Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
herausfordern
herausrufen
anregen
auffordern
aufrufen
ersuchen
herrufen
provozieren
reizen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich fordere heraus
2. Person Singular
provocas
du forderst heraus
3. Person Singular
provocat
er/sie/es fordert heraus
1. Person Plural
provocamus
wir fordern heraus
2. Person Plural
provocatis
ihr fordert heraus
3. Person Plural
provocant
sie fordern heraus
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde herausgefordert
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst herausgefordert
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird herausgefordert
1. Person Plural
provocamur
wir werden herausgefordert
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet herausgefordert
3. Person Plural
provocantur
sie werden herausgefordert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich fordere heraus
2. Person Singular
provoces
du forderst heraus
3. Person Singular
provocet
er/sie/es fordere heraus
1. Person Plural
provocemus
wir fordern heraus
2. Person Plural
provocetis
ihr fordert heraus
3. Person Plural
provocent
sie fordern heraus
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde herausgefordert
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest herausgefordert
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde herausgefordert
1. Person Plural
provocemur
wir werden herausgefordert
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet herausgefordert
3. Person Plural
provocentur
sie werden herausgefordert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich forderte heraus
2. Person Singular
provocabas
du fordertest heraus
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es forderte heraus
1. Person Plural
provocabamus
wir forderten heraus
2. Person Plural
provocabatis
ihr fordertet heraus
3. Person Plural
provocabant
sie forderten heraus
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde herausgefordert
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest herausgefordert
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde herausgefordert
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden herausgefordert
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet herausgefordert
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden herausgefordert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich forderte heraus
2. Person Singular
provocares
du fordertest heraus
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es forderte heraus
1. Person Plural
provocaremus
wir forderten heraus
2. Person Plural
provocaretis
ihr fordertet heraus
3. Person Plural
provocarent
sie forderten heraus
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde herausgefordert
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest herausgefordert
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde herausgefordert
1. Person Plural
provocaremur
wir würden herausgefordert
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet herausgefordert
3. Person Plural
provocarentur
sie würden herausgefordert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde herausfordern
2. Person Singular
provocabis
du wirst herausfordern
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird herausfordern
1. Person Plural
provocabimus
wir werden herausfordern
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet herausfordern
3. Person Plural
provocabunt
sie werden herausfordern
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde herausgefordert werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst herausgefordert werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird herausgefordert werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden herausgefordert werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet herausgefordert werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden herausgefordert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe herausgefordert
2. Person Singular
provocavisti
du hast herausgefordert
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat herausgefordert
1. Person Plural
provocavimus
wir haben herausgefordert
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt herausgefordert
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben herausgefordert
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin herausgefordert worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist herausgefordert worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist herausgefordert worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind herausgefordert worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid herausgefordert worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind herausgefordert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe herausgefordert
2. Person Singular
provocaveris
du habest herausgefordert
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe herausgefordert
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben herausgefordert
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet herausgefordert
3. Person Plural
provocaverint
sie haben herausgefordert
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei herausgefordert worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest herausgefordert worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei herausgefordert worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien herausgefordert worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet herausgefordert worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien herausgefordert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte herausgefordert
2. Person Singular
provocaveras
du hattest herausgefordert
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte herausgefordert
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten herausgefordert
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet herausgefordert
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten herausgefordert
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war herausgefordert worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst herausgefordert worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war herausgefordert worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren herausgefordert worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart herausgefordert worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren herausgefordert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte herausgefordert
2. Person Singular
provocavisses
du hättest herausgefordert
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte herausgefordert
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten herausgefordert
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet herausgefordert
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten herausgefordert
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre herausgefordert worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest herausgefordert worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre herausgefordert worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären herausgefordert worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret herausgefordert worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären herausgefordert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde herausgefordert haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst herausgefordert haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird herausgefordert haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden herausgefordert haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet herausgefordert haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden herausgefordert haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde herausgefordert worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst herausgefordert worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird herausgefordert worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden herausgefordert worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet herausgefordert worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden herausgefordert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
herausfordern
Vorzeitigkeit
provocavisse
herausgefordert haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
herausfordern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
herausgefordert werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
herausgefordert worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig herausgefordert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
fordere heraus!
