Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogito
|
|
| 2. Person Singular |
recogitas
|
|
| 3. Person Singular |
recogitat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitamus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitatis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitor
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaris recogitare
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitamur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitamini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitem
|
|
| 2. Person Singular |
recogites
|
|
| 3. Person Singular |
recogitet
|
|
| 1. Person Plural |
recogitemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogiter
|
|
| 2. Person Singular |
recogiteris recogitere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitetur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitemur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitemini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabam
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabas
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabar
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabaris recogitabare
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitares
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaret
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarer
|
|
| 2. Person Singular |
recogitareris recogitarere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabo
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabis
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabor
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaberis recogitabere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavi
|
|
| 2. Person Singular |
recogitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
recogitavit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverunt recogitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
recogitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
recogitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavero
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
recogitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
recogitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitari recogitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
recogitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
recogitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
recogita
|
! |
| 2. Person Plural |
recogitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
recogitato
|
| 3. Person Singular |
recogitato
|
| 2. Person Plural |
recogitatote
|
| 3. Person Plural |
recogitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
recogitare
|
|
| Genitiv |
recogitandi
|
|
| Dativ |
recogitando
|
|
| Akkusativ |
recogitandum
|
|
| Ablativ |
recogitando
|
|
| Vokativ |
recogitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitandus
|
recogitanda
|
recogitandum
|
| Genitiv |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitandi
|
| Dativ |
recogitando
|
recogitandae
|
recogitando
|
| Akkusativ |
recogitandum
|
recogitandam
|
recogitandum
|
| Ablativ |
recogitando
|
recogitanda
|
recogitando
|
| Vokativ |
recogitande
|
recogitanda
|
recogitandum
|
Plural
| Nominativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
| Genitiv |
recogitandorum
|
recogitandarum
|
recogitandorum
|
| Dativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Akkusativ |
recogitandos
|
recogitandas
|
recogitanda
|
| Ablativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Vokativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
| Genitiv |
recogitantis
|
recogitantis
|
recogitantis
|
| Dativ |
recogitanti
|
recogitanti
|
recogitanti
|
| Akkusativ |
recogitantem
|
recogitantem
|
recogitans
|
| Ablativ |
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
| Vokativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
Plural
| Nominativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Genitiv |
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
| Dativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Akkusativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Ablativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Vokativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitatus
|
recogitata
|
recogitatum
|
| Genitiv |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitati
|
| Dativ |
recogitato
|
recogitatae
|
recogitato
|
| Akkusativ |
recogitatum
|
recogitatam
|
recogitatum
|
| Ablativ |
recogitato
|
recogitata
|
recogitato
|
| Vokativ |
recogitate
|
recogitata
|
recogitatum
|
Plural
| Nominativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
| Genitiv |
recogitatorum
|
recogitatarum
|
recogitatorum
|
| Dativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Akkusativ |
recogitatos
|
recogitatas
|
recogitata
|
| Ablativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Vokativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitaturus
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
| Genitiv |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitaturi
|
| Dativ |
recogitaturo
|
recogitaturae
|
recogitaturo
|
| Akkusativ |
recogitaturum
|
recogitaturam
|
recogitaturum
|
| Ablativ |
