Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
ich stelle wieder her |
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
du stellst wieder her |
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
er/sie/es stellt wieder her |
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
wir stellen wieder her |
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
ihr stellt wieder her |
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
sie stellen wieder her |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
ich werde wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
du wirst wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
er/sie/es wird wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
wir werden wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
ihr werdet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
sie werden wiederhergestellt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
ich stelle wieder her |
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
du stellest wieder her |
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
er/sie/es stelle wieder her |
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
wir stellen wieder her |
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
ihr stellet wieder her |
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
sie stellen wieder her |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
ich werde wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
du werdest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
er/sie/es werde wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
wir werden wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
ihr werdet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
sie werden wiederhergestellt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
ich stellte wieder her |
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
du stelltest wieder her |
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
er/sie/es stellte wieder her |
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
wir stellten wieder her |
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
ihr stelltet wieder her |
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
sie stellten wieder her |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
ich wurde wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
du wurdest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
er/sie/es wurde wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
wir wurden wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
ihr wurdet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
sie wurden wiederhergestellt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
ich stellte wieder her |
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
du stelltest wieder her |
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
er/sie/es stellte wieder her |
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
wir stellten wieder her |
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
ihr stelltet wieder her |
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
sie stellten wieder her |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
ich würde wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
du würdest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
er/sie/es würde wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
wir würden wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
ihr würdet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
sie würden wiederhergestellt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
ich werde wiederherstellen |
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
du wirst wiederherstellen |
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
er/sie/es wird wiederherstellen |
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
wir werden wiederherstellen |
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
ihr werdet wiederherstellen |
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
sie werden wiederherstellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
ich werde wiederhergestellt werden |
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
du wirst wiederhergestellt werden |
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
er/sie/es wird wiederhergestellt werden |
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
wir werden wiederhergestellt werden |
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
ihr werdet wiederhergestellt werden |
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
sie werden wiederhergestellt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
ich habe wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
du hast wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
er/sie/es hat wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
wir haben wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
ihr habt wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
sie haben wiederhergestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
ich bin wiederhergestellt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
du bist wiederhergestellt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
er/sie/es ist wiederhergestellt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
wir sind wiederhergestellt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
ihr seid wiederhergestellt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
sie sind wiederhergestellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
ich habe wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du habest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es habe wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir haben wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr habet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie haben wiederhergestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
ich sei wiederhergestellt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
du seiest wiederhergestellt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
er/sie/es sei wiederhergestellt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
wir seien wiederhergestellt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
ihr seiet wiederhergestellt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
sie seien wiederhergestellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
ich hatte wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
du hattest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
er/sie/es hatte wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
wir hatten wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
ihr hattet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
sie hatten wiederhergestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
ich war wiederhergestellt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
du warst wiederhergestellt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
er/sie/es war wiederhergestellt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
wir waren wiederhergestellt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
ihr wart wiederhergestellt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
sie waren wiederhergestellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
ich hätte wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
du hättest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
er/sie/es hätte wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
wir hätten wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
ihr hättet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
sie hätten wiederhergestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
ich wäre wiederhergestellt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
du wärest wiederhergestellt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
er/sie/es wäre wiederhergestellt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
wir wären wiederhergestellt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
ihr wäret wiederhergestellt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
sie wären wiederhergestellt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
ich werde wiederhergestellt haben |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du wirst wiederhergestellt haben |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es wird wiederhergestellt haben |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir werden wiederhergestellt haben |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr werdet wiederhergestellt haben |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie werden wiederhergestellt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