2. Person Plural
provocate
fordert heraus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Herausfordern
Genitiv
provocandi
des Herausfordernes
Dativ
provocando
dem Herausfordern
Akkusativ
provocandum
das Herausfordern
Ablativ
provocando
durch das Herausfordern
Vokativ
provocande
Herausfordern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich rufe heraus
2. Person Singular
provocas
du rufst heraus
3. Person Singular
provocat
er/sie/es ruft heraus
1. Person Plural
provocamus
wir rufen heraus
2. Person Plural
provocatis
ihr ruft heraus
3. Person Plural
provocant
sie rufen heraus
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde herausgerufen
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst herausgerufen
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird herausgerufen
1. Person Plural
provocamur
wir werden herausgerufen
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet herausgerufen
3. Person Plural
provocantur
sie werden herausgerufen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich rufe heraus
2. Person Singular
provoces
du rufest heraus
3. Person Singular
provocet
er/sie/es rufe heraus
1. Person Plural
provocemus
wir rufen heraus
2. Person Plural
provocetis
ihr rufet heraus
3. Person Plural
provocent
sie rufen heraus
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde herausgerufen
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest herausgerufen
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde herausgerufen
1. Person Plural
provocemur
wir werden herausgerufen
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet herausgerufen
3. Person Plural
provocentur
sie werden herausgerufen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich rief heraus
2. Person Singular
provocabas
du riefst heraus
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es rief heraus
1. Person Plural
provocabamus
wir riefen heraus
2. Person Plural
provocabatis
ihr rieft heraus
3. Person Plural
provocabant
sie riefen heraus
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde herausgerufen
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest herausgerufen
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde herausgerufen
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden herausgerufen
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet herausgerufen
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden herausgerufen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich riefe heraus
2. Person Singular
provocares
du riefest heraus
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es riefe heraus
1. Person Plural
provocaremus
wir riefen heraus
2. Person Plural
provocaretis
ihr riefet heraus
3. Person Plural
provocarent
sie riefen heraus
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde herausgerufen
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest herausgerufen
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde herausgerufen
1. Person Plural
provocaremur
wir würden herausgerufen
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet herausgerufen
3. Person Plural
provocarentur
sie würden herausgerufen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde herausrufen
2. Person Singular
provocabis
du wirst herausrufen
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird herausrufen
1. Person Plural
provocabimus
wir werden herausrufen
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet herausrufen
3. Person Plural
provocabunt
sie werden herausrufen
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde herausgerufen werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst herausgerufen werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird herausgerufen werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden herausgerufen werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet herausgerufen werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden herausgerufen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe herausgerufen
2. Person Singular
provocavisti
du hast herausgerufen
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat herausgerufen
1. Person Plural
provocavimus
wir haben herausgerufen
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt herausgerufen
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben herausgerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin herausgerufen worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist herausgerufen worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist herausgerufen worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind herausgerufen worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid herausgerufen worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind herausgerufen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe herausgerufen
2. Person Singular
provocaveris
du habest herausgerufen
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe herausgerufen
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben herausgerufen
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet herausgerufen
3. Person Plural
provocaverint
sie haben herausgerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei herausgerufen worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest herausgerufen worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei herausgerufen worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien herausgerufen worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet herausgerufen worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien herausgerufen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte herausgerufen
2. Person Singular
provocaveras
du hattest herausgerufen
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte herausgerufen
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten herausgerufen
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet herausgerufen
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten herausgerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war herausgerufen worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst herausgerufen worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war herausgerufen worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren herausgerufen worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart herausgerufen worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren herausgerufen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte herausgerufen
2. Person Singular
provocavisses
du hättest herausgerufen
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte herausgerufen
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten herausgerufen
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet herausgerufen
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten herausgerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre herausgerufen worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest herausgerufen worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre herausgerufen worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären herausgerufen worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret herausgerufen worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären herausgerufen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde herausgerufen haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst herausgerufen haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird herausgerufen haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden herausgerufen haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet herausgerufen haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden herausgerufen haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde herausgerufen worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst herausgerufen worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird herausgerufen worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden herausgerufen worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet herausgerufen worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden herausgerufen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
herausrufen
Vorzeitigkeit
provocavisse
herausgerufen haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
herausrufen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
herausgerufen werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
herausgerufen worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig herausgerufen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
rufe heraus; ruf heraus!
2. Person Plural
provocate
ruft heraus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Herausrufen
Genitiv
provocandi
des Herausrufens
Dativ
provocando
dem Herausrufen
Akkusativ
provocandum
das Herausrufen
Ablativ
provocando
durch das Herausrufen
Vokativ
provocande
Herausrufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich rege an
2. Person Singular
provocas
du regst an
3. Person Singular
provocat
er/sie/es regt an
1. Person Plural
provocamus
wir regen an
2. Person Plural
provocatis
ihr regt an
3. Person Plural
provocant
sie regen an
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde angeregt
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst angeregt
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird angeregt
1. Person Plural
provocamur
wir werden angeregt
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet angeregt
3. Person Plural
provocantur
sie werden angeregt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich rege an
2. Person Singular
provoces
du regest an
3. Person Singular
provocet
er/sie/es rege an
1. Person Plural
provocemus
wir regen an
2. Person Plural
provocetis
ihr reget an
3. Person Plural
provocent
sie regen an
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde angeregt
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest angeregt
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde angeregt
1. Person Plural
provocemur
wir werden angeregt
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet angeregt
3. Person Plural
provocentur
sie werden angeregt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich regte an
2. Person Singular
provocabas
du regtest an
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es regte an
1. Person Plural
provocabamus
wir regten an
2. Person Plural
provocabatis
ihr regtet an
3. Person Plural
provocabant
sie regten an
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde angeregt
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest angeregt
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde angeregt
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden angeregt
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet angeregt
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden angeregt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich regte an
2. Person Singular
provocares
du regtest an
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es regte an
1. Person Plural
provocaremus
wir regten an
2. Person Plural
provocaretis
ihr regtet an
3. Person Plural
provocarent
sie regten an
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde angeregt
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest angeregt
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde angeregt
1. Person Plural
provocaremur
wir würden angeregt
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet angeregt
3. Person Plural
provocarentur
sie würden angeregt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde anregen
2. Person Singular
provocabis
du wirst anregen
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird anregen
1. Person Plural
provocabimus
wir werden anregen
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet anregen
3. Person Plural
provocabunt
sie werden anregen
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde angeregt werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst angeregt werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird angeregt werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden angeregt werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet angeregt werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden angeregt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe angeregt
2. Person Singular
provocavisti
du hast angeregt
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat angeregt
1. Person Plural
provocavimus
wir haben angeregt
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt angeregt
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben angeregt
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin angeregt worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist angeregt worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist angeregt worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind angeregt worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid angeregt worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind angeregt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe angeregt
2. Person Singular
provocaveris
du habest angeregt
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe angeregt
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben angeregt
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet angeregt
3. Person Plural
provocaverint
sie haben angeregt
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei angeregt worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest angeregt worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei angeregt worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien angeregt worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet angeregt worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien angeregt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte angeregt
2. Person Singular
provocaveras
du hattest angeregt
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte angeregt
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten angeregt
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet angeregt
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten angeregt
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war angeregt worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst angeregt worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war angeregt worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren angeregt worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart angeregt worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren angeregt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte angeregt
2. Person Singular
provocavisses
du hättest angeregt
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte angeregt
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten angeregt
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet angeregt
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten angeregt
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre angeregt worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest angeregt worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre angeregt worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären angeregt worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret angeregt worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären angeregt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde angeregt haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst angeregt haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird angeregt haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden angeregt haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet angeregt haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden angeregt haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde angeregt worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst angeregt worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird angeregt worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden angeregt worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet angeregt worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden angeregt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
anregen
Vorzeitigkeit
provocavisse
angeregt haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
anregen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
angeregt werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
angeregt worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig angeregt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
rege an; reg an!
