
wir seien hervorgezogen worden |
| 2. Person Plural | protracti sitis |
ihr seiet hervorgezogen worden |
| 3. Person Plural | protracti sint |
sie seien hervorgezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
ich hatte hervorgezogen |
| 2. Person Singular | protraxeras |
du hattest hervorgezogen |
| 3. Person Singular | protraxerat |
er/sie/es hatte hervorgezogen |
| 1. Person Plural | protraxeramus |
wir hatten hervorgezogen |
| 2. Person Plural | protraxeratis |
ihr hattet hervorgezogen |
| 3. Person Plural | protraxerant |
sie hatten hervorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
ich war hervorgezogen worden |
| 2. Person Singular | protractus eras |
du warst hervorgezogen worden |
| 3. Person Singular | protractus erat |
er/sie/es war hervorgezogen worden |
| 1. Person Plural | protracti eramus |
wir waren hervorgezogen worden |
| 2. Person Plural | protracti eratis |
ihr wart hervorgezogen worden |
| 3. Person Plural | protracti erant |
sie waren hervorgezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
ich hätte hervorgezogen |
| 2. Person Singular | protraxisses |
du hättest hervorgezogen |
| 3. Person Singular | protraxisset |
er/sie/es hätte hervorgezogen |
| 1. Person Plural | protraxissemus |
wir hätten hervorgezogen |
| 2. Person Plural | protraxissetis |
ihr hättet hervorgezogen |
| 3. Person Plural | protraxissent |
sie hätten hervorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
ich wäre hervorgezogen worden |
| 2. Person Singular | protractus esses |
du wärest hervorgezogen worden |
| 3. Person Singular | protractus esset |
er/sie/es wäre hervorgezogen worden |
| 1. Person Plural | protracti essemus |
wir wären hervorgezogen worden |
| 2. Person Plural | protracti essetis |
ihr wäret hervorgezogen worden |
| 3. Person Plural | protracti essent |
sie wären hervorgezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
ich werde hervorgezogen haben |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du wirst hervorgezogen haben |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es wird hervorgezogen haben |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir werden hervorgezogen haben |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr werdet hervorgezogen haben |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie werden hervorgezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
ich werde hervorgezogen worden sein |
| 2. Person Singular | protractus eris |
du wirst hervorgezogen worden sein |
| 3. Person Singular | protractus erit |
er/sie/es wird hervorgezogen worden sein |
| 1. Person Plural | protracti erimus |
wir werden hervorgezogen worden sein |
| 2. Person Plural | protracti eritis |
ihr werdet hervorgezogen worden sein |
| 3. Person Plural | protracti erunt |
sie werden hervorgezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
hervorziehen |
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
hervorgezogen haben |
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
hervorziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
hervorgezogen werden |
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
hervorgezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
künftig hervorgezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
ziehe hervor; zieh hervor! |
| 2. Person Plural | protrahite |
zieht hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
das Hervorziehen |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
des Hervorziehens |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
dem Hervorziehen |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
das Hervorziehen |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
durch das Hervorziehen |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Hervorziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
|
| 2. Person Singular | protrahis |
|
| 3. Person Singular | protrahit |
|
| 1. Person Plural | protrahimus |
|
| 2. Person Plural | protrahitis |
|
| 3. Person Plural | protrahunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahitur |
|
| 1. Person Plural | protrahimur |
|
| 2. Person Plural | protrahimini |
|
| 3. Person Plural | protrahuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahas |
|
| 3. Person Singular | protrahat |
|
| 1. Person Plural | protrahamus |
|
| 2. Person Plural | protrahatis |
|
| 3. Person Plural | protrahant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
|
| 3. Person Singular | protrahatur |
|
| 1. Person Plural | protrahamur |
|
| 2. Person Plural | protrahamini |
|
| 3. Person Plural | protrahantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
|
| 2. Person Singular | protrahebas |
|
| 3. Person Singular | protrahebat |
|
| 1. Person Plural | protrahebamus |
|
| 2. Person Plural | protrahebatis |
|
| 3. Person Plural | protrahebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
|
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
|
| 3. Person Singular | protrahebatur |
|
| 1. Person Plural | protrahebamur |
|
| 2. Person Plural | protrahebamini |
|
| 3. Person Plural | protrahebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
|
| 2. Person Singular | protraheres |
|
| 3. Person Singular | protraheret |
|
| 1. Person Plural | protraheremus |
|
| 2. Person Plural | protraheretis |
|
| 3. Person Plural | protraherent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
|
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
|
| 3. Person Singular | protraheretur |
|
| 1. Person Plural | protraheremur |
|
| 2. Person Plural | protraheremini |
|
| 3. Person Plural | protraherentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahes |
|
| 3. Person Singular | protrahet |
|
| 1. Person Plural | protrahemus |
|
| 2. Person Plural | protrahetis |
|
| 3. Person Plural | protrahent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahetur |
|
| 1. Person Plural | protrahemur |
|
| 2. Person Plural | protrahemini |
|
| 3. Person Plural | protrahentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
|
| 2. Person Singular | protraxisti |
|
| 3. Person Singular | protraxit |
|
| 1. Person Plural | protraximus |
|
| 2. Person Plural | protraxistis |
|
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
|
| 2. Person Singular | protractus es |
|
| 3. Person Singular | protractus est |
|
| 1. Person Plural | protracti sumus |
|
| 2. Person Plural | protracti estis |
|
| 3. Person Plural | protracti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
|
| 2. Person Singular | protractus sis |
|
| 3. Person Singular | protractus sit |
|
| 1. Person Plural | protracti simus |
|
| 2. Person Plural | protracti sitis |
|
| 3. Person Plural | protracti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
|
| 2. Person Singular | protraxeras |
|
| 3. Person Singular | protraxerat |
|
| 1. Person Plural | protraxeramus |
|
| 2. Person Plural | protraxeratis |
|
| 3. Person Plural | protraxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
|
| 2. Person Singular | protractus eras |
|
| 3. Person Singular | protractus erat |
|
| 1. Person Plural | protracti eramus |
|
| 2. Person Plural | protracti eratis |
|
| 3. Person Plural | protracti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
|
| 2. Person Singular | protraxisses |
|