ich werde wiederhergestellt worden sein |
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
du wirst wiederhergestellt worden sein |
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
er/sie/es wird wiederhergestellt worden sein |
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
wir werden wiederhergestellt worden sein |
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
ihr werdet wiederhergestellt worden sein |
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
sie werden wiederhergestellt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
wiederherstellen |
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
wiederhergestellt haben |
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
wiederherstellen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
wiederhergestellt werden |
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
wiederhergestellt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
künftig wiederhergestellt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
stelle wieder her; stell wieder her! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
stellt wieder her! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
das Wiederherstellen |
| Genitiv |
reconciliandi
|
des Wiederherstellens |
| Dativ |
reconciliando
|
dem Wiederherstellen |
| Akkusativ |
reconciliandum
|
das Wiederherstellen |
| Ablativ |
reconciliando
|
durch das Wiederherstellen |
| Vokativ |
reconciliande
|
Wiederherstellen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
ich söhne aus |
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
du söhnst aus |
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
er/sie/es söhnt aus |
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
wir söhnen aus |
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
ihr söhnt aus |
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
sie söhnen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
ich werde ausgesöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
du wirst ausgesöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
er/sie/es wird ausgesöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
wir werden ausgesöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
ihr werdet ausgesöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
sie werden ausgesöhnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
ich söhne aus |
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
du söhnest aus |
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
er/sie/es söhne aus |
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
wir söhnen aus |
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
ihr söhnet aus |
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
sie söhnen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
ich werde ausgesöhnt |
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
du werdest ausgesöhnt |
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
er/sie/es werde ausgesöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
wir werden ausgesöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
ihr werdet ausgesöhnt |
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
sie werden ausgesöhnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
ich söhnte aus |
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
du söhntest aus |
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
er/sie/es söhnte aus |
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
wir söhnten aus |
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
ihr söhntet aus |
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
sie söhnten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
ich wurde ausgesöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
du wurdest ausgesöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
er/sie/es wurde ausgesöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
wir wurden ausgesöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
ihr wurdet ausgesöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
sie wurden ausgesöhnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
ich söhnte aus |
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
du söhntest aus |
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
er/sie/es söhnte aus |
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
wir söhnten aus |
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
ihr söhntet aus |
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
sie söhnten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
ich würde ausgesöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
du würdest ausgesöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
er/sie/es würde ausgesöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
wir würden ausgesöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
ihr würdet ausgesöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
sie würden ausgesöhnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
ich werde aussöhnen |
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
du wirst aussöhnen |
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
er/sie/es wird aussöhnen |
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
wir werden aussöhnen |
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
ihr werdet aussöhnen |
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
sie werden aussöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
ich werde ausgesöhnt werden |
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
du wirst ausgesöhnt werden |
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
er/sie/es wird ausgesöhnt werden |
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
wir werden ausgesöhnt werden |
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
ihr werdet ausgesöhnt werden |
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
sie werden ausgesöhnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
ich habe ausgesöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
du hast ausgesöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
er/sie/es hat ausgesöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
wir haben ausgesöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
ihr habt ausgesöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
sie haben ausgesöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
ich bin ausgesöhnt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
du bist ausgesöhnt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
er/sie/es ist ausgesöhnt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
wir sind ausgesöhnt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
ihr seid ausgesöhnt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
sie sind ausgesöhnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
ich habe ausgesöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du habest ausgesöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es habe ausgesöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir haben ausgesöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr habet ausgesöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie haben ausgesöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
ich sei ausgesöhnt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
du seiest ausgesöhnt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
er/sie/es sei ausgesöhnt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
wir seien ausgesöhnt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
ihr seiet ausgesöhnt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
sie seien ausgesöhnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
ich hatte ausgesöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
du hattest ausgesöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
er/sie/es hatte ausgesöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
wir hatten ausgesöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
ihr hattet ausgesöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
sie hatten ausgesöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
ich war ausgesöhnt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
du warst ausgesöhnt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
