Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
ablehnen
verweigern
zurückweisen
abweisen
ausschlagen
Einspruch erheben
Einwände erheben
sich weigern
von sich (von der Hand) weisen
widerlegen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
ich lehne ab
2. Person Singular
recusas
du lehnst ab
3. Person Singular
recusat
er/sie/es lehnt ab
1. Person Plural
recusamus
wir lehnen ab
2. Person Plural
recusatis
ihr lehnt ab
3. Person Plural
recusant
sie lehnen ab
Passiv
1. Person Singular
recusor
ich werde abgelehnt
2. Person Singular
recusaris recusare
du wirst abgelehnt
3. Person Singular
recusatur
er/sie/es wird abgelehnt
1. Person Plural
recusamur
wir werden abgelehnt
2. Person Plural
recusamini
ihr werdet abgelehnt
3. Person Plural
recusantur
sie werden abgelehnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
ich lehne ab
2. Person Singular
recuses
du lehnest ab
3. Person Singular
recuset
er/sie/es lehne ab
1. Person Plural
recusemus
wir lehnen ab
2. Person Plural
recusetis
ihr lehnet ab
3. Person Plural
recusent
sie lehnen ab
Passiv
1. Person Singular
recuser
ich werde abgelehnt
2. Person Singular
recuseris recusere
du werdest abgelehnt
3. Person Singular
recusetur
er/sie/es werde abgelehnt
1. Person Plural
recusemur
wir werden abgelehnt
2. Person Plural
recusemini
ihr werdet abgelehnt
3. Person Plural
recusentur
sie werden abgelehnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
ich lehnte ab
2. Person Singular
recusabas
du lehntest ab
3. Person Singular
recusabat
er/sie/es lehnte ab
1. Person Plural
recusabamus
wir lehnten ab
2. Person Plural
recusabatis
ihr lehntet ab
3. Person Plural
recusabant
sie lehnten ab
Passiv
1. Person Singular
recusabar
ich wurde abgelehnt
2. Person Singular
recusabaris recusabare
du wurdest abgelehnt
3. Person Singular
recusabatur
er/sie/es wurde abgelehnt
1. Person Plural
recusabamur
wir wurden abgelehnt
2. Person Plural
recusabamini
ihr wurdet abgelehnt
3. Person Plural
recusabantur
sie wurden abgelehnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
ich lehnte ab
2. Person Singular
recusares
du lehntest ab
3. Person Singular
recusaret
er/sie/es lehnte ab
1. Person Plural
recusaremus
wir lehnten ab
2. Person Plural
recusaretis
ihr lehntet ab
3. Person Plural
recusarent
sie lehnten ab
Passiv
1. Person Singular
recusarer
ich würde abgelehnt
2. Person Singular
recusareris recusarere
du würdest abgelehnt
3. Person Singular
recusaretur
er/sie/es würde abgelehnt
1. Person Plural
recusaremur
wir würden abgelehnt
2. Person Plural
recusaremini
ihr würdet abgelehnt
3. Person Plural
recusarentur
sie würden abgelehnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
ich werde ablehnen
2. Person Singular
recusabis
du wirst ablehnen
3. Person Singular
recusabit
er/sie/es wird ablehnen
1. Person Plural
recusabimus
wir werden ablehnen
2. Person Plural
recusabitis
ihr werdet ablehnen
3. Person Plural
recusabunt
sie werden ablehnen
Passiv
1. Person Singular
recusabor
ich werde abgelehnt werden
2. Person Singular
recusaberis recusabere
du wirst abgelehnt werden
3. Person Singular
recusabitur
er/sie/es wird abgelehnt werden
1. Person Plural
recusabimur
wir werden abgelehnt werden
2. Person Plural
recusabimini
ihr werdet abgelehnt werden
3. Person Plural
recusabuntur
sie werden abgelehnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
ich habe abgelehnt
2. Person Singular
recusavisti
du hast abgelehnt
3. Person Singular
recusavit
er/sie/es hat abgelehnt
1. Person Plural
recusavimus
wir haben abgelehnt
2. Person Plural
recusavistis
ihr habt abgelehnt
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
sie haben abgelehnt
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
ich bin abgelehnt worden
2. Person Singular
recusatus es
du bist abgelehnt worden
3. Person Singular
recusatus est
er/sie/es ist abgelehnt worden
1. Person Plural
recusati sumus
wir sind abgelehnt worden
2. Person Plural
recusati estis
ihr seid abgelehnt worden
3. Person Plural
recusati sunt
sie sind abgelehnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
ich habe abgelehnt
2. Person Singular
recusaveris
du habest abgelehnt
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es habe abgelehnt
1. Person Plural
recusaverimus
wir haben abgelehnt
2. Person Plural
recusaveritis
ihr habet abgelehnt
3. Person Plural
recusaverint
sie haben abgelehnt
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
ich sei abgelehnt worden
2. Person Singular
recusatus sis
du seiest abgelehnt worden
3. Person Singular
recusatus sit
er/sie/es sei abgelehnt worden
1. Person Plural
recusati simus
wir seien abgelehnt worden
2. Person Plural
recusati sitis
ihr seiet abgelehnt worden
3. Person Plural
recusati sint
sie seien abgelehnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
ich hatte abgelehnt
2. Person Singular
recusaveras
du hattest abgelehnt
3. Person Singular
recusaverat
er/sie/es hatte abgelehnt
1. Person Plural
recusaveramus
wir hatten abgelehnt
2. Person Plural
recusaveratis
ihr hattet abgelehnt
3. Person Plural
recusaverant
sie hatten abgelehnt
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
ich war abgelehnt worden
2. Person Singular
recusatus eras
du warst abgelehnt worden
3. Person Singular
recusatus erat
er/sie/es war abgelehnt worden
1. Person Plural
recusati eramus
wir waren abgelehnt worden
2. Person Plural
recusati eratis
ihr wart abgelehnt worden
3. Person Plural
recusati erant
sie waren abgelehnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
ich hätte abgelehnt
2. Person Singular
recusavisses
du hättest abgelehnt
3. Person Singular
recusavisset
er/sie/es hätte abgelehnt
1. Person Plural
recusavissemus
wir hätten abgelehnt
2. Person Plural
recusavissetis
ihr hättet abgelehnt
3. Person Plural
recusavissent
sie hätten abgelehnt
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
ich wäre abgelehnt worden
2. Person Singular
recusatus esses
du wärest abgelehnt worden
3. Person Singular
recusatus esset
er/sie/es wäre abgelehnt worden
1. Person Plural
recusati essemus
wir wären abgelehnt worden
2. Person Plural
recusati essetis
ihr wäret abgelehnt worden
3. Person Plural
recusati essent
sie wären abgelehnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
ich werde abgelehnt haben
2. Person Singular
recusaveris
du wirst abgelehnt haben
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es wird abgelehnt haben
1. Person Plural
recusaverimus
wir werden abgelehnt haben
2. Person Plural
recusaveritis
ihr werdet abgelehnt haben
3. Person Plural
recusaverint
sie werden abgelehnt haben
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
ich werde abgelehnt worden sein
2. Person Singular
recusatus eris
du wirst abgelehnt worden sein
3. Person Singular
recusatus erit
er/sie/es wird abgelehnt worden sein
1. Person Plural
recusati erimus
wir werden abgelehnt worden sein
2. Person Plural
recusati eritis
ihr werdet abgelehnt worden sein
3. Person Plural
recusati erunt
sie werden abgelehnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
ablehnen
Vorzeitigkeit
recusavisse
abgelehnt haben
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
ablehnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
abgelehnt werden
Vorzeitigkeit
recusatum esse
abgelehnt worden sein
Nachzeitigkeit
recusatum iri
künftig abgelehnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
lehne ab; lehn ab!
