Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| recingere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | ablösen, losbinden, aufmachen aufgürten lösen losgürten wieder gürten wieder zum Heeresdienste berufen werden |
| recingere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst aufgegürtet werden du wirst gelöst werden du wirst losgegürtet werden |
| recingere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst aufgegürtet du wirst gelöst du wirst losgegürtet |
| recingere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | gürte auf löse; lös gürte los |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingo |
|
| 2. Person Singular | recingis |
|
| 3. Person Singular | recingit |
|
| 1. Person Plural | recingimus |
|
| 2. Person Plural | recingitis |
|
| 3. Person Plural | recingunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingor |
|
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
|
| 3. Person Singular | recingitur |
|
| 1. Person Plural | recingimur |
|
| 2. Person Plural | recingimini |
|
| 3. Person Plural | recinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
|
| 2. Person Singular | recingas |
|
| 3. Person Singular | recingat |
|
| 1. Person Plural | recingamus |
|
| 2. Person Plural | recingatis |
|
| 3. Person Plural | recingant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
|
| 2. Person Singular | recingaris recingare |
|
| 3. Person Singular | recingatur |
|
| 1. Person Plural | recingamur |
|
| 2. Person Plural | recingamini |
|
| 3. Person Plural | recingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingebam |
|
| 2. Person Singular | recingebas |
|
| 3. Person Singular | recingebat |
|
| 1. Person Plural | recingebamus |
|
| 2. Person Plural | recingebatis |
|
| 3. Person Plural | recingebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingebar |
|
| 2. Person Singular | recingebaris recingebare |
|
| 3. Person Singular | recingebatur |
|
| 1. Person Plural | recingebamur |
|
| 2. Person Plural | recingebamini |
|
| 3. Person Plural | recingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingerem |
|
| 2. Person Singular | recingeres |
|
| 3. Person Singular | recingeret |
|
| 1. Person Plural | recingeremus |
|
| 2. Person Plural | recingeretis |
|
| 3. Person Plural | recingerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingerer |
|
| 2. Person Singular | recingereris recingerere |
|
| 3. Person Singular | recingeretur |
|
| 1. Person Plural | recingeremur |
|
| 2. Person Plural | recingeremini |
|
| 3. Person Plural | recingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
|
| 2. Person Singular | recinges |
|
| 3. Person Singular | recinget |
|
| 1. Person Plural | recingemus |
|
| 2. Person Plural | recingetis |
|
| 3. Person Plural | recingent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
|
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
|
| 3. Person Singular | recingetur |
|
| 1. Person Plural | recingemur |
|
| 2. Person Plural | recingemini |
|
| 3. Person Plural | recingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sum |
|
| 2. Person Singular | recinctus es |
|
| 3. Person Singular | recinctus est |
|
| 1. Person Plural | recincti sumus |
|
| 2. Person Plural | recincti estis |
|
| 3. Person Plural | recincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sim |
|
| 2. Person Singular | recinctus sis |
|
| 3. Person Singular | recinctus sit |
|
| 1. Person Plural | recincti simus |
|
| 2. Person Plural | recincti sitis |
|
| 3. Person Plural | recincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus eram |
|
| 2. Person Singular | recinctus eras |
|
| 3. Person Singular | recinctus erat |
|
| 1. Person Plural | recincti eramus |
|
| 2. Person Plural | recincti eratis |
|
| 3. Person Plural | recincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus essem |
|
| 2. Person Singular | recinctus esses |
|
| 3. Person Singular | recinctus esset |
|
| 1. Person Plural | recincti essemus |
|
| 2. Person Plural | recincti essetis |
|
| 3. Person Plural | recincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus ero |
|
| 2. Person Singular | recinctus eris |
|
| 3. Person Singular | recinctus erit |
|
| 1. Person Plural | recincti erimus |
|
| 2. Person Plural | recincti eritis |
|
| 3. Person Plural | recincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingere |
|
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | |
| Nachzeitigkeit | recincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingi recingier |
|
| Vorzeitigkeit | recinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | recinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | recinge |
! |
| 2. Person Plural | recingite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | recingito |
| 3. Person Singular | recingito |
| 2. Person Plural | recingitote |
| 3. Person Plural | recingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | recingere |
|
| Genitiv | recingendi recingundi |
|
| Dativ | recingendo recingundo |
|
| Akkusativ | recingendum recingundum |
|
| Ablativ | recingendo recingundo |
|
| Vokativ | recingende recingunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingendus recingundus |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
| Genitiv | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingendi recingundi |
| Dativ | recingendo recingundo |
recingendae recingundae |
recingendo recingundo |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
recingendam recingundam |
recingendum recingundum |
| Ablativ | recingendo recingundo |
recingenda recingunda |
recingendo recingundo |
| Vokativ | recingende recingunde |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
Plural
| Nominativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
| Genitiv | recingendorum recingundorum |
recingendarum recingundarum |
recingendorum recingundorum |
| Dativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Akkusativ | recingendos recingundos |
recingendas recingundas |
recingenda recingunda |
| Ablativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Vokativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingens |
recingens |
recingens |
| Genitiv | recingentis |
recingentis |
recingentis |
| Dativ | recingenti |
recingenti |
recingenti |
| Akkusativ | recingentem |
recingentem |
recingens |
| Ablativ | recingenti recingente |
recingenti recingente |
recingenti recingente |
| Vokativ | recingens |
recingens |
recingens |
Plural
| Nominativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Genitiv | recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
| Dativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Akkusativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Ablativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Vokativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recinctus |
recincta |
recinctum |
| Genitiv | recincti |
recinctae |
recincti |
| Dativ | recincto |
recinctae |
recincto |
| Akkusativ | recinctum |
recinctam |
recinctum |
| Ablativ | recincto |
recincta |
recincto |
| Vokativ | recincte |
recincta |
recinctum |
Plural
| Nominativ | recincti |
recinctae |
recincta |
| Genitiv | recinctorum |
recinctarum |
recinctorum |
| Dativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Akkusativ | recinctos |
recinctas |
recincta |
| Ablativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Vokativ | recincti |
recinctae |
recincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recincturus |
recinctura |
recincturum |
| Genitiv | recincturi |
recincturae |
recincturi |
| Dativ | recincturo |
recincturae |
recincturo |
| Akkusativ | recincturum |
recincturam |
recincturum |
| Ablativ | recincturo |
recinctura |
recincturo |
| Vokativ | recincture |
recinctura |
recincturum |
Plural
| Nominativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
| Genitiv | recincturorum |
recincturarum |
recincturorum |
| Dativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Akkusativ | recincturos |
recincturas |
recinctura |
| Ablativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Vokativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| recinctum |
recinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingo |
ich gürte auf |
| 2. Person Singular | recingis |
du gürtest auf |
| 3. Person Singular | recingit |
er/sie/es gürtet auf |
| 1. Person Plural | recingimus |
wir gürten auf |
| 2. Person Plural | recingitis |
ihr gürtet auf |
| 3. Person Plural | recingunt |
sie gürten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingor |
ich werde aufgegürtet |
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
du wirst aufgegürtet |
| 3. Person Singular | recingitur |
er/sie/es wird aufgegürtet |
| 1. Person Plural | recingimur |
wir werden aufgegürtet |
| 2. Person Plural | recingimini |
ihr werdet aufgegürtet |
| 3. Person Plural | recinguntur |
sie werden aufgegürtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
ich gürte auf |
| 2. Person Singular | recingas |
du gürtest auf |
| 3. Person Singular | recingat |
er/sie/es gürte auf |
| 1. Person Plural | recingamus |
wir gürten auf |
| 2. Person Plural | recingatis |
ihr gürtet auf |
| 3. Person Plural | recingant |
sie gürten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
ich werde aufgegürtet |
| 2. Person Singular | recingaris recingare |
du werdest aufgegürtet |
| 3. Person Singular | recingatur |
er/sie/es werde aufgegürtet |
| 1. Person Plural | recingamur |
wir werden aufgegürtet |
| 2. Person Plural | recingamini |
ihr werdet aufgegürtet |
| 3. Person Plural | recingantur |
sie werden aufgegürtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingebam |
ich gürtete auf |
| 2. Person Singular | recingebas |
du gürtetest auf |
| 3. Person Singular | recingebat |
er/sie/es gürtete auf |
| 1. Person Plural | recingebamus |
wir gürteten auf |
| 2. Person Plural | recingebatis |
ihr gürtetet auf |
| 3. Person Plural | recingebant |
sie gürteten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingebar |
ich wurde aufgegürtet |
| 2. Person Singular | recingebaris recingebare |
du wurdest aufgegürtet |
| 3. Person Singular | recingebatur |
er/sie/es wurde aufgegürtet |
| 1. Person Plural | recingebamur |
wir wurden aufgegürtet |
| 2. Person Plural | recingebamini |
ihr wurdet aufgegürtet |
| 3. Person Plural | recingebantur |
sie wurden aufgegürtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingerem |
ich gürtete auf |
| 2. Person Singular | recingeres |
du gürtetest auf |
| 3. Person Singular | recingeret |
er/sie/es gürtete auf |
| 1. Person Plural | recingeremus |
wir gürteten auf |
| 2. Person Plural | recingeretis |
ihr gürtetet auf |
| 3. Person Plural | recingerent |
sie gürteten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingerer |
ich würde aufgegürtet |
| 2. Person Singular | recingereris recingerere |
du würdest aufgegürtet |
| 3. Person Singular | recingeretur |
er/sie/es würde aufgegürtet |
| 1. Person Plural | recingeremur |
wir würden aufgegürtet |
| 2. Person Plural | recingeremini |
ihr würdet aufgegürtet |
| 3. Person Plural | recingerentur |
sie würden aufgegürtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
ich werde aufgürten |
| 2. Person Singular | recinges |
du wirst aufgürten |
| 3. Person Singular | recinget |
er/sie/es wird aufgürten |
| 1. Person Plural | recingemus |
wir werden aufgürten |
| 2. Person Plural | recingetis |
ihr werdet aufgürten |
| 3. Person Plural | recingent |
sie werden aufgürten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
ich werde aufgegürtet werden |
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
du wirst aufgegürtet werden |
| 3. Person Singular | recingetur |
er/sie/es wird aufgegürtet werden |
| 1. Person Plural | recingemur |
wir werden aufgegürtet werden |
| 2. Person Plural | recingemini |
ihr werdet aufgegürtet werden |
| 3. Person Plural | recingentur |
sie werden aufgegürtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe aufgegürtet |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hast aufgegürtet |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hat aufgegürtet |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben aufgegürtet |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habt aufgegürtet |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben aufgegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sum |
ich bin aufgegürtet worden |
| 2. Person Singular | recinctus es |
du bist aufgegürtet worden |
| 3. Person Singular | recinctus est |
er/sie/es ist aufgegürtet worden |
| 1. Person Plural | recincti sumus |
wir sind aufgegürtet worden |
| 2. Person Plural | recincti estis |
ihr seid aufgegürtet worden |
| 3. Person Plural | recincti sunt |
sie sind aufgegürtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe aufgegürtet |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du habest aufgegürtet |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es habe aufgegürtet |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben aufgegürtet |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habet aufgegürtet |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben aufgegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sim |
ich sei aufgegürtet worden |
| 2. Person Singular | recinctus sis |
du seiest aufgegürtet worden |
| 3. Person Singular | recinctus sit |
er/sie/es sei aufgegürtet worden |
| 1. Person Plural | recincti simus |
wir seien aufgegürtet worden |
| 2. Person Plural | recincti sitis |
ihr seiet aufgegürtet worden |
| 3. Person Plural | recincti sint |
sie seien aufgegürtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hatte aufgegürtet |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hattest aufgegürtet |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hatte aufgegürtet |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hatten aufgegürtet |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hattet aufgegürtet |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hatten aufgegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus eram |
ich war aufgegürtet worden |
| 2. Person Singular | recinctus eras |
du warst aufgegürtet worden |
| 3. Person Singular | recinctus erat |
er/sie/es war aufgegürtet worden |
| 1. Person Plural | recincti eramus |
wir waren aufgegürtet worden |
| 2. Person Plural | recincti eratis |
ihr wart aufgegürtet worden |
| 3. Person Plural | recincti erant |
sie waren aufgegürtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hätte aufgegürtet |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hättest aufgegürtet |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hätte aufgegürtet |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hätten aufgegürtet |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hättet aufgegürtet |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hätten aufgegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus essem |