2. Person Plural
provocate
regt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Anregen
Genitiv
provocandi
des Anregens
Dativ
provocando
dem Anregen
Akkusativ
provocandum
das Anregen
Ablativ
provocando
durch das Anregen
Vokativ
provocande
Anregen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich fordere auf
2. Person Singular
provocas
du forderst auf
3. Person Singular
provocat
er/sie/es fordert auf
1. Person Plural
provocamus
wir fordern auf
2. Person Plural
provocatis
ihr fordert auf
3. Person Plural
provocant
sie fordern auf
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde aufgefordert
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst aufgefordert
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird aufgefordert
1. Person Plural
provocamur
wir werden aufgefordert
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet aufgefordert
3. Person Plural
provocantur
sie werden aufgefordert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich fordere auf
2. Person Singular
provoces
du forderst auf
3. Person Singular
provocet
er/sie/es fordere auf
1. Person Plural
provocemus
wir fordern auf
2. Person Plural
provocetis
ihr fordert auf
3. Person Plural
provocent
sie fordern auf
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde aufgefordert
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest aufgefordert
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde aufgefordert
1. Person Plural
provocemur
wir werden aufgefordert
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet aufgefordert
3. Person Plural
provocentur
sie werden aufgefordert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich forderte auf
2. Person Singular
provocabas
du fordertest auf
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es forderte auf
1. Person Plural
provocabamus
wir forderten auf
2. Person Plural
provocabatis
ihr fordertet auf
3. Person Plural
provocabant
sie forderten auf
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde aufgefordert
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest aufgefordert
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde aufgefordert
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden aufgefordert
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet aufgefordert
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden aufgefordert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich forderte auf
2. Person Singular
provocares
du fordertest auf
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es forderte auf
1. Person Plural
provocaremus
wir forderten auf
2. Person Plural
provocaretis
ihr fordertet auf
3. Person Plural
provocarent
sie forderten auf
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde aufgefordert
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest aufgefordert
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde aufgefordert
1. Person Plural
provocaremur
wir würden aufgefordert
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet aufgefordert
3. Person Plural
provocarentur
sie würden aufgefordert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde auffordern
2. Person Singular
provocabis
du wirst auffordern
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird auffordern
1. Person Plural
provocabimus
wir werden auffordern
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet auffordern
3. Person Plural
provocabunt
sie werden auffordern
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde aufgefordert werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst aufgefordert werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird aufgefordert werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden aufgefordert werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet aufgefordert werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden aufgefordert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe aufgefordert
2. Person Singular
provocavisti
du hast aufgefordert
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat aufgefordert
1. Person Plural
provocavimus
wir haben aufgefordert
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt aufgefordert
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben aufgefordert
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin aufgefordert worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist aufgefordert worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist aufgefordert worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind aufgefordert worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid aufgefordert worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind aufgefordert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe aufgefordert
2. Person Singular
provocaveris
du habest aufgefordert
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe aufgefordert
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben aufgefordert
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet aufgefordert
3. Person Plural
provocaverint
sie haben aufgefordert
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei aufgefordert worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest aufgefordert worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei aufgefordert worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien aufgefordert worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet aufgefordert worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien aufgefordert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte aufgefordert
2. Person Singular
provocaveras
du hattest aufgefordert
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte aufgefordert
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten aufgefordert
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet aufgefordert
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten aufgefordert
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war aufgefordert worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst aufgefordert worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war aufgefordert worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren aufgefordert worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart aufgefordert worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren aufgefordert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte aufgefordert
2. Person Singular
provocavisses
du hättest aufgefordert
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte aufgefordert
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten aufgefordert
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet aufgefordert
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten aufgefordert
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre aufgefordert worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest aufgefordert worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre aufgefordert worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären aufgefordert worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret aufgefordert worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären aufgefordert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde aufgefordert haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst aufgefordert haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird aufgefordert haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden aufgefordert haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet aufgefordert haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden aufgefordert haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde aufgefordert worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst aufgefordert worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird aufgefordert worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden aufgefordert worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet aufgefordert worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden aufgefordert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
auffordern
Vorzeitigkeit
provocavisse
aufgefordert haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
auffordern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
aufgefordert werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
aufgefordert worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig aufgefordert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
fordere auf!