| 3. Person Singular | protraxisset |
|
| 1. Person Plural | protraxissemus |
|
| 2. Person Plural | protraxissetis |
|
| 3. Person Plural | protraxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
|
| 2. Person Singular | protractus esses |
|
| 3. Person Singular | protractus esset |
|
| 1. Person Plural | protracti essemus |
|
| 2. Person Plural | protracti essetis |
|
| 3. Person Plural | protracti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
|
| 2. Person Singular | protractus eris |
|
| 3. Person Singular | protractus erit |
|
| 1. Person Plural | protracti erimus |
|
| 2. Person Plural | protracti eritis |
|
| 3. Person Plural | protracti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
|
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
|
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
|
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
|
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
! |
| 2. Person Plural | protrahite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
|
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
|
| Dativ | protrahendo protrahundo |
|
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
|
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
|
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
ich schleppe hin |
| 2. Person Singular | protrahis |
du schleppst hin |
| 3. Person Singular | protrahit |
er/sie/es schleppt hin |
| 1. Person Plural | protrahimus |
wir schleppen hin |
| 2. Person Plural | protrahitis |
ihr schleppt hin |
| 3. Person Plural | protrahunt |
sie schleppen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
ich werde hingeschleppt |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst hingeschleppt |
| 3. Person Singular | protrahitur |
er/sie/es wird hingeschleppt |
| 1. Person Plural | protrahimur |
wir werden hingeschleppt |
| 2. Person Plural | protrahimini |
ihr werdet hingeschleppt |
| 3. Person Plural | protrahuntur |
sie werden hingeschleppt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich schleppe hin |
| 2. Person Singular | protrahas |
du schleppest hin |
| 3. Person Singular | protrahat |
er/sie/es schleppe hin |
| 1. Person Plural | protrahamus |
wir schleppen hin |
| 2. Person Plural | protrahatis |
ihr schleppet hin |
| 3. Person Plural | protrahant |
sie schleppen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde hingeschleppt |
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
du werdest hingeschleppt |
| 3. Person Singular | protrahatur |
er/sie/es werde hingeschleppt |
| 1. Person Plural | protrahamur |
wir werden hingeschleppt |
| 2. Person Plural | protrahamini |
ihr werdet hingeschleppt |
| 3. Person Plural | protrahantur |
sie werden hingeschleppt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
ich schleppte hin |
| 2. Person Singular | protrahebas |
du schlepptest hin |
| 3. Person Singular | protrahebat |
er/sie/es schleppte hin |
| 1. Person Plural | protrahebamus |
wir schleppten hin |
| 2. Person Plural | protrahebatis |
ihr schlepptet hin |
| 3. Person Plural | protrahebant |
sie schleppten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
ich wurde hingeschleppt |
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
du wurdest hingeschleppt |
| 3. Person Singular | protrahebatur |
er/sie/es wurde hingeschleppt |
| 1. Person Plural | protrahebamur |
wir wurden hingeschleppt |
| 2. Person Plural | protrahebamini |
ihr wurdet hingeschleppt |
| 3. Person Plural | protrahebantur |
sie wurden hingeschleppt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
ich schleppte hin |
| 2. Person Singular | protraheres |
du schlepptest hin |
| 3. Person Singular | protraheret |
er/sie/es schleppte hin |
| 1. Person Plural | protraheremus |
wir schleppten hin |
| 2. Person Plural | protraheretis |
ihr schlepptet hin |
| 3. Person Plural | protraherent |
sie schleppten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
ich würde hingeschleppt |
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
du würdest hingeschleppt |
| 3. Person Singular | protraheretur |
er/sie/es würde hingeschleppt |
| 1. Person Plural | protraheremur |
wir würden hingeschleppt |
| 2. Person Plural | protraheremini |
ihr würdet hingeschleppt |
| 3. Person Plural | protraherentur |
sie würden hingeschleppt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich werde hinschleppen |
| 2. Person Singular | protrahes |
du wirst hinschleppen |
| 3. Person Singular | protrahet |
er/sie/es wird hinschleppen |
| 1. Person Plural | protrahemus |
wir werden hinschleppen |
| 2. Person Plural | protrahetis |
ihr werdet hinschleppen |
| 3. Person Plural | protrahent |
sie werden hinschleppen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde hingeschleppt werden |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst hingeschleppt werden |
| 3. Person Singular | protrahetur |
er/sie/es wird hingeschleppt werden |
| 1. Person Plural | protrahemur |
wir werden hingeschleppt werden |
| 2. Person Plural | protrahemini |
ihr werdet hingeschleppt werden |
| 3. Person Plural | protrahentur |
sie werden hingeschleppt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
ich habe hingeschleppt |
| 2. Person Singular | protraxisti |
du hast hingeschleppt |
| 3. Person Singular | protraxit |
er/sie/es hat hingeschleppt |
| 1. Person Plural | protraximus |
wir haben hingeschleppt |
| 2. Person Plural | protraxistis |
ihr habt hingeschleppt |
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
sie haben hingeschleppt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
ich bin hingeschleppt worden |
| 2. Person Singular | protractus es |
du bist hingeschleppt worden |
| 3. Person Singular | protractus est |
er/sie/es ist hingeschleppt worden |
| 1. Person Plural | protracti sumus |
wir sind hingeschleppt worden |
| 2. Person Plural | protracti estis |
ihr seid hingeschleppt worden |
| 3. Person Plural | protracti sunt |
sie sind hingeschleppt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
ich habe hingeschleppt |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du habest hingeschleppt |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es habe hingeschleppt |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir haben hingeschleppt |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr habet hingeschleppt |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie haben hingeschleppt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
ich sei hingeschleppt worden |
| 2. Person Singular | protractus sis |
du seiest hingeschleppt worden |
| 3. Person Singular | protractus sit |
er/sie/es sei hingeschleppt worden |
| 1. Person Plural | protracti simus |
wir seien hingeschleppt worden |
| 2. Person Plural | protracti sitis |
ihr seiet hingeschleppt worden |
| 3. Person Plural | protracti sint |
sie seien hingeschleppt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
ich hatte hingeschleppt |
| 2. Person Singular | protraxeras |
du hattest hingeschleppt |
| 3. Person Singular | protraxerat |
er/sie/es hatte hingeschleppt |
| 1. Person Plural | protraxeramus |
wir hatten hingeschleppt |
| 2. Person Plural | protraxeratis |
ihr hattet hingeschleppt |
| 3. Person Plural | protraxerant |
sie hatten hingeschleppt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
