Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
ich blase auf |
| 2. Person Singular |
reflas
|
du bläst auf |
| 3. Person Singular |
reflat
|
er/sie/es bläst auf |
| 1. Person Plural |
reflamus
|
wir blasen auf |
| 2. Person Plural |
reflatis
|
ihr blast auf |
| 3. Person Plural |
reflant
|
sie blasen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
ich werde aufgeblasen |
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
du wirst aufgeblasen |
| 3. Person Singular |
reflatur
|
er/sie/es wird aufgeblasen |
| 1. Person Plural |
reflamur
|
wir werden aufgeblasen |
| 2. Person Plural |
reflamini
|
ihr werdet aufgeblasen |
| 3. Person Plural |
reflantur
|
sie werden aufgeblasen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
ich blase auf |
| 2. Person Singular |
refles
|
du blasest auf |
| 3. Person Singular |
reflet
|
er/sie/es blase auf |
| 1. Person Plural |
reflemus
|
wir blasen auf |
| 2. Person Plural |
refletis
|
ihr blaset auf |
| 3. Person Plural |
reflent
|
sie blasen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
ich werde aufgeblasen |
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
du werdest aufgeblasen |
| 3. Person Singular |
refletur
|
er/sie/es werde aufgeblasen |
| 1. Person Plural |
reflemur
|
wir werden aufgeblasen |
| 2. Person Plural |
reflemini
|
ihr werdet aufgeblasen |
| 3. Person Plural |
reflentur
|
sie werden aufgeblasen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
ich blies auf |
| 2. Person Singular |
reflabas
|
du bliesest auf |
| 3. Person Singular |
reflabat
|
er/sie/es blies auf |
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
wir bliesen auf |
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
ihr bliest auf |
| 3. Person Plural |
reflabant
|
sie bliesen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
ich wurde aufgeblasen |
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
du wurdest aufgeblasen |
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
er/sie/es wurde aufgeblasen |
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
wir wurden aufgeblasen |
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
ihr wurdet aufgeblasen |
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
sie wurden aufgeblasen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
ich bliese auf |
| 2. Person Singular |
reflares
|
du bliesest auf |
| 3. Person Singular |
reflaret
|
er/sie/es bliese auf |
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
wir bliesen auf |
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
ihr blieset auf |
| 3. Person Plural |
reflarent
|
sie bliesen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
ich würde aufgeblasen |
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
du würdest aufgeblasen |
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
er/sie/es würde aufgeblasen |
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
wir würden aufgeblasen |
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
ihr würdet aufgeblasen |
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
sie würden aufgeblasen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
ich werde aufblasen |
| 2. Person Singular |
reflabis
|
du wirst aufblasen |
| 3. Person Singular |
reflabit
|
er/sie/es wird aufblasen |
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
wir werden aufblasen |
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
ihr werdet aufblasen |
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
sie werden aufblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
ich werde aufgeblasen werden |
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
du wirst aufgeblasen werden |
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
er/sie/es wird aufgeblasen werden |
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
wir werden aufgeblasen werden |
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
ihr werdet aufgeblasen werden |
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
sie werden aufgeblasen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
ich habe aufgeblasen |
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
du hast aufgeblasen |
| 3. Person Singular |
reflavit
|
er/sie/es hat aufgeblasen |
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
wir haben aufgeblasen |
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
ihr habt aufgeblasen |
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
sie haben aufgeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
ich bin aufgeblasen worden |
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
du bist aufgeblasen worden |
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
er/sie/es ist aufgeblasen worden |
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
wir sind aufgeblasen worden |
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
ihr seid aufgeblasen worden |
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
sie sind aufgeblasen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
ich habe aufgeblasen |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du habest aufgeblasen |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es habe aufgeblasen |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir haben aufgeblasen |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr habet aufgeblasen |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie haben aufgeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
ich sei aufgeblasen worden |
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
du seiest aufgeblasen worden |
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
er/sie/es sei aufgeblasen worden |
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
wir seien aufgeblasen worden |
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
ihr seiet aufgeblasen worden |
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
sie seien aufgeblasen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
ich hatte aufgeblasen |
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
du hattest aufgeblasen |
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
er/sie/es hatte aufgeblasen |
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
wir hatten aufgeblasen |
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
ihr hattet aufgeblasen |
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
sie hatten aufgeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
ich war aufgeblasen worden |
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
du warst aufgeblasen worden |
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
er/sie/es war aufgeblasen worden |
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
wir waren aufgeblasen worden |
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
ihr wart aufgeblasen worden |
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
sie waren aufgeblasen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
ich hätte aufgeblasen |
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
du hättest aufgeblasen |
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
er/sie/es hätte aufgeblasen |
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
wir hätten aufgeblasen |
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
ihr hättet aufgeblasen |
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
sie hätten aufgeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
ich wäre aufgeblasen worden |
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
du wärest aufgeblasen worden |