2. Person Plural
provocate
fordert auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Auffordern
Genitiv
provocandi
des Auffordernes
Dativ
provocando
dem Auffordern
Akkusativ
provocandum
das Auffordern
Ablativ
provocando
durch das Auffordern
Vokativ
provocande
Auffordern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich rufe auf
2. Person Singular
provocas
du rufst auf
3. Person Singular
provocat
er/sie/es ruft auf
1. Person Plural
provocamus
wir rufen auf
2. Person Plural
provocatis
ihr ruft auf
3. Person Plural
provocant
sie rufen auf
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde aufgerufen
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst aufgerufen
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird aufgerufen
1. Person Plural
provocamur
wir werden aufgerufen
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet aufgerufen
3. Person Plural
provocantur
sie werden aufgerufen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich rufe auf
2. Person Singular
provoces
du rufest auf
3. Person Singular
provocet
er/sie/es rufe auf
1. Person Plural
provocemus
wir rufen auf
2. Person Plural
provocetis
ihr rufet auf
3. Person Plural
provocent
sie rufen auf
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde aufgerufen
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest aufgerufen
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde aufgerufen
1. Person Plural
provocemur
wir werden aufgerufen
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet aufgerufen
3. Person Plural
provocentur
sie werden aufgerufen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich rief auf
2. Person Singular
provocabas
du riefst auf
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es rief auf
1. Person Plural
provocabamus
wir riefen auf
2. Person Plural
provocabatis
ihr rieft auf
3. Person Plural
provocabant
sie riefen auf
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde aufgerufen
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest aufgerufen
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde aufgerufen
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden aufgerufen
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet aufgerufen
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden aufgerufen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich riefe auf
2. Person Singular
provocares
du riefest auf
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es riefe auf
1. Person Plural
provocaremus
wir riefen auf
2. Person Plural
provocaretis
ihr riefet auf
3. Person Plural
provocarent
sie riefen auf
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde aufgerufen
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest aufgerufen
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde aufgerufen
1. Person Plural
provocaremur
wir würden aufgerufen
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet aufgerufen
3. Person Plural
provocarentur
sie würden aufgerufen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde aufrufen
2. Person Singular
provocabis
du wirst aufrufen
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird aufrufen
1. Person Plural
provocabimus
wir werden aufrufen
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet aufrufen
3. Person Plural
provocabunt
sie werden aufrufen
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde aufgerufen werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst aufgerufen werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird aufgerufen werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden aufgerufen werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet aufgerufen werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden aufgerufen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe aufgerufen
2. Person Singular
provocavisti
du hast aufgerufen
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat aufgerufen
1. Person Plural
provocavimus
wir haben aufgerufen
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt aufgerufen
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben aufgerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin aufgerufen worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist aufgerufen worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist aufgerufen worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind aufgerufen worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid aufgerufen worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind aufgerufen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe aufgerufen
2. Person Singular
provocaveris
du habest aufgerufen
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe aufgerufen
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben aufgerufen
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet aufgerufen
3. Person Plural
provocaverint
sie haben aufgerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei aufgerufen worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest aufgerufen worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei aufgerufen worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien aufgerufen worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet aufgerufen worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien aufgerufen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte aufgerufen
2. Person Singular
provocaveras
du hattest aufgerufen
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte aufgerufen
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten aufgerufen
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet aufgerufen
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten aufgerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war aufgerufen worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst aufgerufen worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war aufgerufen worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren aufgerufen worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart aufgerufen worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren aufgerufen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte aufgerufen
2. Person Singular
provocavisses
du hättest aufgerufen
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte aufgerufen
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten aufgerufen
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet aufgerufen
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten aufgerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre aufgerufen worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest aufgerufen worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre aufgerufen worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären aufgerufen worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret aufgerufen worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären aufgerufen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde aufgerufen haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst aufgerufen haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird aufgerufen haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden aufgerufen haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet aufgerufen haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden aufgerufen haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde aufgerufen worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst aufgerufen worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird aufgerufen worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden aufgerufen worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet aufgerufen worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden aufgerufen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
aufrufen
Vorzeitigkeit
provocavisse
aufgerufen haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
aufrufen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
aufgerufen werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
aufgerufen worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig aufgerufen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
rufe auf; ruf auf!
