Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformido
|
|
| 2. Person Singular |
reformidas
|
|
| 3. Person Singular |
reformidat
|
|
| 1. Person Plural |
reformidamus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidatis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidor
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaris reformidare
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidamur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidamini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidem
|
|
| 2. Person Singular |
reformides
|
|
| 3. Person Singular |
reformidet
|
|
| 1. Person Plural |
reformidemus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidetis
|
|
| 3. Person Plural |
reformident
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformider
|
|
| 2. Person Singular |
reformideris reformidere
|
|
| 3. Person Singular |
reformidetur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidemur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidemini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabam
|
|
| 2. Person Singular |
reformidabas
|
|
| 3. Person Singular |
reformidabat
|
|
| 1. Person Plural |
reformidabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabar
|
|
| 2. Person Singular |
reformidabaris reformidabare
|
|
| 3. Person Singular |
reformidabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarem
|
|
| 2. Person Singular |
reformidares
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaret
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarer
|
|
| 2. Person Singular |
reformidareris reformidarere
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabo
|
|
| 2. Person Singular |
reformidabis
|
|
| 3. Person Singular |
reformidabit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabor
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaberis reformidabere
|
|
| 3. Person Singular |
reformidabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavi
|
|
| 2. Person Singular |
reformidavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reformidavit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidaverunt reformidavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reformidavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reformidavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reformidavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavero
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reformidavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reformidaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidari reformidarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reformidatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reformidatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reformida
|
! |
| 2. Person Plural |
reformidate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reformidato
|
| 3. Person Singular |
reformidato
|
| 2. Person Plural |
reformidatote
|
| 3. Person Plural |
reformidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reformidare
|
|
| Genitiv |
reformidandi
|
|
| Dativ |
reformidando
|
|
| Akkusativ |
reformidandum
|
|
| Ablativ |
reformidando
|
|
| Vokativ |
reformidande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidandus
|
reformidanda
|
reformidandum
|
| Genitiv |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidandi
|
| Dativ |
reformidando
|
reformidandae
|
reformidando
|
| Akkusativ |
reformidandum
|
reformidandam
|
reformidandum
|
| Ablativ |
reformidando
|
reformidanda
|
reformidando
|
| Vokativ |
reformidande
|
reformidanda
|
reformidandum
|
Plural
| Nominativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
| Genitiv |
reformidandorum
|
reformidandarum
|
reformidandorum
|
| Dativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Akkusativ |
reformidandos
|
reformidandas
|
reformidanda
|
| Ablativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Vokativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
| Genitiv |
reformidantis
|
reformidantis
|
reformidantis
|
| Dativ |
reformidanti
|
reformidanti
|
reformidanti
|
| Akkusativ |
reformidantem
|
reformidantem
|
reformidans
|
| Ablativ |
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
| Vokativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
Plural
| Nominativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Genitiv |
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
| Dativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Akkusativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Ablativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Vokativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidatus
|
reformidata
|
reformidatum
|
| Genitiv |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidati
|
| Dativ |
reformidato
|
reformidatae
|
reformidato
|
| Akkusativ |
reformidatum
|
reformidatam
|
reformidatum
|
| Ablativ |
reformidato
|
reformidata
|
reformidato
|
| Vokativ |
reformidate
|
reformidata
|
reformidatum
|
Plural
| Nominativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
| Genitiv |
reformidatorum
|
reformidatarum
|
reformidatorum
|
| Dativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Akkusativ |
reformidatos
|
reformidatas
|
reformidata
|
| Ablativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Vokativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidaturus
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
| Genitiv |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidaturi
|
| Dativ |
reformidaturo
|
reformidaturae
|
reformidaturo
|
| Akkusativ |
reformidaturum
|
reformidaturam
|
reformidaturum
|
| Ablativ |
reformidaturo
|
reformidatura
|
reformidaturo
|
| Vokativ |
reformidature
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
Plural
| Nominativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
| Genitiv |
reformidaturorum
|
reformidaturarum
|
reformidaturorum
|
| Dativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Akkusativ |
reformidaturos
|
reformidaturas
|
reformidatura
|
| Ablativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Vokativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reformidatum
|
reformidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformido
|
ich fürchte |
| 2. Person Singular |
reformidas
|
du fürchtest |
| 3. Person Singular |
reformidat
|
er/sie/es fürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidamus
|
wir fürchten |
| 2. Person Plural |
reformidatis
|
ihr fürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidant
|
sie fürchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidor
|
ich werde gefürchtet |
| 2. Person Singular |
reformidaris reformidare
|
du wirst gefürchtet |
| 3. Person Singular |
reformidatur
|
er/sie/es wird gefürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidamur
|
wir werden gefürchtet |
| 2. Person Plural |
reformidamini
|
ihr werdet gefürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidantur
|
sie werden gefürchtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidem
|
ich fürchte |
| 2. Person Singular |
reformides
|
du fürchtest |
| 3. Person Singular |
reformidet
|
er/sie/es fürchte |
| 1. Person Plural |
reformidemus
|
wir fürchten |
| 2. Person Plural |
reformidetis
|
ihr fürchtet |
| 3. Person Plural |
reformident
|
sie fürchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformider
|
ich werde gefürchtet |
| 2. Person Singular |
reformideris reformidere
|
du werdest gefürchtet |
| 3. Person Singular |
reformidetur
|
er/sie/es werde gefürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidemur
|
wir werden gefürchtet |
| 2. Person Plural |
reformidemini
|
ihr werdet gefürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidentur
|
sie werden gefürchtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabam
|
ich fürchtete |
| 2. Person Singular |
reformidabas
|
du fürchtetest |
| 3. Person Singular |
reformidabat
|
er/sie/es fürchtete |
| 1. Person Plural |
reformidabamus
|
wir fürchteten |
| 2. Person Plural |
reformidabatis
|
ihr fürchtetet |
| 3. Person Plural |
reformidabant
|
sie fürchteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabar
|
ich wurde gefürchtet |
| 2. Person Singular |
reformidabaris reformidabare
|
du wurdest gefürchtet |
| 3. Person Singular |
reformidabatur
|
er/sie/es wurde gefürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidabamur
|
wir wurden gefürchtet |
| 2. Person Plural |
reformidabamini
|
ihr wurdet gefürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidabantur
|
sie wurden gefürchtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarem
|
ich fürchtete |
| 2. Person Singular |
reformidares
|
du fürchtetest |
| 3. Person Singular |
reformidaret
|
er/sie/es fürchtete |
| 1. Person Plural |
reformidaremus
|
wir fürchteten |
| 2. Person Plural |
reformidaretis
|
ihr fürchtetet |
| 3. Person Plural |
reformidarent
|
sie fürchteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarer
|
ich würde gefürchtet |
| 2. Person Singular |
reformidareris reformidarere
|
du würdest gefürchtet |
| 3. Person Singular |
reformidaretur
|
er/sie/es würde gefürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidaremur
|
wir würden gefürchtet |
| 2. Person Plural |
reformidaremini
|
ihr würdet gefürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidarentur
|
