Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastino
|
ich schiebe auf |
| 2. Person Singular |
recrastinas
|
du schiebst auf |
| 3. Person Singular |
recrastinat
|
er/sie/es schiebt auf |
| 1. Person Plural |
recrastinamus
|
wir schieben auf |
| 2. Person Plural |
recrastinatis
|
ihr schiebt auf |
| 3. Person Plural |
recrastinant
|
sie schieben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinor
|
ich werde aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinaris recrastinare
|
du wirst aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinatur
|
er/sie/es wird aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinamur
|
wir werden aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinamini
|
ihr werdet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinantur
|
sie werden aufgeschoben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinem
|
ich schiebe auf |
| 2. Person Singular |
recrastines
|
du schiebest auf |
| 3. Person Singular |
recrastinet
|
er/sie/es schiebe auf |
| 1. Person Plural |
recrastinemus
|
wir schieben auf |
| 2. Person Plural |
recrastinetis
|
ihr schiebet auf |
| 3. Person Plural |
recrastinent
|
sie schieben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastiner
|
ich werde aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
recrastineris recrastinere
|
du werdest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinetur
|
er/sie/es werde aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinemur
|
wir werden aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinemini
|
ihr werdet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinentur
|
sie werden aufgeschoben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinabam
|
ich schob auf |
| 2. Person Singular |
recrastinabas
|
du schobst auf |
| 3. Person Singular |
recrastinabat
|
er/sie/es schob auf |
| 1. Person Plural |
recrastinabamus
|
wir schoben auf |
| 2. Person Plural |
recrastinabatis
|
ihr schobt auf |
| 3. Person Plural |
recrastinabant
|
sie schoben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinabar
|
ich wurde aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinabaris recrastinabare
|
du wurdest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinabatur
|
er/sie/es wurde aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinabamur
|
wir wurden aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinabamini
|
ihr wurdet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinabantur
|
sie wurden aufgeschoben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinarem
|
ich schöbe auf |
| 2. Person Singular |
recrastinares
|
du schöbest auf |
| 3. Person Singular |
recrastinaret
|
er/sie/es schöbe auf |
| 1. Person Plural |
recrastinaremus
|
wir schöben auf |
| 2. Person Plural |
recrastinaretis
|
ihr schöbet auf |
| 3. Person Plural |
recrastinarent
|
sie schöben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinarer
|
ich würde aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinareris recrastinarere
|
du würdest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinaretur
|
er/sie/es würde aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinaremur
|
wir würden aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinaremini
|
ihr würdet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinarentur
|
sie würden aufgeschoben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinabo
|
ich werde aufschieben |
| 2. Person Singular |
recrastinabis
|
du wirst aufschieben |
| 3. Person Singular |
recrastinabit
|
er/sie/es wird aufschieben |
| 1. Person Plural |
recrastinabimus
|
wir werden aufschieben |
| 2. Person Plural |
recrastinabitis
|
ihr werdet aufschieben |
| 3. Person Plural |
recrastinabunt
|
sie werden aufschieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinabor
|
ich werde aufgeschoben werden |
| 2. Person Singular |
recrastinaberis recrastinabere
|
du wirst aufgeschoben werden |
| 3. Person Singular |
recrastinabitur
|
er/sie/es wird aufgeschoben werden |
| 1. Person Plural |
recrastinabimur
|
wir werden aufgeschoben werden |
| 2. Person Plural |
recrastinabimini
|
ihr werdet aufgeschoben werden |
| 3. Person Plural |
recrastinabuntur
|
sie werden aufgeschoben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinavi
|
ich habe aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinavisti
|
du hast aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinavit
|