2. Person Plural
provocate
ruft auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Aufrufen
Genitiv
provocandi
des Aufrufens
Dativ
provocando
dem Aufrufen
Akkusativ
provocandum
das Aufrufen
Ablativ
provocando
durch das Aufrufen
Vokativ
provocande
Aufrufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich ersuche
2. Person Singular
provocas
du ersuchst
3. Person Singular
provocat
er/sie/es ersucht
1. Person Plural
provocamus
wir ersuchen
2. Person Plural
provocatis
ihr ersucht
3. Person Plural
provocant
sie ersuchen
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde ersucht
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst ersucht
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird ersucht
1. Person Plural
provocamur
wir werden ersucht
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet ersucht
3. Person Plural
provocantur
sie werden ersucht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich ersuche
2. Person Singular
provoces
du ersuchest
3. Person Singular
provocet
er/sie/es ersuche
1. Person Plural
provocemus
wir ersuchen
2. Person Plural
provocetis
ihr ersuchet
3. Person Plural
provocent
sie ersuchen
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde ersucht
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest ersucht
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde ersucht
1. Person Plural
provocemur
wir werden ersucht
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet ersucht
3. Person Plural
provocentur
sie werden ersucht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich ersuchte
2. Person Singular
provocabas
du ersuchtest
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es ersuchte
1. Person Plural
provocabamus
wir ersuchten
2. Person Plural
provocabatis
ihr ersuchtet
3. Person Plural
provocabant
sie ersuchten
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde ersucht
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest ersucht
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde ersucht
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden ersucht
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet ersucht
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden ersucht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich ersuchte
2. Person Singular
provocares
du ersuchtest
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es ersuchte
1. Person Plural
provocaremus
wir ersuchten
2. Person Plural
provocaretis
ihr ersuchtet
3. Person Plural
provocarent
sie ersuchten
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde ersucht
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest ersucht
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde ersucht
1. Person Plural
provocaremur
wir würden ersucht
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet ersucht
3. Person Plural
provocarentur
sie würden ersucht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde ersuchen
2. Person Singular
provocabis
du wirst ersuchen
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird ersuchen
1. Person Plural
provocabimus
wir werden ersuchen
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet ersuchen
3. Person Plural
provocabunt
sie werden ersuchen
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde ersucht werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst ersucht werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird ersucht werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden ersucht werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet ersucht werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden ersucht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe ersucht
2. Person Singular
provocavisti
du hast ersucht
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat ersucht
1. Person Plural
provocavimus
wir haben ersucht
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt ersucht
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben ersucht
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin ersucht worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist ersucht worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist ersucht worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind ersucht worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid ersucht worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind ersucht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe ersucht
2. Person Singular
provocaveris
du habest ersucht
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe ersucht
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben ersucht
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet ersucht
3. Person Plural
provocaverint
sie haben ersucht
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei ersucht worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest ersucht worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei ersucht worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien ersucht worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet ersucht worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien ersucht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte ersucht
2. Person Singular
provocaveras
du hattest ersucht
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte ersucht
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten ersucht
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet ersucht
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten ersucht
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war ersucht worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst ersucht worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war ersucht worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren ersucht worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart ersucht worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren ersucht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte ersucht
2. Person Singular
provocavisses
du hättest ersucht
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte ersucht
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten ersucht
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet ersucht
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten ersucht
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre ersucht worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest ersucht worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre ersucht worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären ersucht worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret ersucht worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären ersucht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde ersucht haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst ersucht haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird ersucht haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden ersucht haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet ersucht haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden ersucht haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde ersucht worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst ersucht worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird ersucht worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden ersucht worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet ersucht worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden ersucht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
ersuchen
Vorzeitigkeit
provocavisse
ersucht haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
ersuchen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
ersucht werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
ersucht worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig ersucht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
ersuche; ersuch!
2. Person Plural
provocate
ersucht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Ersuchen
Genitiv
provocandi
des Ersuchens
Dativ
provocando
dem Ersuchen
Akkusativ
provocandum
das Ersuchen
Ablativ
provocando
durch das Ersuchen
Vokativ
provocande
Ersuchen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich rufe her
2. Person Singular
provocas
du rufst her
3. Person Singular
provocat
er/sie/es ruft her
1. Person Plural
provocamus
wir rufen her
2. Person Plural
provocatis
ihr ruft her
3. Person Plural
provocant
sie rufen her
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde hergerufen
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst hergerufen
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird hergerufen
1. Person Plural
provocamur
wir werden hergerufen
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet hergerufen
3. Person Plural
provocantur
sie werden hergerufen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich rufe her
2. Person Singular
provoces
du rufest her
3. Person Singular
provocet
er/sie/es rufe her
1. Person Plural
provocemus
wir rufen her
2. Person Plural
provocetis
ihr rufet her
3. Person Plural
provocent
sie rufen her
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde hergerufen
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest hergerufen
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde hergerufen
1. Person Plural
provocemur
wir werden hergerufen
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet hergerufen
3. Person Plural
provocentur
sie werden hergerufen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich rief her
2. Person Singular
provocabas
du riefst her
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es rief her
1. Person Plural
provocabamus
wir riefen her
2. Person Plural
provocabatis
ihr rieft her
3. Person Plural
provocabant
sie riefen her
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde hergerufen
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest hergerufen
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde hergerufen
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden hergerufen
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet hergerufen
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden hergerufen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich riefe her
2. Person Singular
provocares
du riefest her
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es riefe her
1. Person Plural
provocaremus
wir riefen her
2. Person Plural
provocaretis
ihr riefet her
3. Person Plural
provocarent
sie riefen her
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde hergerufen
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest hergerufen
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde hergerufen
1. Person Plural
provocaremur
wir würden hergerufen
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet hergerufen
3. Person Plural
provocarentur
sie würden hergerufen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde herrufen
2. Person Singular
provocabis
du wirst herrufen
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird herrufen
1. Person Plural
provocabimus
wir werden herrufen
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet herrufen
3. Person Plural
provocabunt
sie werden herrufen
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde hergerufen werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst hergerufen werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird hergerufen werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden hergerufen werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet hergerufen werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden hergerufen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe hergerufen
2. Person Singular
provocavisti
du hast hergerufen
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat hergerufen
1. Person Plural
provocavimus
wir haben hergerufen
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt hergerufen