sie würden gefürchtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabo
|
ich werde fürchten |
| 2. Person Singular |
reformidabis
|
du wirst fürchten |
| 3. Person Singular |
reformidabit
|
er/sie/es wird fürchten |
| 1. Person Plural |
reformidabimus
|
wir werden fürchten |
| 2. Person Plural |
reformidabitis
|
ihr werdet fürchten |
| 3. Person Plural |
reformidabunt
|
sie werden fürchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabor
|
ich werde gefürchtet werden |
| 2. Person Singular |
reformidaberis reformidabere
|
du wirst gefürchtet werden |
| 3. Person Singular |
reformidabitur
|
er/sie/es wird gefürchtet werden |
| 1. Person Plural |
reformidabimur
|
wir werden gefürchtet werden |
| 2. Person Plural |
reformidabimini
|
ihr werdet gefürchtet werden |
| 3. Person Plural |
reformidabuntur
|
sie werden gefürchtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavi
|
ich habe gefürchtet |
| 2. Person Singular |
reformidavisti
|
du hast gefürchtet |
| 3. Person Singular |
reformidavit
|
er/sie/es hat gefürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidavimus
|
wir haben gefürchtet |
| 2. Person Plural |
reformidavistis
|
ihr habt gefürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidaverunt reformidavere
|
sie haben gefürchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sum
|
ich bin gefürchtet worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus es
|
du bist gefürchtet worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus est
|
er/sie/es ist gefürchtet worden |
| 1. Person Plural |
reformidati sumus
|
wir sind gefürchtet worden |
| 2. Person Plural |
reformidati estis
|
ihr seid gefürchtet worden |
| 3. Person Plural |
reformidati sunt
|
sie sind gefürchtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaverim
|
ich habe gefürchtet |
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
du habest gefürchtet |
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
er/sie/es habe gefürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
wir haben gefürchtet |
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
ihr habet gefürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
sie haben gefürchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sim
|
ich sei gefürchtet worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus sis
|
du seiest gefürchtet worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus sit
|
er/sie/es sei gefürchtet worden |
| 1. Person Plural |
reformidati simus
|
wir seien gefürchtet worden |
| 2. Person Plural |
reformidati sitis
|
ihr seiet gefürchtet worden |
| 3. Person Plural |
reformidati sint
|
sie seien gefürchtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaveram
|
ich hatte gefürchtet |
| 2. Person Singular |
reformidaveras
|
du hattest gefürchtet |
| 3. Person Singular |
reformidaverat
|
er/sie/es hatte gefürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidaveramus
|
wir hatten gefürchtet |
| 2. Person Plural |
reformidaveratis
|
ihr hattet gefürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidaverant
|
sie hatten gefürchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus eram
|
ich war gefürchtet worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus eras
|
du warst gefürchtet worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus erat
|
er/sie/es war gefürchtet worden |
| 1. Person Plural |
reformidati eramus
|
wir waren gefürchtet worden |
| 2. Person Plural |
reformidati eratis
|
ihr wart gefürchtet worden |
| 3. Person Plural |
reformidati erant
|
sie waren gefürchtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavissem
|
ich hätte gefürchtet |
| 2. Person Singular |
reformidavisses
|
du hättest gefürchtet |
| 3. Person Singular |
reformidavisset
|
er/sie/es hätte gefürchtet |
| 1. Person Plural |
reformidavissemus
|
wir hätten gefürchtet |
| 2. Person Plural |
reformidavissetis
|
ihr hättet gefürchtet |
| 3. Person Plural |
reformidavissent
|
sie hätten gefürchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus essem
|
ich wäre gefürchtet worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus esses
|
du wärest gefürchtet worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus esset
|
er/sie/es wäre gefürchtet worden |
| 1. Person Plural |
reformidati essemus
|
wir wären gefürchtet worden |
| 2. Person Plural |
reformidati essetis
|
ihr wäret gefürchtet worden |
| 3. Person Plural |
reformidati essent
|
sie wären gefürchtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavero
|
ich werde gefürchtet haben |
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
du wirst gefürchtet haben |
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