er/sie/es war ausgesöhnt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
wir waren ausgesöhnt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
ihr wart ausgesöhnt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
sie waren ausgesöhnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
ich hätte ausgesöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
du hättest ausgesöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
er/sie/es hätte ausgesöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
wir hätten ausgesöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
ihr hättet ausgesöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
sie hätten ausgesöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
ich wäre ausgesöhnt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
du wärest ausgesöhnt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
er/sie/es wäre ausgesöhnt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
wir wären ausgesöhnt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
ihr wäret ausgesöhnt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
sie wären ausgesöhnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
ich werde ausgesöhnt haben |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du wirst ausgesöhnt haben |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es wird ausgesöhnt haben |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir werden ausgesöhnt haben |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr werdet ausgesöhnt haben |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie werden ausgesöhnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
ich werde ausgesöhnt worden sein |
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
du wirst ausgesöhnt worden sein |
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
er/sie/es wird ausgesöhnt worden sein |
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
wir werden ausgesöhnt worden sein |
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
ihr werdet ausgesöhnt worden sein |
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
sie werden ausgesöhnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
aussöhnen |
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
ausgesöhnt haben |
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
aussöhnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
ausgesöhnt werden |
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
ausgesöhnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
künftig ausgesöhnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
söhne aus; söhn aus! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
söhnt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
das Aussöhnen |
| Genitiv |
reconciliandi
|
des Aussöhnens |
| Dativ |
reconciliando
|
dem Aussöhnen |
| Akkusativ |
reconciliandum
|
das Aussöhnen |
| Ablativ |
reconciliando
|
durch das Aussöhnen |
| Vokativ |
reconciliande
|
Aussöhnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
ich befreunde |
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
du befreundest |
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
er/sie/es befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
wir befreunden |
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
ihr befreundet |
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
sie befreunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
ich werde befreundet |
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
du wirst befreundet |
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
er/sie/es wird befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
wir werden befreundet |
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
ihr werdet befreundet |
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
sie werden befreundet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
ich befreunde |
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
du befreundest |
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
er/sie/es befreunde |
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
wir befreunden |
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
ihr befreundet |
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
sie befreunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
ich werde befreundet |
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
du werdest befreundet |
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
er/sie/es werde befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
wir werden befreundet |
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
ihr werdet befreundet |
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
sie werden befreundet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
ich befreundete |
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
du befreundetest |
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
er/sie/es befreundete |
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
wir befreundeten |
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
ihr befreundetet |
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
sie befreundeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
ich wurde befreundet |
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
du wurdest befreundet |
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
er/sie/es wurde befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
wir wurden befreundet |
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
ihr wurdet befreundet |
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
sie wurden befreundet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
ich befreundete |
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
du befreundetest |
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
er/sie/es befreundete |
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
wir befreundeten |
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
ihr befreundetet |
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
sie befreundeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
ich würde befreundet |
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
du würdest befreundet |
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
er/sie/es würde befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
wir würden befreundet |
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
ihr würdet befreundet |
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
sie würden befreundet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
ich werde befreunden |
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
du wirst befreunden |
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
er/sie/es wird befreunden |
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
wir werden befreunden |
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
ihr werdet befreunden |
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
sie werden befreunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
ich werde befreundet werden |
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
du wirst befreundet werden |
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
er/sie/es wird befreundet werden |
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
wir werden befreundet werden |
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
ihr werdet befreundet werden |
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
sie werden befreundet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
ich habe befreundet |
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
du hast befreundet |
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
er/sie/es hat befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
wir haben befreundet |
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
ihr habt befreundet |
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
sie haben befreundet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
ich bin befreundet worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
du bist befreundet worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
er/sie/es ist befreundet worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
wir sind befreundet worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
ihr seid befreundet worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
sie sind befreundet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