ich war hingeschleppt worden |
| 2. Person Singular | protractus eras |
du warst hingeschleppt worden |
| 3. Person Singular | protractus erat |
er/sie/es war hingeschleppt worden |
| 1. Person Plural | protracti eramus |
wir waren hingeschleppt worden |
| 2. Person Plural | protracti eratis |
ihr wart hingeschleppt worden |
| 3. Person Plural | protracti erant |
sie waren hingeschleppt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
ich hätte hingeschleppt |
| 2. Person Singular | protraxisses |
du hättest hingeschleppt |
| 3. Person Singular | protraxisset |
er/sie/es hätte hingeschleppt |
| 1. Person Plural | protraxissemus |
wir hätten hingeschleppt |
| 2. Person Plural | protraxissetis |
ihr hättet hingeschleppt |
| 3. Person Plural | protraxissent |
sie hätten hingeschleppt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
ich wäre hingeschleppt worden |
| 2. Person Singular | protractus esses |
du wärest hingeschleppt worden |
| 3. Person Singular | protractus esset |
er/sie/es wäre hingeschleppt worden |
| 1. Person Plural | protracti essemus |
wir wären hingeschleppt worden |
| 2. Person Plural | protracti essetis |
ihr wäret hingeschleppt worden |
| 3. Person Plural | protracti essent |
sie wären hingeschleppt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
ich werde hingeschleppt haben |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du wirst hingeschleppt haben |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es wird hingeschleppt haben |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir werden hingeschleppt haben |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr werdet hingeschleppt haben |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie werden hingeschleppt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
ich werde hingeschleppt worden sein |
| 2. Person Singular | protractus eris |
du wirst hingeschleppt worden sein |
| 3. Person Singular | protractus erit |
er/sie/es wird hingeschleppt worden sein |
| 1. Person Plural | protracti erimus |
wir werden hingeschleppt worden sein |
| 2. Person Plural | protracti eritis |
ihr werdet hingeschleppt worden sein |
| 3. Person Plural | protracti erunt |
sie werden hingeschleppt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
hinschleppen |
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
hingeschleppt haben |
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
hinschleppen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
hingeschleppt werden |
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
hingeschleppt worden sein |
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
künftig hingeschleppt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
schleppe hin; schlepp hin! |
| 2. Person Plural | protrahite |
schleppt hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
das Hinschleppen |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
des Hinschleppens |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
dem Hinschleppen |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
das Hinschleppen |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
durch das Hinschleppen |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Hinschleppen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
ich ziehe hin |
| 2. Person Singular | protrahis |
du ziehst hin |
| 3. Person Singular | protrahit |
er/sie/es zieht hin |
| 1. Person Plural | protrahimus |
wir ziehen hin |
| 2. Person Plural | protrahitis |
ihr zieht hin |
| 3. Person Plural | protrahunt |
sie ziehen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
ich werde hingezogen |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst hingezogen |
| 3. Person Singular | protrahitur |
er/sie/es wird hingezogen |
| 1. Person Plural | protrahimur |
wir werden hingezogen |
| 2. Person Plural | protrahimini |
ihr werdet hingezogen |
| 3. Person Plural | protrahuntur |
sie werden hingezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich ziehe hin |
| 2. Person Singular | protrahas |
du ziehest hin |
| 3. Person Singular | protrahat |
er/sie/es ziehe hin |
| 1. Person Plural | protrahamus |
wir ziehen hin |
| 2. Person Plural | protrahatis |
ihr ziehet hin |
| 3. Person Plural | protrahant |
sie ziehen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde hingezogen |
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
du werdest hingezogen |
| 3. Person Singular | protrahatur |
er/sie/es werde hingezogen |
| 1. Person Plural | protrahamur |
wir werden hingezogen |
| 2. Person Plural | protrahamini |
ihr werdet hingezogen |
| 3. Person Plural | protrahantur |
sie werden hingezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
ich zog hin |
| 2. Person Singular | protrahebas |
du zogst hin |
| 3. Person Singular | protrahebat |
er/sie/es zog hin |
| 1. Person Plural | protrahebamus |
wir zogen hin |
| 2. Person Plural | protrahebatis |
ihr zogt hin |
| 3. Person Plural | protrahebant |
sie zogen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
ich wurde hingezogen |
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
du wurdest hingezogen |
| 3. Person Singular | protrahebatur |
er/sie/es wurde hingezogen |
| 1. Person Plural | protrahebamur |
wir wurden hingezogen |
| 2. Person Plural | protrahebamini |
ihr wurdet hingezogen |
| 3. Person Plural | protrahebantur |
sie wurden hingezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
ich zöge hin |
| 2. Person Singular | protraheres |
du zögest hin |
| 3. Person Singular | protraheret |
er/sie/es zöge hin |
| 1. Person Plural | protraheremus |
wir zögen hin |
| 2. Person Plural | protraheretis |
ihr zöget hin |
| 3. Person Plural | protraherent |
sie zögen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
ich würde hingezogen |
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
du würdest hingezogen |
| 3. Person Singular | protraheretur |
er/sie/es würde hingezogen |
| 1. Person Plural | protraheremur |
wir würden hingezogen |
| 2. Person Plural | protraheremini |
ihr würdet hingezogen |
| 3. Person Plural | protraherentur |
sie würden hingezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich werde hinziehen |
| 2. Person Singular | protrahes |
du wirst hinziehen |
| 3. Person Singular | protrahet |
er/sie/es wird hinziehen |
| 1. Person Plural | protrahemus |
wir werden hinziehen |
| 2. Person Plural | protrahetis |
ihr werdet hinziehen |
| 3. Person Plural | protrahent |
sie werden hinziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde hingezogen werden |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst hingezogen werden |
| 3. Person Singular | protrahetur |
er/sie/es wird hingezogen werden |
| 1. Person Plural | protrahemur |
wir werden hingezogen werden |
| 2. Person Plural | protrahemini |
ihr werdet hingezogen werden |
| 3. Person Plural | protrahentur |
sie werden hingezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
ich habe hingezogen |
| 2. Person Singular | protraxisti |
du hast hingezogen |
| 3. Person Singular | protraxit |
er/sie/es hat hingezogen |
| 1. Person Plural | protraximus |
wir haben hingezogen |
| 2. Person Plural | protraxistis |
ihr habt hingezogen |
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