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
er/sie/es wäre aufgeblasen worden |
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
wir wären aufgeblasen worden |
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
ihr wäret aufgeblasen worden |
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
sie wären aufgeblasen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
ich werde aufgeblasen haben |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du wirst aufgeblasen haben |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es wird aufgeblasen haben |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir werden aufgeblasen haben |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr werdet aufgeblasen haben |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie werden aufgeblasen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
ich werde aufgeblasen worden sein |
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
du wirst aufgeblasen worden sein |
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
er/sie/es wird aufgeblasen worden sein |
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
wir werden aufgeblasen worden sein |
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
ihr werdet aufgeblasen worden sein |
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
sie werden aufgeblasen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
aufblasen |
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
aufgeblasen haben |
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
aufblasen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
aufgeblasen werden |
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
aufgeblasen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
künftig aufgeblasen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
blase auf; blas auf! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
blast auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
das Aufblasen |
| Genitiv |
reflandi
|
des Aufblasens |
| Dativ |
reflando
|
dem Aufblasen |
| Akkusativ |
reflandum
|
das Aufblasen |
| Ablativ |
reflando
|
durch das Aufblasen |
| Vokativ |
reflande
|
Aufblasen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
ich atme aus |
| 2. Person Singular |
reflas
|
du atmest aus |
| 3. Person Singular |
reflat
|
er/sie/es atmet aus |
| 1. Person Plural |
reflamus
|
wir atmen aus |
| 2. Person Plural |
reflatis
|
ihr atmet aus |
| 3. Person Plural |
reflant
|
sie atmen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
ich werde ausgeatmet |
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
du wirst ausgeatmet |
| 3. Person Singular |
reflatur
|
er/sie/es wird ausgeatmet |
| 1. Person Plural |
reflamur
|
wir werden ausgeatmet |
| 2. Person Plural |
reflamini
|
ihr werdet ausgeatmet |
| 3. Person Plural |
reflantur
|
sie werden ausgeatmet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
ich atme aus |
| 2. Person Singular |
refles
|
du atmest aus |
| 3. Person Singular |
reflet
|
er/sie/es atme aus |
| 1. Person Plural |
reflemus
|
wir atmen aus |
| 2. Person Plural |
refletis
|
ihr atmet aus |
| 3. Person Plural |
reflent
|
sie atmen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
ich werde ausgeatmet |
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
du werdest ausgeatmet |
| 3. Person Singular |
refletur
|
er/sie/es werde ausgeatmet |
| 1. Person Plural |
reflemur
|
wir werden ausgeatmet |
| 2. Person Plural |
reflemini
|
ihr werdet ausgeatmet |
| 3. Person Plural |
reflentur
|
sie werden ausgeatmet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
ich atmete aus |
| 2. Person Singular |
reflabas
|
du atmetest aus |
| 3. Person Singular |
reflabat
|
er/sie/es atmete aus |
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
wir atmeten aus |
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
ihr atmetet aus |
| 3. Person Plural |
reflabant
|
sie atmeten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
ich wurde ausgeatmet |
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
du wurdest ausgeatmet |
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
er/sie/es wurde ausgeatmet |
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
wir wurden ausgeatmet |
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
ihr wurdet ausgeatmet |
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
sie wurden ausgeatmet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
ich atmete aus |
| 2. Person Singular |
reflares
|
du atmetest aus |
| 3. Person Singular |
reflaret
|
er/sie/es atmete aus |
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
wir atmeten aus |
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
ihr atmetet aus |
| 3. Person Plural |
reflarent
|
sie atmeten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
ich würde ausgeatmet |
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
du würdest ausgeatmet |
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
er/sie/es würde ausgeatmet |
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
wir würden ausgeatmet |
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
ihr würdet ausgeatmet |
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
sie würden ausgeatmet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
ich werde ausatmen |
| 2. Person Singular |
reflabis
|
du wirst ausatmen |
| 3. Person Singular |
reflabit
|
er/sie/es wird ausatmen |
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
wir werden ausatmen |
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
ihr werdet ausatmen |
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
sie werden ausatmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
ich werde ausgeatmet werden |
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
du wirst ausgeatmet werden |
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
er/sie/es wird ausgeatmet werden |
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
wir werden ausgeatmet werden |
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
ihr werdet ausgeatmet werden |
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
sie werden ausgeatmet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
ich habe ausgeatmet |
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
du hast ausgeatmet |
| 3. Person Singular |
reflavit
|
er/sie/es hat ausgeatmet |
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
wir haben ausgeatmet |
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
ihr habt ausgeatmet |
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
sie haben ausgeatmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
ich bin ausgeatmet worden |
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
du bist ausgeatmet worden |
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
er/sie/es ist ausgeatmet worden |
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
wir sind ausgeatmet worden |
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
ihr seid ausgeatmet worden |
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
sie sind ausgeatmet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
ich habe ausgeatmet |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du habest ausgeatmet |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es habe ausgeatmet |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir haben ausgeatmet |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr habet ausgeatmet |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie haben ausgeatmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