er/sie/es hat aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinavimus
|
wir haben aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinavistis
|
ihr habt aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinaverunt recrastinavere
|
sie haben aufgeschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus sum
|
ich bin aufgeschoben worden |
| 2. Person Singular |
recrastinatus es
|
du bist aufgeschoben worden |
| 3. Person Singular |
recrastinatus est
|
er/sie/es ist aufgeschoben worden |
| 1. Person Plural |
recrastinati sumus
|
wir sind aufgeschoben worden |
| 2. Person Plural |
recrastinati estis
|
ihr seid aufgeschoben worden |
| 3. Person Plural |
recrastinati sunt
|
sie sind aufgeschoben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinaverim
|
ich habe aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinaveris
|
du habest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinaverit
|
er/sie/es habe aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinaverimus
|
wir haben aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinaveritis
|
ihr habet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinaverint
|
sie haben aufgeschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus sim
|
ich sei aufgeschoben worden |
| 2. Person Singular |
recrastinatus sis
|
du seiest aufgeschoben worden |
| 3. Person Singular |
recrastinatus sit
|
er/sie/es sei aufgeschoben worden |
| 1. Person Plural |
recrastinati simus
|
wir seien aufgeschoben worden |
| 2. Person Plural |
recrastinati sitis
|
ihr seiet aufgeschoben worden |
| 3. Person Plural |
recrastinati sint
|
sie seien aufgeschoben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinaveram
|
ich hatte aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinaveras
|
du hattest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinaverat
|
er/sie/es hatte aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinaveramus
|
wir hatten aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinaveratis
|
ihr hattet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinaverant
|
sie hatten aufgeschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus eram
|
ich war aufgeschoben worden |
| 2. Person Singular |
recrastinatus eras
|
du warst aufgeschoben worden |
| 3. Person Singular |
recrastinatus erat
|
er/sie/es war aufgeschoben worden |
| 1. Person Plural |
recrastinati eramus
|
wir waren aufgeschoben worden |
| 2. Person Plural |
recrastinati eratis
|
ihr wart aufgeschoben worden |
| 3. Person Plural |
recrastinati erant
|
sie waren aufgeschoben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinavissem
|
ich hätte aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinavisses
|
du hättest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinavisset
|
er/sie/es hätte aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinavissemus
|
wir hätten aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinavissetis
|
ihr hättet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinavissent
|
sie hätten aufgeschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus essem
|
ich wäre aufgeschoben worden |
| 2. Person Singular |
recrastinatus esses
|
du wärest aufgeschoben worden |
| 3. Person Singular |
recrastinatus esset
|
er/sie/es wäre aufgeschoben worden |
| 1. Person Plural |
recrastinati essemus
|
wir wären aufgeschoben worden |
| 2. Person Plural |
recrastinati essetis
|
ihr wäret aufgeschoben worden |
| 3. Person Plural |
recrastinati essent
|
sie wären aufgeschoben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinavero
|
ich werde aufgeschoben haben |
| 2. Person Singular |
recrastinaveris
|
du wirst aufgeschoben haben |
| 3. Person Singular |
recrastinaverit
|
er/sie/es wird aufgeschoben haben |
| 1. Person Plural |
recrastinaverimus
|
wir werden aufgeschoben haben |
| 2. Person Plural |
recrastinaveritis
|
ihr werdet aufgeschoben haben |
| 3. Person Plural |
recrastinaverint
|
sie werden aufgeschoben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus ero
|
ich werde aufgeschoben worden sein |
| 2. Person Singular |
recrastinatus eris
|
du wirst aufgeschoben worden sein |
| 3. Person Singular |
recrastinatus erit
|
er/sie/es wird aufgeschoben worden sein |
| 1. Person Plural |
recrastinati erimus
|
wir werden aufgeschoben worden sein |
| 2. Person Plural |
recrastinati eritis
|
ihr werdet aufgeschoben worden sein |
| 3. Person Plural |
recrastinati erunt
|