er/sie/es wird gefürchtet haben |
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
wir werden gefürchtet haben |
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
ihr werdet gefürchtet haben |
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
sie werden gefürchtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus ero
|
ich werde gefürchtet worden sein |
| 2. Person Singular |
reformidatus eris
|
du wirst gefürchtet worden sein |
| 3. Person Singular |
reformidatus erit
|
er/sie/es wird gefürchtet worden sein |
| 1. Person Plural |
reformidati erimus
|
wir werden gefürchtet worden sein |
| 2. Person Plural |
reformidati eritis
|
ihr werdet gefürchtet worden sein |
| 3. Person Plural |
reformidati erunt
|
sie werden gefürchtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidare
|
fürchten |
| Vorzeitigkeit |
reformidavisse
|
gefürchtet haben |
| Nachzeitigkeit |
reformidaturum esse
|
fürchten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidari reformidarier
|
gefürchtet werden |
| Vorzeitigkeit |
reformidatum esse
|
gefürchtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reformidatum iri
|
künftig gefürchtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reformida
|
fürchte! |
| 2. Person Plural |
reformidate
|
fürchtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reformidato
|
| 3. Person Singular |
reformidato
|
| 2. Person Plural |
reformidatote
|
| 3. Person Plural |
reformidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reformidare
|
das Fürchten |
| Genitiv |
reformidandi
|
des Fürchtens |
| Dativ |
reformidando
|
dem Fürchten |
| Akkusativ |
reformidandum
|
das Fürchten |
| Ablativ |
reformidando
|
durch das Fürchten |
| Vokativ |
reformidande
|
Fürchten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidandus
|
reformidanda
|
reformidandum
|
| Genitiv |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidandi
|
| Dativ |
reformidando
|
reformidandae
|
reformidando
|
| Akkusativ |
reformidandum
|
reformidandam
|
reformidandum
|
| Ablativ |
reformidando
|
reformidanda
|
reformidando
|
| Vokativ |
reformidande
|
reformidanda
|
reformidandum
|
Plural
| Nominativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
| Genitiv |
reformidandorum
|
reformidandarum
|
reformidandorum
|
| Dativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Akkusativ |
reformidandos
|
reformidandas
|
reformidanda
|
| Ablativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Vokativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
| Genitiv |
reformidantis
|
reformidantis
|
reformidantis
|
| Dativ |
reformidanti
|
reformidanti
|
reformidanti
|
| Akkusativ |
reformidantem
|
reformidantem
|
reformidans
|
| Ablativ |
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
| Vokativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
Plural
| Nominativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Genitiv |
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
| Dativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Akkusativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Ablativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Vokativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidatus
|
reformidata
|
reformidatum
|
| Genitiv |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidati
|
| Dativ |
reformidato
|
reformidatae
|
reformidato
|
| Akkusativ |
reformidatum
|
reformidatam
|
reformidatum
|
| Ablativ |
reformidato
|
reformidata
|
reformidato
|
| Vokativ |
reformidate
|
reformidata
|
reformidatum
|
Plural
| Nominativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
| Genitiv |
reformidatorum
|
reformidatarum
|
reformidatorum
|
| Dativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Akkusativ |
reformidatos
|
reformidatas
|
reformidata
|
| Ablativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Vokativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidaturus
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
| Genitiv |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidaturi
|
| Dativ |
reformidaturo
|
reformidaturae
|
reformidaturo
|
| Akkusativ |
reformidaturum
|
reformidaturam
|
reformidaturum
|
| Ablativ |
reformidaturo
|
reformidatura
|
reformidaturo
|
| Vokativ |
reformidature
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
Plural
| Nominativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
| Genitiv |
reformidaturorum
|
reformidaturarum
|
reformidaturorum
|
| Dativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Akkusativ |
reformidaturos
|
reformidaturas
|
reformidatura
|
| Ablativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Vokativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reformidatum