ich sei ausgeatmet worden |
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
du seiest ausgeatmet worden |
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
er/sie/es sei ausgeatmet worden |
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
wir seien ausgeatmet worden |
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
ihr seiet ausgeatmet worden |
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
sie seien ausgeatmet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
ich hatte ausgeatmet |
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
du hattest ausgeatmet |
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
er/sie/es hatte ausgeatmet |
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
wir hatten ausgeatmet |
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
ihr hattet ausgeatmet |
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
sie hatten ausgeatmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
ich war ausgeatmet worden |
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
du warst ausgeatmet worden |
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
er/sie/es war ausgeatmet worden |
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
wir waren ausgeatmet worden |
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
ihr wart ausgeatmet worden |
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
sie waren ausgeatmet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
ich hätte ausgeatmet |
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
du hättest ausgeatmet |
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
er/sie/es hätte ausgeatmet |
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
wir hätten ausgeatmet |
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
ihr hättet ausgeatmet |
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
sie hätten ausgeatmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
ich wäre ausgeatmet worden |
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
du wärest ausgeatmet worden |
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
er/sie/es wäre ausgeatmet worden |
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
wir wären ausgeatmet worden |
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
ihr wäret ausgeatmet worden |
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
sie wären ausgeatmet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
ich werde ausgeatmet haben |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du wirst ausgeatmet haben |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es wird ausgeatmet haben |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir werden ausgeatmet haben |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr werdet ausgeatmet haben |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie werden ausgeatmet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
ich werde ausgeatmet worden sein |
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
du wirst ausgeatmet worden sein |
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
er/sie/es wird ausgeatmet worden sein |
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
wir werden ausgeatmet worden sein |
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
ihr werdet ausgeatmet worden sein |
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
sie werden ausgeatmet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
ausatmen |
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
ausgeatmet haben |
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
ausatmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
ausgeatmet werden |
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
ausgeatmet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
künftig ausgeatmet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
atme aus! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
atmet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
das Ausatmen |
| Genitiv |
reflandi
|
des Ausatmens |
| Dativ |
reflando
|
dem Ausatmen |
| Akkusativ |
reflandum
|
das Ausatmen |
| Ablativ |
reflando
|
durch das Ausatmen |
| Vokativ |
reflande
|
Ausatmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
ich dünste aus |
| 2. Person Singular |
reflas
|
du dünstest aus |
| 3. Person Singular |
reflat
|
er/sie/es dünstet aus |
| 1. Person Plural |
reflamus
|
wir dünsten aus |
| 2. Person Plural |
reflatis
|
ihr dünstet aus |
| 3. Person Plural |
reflant
|
sie dünsten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
ich werde ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
du wirst ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
reflatur
|
er/sie/es wird ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
reflamur
|
wir werden ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
reflamini
|
ihr werdet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
reflantur
|
sie werden ausgedünstet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
ich dünste aus |
| 2. Person Singular |
refles
|
du dünstest aus |
| 3. Person Singular |
reflet
|
er/sie/es dünste aus |
| 1. Person Plural |
reflemus
|
wir dünsten aus |
| 2. Person Plural |
refletis
|
ihr dünstet aus |
| 3. Person Plural |
reflent
|
sie dünsten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
ich werde ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
du werdest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
refletur
|
er/sie/es werde ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
reflemur
|
wir werden ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
reflemini
|
ihr werdet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
reflentur
|
sie werden ausgedünstet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
ich dünstete aus |
| 2. Person Singular |
reflabas
|
du dünstetest aus |
| 3. Person Singular |
reflabat
|
er/sie/es dünstete aus |
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
wir dünsteten aus |
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
ihr dünstetet aus |
| 3. Person Plural |
reflabant
|
sie dünsteten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
ich wurde ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
du wurdest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
er/sie/es wurde ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
wir wurden ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
ihr wurdet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
sie wurden ausgedünstet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
ich dünstete aus |
| 2. Person Singular |
reflares
|
du dünstetest aus |
| 3. Person Singular |
reflaret
|
er/sie/es dünstete aus |
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
wir dünsteten aus |
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
ihr dünstetet aus |
| 3. Person Plural |
reflarent
|
sie dünsteten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
ich würde ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
du würdest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
er/sie/es würde ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
wir würden ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
ihr würdet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
sie würden ausgedünstet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
ich werde ausdünsten |
| 2. Person Singular |
reflabis
|
du wirst ausdünsten |
| 3. Person Singular |
reflabit
|
er/sie/es wird ausdünsten |
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