2. Person Plural
recusate
lehnt ab!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
das Ablehnen
Genitiv
recusandi
des Ablehnens
Dativ
recusando
dem Ablehnen
Akkusativ
recusandum
das Ablehnen
Ablativ
recusando
durch das Ablehnen
Vokativ
recusande
Ablehnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
ich verweigere
2. Person Singular
recusas
du verweigerst
3. Person Singular
recusat
er/sie/es verweigert
1. Person Plural
recusamus
wir verweigern
2. Person Plural
recusatis
ihr verweigert
3. Person Plural
recusant
sie verweigern
Passiv
1. Person Singular
recusor
ich werde verweigert
2. Person Singular
recusaris recusare
du wirst verweigert
3. Person Singular
recusatur
er/sie/es wird verweigert
1. Person Plural
recusamur
wir werden verweigert
2. Person Plural
recusamini
ihr werdet verweigert
3. Person Plural
recusantur
sie werden verweigert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
ich verweigere
2. Person Singular
recuses
du verweigerst
3. Person Singular
recuset
er/sie/es verweigere
1. Person Plural
recusemus
wir verweigern
2. Person Plural
recusetis
ihr verweigert
3. Person Plural
recusent
sie verweigern
Passiv
1. Person Singular
recuser
ich werde verweigert
2. Person Singular
recuseris recusere
du werdest verweigert
3. Person Singular
recusetur
er/sie/es werde verweigert
1. Person Plural
recusemur
wir werden verweigert
2. Person Plural
recusemini
ihr werdet verweigert
3. Person Plural
recusentur
sie werden verweigert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
ich verweigerte
2. Person Singular
recusabas
du verweigertest
3. Person Singular
recusabat
er/sie/es verweigerte
1. Person Plural
recusabamus
wir verweigerten
2. Person Plural
recusabatis
ihr verweigertet
3. Person Plural
recusabant
sie verweigerten
Passiv
1. Person Singular
recusabar
ich wurde verweigert
2. Person Singular
recusabaris recusabare
du wurdest verweigert
3. Person Singular
recusabatur
er/sie/es wurde verweigert
1. Person Plural
recusabamur
wir wurden verweigert
2. Person Plural
recusabamini
ihr wurdet verweigert
3. Person Plural
recusabantur
sie wurden verweigert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
ich verweigerte
2. Person Singular
recusares
du verweigertest
3. Person Singular
recusaret
er/sie/es verweigerte
1. Person Plural
recusaremus
wir verweigerten
2. Person Plural
recusaretis
ihr verweigertet
3. Person Plural
recusarent
sie verweigerten
Passiv
1. Person Singular
recusarer
ich würde verweigert
2. Person Singular
recusareris recusarere
du würdest verweigert
3. Person Singular
recusaretur
er/sie/es würde verweigert
1. Person Plural
recusaremur
wir würden verweigert
2. Person Plural
recusaremini
ihr würdet verweigert
3. Person Plural
recusarentur
sie würden verweigert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
ich werde verweigern
2. Person Singular
recusabis
du wirst verweigern
3. Person Singular
recusabit
er/sie/es wird verweigern
1. Person Plural
recusabimus
wir werden verweigern
2. Person Plural
recusabitis
ihr werdet verweigern
3. Person Plural
recusabunt
sie werden verweigern
Passiv
1. Person Singular
recusabor
ich werde verweigert werden
2. Person Singular
recusaberis recusabere
du wirst verweigert werden
3. Person Singular
recusabitur
er/sie/es wird verweigert werden
1. Person Plural
recusabimur
wir werden verweigert werden
2. Person Plural
recusabimini
ihr werdet verweigert werden
3. Person Plural
recusabuntur
sie werden verweigert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
ich habe verweigert
2. Person Singular
recusavisti
du hast verweigert
3. Person Singular
recusavit
er/sie/es hat verweigert
1. Person Plural
recusavimus
wir haben verweigert
2. Person Plural
recusavistis
ihr habt verweigert
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
sie haben verweigert
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
ich bin verweigert worden
2. Person Singular
recusatus es
du bist verweigert worden
3. Person Singular
recusatus est
er/sie/es ist verweigert worden
1. Person Plural
recusati sumus
wir sind verweigert worden
2. Person Plural
recusati estis
ihr seid verweigert worden
3. Person Plural
recusati sunt
sie sind verweigert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
ich habe verweigert
2. Person Singular
recusaveris
du habest verweigert
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es habe verweigert
1. Person Plural
recusaverimus
wir haben verweigert
2. Person Plural
recusaveritis
ihr habet verweigert
3. Person Plural
recusaverint
sie haben verweigert
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
ich sei verweigert worden
2. Person Singular
recusatus sis
du seiest verweigert worden
3. Person Singular
recusatus sit
er/sie/es sei verweigert worden
1. Person Plural
recusati simus
wir seien verweigert worden
2. Person Plural
recusati sitis
ihr seiet verweigert worden
3. Person Plural
recusati sint
sie seien verweigert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
ich hatte verweigert
2. Person Singular
recusaveras
du hattest verweigert
3. Person Singular
recusaverat
er/sie/es hatte verweigert
1. Person Plural
recusaveramus
wir hatten verweigert
2. Person Plural
recusaveratis
ihr hattet verweigert
3. Person Plural
recusaverant
sie hatten verweigert
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
ich war verweigert worden
2. Person Singular
recusatus eras
du warst verweigert worden
3. Person Singular
recusatus erat
er/sie/es war verweigert worden
1. Person Plural
recusati eramus
wir waren verweigert worden
2. Person Plural
recusati eratis
ihr wart verweigert worden
3. Person Plural
recusati erant
sie waren verweigert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
ich hätte verweigert
2. Person Singular
recusavisses
du hättest verweigert
3. Person Singular
recusavisset
er/sie/es hätte verweigert
1. Person Plural
recusavissemus
wir hätten verweigert
2. Person Plural
recusavissetis
ihr hättet verweigert
3. Person Plural
recusavissent
sie hätten verweigert
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
ich wäre verweigert worden
2. Person Singular
recusatus esses
du wärest verweigert worden
3. Person Singular
recusatus esset
er/sie/es wäre verweigert worden
1. Person Plural
recusati essemus
wir wären verweigert worden
2. Person Plural
recusati essetis
ihr wäret verweigert worden
3. Person Plural
recusati essent
sie wären verweigert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
ich werde verweigert haben
2. Person Singular
recusaveris
du wirst verweigert haben
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es wird verweigert haben
1. Person Plural
recusaverimus
wir werden verweigert haben
2. Person Plural
recusaveritis
ihr werdet verweigert haben
3. Person Plural
recusaverint
sie werden verweigert haben
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
ich werde verweigert worden sein
2. Person Singular
recusatus eris
du wirst verweigert worden sein
3. Person Singular
recusatus erit
er/sie/es wird verweigert worden sein
1. Person Plural
recusati erimus
wir werden verweigert worden sein
2. Person Plural
recusati eritis
ihr werdet verweigert worden sein
3. Person Plural
recusati erunt
sie werden verweigert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
verweigern
Vorzeitigkeit
recusavisse
verweigert haben
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
verweigern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
verweigert werden
Vorzeitigkeit
recusatum esse
verweigert worden sein
Nachzeitigkeit
recusatum iri
künftig verweigert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
verweigere!
