Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quieto
|
ich beruhige |
| 2. Person Singular |
quietas
|
du beruhigst |
| 3. Person Singular |
quietat
|
er/sie/es beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietamus
|
wir beruhigen |
| 2. Person Plural |
quietatis
|
ihr beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietant
|
sie beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietor
|
ich werde beruhigt |
| 2. Person Singular |
quietaris quietare
|
du wirst beruhigt |
| 3. Person Singular |
quietatur
|
er/sie/es wird beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietamur
|
wir werden beruhigt |
| 2. Person Plural |
quietamini
|
ihr werdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietantur
|
sie werden beruhigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietem
|
ich beruhige |
| 2. Person Singular |
quietes
|
du beruhigest |
| 3. Person Singular |
quietet
|
er/sie/es beruhige |
| 1. Person Plural |
quietemus
|
wir beruhigen |
| 2. Person Plural |
quietetis
|
ihr beruhiget |
| 3. Person Plural |
quietent
|
sie beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quieter
|
ich werde beruhigt |
| 2. Person Singular |
quieteris quietere
|
du werdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
quietetur
|
er/sie/es werde beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietemur
|
wir werden beruhigt |
| 2. Person Plural |
quietemini
|
ihr werdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietentur
|
sie werden beruhigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietabam
|
ich beruhigte |
| 2. Person Singular |
quietabas
|
du beruhigtest |
| 3. Person Singular |
quietabat
|
er/sie/es beruhigte |
| 1. Person Plural |
quietabamus
|
wir beruhigten |
| 2. Person Plural |
quietabatis
|
ihr beruhigtet |
| 3. Person Plural |
quietabant
|
sie beruhigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietabar
|
ich wurde beruhigt |
| 2. Person Singular |
quietabaris quietabare
|
du wurdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
quietabatur
|
er/sie/es wurde beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietabamur
|
wir wurden beruhigt |
| 2. Person Plural |
quietabamini
|
ihr wurdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietabantur
|
sie wurden beruhigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietarem
|
ich beruhigte |
| 2. Person Singular |
quietares
|
du beruhigtest |
| 3. Person Singular |
quietaret
|
er/sie/es beruhigte |
| 1. Person Plural |
quietaremus
|
wir beruhigten |
| 2. Person Plural |
quietaretis
|
ihr beruhigtet |
| 3. Person Plural |
quietarent
|
sie beruhigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietarer
|
ich würde beruhigt |
| 2. Person Singular |
quietareris quietarere
|
du würdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
quietaretur
|
er/sie/es würde beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietaremur
|
wir würden beruhigt |
| 2. Person Plural |
quietaremini
|
ihr würdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietarentur
|
sie würden beruhigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietabo
|
ich werde beruhigen |
| 2. Person Singular |
quietabis
|
du wirst beruhigen |
| 3. Person Singular |
quietabit
|
er/sie/es wird beruhigen |
| 1. Person Plural |
quietabimus
|
wir werden beruhigen |
| 2. Person Plural |
quietabitis
|
ihr werdet beruhigen |
| 3. Person Plural |
quietabunt
|
sie werden beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietabor
|
ich werde beruhigt werden |
| 2. Person Singular |
quietaberis quietabere
|
du wirst beruhigt werden |
| 3. Person Singular |
quietabitur
|
er/sie/es wird beruhigt werden |
| 1. Person Plural |
quietabimur
|
wir werden beruhigt werden |
| 2. Person Plural |
quietabimini
|
ihr werdet beruhigt werden |
| 3. Person Plural |
quietabuntur
|
sie werden beruhigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietavi
|
ich habe beruhigt |
| 2. Person Singular |
quietavisti
|
du hast beruhigt |
| 3. Person Singular |
quietavit
|
er/sie/es hat beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietavimus
|
wir haben beruhigt |
| 2. Person Plural |
quietavistis
|
ihr habt beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietaverunt quietavere
|
sie haben beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietatus sum
|
ich bin beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
quietatus es
|
du bist beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
quietatus est
|
er/sie/es ist beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
quietati sumus
|
wir sind beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
quietati estis
|
ihr seid beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
quietati sunt
|
sie sind beruhigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietaverim
|
ich habe beruhigt |
| 2. Person Singular |
quietaveris
|
du habest beruhigt |
| 3. Person Singular |
quietaverit
|
er/sie/es habe beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietaverimus
|
wir haben beruhigt |
| 2. Person Plural |
quietaveritis
|
ihr habet beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietaverint
|
sie haben beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietatus sim
|
ich sei beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
quietatus sis
|
du seiest beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
quietatus sit
|
er/sie/es sei beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
quietati simus
|
wir seien beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
quietati sitis
|
ihr seiet beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
quietati sint
|
sie seien beruhigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietaveram
|
ich hatte beruhigt |
| 2. Person Singular |
quietaveras
|
du hattest beruhigt |
| 3. Person Singular |
quietaverat
|
er/sie/es hatte beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietaveramus
|
wir hatten beruhigt |
| 2. Person Plural |
quietaveratis
|