recogitaturo
|
recogitatura
|
recogitaturo
|
| Vokativ |
recogitature
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
Plural
| Nominativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
| Genitiv |
recogitaturorum
|
recogitaturarum
|
recogitaturorum
|
| Dativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Akkusativ |
recogitaturos
|
recogitaturas
|
recogitatura
|
| Ablativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Vokativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
recogitatum
|
recogitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogito
|
|
| 2. Person Singular |
recogitas
|
|
| 3. Person Singular |
recogitat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitamus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitatis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitor
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaris recogitare
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitamur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitamini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitem
|
|
| 2. Person Singular |
recogites
|
|
| 3. Person Singular |
recogitet
|
|
| 1. Person Plural |
recogitemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogiter
|
|
| 2. Person Singular |
recogiteris recogitere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitetur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitemur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitemini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabam
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabas
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabar
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabaris recogitabare
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitares
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaret
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarer
|
|
| 2. Person Singular |
recogitareris recogitarere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabo
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabis
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabor
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaberis recogitabere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavi
|
|
| 2. Person Singular |
recogitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
recogitavit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverunt recogitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
recogitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
recogitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavero
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
recogitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
recogitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitari recogitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
recogitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
recogitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
recogita
|
! |
| 2. Person Plural |
recogitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
recogitato
|
| 3. Person Singular |
recogitato
|
| 2. Person Plural |
recogitatote
|
| 3. Person Plural |
recogitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
recogitare
|
|
| Genitiv |
recogitandi
|
|
| Dativ |
recogitando
|
|
| Akkusativ |
recogitandum
|
|
| Ablativ |
recogitando
|
|
| Vokativ |
recogitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitandus
|
recogitanda
|
recogitandum
|
| Genitiv |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitandi
|
| Dativ |
recogitando
|
recogitandae
|
recogitando
|
| Akkusativ |
recogitandum
|
recogitandam
|
recogitandum
|
| Ablativ |
recogitando
|
recogitanda
|
recogitando
|
| Vokativ |
recogitande
|
recogitanda
|
recogitandum
|
Plural
| Nominativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
| Genitiv |
recogitandorum
|
recogitandarum
|
recogitandorum
|
| Dativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Akkusativ |
recogitandos
|
recogitandas
|
recogitanda
|
| Ablativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Vokativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
| Genitiv |
recogitantis
|
recogitantis
|
recogitantis
|
| Dativ |
recogitanti
|
recogitanti
|
recogitanti
|
| Akkusativ |
recogitantem
|
recogitantem
|
recogitans
|
| Ablativ |
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
| Vokativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
Plural
| Nominativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Genitiv |
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
| Dativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Akkusativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Ablativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Vokativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitatus
|
recogitata
|
recogitatum
|
| Genitiv |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitati
|
| Dativ |
recogitato
|
recogitatae
|
recogitato
|
| Akkusativ |
recogitatum
|
recogitatam
|
recogitatum
|
| Ablativ |
recogitato
|
recogitata
|
recogitato
|
| Vokativ |
recogitate
|
recogitata
|
recogitatum
|
Plural
| Nominativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
| Genitiv |
recogitatorum
|
recogitatarum