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben hergerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin hergerufen worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist hergerufen worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist hergerufen worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind hergerufen worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid hergerufen worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind hergerufen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe hergerufen
2. Person Singular
provocaveris
du habest hergerufen
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe hergerufen
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben hergerufen
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet hergerufen
3. Person Plural
provocaverint
sie haben hergerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei hergerufen worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest hergerufen worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei hergerufen worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien hergerufen worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet hergerufen worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien hergerufen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte hergerufen
2. Person Singular
provocaveras
du hattest hergerufen
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte hergerufen
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten hergerufen
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet hergerufen
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten hergerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war hergerufen worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst hergerufen worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war hergerufen worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren hergerufen worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart hergerufen worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren hergerufen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte hergerufen
2. Person Singular
provocavisses
du hättest hergerufen
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte hergerufen
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten hergerufen
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet hergerufen
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten hergerufen
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre hergerufen worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest hergerufen worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre hergerufen worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären hergerufen worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret hergerufen worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären hergerufen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde hergerufen haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst hergerufen haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird hergerufen haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden hergerufen haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet hergerufen haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden hergerufen haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde hergerufen worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst hergerufen worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird hergerufen worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden hergerufen worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet hergerufen worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden hergerufen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
herrufen
Vorzeitigkeit
provocavisse
hergerufen haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
herrufen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
hergerufen werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
hergerufen worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig hergerufen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
rufe her; ruf her!
2. Person Plural
provocate
ruft her!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Herrufen
Genitiv
provocandi
des Herrufens
Dativ
provocando
dem Herrufen
Akkusativ
provocandum
das Herrufen
Ablativ
provocando
durch das Herrufen
Vokativ
provocande
Herrufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich provoziere
2. Person Singular
provocas
du provozierst
3. Person Singular
provocat
er/sie/es provoziert
1. Person Plural
provocamus
wir provozieren
2. Person Plural
provocatis
ihr provoziert
3. Person Plural
provocant
sie provozieren
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde provoziert
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst provoziert
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird provoziert
1. Person Plural
provocamur
wir werden provoziert
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet provoziert
3. Person Plural
provocantur
sie werden provoziert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich provoziere
2. Person Singular
provoces
du provozierest
3. Person Singular
provocet
er/sie/es provoziere
1. Person Plural
provocemus
wir provozieren
2. Person Plural
provocetis
ihr provozieret
3. Person Plural
provocent
sie provozieren
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde provoziert
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest provoziert
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde provoziert
1. Person Plural
provocemur
wir werden provoziert
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet provoziert
3. Person Plural
provocentur
sie werden provoziert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich provozierte
2. Person Singular
provocabas
du provoziertest
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es provozierte
1. Person Plural
provocabamus
wir provozierten
2. Person Plural
provocabatis
ihr provoziertet
3. Person Plural
provocabant
sie provozierten
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde provoziert
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest provoziert
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde provoziert
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden provoziert
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet provoziert
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden provoziert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich provozierte
2. Person Singular
provocares
du provoziertest
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es provozierte
1. Person Plural
provocaremus
wir provozierten
2. Person Plural
provocaretis
ihr provoziertet
3. Person Plural
provocarent
sie provozierten
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde provoziert
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest provoziert
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde provoziert
1. Person Plural
provocaremur
wir würden provoziert
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet provoziert
3. Person Plural
provocarentur
sie würden provoziert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde provozieren
2. Person Singular
provocabis
du wirst provozieren
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird provozieren
1. Person Plural
provocabimus
wir werden provozieren
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet provozieren
3. Person Plural
provocabunt
sie werden provozieren
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde provoziert werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst provoziert werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird provoziert werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden provoziert werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet provoziert werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden provoziert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe provoziert
2. Person Singular
provocavisti
du hast provoziert
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat provoziert
1. Person Plural
provocavimus
wir haben provoziert
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt provoziert
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben provoziert
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin provoziert worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist provoziert worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist provoziert worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind provoziert worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid provoziert worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind provoziert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe provoziert
2. Person Singular
provocaveris
du habest provoziert
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe provoziert
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben provoziert
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet provoziert
3. Person Plural
provocaverint
sie haben provoziert
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei provoziert worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest provoziert worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei provoziert worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien provoziert worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet provoziert worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien provoziert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte provoziert
2. Person Singular
provocaveras
du hattest provoziert
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte provoziert
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten provoziert
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet provoziert
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten provoziert
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war provoziert worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst provoziert worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war provoziert worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren provoziert worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart provoziert worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren provoziert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte provoziert
2. Person Singular
provocavisses
du hättest provoziert
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte provoziert
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten provoziert
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet provoziert
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten provoziert
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre provoziert worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest provoziert worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre provoziert worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären provoziert worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret provoziert worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären provoziert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde provoziert haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst provoziert haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird provoziert haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden provoziert haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet provoziert haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden provoziert haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde provoziert worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst provoziert worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird provoziert worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden provoziert worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet provoziert worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden provoziert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
provozieren
Vorzeitigkeit
provocavisse
provoziert haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
provozieren werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
provoziert werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
provoziert worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig provoziert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
provoziere; provozier!