sie haben hingezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
ich bin hingezogen worden |
| 2. Person Singular | protractus es |
du bist hingezogen worden |
| 3. Person Singular | protractus est |
er/sie/es ist hingezogen worden |
| 1. Person Plural | protracti sumus |
wir sind hingezogen worden |
| 2. Person Plural | protracti estis |
ihr seid hingezogen worden |
| 3. Person Plural | protracti sunt |
sie sind hingezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
ich habe hingezogen |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du habest hingezogen |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es habe hingezogen |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir haben hingezogen |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr habet hingezogen |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie haben hingezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
ich sei hingezogen worden |
| 2. Person Singular | protractus sis |
du seiest hingezogen worden |
| 3. Person Singular | protractus sit |
er/sie/es sei hingezogen worden |
| 1. Person Plural | protracti simus |
wir seien hingezogen worden |
| 2. Person Plural | protracti sitis |
ihr seiet hingezogen worden |
| 3. Person Plural | protracti sint |
sie seien hingezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
ich hatte hingezogen |
| 2. Person Singular | protraxeras |
du hattest hingezogen |
| 3. Person Singular | protraxerat |
er/sie/es hatte hingezogen |
| 1. Person Plural | protraxeramus |
wir hatten hingezogen |
| 2. Person Plural | protraxeratis |
ihr hattet hingezogen |
| 3. Person Plural | protraxerant |
sie hatten hingezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
ich war hingezogen worden |
| 2. Person Singular | protractus eras |
du warst hingezogen worden |
| 3. Person Singular | protractus erat |
er/sie/es war hingezogen worden |
| 1. Person Plural | protracti eramus |
wir waren hingezogen worden |
| 2. Person Plural | protracti eratis |
ihr wart hingezogen worden |
| 3. Person Plural | protracti erant |
sie waren hingezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
ich hätte hingezogen |
| 2. Person Singular | protraxisses |
du hättest hingezogen |
| 3. Person Singular | protraxisset |
er/sie/es hätte hingezogen |
| 1. Person Plural | protraxissemus |
wir hätten hingezogen |
| 2. Person Plural | protraxissetis |
ihr hättet hingezogen |
| 3. Person Plural | protraxissent |
sie hätten hingezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
ich wäre hingezogen worden |
| 2. Person Singular | protractus esses |
du wärest hingezogen worden |
| 3. Person Singular | protractus esset |
er/sie/es wäre hingezogen worden |
| 1. Person Plural | protracti essemus |
wir wären hingezogen worden |
| 2. Person Plural | protracti essetis |
ihr wäret hingezogen worden |
| 3. Person Plural | protracti essent |
sie wären hingezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
ich werde hingezogen haben |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du wirst hingezogen haben |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es wird hingezogen haben |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir werden hingezogen haben |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr werdet hingezogen haben |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie werden hingezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
ich werde hingezogen worden sein |
| 2. Person Singular | protractus eris |
du wirst hingezogen worden sein |
| 3. Person Singular | protractus erit |
er/sie/es wird hingezogen worden sein |
| 1. Person Plural | protracti erimus |
wir werden hingezogen worden sein |
| 2. Person Plural | protracti eritis |
ihr werdet hingezogen worden sein |
| 3. Person Plural | protracti erunt |
sie werden hingezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
hinziehen |
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
hingezogen haben |
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
hinziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
hingezogen werden |
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
hingezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
künftig hingezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
ziehe hin; zieh hin! |
| 2. Person Plural | protrahite |
zieht hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
das Hinziehen |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
des Hinziehens |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
dem Hinziehen |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
das Hinziehen |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
durch das Hinziehen |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Hinziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
ich offenbare |
| 2. Person Singular | protrahis |
du offenbarst |
| 3. Person Singular | protrahit |
er/sie/es offenbart |
| 1. Person Plural | protrahimus |
wir offenbaren |
| 2. Person Plural | protrahitis |
ihr offenbart |
| 3. Person Plural | protrahunt |
sie offenbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
ich werde geoffenbart |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst geoffenbart |
| 3. Person Singular | protrahitur |
er/sie/es wird geoffenbart |
| 1. Person Plural | protrahimur |
wir werden geoffenbart |
| 2. Person Plural | protrahimini |
ihr werdet geoffenbart |
| 3. Person Plural | protrahuntur |
sie werden geoffenbart |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich offenbare |
| 2. Person Singular | protrahas |
du offenbarest |
| 3. Person Singular | protrahat |
er/sie/es offenbare |
| 1. Person Plural | protrahamus |
wir offenbaren |
| 2. Person Plural | protrahatis |
ihr offenbaret |
| 3. Person Plural | protrahant |
sie offenbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde geoffenbart |
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
du werdest geoffenbart |
| 3. Person Singular | protrahatur |
er/sie/es werde geoffenbart |
| 1. Person Plural | protrahamur |
wir werden geoffenbart |
| 2. Person Plural | protrahamini |
ihr werdet geoffenbart |
| 3. Person Plural | protrahantur |
sie werden geoffenbart |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
ich offenbarte |
| 2. Person Singular | protrahebas |
du offenbartest |
| 3. Person Singular | protrahebat |
er/sie/es offenbarte |
| 1. Person Plural | protrahebamus |
wir offenbarten |
| 2. Person Plural | protrahebatis |
ihr offenbartet |
| 3. Person Plural | protrahebant |
sie offenbarten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
ich wurde geoffenbart |
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
du wurdest geoffenbart |
| 3. Person Singular | protrahebatur |
er/sie/es wurde geoffenbart |
| 1. Person Plural | protrahebamur |
wir wurden geoffenbart |
| 2. Person Plural | protrahebamini |
ihr wurdet geoffenbart |
| 3. Person Plural | protrahebantur |
sie wurden geoffenbart |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
ich offenbarte |
| 2. Person Singular | protraheres |
du offenbartest |
| 3. Person Singular | protraheret |
er/sie/es offenbarte |
| 1. Person Plural | protraheremus |
wir offenbarten |
| 2. Person Plural | protraheretis |
ihr offenbartet |
| 3. Person Plural | protraherent |