ich habe befreundet |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du habest befreundet |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es habe befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir haben befreundet |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr habet befreundet |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie haben befreundet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
ich sei befreundet worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
du seiest befreundet worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
er/sie/es sei befreundet worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
wir seien befreundet worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
ihr seiet befreundet worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
sie seien befreundet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
ich hatte befreundet |
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
du hattest befreundet |
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
er/sie/es hatte befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
wir hatten befreundet |
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
ihr hattet befreundet |
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
sie hatten befreundet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
ich war befreundet worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
du warst befreundet worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
er/sie/es war befreundet worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
wir waren befreundet worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
ihr wart befreundet worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
sie waren befreundet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
ich hätte befreundet |
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
du hättest befreundet |
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
er/sie/es hätte befreundet |
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
wir hätten befreundet |
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
ihr hättet befreundet |
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
sie hätten befreundet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
ich wäre befreundet worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
du wärest befreundet worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
er/sie/es wäre befreundet worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
wir wären befreundet worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
ihr wäret befreundet worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
sie wären befreundet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
ich werde befreundet haben |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du wirst befreundet haben |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es wird befreundet haben |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir werden befreundet haben |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr werdet befreundet haben |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie werden befreundet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
ich werde befreundet worden sein |
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
du wirst befreundet worden sein |
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
er/sie/es wird befreundet worden sein |
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
wir werden befreundet worden sein |
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
ihr werdet befreundet worden sein |
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
sie werden befreundet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
befreunden |
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
befreundet haben |
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
befreunden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
befreundet werden |
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
befreundet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
künftig befreundet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
befreunde! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
befreundet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
das Befreunden |
| Genitiv |
reconciliandi
|
des Befreundens |
| Dativ |
reconciliando
|
dem Befreunden |
| Akkusativ |
reconciliandum
|
das Befreunden |
| Ablativ |
reconciliando
|
durch das Befreunden |
| Vokativ |
reconciliande
|
Befreunden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
du verbindest dich |
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
er/sie/es verbindet sich |
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
sie verbinden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
du verbindest dich |
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
er/sie/es verbinde sich |
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
sie verbinden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
|
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
ich verband mich |
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
du verbandest dich |
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
er/sie/es verband sich |
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
wir verbanden uns |
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
ihr verbandet euch |
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
sie verbanden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
ich verbände mich |
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
du verbändest dich |
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
er/sie/es verbände sich |
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
wir verbänden uns |
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
ihr verbändet euch |
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
sie verbänden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
ich werde mich verbinden |
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
du wirst dich verbinden |
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
er/sie/es wird sich verbinden |
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
wir werden uns verbinden |
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
ihr werdet euch verbinden |
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
sie werden sich verbinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
du hast dich verbunden |
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
er/sie/es hat sich verbunden |
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
ihr habt euch verbunden |
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
sie haben sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du habest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es habe sich verbunden |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr habet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie haben sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
ich hatte mich verbunden |
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
du hattest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
er/sie/es hatte sich verbunden |
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
wir hatten uns verbunden |
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
ihr hattet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
sie hatten sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
ich hätte mich verbunden |
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
du hättest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
er/sie/es hätte sich verbunden |
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
wir hätten uns verbunden |
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
ihr hättet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
sie hätten sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
ich werde mich verbunden haben |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du wirst dich verbunden haben |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es wird sich verbunden haben |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir werden uns verbunden haben |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr werdet euch verbunden haben |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie werden sich verbunden haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
sich verbinden |
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