|
reformidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformido
|
ich meide |
| 2. Person Singular |
reformidas
|
du meidest |
| 3. Person Singular |
reformidat
|
er/sie/es meidet |
| 1. Person Plural |
reformidamus
|
wir meiden |
| 2. Person Plural |
reformidatis
|
ihr meidet |
| 3. Person Plural |
reformidant
|
sie meiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidor
|
ich werde gemieden |
| 2. Person Singular |
reformidaris reformidare
|
du wirst gemieden |
| 3. Person Singular |
reformidatur
|
er/sie/es wird gemieden |
| 1. Person Plural |
reformidamur
|
wir werden gemieden |
| 2. Person Plural |
reformidamini
|
ihr werdet gemieden |
| 3. Person Plural |
reformidantur
|
sie werden gemieden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidem
|
ich meide |
| 2. Person Singular |
reformides
|
du meidest |
| 3. Person Singular |
reformidet
|
er/sie/es meide |
| 1. Person Plural |
reformidemus
|
wir meiden |
| 2. Person Plural |
reformidetis
|
ihr meidet |
| 3. Person Plural |
reformident
|
sie meiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformider
|
ich werde gemieden |
| 2. Person Singular |
reformideris reformidere
|
du werdest gemieden |
| 3. Person Singular |
reformidetur
|
er/sie/es werde gemieden |
| 1. Person Plural |
reformidemur
|
wir werden gemieden |
| 2. Person Plural |
reformidemini
|
ihr werdet gemieden |
| 3. Person Plural |
reformidentur
|
sie werden gemieden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabam
|
ich mied |
| 2. Person Singular |
reformidabas
|
du miedest |
| 3. Person Singular |
reformidabat
|
er/sie/es mied |
| 1. Person Plural |
reformidabamus
|
wir mieden |
| 2. Person Plural |
reformidabatis
|
ihr miedet |
| 3. Person Plural |
reformidabant
|
sie mieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabar
|
ich wurde gemieden |
| 2. Person Singular |
reformidabaris reformidabare
|
du wurdest gemieden |
| 3. Person Singular |
reformidabatur
|
er/sie/es wurde gemieden |
| 1. Person Plural |
reformidabamur
|
wir wurden gemieden |
| 2. Person Plural |
reformidabamini
|
ihr wurdet gemieden |
| 3. Person Plural |
reformidabantur
|
sie wurden gemieden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarem
|
ich miede |
| 2. Person Singular |
reformidares
|
du miedest |
| 3. Person Singular |
reformidaret
|
er/sie/es miede |
| 1. Person Plural |
reformidaremus
|
wir mieden |
| 2. Person Plural |
reformidaretis
|
ihr miedet |
| 3. Person Plural |
reformidarent
|
sie mieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarer
|
ich würde gemieden |
| 2. Person Singular |
reformidareris reformidarere
|
du würdest gemieden |
| 3. Person Singular |
reformidaretur
|
er/sie/es würde gemieden |
| 1. Person Plural |
reformidaremur
|
wir würden gemieden |
| 2. Person Plural |
reformidaremini
|
ihr würdet gemieden |
| 3. Person Plural |
reformidarentur
|
sie würden gemieden |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabo
|
ich werde meiden |
| 2. Person Singular |
reformidabis
|
du wirst meiden |
| 3. Person Singular |
reformidabit
|
er/sie/es wird meiden |
| 1. Person Plural |
reformidabimus
|
wir werden meiden |
| 2. Person Plural |
reformidabitis
|
ihr werdet meiden |
| 3. Person Plural |
reformidabunt
|
sie werden meiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabor
|
ich werde gemieden werden |
| 2. Person Singular |
reformidaberis reformidabere
|
du wirst gemieden werden |
| 3. Person Singular |
reformidabitur
|
er/sie/es wird gemieden werden |
| 1. Person Plural |
reformidabimur
|
wir werden gemieden werden |
| 2. Person Plural |
reformidabimini
|
ihr werdet gemieden werden |
| 3. Person Plural |
reformidabuntur
|
sie werden gemieden werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavi
|
ich habe gemieden |
| 2. Person Singular |
reformidavisti
|
du hast gemieden |
| 3. Person Singular |
reformidavit
|
er/sie/es hat gemieden |
| 1. Person Plural |
reformidavimus
|
wir haben gemieden |
| 2. Person Plural |
reformidavistis
|
ihr habt gemieden |
| 3. Person Plural |
reformidaverunt reformidavere
|
sie haben gemieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sum
|
ich bin gemieden worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus es
|
du bist gemieden worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus est
|
er/sie/es ist gemieden worden |
| 1. Person Plural |
reformidati sumus
|
wir sind gemieden worden |
| 2. Person Plural |
reformidati estis
|
ihr seid gemieden worden |
| 3. Person Plural |
reformidati sunt
|
sie sind gemieden worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaverim
|
ich habe gemieden |