2. Person Plural
provocate
provoziert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Provozieren
Genitiv
provocandi
des Provozierens
Dativ
provocando
dem Provozieren
Akkusativ
provocandum
das Provozieren
Ablativ
provocando
durch das Provozieren
Vokativ
provocande
Provozieren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provoco
ich reize
2. Person Singular
provocas
du reizt
3. Person Singular
provocat
er/sie/es reizt
1. Person Plural
provocamus
wir reizen
2. Person Plural
provocatis
ihr reizt
3. Person Plural
provocant
sie reizen
Passiv
1. Person Singular
provocor
ich werde gereizt
2. Person Singular
provocaris provocare
du wirst gereizt
3. Person Singular
provocatur
er/sie/es wird gereizt
1. Person Plural
provocamur
wir werden gereizt
2. Person Plural
provocamini
ihr werdet gereizt
3. Person Plural
provocantur
sie werden gereizt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocem
ich reize
2. Person Singular
provoces
du reizest
3. Person Singular
provocet
er/sie/es reize
1. Person Plural
provocemus
wir reizen
2. Person Plural
provocetis
ihr reizet
3. Person Plural
provocent
sie reizen
Passiv
1. Person Singular
provocer
ich werde gereizt
2. Person Singular
provoceris provocere
du werdest gereizt
3. Person Singular
provocetur
er/sie/es werde gereizt
1. Person Plural
provocemur
wir werden gereizt
2. Person Plural
provocemini
ihr werdet gereizt
3. Person Plural
provocentur
sie werden gereizt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocabam
ich reizte
2. Person Singular
provocabas
du reiztest
3. Person Singular
provocabat
er/sie/es reizte
1. Person Plural
provocabamus
wir reizten
2. Person Plural
provocabatis
ihr reiztet
3. Person Plural
provocabant
sie reizten
Passiv
1. Person Singular
provocabar
ich wurde gereizt
2. Person Singular
provocabaris provocabare
du wurdest gereizt
3. Person Singular
provocabatur
er/sie/es wurde gereizt
1. Person Plural
provocabamur
wir wurden gereizt
2. Person Plural
provocabamini
ihr wurdet gereizt
3. Person Plural
provocabantur
sie wurden gereizt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocarem
ich reizte
2. Person Singular
provocares
du reiztest
3. Person Singular
provocaret
er/sie/es reizte
1. Person Plural
provocaremus
wir reizten
2. Person Plural
provocaretis
ihr reiztet
3. Person Plural
provocarent
sie reizten
Passiv
1. Person Singular
provocarer
ich würde gereizt
2. Person Singular
provocareris provocarere
du würdest gereizt
3. Person Singular
provocaretur
er/sie/es würde gereizt
1. Person Plural
provocaremur
wir würden gereizt
2. Person Plural
provocaremini
ihr würdet gereizt
3. Person Plural
provocarentur
sie würden gereizt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
provocabo
ich werde reizen
2. Person Singular
provocabis
du wirst reizen
3. Person Singular
provocabit
er/sie/es wird reizen
1. Person Plural
provocabimus
wir werden reizen
2. Person Plural
provocabitis
ihr werdet reizen
3. Person Plural
provocabunt
sie werden reizen
Passiv
1. Person Singular
provocabor
ich werde gereizt werden
2. Person Singular
provocaberis provocabere
du wirst gereizt werden
3. Person Singular
provocabitur
er/sie/es wird gereizt werden
1. Person Plural
provocabimur
wir werden gereizt werden
2. Person Plural
provocabimini
ihr werdet gereizt werden
3. Person Plural
provocabuntur
sie werden gereizt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocavi
ich habe gereizt
2. Person Singular
provocavisti
du hast gereizt
3. Person Singular
provocavit
er/sie/es hat gereizt
1. Person Plural
provocavimus
wir haben gereizt
2. Person Plural
provocavistis
ihr habt gereizt
3. Person Plural
provocaverunt provocavere
sie haben gereizt
Passiv
1. Person Singular
provocatus sum
ich bin gereizt worden
2. Person Singular
provocatus es
du bist gereizt worden
3. Person Singular
provocatus est
er/sie/es ist gereizt worden
1. Person Plural
provocati sumus
wir sind gereizt worden
2. Person Plural
provocati estis
ihr seid gereizt worden
3. Person Plural
provocati sunt
sie sind gereizt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocaverim
ich habe gereizt
2. Person Singular
provocaveris
du habest gereizt
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es habe gereizt
1. Person Plural
provocaverimus
wir haben gereizt
2. Person Plural
provocaveritis
ihr habet gereizt
3. Person Plural
provocaverint
sie haben gereizt
Passiv
1. Person Singular
provocatus sim
ich sei gereizt worden
2. Person Singular
provocatus sis
du seiest gereizt worden
3. Person Singular
provocatus sit
er/sie/es sei gereizt worden
1. Person Plural
provocati simus
wir seien gereizt worden
2. Person Plural
provocati sitis
ihr seiet gereizt worden
3. Person Plural
provocati sint
sie seien gereizt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
provocaveram
ich hatte gereizt
2. Person Singular
provocaveras
du hattest gereizt
3. Person Singular
provocaverat
er/sie/es hatte gereizt
1. Person Plural
provocaveramus
wir hatten gereizt
2. Person Plural
provocaveratis
ihr hattet gereizt
3. Person Plural
provocaverant
sie hatten gereizt
Passiv
1. Person Singular