ich wäre aufgegürtet worden |
| 2. Person Singular | recinctus esses |
du wärest aufgegürtet worden |
| 3. Person Singular | recinctus esset |
er/sie/es wäre aufgegürtet worden |
| 1. Person Plural | recincti essemus |
wir wären aufgegürtet worden |
| 2. Person Plural | recincti essetis |
ihr wäret aufgegürtet worden |
| 3. Person Plural | recincti essent |
sie wären aufgegürtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich werde aufgegürtet haben |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du wirst aufgegürtet haben |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es wird aufgegürtet haben |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir werden aufgegürtet haben |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr werdet aufgegürtet haben |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie werden aufgegürtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus ero |
ich werde aufgegürtet worden sein |
| 2. Person Singular | recinctus eris |
du wirst aufgegürtet worden sein |
| 3. Person Singular | recinctus erit |
er/sie/es wird aufgegürtet worden sein |
| 1. Person Plural | recincti erimus |
wir werden aufgegürtet worden sein |
| 2. Person Plural | recincti eritis |
ihr werdet aufgegürtet worden sein |
| 3. Person Plural | recincti erunt |
sie werden aufgegürtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingere |
aufgürten |
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | aufgegürtet haben |
| Nachzeitigkeit | recincturum esse |
aufgürten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingi recingier |
aufgegürtet werden |
| Vorzeitigkeit | recinctum esse |
aufgegürtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | recinctum iri |
künftig aufgegürtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | recinge |
gürte auf! |
| 2. Person Plural | recingite |
gürtet auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | recingito |
| 3. Person Singular | recingito |
| 2. Person Plural | recingitote |
| 3. Person Plural | recingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | recingere |
das Aufgürten |
| Genitiv | recingendi recingundi |
des Aufgürtens |
| Dativ | recingendo recingundo |
dem Aufgürten |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
das Aufgürten |
| Ablativ | recingendo recingundo |
durch das Aufgürten |
| Vokativ | recingende recingunde |
Aufgürten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingendus recingundus |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
| Genitiv | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingendi recingundi |
| Dativ | recingendo recingundo |
recingendae recingundae |
recingendo recingundo |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
recingendam recingundam |
recingendum recingundum |
| Ablativ | recingendo recingundo |
recingenda recingunda |
recingendo recingundo |
| Vokativ | recingende recingunde |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
Plural
| Nominativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
| Genitiv | recingendorum recingundorum |
recingendarum recingundarum |
recingendorum recingundorum |
| Dativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Akkusativ | recingendos recingundos |
recingendas recingundas |
recingenda recingunda |
| Ablativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Vokativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingens |
recingens |
recingens |
| Genitiv | recingentis |
recingentis |
recingentis |
| Dativ | recingenti |
recingenti |
recingenti |
| Akkusativ | recingentem |
recingentem |
recingens |
| Ablativ | recingenti recingente |
recingenti recingente |
recingenti recingente |
| Vokativ | recingens |
recingens |
recingens |
Plural
| Nominativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Genitiv | recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
| Dativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Akkusativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Ablativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Vokativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recinctus |
recincta |
recinctum |
| Genitiv | recincti |
recinctae |
recincti |
| Dativ | recincto |
recinctae |
recincto |
| Akkusativ | recinctum |
recinctam |
recinctum |
| Ablativ | recincto |
recincta |
recincto |
| Vokativ | recincte |
recincta |
recinctum |
Plural
| Nominativ | recincti |
recinctae |
recincta |
| Genitiv | recinctorum |
recinctarum |
recinctorum |
| Dativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Akkusativ | recinctos |
recinctas |
recincta |
| Ablativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Vokativ | recincti |
recinctae |
recincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recincturus |
recinctura |
recincturum |
| Genitiv | recincturi |
recincturae |
recincturi |
| Dativ | recincturo |
recincturae |
recincturo |
| Akkusativ | recincturum |
recincturam |
recincturum |
| Ablativ | recincturo |
recinctura |
recincturo |
| Vokativ | recincture |
recinctura |
recincturum |
Plural
| Nominativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
| Genitiv | recincturorum |
recincturarum |
recincturorum |
| Dativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Akkusativ | recincturos |
recincturas |
recinctura |
| Ablativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Vokativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| recinctum |
recinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingo |
ich löse |
| 2. Person Singular | recingis |
du löst |
| 3. Person Singular | recingit |
er/sie/es löst |
| 1. Person Plural | recingimus |
wir lösen |
| 2. Person Plural | recingitis |
ihr löst |
| 3. Person Plural | recingunt |
sie lösen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingor |
ich werde gelöst |
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
du wirst gelöst |
| 3. Person Singular | recingitur |
er/sie/es wird gelöst |
| 1. Person Plural | recingimur |
wir werden gelöst |
| 2. Person Plural | recingimini |
ihr werdet gelöst |
| 3. Person Plural | recinguntur |
sie werden gelöst |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
ich löse |
| 2. Person Singular | recingas |
du lösest |
| 3. Person Singular | recingat |
er/sie/es löse |
| 1. Person Plural | recingamus |
wir lösen |
| 2. Person Plural | recingatis |
ihr löset |
| 3. Person Plural | recingant |
sie lösen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
ich werde gelöst |
| 2. Person Singular | recingaris recingare |
du werdest gelöst |
| 3. Person Singular | recingatur |
er/sie/es werde gelöst |
| 1. Person Plural | recingamur |
wir werden gelöst |
| 2. Person Plural | recingamini |
ihr werdet gelöst |
| 3. Person Plural | recingantur |
sie werden gelöst |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingebam |
ich löste |
| 2. Person Singular | recingebas |
du löstest |
| 3. Person Singular | recingebat |
er/sie/es löste |
| 1. Person Plural | recingebamus |
wir lösten |
| 2. Person Plural | recingebatis |
ihr löstet |
| 3. Person Plural | recingebant |
sie lösten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingebar |
ich wurde gelöst |
| 2. Person Singular | recingebaris recingebare |
du wurdest gelöst |
| 3. Person Singular | recingebatur |
er/sie/es wurde gelöst |
| 1. Person Plural | recingebamur |
wir wurden gelöst |
| 2. Person Plural | recingebamini |
ihr wurdet gelöst |