sie werden aufgeschoben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recrastinare
|
aufschieben |
| Vorzeitigkeit |
recrastinavisse
|
aufgeschoben haben |
| Nachzeitigkeit |
recrastinaturum esse
|
aufschieben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recrastinari recrastinarier
|
aufgeschoben werden |
| Vorzeitigkeit |
recrastinatum esse
|
aufgeschoben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
recrastinatum iri
|
künftig aufgeschoben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
recrastina
|
schiebe auf; schieb auf! |
| 2. Person Plural |
recrastinate
|
schiebt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
recrastinato
|
| 3. Person Singular |
recrastinato
|
| 2. Person Plural |
recrastinatote
|
| 3. Person Plural |
recrastinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
recrastinare
|
das Aufschieben |
| Genitiv |
recrastinandi
|
des Aufschiebens |
| Dativ |
recrastinando
|
dem Aufschieben |
| Akkusativ |
recrastinandum
|
das Aufschieben |
| Ablativ |
recrastinando
|
durch das Aufschieben |
| Vokativ |
recrastinande
|
Aufschieben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recrastinandus
|
recrastinanda
|
recrastinandum
|
| Genitiv |
recrastinandi
|
recrastinandae
|
recrastinandi
|
| Dativ |
recrastinando
|
recrastinandae
|
recrastinando
|
| Akkusativ |
recrastinandum
|
recrastinandam
|
recrastinandum
|
| Ablativ |
recrastinando
|
recrastinanda
|
recrastinando
|
| Vokativ |
recrastinande
|
recrastinanda
|
recrastinandum
|
Plural
| Nominativ |
recrastinandi
|
recrastinandae
|
recrastinanda
|
| Genitiv |
recrastinandorum
|
recrastinandarum
|
recrastinandorum
|
| Dativ |
recrastinandis
|
recrastinandis
|
recrastinandis
|
| Akkusativ |
recrastinandos
|
recrastinandas
|
recrastinanda
|
| Ablativ |
recrastinandis
|
recrastinandis
|
recrastinandis
|
| Vokativ |
recrastinandi
|
recrastinandae
|
recrastinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recrastinans
|
recrastinans
|
recrastinans
|
| Genitiv |
recrastinantis
|
recrastinantis
|
recrastinantis
|
| Dativ |
recrastinanti
|
recrastinanti
|
recrastinanti
|
| Akkusativ |
recrastinantem
|
recrastinantem
|
recrastinans
|
| Ablativ |
recrastinanti recrastinante
|
recrastinanti recrastinante
|
recrastinanti recrastinante
|
| Vokativ |
recrastinans
|
recrastinans
|
recrastinans
|
Plural
| Nominativ |
recrastinantes
|
recrastinantes
|
recrastinantia
|
| Genitiv |
recrastinantium recrastinantum
|
recrastinantium recrastinantum
|
recrastinantium recrastinantum
|
| Dativ |
recrastinantibus
|
recrastinantibus
|
recrastinantibus
|
| Akkusativ |
recrastinantes
|
recrastinantes
|
recrastinantia
|
| Ablativ |
recrastinantibus
|
recrastinantibus
|
recrastinantibus
|
| Vokativ |
recrastinantes
|
recrastinantes
|
recrastinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recrastinatus
|
recrastinata
|
recrastinatum
|
| Genitiv |
recrastinati
|
recrastinatae
|
recrastinati
|
| Dativ |
recrastinato
|
recrastinatae
|
recrastinato
|
| Akkusativ |
recrastinatum
|
recrastinatam
|
recrastinatum
|
| Ablativ |
recrastinato
|
recrastinata
|
recrastinato
|
| Vokativ |
recrastinate
|
recrastinata
|
recrastinatum
|
Plural
| Nominativ |
recrastinati
|
recrastinatae
|
recrastinata
|
| Genitiv |
recrastinatorum
|
recrastinatarum
|
recrastinatorum
|
| Dativ |
recrastinatis
|
recrastinatis
|
recrastinatis
|
| Akkusativ |
recrastinatos
|
recrastinatas
|
recrastinata
|
| Ablativ |
recrastinatis
|
recrastinatis
|
recrastinatis
|
| Vokativ |
recrastinati
|
recrastinatae
|
recrastinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recrastinaturus
|
recrastinatura
|
recrastinaturum
|
| Genitiv |
recrastinaturi
|
recrastinaturae
|
recrastinaturi
|
| Dativ |
recrastinaturo
|
recrastinaturae
|
recrastinaturo
|
| Akkusativ |
recrastinaturum
|
recrastinaturam
|
recrastinaturum
|
| Ablativ |
recrastinaturo
|
recrastinatura
|
recrastinaturo
|
| Vokativ |
recrastinature
|
recrastinatura
|
recrastinaturum
|
Plural
| Nominativ |
recrastinaturi
|
recrastinaturae
|
recrastinatura
|
| Genitiv |
recrastinaturorum
|
recrastinaturarum
|
recrastinaturorum
|
| Dativ |
recrastinaturis
|
recrastinaturis
|
recrastinaturis
|
| Akkusativ |
recrastinaturos
|
recrastinaturas
|
recrastinatura
|
| Ablativ |
recrastinaturis
|
recrastinaturis
|
recrastinaturis
|
| Vokativ |
recrastinaturi
|
recrastinaturae
|
recrastinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
recrastinatum
|
recrastinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastino
|
ich verschiebe |
| 2. Person Singular |
recrastinas
|
du verschiebst |
| 3. Person Singular |
recrastinat
|
er/sie/es verschiebt |
| 1. Person Plural |
recrastinamus
|
wir verschieben |
| 2. Person Plural |
recrastinatis
|
ihr verschiebt |
| 3. Person Plural |
recrastinant
|
sie verschieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinor
|
ich werde verschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinaris recrastinare
|
du wirst verschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinatur
|
er/sie/es wird verschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinamur
|
wir werden verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinamini
|
ihr werdet verschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinantur
|
sie werden verschoben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinem
|
ich verschiebe |
| 2. Person Singular |
recrastines
|
du verschiebest |
| 3. Person Singular |
recrastinet
|
er/sie/es verschiebe |
| 1. Person Plural |
recrastinemus
|
wir verschieben |
| 2. Person Plural |
recrastinetis
|
ihr verschiebet |
| 3. Person Plural |
recrastinent
|
sie verschieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastiner
|
ich werde verschoben |
| 2. Person Singular |
recrastineris recrastinere
|
du werdest verschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinetur
|
er/sie/es werde verschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinemur
|
wir werden verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinemini
|
ihr werdet verschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinentur
|
sie werden verschoben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinabam
|
ich verschob |
| 2. Person Singular |
recrastinabas
|
du verschobst |
| 3. Person Singular |
recrastinabat
|
er/sie/es verschob |
| 1. Person Plural |
recrastinabamus
|
wir verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinabatis
|
ihr verschobt |
| 3. Person Plural |
recrastinabant
|
sie verschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinabar
|
ich wurde verschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinabaris recrastinabare
|
du wurdest verschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinabatur
|
er/sie/es wurde verschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinabamur
|
wir wurden verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinabamini
|
ihr wurdet verschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinabantur
|
sie wurden verschoben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinarem
|
ich verschöbe |
| 2. Person Singular |
recrastinares
|
du verschöbest |
| 3. Person Singular |
recrastinaret
|
er/sie/es verschöbe |
| 1. Person Plural |
recrastinaremus
|
wir verschöben |
| 2. Person Plural |
recrastinaretis
|
ihr verschöbet |
| 3. Person Plural |
recrastinarent
|
sie verschöben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinarer
|
ich würde verschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinareris recrastinarere
|
du würdest verschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinaretur
|
er/sie/es würde verschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinaremur
|
wir würden verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinaremini
|
ihr würdet verschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinarentur
|
sie würden verschoben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinabo
|
ich werde verschieben |
| 2. Person Singular |
recrastinabis
|
du wirst verschieben |
| 3. Person Singular |
recrastinabit
|
er/sie/es wird verschieben |
| 1. Person Plural |
recrastinabimus
|
wir werden verschieben |
| 2. Person Plural |
recrastinabitis
|
ihr werdet verschieben |
| 3. Person Plural |
recrastinabunt
|
sie werden verschieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinabor
|
ich werde verschoben werden |
| 2. Person Singular |
recrastinaberis recrastinabere
|
du wirst verschoben werden |
| 3. Person Singular |
recrastinabitur
|
er/sie/es wird verschoben werden |
| 1. Person Plural |
recrastinabimur
|
wir werden verschoben werden |
| 2. Person Plural |
recrastinabimini
|
ihr werdet verschoben werden |
| 3. Person Plural |
recrastinabuntur
|
sie werden verschoben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinavi
|
ich habe verschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinavisti
|