wir werden ausdünsten |
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
ihr werdet ausdünsten |
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
sie werden ausdünsten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
ich werde ausgedünstet werden |
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
du wirst ausgedünstet werden |
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
er/sie/es wird ausgedünstet werden |
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
wir werden ausgedünstet werden |
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
ihr werdet ausgedünstet werden |
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
sie werden ausgedünstet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
ich habe ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
du hast ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
reflavit
|
er/sie/es hat ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
wir haben ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
ihr habt ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
sie haben ausgedünstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
ich bin ausgedünstet worden |
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
du bist ausgedünstet worden |
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
er/sie/es ist ausgedünstet worden |
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
wir sind ausgedünstet worden |
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
ihr seid ausgedünstet worden |
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
sie sind ausgedünstet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
ich habe ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du habest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es habe ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir haben ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr habet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie haben ausgedünstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
ich sei ausgedünstet worden |
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
du seiest ausgedünstet worden |
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
er/sie/es sei ausgedünstet worden |
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
wir seien ausgedünstet worden |
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
ihr seiet ausgedünstet worden |
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
sie seien ausgedünstet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
ich hatte ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
du hattest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
er/sie/es hatte ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
wir hatten ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
ihr hattet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
sie hatten ausgedünstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
ich war ausgedünstet worden |
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
du warst ausgedünstet worden |
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
er/sie/es war ausgedünstet worden |
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
wir waren ausgedünstet worden |
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
ihr wart ausgedünstet worden |
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
sie waren ausgedünstet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
ich hätte ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
du hättest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
er/sie/es hätte ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
wir hätten ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
ihr hättet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
sie hätten ausgedünstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
ich wäre ausgedünstet worden |
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
du wärest ausgedünstet worden |
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
er/sie/es wäre ausgedünstet worden |
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
wir wären ausgedünstet worden |
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
ihr wäret ausgedünstet worden |
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
sie wären ausgedünstet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
ich werde ausgedünstet haben |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du wirst ausgedünstet haben |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es wird ausgedünstet haben |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir werden ausgedünstet haben |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr werdet ausgedünstet haben |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie werden ausgedünstet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
ich werde ausgedünstet worden sein |
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
du wirst ausgedünstet worden sein |
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
er/sie/es wird ausgedünstet worden sein |
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
wir werden ausgedünstet worden sein |
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
ihr werdet ausgedünstet worden sein |
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
sie werden ausgedünstet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
ausdünsten |
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
ausgedünstet haben |
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
ausdünsten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
ausgedünstet werden |
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
ausgedünstet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
künftig ausgedünstet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
dünste aus! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
dünstet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
das Ausdünsten |
| Genitiv |
reflandi
|
des Ausdünstens |
| Dativ |
reflando
|
dem Ausdünsten |
| Akkusativ |
reflandum
|
das Ausdünsten |
| Ablativ |
reflando
|
durch das Ausdünsten |
| Vokativ |
reflande
|
Ausdünsten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
|
| 2. Person Singular |
reflas
|
|
| 3. Person Singular |
reflat
|
|
| 1. Person Plural |
reflamus
|
|
| 2. Person Plural |
reflatis
|
|
| 3. Person Plural |
reflant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
|
| 3. Person Singular |
reflatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
|
| 2. Person Singular |
refles
|
|
| 3. Person Singular |
reflet
|
|
| 1. Person Plural |
reflemus
|
|
| 2. Person Plural |
refletis
|
|
| 3. Person Plural |
reflent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
|
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
|
| 3. Person Singular |
refletur
|
|
| 1. Person Plural |
reflemur
|
|
| 2. Person Plural |
reflemini
|
|
| 3. Person Plural |
reflentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
|
| 2. Person Singular |
reflabas
|
|
| 3. Person Singular |
reflabat
|
|
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reflabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
|
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
|
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
|
| 2. Person Singular |
reflares
|
|
| 3. Person Singular |
reflaret
|
|
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reflarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
|
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