| 3. Person Plural | recingebantur |
sie wurden gelöst |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingerem |
ich löste |
| 2. Person Singular | recingeres |
du löstest |
| 3. Person Singular | recingeret |
er/sie/es löste |
| 1. Person Plural | recingeremus |
wir lösten |
| 2. Person Plural | recingeretis |
ihr löstet |
| 3. Person Plural | recingerent |
sie lösten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingerer |
ich würde gelöst |
| 2. Person Singular | recingereris recingerere |
du würdest gelöst |
| 3. Person Singular | recingeretur |
er/sie/es würde gelöst |
| 1. Person Plural | recingeremur |
wir würden gelöst |
| 2. Person Plural | recingeremini |
ihr würdet gelöst |
| 3. Person Plural | recingerentur |
sie würden gelöst |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
ich werde lösen |
| 2. Person Singular | recinges |
du wirst lösen |
| 3. Person Singular | recinget |
er/sie/es wird lösen |
| 1. Person Plural | recingemus |
wir werden lösen |
| 2. Person Plural | recingetis |
ihr werdet lösen |
| 3. Person Plural | recingent |
sie werden lösen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
ich werde gelöst werden |
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
du wirst gelöst werden |
| 3. Person Singular | recingetur |
er/sie/es wird gelöst werden |
| 1. Person Plural | recingemur |
wir werden gelöst werden |
| 2. Person Plural | recingemini |
ihr werdet gelöst werden |
| 3. Person Plural | recingentur |
sie werden gelöst werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe gelöst |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hast gelöst |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hat gelöst |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben gelöst |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habt gelöst |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben gelöst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sum |
ich bin gelöst worden |
| 2. Person Singular | recinctus es |
du bist gelöst worden |
| 3. Person Singular | recinctus est |
er/sie/es ist gelöst worden |
| 1. Person Plural | recincti sumus |
wir sind gelöst worden |
| 2. Person Plural | recincti estis |
ihr seid gelöst worden |
| 3. Person Plural | recincti sunt |
sie sind gelöst worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe gelöst |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du habest gelöst |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es habe gelöst |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben gelöst |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habet gelöst |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben gelöst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sim |
ich sei gelöst worden |
| 2. Person Singular | recinctus sis |
du seiest gelöst worden |
| 3. Person Singular | recinctus sit |
er/sie/es sei gelöst worden |
| 1. Person Plural | recincti simus |
wir seien gelöst worden |
| 2. Person Plural | recincti sitis |
ihr seiet gelöst worden |
| 3. Person Plural | recincti sint |
sie seien gelöst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hatte gelöst |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hattest gelöst |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hatte gelöst |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hatten gelöst |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hattet gelöst |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hatten gelöst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus eram |
ich war gelöst worden |
| 2. Person Singular | recinctus eras |
du warst gelöst worden |
| 3. Person Singular | recinctus erat |
er/sie/es war gelöst worden |
| 1. Person Plural | recincti eramus |
wir waren gelöst worden |
| 2. Person Plural | recincti eratis |
ihr wart gelöst worden |
| 3. Person Plural | recincti erant |
sie waren gelöst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hätte gelöst |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hättest gelöst |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hätte gelöst |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hätten gelöst |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hättet gelöst |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hätten gelöst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus essem |
ich wäre gelöst worden |
| 2. Person Singular | recinctus esses |
du wärest gelöst worden |
| 3. Person Singular | recinctus esset |
er/sie/es wäre gelöst worden |
| 1. Person Plural | recincti essemus |
wir wären gelöst worden |
| 2. Person Plural | recincti essetis |
ihr wäret gelöst worden |
| 3. Person Plural | recincti essent |
sie wären gelöst worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich werde gelöst haben |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du wirst gelöst haben |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es wird gelöst haben |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir werden gelöst haben |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr werdet gelöst haben |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie werden gelöst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus ero |
ich werde gelöst worden sein |
| 2. Person Singular | recinctus eris |
du wirst gelöst worden sein |
| 3. Person Singular | recinctus erit |
er/sie/es wird gelöst worden sein |
| 1. Person Plural | recincti erimus |
wir werden gelöst worden sein |
| 2. Person Plural | recincti eritis |
ihr werdet gelöst worden sein |
| 3. Person Plural | recincti erunt |
sie werden gelöst worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingere |
lösen |
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | gelöst haben |
| Nachzeitigkeit | recincturum esse |
lösen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingi recingier |
gelöst werden |
| Vorzeitigkeit | recinctum esse |
gelöst worden sein |
| Nachzeitigkeit | recinctum iri |
künftig gelöst werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | recinge |
löse; lös! |
| 2. Person Plural | recingite |
löst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | recingito |
| 3. Person Singular | recingito |
| 2. Person Plural | recingitote |
| 3. Person Plural | recingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | recingere |
das Lösen |
| Genitiv | recingendi recingundi |
des Lösens |
| Dativ | recingendo recingundo |
dem Lösen |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
das Lösen |
| Ablativ | recingendo recingundo |
durch das Lösen |
| Vokativ | recingende recingunde |
Lösen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingendus recingundus |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
| Genitiv | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingendi recingundi |
| Dativ | recingendo recingundo |
recingendae recingundae |
recingendo recingundo |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
recingendam recingundam |
recingendum recingundum |
| Ablativ | recingendo recingundo |
recingenda recingunda |
recingendo recingundo |
| Vokativ | recingende recingunde |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
Plural
| Nominativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
| Genitiv | recingendorum recingundorum |
recingendarum recingundarum |
recingendorum recingundorum |
| Dativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Akkusativ | recingendos recingundos |