sie offenbarten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
ich würde geoffenbart |
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
du würdest geoffenbart |
| 3. Person Singular | protraheretur |
er/sie/es würde geoffenbart |
| 1. Person Plural | protraheremur |
wir würden geoffenbart |
| 2. Person Plural | protraheremini |
ihr würdet geoffenbart |
| 3. Person Plural | protraherentur |
sie würden geoffenbart |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich werde offenbaren |
| 2. Person Singular | protrahes |
du wirst offenbaren |
| 3. Person Singular | protrahet |
er/sie/es wird offenbaren |
| 1. Person Plural | protrahemus |
wir werden offenbaren |
| 2. Person Plural | protrahetis |
ihr werdet offenbaren |
| 3. Person Plural | protrahent |
sie werden offenbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde geoffenbart werden |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst geoffenbart werden |
| 3. Person Singular | protrahetur |
er/sie/es wird geoffenbart werden |
| 1. Person Plural | protrahemur |
wir werden geoffenbart werden |
| 2. Person Plural | protrahemini |
ihr werdet geoffenbart werden |
| 3. Person Plural | protrahentur |
sie werden geoffenbart werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
ich habe geoffenbart |
| 2. Person Singular | protraxisti |
du hast geoffenbart |
| 3. Person Singular | protraxit |
er/sie/es hat geoffenbart |
| 1. Person Plural | protraximus |
wir haben geoffenbart |
| 2. Person Plural | protraxistis |
ihr habt geoffenbart |
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
sie haben geoffenbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
ich bin geoffenbart worden |
| 2. Person Singular | protractus es |
du bist geoffenbart worden |
| 3. Person Singular | protractus est |
er/sie/es ist geoffenbart worden |
| 1. Person Plural | protracti sumus |
wir sind geoffenbart worden |
| 2. Person Plural | protracti estis |
ihr seid geoffenbart worden |
| 3. Person Plural | protracti sunt |
sie sind geoffenbart worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
ich habe geoffenbart |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du habest geoffenbart |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es habe geoffenbart |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir haben geoffenbart |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr habet geoffenbart |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie haben geoffenbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
ich sei geoffenbart worden |
| 2. Person Singular | protractus sis |
du seiest geoffenbart worden |
| 3. Person Singular | protractus sit |
er/sie/es sei geoffenbart worden |
| 1. Person Plural | protracti simus |
wir seien geoffenbart worden |
| 2. Person Plural | protracti sitis |
ihr seiet geoffenbart worden |
| 3. Person Plural | protracti sint |
sie seien geoffenbart worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
ich hatte geoffenbart |
| 2. Person Singular | protraxeras |
du hattest geoffenbart |
| 3. Person Singular | protraxerat |
er/sie/es hatte geoffenbart |
| 1. Person Plural | protraxeramus |
wir hatten geoffenbart |
| 2. Person Plural | protraxeratis |
ihr hattet geoffenbart |
| 3. Person Plural | protraxerant |
sie hatten geoffenbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
ich war geoffenbart worden |
| 2. Person Singular | protractus eras |
du warst geoffenbart worden |
| 3. Person Singular | protractus erat |
er/sie/es war geoffenbart worden |
| 1. Person Plural | protracti eramus |
wir waren geoffenbart worden |
| 2. Person Plural | protracti eratis |
ihr wart geoffenbart worden |
| 3. Person Plural | protracti erant |
sie waren geoffenbart worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
ich hätte geoffenbart |
| 2. Person Singular | protraxisses |
du hättest geoffenbart |
| 3. Person Singular | protraxisset |
er/sie/es hätte geoffenbart |
| 1. Person Plural | protraxissemus |
wir hätten geoffenbart |
| 2. Person Plural | protraxissetis |
ihr hättet geoffenbart |
| 3. Person Plural | protraxissent |
sie hätten geoffenbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
ich wäre geoffenbart worden |
| 2. Person Singular | protractus esses |
du wärest geoffenbart worden |
| 3. Person Singular | protractus esset |
er/sie/es wäre geoffenbart worden |
| 1. Person Plural | protracti essemus |
wir wären geoffenbart worden |
| 2. Person Plural | protracti essetis |
ihr wäret geoffenbart worden |
| 3. Person Plural | protracti essent |
sie wären geoffenbart worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
ich werde geoffenbart haben |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du wirst geoffenbart haben |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es wird geoffenbart haben |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir werden geoffenbart haben |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr werdet geoffenbart haben |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie werden geoffenbart haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
ich werde geoffenbart worden sein |
| 2. Person Singular | protractus eris |
du wirst geoffenbart worden sein |
| 3. Person Singular | protractus erit |
er/sie/es wird geoffenbart worden sein |
| 1. Person Plural | protracti erimus |
wir werden geoffenbart worden sein |
| 2. Person Plural | protracti eritis |
ihr werdet geoffenbart worden sein |
| 3. Person Plural | protracti erunt |
sie werden geoffenbart worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
offenbaren |
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
geoffenbart haben |
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
offenbaren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
geoffenbart werden |
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
geoffenbart worden sein |
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
künftig geoffenbart werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
offenbare; offenbar! |
| 2. Person Plural | protrahite |
offenbart! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
das Offenbaren |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
des Offenbarens |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
dem Offenbaren |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
das Offenbaren |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
durch das Offenbaren |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Offenbaren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
ich schleppe |
| 2. Person Singular | protrahis |
du schleppst |
| 3. Person Singular | protrahit |
er/sie/es schleppt |
| 1. Person Plural | protrahimus |
wir schleppen |
| 2. Person Plural | protrahitis |
ihr schleppt |
| 3. Person Plural | protrahunt |
sie schleppen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
ich werde geschleppt |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst geschleppt |
| 3. Person Singular | protrahitur |
er/sie/es wird geschleppt |
| 1. Person Plural | protrahimur |
wir werden geschleppt |
| 2. Person Plural | protrahimini |
ihr werdet geschleppt |
| 3. Person Plural | protrahuntur |
sie werden geschleppt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich schleppe |