|
recogitatorum
|
| Dativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Akkusativ |
recogitatos
|
recogitatas
|
recogitata
|
| Ablativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Vokativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitaturus
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
| Genitiv |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitaturi
|
| Dativ |
recogitaturo
|
recogitaturae
|
recogitaturo
|
| Akkusativ |
recogitaturum
|
recogitaturam
|
recogitaturum
|
| Ablativ |
recogitaturo
|
recogitatura
|
recogitaturo
|
| Vokativ |
recogitature
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
Plural
| Nominativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
| Genitiv |
recogitaturorum
|
recogitaturarum
|
recogitaturorum
|
| Dativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Akkusativ |
recogitaturos
|
recogitaturas
|
recogitatura
|
| Ablativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Vokativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
recogitatum
|
recogitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogito
|
ich erwäge |
| 2. Person Singular |
recogitas
|
du erwägst |
| 3. Person Singular |
recogitat
|
er/sie/es erwägt |
| 1. Person Plural |
recogitamus
|
wir erwägen |
| 2. Person Plural |
recogitatis
|
ihr erwägt |
| 3. Person Plural |
recogitant
|
sie erwägen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitor
|
ich werde erwogen |
| 2. Person Singular |
recogitaris recogitare
|
du wirst erwogen |
| 3. Person Singular |
recogitatur
|
er/sie/es wird erwogen |
| 1. Person Plural |
recogitamur
|
wir werden erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitamini
|
ihr werdet erwogen |
| 3. Person Plural |
recogitantur
|
sie werden erwogen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitem
|
ich erwäge |
| 2. Person Singular |
recogites
|
du erwägest |
| 3. Person Singular |
recogitet
|
er/sie/es erwäge |
| 1. Person Plural |
recogitemus
|
wir erwägen |
| 2. Person Plural |
recogitetis
|
ihr erwäget |
| 3. Person Plural |
recogitent
|
sie erwägen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogiter
|
ich werde erwogen |
| 2. Person Singular |
recogiteris recogitere
|
du werdest erwogen |
| 3. Person Singular |
recogitetur
|
er/sie/es werde erwogen |
| 1. Person Plural |
recogitemur
|
wir werden erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitemini
|
ihr werdet erwogen |
| 3. Person Plural |
recogitentur
|
sie werden erwogen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabam
|
ich erwog |
| 2. Person Singular |
recogitabas
|
du erwogst |
| 3. Person Singular |
recogitabat
|
er/sie/es erwog |
| 1. Person Plural |
recogitabamus
|
wir erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitabatis
|
ihr erwogt |
| 3. Person Plural |
recogitabant
|
sie erwogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabar
|
ich wurde erwogen |
| 2. Person Singular |
recogitabaris recogitabare
|
du wurdest erwogen |
| 3. Person Singular |
recogitabatur
|
er/sie/es wurde erwogen |
| 1. Person Plural |
recogitabamur
|
wir wurden erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitabamini
|
ihr wurdet erwogen |
| 3. Person Plural |
recogitabantur
|
sie wurden erwogen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarem
|
ich erwöge |
| 2. Person Singular |
recogitares
|
du erwögest |
| 3. Person Singular |
recogitaret
|
er/sie/es erwöge |
| 1. Person Plural |
recogitaremus
|
wir erwögen |
| 2. Person Plural |
recogitaretis
|
ihr erwöget |
| 3. Person Plural |
recogitarent
|
sie erwögen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarer
|
ich würde erwogen |
| 2. Person Singular |
recogitareris recogitarere
|
du würdest erwogen |
| 3. Person Singular |
recogitaretur
|
er/sie/es würde erwogen |
| 1. Person Plural |
recogitaremur
|
wir würden erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitaremini
|
ihr würdet erwogen |
| 3. Person Plural |
recogitarentur
|
sie würden erwogen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabo
|
ich werde erwägen |
| 2. Person Singular |
recogitabis
|
du wirst erwägen |
| 3. Person Singular |
recogitabit
|
er/sie/es wird erwägen |
| 1. Person Plural |
recogitabimus
|
wir werden erwägen |
| 2. Person Plural |
recogitabitis
|
ihr werdet erwägen |
| 3. Person Plural |
recogitabunt
|
sie werden erwägen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabor
|
ich werde erwogen werden |
| 2. Person Singular |
recogitaberis recogitabere
|
du wirst erwogen werden |
| 3. Person Singular |
recogitabitur
|
er/sie/es wird erwogen werden |
| 1. Person Plural |
recogitabimur
|
wir werden erwogen werden |
| 2. Person Plural |
recogitabimini
|
ihr werdet erwogen werden |
| 3. Person Plural |
recogitabuntur
|
sie werden erwogen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavi
|
ich habe erwogen |
| 2. Person Singular |
recogitavisti
|
du hast erwogen |
| 3. Person Singular |
recogitavit
|
er/sie/es hat erwogen |
| 1. Person Plural |
recogitavimus
|
wir haben erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitavistis
|
ihr habt erwogen |
| 3. Person Plural |
recogitaverunt recogitavere
|
sie haben erwogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sum
|
ich bin erwogen worden |