recingendas recingundas |
recingenda recingunda |
| Ablativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Vokativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingens |
recingens |
recingens |
| Genitiv | recingentis |
recingentis |
recingentis |
| Dativ | recingenti |
recingenti |
recingenti |
| Akkusativ | recingentem |
recingentem |
recingens |
| Ablativ | recingenti recingente |
recingenti recingente |
recingenti recingente |
| Vokativ | recingens |
recingens |
recingens |
Plural
| Nominativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Genitiv | recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
| Dativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Akkusativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Ablativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Vokativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recinctus |
recincta |
recinctum |
| Genitiv | recincti |
recinctae |
recincti |
| Dativ | recincto |
recinctae |
recincto |
| Akkusativ | recinctum |
recinctam |
recinctum |
| Ablativ | recincto |
recincta |
recincto |
| Vokativ | recincte |
recincta |
recinctum |
Plural
| Nominativ | recincti |
recinctae |
recincta |
| Genitiv | recinctorum |
recinctarum |
recinctorum |
| Dativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Akkusativ | recinctos |
recinctas |
recincta |
| Ablativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Vokativ | recincti |
recinctae |
recincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recincturus |
recinctura |
recincturum |
| Genitiv | recincturi |
recincturae |
recincturi |
| Dativ | recincturo |
recincturae |
recincturo |
| Akkusativ | recincturum |
recincturam |
recincturum |
| Ablativ | recincturo |
recinctura |
recincturo |
| Vokativ | recincture |
recinctura |
recincturum |
Plural
| Nominativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
| Genitiv | recincturorum |
recincturarum |
recincturorum |
| Dativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Akkusativ | recincturos |
recincturas |
recinctura |
| Ablativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Vokativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| recinctum |
recinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingo |
ich gürte los |
| 2. Person Singular | recingis |
du gürtest los |
| 3. Person Singular | recingit |
er/sie/es gürtet los |
| 1. Person Plural | recingimus |
wir gürten los |
| 2. Person Plural | recingitis |
ihr gürtet los |
| 3. Person Plural | recingunt |
sie gürten los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingor |
ich werde losgegürtet |
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
du wirst losgegürtet |
| 3. Person Singular | recingitur |
er/sie/es wird losgegürtet |
| 1. Person Plural | recingimur |
wir werden losgegürtet |
| 2. Person Plural | recingimini |
ihr werdet losgegürtet |
| 3. Person Plural | recinguntur |
sie werden losgegürtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
ich gürte los |
| 2. Person Singular | recingas |
du gürtest los |
| 3. Person Singular | recingat |
er/sie/es gürte los |
| 1. Person Plural | recingamus |
wir gürten los |
| 2. Person Plural | recingatis |
ihr gürtet los |
| 3. Person Plural | recingant |
sie gürten los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
ich werde losgegürtet |
| 2. Person Singular | recingaris recingare |
du werdest losgegürtet |
| 3. Person Singular | recingatur |
er/sie/es werde losgegürtet |
| 1. Person Plural | recingamur |
wir werden losgegürtet |
| 2. Person Plural | recingamini |
ihr werdet losgegürtet |
| 3. Person Plural | recingantur |
sie werden losgegürtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingebam |
ich gürtete los |
| 2. Person Singular | recingebas |
du gürtetest los |
| 3. Person Singular | recingebat |
er/sie/es gürtete los |
| 1. Person Plural | recingebamus |
wir gürteten los |
| 2. Person Plural | recingebatis |
ihr gürtetet los |
| 3. Person Plural | recingebant |
sie gürteten los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingebar |
ich wurde losgegürtet |
| 2. Person Singular | recingebaris recingebare |
du wurdest losgegürtet |
| 3. Person Singular | recingebatur |
er/sie/es wurde losgegürtet |
| 1. Person Plural | recingebamur |
wir wurden losgegürtet |
| 2. Person Plural | recingebamini |
ihr wurdet losgegürtet |
| 3. Person Plural | recingebantur |
sie wurden losgegürtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingerem |
ich gürtete los |
| 2. Person Singular | recingeres |
du gürtetest los |
| 3. Person Singular | recingeret |
er/sie/es gürtete los |
| 1. Person Plural | recingeremus |
wir gürteten los |
| 2. Person Plural | recingeretis |
ihr gürtetet los |
| 3. Person Plural | recingerent |
sie gürteten los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingerer |
ich würde losgegürtet |
| 2. Person Singular | recingereris recingerere |
du würdest losgegürtet |
| 3. Person Singular | recingeretur |
er/sie/es würde losgegürtet |
| 1. Person Plural | recingeremur |
wir würden losgegürtet |
| 2. Person Plural | recingeremini |
ihr würdet losgegürtet |
| 3. Person Plural | recingerentur |
sie würden losgegürtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
ich werde losgürten |
| 2. Person Singular | recinges |
du wirst losgürten |
| 3. Person Singular | recinget |
er/sie/es wird losgürten |
| 1. Person Plural | recingemus |
wir werden losgürten |
| 2. Person Plural | recingetis |
ihr werdet losgürten |
| 3. Person Plural | recingent |
sie werden losgürten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
ich werde losgegürtet werden |
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
du wirst losgegürtet werden |
| 3. Person Singular | recingetur |
er/sie/es wird losgegürtet werden |
| 1. Person Plural | recingemur |
wir werden losgegürtet werden |
| 2. Person Plural | recingemini |
ihr werdet losgegürtet werden |
| 3. Person Plural | recingentur |
sie werden losgegürtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe losgegürtet |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hast losgegürtet |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hat losgegürtet |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben losgegürtet |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habt losgegürtet |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben losgegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sum |
ich bin losgegürtet worden |
| 2. Person Singular | recinctus es |
du bist losgegürtet worden |
| 3. Person Singular | recinctus est |
er/sie/es ist losgegürtet worden |
| 1. Person Plural | recincti sumus |
wir sind losgegürtet worden |
| 2. Person Plural | recincti estis |
ihr seid losgegürtet worden |
| 3. Person Plural | recincti sunt |
sie sind losgegürtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe losgegürtet |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du habest losgegürtet |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es habe losgegürtet |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben losgegürtet |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habet losgegürtet |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben losgegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sim |
ich sei losgegürtet worden |
| 2. Person Singular | recinctus sis |
du seiest losgegürtet worden |
| 3. Person Singular | recinctus sit |
er/sie/es sei losgegürtet worden |