2. Person Plural
recusate
verweigert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
das Verweigern
Genitiv
recusandi
des Verweigernes
Dativ
recusando
dem Verweigern
Akkusativ
recusandum
das Verweigern
Ablativ
recusando
durch das Verweigern
Vokativ
recusande
Verweigern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
ich weise zurück
2. Person Singular
recusas
du weist zurück
3. Person Singular
recusat
er/sie/es weist zurück
1. Person Plural
recusamus
wir weisen zurück
2. Person Plural
recusatis
ihr weist zurück
3. Person Plural
recusant
sie weisen zurück
Passiv
1. Person Singular
recusor
ich werde zurückgewiesen
2. Person Singular
recusaris recusare
du wirst zurückgewiesen
3. Person Singular
recusatur
er/sie/es wird zurückgewiesen
1. Person Plural
recusamur
wir werden zurückgewiesen
2. Person Plural
recusamini
ihr werdet zurückgewiesen
3. Person Plural
recusantur
sie werden zurückgewiesen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
ich weise zurück
2. Person Singular
recuses
du weisest zurück
3. Person Singular
recuset
er/sie/es weise zurück
1. Person Plural
recusemus
wir weisen zurück
2. Person Plural
recusetis
ihr weiset zurück
3. Person Plural
recusent
sie weisen zurück
Passiv
1. Person Singular
recuser
ich werde zurückgewiesen
2. Person Singular
recuseris recusere
du werdest zurückgewiesen
3. Person Singular
recusetur
er/sie/es werde zurückgewiesen
1. Person Plural
recusemur
wir werden zurückgewiesen
2. Person Plural
recusemini
ihr werdet zurückgewiesen
3. Person Plural
recusentur
sie werden zurückgewiesen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
ich wies zurück
2. Person Singular
recusabas
du wiesest zurück
3. Person Singular
recusabat
er/sie/es wies zurück
1. Person Plural
recusabamus
wir wiesen zurück
2. Person Plural
recusabatis
ihr wiest zurück
3. Person Plural
recusabant
sie wiesen zurück
Passiv
1. Person Singular
recusabar
ich wurde zurückgewiesen
2. Person Singular
recusabaris recusabare
du wurdest zurückgewiesen
3. Person Singular
recusabatur
er/sie/es wurde zurückgewiesen
1. Person Plural
recusabamur
wir wurden zurückgewiesen
2. Person Plural
recusabamini
ihr wurdet zurückgewiesen
3. Person Plural
recusabantur
sie wurden zurückgewiesen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
ich wiese zurück
2. Person Singular
recusares
du wiesest zurück
3. Person Singular
recusaret
er/sie/es wiese zurück
1. Person Plural
recusaremus
wir wiesen zurück
2. Person Plural
recusaretis
ihr wieset zurück
3. Person Plural
recusarent
sie wiesen zurück
Passiv
1. Person Singular
recusarer
ich würde zurückgewiesen
2. Person Singular
recusareris recusarere
du würdest zurückgewiesen
3. Person Singular
recusaretur
er/sie/es würde zurückgewiesen
1. Person Plural
recusaremur
wir würden zurückgewiesen
2. Person Plural
recusaremini
ihr würdet zurückgewiesen
3. Person Plural
recusarentur
sie würden zurückgewiesen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
ich werde zurückweisen
2. Person Singular
recusabis
du wirst zurückweisen
3. Person Singular
recusabit
er/sie/es wird zurückweisen
1. Person Plural
recusabimus
wir werden zurückweisen
2. Person Plural
recusabitis
ihr werdet zurückweisen
3. Person Plural
recusabunt
sie werden zurückweisen
Passiv
1. Person Singular
recusabor
ich werde zurückgewiesen werden
2. Person Singular
recusaberis recusabere
du wirst zurückgewiesen werden
3. Person Singular
recusabitur
er/sie/es wird zurückgewiesen werden
1. Person Plural
recusabimur
wir werden zurückgewiesen werden
2. Person Plural
recusabimini
ihr werdet zurückgewiesen werden
3. Person Plural
recusabuntur
sie werden zurückgewiesen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
ich habe zurückgewiesen
2. Person Singular
recusavisti
du hast zurückgewiesen
3. Person Singular
recusavit
er/sie/es hat zurückgewiesen
1. Person Plural
recusavimus
wir haben zurückgewiesen
2. Person Plural
recusavistis
ihr habt zurückgewiesen
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
sie haben zurückgewiesen
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
ich bin zurückgewiesen worden
2. Person Singular
recusatus es
du bist zurückgewiesen worden
3. Person Singular
recusatus est
er/sie/es ist zurückgewiesen worden
1. Person Plural
recusati sumus
wir sind zurückgewiesen worden
2. Person Plural
recusati estis
ihr seid zurückgewiesen worden
3. Person Plural
recusati sunt
sie sind zurückgewiesen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
ich habe zurückgewiesen
2. Person Singular
recusaveris
du habest zurückgewiesen
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es habe zurückgewiesen
1. Person Plural
recusaverimus
wir haben zurückgewiesen
2. Person Plural
recusaveritis
ihr habet zurückgewiesen
3. Person Plural
recusaverint
sie haben zurückgewiesen
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
ich sei zurückgewiesen worden
2. Person Singular
recusatus sis
du seiest zurückgewiesen worden
3. Person Singular
recusatus sit
er/sie/es sei zurückgewiesen worden
1. Person Plural
recusati simus
wir seien zurückgewiesen worden
2. Person Plural
recusati sitis
ihr seiet zurückgewiesen worden
3. Person Plural
recusati sint
sie seien zurückgewiesen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
ich hatte zurückgewiesen
2. Person Singular
recusaveras
du hattest zurückgewiesen
3. Person Singular
recusaverat
er/sie/es hatte zurückgewiesen
1. Person Plural
recusaveramus
wir hatten zurückgewiesen
2. Person Plural
recusaveratis
ihr hattet zurückgewiesen
3. Person Plural
recusaverant
sie hatten zurückgewiesen
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
ich war zurückgewiesen worden
2. Person Singular
recusatus eras
du warst zurückgewiesen worden
3. Person Singular
recusatus erat
er/sie/es war zurückgewiesen worden
1. Person Plural
recusati eramus
wir waren zurückgewiesen worden
2. Person Plural
recusati eratis
ihr wart zurückgewiesen worden
3. Person Plural
recusati erant
sie waren zurückgewiesen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
ich hätte zurückgewiesen
2. Person Singular
recusavisses
du hättest zurückgewiesen
3. Person Singular
recusavisset
er/sie/es hätte zurückgewiesen
1. Person Plural
recusavissemus
wir hätten zurückgewiesen
2. Person Plural
recusavissetis
ihr hättet zurückgewiesen
3. Person Plural
recusavissent
sie hätten zurückgewiesen
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
ich wäre zurückgewiesen worden
2. Person Singular
recusatus esses
du wärest zurückgewiesen worden
3. Person Singular
recusatus esset
er/sie/es wäre zurückgewiesen worden
1. Person Plural
recusati essemus
wir wären zurückgewiesen worden
2. Person Plural
recusati essetis
ihr wäret zurückgewiesen worden
3. Person Plural
recusati essent
sie wären zurückgewiesen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
ich werde zurückgewiesen haben
2. Person Singular
recusaveris
du wirst zurückgewiesen haben
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es wird zurückgewiesen haben
1. Person Plural
recusaverimus
wir werden zurückgewiesen haben
2. Person Plural
recusaveritis
ihr werdet zurückgewiesen haben
3. Person Plural
recusaverint
sie werden zurückgewiesen haben
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
ich werde zurückgewiesen worden sein
2. Person Singular
recusatus eris
du wirst zurückgewiesen worden sein
3. Person Singular
recusatus erit
er/sie/es wird zurückgewiesen worden sein
1. Person Plural
recusati erimus
wir werden zurückgewiesen worden sein
2. Person Plural
recusati eritis
ihr werdet zurückgewiesen worden sein
3. Person Plural
recusati erunt
sie werden zurückgewiesen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
zurückweisen
Vorzeitigkeit
recusavisse
zurückgewiesen haben
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
zurückweisen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
zurückgewiesen werden
Vorzeitigkeit
recusatum esse
zurückgewiesen worden sein
Nachzeitigkeit
recusatum iri
künftig zurückgewiesen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
weise zurück; weis zurück!