sich verbunden haben |
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
sich verbinden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
verbinde dich! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
verbindet euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
das Sich verbinden |
| Genitiv |
reconciliandi
|
des Sich verbindens |
| Dativ |
reconciliando
|
dem Sich verbinden |
| Akkusativ |
reconciliandum
|
das Sich verbinden |
| Ablativ |
reconciliando
|
durch das Sich verbinden |
| Vokativ |
reconciliande
|
Sich verbinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
ich versöhne |
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
du versöhnst |
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
er/sie/es versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
wir versöhnen |
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
ihr versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
sie versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
ich werde versöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
du wirst versöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
er/sie/es wird versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
wir werden versöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
ihr werdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
sie werden versöhnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
ich versöhne |
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
du versöhnest |
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
er/sie/es versöhne |
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
wir versöhnen |
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
ihr versöhnet |
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
sie versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
ich werde versöhnt |
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
du werdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
er/sie/es werde versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
wir werden versöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
ihr werdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
sie werden versöhnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
ich versöhnte |
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
du versöhntest |
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
er/sie/es versöhnte |
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
wir versöhnten |
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
ihr versöhntet |
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
sie versöhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
ich wurde versöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
du wurdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
er/sie/es wurde versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
wir wurden versöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
ihr wurdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
sie wurden versöhnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
ich versöhnte |
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
du versöhntest |
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
er/sie/es versöhnte |
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
wir versöhnten |
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
ihr versöhntet |
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
sie versöhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
ich würde versöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
du würdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
er/sie/es würde versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
wir würden versöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
ihr würdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
sie würden versöhnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
ich werde versöhnen |
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
du wirst versöhnen |
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
er/sie/es wird versöhnen |
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
wir werden versöhnen |
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
ihr werdet versöhnen |
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
sie werden versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
ich werde versöhnt werden |
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
du wirst versöhnt werden |
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
er/sie/es wird versöhnt werden |
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
wir werden versöhnt werden |
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
ihr werdet versöhnt werden |
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
sie werden versöhnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
ich habe versöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
du hast versöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
er/sie/es hat versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
wir haben versöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
ihr habt versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
sie haben versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
ich bin versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
du bist versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
er/sie/es ist versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
wir sind versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
ihr seid versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
sie sind versöhnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
ich habe versöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du habest versöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es habe versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir haben versöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr habet versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie haben versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
ich sei versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
du seiest versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
er/sie/es sei versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
wir seien versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
ihr seiet versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
sie seien versöhnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
ich hatte versöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
du hattest versöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
er/sie/es hatte versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
wir hatten versöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
ihr hattet versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
sie hatten versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
ich war versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
du warst versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
er/sie/es war versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
wir waren versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
ihr wart versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
sie waren versöhnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
ich hätte versöhnt |
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
du hättest versöhnt |
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
er/sie/es hätte versöhnt |
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
wir hätten versöhnt |
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
ihr hättet versöhnt |
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
sie hätten versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
ich wäre versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
du wärest versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
er/sie/es wäre versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
wir wären versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
ihr wäret versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
sie wären versöhnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
ich werde versöhnt haben |
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
du wirst versöhnt haben |
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
er/sie/es wird versöhnt haben |
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
wir werden versöhnt haben |
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