| 1. Person Plural | recincti simus |
wir seien losgegürtet worden |
| 2. Person Plural | recincti sitis |
ihr seiet losgegürtet worden |
| 3. Person Plural | recincti sint |
sie seien losgegürtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hatte losgegürtet |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hattest losgegürtet |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hatte losgegürtet |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hatten losgegürtet |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hattet losgegürtet |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hatten losgegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus eram |
ich war losgegürtet worden |
| 2. Person Singular | recinctus eras |
du warst losgegürtet worden |
| 3. Person Singular | recinctus erat |
er/sie/es war losgegürtet worden |
| 1. Person Plural | recincti eramus |
wir waren losgegürtet worden |
| 2. Person Plural | recincti eratis |
ihr wart losgegürtet worden |
| 3. Person Plural | recincti erant |
sie waren losgegürtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hätte losgegürtet |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hättest losgegürtet |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hätte losgegürtet |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hätten losgegürtet |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hättet losgegürtet |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hätten losgegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus essem |
ich wäre losgegürtet worden |
| 2. Person Singular | recinctus esses |
du wärest losgegürtet worden |
| 3. Person Singular | recinctus esset |
er/sie/es wäre losgegürtet worden |
| 1. Person Plural | recincti essemus |
wir wären losgegürtet worden |
| 2. Person Plural | recincti essetis |
ihr wäret losgegürtet worden |
| 3. Person Plural | recincti essent |
sie wären losgegürtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich werde losgegürtet haben |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du wirst losgegürtet haben |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es wird losgegürtet haben |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir werden losgegürtet haben |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr werdet losgegürtet haben |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie werden losgegürtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus ero |
ich werde losgegürtet worden sein |
| 2. Person Singular | recinctus eris |
du wirst losgegürtet worden sein |
| 3. Person Singular | recinctus erit |
er/sie/es wird losgegürtet worden sein |
| 1. Person Plural | recincti erimus |
wir werden losgegürtet worden sein |
| 2. Person Plural | recincti eritis |
ihr werdet losgegürtet worden sein |
| 3. Person Plural | recincti erunt |
sie werden losgegürtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingere |
losgürten |
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | losgegürtet haben |
| Nachzeitigkeit | recincturum esse |
losgürten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingi recingier |
losgegürtet werden |
| Vorzeitigkeit | recinctum esse |
losgegürtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | recinctum iri |
künftig losgegürtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | recinge |
gürte los! |
| 2. Person Plural | recingite |
gürtet los! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | recingito |
| 3. Person Singular | recingito |
| 2. Person Plural | recingitote |
| 3. Person Plural | recingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | recingere |
das Losgürten |
| Genitiv | recingendi recingundi |
des Losgürtens |
| Dativ | recingendo recingundo |
dem Losgürten |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
das Losgürten |
| Ablativ | recingendo recingundo |
durch das Losgürten |
| Vokativ | recingende recingunde |
Losgürten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingendus recingundus |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
| Genitiv | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingendi recingundi |
| Dativ | recingendo recingundo |
recingendae recingundae |
recingendo recingundo |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
recingendam recingundam |
recingendum recingundum |
| Ablativ | recingendo recingundo |
recingenda recingunda |
recingendo recingundo |
| Vokativ | recingende recingunde |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
Plural
| Nominativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
| Genitiv | recingendorum recingundorum |
recingendarum recingundarum |
recingendorum recingundorum |
| Dativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Akkusativ | recingendos recingundos |
recingendas recingundas |
recingenda recingunda |
| Ablativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Vokativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingens |
recingens |
recingens |
| Genitiv | recingentis |
recingentis |
recingentis |
| Dativ | recingenti |
recingenti |
recingenti |
| Akkusativ | recingentem |
recingentem |
recingens |
| Ablativ | recingenti recingente |
recingenti recingente |
recingenti recingente |
| Vokativ | recingens |
recingens |
recingens |
Plural
| Nominativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Genitiv | recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
| Dativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Akkusativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Ablativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Vokativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recinctus |
recincta |
recinctum |
| Genitiv | recincti |
recinctae |
recincti |
| Dativ | recincto |
recinctae |
recincto |
| Akkusativ | recinctum |
recinctam |
recinctum |
| Ablativ | recincto |
recincta |
recincto |
| Vokativ | recincte |
recincta |
recinctum |
Plural
| Nominativ | recincti |
recinctae |
recincta |
| Genitiv | recinctorum |
recinctarum |
recinctorum |
| Dativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Akkusativ | recinctos |
recinctas |
recincta |
| Ablativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Vokativ | recincti |
recinctae |
recincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recincturus |
recinctura |
recincturum |
| Genitiv | recincturi |
recincturae |
recincturi |
| Dativ | recincturo |
recincturae |
recincturo |
| Akkusativ | recincturum |
recincturam |
recincturum |
| Ablativ | recincturo |
recinctura |
recincturo |
| Vokativ | recincture |
recinctura |
recincturum |
Plural
| Nominativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
| Genitiv | recincturorum |
recincturarum |
recincturorum |
| Dativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Akkusativ | recincturos |
recincturas |
recinctura |
| Ablativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Vokativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| recinctum |
recinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingo |
|
| 2. Person Singular | recingis |
|
| 3. Person Singular | recingit |
|
| 1. Person Plural | recingimus |
|
| 2. Person Plural | recingitis |
|
| 3. Person Plural | recingunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingor |
|
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
|
| 3. Person Singular | recingitur |
|
| 1. Person Plural | recingimur |
|
| 2. Person Plural | recingimini |
|