| 2. Person Singular |
recogitatus es
|
du bist erwogen worden |
| 3. Person Singular |
recogitatus est
|
er/sie/es ist erwogen worden |
| 1. Person Plural |
recogitati sumus
|
wir sind erwogen worden |
| 2. Person Plural |
recogitati estis
|
ihr seid erwogen worden |
| 3. Person Plural |
recogitati sunt
|
sie sind erwogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaverim
|
ich habe erwogen |
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
du habest erwogen |
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
er/sie/es habe erwogen |
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
wir haben erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
ihr habet erwogen |
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
sie haben erwogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sim
|
ich sei erwogen worden |
| 2. Person Singular |
recogitatus sis
|
du seiest erwogen worden |
| 3. Person Singular |
recogitatus sit
|
er/sie/es sei erwogen worden |
| 1. Person Plural |
recogitati simus
|
wir seien erwogen worden |
| 2. Person Plural |
recogitati sitis
|
ihr seiet erwogen worden |
| 3. Person Plural |
recogitati sint
|
sie seien erwogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaveram
|
ich hatte erwogen |
| 2. Person Singular |
recogitaveras
|
du hattest erwogen |
| 3. Person Singular |
recogitaverat
|
er/sie/es hatte erwogen |
| 1. Person Plural |
recogitaveramus
|
wir hatten erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitaveratis
|
ihr hattet erwogen |
| 3. Person Plural |
recogitaverant
|
sie hatten erwogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus eram
|
ich war erwogen worden |
| 2. Person Singular |
recogitatus eras
|
du warst erwogen worden |
| 3. Person Singular |
recogitatus erat
|
er/sie/es war erwogen worden |
| 1. Person Plural |
recogitati eramus
|
wir waren erwogen worden |
| 2. Person Plural |
recogitati eratis
|
ihr wart erwogen worden |
| 3. Person Plural |
recogitati erant
|
sie waren erwogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavissem
|
ich hätte erwogen |
| 2. Person Singular |
recogitavisses
|
du hättest erwogen |
| 3. Person Singular |
recogitavisset
|
er/sie/es hätte erwogen |
| 1. Person Plural |
recogitavissemus
|
wir hätten erwogen |
| 2. Person Plural |
recogitavissetis
|
ihr hättet erwogen |
| 3. Person Plural |
recogitavissent
|
sie hätten erwogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus essem
|
ich wäre erwogen worden |
| 2. Person Singular |
recogitatus esses
|
du wärest erwogen worden |
| 3. Person Singular |
recogitatus esset
|
er/sie/es wäre erwogen worden |
| 1. Person Plural |
recogitati essemus
|
wir wären erwogen worden |
| 2. Person Plural |
recogitati essetis
|
ihr wäret erwogen worden |
| 3. Person Plural |
recogitati essent
|
sie wären erwogen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavero
|
ich werde erwogen haben |
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
du wirst erwogen haben |
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
er/sie/es wird erwogen haben |
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
wir werden erwogen haben |
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
ihr werdet erwogen haben |
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
sie werden erwogen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus ero
|
ich werde erwogen worden sein |
| 2. Person Singular |
recogitatus eris
|
du wirst erwogen worden sein |
| 3. Person Singular |
recogitatus erit
|
er/sie/es wird erwogen worden sein |
| 1. Person Plural |
recogitati erimus
|
wir werden erwogen worden sein |
| 2. Person Plural |
recogitati eritis
|
ihr werdet erwogen worden sein |
| 3. Person Plural |
recogitati erunt
|
sie werden erwogen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitare
|
erwägen |
| Vorzeitigkeit |
recogitavisse
|
erwogen haben |
| Nachzeitigkeit |
recogitaturum esse
|
erwägen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitari recogitarier
|
erwogen werden |
| Vorzeitigkeit |
recogitatum esse
|
erwogen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
recogitatum iri
|
künftig erwogen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
recogita
|
erwäge; erwäg! |
| 2. Person Plural |
recogitate
|
erwägt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
recogitato
|
| 3. Person Singular |
recogitato
|
| 2. Person Plural |
recogitatote
|
| 3. Person Plural |
recogitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
recogitare
|
das Erwägen |
| Genitiv |
recogitandi
|
des Erwägens |
| Dativ |
recogitando
|
dem Erwägen |
| Akkusativ |
recogitandum
|
das Erwägen |
| Ablativ |
recogitando
|
durch das Erwägen |
| Vokativ |
recogitande
|
Erwägen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitandus
|
recogitanda
|
recogitandum
|
| Genitiv |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitandi
|
| Dativ |
recogitando
|
recogitandae
|
recogitando
|
| Akkusativ |
recogitandum
|
recogitandam
|
recogitandum
|
| Ablativ |
recogitando
|
recogitanda
|
recogitando
|
| Vokativ |
recogitande
|
recogitanda
|
recogitandum
|
Plural
| Nominativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
| Genitiv |
recogitandorum
|
recogitandarum
|