2. Person Plural
recusate
weist zurück!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
das Zurückweisen
Genitiv
recusandi
des Zurückweisens
Dativ
recusando
dem Zurückweisen
Akkusativ
recusandum
das Zurückweisen
Ablativ
recusando
durch das Zurückweisen
Vokativ
recusande
Zurückweisen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
ich weise ab
2. Person Singular
recusas
du weist ab
3. Person Singular
recusat
er/sie/es weist ab
1. Person Plural
recusamus
wir weisen ab
2. Person Plural
recusatis
ihr weist ab
3. Person Plural
recusant
sie weisen ab
Passiv
1. Person Singular
recusor
ich werde abgewiesen
2. Person Singular
recusaris recusare
du wirst abgewiesen
3. Person Singular
recusatur
er/sie/es wird abgewiesen
1. Person Plural
recusamur
wir werden abgewiesen
2. Person Plural
recusamini
ihr werdet abgewiesen
3. Person Plural
recusantur
sie werden abgewiesen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
ich weise ab
2. Person Singular
recuses
du weisest ab
3. Person Singular
recuset
er/sie/es weise ab
1. Person Plural
recusemus
wir weisen ab
2. Person Plural
recusetis
ihr weiset ab
3. Person Plural
recusent
sie weisen ab
Passiv
1. Person Singular
recuser
ich werde abgewiesen
2. Person Singular
recuseris recusere
du werdest abgewiesen
3. Person Singular
recusetur
er/sie/es werde abgewiesen
1. Person Plural
recusemur
wir werden abgewiesen
2. Person Plural
recusemini
ihr werdet abgewiesen
3. Person Plural
recusentur
sie werden abgewiesen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
ich wies ab
2. Person Singular
recusabas
du wiesest ab
3. Person Singular
recusabat
er/sie/es wies ab
1. Person Plural
recusabamus
wir wiesen ab
2. Person Plural
recusabatis
ihr wiest ab
3. Person Plural
recusabant
sie wiesen ab
Passiv
1. Person Singular
recusabar
ich wurde abgewiesen
2. Person Singular
recusabaris recusabare
du wurdest abgewiesen
3. Person Singular
recusabatur
er/sie/es wurde abgewiesen
1. Person Plural
recusabamur
wir wurden abgewiesen
2. Person Plural
recusabamini
ihr wurdet abgewiesen
3. Person Plural
recusabantur
sie wurden abgewiesen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
ich wiese ab
2. Person Singular
recusares
du wiesest ab
3. Person Singular
recusaret
er/sie/es wiese ab
1. Person Plural
recusaremus
wir wiesen ab
2. Person Plural
recusaretis
ihr wieset ab
3. Person Plural
recusarent
sie wiesen ab
Passiv
1. Person Singular
recusarer
ich würde abgewiesen
2. Person Singular
recusareris recusarere
du würdest abgewiesen
3. Person Singular
recusaretur
er/sie/es würde abgewiesen
1. Person Plural
recusaremur
wir würden abgewiesen
2. Person Plural
recusaremini
ihr würdet abgewiesen
3. Person Plural
recusarentur
sie würden abgewiesen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
ich werde abweisen
2. Person Singular
recusabis
du wirst abweisen
3. Person Singular
recusabit
er/sie/es wird abweisen
1. Person Plural
recusabimus
wir werden abweisen
2. Person Plural
recusabitis
ihr werdet abweisen
3. Person Plural
recusabunt
sie werden abweisen
Passiv
1. Person Singular
recusabor
ich werde abgewiesen werden
2. Person Singular
recusaberis recusabere
du wirst abgewiesen werden
3. Person Singular
recusabitur
er/sie/es wird abgewiesen werden
1. Person Plural
recusabimur
wir werden abgewiesen werden
2. Person Plural
recusabimini
ihr werdet abgewiesen werden
3. Person Plural
recusabuntur
sie werden abgewiesen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
ich habe abgewiesen
2. Person Singular
recusavisti
du hast abgewiesen
3. Person Singular
recusavit
er/sie/es hat abgewiesen
1. Person Plural
recusavimus
wir haben abgewiesen
2. Person Plural
recusavistis
ihr habt abgewiesen
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
sie haben abgewiesen
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
ich bin abgewiesen worden
2. Person Singular
recusatus es
du bist abgewiesen worden
3. Person Singular
recusatus est
er/sie/es ist abgewiesen worden
1. Person Plural
recusati sumus
wir sind abgewiesen worden
2. Person Plural
recusati estis
ihr seid abgewiesen worden
3. Person Plural
recusati sunt
sie sind abgewiesen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
ich habe abgewiesen
2. Person Singular
recusaveris
du habest abgewiesen
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es habe abgewiesen
1. Person Plural
recusaverimus
wir haben abgewiesen
2. Person Plural
recusaveritis
ihr habet abgewiesen
3. Person Plural
recusaverint
sie haben abgewiesen
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
ich sei abgewiesen worden
2. Person Singular
recusatus sis
du seiest abgewiesen worden
3. Person Singular
recusatus sit
er/sie/es sei abgewiesen worden
1. Person Plural
recusati simus
wir seien abgewiesen worden
2. Person Plural
recusati sitis
ihr seiet abgewiesen worden
3. Person Plural
recusati sint
sie seien abgewiesen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
ich hatte abgewiesen
2. Person Singular
recusaveras
du hattest abgewiesen
3. Person Singular
recusaverat
er/sie/es hatte abgewiesen
1. Person Plural
recusaveramus
wir hatten abgewiesen
2. Person Plural
recusaveratis
ihr hattet abgewiesen
3. Person Plural
recusaverant
sie hatten abgewiesen
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
ich war abgewiesen worden
2. Person Singular
recusatus eras
du warst abgewiesen worden
3. Person Singular
recusatus erat
er/sie/es war abgewiesen worden
1. Person Plural
recusati eramus
wir waren abgewiesen worden
2. Person Plural
recusati eratis
ihr wart abgewiesen worden
3. Person Plural
recusati erant
sie waren abgewiesen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
ich hätte abgewiesen
2. Person Singular
recusavisses
du hättest abgewiesen
3. Person Singular
recusavisset
er/sie/es hätte abgewiesen
1. Person Plural
recusavissemus
wir hätten abgewiesen
2. Person Plural
recusavissetis
ihr hättet abgewiesen
3. Person Plural
recusavissent
sie hätten abgewiesen
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
ich wäre abgewiesen worden
2. Person Singular
recusatus esses
du wärest abgewiesen worden
3. Person Singular
recusatus esset
er/sie/es wäre abgewiesen worden
1. Person Plural
recusati essemus
wir wären abgewiesen worden
2. Person Plural
recusati essetis
ihr wäret abgewiesen worden
3. Person Plural
recusati essent
sie wären abgewiesen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
ich werde abgewiesen haben
2. Person Singular
recusaveris
du wirst abgewiesen haben
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es wird abgewiesen haben
1. Person Plural
recusaverimus
wir werden abgewiesen haben
2. Person Plural
recusaveritis
ihr werdet abgewiesen haben
3. Person Plural
recusaverint
sie werden abgewiesen haben
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
ich werde abgewiesen worden sein
2. Person Singular
recusatus eris
du wirst abgewiesen worden sein
3. Person Singular
recusatus erit
er/sie/es wird abgewiesen worden sein
1. Person Plural
recusati erimus
wir werden abgewiesen worden sein
2. Person Plural
recusati eritis
ihr werdet abgewiesen worden sein
3. Person Plural
recusati erunt
sie werden abgewiesen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
abweisen
Vorzeitigkeit
recusavisse
abgewiesen haben
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
abweisen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
abgewiesen werden
Vorzeitigkeit
recusatum esse
abgewiesen worden sein
Nachzeitigkeit
recusatum iri
künftig abgewiesen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
weise ab; weis ab!
2. Person Plural
recusate
weist ab!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
das Abweisen
Genitiv
recusandi
des Abweisens
Dativ
recusando
dem Abweisen
Akkusativ
recusandum
das Abweisen
Ablativ
recusando
durch das Abweisen
Vokativ
recusande
Abweisen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
ich schlage aus
2. Person Singular
recusas
du schlägst aus
3. Person Singular
recusat
er/sie/es schlägt aus
1. Person Plural
recusamus
wir schlagen aus
2. Person Plural
recusatis
ihr schlagt aus
3. Person Plural
recusant
sie schlagen aus
Passiv
1. Person Singular
recusor
ich werde ausgeschlagen
2. Person Singular
recusaris recusare
du wirst ausgeschlagen
3. Person Singular
recusatur
er/sie/es wird ausgeschlagen
1. Person Plural
recusamur
wir werden ausgeschlagen
2. Person Plural
recusamini
ihr werdet ausgeschlagen
3. Person Plural
recusantur
sie werden ausgeschlagen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
ich schlage aus
2. Person Singular
recuses
du schlagest aus
3. Person Singular
recuset
er/sie/es schlage aus
1. Person Plural
recusemus
wir schlagen aus
2. Person Plural
recusetis
ihr schlaget aus
3. Person Plural
recusent
sie schlagen aus
Passiv
1. Person Singular
recuser
ich werde ausgeschlagen
2. Person Singular
recuseris recusere
du werdest ausgeschlagen
3. Person Singular
recusetur
er/sie/es werde ausgeschlagen
1. Person Plural
recusemur
wir werden ausgeschlagen
2. Person Plural
recusemini
ihr werdet ausgeschlagen
3. Person Plural
recusentur
sie werden ausgeschlagen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
ich schlug aus
2. Person Singular
recusabas
du schlugst aus
3. Person Singular
recusabat
er/sie/es schlug aus
1. Person Plural
recusabamus
wir schlugen aus
2. Person Plural
recusabatis
ihr schlugt aus
3. Person Plural
recusabant
sie schlugen aus
Passiv
1. Person Singular
recusabar
ich wurde ausgeschlagen
2. Person Singular
recusabaris recusabare
du wurdest ausgeschlagen
3. Person Singular
recusabatur
er/sie/es wurde ausgeschlagen
1. Person Plural
recusabamur
wir wurden ausgeschlagen
2. Person Plural
recusabamini
ihr wurdet ausgeschlagen
3. Person Plural
recusabantur
sie wurden ausgeschlagen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
ich schlüge aus
2. Person Singular
recusares
du schlügest aus
3. Person Singular
recusaret
er/sie/es schlüge aus
1. Person Plural
recusaremus
wir schlügen aus
2. Person Plural
recusaretis
ihr schlüget aus