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
du habest gemieden |
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
er/sie/es habe gemieden |
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
wir haben gemieden |
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
ihr habet gemieden |
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
sie haben gemieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sim
|
ich sei gemieden worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus sis
|
du seiest gemieden worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus sit
|
er/sie/es sei gemieden worden |
| 1. Person Plural |
reformidati simus
|
wir seien gemieden worden |
| 2. Person Plural |
reformidati sitis
|
ihr seiet gemieden worden |
| 3. Person Plural |
reformidati sint
|
sie seien gemieden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaveram
|
ich hatte gemieden |
| 2. Person Singular |
reformidaveras
|
du hattest gemieden |
| 3. Person Singular |
reformidaverat
|
er/sie/es hatte gemieden |
| 1. Person Plural |
reformidaveramus
|
wir hatten gemieden |
| 2. Person Plural |
reformidaveratis
|
ihr hattet gemieden |
| 3. Person Plural |
reformidaverant
|
sie hatten gemieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus eram
|
ich war gemieden worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus eras
|
du warst gemieden worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus erat
|
er/sie/es war gemieden worden |
| 1. Person Plural |
reformidati eramus
|
wir waren gemieden worden |
| 2. Person Plural |
reformidati eratis
|
ihr wart gemieden worden |
| 3. Person Plural |
reformidati erant
|
sie waren gemieden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavissem
|
ich hätte gemieden |
| 2. Person Singular |
reformidavisses
|
du hättest gemieden |
| 3. Person Singular |
reformidavisset
|
er/sie/es hätte gemieden |
| 1. Person Plural |
reformidavissemus
|
wir hätten gemieden |
| 2. Person Plural |
reformidavissetis
|
ihr hättet gemieden |
| 3. Person Plural |
reformidavissent
|
sie hätten gemieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus essem
|
ich wäre gemieden worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus esses
|
du wärest gemieden worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus esset
|
er/sie/es wäre gemieden worden |
| 1. Person Plural |
reformidati essemus
|
wir wären gemieden worden |
| 2. Person Plural |
reformidati essetis
|
ihr wäret gemieden worden |
| 3. Person Plural |
reformidati essent
|
sie wären gemieden worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavero
|
ich werde gemieden haben |
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
du wirst gemieden haben |
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
er/sie/es wird gemieden haben |
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
wir werden gemieden haben |
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
ihr werdet gemieden haben |
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
sie werden gemieden haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus ero
|
ich werde gemieden worden sein |
| 2. Person Singular |
reformidatus eris
|
du wirst gemieden worden sein |
| 3. Person Singular |
reformidatus erit
|
er/sie/es wird gemieden worden sein |
| 1. Person Plural |
reformidati erimus
|
wir werden gemieden worden sein |
| 2. Person Plural |
reformidati eritis
|
ihr werdet gemieden worden sein |
| 3. Person Plural |
reformidati erunt
|
sie werden gemieden worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidare
|
meiden |
| Vorzeitigkeit |
reformidavisse
|
gemieden haben |
| Nachzeitigkeit |
reformidaturum esse
|
meiden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidari reformidarier
|
gemieden werden |
| Vorzeitigkeit |
reformidatum esse
|
gemieden worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reformidatum iri
|
künftig gemieden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reformida
|
meide! |
| 2. Person Plural |
reformidate
|
meidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reformidato
|
| 3. Person Singular |
reformidato
|
| 2. Person Plural |
reformidatote
|
| 3. Person Plural |
reformidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reformidare
|
das Meiden |
| Genitiv |
reformidandi
|
des Meidens |
| Dativ |
reformidando
|
dem Meiden |
| Akkusativ |
reformidandum
|
das Meiden |
| Ablativ |
reformidando
|
durch das Meiden |
| Vokativ |
reformidande
|
Meiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidandus
|
reformidanda
|
reformidandum
|
| Genitiv |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidandi
|
| Dativ |
reformidando
|
reformidandae