du hast verschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinavit
|
er/sie/es hat verschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinavimus
|
wir haben verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinavistis
|
ihr habt verschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinaverunt recrastinavere
|
sie haben verschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus sum
|
ich bin verschoben worden |
| 2. Person Singular |
recrastinatus es
|
du bist verschoben worden |
| 3. Person Singular |
recrastinatus est
|
er/sie/es ist verschoben worden |
| 1. Person Plural |
recrastinati sumus
|
wir sind verschoben worden |
| 2. Person Plural |
recrastinati estis
|
ihr seid verschoben worden |
| 3. Person Plural |
recrastinati sunt
|
sie sind verschoben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinaverim
|
ich habe verschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinaveris
|
du habest verschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinaverit
|
er/sie/es habe verschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinaverimus
|
wir haben verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinaveritis
|
ihr habet verschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinaverint
|
sie haben verschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus sim
|
ich sei verschoben worden |
| 2. Person Singular |
recrastinatus sis
|
du seiest verschoben worden |
| 3. Person Singular |
recrastinatus sit
|
er/sie/es sei verschoben worden |
| 1. Person Plural |
recrastinati simus
|
wir seien verschoben worden |
| 2. Person Plural |
recrastinati sitis
|
ihr seiet verschoben worden |
| 3. Person Plural |
recrastinati sint
|
sie seien verschoben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinaveram
|
ich hatte verschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinaveras
|
du hattest verschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinaverat
|
er/sie/es hatte verschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinaveramus
|
wir hatten verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinaveratis
|
ihr hattet verschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinaverant
|
sie hatten verschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus eram
|
ich war verschoben worden |
| 2. Person Singular |
recrastinatus eras
|
du warst verschoben worden |
| 3. Person Singular |
recrastinatus erat
|
er/sie/es war verschoben worden |
| 1. Person Plural |
recrastinati eramus
|
wir waren verschoben worden |
| 2. Person Plural |
recrastinati eratis
|
ihr wart verschoben worden |
| 3. Person Plural |
recrastinati erant
|
sie waren verschoben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinavissem
|
ich hätte verschoben |
| 2. Person Singular |
recrastinavisses
|
du hättest verschoben |
| 3. Person Singular |
recrastinavisset
|
er/sie/es hätte verschoben |
| 1. Person Plural |
recrastinavissemus
|
wir hätten verschoben |
| 2. Person Plural |
recrastinavissetis
|
ihr hättet verschoben |
| 3. Person Plural |
recrastinavissent
|
sie hätten verschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus essem
|
ich wäre verschoben worden |
| 2. Person Singular |
recrastinatus esses
|
du wärest verschoben worden |
| 3. Person Singular |
recrastinatus esset
|
er/sie/es wäre verschoben worden |
| 1. Person Plural |
recrastinati essemus
|
wir wären verschoben worden |
| 2. Person Plural |
recrastinati essetis
|
ihr wäret verschoben worden |
| 3. Person Plural |
recrastinati essent
|
sie wären verschoben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinavero
|
ich werde verschoben haben |
| 2. Person Singular |
recrastinaveris
|
du wirst verschoben haben |
| 3. Person Singular |
recrastinaverit
|
er/sie/es wird verschoben haben |
| 1. Person Plural |
recrastinaverimus
|
wir werden verschoben haben |
| 2. Person Plural |
recrastinaveritis
|
ihr werdet verschoben haben |
| 3. Person Plural |
recrastinaverint
|
sie werden verschoben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
recrastinatus ero
|
ich werde verschoben worden sein |
| 2. Person Singular |
recrastinatus eris
|
du wirst verschoben worden sein |
| 3. Person Singular |
recrastinatus erit
|
er/sie/es wird verschoben worden sein |
| 1. Person Plural |
recrastinati erimus
|
wir werden verschoben worden sein |
| 2. Person Plural |
recrastinati eritis
|
ihr werdet verschoben worden sein |
| 3. Person Plural |
recrastinati erunt
|