3. Person Plural
recusarent
sie schlügen aus
Passiv
1. Person Singular
recusarer
ich würde ausgeschlagen
2. Person Singular
recusareris recusarere
du würdest ausgeschlagen
3. Person Singular
recusaretur
er/sie/es würde ausgeschlagen
1. Person Plural
recusaremur
wir würden ausgeschlagen
2. Person Plural
recusaremini
ihr würdet ausgeschlagen
3. Person Plural
recusarentur
sie würden ausgeschlagen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
ich werde ausschlagen
2. Person Singular
recusabis
du wirst ausschlagen
3. Person Singular
recusabit
er/sie/es wird ausschlagen
1. Person Plural
recusabimus
wir werden ausschlagen
2. Person Plural
recusabitis
ihr werdet ausschlagen
3. Person Plural
recusabunt
sie werden ausschlagen
Passiv
1. Person Singular
recusabor
ich werde ausgeschlagen werden
2. Person Singular
recusaberis recusabere
du wirst ausgeschlagen werden
3. Person Singular
recusabitur
er/sie/es wird ausgeschlagen werden
1. Person Plural
recusabimur
wir werden ausgeschlagen werden
2. Person Plural
recusabimini
ihr werdet ausgeschlagen werden
3. Person Plural
recusabuntur
sie werden ausgeschlagen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
ich habe ausgeschlagen
2. Person Singular
recusavisti
du hast ausgeschlagen
3. Person Singular
recusavit
er/sie/es hat ausgeschlagen
1. Person Plural
recusavimus
wir haben ausgeschlagen
2. Person Plural
recusavistis
ihr habt ausgeschlagen
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
sie haben ausgeschlagen
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
ich bin ausgeschlagen worden
2. Person Singular
recusatus es
du bist ausgeschlagen worden
3. Person Singular
recusatus est
er/sie/es ist ausgeschlagen worden
1. Person Plural
recusati sumus
wir sind ausgeschlagen worden
2. Person Plural
recusati estis
ihr seid ausgeschlagen worden
3. Person Plural
recusati sunt
sie sind ausgeschlagen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
ich habe ausgeschlagen
2. Person Singular
recusaveris
du habest ausgeschlagen
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es habe ausgeschlagen
1. Person Plural
recusaverimus
wir haben ausgeschlagen
2. Person Plural
recusaveritis
ihr habet ausgeschlagen
3. Person Plural
recusaverint
sie haben ausgeschlagen
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
ich sei ausgeschlagen worden
2. Person Singular
recusatus sis
du seiest ausgeschlagen worden
3. Person Singular
recusatus sit
er/sie/es sei ausgeschlagen worden
1. Person Plural
recusati simus
wir seien ausgeschlagen worden
2. Person Plural
recusati sitis
ihr seiet ausgeschlagen worden
3. Person Plural
recusati sint
sie seien ausgeschlagen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
ich hatte ausgeschlagen
2. Person Singular
recusaveras
du hattest ausgeschlagen
3. Person Singular
recusaverat
er/sie/es hatte ausgeschlagen
1. Person Plural
recusaveramus
wir hatten ausgeschlagen
2. Person Plural
recusaveratis
ihr hattet ausgeschlagen
3. Person Plural
recusaverant
sie hatten ausgeschlagen
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
ich war ausgeschlagen worden
2. Person Singular
recusatus eras
du warst ausgeschlagen worden
3. Person Singular
recusatus erat
er/sie/es war ausgeschlagen worden
1. Person Plural
recusati eramus
wir waren ausgeschlagen worden
2. Person Plural
recusati eratis
ihr wart ausgeschlagen worden
3. Person Plural
recusati erant
sie waren ausgeschlagen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
ich hätte ausgeschlagen
2. Person Singular
recusavisses
du hättest ausgeschlagen
3. Person Singular
recusavisset
er/sie/es hätte ausgeschlagen
1. Person Plural
recusavissemus
wir hätten ausgeschlagen
2. Person Plural
recusavissetis
ihr hättet ausgeschlagen
3. Person Plural
recusavissent
sie hätten ausgeschlagen
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
ich wäre ausgeschlagen worden
2. Person Singular
recusatus esses
du wärest ausgeschlagen worden
3. Person Singular
recusatus esset
er/sie/es wäre ausgeschlagen worden
1. Person Plural
recusati essemus
wir wären ausgeschlagen worden
2. Person Plural
recusati essetis
ihr wäret ausgeschlagen worden
3. Person Plural
recusati essent
sie wären ausgeschlagen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
ich werde ausgeschlagen haben
2. Person Singular
recusaveris
du wirst ausgeschlagen haben
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es wird ausgeschlagen haben
1. Person Plural
recusaverimus
wir werden ausgeschlagen haben
2. Person Plural
recusaveritis
ihr werdet ausgeschlagen haben
3. Person Plural
recusaverint
sie werden ausgeschlagen haben
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
ich werde ausgeschlagen worden sein
2. Person Singular
recusatus eris
du wirst ausgeschlagen worden sein
3. Person Singular
recusatus erit
er/sie/es wird ausgeschlagen worden sein
1. Person Plural
recusati erimus
wir werden ausgeschlagen worden sein
2. Person Plural
recusati eritis
ihr werdet ausgeschlagen worden sein
3. Person Plural
recusati erunt
sie werden ausgeschlagen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
ausschlagen
Vorzeitigkeit
recusavisse
ausgeschlagen haben
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
ausschlagen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
ausgeschlagen werden
Vorzeitigkeit
recusatum esse
ausgeschlagen worden sein
Nachzeitigkeit
recusatum iri
künftig ausgeschlagen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
schlag aus!
2. Person Plural
recusate
schlagt aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
das Ausschlagen
Genitiv
recusandi
des Ausschlagens
Dativ
recusando
dem Ausschlagen
Akkusativ
recusandum
das Ausschlagen
Ablativ
recusando
durch das Ausschlagen
Vokativ
recusande
Ausschlagen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
2. Person Singular
recusas
3. Person Singular
recusat
1. Person Plural
recusamus
2. Person Plural
recusatis
3. Person Plural
recusant
Passiv
1. Person Singular
recusor
2. Person Singular
recusaris recusare
3. Person Singular
recusatur
1. Person Plural
recusamur
2. Person Plural
recusamini
3. Person Plural
recusantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
2. Person Singular
recuses
3. Person Singular
recuset
1. Person Plural
recusemus
2. Person Plural
recusetis
3. Person Plural
recusent
Passiv
1. Person Singular
recuser
2. Person Singular
recuseris recusere
3. Person Singular
recusetur
1. Person Plural
recusemur
2. Person Plural
recusemini
3. Person Plural
recusentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
2. Person Singular
recusabas
3. Person Singular
recusabat
1. Person Plural
recusabamus
2. Person Plural
recusabatis
3. Person Plural
recusabant
Passiv
1. Person Singular
recusabar
2. Person Singular
recusabaris recusabare
3. Person Singular
recusabatur
1. Person Plural
recusabamur
2. Person Plural
recusabamini
3. Person Plural
recusabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
2. Person Singular
recusares
3. Person Singular
recusaret
1. Person Plural
recusaremus
2. Person Plural
recusaretis
3. Person Plural
recusarent
Passiv
1. Person Singular
recusarer
2. Person Singular
recusareris recusarere
3. Person Singular
recusaretur
1. Person Plural
recusaremur
2. Person Plural
recusaremini
3. Person Plural
recusarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
2. Person Singular
recusabis
3. Person Singular
recusabit
1. Person Plural
recusabimus
2. Person Plural
recusabitis
3. Person Plural
recusabunt
Passiv
1. Person Singular
recusabor
2. Person Singular
recusaberis recusabere
3. Person Singular
recusabitur
1. Person Plural
recusabimur
2. Person Plural
recusabimini
3. Person Plural
recusabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
2. Person Singular
recusavisti
3. Person Singular
recusavit
1. Person Plural
recusavimus
2. Person Plural
recusavistis
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
2. Person Singular
recusatus es
3. Person Singular
recusatus est
1. Person Plural
recusati sumus
2. Person Plural
recusati estis
3. Person Plural
recusati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
2. Person Singular
recusaveris
3. Person Singular
recusaverit
1. Person Plural
recusaverimus
2. Person Plural
recusaveritis
3. Person Plural
recusaverint
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
2. Person Singular
recusatus sis
3. Person Singular
recusatus sit
1. Person Plural
recusati simus
2. Person Plural
recusati sitis
3. Person Plural
recusati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
2. Person Singular
recusaveras
3. Person Singular
recusaverat
1. Person Plural
recusaveramus
2. Person Plural
recusaveratis
3. Person Plural
recusaverant
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
2. Person Singular
recusatus eras
3. Person Singular
recusatus erat
1. Person Plural
recusati eramus
2. Person Plural
recusati eratis
3. Person Plural
recusati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
2. Person Singular
recusavisses
3. Person Singular
recusavisset
1. Person Plural
recusavissemus
2. Person Plural
recusavissetis
3. Person Plural
recusavissent
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
2. Person Singular
recusatus esses
3. Person Singular
recusatus esset
1. Person Plural
recusati essemus
2. Person Plural
recusati essetis
3. Person Plural
recusati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
2. Person Singular
recusaveris
3. Person Singular
recusaverit
1. Person Plural
recusaverimus
2. Person Plural
recusaveritis
3. Person Plural
recusaverint
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
2. Person Singular
recusatus eris
3. Person Singular
recusatus erit
1. Person Plural
recusati erimus
2. Person Plural
recusati eritis
3. Person Plural
recusati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
Vorzeitigkeit
recusavisse
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
Vorzeitigkeit
recusatum esse
Nachzeitigkeit
recusatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
!