provocatus eram
ich war gereizt worden
2. Person Singular
provocatus eras
du warst gereizt worden
3. Person Singular
provocatus erat
er/sie/es war gereizt worden
1. Person Plural
provocati eramus
wir waren gereizt worden
2. Person Plural
provocati eratis
ihr wart gereizt worden
3. Person Plural
provocati erant
sie waren gereizt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
provocavissem
ich hätte gereizt
2. Person Singular
provocavisses
du hättest gereizt
3. Person Singular
provocavisset
er/sie/es hätte gereizt
1. Person Plural
provocavissemus
wir hätten gereizt
2. Person Plural
provocavissetis
ihr hättet gereizt
3. Person Plural
provocavissent
sie hätten gereizt
Passiv
1. Person Singular
provocatus essem
ich wäre gereizt worden
2. Person Singular
provocatus esses
du wärest gereizt worden
3. Person Singular
provocatus esset
er/sie/es wäre gereizt worden
1. Person Plural
provocati essemus
wir wären gereizt worden
2. Person Plural
provocati essetis
ihr wäret gereizt worden
3. Person Plural
provocati essent
sie wären gereizt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
provocavero
ich werde gereizt haben
2. Person Singular
provocaveris
du wirst gereizt haben
3. Person Singular
provocaverit
er/sie/es wird gereizt haben
1. Person Plural
provocaverimus
wir werden gereizt haben
2. Person Plural
provocaveritis
ihr werdet gereizt haben
3. Person Plural
provocaverint
sie werden gereizt haben
Passiv
1. Person Singular
provocatus ero
ich werde gereizt worden sein
2. Person Singular
provocatus eris
du wirst gereizt worden sein
3. Person Singular
provocatus erit
er/sie/es wird gereizt worden sein
1. Person Plural
provocati erimus
wir werden gereizt worden sein
2. Person Plural
provocati eritis
ihr werdet gereizt worden sein
3. Person Plural
provocati erunt
sie werden gereizt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
provocare
reizen
Vorzeitigkeit
provocavisse
gereizt haben
Nachzeitigkeit
provocaturum esse
reizen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
provocari provocarier
gereizt werden
Vorzeitigkeit
provocatum esse
gereizt worden sein
Nachzeitigkeit
provocatum iri
künftig gereizt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
provoca
reize; reiz!
2. Person Plural
provocate
reizt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
provocato
3. Person Singular
provocato
2. Person Plural
provocatote
3. Person Plural
provocanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
provocare
das Reizen
Genitiv
provocandi
des Reizens
Dativ
provocando
dem Reizen
Akkusativ
provocandum
das Reizen
Ablativ
provocando
durch das Reizen
Vokativ
provocande
Reizen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocandus
provocanda
provocandum
Genitiv
provocandi
provocandae
provocandi
Dativ
provocando
provocandae
provocando
Akkusativ
provocandum
provocandam
provocandum
Ablativ
provocando
provocanda
provocando
Vokativ
provocande
provocanda
provocandum
Plural
Nominativ
provocandi
provocandae
provocanda
Genitiv
provocandorum
provocandarum
provocandorum
Dativ
provocandis
provocandis
provocandis
Akkusativ
provocandos
provocandas
provocanda
Ablativ
provocandis
provocandis
provocandis
Vokativ
provocandi
provocandae
provocanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocans
provocans
provocans
Genitiv
provocantis
provocantis
provocantis
Dativ
provocanti
provocanti
provocanti
Akkusativ
provocantem
provocantem
provocans
Ablativ
provocanti provocante
provocanti provocante
provocanti provocante
Vokativ
provocans
provocans
provocans
Plural
Nominativ
provocantes
provocantes
provocantia
Genitiv
provocantium provocantum
provocantium provocantum
provocantium provocantum
Dativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Akkusativ
provocantes
provocantes
provocantia
Ablativ
provocantibus
provocantibus
provocantibus
Vokativ
provocantes
provocantes
provocantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocatus
provocata
provocatum
Genitiv
provocati
provocatae
provocati
Dativ
provocato
provocatae
provocato
Akkusativ
provocatum
provocatam
provocatum
Ablativ
provocato
provocata
provocato
Vokativ
provocate
provocata
provocatum
Plural
Nominativ
provocati
provocatae
provocata
Genitiv
provocatorum
provocatarum
provocatorum
Dativ
provocatis
provocatis
provocatis
Akkusativ
provocatos
provocatas
provocata
Ablativ
provocatis
provocatis
provocatis
Vokativ
provocati
provocatae
provocata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
provocaturus
provocatura
provocaturum
Genitiv
provocaturi
provocaturae
provocaturi
Dativ
provocaturo
provocaturae
provocaturo
Akkusativ
provocaturum
provocaturam
provocaturum
Ablativ
provocaturo
provocatura
provocaturo
Vokativ
provocature
provocatura
provocaturum
Plural
Nominativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Genitiv
provocaturorum
provocaturarum
provocaturorum
Dativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Akkusativ
provocaturos
provocaturas
provocatura
Ablativ
provocaturis
provocaturis
provocaturis
Vokativ
provocaturi
provocaturae
provocatura
Supina
Supin I
Supin II
provocatum
provocatu