|
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
|
| 2. Person Singular |
reflabis
|
|
| 3. Person Singular |
reflabit
|
|
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
|
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
|
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reflavit
|
|
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
|
| Genitiv |
reflandi
|
|
| Dativ |
reflando
|
|
| Akkusativ |
reflandum
|
|
| Ablativ |
reflando
|
|
| Vokativ |
reflande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
ich blase entgegen |
| 2. Person Singular |
reflas
|
du bläst entgegen |
| 3. Person Singular |
reflat
|
er/sie/es bläst entgegen |
| 1. Person Plural |
reflamus
|
wir blasen entgegen |
| 2. Person Plural |
reflatis
|
ihr blast entgegen |
| 3. Person Plural |
reflant
|
sie blasen entgegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
ich werde entgegengeblasen |
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
du wirst entgegengeblasen |
| 3. Person Singular |
reflatur
|
er/sie/es wird entgegengeblasen |
| 1. Person Plural |
reflamur
|
wir werden entgegengeblasen |
| 2. Person Plural |
reflamini
|
ihr werdet entgegengeblasen |
| 3. Person Plural |
reflantur
|
sie werden entgegengeblasen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
ich blase entgegen |
| 2. Person Singular |
refles
|
du blasest entgegen |
| 3. Person Singular |
reflet
|
er/sie/es blase entgegen |
| 1. Person Plural |
reflemus
|
wir blasen entgegen |
| 2. Person Plural |
refletis
|
ihr blaset entgegen |
| 3. Person Plural |
reflent
|
sie blasen entgegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
ich werde entgegengeblasen |
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
du werdest entgegengeblasen |
| 3. Person Singular |
refletur
|
er/sie/es werde entgegengeblasen |
| 1. Person Plural |
reflemur
|
wir werden entgegengeblasen |
| 2. Person Plural |
reflemini
|
ihr werdet entgegengeblasen |
| 3. Person Plural |
reflentur
|
sie werden entgegengeblasen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
ich blies entgegen |
| 2. Person Singular |
reflabas
|
du bliesest entgegen |
| 3. Person Singular |
reflabat
|
er/sie/es blies entgegen |
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
wir bliesen entgegen |
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
ihr bliest entgegen |
| 3. Person Plural |
reflabant
|
sie bliesen entgegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
ich wurde entgegengeblasen |
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
du wurdest entgegengeblasen |
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
er/sie/es wurde entgegengeblasen |
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
wir wurden entgegengeblasen |
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
ihr wurdet entgegengeblasen |
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
sie wurden entgegengeblasen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
ich bliese entgegen |
| 2. Person Singular |
reflares
|
du bliesest entgegen |
| 3. Person Singular |
reflaret
|
er/sie/es bliese entgegen |
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
wir bliesen entgegen |
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
ihr blieset entgegen |
| 3. Person Plural |
reflarent
|
sie bliesen entgegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
ich würde entgegengeblasen |
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
du würdest entgegengeblasen |
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
er/sie/es würde entgegengeblasen |
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
wir würden entgegengeblasen |
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
ihr würdet entgegengeblasen |
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
sie würden entgegengeblasen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
ich werde entgegenblasen |
| 2. Person Singular |
reflabis
|
du wirst entgegenblasen |
| 3. Person Singular |
reflabit
|
er/sie/es wird entgegenblasen |
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
wir werden entgegenblasen |
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
ihr werdet entgegenblasen |
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
sie werden entgegenblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
ich werde entgegengeblasen werden |
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
du wirst entgegengeblasen werden |
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
er/sie/es wird entgegengeblasen werden |
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
wir werden entgegengeblasen werden |
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
ihr werdet entgegengeblasen werden |
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
sie werden entgegengeblasen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
ich habe entgegengeblasen |
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
du hast entgegengeblasen |
| 3. Person Singular |
reflavit
|
er/sie/es hat entgegengeblasen |
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
wir haben entgegengeblasen |
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
ihr habt entgegengeblasen |
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
sie haben entgegengeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
ich bin entgegengeblasen worden |
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
du bist entgegengeblasen worden |
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
er/sie/es ist entgegengeblasen worden |
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
wir sind entgegengeblasen worden |
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
ihr seid entgegengeblasen worden |
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
sie sind entgegengeblasen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
ich habe entgegengeblasen |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du habest entgegengeblasen |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es habe entgegengeblasen |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir haben entgegengeblasen |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr habet entgegengeblasen |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie haben entgegengeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
ich sei entgegengeblasen worden |
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
du seiest entgegengeblasen worden |
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
er/sie/es sei entgegengeblasen worden |
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
wir seien entgegengeblasen worden |
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
ihr seiet entgegengeblasen worden |
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
sie seien entgegengeblasen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
ich hatte entgegengeblasen |
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
du hattest entgegengeblasen |
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
er/sie/es hatte entgegengeblasen |
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
wir hatten entgegengeblasen |
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
ihr hattet entgegengeblasen |
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
sie hatten entgegengeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
ich war entgegengeblasen worden |
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
du warst entgegengeblasen worden |