|
reformidando
|
| Akkusativ |
reformidandum
|
reformidandam
|
reformidandum
|
| Ablativ |
reformidando
|
reformidanda
|
reformidando
|
| Vokativ |
reformidande
|
reformidanda
|
reformidandum
|
Plural
| Nominativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
| Genitiv |
reformidandorum
|
reformidandarum
|
reformidandorum
|
| Dativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Akkusativ |
reformidandos
|
reformidandas
|
reformidanda
|
| Ablativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Vokativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
| Genitiv |
reformidantis
|
reformidantis
|
reformidantis
|
| Dativ |
reformidanti
|
reformidanti
|
reformidanti
|
| Akkusativ |
reformidantem
|
reformidantem
|
reformidans
|
| Ablativ |
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
| Vokativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
Plural
| Nominativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Genitiv |
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
| Dativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Akkusativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Ablativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Vokativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidatus
|
reformidata
|
reformidatum
|
| Genitiv |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidati
|
| Dativ |
reformidato
|
reformidatae
|
reformidato
|
| Akkusativ |
reformidatum
|
reformidatam
|
reformidatum
|
| Ablativ |
reformidato
|
reformidata
|
reformidato
|
| Vokativ |
reformidate
|
reformidata
|
reformidatum
|
Plural
| Nominativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
| Genitiv |
reformidatorum
|
reformidatarum
|
reformidatorum
|
| Dativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Akkusativ |
reformidatos
|
reformidatas
|
reformidata
|
| Ablativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Vokativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidaturus
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
| Genitiv |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidaturi
|
| Dativ |
reformidaturo
|
reformidaturae
|
reformidaturo
|
| Akkusativ |
reformidaturum
|
reformidaturam
|
reformidaturum
|
| Ablativ |
reformidaturo
|
reformidatura
|
reformidaturo
|
| Vokativ |
reformidature
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
Plural
| Nominativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
| Genitiv |
reformidaturorum
|
reformidaturarum
|
reformidaturorum
|
| Dativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Akkusativ |
reformidaturos
|
reformidaturas
|
reformidatura
|
| Ablativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Vokativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reformidatum
|
reformidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformido
|
ich bebe zurück |
| 2. Person Singular |
reformidas
|
du bebst zurück |
| 3. Person Singular |
reformidat
|
er/sie/es bebt zurück |
| 1. Person Plural |
reformidamus
|
wir beben zurück |
| 2. Person Plural |
reformidatis
|
ihr bebt zurück |
| 3. Person Plural |
reformidant
|
sie beben zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidor
|
ich werde zurückbebt |
| 2. Person Singular |
reformidaris reformidare
|
du wirst zurückbebt |
| 3. Person Singular |
reformidatur
|
er/sie/es wird zurückbebt |
| 1. Person Plural |
reformidamur
|
wir werden zurückbebt |
| 2. Person Plural |
reformidamini
|
ihr werdet zurückbebt |
| 3. Person Plural |
reformidantur
|
sie werden zurückbebt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidem
|
ich bebe zurück |
| 2. Person Singular |
reformides
|
du bebest zurück |
| 3. Person Singular |
reformidet
|
er/sie/es bebe zurück |
| 1. Person Plural |
reformidemus
|
wir beben zurück |
| 2. Person Plural |
reformidetis
|
ihr bebet zurück |
| 3. Person Plural |
reformident
|
sie beben zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformider
|
ich werde zurückbebt |
| 2. Person Singular |
reformideris reformidere
|
du werdest zurückbebt |
| 3. Person Singular |
reformidetur
|
er/sie/es werde zurückbebt |
| 1. Person Plural |
reformidemur
|
wir werden zurückbebt |
| 2. Person Plural |
reformidemini
|
ihr werdet zurückbebt |
| 3. Person Plural |
reformidentur
|
sie werden zurückbebt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabam
|
ich bebte zurück |
| 2. Person Singular |
reformidabas
|
du bebtest zurück |
| 3. Person Singular |
reformidabat
|
er/sie/es bebte zurück |
| 1. Person Plural |
reformidabamus
|
wir bebten zurück |
| 2. Person Plural |
reformidabatis
|
ihr bebtet zurück |
| 3. Person Plural |
reformidabant
|