2. Person Plural
recusate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
Genitiv
recusandi
Dativ
recusando
Akkusativ
recusandum
Ablativ
recusando
Vokativ
recusande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
2. Person Singular
recusas
3. Person Singular
recusat
1. Person Plural
recusamus
2. Person Plural
recusatis
3. Person Plural
recusant
Passiv
1. Person Singular
recusor
2. Person Singular
recusaris recusare
3. Person Singular
recusatur
1. Person Plural
recusamur
2. Person Plural
recusamini
3. Person Plural
recusantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
2. Person Singular
recuses
3. Person Singular
recuset
1. Person Plural
recusemus
2. Person Plural
recusetis
3. Person Plural
recusent
Passiv
1. Person Singular
recuser
2. Person Singular
recuseris recusere
3. Person Singular
recusetur
1. Person Plural
recusemur
2. Person Plural
recusemini
3. Person Plural
recusentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
2. Person Singular
recusabas
3. Person Singular
recusabat
1. Person Plural
recusabamus
2. Person Plural
recusabatis
3. Person Plural
recusabant
Passiv
1. Person Singular
recusabar
2. Person Singular
recusabaris recusabare
3. Person Singular
recusabatur
1. Person Plural
recusabamur
2. Person Plural
recusabamini
3. Person Plural
recusabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
2. Person Singular
recusares
3. Person Singular
recusaret
1. Person Plural
recusaremus
2. Person Plural
recusaretis
3. Person Plural
recusarent
Passiv
1. Person Singular
recusarer
2. Person Singular
recusareris recusarere
3. Person Singular
recusaretur
1. Person Plural
recusaremur
2. Person Plural
recusaremini
3. Person Plural
recusarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
2. Person Singular
recusabis
3. Person Singular
recusabit
1. Person Plural
recusabimus
2. Person Plural
recusabitis
3. Person Plural
recusabunt
Passiv
1. Person Singular
recusabor
2. Person Singular
recusaberis recusabere
3. Person Singular
recusabitur
1. Person Plural
recusabimur
2. Person Plural
recusabimini
3. Person Plural
recusabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
2. Person Singular
recusavisti
3. Person Singular
recusavit
1. Person Plural
recusavimus
2. Person Plural
recusavistis
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
2. Person Singular
recusatus es
3. Person Singular
recusatus est
1. Person Plural
recusati sumus
2. Person Plural
recusati estis
3. Person Plural
recusati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
2. Person Singular
recusaveris
3. Person Singular
recusaverit
1. Person Plural
recusaverimus
2. Person Plural
recusaveritis
3. Person Plural
recusaverint
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
2. Person Singular
recusatus sis
3. Person Singular
recusatus sit
1. Person Plural
recusati simus
2. Person Plural
recusati sitis
3. Person Plural
recusati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
2. Person Singular
recusaveras
3. Person Singular
recusaverat
1. Person Plural
recusaveramus
2. Person Plural
recusaveratis
3. Person Plural
recusaverant
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
2. Person Singular
recusatus eras
3. Person Singular
recusatus erat
1. Person Plural
recusati eramus
2. Person Plural
recusati eratis
3. Person Plural
recusati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
2. Person Singular
recusavisses
3. Person Singular
recusavisset
1. Person Plural
recusavissemus
2. Person Plural
recusavissetis
3. Person Plural
recusavissent
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
2. Person Singular
recusatus esses
3. Person Singular
recusatus esset
1. Person Plural
recusati essemus
2. Person Plural
recusati essetis
3. Person Plural
recusati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
2. Person Singular
recusaveris
3. Person Singular
recusaverit
1. Person Plural
recusaverimus
2. Person Plural
recusaveritis
3. Person Plural
recusaverint
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
2. Person Singular
recusatus eris
3. Person Singular
recusatus erit
1. Person Plural
recusati erimus
2. Person Plural
recusati eritis
3. Person Plural
recusati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
Vorzeitigkeit
recusavisse
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
Vorzeitigkeit
recusatum esse
Nachzeitigkeit
recusatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
!
2. Person Plural
recusate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
Genitiv
recusandi
Dativ
recusando
Akkusativ
recusandum
Ablativ
recusando
Vokativ
recusande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
ich weigere mich
2. Person Singular
recusas
du weigerst dich
3. Person Singular
recusat
er/sie/es weigert sich
1. Person Plural
recusamus
wir weigern uns
2. Person Plural
recusatis
ihr weigert euch
3. Person Plural
recusant
sie weigern sich
Passiv
1. Person Singular
recusor
2. Person Singular
recusaris recusare
3. Person Singular
recusatur
1. Person Plural
recusamur
2. Person Plural
recusamini
3. Person Plural
recusantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
ich weigere mich
2. Person Singular
recuses
du weigerst dich
3. Person Singular
recuset
er/sie/es weigere sich
1. Person Plural
recusemus
wir weigern uns
2. Person Plural
recusetis
ihr weigert euch
3. Person Plural
recusent
sie weigern sich
Passiv
1. Person Singular
recuser
2. Person Singular
recuseris recusere
3. Person Singular
recusetur
1. Person Plural
recusemur
2. Person Plural
recusemini
3. Person Plural
recusentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
ich weigerte mich
2. Person Singular
recusabas
du weigertest dich
3. Person Singular
recusabat
er/sie/es weigerte sich
1. Person Plural
recusabamus
wir weigerten uns
2. Person Plural
recusabatis
ihr weigertet euch
3. Person Plural
recusabant
sie weigerten sich
Passiv
1. Person Singular
recusabar
2. Person Singular
recusabaris recusabare
3. Person Singular
recusabatur
1. Person Plural
recusabamur
2. Person Plural
recusabamini
3. Person Plural
recusabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
ich weigerte mich
2. Person Singular
recusares
du weigertest dich
3. Person Singular
recusaret
er/sie/es weigerte sich
1. Person Plural
recusaremus
wir weigerten uns
2. Person Plural
recusaretis
ihr weigertet euch
3. Person Plural
recusarent
sie weigerten sich
Passiv
1. Person Singular
recusarer
2. Person Singular
recusareris recusarere
3. Person Singular
recusaretur
1. Person Plural
recusaremur
2. Person Plural
recusaremini
3. Person Plural
recusarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
ich werde mich weigern
2. Person Singular
recusabis
du wirst dich weigern
3. Person Singular
recusabit
er/sie/es wird sich weigern
1. Person Plural
recusabimus
wir werden uns weigern
2. Person Plural
recusabitis
ihr werdet euch weigern
3. Person Plural
recusabunt
sie werden sich weigern
Passiv
1. Person Singular
recusabor
2. Person Singular
recusaberis recusabere
3. Person Singular
recusabitur
1. Person Plural
recusabimur
2. Person Plural
recusabimini
3. Person Plural
recusabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
ich habe mich geweigert
2. Person Singular
recusavisti
du hast dich geweigert
3. Person Singular
recusavit
er/sie/es hat sich geweigert
1. Person Plural
recusavimus
wir haben uns geweigert
2. Person Plural
recusavistis
ihr habt euch geweigert
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
sie haben sich geweigert
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
2. Person Singular
recusatus es
3. Person Singular
recusatus est
1. Person Plural
recusati sumus
2. Person Plural
recusati estis
3. Person Plural
recusati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
ich habe mich geweigert
2. Person Singular
recusaveris
du habest dich geweigert
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es habe sich geweigert
1. Person Plural
recusaverimus
wir haben uns geweigert
2. Person Plural
recusaveritis
ihr habet euch geweigert
3. Person Plural
recusaverint
sie haben sich geweigert
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
2. Person Singular
recusatus sis
3. Person Singular
recusatus sit
1. Person Plural
recusati simus
2. Person Plural
recusati sitis
3. Person Plural
recusati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
ich hatte mich geweigert
2. Person Singular
recusaveras
du hattest dich geweigert
3. Person Singular
recusaverat
er/sie/es hatte sich geweigert
1. Person Plural
recusaveramus
wir hatten uns geweigert
2. Person Plural
recusaveratis
ihr hattet euch geweigert
3. Person Plural
recusaverant
sie hatten sich geweigert
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
2. Person Singular
recusatus eras
3. Person Singular
recusatus erat
1. Person Plural
recusati eramus
2. Person Plural
recusati eratis
3. Person Plural
recusati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
ich hätte mich geweigert
2. Person Singular
recusavisses
du hättest dich geweigert
3. Person Singular
recusavisset
er/sie/es hätte sich geweigert
1. Person Plural
recusavissemus
wir hätten uns geweigert
2. Person Plural
recusavissetis
ihr hättet euch geweigert
3. Person Plural
recusavissent
sie hätten sich geweigert
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
2. Person Singular
recusatus esses
3. Person Singular
recusatus esset
1. Person Plural
recusati essemus
2. Person Plural
recusati essetis
3. Person Plural
recusati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
ich werde mich geweigert haben
2. Person Singular
recusaveris
du wirst dich geweigert haben
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es wird sich geweigert haben
1. Person Plural
recusaverimus
wir werden uns geweigert haben
2. Person Plural
recusaveritis
ihr werdet euch geweigert haben
3. Person Plural
recusaverint
sie werden sich geweigert haben
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
2. Person Singular
recusatus eris
3. Person Singular
recusatus erit
1. Person Plural
recusati erimus
2. Person Plural
recusati eritis
3. Person Plural
recusati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
sich weigern
Vorzeitigkeit
recusavisse
sich geweigert haben
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
sich weigern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
Vorzeitigkeit
recusatum esse
Nachzeitigkeit
recusatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
weigere dich!