sie werden verschoben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recrastinare
|
verschieben |
| Vorzeitigkeit |
recrastinavisse
|
verschoben haben |
| Nachzeitigkeit |
recrastinaturum esse
|
verschieben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
recrastinari recrastinarier
|
verschoben werden |
| Vorzeitigkeit |
recrastinatum esse
|
verschoben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
recrastinatum iri
|
künftig verschoben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
recrastina
|
verschiebe; verschieb! |
| 2. Person Plural |
recrastinate
|
verschiebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
recrastinato
|
| 3. Person Singular |
recrastinato
|
| 2. Person Plural |
recrastinatote
|
| 3. Person Plural |
recrastinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
recrastinare
|
das Verschieben |
| Genitiv |
recrastinandi
|
des Verschiebens |
| Dativ |
recrastinando
|
dem Verschieben |
| Akkusativ |
recrastinandum
|
das Verschieben |
| Ablativ |
recrastinando
|
durch das Verschieben |
| Vokativ |
recrastinande
|
Verschieben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recrastinandus
|
recrastinanda
|
recrastinandum
|
| Genitiv |
recrastinandi
|
recrastinandae
|
recrastinandi
|
| Dativ |
recrastinando
|
recrastinandae
|
recrastinando
|
| Akkusativ |
recrastinandum
|
recrastinandam
|
recrastinandum
|
| Ablativ |
recrastinando
|
recrastinanda
|
recrastinando
|
| Vokativ |
recrastinande
|
recrastinanda
|
recrastinandum
|
Plural
| Nominativ |
recrastinandi
|
recrastinandae
|
recrastinanda
|
| Genitiv |
recrastinandorum
|
recrastinandarum
|
recrastinandorum
|
| Dativ |
recrastinandis
|
recrastinandis
|
recrastinandis
|
| Akkusativ |
recrastinandos
|
recrastinandas
|
recrastinanda
|
| Ablativ |
recrastinandis
|
recrastinandis
|
recrastinandis
|
| Vokativ |
recrastinandi
|
recrastinandae
|
recrastinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recrastinans
|
recrastinans
|
recrastinans
|
| Genitiv |
recrastinantis
|
recrastinantis
|
recrastinantis
|
| Dativ |
recrastinanti
|
recrastinanti
|
recrastinanti
|
| Akkusativ |
recrastinantem
|
recrastinantem
|
recrastinans
|
| Ablativ |
recrastinanti recrastinante
|
recrastinanti recrastinante
|
recrastinanti recrastinante
|
| Vokativ |
recrastinans
|
recrastinans
|
recrastinans
|
Plural
| Nominativ |
recrastinantes
|
recrastinantes
|
recrastinantia
|
| Genitiv |
recrastinantium recrastinantum
|
recrastinantium recrastinantum
|
recrastinantium recrastinantum
|
| Dativ |
recrastinantibus
|
recrastinantibus
|
recrastinantibus
|
| Akkusativ |
recrastinantes
|
recrastinantes
|
recrastinantia
|
| Ablativ |
recrastinantibus
|
recrastinantibus
|
recrastinantibus
|
| Vokativ |
recrastinantes
|
recrastinantes
|
recrastinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recrastinatus
|
recrastinata
|
recrastinatum
|
| Genitiv |
recrastinati
|
recrastinatae
|
recrastinati
|
| Dativ |
recrastinato
|
recrastinatae
|
recrastinato
|
| Akkusativ |
recrastinatum
|
recrastinatam
|
recrastinatum
|
| Ablativ |
recrastinato
|
recrastinata
|
recrastinato
|
| Vokativ |
recrastinate
|
recrastinata
|
recrastinatum
|
Plural
| Nominativ |
recrastinati
|
recrastinatae
|
recrastinata
|
| Genitiv |
recrastinatorum
|
recrastinatarum
|
recrastinatorum
|
| Dativ |
recrastinatis
|
recrastinatis
|
recrastinatis
|
| Akkusativ |
recrastinatos
|
recrastinatas
|
recrastinata
|
| Ablativ |
recrastinatis
|
recrastinatis
|
recrastinatis
|
| Vokativ |
recrastinati
|
recrastinatae
|
recrastinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
recrastinaturus
|
recrastinatura
|
recrastinaturum
|
| Genitiv |
recrastinaturi
|
recrastinaturae
|
recrastinaturi
|
| Dativ |
recrastinaturo
|
recrastinaturae
|
recrastinaturo
|
| Akkusativ |
recrastinaturum
|
recrastinaturam
|
recrastinaturum
|
| Ablativ |
recrastinaturo
|
recrastinatura
|
recrastinaturo
|
| Vokativ |
recrastinature
|
recrastinatura
|
recrastinaturum
|
Plural
| Nominativ |
recrastinaturi
|
recrastinaturae
|
recrastinatura
|
| Genitiv |
recrastinaturorum
|
recrastinaturarum
|
recrastinaturorum
|
| Dativ |
recrastinaturis
|
recrastinaturis
|
recrastinaturis
|
| Akkusativ |
recrastinaturos
|
recrastinaturas
|
recrastinatura
|
| Ablativ |
recrastinaturis
|
recrastinaturis
|
recrastinaturis
|
| Vokativ |
recrastinaturi
|
recrastinaturae
|
recrastinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
recrastinatum
|
recrastinatu
|