recogitandorum
|
| Dativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Akkusativ |
recogitandos
|
recogitandas
|
recogitanda
|
| Ablativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Vokativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
| Genitiv |
recogitantis
|
recogitantis
|
recogitantis
|
| Dativ |
recogitanti
|
recogitanti
|
recogitanti
|
| Akkusativ |
recogitantem
|
recogitantem
|
recogitans
|
| Ablativ |
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
| Vokativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
Plural
| Nominativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Genitiv |
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
| Dativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Akkusativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Ablativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Vokativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitatus
|
recogitata
|
recogitatum
|
| Genitiv |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitati
|
| Dativ |
recogitato
|
recogitatae
|
recogitato
|
| Akkusativ |
recogitatum
|
recogitatam
|
recogitatum
|
| Ablativ |
recogitato
|
recogitata
|
recogitato
|
| Vokativ |
recogitate
|
recogitata
|
recogitatum
|
Plural
| Nominativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
| Genitiv |
recogitatorum
|
recogitatarum
|
recogitatorum
|
| Dativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Akkusativ |
recogitatos
|
recogitatas
|
recogitata
|
| Ablativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Vokativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitaturus
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
| Genitiv |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitaturi
|
| Dativ |
recogitaturo
|
recogitaturae
|
recogitaturo
|
| Akkusativ |
recogitaturum
|
recogitaturam
|
recogitaturum
|
| Ablativ |
recogitaturo
|
recogitatura
|
recogitaturo
|
| Vokativ |
recogitature
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
Plural
| Nominativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
| Genitiv |
recogitaturorum
|
recogitaturarum
|
recogitaturorum
|
| Dativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Akkusativ |
recogitaturos
|
recogitaturas
|
recogitatura
|
| Ablativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Vokativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
recogitatum
|
recogitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogito
|
|
| 2. Person Singular |
recogitas
|
|
| 3. Person Singular |
recogitat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitamus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitatis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitor
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaris recogitare
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitamur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitamini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitem
|
|
| 2. Person Singular |
recogites
|
|
| 3. Person Singular |
recogitet
|
|
| 1. Person Plural |
recogitemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogiter
|
|
| 2. Person Singular |
recogiteris recogitere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitetur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitemur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitemini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabam
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabas
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabar
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabaris recogitabare
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitares
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaret
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarer
|
|
| 2. Person Singular |
recogitareris recogitarere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabo
|
|
| 2. Person Singular |
recogitabis
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabor
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaberis recogitabere
|
|
| 3. Person Singular |
recogitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
recogitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
recogitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
recogitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavi
|
|
| 2. Person Singular |
recogitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
recogitavit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverunt recogitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
recogitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
recogitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavero
|
|
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
recogitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
recogitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
recogitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
recogitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
recogitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
recogitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
recogitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitari recogitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
recogitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
recogitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
recogita
|
! |
| 2. Person Plural |
recogitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
recogitato
|
| 3. Person Singular |
recogitato
|
| 2. Person Plural |
recogitatote
|
| 3. Person Plural |
recogitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
recogitare
|
|
| Genitiv |
recogitandi
|
|
| Dativ |
recogitando
|
|
| Akkusativ |
recogitandum
|
|
| Ablativ |
recogitando
|
|
| Vokativ |
recogitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitandus
|
recogitanda
|
recogitandum
|
| Genitiv |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitandi
|
| Dativ |
recogitando
|
recogitandae
|
recogitando
|
| Akkusativ |
recogitandum
|
recogitandam
|
recogitandum
|
| Ablativ |
recogitando
|
recogitanda
|
recogitando
|
| Vokativ |
recogitande
|
recogitanda
|
recogitandum
|
Plural
| Nominativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
| Genitiv |
recogitandorum
|
recogitandarum
|
recogitandorum
|
| Dativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Akkusativ |
recogitandos
|
recogitandas
|
recogitanda
|
| Ablativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Vokativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
| Genitiv |
recogitantis
|
recogitantis
|
recogitantis
|
| Dativ |
recogitanti
|
recogitanti
|
recogitanti
|
| Akkusativ |
recogitantem
|
recogitantem
|
recogitans
|
| Ablativ |
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
| Vokativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
Plural
| Nominativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Genitiv |
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
| Dativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Akkusativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Ablativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Vokativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitatus
|
recogitata
|
recogitatum
|
| Genitiv |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitati
|
| Dativ |
recogitato
|
recogitatae
|
recogitato
|
| Akkusativ |
recogitatum
|
recogitatam
|
recogitatum
|
| Ablativ |
recogitato
|
recogitata
|
recogitato
|
| Vokativ |
recogitate
|
recogitata
|
recogitatum
|
Plural
| Nominativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
| Genitiv |
recogitatorum
|
recogitatarum
|
recogitatorum
|
| Dativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Akkusativ |
recogitatos
|
recogitatas
|
recogitata
|
| Ablativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Vokativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitaturus
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
| Genitiv |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitaturi
|
| Dativ |
recogitaturo
|
recogitaturae
|
recogitaturo
|
| Akkusativ |
recogitaturum
|
recogitaturam
|
recogitaturum
|
| Ablativ |
recogitaturo
|
recogitatura
|
recogitaturo
|
| Vokativ |
recogitature
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
Plural
| Nominativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
| Genitiv |
recogitaturorum
|
recogitaturarum
|
recogitaturorum
|
| Dativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Akkusativ |
recogitaturos
|
recogitaturas
|
recogitatura
|
| Ablativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Vokativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
recogitatum
|
recogitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogito
|
ich überlege |
| 2. Person Singular |
recogitas
|
du überlegst |
| 3. Person Singular |
recogitat
|
er/sie/es überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitamus
|
wir überlegen |
| 2. Person Plural |
recogitatis
|
ihr überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitant
|
sie überlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitor
|
ich werde überlegt |
| 2. Person Singular |
recogitaris recogitare
|
du wirst überlegt |
| 3. Person Singular |
recogitatur
|
er/sie/es wird überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitamur
|
wir werden überlegt |
| 2. Person Plural |
recogitamini
|
ihr werdet überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitantur
|
sie werden überlegt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitem
|
ich überlege |
| 2. Person Singular |
recogites
|
du überlegest |
| 3. Person Singular |
recogitet
|
er/sie/es überlege |
| 1. Person Plural |
recogitemus
|
wir überlegen |
| 2. Person Plural |
recogitetis
|
ihr überleget |
| 3. Person Plural |
recogitent
|
sie überlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogiter
|
ich werde überlegt |
| 2. Person Singular |
recogiteris recogitere
|
du werdest überlegt |
| 3. Person Singular |
recogitetur
|
er/sie/es werde überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitemur
|
wir werden überlegt |
| 2. Person Plural |
recogitemini
|
ihr werdet überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitentur
|
sie werden überlegt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabam
|
ich überlegte |
| 2. Person Singular |
recogitabas
|
du überlegtest |
| 3. Person Singular |
recogitabat
|
er/sie/es überlegte |
| 1. Person Plural |
recogitabamus
|
wir überlegten |
| 2. Person Plural |