2. Person Plural
recusate
weigert euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
das Sich weigern
Genitiv
recusandi
des Sich weigernes
Dativ
recusando
dem Sich weigern
Akkusativ
recusandum
das Sich weigern
Ablativ
recusando
durch das Sich weigern
Vokativ
recusande
Sich weigern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
2. Person Singular
recusas
3. Person Singular
recusat
1. Person Plural
recusamus
2. Person Plural
recusatis
3. Person Plural
recusant
Passiv
1. Person Singular
recusor
2. Person Singular
recusaris recusare
3. Person Singular
recusatur
1. Person Plural
recusamur
2. Person Plural
recusamini
3. Person Plural
recusantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
2. Person Singular
recuses
3. Person Singular
recuset
1. Person Plural
recusemus
2. Person Plural
recusetis
3. Person Plural
recusent
Passiv
1. Person Singular
recuser
2. Person Singular
recuseris recusere
3. Person Singular
recusetur
1. Person Plural
recusemur
2. Person Plural
recusemini
3. Person Plural
recusentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
2. Person Singular
recusabas
3. Person Singular
recusabat
1. Person Plural
recusabamus
2. Person Plural
recusabatis
3. Person Plural
recusabant
Passiv
1. Person Singular
recusabar
2. Person Singular
recusabaris recusabare
3. Person Singular
recusabatur
1. Person Plural
recusabamur
2. Person Plural
recusabamini
3. Person Plural
recusabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
2. Person Singular
recusares
3. Person Singular
recusaret
1. Person Plural
recusaremus
2. Person Plural
recusaretis
3. Person Plural
recusarent
Passiv
1. Person Singular
recusarer
2. Person Singular
recusareris recusarere
3. Person Singular
recusaretur
1. Person Plural
recusaremur
2. Person Plural
recusaremini
3. Person Plural
recusarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
2. Person Singular
recusabis
3. Person Singular
recusabit
1. Person Plural
recusabimus
2. Person Plural
recusabitis
3. Person Plural
recusabunt
Passiv
1. Person Singular
recusabor
2. Person Singular
recusaberis recusabere
3. Person Singular
recusabitur
1. Person Plural
recusabimur
2. Person Plural
recusabimini
3. Person Plural
recusabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
2. Person Singular
recusavisti
3. Person Singular
recusavit
1. Person Plural
recusavimus
2. Person Plural
recusavistis
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
2. Person Singular
recusatus es
3. Person Singular
recusatus est
1. Person Plural
recusati sumus
2. Person Plural
recusati estis
3. Person Plural
recusati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
2. Person Singular
recusaveris
3. Person Singular
recusaverit
1. Person Plural
recusaverimus
2. Person Plural
recusaveritis
3. Person Plural
recusaverint
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
2. Person Singular
recusatus sis
3. Person Singular
recusatus sit
1. Person Plural
recusati simus
2. Person Plural
recusati sitis
3. Person Plural
recusati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
2. Person Singular
recusaveras
3. Person Singular
recusaverat
1. Person Plural
recusaveramus
2. Person Plural
recusaveratis
3. Person Plural
recusaverant
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
2. Person Singular
recusatus eras
3. Person Singular
recusatus erat
1. Person Plural
recusati eramus
2. Person Plural
recusati eratis
3. Person Plural
recusati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
2. Person Singular
recusavisses
3. Person Singular
recusavisset
1. Person Plural
recusavissemus
2. Person Plural
recusavissetis
3. Person Plural
recusavissent
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
2. Person Singular
recusatus esses
3. Person Singular
recusatus esset
1. Person Plural
recusati essemus
2. Person Plural
recusati essetis
3. Person Plural
recusati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
2. Person Singular
recusaveris
3. Person Singular
recusaverit
1. Person Plural
recusaverimus
2. Person Plural
recusaveritis
3. Person Plural
recusaverint
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
2. Person Singular
recusatus eris
3. Person Singular
recusatus erit
1. Person Plural
recusati erimus
2. Person Plural
recusati eritis
3. Person Plural
recusati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
Vorzeitigkeit
recusavisse
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
Vorzeitigkeit
recusatum esse
Nachzeitigkeit
recusatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
!