| 3. Person Plural | recinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
|
| 2. Person Singular | recingas |
|
| 3. Person Singular | recingat |
|
| 1. Person Plural | recingamus |
|
| 2. Person Plural | recingatis |
|
| 3. Person Plural | recingant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
|
| 2. Person Singular | recingaris recingare |
|
| 3. Person Singular | recingatur |
|
| 1. Person Plural | recingamur |
|
| 2. Person Plural | recingamini |
|
| 3. Person Plural | recingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingebam |
|
| 2. Person Singular | recingebas |
|
| 3. Person Singular | recingebat |
|
| 1. Person Plural | recingebamus |
|
| 2. Person Plural | recingebatis |
|
| 3. Person Plural | recingebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingebar |
|
| 2. Person Singular | recingebaris recingebare |
|
| 3. Person Singular | recingebatur |
|
| 1. Person Plural | recingebamur |
|
| 2. Person Plural | recingebamini |
|
| 3. Person Plural | recingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingerem |
|
| 2. Person Singular | recingeres |
|
| 3. Person Singular | recingeret |
|
| 1. Person Plural | recingeremus |
|
| 2. Person Plural | recingeretis |
|
| 3. Person Plural | recingerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingerer |
|
| 2. Person Singular | recingereris recingerere |
|
| 3. Person Singular | recingeretur |
|
| 1. Person Plural | recingeremur |
|
| 2. Person Plural | recingeremini |
|
| 3. Person Plural | recingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
|
| 2. Person Singular | recinges |
|
| 3. Person Singular | recinget |
|
| 1. Person Plural | recingemus |
|
| 2. Person Plural | recingetis |
|
| 3. Person Plural | recingent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
|
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
|
| 3. Person Singular | recingetur |
|
| 1. Person Plural | recingemur |
|
| 2. Person Plural | recingemini |
|
| 3. Person Plural | recingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sum |
|
| 2. Person Singular | recinctus es |
|
| 3. Person Singular | recinctus est |
|
| 1. Person Plural | recincti sumus |
|
| 2. Person Plural | recincti estis |
|
| 3. Person Plural | recincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sim |
|
| 2. Person Singular | recinctus sis |
|
| 3. Person Singular | recinctus sit |
|
| 1. Person Plural | recincti simus |
|
| 2. Person Plural | recincti sitis |
|
| 3. Person Plural | recincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus eram |
|
| 2. Person Singular | recinctus eras |
|
| 3. Person Singular | recinctus erat |
|
| 1. Person Plural | recincti eramus |
|
| 2. Person Plural | recincti eratis |
|
| 3. Person Plural | recincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus essem |
|
| 2. Person Singular | recinctus esses |
|
| 3. Person Singular | recinctus esset |
|
| 1. Person Plural | recincti essemus |
|
| 2. Person Plural | recincti essetis |
|
| 3. Person Plural | recincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus ero |
|
| 2. Person Singular | recinctus eris |
|
| 3. Person Singular | recinctus erit |
|
| 1. Person Plural | recincti erimus |
|
| 2. Person Plural | recincti eritis |
|
| 3. Person Plural | recincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingere |
|
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | |
| Nachzeitigkeit | recincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingi recingier |
|
| Vorzeitigkeit | recinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | recinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | recinge |
! |
| 2. Person Plural | recingite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | recingito |
| 3. Person Singular | recingito |
| 2. Person Plural | recingitote |
| 3. Person Plural | recingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | recingere |
|
| Genitiv | recingendi recingundi |
|
| Dativ | recingendo recingundo |
|
| Akkusativ | recingendum recingundum |
|
| Ablativ | recingendo recingundo |
|
| Vokativ | recingende recingunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingendus recingundus |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
| Genitiv | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingendi recingundi |
| Dativ | recingendo recingundo |
recingendae recingundae |
recingendo recingundo |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
recingendam recingundam |
recingendum recingundum |
| Ablativ | recingendo recingundo |
recingenda recingunda |
recingendo recingundo |
| Vokativ | recingende recingunde |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
Plural
| Nominativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
| Genitiv | recingendorum recingundorum |
recingendarum recingundarum |
recingendorum recingundorum |
| Dativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Akkusativ | recingendos recingundos |
recingendas recingundas |
recingenda recingunda |
| Ablativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Vokativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingens |
recingens |
recingens |
| Genitiv | recingentis |
recingentis |
recingentis |
| Dativ | recingenti |
recingenti |
recingenti |
| Akkusativ | recingentem |
recingentem |
recingens |
| Ablativ | recingenti recingente |
recingenti recingente |
recingenti recingente |
| Vokativ | recingens |
recingens |
recingens |
Plural
| Nominativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Genitiv | recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
| Dativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Akkusativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Ablativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Vokativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recinctus |
recincta |
recinctum |
| Genitiv | recincti |
recinctae |
recincti |
| Dativ | recincto |
recinctae |
recincto |
| Akkusativ | recinctum |
recinctam |
recinctum |
| Ablativ | recincto |
recincta |
recincto |
| Vokativ | recincte |
recincta |
recinctum |
Plural
| Nominativ | recincti |
recinctae |
recincta |
| Genitiv | recinctorum |
recinctarum |
recinctorum |
| Dativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Akkusativ | recinctos |
recinctas |
recincta |
| Ablativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Vokativ | recincti |
recinctae |
recincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recincturus |
recinctura |
recincturum |
| Genitiv | recincturi |
recincturae |
recincturi |
| Dativ | recincturo |
recincturae |
recincturo |
| Akkusativ | recincturum |
recincturam |
recincturum |
| Ablativ | recincturo |
recinctura |
recincturo |
| Vokativ | recincture |
recinctura |
recincturum |
Plural
| Nominativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
| Genitiv | recincturorum |
recincturarum |
recincturorum |
| Dativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Akkusativ | recincturos |
recincturas |
recinctura |
| Ablativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Vokativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| recinctum |
recinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingo |
|
| 2. Person Singular | recingis |
|
| 3. Person Singular | recingit |
|
| 1. Person Plural | recingimus |
|
| 2. Person Plural | recingitis |
|
| 3. Person Plural | recingunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingor |
|
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