ihr werdet versöhnt haben |
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
sie werden versöhnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
ich werde versöhnt worden sein |
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
du wirst versöhnt worden sein |
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
er/sie/es wird versöhnt worden sein |
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
wir werden versöhnt worden sein |
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
ihr werdet versöhnt worden sein |
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
sie werden versöhnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
versöhnen |
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
versöhnt haben |
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
versöhnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
versöhnt werden |
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
versöhnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
künftig versöhnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
versöhne; versöhn! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
versöhnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
das Versöhnen |
| Genitiv |
reconciliandi
|
des Versöhnens |
| Dativ |
reconciliando
|
dem Versöhnen |
| Akkusativ |
reconciliandum
|
das Versöhnen |
| Ablativ |
reconciliando
|
durch das Versöhnen |
| Vokativ |
reconciliande
|
Versöhnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
|
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
|
| Dativ |
reconciliando
|
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
|
| Ablativ |
reconciliando
|
|
| Vokativ |
reconciliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
|
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
|
| Dativ |
reconciliando
|
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
|
| Ablativ |
reconciliando
|
|
| Vokativ |
reconciliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
|
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
|
| Dativ |
reconciliando
|
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
|
| Ablativ |
reconciliando
|
|
| Vokativ |
reconciliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilio
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilias
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliatis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilior
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaris reconciliare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliem
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilies
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliet
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconcilietis
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconcilier
|
|
| 2. Person Singular |
reconcilieris reconciliere
|
|
| 3. Person Singular |
reconcilietur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliemur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliemini
|
|
| 3. Person Plural |
reconcilientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabam
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabas
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabar
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabaris reconciliabare
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliares
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaret
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliarer
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliareris reconciliarere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabo
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliabis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliabor
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaberis reconciliabere
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavi
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliavit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverunt reconciliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliavero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reconciliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reconciliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reconciliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reconciliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reconciliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reconciliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reconciliari reconciliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reconciliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reconciliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reconcilia
|
! |
| 2. Person Plural |
reconciliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reconciliato
|
| 3. Person Singular |
reconciliato
|
| 2. Person Plural |
reconciliatote
|
| 3. Person Plural |
reconcilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reconciliare
|
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
|
| Dativ |
reconciliando
|
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
|
| Ablativ |
reconciliando
|
|
| Vokativ |
reconciliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliandus
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
| Genitiv |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconciliandi
|
| Dativ |
reconciliando
|
reconciliandae
|
reconciliando
|
| Akkusativ |
reconciliandum
|
reconciliandam
|
reconciliandum
|
| Ablativ |
reconciliando
|
reconcilianda
|
reconciliando
|
| Vokativ |
reconciliande
|
reconcilianda
|
reconciliandum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
| Genitiv |
reconciliandorum
|
reconciliandarum
|
reconciliandorum
|
| Dativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Akkusativ |
reconciliandos
|
reconciliandas
|
reconcilianda
|
| Ablativ |
reconciliandis
|
reconciliandis
|
reconciliandis
|
| Vokativ |
reconciliandi
|
reconciliandae
|
reconcilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
| Genitiv |
reconciliantis
|
reconciliantis
|
reconciliantis
|
| Dativ |
reconcilianti
|
reconcilianti
|
reconcilianti
|
| Akkusativ |
reconciliantem
|
reconciliantem
|
reconcilians
|
| Ablativ |
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
reconcilianti reconciliante
|
| Vokativ |
reconcilians
|
reconcilians
|
reconcilians
|
Plural
| Nominativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Genitiv |
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
reconciliantium reconciliantum
|
| Dativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Akkusativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
| Ablativ |
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
reconciliantibus
|
| Vokativ |
reconciliantes
|
reconciliantes
|
reconciliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliatus
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
| Genitiv |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliati
|
| Dativ |
reconciliato
|
reconciliatae
|
reconciliato
|
| Akkusativ |
reconciliatum
|
reconciliatam
|
reconciliatum
|
| Ablativ |
reconciliato
|
reconciliata
|
reconciliato
|
| Vokativ |
reconciliate
|
reconciliata
|
reconciliatum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
| Genitiv |
reconciliatorum
|
reconciliatarum
|
reconciliatorum
|
| Dativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Akkusativ |
reconciliatos
|
reconciliatas
|
reconciliata
|
| Ablativ |
reconciliatis
|
reconciliatis
|
reconciliatis
|
| Vokativ |
reconciliati
|
reconciliatae
|
reconciliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reconciliaturus
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
| Genitiv |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliaturi
|
| Dativ |
reconciliaturo
|
reconciliaturae
|
reconciliaturo
|
| Akkusativ |
reconciliaturum
|
reconciliaturam
|
reconciliaturum
|
| Ablativ |
reconciliaturo
|
reconciliatura
|
reconciliaturo
|
| Vokativ |
reconciliature
|
reconciliatura
|
reconciliaturum
|
Plural
| Nominativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
| Genitiv |
reconciliaturorum
|
reconciliaturarum
|
reconciliaturorum
|
| Dativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Akkusativ |
reconciliaturos
|
reconciliaturas
|
reconciliatura
|
| Ablativ |
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
reconciliaturis
|
| Vokativ |
reconciliaturi
|
reconciliaturae
|
reconciliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reconciliatum
|
reconciliatu
|