| 2. Person Singular | protrahas |
du schleppest |
| 3. Person Singular | protrahat |
er/sie/es schleppe |
| 1. Person Plural | protrahamus |
wir schleppen |
| 2. Person Plural | protrahatis |
ihr schleppet |
| 3. Person Plural | protrahant |
sie schleppen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde geschleppt |
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
du werdest geschleppt |
| 3. Person Singular | protrahatur |
er/sie/es werde geschleppt |
| 1. Person Plural | protrahamur |
wir werden geschleppt |
| 2. Person Plural | protrahamini |
ihr werdet geschleppt |
| 3. Person Plural | protrahantur |
sie werden geschleppt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
ich schleppte |
| 2. Person Singular | protrahebas |
du schlepptest |
| 3. Person Singular | protrahebat |
er/sie/es schleppte |
| 1. Person Plural | protrahebamus |
wir schleppten |
| 2. Person Plural | protrahebatis |
ihr schlepptet |
| 3. Person Plural | protrahebant |
sie schleppten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
ich wurde geschleppt |
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
du wurdest geschleppt |
| 3. Person Singular | protrahebatur |
er/sie/es wurde geschleppt |
| 1. Person Plural | protrahebamur |
wir wurden geschleppt |
| 2. Person Plural | protrahebamini |
ihr wurdet geschleppt |
| 3. Person Plural | protrahebantur |
sie wurden geschleppt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
ich schleppte |
| 2. Person Singular | protraheres |
du schlepptest |
| 3. Person Singular | protraheret |
er/sie/es schleppte |
| 1. Person Plural | protraheremus |
wir schleppten |
| 2. Person Plural | protraheretis |
ihr schlepptet |
| 3. Person Plural | protraherent |
sie schleppten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
ich würde geschleppt |
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
du würdest geschleppt |
| 3. Person Singular | protraheretur |
er/sie/es würde geschleppt |
| 1. Person Plural | protraheremur |
wir würden geschleppt |
| 2. Person Plural | protraheremini |
ihr würdet geschleppt |
| 3. Person Plural | protraherentur |
sie würden geschleppt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
ich werde schleppen |
| 2. Person Singular | protrahes |
du wirst schleppen |
| 3. Person Singular | protrahet |
er/sie/es wird schleppen |
| 1. Person Plural | protrahemus |
wir werden schleppen |
| 2. Person Plural | protrahetis |
ihr werdet schleppen |
| 3. Person Plural | protrahent |
sie werden schleppen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
ich werde geschleppt werden |
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
du wirst geschleppt werden |
| 3. Person Singular | protrahetur |
er/sie/es wird geschleppt werden |
| 1. Person Plural | protrahemur |
wir werden geschleppt werden |
| 2. Person Plural | protrahemini |
ihr werdet geschleppt werden |
| 3. Person Plural | protrahentur |
sie werden geschleppt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
ich habe geschleppt |
| 2. Person Singular | protraxisti |
du hast geschleppt |
| 3. Person Singular | protraxit |
er/sie/es hat geschleppt |
| 1. Person Plural | protraximus |
wir haben geschleppt |
| 2. Person Plural | protraxistis |
ihr habt geschleppt |
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
sie haben geschleppt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
ich bin geschleppt worden |
| 2. Person Singular | protractus es |
du bist geschleppt worden |
| 3. Person Singular | protractus est |
er/sie/es ist geschleppt worden |
| 1. Person Plural | protracti sumus |
wir sind geschleppt worden |
| 2. Person Plural | protracti estis |
ihr seid geschleppt worden |
| 3. Person Plural | protracti sunt |
sie sind geschleppt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
ich habe geschleppt |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du habest geschleppt |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es habe geschleppt |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir haben geschleppt |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr habet geschleppt |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie haben geschleppt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
ich sei geschleppt worden |
| 2. Person Singular | protractus sis |
du seiest geschleppt worden |
| 3. Person Singular | protractus sit |
er/sie/es sei geschleppt worden |
| 1. Person Plural | protracti simus |
wir seien geschleppt worden |
| 2. Person Plural | protracti sitis |
ihr seiet geschleppt worden |
| 3. Person Plural | protracti sint |
sie seien geschleppt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
ich hatte geschleppt |
| 2. Person Singular | protraxeras |
du hattest geschleppt |
| 3. Person Singular | protraxerat |
er/sie/es hatte geschleppt |
| 1. Person Plural | protraxeramus |
wir hatten geschleppt |
| 2. Person Plural | protraxeratis |
ihr hattet geschleppt |
| 3. Person Plural | protraxerant |
sie hatten geschleppt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
ich war geschleppt worden |
| 2. Person Singular | protractus eras |
du warst geschleppt worden |
| 3. Person Singular | protractus erat |
er/sie/es war geschleppt worden |
| 1. Person Plural | protracti eramus |
wir waren geschleppt worden |
| 2. Person Plural | protracti eratis |
ihr wart geschleppt worden |
| 3. Person Plural | protracti erant |
sie waren geschleppt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
ich hätte geschleppt |
| 2. Person Singular | protraxisses |
du hättest geschleppt |
| 3. Person Singular | protraxisset |
er/sie/es hätte geschleppt |
| 1. Person Plural | protraxissemus |
wir hätten geschleppt |
| 2. Person Plural | protraxissetis |
ihr hättet geschleppt |
| 3. Person Plural | protraxissent |
sie hätten geschleppt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
ich wäre geschleppt worden |
| 2. Person Singular | protractus esses |
du wärest geschleppt worden |
| 3. Person Singular | protractus esset |
er/sie/es wäre geschleppt worden |
| 1. Person Plural | protracti essemus |
wir wären geschleppt worden |
| 2. Person Plural | protracti essetis |
ihr wäret geschleppt worden |
| 3. Person Plural | protracti essent |
sie wären geschleppt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
ich werde geschleppt haben |
| 2. Person Singular | protraxeris |
du wirst geschleppt haben |
| 3. Person Singular | protraxerit |
er/sie/es wird geschleppt haben |
| 1. Person Plural | protraxerimus |
wir werden geschleppt haben |
| 2. Person Plural | protraxeritis |
ihr werdet geschleppt haben |
| 3. Person Plural | protraxerint |
sie werden geschleppt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
ich werde geschleppt worden sein |
| 2. Person Singular | protractus eris |
du wirst geschleppt worden sein |
| 3. Person Singular | protractus erit |
er/sie/es wird geschleppt worden sein |
| 1. Person Plural | protracti erimus |
wir werden geschleppt worden sein |
| 2. Person Plural | protracti eritis |
ihr werdet geschleppt worden sein |
| 3. Person Plural | protracti erunt |
sie werden geschleppt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
schleppen |
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
geschleppt haben |
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