ihr hattet beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietaverant
|
sie hatten beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietatus eram
|
ich war beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
quietatus eras
|
du warst beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
quietatus erat
|
er/sie/es war beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
quietati eramus
|
wir waren beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
quietati eratis
|
ihr wart beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
quietati erant
|
sie waren beruhigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietavissem
|
ich hätte beruhigt |
| 2. Person Singular |
quietavisses
|
du hättest beruhigt |
| 3. Person Singular |
quietavisset
|
er/sie/es hätte beruhigt |
| 1. Person Plural |
quietavissemus
|
wir hätten beruhigt |
| 2. Person Plural |
quietavissetis
|
ihr hättet beruhigt |
| 3. Person Plural |
quietavissent
|
sie hätten beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietatus essem
|
ich wäre beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
quietatus esses
|
du wärest beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
quietatus esset
|
er/sie/es wäre beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
quietati essemus
|
wir wären beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
quietati essetis
|
ihr wäret beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
quietati essent
|
sie wären beruhigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
quietavero
|
ich werde beruhigt haben |
| 2. Person Singular |
quietaveris
|
du wirst beruhigt haben |
| 3. Person Singular |
quietaverit
|
er/sie/es wird beruhigt haben |
| 1. Person Plural |
quietaverimus
|
wir werden beruhigt haben |
| 2. Person Plural |
quietaveritis
|
ihr werdet beruhigt haben |
| 3. Person Plural |
quietaverint
|
sie werden beruhigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
quietatus ero
|
ich werde beruhigt worden sein |
| 2. Person Singular |
quietatus eris
|
du wirst beruhigt worden sein |
| 3. Person Singular |
quietatus erit
|
er/sie/es wird beruhigt worden sein |
| 1. Person Plural |
quietati erimus
|
wir werden beruhigt worden sein |
| 2. Person Plural |
quietati eritis
|
ihr werdet beruhigt worden sein |
| 3. Person Plural |
quietati erunt
|
sie werden beruhigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
quietare
|
beruhigen |
| Vorzeitigkeit |
quietavisse
|
beruhigt haben |
| Nachzeitigkeit |
quietaturum esse
|
beruhigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
quietari quietarier
|
beruhigt werden |
| Vorzeitigkeit |
quietatum esse
|
beruhigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
quietatum iri
|
künftig beruhigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
quieta
|
beruhige; beruhig! |
| 2. Person Plural |
quietate
|
beruhigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
quietato
|
| 3. Person Singular |
quietato
|
| 2. Person Plural |
quietatote
|
| 3. Person Plural |
quietanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
quietare
|
das Beruhigen |
| Genitiv |
quietandi
|
des Beruhigens |
| Dativ |
quietando
|
dem Beruhigen |
| Akkusativ |
quietandum
|
das Beruhigen |
| Ablativ |
quietando
|
durch das Beruhigen |
| Vokativ |
quietande
|
Beruhigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
quietandus
|
quietanda
|
quietandum
|
| Genitiv |
quietandi
|
quietandae
|
quietandi
|
| Dativ |
quietando
|
quietandae
|
quietando
|
| Akkusativ |
quietandum
|
quietandam
|
quietandum
|
| Ablativ |
quietando
|
quietanda
|
quietando
|
| Vokativ |
quietande
|
quietanda
|
quietandum
|
Plural
| Nominativ |
quietandi
|
quietandae
|
quietanda
|
| Genitiv |
quietandorum
|
quietandarum
|
quietandorum
|
| Dativ |
quietandis
|
quietandis
|
quietandis
|
| Akkusativ |
quietandos
|
quietandas
|
quietanda
|
| Ablativ |
quietandis
|
quietandis
|
quietandis
|
| Vokativ |
quietandi
|
quietandae
|
quietanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
quietans
|
quietans
|
quietans
|
| Genitiv |
quietantis
|
quietantis
|
quietantis
|
| Dativ |
quietanti
|
quietanti
|
quietanti
|
| Akkusativ |
quietantem
|
quietantem
|
quietans
|
| Ablativ |
quietanti quietante
|
quietanti quietante
|
quietanti quietante
|
| Vokativ |
quietans
|
quietans
|
quietans
|
Plural
| Nominativ |
quietantes
|
quietantes
|
quietantia
|
| Genitiv |
quietantium quietantum
|
quietantium quietantum
|
quietantium quietantum
|
| Dativ |
quietantibus
|
quietantibus
|
quietantibus
|
| Akkusativ |
quietantes
|
quietantes
|
quietantia
|
| Ablativ |
quietantibus
|
quietantibus
|
quietantibus
|
| Vokativ |
quietantes
|
quietantes
|
quietantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
quietatus
|
quietata
|
quietatum
|
| Genitiv |
quietati
|
quietatae
|
quietati
|
| Dativ |
quietato
|
quietatae
|
quietato
|
| Akkusativ |
quietatum
|
quietatam
|
quietatum
|
| Ablativ |
quietato
|
quietata
|
quietato
|
| Vokativ |
quietate
|
quietata
|
quietatum
|
Plural
| Nominativ |
quietati
|
quietatae
|
quietata
|
| Genitiv |
quietatorum
|
quietatarum
|
quietatorum
|
| Dativ |
quietatis
|
quietatis
|
quietatis
|
| Akkusativ |
quietatos
|
quietatas
|
quietata
|
| Ablativ |
quietatis
|
quietatis
|
quietatis
|
| Vokativ |
quietati
|
quietatae
|
quietata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
quietaturus
|
quietatura
|
quietaturum
|
| Genitiv |
quietaturi
|
quietaturae
|
quietaturi
|
| Dativ |
quietaturo
|
quietaturae
|
quietaturo
|
| Akkusativ |
quietaturum
|
quietaturam
|
quietaturum
|
| Ablativ |
quietaturo
|
quietatura
|
quietaturo
|
| Vokativ |
quietature
|
quietatura
|
quietaturum
|
Plural
| Nominativ |
quietaturi
|
quietaturae
|
quietatura
|
| Genitiv |
quietaturorum
|
quietaturarum
|
quietaturorum
|
| Dativ |
quietaturis
|
quietaturis
|
quietaturis
|
| Akkusativ |
quietaturos
|
quietaturas
|
quietatura
|
| Ablativ |
quietaturis
|
quietaturis
|
quietaturis
|
| Vokativ |
quietaturi
|
quietaturae
|
quietatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
quietatum
|
quietatu
|