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
er/sie/es war entgegengeblasen worden |
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
wir waren entgegengeblasen worden |
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
ihr wart entgegengeblasen worden |
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
sie waren entgegengeblasen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
ich hätte entgegengeblasen |
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
du hättest entgegengeblasen |
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
er/sie/es hätte entgegengeblasen |
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
wir hätten entgegengeblasen |
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
ihr hättet entgegengeblasen |
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
sie hätten entgegengeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
ich wäre entgegengeblasen worden |
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
du wärest entgegengeblasen worden |
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
er/sie/es wäre entgegengeblasen worden |
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
wir wären entgegengeblasen worden |
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
ihr wäret entgegengeblasen worden |
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
sie wären entgegengeblasen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
ich werde entgegengeblasen haben |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du wirst entgegengeblasen haben |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es wird entgegengeblasen haben |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir werden entgegengeblasen haben |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr werdet entgegengeblasen haben |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie werden entgegengeblasen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
ich werde entgegengeblasen worden sein |
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
du wirst entgegengeblasen worden sein |
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
er/sie/es wird entgegengeblasen worden sein |
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
wir werden entgegengeblasen worden sein |
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
ihr werdet entgegengeblasen worden sein |
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
sie werden entgegengeblasen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
entgegenblasen |
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
entgegengeblasen haben |
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
entgegenblasen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
entgegengeblasen werden |
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
entgegengeblasen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
künftig entgegengeblasen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
blas entgegen! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
blast entgegen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
das Entgegenblasen |
| Genitiv |
reflandi
|
des Entgegenblasens |
| Dativ |
reflando
|
dem Entgegenblasen |
| Akkusativ |
reflandum
|
das Entgegenblasen |
| Ablativ |
reflando
|
durch das Entgegenblasen |
| Vokativ |
reflande
|
Entgegenblasen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
ich verdunste |
| 2. Person Singular |
reflas
|
du verdunstest |
| 3. Person Singular |
reflat
|
er/sie/es verdunstet |
| 1. Person Plural |
reflamus
|
wir verdunsten |
| 2. Person Plural |
reflatis
|
ihr verdunstet |
| 3. Person Plural |
reflant
|
sie verdunsten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
|
| 3. Person Singular |
reflatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
ich verdunste |
| 2. Person Singular |
refles
|
du verdunstest |
| 3. Person Singular |
reflet
|
er/sie/es verdunste |
| 1. Person Plural |
reflemus
|
wir verdunsten |
| 2. Person Plural |
refletis
|
ihr verdunstet |
| 3. Person Plural |
reflent
|
sie verdunsten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
|
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
|
| 3. Person Singular |
refletur
|
|
| 1. Person Plural |
reflemur
|
|
| 2. Person Plural |
reflemini
|
|
| 3. Person Plural |
reflentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
ich verdunstete |
| 2. Person Singular |
reflabas
|
du verdunstetest |
| 3. Person Singular |
reflabat
|
er/sie/es verdunstete |
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
wir verdunsteten |
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
ihr verdunstetet |
| 3. Person Plural |
reflabant
|
sie verdunsteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
|
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
|
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
ich verdunstete |
| 2. Person Singular |
reflares
|
du verdunstetest |
| 3. Person Singular |
reflaret
|
er/sie/es verdunstete |
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
wir verdunsteten |
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
ihr verdunstetet |
| 3. Person Plural |
reflarent
|
sie verdunsteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
|
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
|
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
ich werde verdunsten |
| 2. Person Singular |
reflabis
|
du wirst verdunsten |
| 3. Person Singular |
reflabit
|
er/sie/es wird verdunsten |
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
wir werden verdunsten |
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
ihr werdet verdunsten |
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
sie werden verdunsten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
|
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
ich bin verdunstet |
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
du bist verdunstet |
| 3. Person Singular |
reflavit
|
er/sie/es ist verdunstet |
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
wir sind verdunstet |
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
ihr seid verdunstet |
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
sie sind verdunstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
ich sei verdunstet |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du seiest verdunstet |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es sei verdunstet |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir seien verdunstet |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr seiet verdunstet |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie seien verdunstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
ich war verdunstet |
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
du warst verdunstet |
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
er/sie/es war verdunstet |
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
wir waren verdunstet |
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
ihr wart verdunstet |
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
sie waren verdunstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
ich wäre verdunstet |
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
du wärest verdunstet |
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
er/sie/es wäre verdunstet |
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
wir wären verdunstet |
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
ihr wäret verdunstet |
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