schleppen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
geschleppt werden |
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
geschleppt worden sein |
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
künftig geschleppt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
schleppe; schlepp! |
| 2. Person Plural | protrahite |
schleppt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
das Schleppen |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
des Schleppens |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
dem Schleppen |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
das Schleppen |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
durch das Schleppen |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Schleppen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
|
| 2. Person Singular | protrahis |
|
| 3. Person Singular | protrahit |
|
| 1. Person Plural | protrahimus |
|
| 2. Person Plural | protrahitis |
|
| 3. Person Plural | protrahunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahitur |
|
| 1. Person Plural | protrahimur |
|
| 2. Person Plural | protrahimini |
|
| 3. Person Plural | protrahuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahas |
|
| 3. Person Singular | protrahat |
|
| 1. Person Plural | protrahamus |
|
| 2. Person Plural | protrahatis |
|
| 3. Person Plural | protrahant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
|
| 3. Person Singular | protrahatur |
|
| 1. Person Plural | protrahamur |
|
| 2. Person Plural | protrahamini |
|
| 3. Person Plural | protrahantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
|
| 2. Person Singular | protrahebas |
|
| 3. Person Singular | protrahebat |
|
| 1. Person Plural | protrahebamus |
|
| 2. Person Plural | protrahebatis |
|
| 3. Person Plural | protrahebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
|
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
|
| 3. Person Singular | protrahebatur |
|
| 1. Person Plural | protrahebamur |
|
| 2. Person Plural | protrahebamini |
|
| 3. Person Plural | protrahebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
|
| 2. Person Singular | protraheres |
|
| 3. Person Singular | protraheret |
|
| 1. Person Plural | protraheremus |
|
| 2. Person Plural | protraheretis |
|
| 3. Person Plural | protraherent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
|
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
|
| 3. Person Singular | protraheretur |
|
| 1. Person Plural | protraheremur |
|
| 2. Person Plural | protraheremini |
|
| 3. Person Plural | protraherentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahes |
|
| 3. Person Singular | protrahet |
|
| 1. Person Plural | protrahemus |
|
| 2. Person Plural | protrahetis |
|
| 3. Person Plural | protrahent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahetur |
|
| 1. Person Plural | protrahemur |
|
| 2. Person Plural | protrahemini |
|
| 3. Person Plural | protrahentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
|
| 2. Person Singular | protraxisti |
|
| 3. Person Singular | protraxit |
|
| 1. Person Plural | protraximus |
|
| 2. Person Plural | protraxistis |
|
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
|
| 2. Person Singular | protractus es |
|
| 3. Person Singular | protractus est |
|
| 1. Person Plural | protracti sumus |
|
| 2. Person Plural | protracti estis |
|
| 3. Person Plural | protracti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
|
| 2. Person Singular | protractus sis |
|
| 3. Person Singular | protractus sit |
|
| 1. Person Plural | protracti simus |
|
| 2. Person Plural | protracti sitis |
|
| 3. Person Plural | protracti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
|
| 2. Person Singular | protraxeras |
|
| 3. Person Singular | protraxerat |
|
| 1. Person Plural | protraxeramus |
|
| 2. Person Plural | protraxeratis |
|
| 3. Person Plural | protraxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
|
| 2. Person Singular | protractus eras |
|
| 3. Person Singular | protractus erat |
|
| 1. Person Plural | protracti eramus |
|
| 2. Person Plural | protracti eratis |
|
| 3. Person Plural | protracti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
|
| 2. Person Singular | protraxisses |
|
| 3. Person Singular | protraxisset |
|
| 1. Person Plural | protraxissemus |
|
| 2. Person Plural | protraxissetis |
|
| 3. Person Plural | protraxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
|
| 2. Person Singular | protractus esses |
|
| 3. Person Singular | protractus esset |
|
| 1. Person Plural | protracti essemus |
|
| 2. Person Plural | protracti essetis |
|
| 3. Person Plural | protracti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
|
| 2. Person Singular | protractus eris |
|
| 3. Person Singular | protractus erit |
|
| 1. Person Plural | protracti erimus |
|
| 2. Person Plural | protracti eritis |
|
| 3. Person Plural | protracti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
|
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
|
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
|
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
|
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
! |
| 2. Person Plural | protrahite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
|
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
|
| Dativ | protrahendo protrahundo |
|
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
|
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
|
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraho |
|
| 2. Person Singular | protrahis |
|
| 3. Person Singular | protrahit |
|
| 1. Person Plural | protrahimus |
|
| 2. Person Plural | protrahitis |
|
| 3. Person Plural | protrahunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahor |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahitur |
|
| 1. Person Plural | protrahimur |
|
| 2. Person Plural | protrahimini |
|
| 3. Person Plural | protrahuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahas |
|
| 3. Person Singular | protrahat |
|
| 1. Person Plural | protrahamus |
|
| 2. Person Plural | protrahatis |
|
| 3. Person Plural | protrahant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraharis protrahare |
|
| 3. Person Singular | protrahatur |
|
| 1. Person Plural | protrahamur |
|
| 2. Person Plural | protrahamini |
|
| 3. Person Plural | protrahantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebam |
|
| 2. Person Singular | protrahebas |
|
| 3. Person Singular | protrahebat |
|
| 1. Person Plural | protrahebamus |
|
| 2. Person Plural | protrahebatis |
|
| 3. Person Plural | protrahebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahebar |
|
| 2. Person Singular | protrahebaris protrahebare |
|
| 3. Person Singular | protrahebatur |
|
| 1. Person Plural | protrahebamur |
|
| 2. Person Plural | protrahebamini |
|
| 3. Person Plural | protrahebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraherem |
|
| 2. Person Singular | protraheres |
|
| 3. Person Singular | protraheret |
|
| 1. Person Plural | protraheremus |
|
| 2. Person Plural | protraheretis |
|
| 3. Person Plural | protraherent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protraherer |
|
| 2. Person Singular | protrahereris protraherere |