2. Person Plural
recusate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
Genitiv
recusandi
Dativ
recusando
Akkusativ
recusandum
Ablativ
recusando
Vokativ
recusande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recuso
ich widerlege
2. Person Singular
recusas
du widerlegst
3. Person Singular
recusat
er/sie/es widerlegt
1. Person Plural
recusamus
wir widerlegen
2. Person Plural
recusatis
ihr widerlegt
3. Person Plural
recusant
sie widerlegen
Passiv
1. Person Singular
recusor
ich werde widerlegt
2. Person Singular
recusaris recusare
du wirst widerlegt
3. Person Singular
recusatur
er/sie/es wird widerlegt
1. Person Plural
recusamur
wir werden widerlegt
2. Person Plural
recusamini
ihr werdet widerlegt
3. Person Plural
recusantur
sie werden widerlegt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusem
ich widerlege
2. Person Singular
recuses
du widerlegest
3. Person Singular
recuset
er/sie/es widerlege
1. Person Plural
recusemus
wir widerlegen
2. Person Plural
recusetis
ihr widerleget
3. Person Plural
recusent
sie widerlegen
Passiv
1. Person Singular
recuser
ich werde widerlegt
2. Person Singular
recuseris recusere
du werdest widerlegt
3. Person Singular
recusetur
er/sie/es werde widerlegt
1. Person Plural
recusemur
wir werden widerlegt
2. Person Plural
recusemini
ihr werdet widerlegt
3. Person Plural
recusentur
sie werden widerlegt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusabam
ich widerlegte
2. Person Singular
recusabas
du widerlegtest
3. Person Singular
recusabat
er/sie/es widerlegte
1. Person Plural
recusabamus
wir widerlegten
2. Person Plural
recusabatis
ihr widerlegtet
3. Person Plural
recusabant
sie widerlegten
Passiv
1. Person Singular
recusabar
ich wurde widerlegt
2. Person Singular
recusabaris recusabare
du wurdest widerlegt
3. Person Singular
recusabatur
er/sie/es wurde widerlegt
1. Person Plural
recusabamur
wir wurden widerlegt
2. Person Plural
recusabamini
ihr wurdet widerlegt
3. Person Plural
recusabantur
sie wurden widerlegt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusarem
ich widerlegte
2. Person Singular
recusares
du widerlegtest
3. Person Singular
recusaret
er/sie/es widerlegte
1. Person Plural
recusaremus
wir widerlegten
2. Person Plural
recusaretis
ihr widerlegtet
3. Person Plural
recusarent
sie widerlegten
Passiv
1. Person Singular
recusarer
ich würde widerlegt
2. Person Singular
recusareris recusarere
du würdest widerlegt
3. Person Singular
recusaretur
er/sie/es würde widerlegt
1. Person Plural
recusaremur
wir würden widerlegt
2. Person Plural
recusaremini
ihr würdet widerlegt
3. Person Plural
recusarentur
sie würden widerlegt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
recusabo
ich werde widerlegen
2. Person Singular
recusabis
du wirst widerlegen
3. Person Singular
recusabit
er/sie/es wird widerlegen
1. Person Plural
recusabimus
wir werden widerlegen
2. Person Plural
recusabitis
ihr werdet widerlegen
3. Person Plural
recusabunt
sie werden widerlegen
Passiv
1. Person Singular
recusabor
ich werde widerlegt werden
2. Person Singular
recusaberis recusabere
du wirst widerlegt werden
3. Person Singular
recusabitur
er/sie/es wird widerlegt werden
1. Person Plural
recusabimur
wir werden widerlegt werden
2. Person Plural
recusabimini
ihr werdet widerlegt werden
3. Person Plural
recusabuntur
sie werden widerlegt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusavi
ich habe widerlegt
2. Person Singular
recusavisti
du hast widerlegt
3. Person Singular
recusavit
er/sie/es hat widerlegt
1. Person Plural
recusavimus
wir haben widerlegt
2. Person Plural
recusavistis
ihr habt widerlegt
3. Person Plural
recusaverunt recusavere
sie haben widerlegt
Passiv
1. Person Singular
recusatus sum
ich bin widerlegt worden
2. Person Singular
recusatus es
du bist widerlegt worden
3. Person Singular
recusatus est
er/sie/es ist widerlegt worden
1. Person Plural
recusati sumus
wir sind widerlegt worden
2. Person Plural
recusati estis
ihr seid widerlegt worden
3. Person Plural
recusati sunt
sie sind widerlegt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusaverim
ich habe widerlegt
2. Person Singular
recusaveris
du habest widerlegt
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es habe widerlegt
1. Person Plural
recusaverimus
wir haben widerlegt
2. Person Plural
recusaveritis
ihr habet widerlegt
3. Person Plural
recusaverint
sie haben widerlegt
Passiv
1. Person Singular
recusatus sim
ich sei widerlegt worden
2. Person Singular
recusatus sis
du seiest widerlegt worden
3. Person Singular
recusatus sit
er/sie/es sei widerlegt worden
1. Person Plural
recusati simus
wir seien widerlegt worden
2. Person Plural
recusati sitis
ihr seiet widerlegt worden
3. Person Plural
recusati sint
sie seien widerlegt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
recusaveram
ich hatte widerlegt
2. Person Singular
recusaveras
du hattest widerlegt
3. Person Singular
recusaverat
er/sie/es hatte widerlegt
1. Person Plural
recusaveramus
wir hatten widerlegt
2. Person Plural
recusaveratis
ihr hattet widerlegt
3. Person Plural
recusaverant
sie hatten widerlegt
Passiv
1. Person Singular
recusatus eram
ich war widerlegt worden
2. Person Singular
recusatus eras
du warst widerlegt worden
3. Person Singular
recusatus erat
er/sie/es war widerlegt worden
1. Person Plural
recusati eramus
wir waren widerlegt worden
2. Person Plural
recusati eratis
ihr wart widerlegt worden
3. Person Plural
recusati erant
sie waren widerlegt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
recusavissem
ich hätte widerlegt
2. Person Singular
recusavisses
du hättest widerlegt
3. Person Singular
recusavisset
er/sie/es hätte widerlegt
1. Person Plural
recusavissemus
wir hätten widerlegt
2. Person Plural
recusavissetis
ihr hättet widerlegt
3. Person Plural
recusavissent
sie hätten widerlegt
Passiv
1. Person Singular
recusatus essem
ich wäre widerlegt worden
2. Person Singular
recusatus esses
du wärest widerlegt worden
3. Person Singular
recusatus esset
er/sie/es wäre widerlegt worden
1. Person Plural
recusati essemus
wir wären widerlegt worden
2. Person Plural
recusati essetis
ihr wäret widerlegt worden
3. Person Plural
recusati essent
sie wären widerlegt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
recusavero
ich werde widerlegt haben
2. Person Singular
recusaveris
du wirst widerlegt haben
3. Person Singular
recusaverit
er/sie/es wird widerlegt haben
1. Person Plural
recusaverimus
wir werden widerlegt haben
2. Person Plural
recusaveritis
ihr werdet widerlegt haben
3. Person Plural
recusaverint
sie werden widerlegt haben
Passiv
1. Person Singular
recusatus ero
ich werde widerlegt worden sein
2. Person Singular
recusatus eris
du wirst widerlegt worden sein
3. Person Singular
recusatus erit
er/sie/es wird widerlegt worden sein
1. Person Plural
recusati erimus
wir werden widerlegt worden sein
2. Person Plural
recusati eritis
ihr werdet widerlegt worden sein
3. Person Plural
recusati erunt
sie werden widerlegt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
recusare
widerlegen
Vorzeitigkeit
recusavisse
widerlegt haben
Nachzeitigkeit
recusaturum esse
widerlegen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
recusari recusarier
widerlegt werden
Vorzeitigkeit
recusatum esse
widerlegt worden sein
Nachzeitigkeit
recusatum iri
künftig widerlegt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
recusa
widerlege; widerleg!
2. Person Plural
recusate
widerlegt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
recusato
3. Person Singular
recusato
2. Person Plural
recusatote
3. Person Plural
recusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
recusare
das Widerlegen
Genitiv
recusandi
des Widerlegens
Dativ
recusando
dem Widerlegen
Akkusativ
recusandum
das Widerlegen
Ablativ
recusando
durch das Widerlegen
Vokativ
recusande
Widerlegen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusandus
recusanda
recusandum
Genitiv
recusandi
recusandae
recusandi
Dativ
recusando
recusandae
recusando
Akkusativ
recusandum
recusandam
recusandum
Ablativ
recusando
recusanda
recusando
Vokativ
recusande
recusanda
recusandum
Plural
Nominativ
recusandi
recusandae
recusanda
Genitiv
recusandorum
recusandarum
recusandorum
Dativ
recusandis
recusandis
recusandis
Akkusativ
recusandos
recusandas
recusanda
Ablativ
recusandis
recusandis
recusandis
Vokativ
recusandi
recusandae
recusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusans
recusans
recusans
Genitiv
recusantis
recusantis
recusantis
Dativ
recusanti
recusanti
recusanti
Akkusativ
recusantem
recusantem
recusans
Ablativ
recusanti recusante
recusanti recusante
recusanti recusante
Vokativ
recusans
recusans
recusans
Plural
Nominativ
recusantes
recusantes
recusantia
Genitiv
recusantium recusantum
recusantium recusantum
recusantium recusantum
Dativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Akkusativ
recusantes
recusantes
recusantia
Ablativ
recusantibus
recusantibus
recusantibus
Vokativ
recusantes
recusantes
recusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusatus
recusata
recusatum
Genitiv
recusati
recusatae
recusati
Dativ
recusato
recusatae
recusato
Akkusativ
recusatum
recusatam
recusatum
Ablativ
recusato
recusata
recusato
Vokativ
recusate
recusata
recusatum
Plural
Nominativ
recusati
recusatae
recusata
Genitiv
recusatorum
recusatarum
recusatorum
Dativ
recusatis
recusatis
recusatis
Akkusativ
recusatos
recusatas
recusata
Ablativ
recusatis
recusatis
recusatis
Vokativ
recusati
recusatae
recusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
recusaturus
recusatura
recusaturum
Genitiv
recusaturi
recusaturae
recusaturi
Dativ
recusaturo
recusaturae
recusaturo
Akkusativ
recusaturum
recusaturam
recusaturum
Ablativ
recusaturo
recusatura
recusaturo
Vokativ
recusature
recusatura
recusaturum
Plural
Nominativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Genitiv
recusaturorum
recusaturarum
recusaturorum
Dativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Akkusativ
recusaturos
recusaturas
recusatura
Ablativ
recusaturis
recusaturis
recusaturis
Vokativ
recusaturi
recusaturae
recusatura
Supina
Supin I
Supin II
recusatum
recusatu