|
| 3. Person Singular | recingitur |
|
| 1. Person Plural | recingimur |
|
| 2. Person Plural | recingimini |
|
| 3. Person Plural | recinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
|
| 2. Person Singular | recingas |
|
| 3. Person Singular | recingat |
|
| 1. Person Plural | recingamus |
|
| 2. Person Plural | recingatis |
|
| 3. Person Plural | recingant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
|
| 2. Person Singular | recingaris recingare |
|
| 3. Person Singular | recingatur |
|
| 1. Person Plural | recingamur |
|
| 2. Person Plural | recingamini |
|
| 3. Person Plural | recingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingebam |
|
| 2. Person Singular | recingebas |
|
| 3. Person Singular | recingebat |
|
| 1. Person Plural | recingebamus |
|
| 2. Person Plural | recingebatis |
|
| 3. Person Plural | recingebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingebar |
|
| 2. Person Singular | recingebaris recingebare |
|
| 3. Person Singular | recingebatur |
|
| 1. Person Plural | recingebamur |
|
| 2. Person Plural | recingebamini |
|
| 3. Person Plural | recingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingerem |
|
| 2. Person Singular | recingeres |
|
| 3. Person Singular | recingeret |
|
| 1. Person Plural | recingeremus |
|
| 2. Person Plural | recingeretis |
|
| 3. Person Plural | recingerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingerer |
|
| 2. Person Singular | recingereris recingerere |
|
| 3. Person Singular | recingeretur |
|
| 1. Person Plural | recingeremur |
|
| 2. Person Plural | recingeremini |
|
| 3. Person Plural | recingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | recingam |
|
| 2. Person Singular | recinges |
|
| 3. Person Singular | recinget |
|
| 1. Person Plural | recingemus |
|
| 2. Person Plural | recingetis |
|
| 3. Person Plural | recingent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recingar |
|
| 2. Person Singular | recingeris recingere |
|
| 3. Person Singular | recingetur |
|
| 1. Person Plural | recingemur |
|
| 2. Person Plural | recingemini |
|
| 3. Person Plural | recingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sum |
|
| 2. Person Singular | recinctus es |
|
| 3. Person Singular | recinctus est |
|
| 1. Person Plural | recincti sumus |
|
| 2. Person Plural | recincti estis |
|
| 3. Person Plural | recincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus sim |
|
| 2. Person Singular | recinctus sis |
|
| 3. Person Singular | recinctus sit |
|
| 1. Person Plural | recincti simus |
|
| 2. Person Plural | recincti sitis |
|
| 3. Person Plural | recincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus eram |
|
| 2. Person Singular | recinctus eras |
|
| 3. Person Singular | recinctus erat |
|
| 1. Person Plural | recincti eramus |
|
| 2. Person Plural | recincti eratis |
|
| 3. Person Plural | recincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus essem |
|
| 2. Person Singular | recinctus esses |
|
| 3. Person Singular | recinctus esset |
|
| 1. Person Plural | recincti essemus |
|
| 2. Person Plural | recincti essetis |
|
| 3. Person Plural | recincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | recinctus ero |
|
| 2. Person Singular | recinctus eris |
|
| 3. Person Singular | recinctus erit |
|
| 1. Person Plural | recincti erimus |
|
| 2. Person Plural | recincti eritis |
|
| 3. Person Plural | recincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingere |
|
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | |
| Nachzeitigkeit | recincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | recingi recingier |
|
| Vorzeitigkeit | recinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | recinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | recinge |
! |
| 2. Person Plural | recingite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | recingito |
| 3. Person Singular | recingito |
| 2. Person Plural | recingitote |
| 3. Person Plural | recingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | recingere |
|
| Genitiv | recingendi recingundi |
|
| Dativ | recingendo recingundo |
|
| Akkusativ | recingendum recingundum |
|
| Ablativ | recingendo recingundo |
|
| Vokativ | recingende recingunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingendus recingundus |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
| Genitiv | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingendi recingundi |
| Dativ | recingendo recingundo |
recingendae recingundae |
recingendo recingundo |
| Akkusativ | recingendum recingundum |
recingendam recingundam |
recingendum recingundum |
| Ablativ | recingendo recingundo |
recingenda recingunda |
recingendo recingundo |
| Vokativ | recingende recingunde |
recingenda recingunda |
recingendum recingundum |
Plural
| Nominativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
| Genitiv | recingendorum recingundorum |
recingendarum recingundarum |
recingendorum recingundorum |
| Dativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Akkusativ | recingendos recingundos |
recingendas recingundas |
recingenda recingunda |
| Ablativ | recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
recingendis recingundis |
| Vokativ | recingendi recingundi |
recingendae recingundae |
recingenda recingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recingens |
recingens |
recingens |
| Genitiv | recingentis |
recingentis |
recingentis |
| Dativ | recingenti |
recingenti |
recingenti |
| Akkusativ | recingentem |
recingentem |
recingens |
| Ablativ | recingenti recingente |
recingenti recingente |
recingenti recingente |
| Vokativ | recingens |
recingens |
recingens |
Plural
| Nominativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Genitiv | recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
recingentium recingentum |
| Dativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Akkusativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
| Ablativ | recingentibus |
recingentibus |
recingentibus |
| Vokativ | recingentes |
recingentes |
recingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recinctus |
recincta |
recinctum |
| Genitiv | recincti |
recinctae |
recincti |
| Dativ | recincto |
recinctae |
recincto |
| Akkusativ | recinctum |
recinctam |
recinctum |
| Ablativ | recincto |
recincta |
recincto |
| Vokativ | recincte |
recincta |
recinctum |
Plural
| Nominativ | recincti |
recinctae |
recincta |
| Genitiv | recinctorum |
recinctarum |
recinctorum |
| Dativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Akkusativ | recinctos |
recinctas |
recincta |
| Ablativ | recinctis |
recinctis |
recinctis |
| Vokativ | recincti |
recinctae |
recincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | recincturus |
recinctura |
recincturum |
| Genitiv | recincturi |
recincturae |
recincturi |
| Dativ | recincturo |
recincturae |
recincturo |
| Akkusativ | recincturum |
recincturam |
recincturum |
| Ablativ | recincturo |
recinctura |
recincturo |
| Vokativ | recincture |
recinctura |
recincturum |
Plural
| Nominativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
| Genitiv | recincturorum |
recincturarum |
recincturorum |
| Dativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Akkusativ | recincturos |
recincturas |
recinctura |
| Ablativ | recincturis |
recincturis |
recincturis |
| Vokativ | recincturi |
recincturae |
recinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| recinctum |
recinctu |