sie wären verdunstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
ich werde verdunstet sein |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du wirst verdunstet sein |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es wird verdunstet sein |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir werden verdunstet sein |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr werdet verdunstet sein |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie werden verdunstet sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
verdunsten |
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
verdunstet sein |
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
verdunsten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
verdunste! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
verdunstet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
das Verdunsten |
| Genitiv |
reflandi
|
des Verdunstens |
| Dativ |
reflando
|
dem Verdunsten |
| Akkusativ |
reflandum
|
das Verdunsten |
| Ablativ |
reflando
|
durch das Verdunsten |
| Vokativ |
reflande
|
Verdunsten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
ich wehe |
| 2. Person Singular |
reflas
|
du wehst |
| 3. Person Singular |
reflat
|
er/sie/es weht |
| 1. Person Plural |
reflamus
|
wir wehen |
| 2. Person Plural |
reflatis
|
ihr weht |
| 3. Person Plural |
reflant
|
sie wehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
|
| 3. Person Singular |
reflatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
ich wehe |
| 2. Person Singular |
refles
|
du wehest |
| 3. Person Singular |
reflet
|
er/sie/es wehe |
| 1. Person Plural |
reflemus
|
wir wehen |
| 2. Person Plural |
refletis
|
ihr wehet |
| 3. Person Plural |
reflent
|
sie wehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
|
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
|
| 3. Person Singular |
refletur
|
|
| 1. Person Plural |
reflemur
|
|
| 2. Person Plural |
reflemini
|
|
| 3. Person Plural |
reflentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
ich wehte |
| 2. Person Singular |
reflabas
|
du wehtest |
| 3. Person Singular |
reflabat
|
er/sie/es wehte |
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
wir wehten |
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
ihr wehtet |
| 3. Person Plural |
reflabant
|
sie wehten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
|
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
|
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
ich wehte |
| 2. Person Singular |
reflares
|
du wehtest |
| 3. Person Singular |
reflaret
|
er/sie/es wehte |
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
wir wehten |
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
ihr wehtet |
| 3. Person Plural |
reflarent
|
sie wehten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
|
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
|
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
ich werde wehen |
| 2. Person Singular |
reflabis
|
du wirst wehen |
| 3. Person Singular |
reflabit
|
er/sie/es wird wehen |
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
wir werden wehen |
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
ihr werdet wehen |
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
sie werden wehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
|
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
ich habe geweht |
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
du hast geweht |
| 3. Person Singular |
reflavit
|
er/sie/es hat geweht |
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
wir haben geweht |
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
ihr habt geweht |
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
sie haben geweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
ich habe geweht |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du habest geweht |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es habe geweht |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir haben geweht |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr habet geweht |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie haben geweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
ich hatte geweht |
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
du hattest geweht |
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
er/sie/es hatte geweht |
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
wir hatten geweht |
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
ihr hattet geweht |
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
sie hatten geweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
ich hätte geweht |
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
du hättest geweht |
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
er/sie/es hätte geweht |
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
wir hätten geweht |
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
ihr hättet geweht |
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
sie hätten geweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
ich werde geweht haben |
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
du wirst geweht haben |
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
er/sie/es wird geweht haben |
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
wir werden geweht haben |
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
ihr werdet geweht haben |
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
sie werden geweht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
wehen |
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
geweht haben |
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
wehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
wehe; weh! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
weht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
das Wehen |
| Genitiv |
reflandi
|
des Wehens |
| Dativ |
reflando
|
dem Wehen |
| Akkusativ |
reflandum
|
das Wehen |
| Ablativ |
reflando
|
durch das Wehen |
| Vokativ |
reflande
|
Wehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
|
| 2. Person Singular |
reflas
|
|
| 3. Person Singular |
reflat
|
|
| 1. Person Plural |
reflamus
|
|
| 2. Person Plural |
reflatis
|
|
| 3. Person Plural |
reflant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
|
| 3. Person Singular |
reflatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
|
| 2. Person Singular |
refles
|
|
| 3. Person Singular |
reflet
|
|
| 1. Person Plural |
reflemus
|
|
| 2. Person Plural |
refletis
|
|
| 3. Person Plural |
reflent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
|
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
|
| 3. Person Singular |
refletur
|
|
| 1. Person Plural |
reflemur
|
|
| 2. Person Plural |
reflemini
|
|
| 3. Person Plural |
reflentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
|
| 2. Person Singular |
reflabas
|
|
| 3. Person Singular |
reflabat
|
|
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reflabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
|
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
|
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
|
| 2. Person Singular |
reflares
|
|
| 3. Person Singular |
reflaret
|
|
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reflarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
|
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
|
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