recogitabatis
|
ihr überlegtet |
| 3. Person Plural |
recogitabant
|
sie überlegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabar
|
ich wurde überlegt |
| 2. Person Singular |
recogitabaris recogitabare
|
du wurdest überlegt |
| 3. Person Singular |
recogitabatur
|
er/sie/es wurde überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitabamur
|
wir wurden überlegt |
| 2. Person Plural |
recogitabamini
|
ihr wurdet überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitabantur
|
sie wurden überlegt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarem
|
ich überlegte |
| 2. Person Singular |
recogitares
|
du überlegtest |
| 3. Person Singular |
recogitaret
|
er/sie/es überlegte |
| 1. Person Plural |
recogitaremus
|
wir überlegten |
| 2. Person Plural |
recogitaretis
|
ihr überlegtet |
| 3. Person Plural |
recogitarent
|
sie überlegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitarer
|
ich würde überlegt |
| 2. Person Singular |
recogitareris recogitarere
|
du würdest überlegt |
| 3. Person Singular |
recogitaretur
|
er/sie/es würde überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitaremur
|
wir würden überlegt |
| 2. Person Plural |
recogitaremini
|
ihr würdet überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitarentur
|
sie würden überlegt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabo
|
ich werde überlegen |
| 2. Person Singular |
recogitabis
|
du wirst überlegen |
| 3. Person Singular |
recogitabit
|
er/sie/es wird überlegen |
| 1. Person Plural |
recogitabimus
|
wir werden überlegen |
| 2. Person Plural |
recogitabitis
|
ihr werdet überlegen |
| 3. Person Plural |
recogitabunt
|
sie werden überlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitabor
|
ich werde überlegt werden |
| 2. Person Singular |
recogitaberis recogitabere
|
du wirst überlegt werden |
| 3. Person Singular |
recogitabitur
|
er/sie/es wird überlegt werden |
| 1. Person Plural |
recogitabimur
|
wir werden überlegt werden |
| 2. Person Plural |
recogitabimini
|
ihr werdet überlegt werden |
| 3. Person Plural |
recogitabuntur
|
sie werden überlegt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavi
|
ich habe überlegt |
| 2. Person Singular |
recogitavisti
|
du hast überlegt |
| 3. Person Singular |
recogitavit
|
er/sie/es hat überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitavimus
|
wir haben überlegt |
| 2. Person Plural |
recogitavistis
|
ihr habt überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitaverunt recogitavere
|
sie haben überlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sum
|
ich bin überlegt worden |
| 2. Person Singular |
recogitatus es
|
du bist überlegt worden |
| 3. Person Singular |
recogitatus est
|
er/sie/es ist überlegt worden |
| 1. Person Plural |
recogitati sumus
|
wir sind überlegt worden |
| 2. Person Plural |
recogitati estis
|
ihr seid überlegt worden |
| 3. Person Plural |
recogitati sunt
|
sie sind überlegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaverim
|
ich habe überlegt |
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
du habest überlegt |
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
er/sie/es habe überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
wir haben überlegt |
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
ihr habet überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
sie haben überlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus sim
|
ich sei überlegt worden |
| 2. Person Singular |
recogitatus sis
|
du seiest überlegt worden |
| 3. Person Singular |
recogitatus sit
|
er/sie/es sei überlegt worden |
| 1. Person Plural |
recogitati simus
|
wir seien überlegt worden |
| 2. Person Plural |
recogitati sitis
|
ihr seiet überlegt worden |
| 3. Person Plural |
recogitati sint
|
sie seien überlegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitaveram
|
ich hatte überlegt |
| 2. Person Singular |
recogitaveras
|
du hattest überlegt |
| 3. Person Singular |
recogitaverat
|
er/sie/es hatte überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitaveramus
|
wir hatten überlegt |
| 2. Person Plural |
recogitaveratis
|
ihr hattet überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitaverant
|
sie hatten überlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus eram
|
ich war überlegt worden |
| 2. Person Singular |
recogitatus eras
|
du warst überlegt worden |
| 3. Person Singular |
recogitatus erat
|
er/sie/es war überlegt worden |
| 1. Person Plural |
recogitati eramus
|
wir waren überlegt worden |
| 2. Person Plural |
recogitati eratis
|
ihr wart überlegt worden |
| 3. Person Plural |
recogitati erant
|
sie waren überlegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavissem
|
ich hätte überlegt |
| 2. Person Singular |
recogitavisses
|
du hättest überlegt |
| 3. Person Singular |
recogitavisset
|
er/sie/es hätte überlegt |
| 1. Person Plural |
recogitavissemus
|
wir hätten überlegt |
| 2. Person Plural |
recogitavissetis
|
ihr hättet überlegt |
| 3. Person Plural |
recogitavissent
|
sie hätten überlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus essem
|
ich wäre überlegt worden |
| 2. Person Singular |
recogitatus esses
|
du wärest überlegt worden |