|
| 3. Person Singular | protraheretur |
|
| 1. Person Plural | protraheremur |
|
| 2. Person Plural | protraheremini |
|
| 3. Person Plural | protraherentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraham |
|
| 2. Person Singular | protrahes |
|
| 3. Person Singular | protrahet |
|
| 1. Person Plural | protrahemus |
|
| 2. Person Plural | protrahetis |
|
| 3. Person Plural | protrahent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protrahar |
|
| 2. Person Singular | protraheris protrahere |
|
| 3. Person Singular | protrahetur |
|
| 1. Person Plural | protrahemur |
|
| 2. Person Plural | protrahemini |
|
| 3. Person Plural | protrahentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxi |
|
| 2. Person Singular | protraxisti |
|
| 3. Person Singular | protraxit |
|
| 1. Person Plural | protraximus |
|
| 2. Person Plural | protraxistis |
|
| 3. Person Plural | protraxerunt protraxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sum |
|
| 2. Person Singular | protractus es |
|
| 3. Person Singular | protractus est |
|
| 1. Person Plural | protracti sumus |
|
| 2. Person Plural | protracti estis |
|
| 3. Person Plural | protracti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxerim |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus sim |
|
| 2. Person Singular | protractus sis |
|
| 3. Person Singular | protractus sit |
|
| 1. Person Plural | protracti simus |
|
| 2. Person Plural | protracti sitis |
|
| 3. Person Plural | protracti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxeram |
|
| 2. Person Singular | protraxeras |
|
| 3. Person Singular | protraxerat |
|
| 1. Person Plural | protraxeramus |
|
| 2. Person Plural | protraxeratis |
|
| 3. Person Plural | protraxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus eram |
|
| 2. Person Singular | protractus eras |
|
| 3. Person Singular | protractus erat |
|
| 1. Person Plural | protracti eramus |
|
| 2. Person Plural | protracti eratis |
|
| 3. Person Plural | protracti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxissem |
|
| 2. Person Singular | protraxisses |
|
| 3. Person Singular | protraxisset |
|
| 1. Person Plural | protraxissemus |
|
| 2. Person Plural | protraxissetis |
|
| 3. Person Plural | protraxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus essem |
|
| 2. Person Singular | protractus esses |
|
| 3. Person Singular | protractus esset |
|
| 1. Person Plural | protracti essemus |
|
| 2. Person Plural | protracti essetis |
|
| 3. Person Plural | protracti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | protraxero |
|
| 2. Person Singular | protraxeris |
|
| 3. Person Singular | protraxerit |
|
| 1. Person Plural | protraxerimus |
|
| 2. Person Plural | protraxeritis |
|
| 3. Person Plural | protraxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | protractus ero |
|
| 2. Person Singular | protractus eris |
|
| 3. Person Singular | protractus erit |
|
| 1. Person Plural | protracti erimus |
|
| 2. Person Plural | protracti eritis |
|
| 3. Person Plural | protracti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahere |
|
| Vorzeitigkeit | protraxisse |
|
| Nachzeitigkeit | protracturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | protrahi protrahier |
|
| Vorzeitigkeit | protractum esse |
|
| Nachzeitigkeit | protractum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | protrahe |
! |
| 2. Person Plural | protrahite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | protrahito |
| 3. Person Singular | protrahito |
| 2. Person Plural | protrahitote |
| 3. Person Plural | protrahunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | protrahere |
|
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
|
| Dativ | protrahendo protrahundo |
|
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
|
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
|
| Vokativ | protrahende protrahunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahendus protrahundus |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
| Genitiv | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahendi protrahundi |
| Dativ | protrahendo protrahundo |
protrahendae protrahundae |
protrahendo protrahundo |
| Akkusativ | protrahendum protrahundum |
protrahendam protrahundam |
protrahendum protrahundum |
| Ablativ | protrahendo protrahundo |
protrahenda protrahunda |
protrahendo protrahundo |
| Vokativ | protrahende protrahunde |
protrahenda protrahunda |
protrahendum protrahundum |
Plural
| Nominativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
| Genitiv | protrahendorum protrahundorum |
protrahendarum protrahundarum |
protrahendorum protrahundorum |
| Dativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Akkusativ | protrahendos protrahundos |
protrahendas protrahundas |
protrahenda protrahunda |
| Ablativ | protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
protrahendis protrahundis |
| Vokativ | protrahendi protrahundi |
protrahendae protrahundae |
protrahenda protrahunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
| Genitiv | protrahentis |
protrahentis |
protrahentis |
| Dativ | protrahenti |
protrahenti |
protrahenti |
| Akkusativ | protrahentem |
protrahentem |
protrahens |
| Ablativ | protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
protrahenti protrahente |
| Vokativ | protrahens |
protrahens |
protrahens |
Plural
| Nominativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Genitiv | protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
protrahentium protrahentum |
| Dativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Akkusativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
| Ablativ | protrahentibus |
protrahentibus |
protrahentibus |
| Vokativ | protrahentes |
protrahentes |
protrahentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protractus |
protracta |
protractum |
| Genitiv | protracti |
protractae |
protracti |
| Dativ | protracto |
protractae |
protracto |
| Akkusativ | protractum |
protractam |
protractum |
| Ablativ | protracto |
protracta |
protracto |
| Vokativ | protracte |
protracta |
protractum |
Plural
| Nominativ | protracti |
protractae |
protracta |
| Genitiv | protractorum |
protractarum |
protractorum |
| Dativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Akkusativ | protractos |
protractas |
protracta |
| Ablativ | protractis |
protractis |
protractis |
| Vokativ | protracti |
protractae |
protracta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | protracturus |
protractura |
protracturum |
| Genitiv | protracturi |
protracturae |
protracturi |
| Dativ | protracturo |
protracturae |
protracturo |
| Akkusativ | protracturum |
protracturam |
protracturum |
| Ablativ | protracturo |
protractura |
protracturo |
| Vokativ | protracture |
protractura |
protracturum |
Plural
| Nominativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
| Genitiv | protracturorum |
protracturarum |
protracturorum |
| Dativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Akkusativ | protracturos |
protracturas |
protractura |
| Ablativ | protracturis |
protracturis |
protracturis |
| Vokativ | protracturi |
protracturae |
protractura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| protractum |
protractu |