|
| 2. Person Singular |
reflabis
|
|
| 3. Person Singular |
reflabit
|
|
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
|
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
|
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reflavit
|
|
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
|
| Genitiv |
reflandi
|
|
| Dativ |
reflando
|
|
| Akkusativ |
reflandum
|
|
| Ablativ |
reflando
|
|
| Vokativ |
reflande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflo
|
|
| 2. Person Singular |
reflas
|
|
| 3. Person Singular |
reflat
|
|
| 1. Person Plural |
reflamus
|
|
| 2. Person Plural |
reflatis
|
|
| 3. Person Plural |
reflant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaris reflare
|
|
| 3. Person Singular |
reflatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflem
|
|
| 2. Person Singular |
refles
|
|
| 3. Person Singular |
reflet
|
|
| 1. Person Plural |
reflemus
|
|
| 2. Person Plural |
refletis
|
|
| 3. Person Plural |
reflent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refler
|
|
| 2. Person Singular |
refleris reflere
|
|
| 3. Person Singular |
refletur
|
|
| 1. Person Plural |
reflemur
|
|
| 2. Person Plural |
reflemini
|
|
| 3. Person Plural |
reflentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabam
|
|
| 2. Person Singular |
reflabas
|
|
| 3. Person Singular |
reflabat
|
|
| 1. Person Plural |
reflabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reflabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reflabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabar
|
|
| 2. Person Singular |
reflabaris reflabare
|
|
| 3. Person Singular |
reflabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarem
|
|
| 2. Person Singular |
reflares
|
|
| 3. Person Singular |
reflaret
|
|
| 1. Person Plural |
reflaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reflarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflarer
|
|
| 2. Person Singular |
reflareris reflarere
|
|
| 3. Person Singular |
reflaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reflaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reflaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reflarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabo
|
|
| 2. Person Singular |
reflabis
|
|
| 3. Person Singular |
reflabit
|
|
| 1. Person Plural |
reflabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reflabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflabor
|
|
| 2. Person Singular |
reflaberis reflabere
|
|
| 3. Person Singular |
reflabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reflabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reflabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reflabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavi
|
|
| 2. Person Singular |
reflavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reflavit
|
|
| 1. Person Plural |
reflavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverunt reflavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reflati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reflaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reflati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reflavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reflavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reflavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reflavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reflavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reflati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reflavero
|
|
| 2. Person Singular |
reflaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reflaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reflaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reflatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reflatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reflatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reflati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reflati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reflati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reflavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reflaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reflari reflarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reflatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reflatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refla
|
! |
| 2. Person Plural |
reflate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reflato
|
| 3. Person Singular |
reflato
|
| 2. Person Plural |
reflatote
|
| 3. Person Plural |
reflanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reflare
|
|
| Genitiv |
reflandi
|
|
| Dativ |
reflando
|
|
| Akkusativ |
reflandum
|
|
| Ablativ |
reflando
|
|
| Vokativ |
reflande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflandus
|
reflanda
|
reflandum
|
| Genitiv |
reflandi
|
reflandae
|
reflandi
|
| Dativ |
reflando
|
reflandae
|
reflando
|
| Akkusativ |
reflandum
|
reflandam
|
reflandum
|
| Ablativ |
reflando
|
reflanda
|
reflando
|
| Vokativ |
reflande
|
reflanda
|
reflandum
|
Plural
| Nominativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
| Genitiv |
reflandorum
|
reflandarum
|
reflandorum
|
| Dativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Akkusativ |
reflandos
|
reflandas
|
reflanda
|
| Ablativ |
reflandis
|
reflandis
|
reflandis
|
| Vokativ |
reflandi
|
reflandae
|
reflanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
| Genitiv |
reflantis
|
reflantis
|
reflantis
|
| Dativ |
reflanti
|
reflanti
|
reflanti
|
| Akkusativ |
reflantem
|
reflantem
|
reflans
|
| Ablativ |
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
reflanti reflante
|
| Vokativ |
reflans
|
reflans
|
reflans
|
Plural
| Nominativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Genitiv |
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
reflantium reflantum
|
| Dativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Akkusativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
| Ablativ |
reflantibus
|
reflantibus
|
reflantibus
|
| Vokativ |
reflantes
|
reflantes
|
reflantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflatus
|
reflata
|
reflatum
|
| Genitiv |
reflati
|
reflatae
|
reflati
|
| Dativ |
reflato
|
reflatae
|
reflato
|
| Akkusativ |
reflatum
|
reflatam
|
reflatum
|
| Ablativ |
reflato
|
reflata
|
reflato
|
| Vokativ |
reflate
|
reflata
|
reflatum
|
Plural
| Nominativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
| Genitiv |
reflatorum
|
reflatarum
|
reflatorum
|
| Dativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Akkusativ |
reflatos
|
reflatas
|
reflata
|
| Ablativ |
reflatis
|
reflatis
|
reflatis
|
| Vokativ |
reflati
|
reflatae
|
reflata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reflaturus
|
reflatura
|
reflaturum
|
| Genitiv |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflaturi
|
| Dativ |
reflaturo
|
reflaturae
|
reflaturo
|
| Akkusativ |
reflaturum
|
reflaturam
|
reflaturum
|
| Ablativ |
reflaturo
|
reflatura
|
reflaturo
|
| Vokativ |
reflature
|
reflatura
|
reflaturum
|
Plural
| Nominativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
| Genitiv |
reflaturorum
|
reflaturarum
|
reflaturorum
|
| Dativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Akkusativ |
reflaturos
|
reflaturas
|
reflatura
|
| Ablativ |
reflaturis
|
reflaturis
|
reflaturis
|
| Vokativ |
reflaturi
|
reflaturae
|
reflatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reflatum
|
reflatu
|