| 3. Person Singular |
recogitatus esset
|
er/sie/es wäre überlegt worden |
| 1. Person Plural |
recogitati essemus
|
wir wären überlegt worden |
| 2. Person Plural |
recogitati essetis
|
ihr wäret überlegt worden |
| 3. Person Plural |
recogitati essent
|
sie wären überlegt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitavero
|
ich werde überlegt haben |
| 2. Person Singular |
recogitaveris
|
du wirst überlegt haben |
| 3. Person Singular |
recogitaverit
|
er/sie/es wird überlegt haben |
| 1. Person Plural |
recogitaverimus
|
wir werden überlegt haben |
| 2. Person Plural |
recogitaveritis
|
ihr werdet überlegt haben |
| 3. Person Plural |
recogitaverint
|
sie werden überlegt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recogitatus ero
|
ich werde überlegt worden sein |
| 2. Person Singular |
recogitatus eris
|
du wirst überlegt worden sein |
| 3. Person Singular |
recogitatus erit
|
er/sie/es wird überlegt worden sein |
| 1. Person Plural |
recogitati erimus
|
wir werden überlegt worden sein |
| 2. Person Plural |
recogitati eritis
|
ihr werdet überlegt worden sein |
| 3. Person Plural |
recogitati erunt
|
sie werden überlegt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitare
|
überlegen |
| Vorzeitigkeit |
recogitavisse
|
überlegt haben |
| Nachzeitigkeit |
recogitaturum esse
|
überlegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recogitari recogitarier
|
überlegt werden |
| Vorzeitigkeit |
recogitatum esse
|
überlegt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
recogitatum iri
|
künftig überlegt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
recogita
|
überlege; überleg! |
| 2. Person Plural |
recogitate
|
überlegt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
recogitato
|
| 3. Person Singular |
recogitato
|
| 2. Person Plural |
recogitatote
|
| 3. Person Plural |
recogitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
recogitare
|
das Überlegen |
| Genitiv |
recogitandi
|
des Überlegens |
| Dativ |
recogitando
|
dem Überlegen |
| Akkusativ |
recogitandum
|
das Überlegen |
| Ablativ |
recogitando
|
durch das Überlegen |
| Vokativ |
recogitande
|
Überlegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitandus
|
recogitanda
|
recogitandum
|
| Genitiv |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitandi
|
| Dativ |
recogitando
|
recogitandae
|
recogitando
|
| Akkusativ |
recogitandum
|
recogitandam
|
recogitandum
|
| Ablativ |
recogitando
|
recogitanda
|
recogitando
|
| Vokativ |
recogitande
|
recogitanda
|
recogitandum
|
Plural
| Nominativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
| Genitiv |
recogitandorum
|
recogitandarum
|
recogitandorum
|
| Dativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Akkusativ |
recogitandos
|
recogitandas
|
recogitanda
|
| Ablativ |
recogitandis
|
recogitandis
|
recogitandis
|
| Vokativ |
recogitandi
|
recogitandae
|
recogitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
| Genitiv |
recogitantis
|
recogitantis
|
recogitantis
|
| Dativ |
recogitanti
|
recogitanti
|
recogitanti
|
| Akkusativ |
recogitantem
|
recogitantem
|
recogitans
|
| Ablativ |
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
recogitanti recogitante
|
| Vokativ |
recogitans
|
recogitans
|
recogitans
|
Plural
| Nominativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Genitiv |
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
recogitantium recogitantum
|
| Dativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Akkusativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
| Ablativ |
recogitantibus
|
recogitantibus
|
recogitantibus
|
| Vokativ |
recogitantes
|
recogitantes
|
recogitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitatus
|
recogitata
|
recogitatum
|
| Genitiv |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitati
|
| Dativ |
recogitato
|
recogitatae
|
recogitato
|
| Akkusativ |
recogitatum
|
recogitatam
|
recogitatum
|
| Ablativ |
recogitato
|
recogitata
|
recogitato
|
| Vokativ |
recogitate
|
recogitata
|
recogitatum
|
Plural
| Nominativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
| Genitiv |
recogitatorum
|
recogitatarum
|
recogitatorum
|
| Dativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Akkusativ |
recogitatos
|
recogitatas
|
recogitata
|
| Ablativ |
recogitatis
|
recogitatis
|
recogitatis
|
| Vokativ |
recogitati
|
recogitatae
|
recogitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recogitaturus
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
| Genitiv |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitaturi
|
| Dativ |
recogitaturo
|
recogitaturae
|
recogitaturo
|
| Akkusativ |
recogitaturum
|
recogitaturam
|
recogitaturum
|
| Ablativ |
recogitaturo
|
recogitatura
|
recogitaturo
|
| Vokativ |
recogitature
|
recogitatura
|
recogitaturum
|
Plural
| Nominativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
| Genitiv |
recogitaturorum
|
recogitaturarum
|
recogitaturorum
|
| Dativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Akkusativ |
recogitaturos
|
recogitaturas
|
recogitatura
|
| Ablativ |
recogitaturis
|
recogitaturis
|
recogitaturis
|
| Vokativ |
recogitaturi
|
recogitaturae
|
recogitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
recogitatum
|
recogitatu
|