sie bebten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabar
|
ich wurde zurückbebt |
| 2. Person Singular |
reformidabaris reformidabare
|
du wurdest zurückbebt |
| 3. Person Singular |
reformidabatur
|
er/sie/es wurde zurückbebt |
| 1. Person Plural |
reformidabamur
|
wir wurden zurückbebt |
| 2. Person Plural |
reformidabamini
|
ihr wurdet zurückbebt |
| 3. Person Plural |
reformidabantur
|
sie wurden zurückbebt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarem
|
ich bebte zurück |
| 2. Person Singular |
reformidares
|
du bebtest zurück |
| 3. Person Singular |
reformidaret
|
er/sie/es bebte zurück |
| 1. Person Plural |
reformidaremus
|
wir bebten zurück |
| 2. Person Plural |
reformidaretis
|
ihr bebtet zurück |
| 3. Person Plural |
reformidarent
|
sie bebten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarer
|
ich würde zurückbebt |
| 2. Person Singular |
reformidareris reformidarere
|
du würdest zurückbebt |
| 3. Person Singular |
reformidaretur
|
er/sie/es würde zurückbebt |
| 1. Person Plural |
reformidaremur
|
wir würden zurückbebt |
| 2. Person Plural |
reformidaremini
|
ihr würdet zurückbebt |
| 3. Person Plural |
reformidarentur
|
sie würden zurückbebt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabo
|
ich werde zurückbeben |
| 2. Person Singular |
reformidabis
|
du wirst zurückbeben |
| 3. Person Singular |
reformidabit
|
er/sie/es wird zurückbeben |
| 1. Person Plural |
reformidabimus
|
wir werden zurückbeben |
| 2. Person Plural |
reformidabitis
|
ihr werdet zurückbeben |
| 3. Person Plural |
reformidabunt
|
sie werden zurückbeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabor
|
ich werde zurückbebt werden |
| 2. Person Singular |
reformidaberis reformidabere
|
du wirst zurückbebt werden |
| 3. Person Singular |
reformidabitur
|
er/sie/es wird zurückbebt werden |
| 1. Person Plural |
reformidabimur
|
wir werden zurückbebt werden |
| 2. Person Plural |
reformidabimini
|
ihr werdet zurückbebt werden |
| 3. Person Plural |
reformidabuntur
|
sie werden zurückbebt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavi
|
ich habe zurückbebt |
| 2. Person Singular |
reformidavisti
|
du hast zurückbebt |
| 3. Person Singular |
reformidavit
|
er/sie/es hat zurückbebt |
| 1. Person Plural |
reformidavimus
|
wir haben zurückbebt |
| 2. Person Plural |
reformidavistis
|
ihr habt zurückbebt |
| 3. Person Plural |
reformidaverunt reformidavere
|
sie haben zurückbebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sum
|
ich bin zurückbebt worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus es
|
du bist zurückbebt worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus est
|
er/sie/es ist zurückbebt worden |
| 1. Person Plural |
reformidati sumus
|
wir sind zurückbebt worden |
| 2. Person Plural |
reformidati estis
|
ihr seid zurückbebt worden |
| 3. Person Plural |
reformidati sunt
|
sie sind zurückbebt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaverim
|
ich habe zurückbebt |
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
du habest zurückbebt |
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
er/sie/es habe zurückbebt |
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
wir haben zurückbebt |
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
ihr habet zurückbebt |
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
sie haben zurückbebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sim
|
ich sei zurückbebt worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus sis
|
du seiest zurückbebt worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus sit
|
er/sie/es sei zurückbebt worden |
| 1. Person Plural |
reformidati simus
|
wir seien zurückbebt worden |
| 2. Person Plural |
reformidati sitis
|
ihr seiet zurückbebt worden |
| 3. Person Plural |
reformidati sint
|
sie seien zurückbebt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaveram
|
ich hatte zurückbebt |
| 2. Person Singular |
reformidaveras
|
du hattest zurückbebt |
| 3. Person Singular |
reformidaverat
|
er/sie/es hatte zurückbebt |
| 1. Person Plural |
reformidaveramus
|
wir hatten zurückbebt |
| 2. Person Plural |
reformidaveratis
|
ihr hattet zurückbebt |
| 3. Person Plural |
reformidaverant
|
sie hatten zurückbebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus eram
|
ich war zurückbebt worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus eras
|
du warst zurückbebt worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus erat
|
er/sie/es war zurückbebt worden |
| 1. Person Plural |
reformidati eramus
|
wir waren zurückbebt worden |
| 2. Person Plural |
reformidati eratis
|
ihr wart zurückbebt worden |
| 3. Person Plural |
reformidati erant
|
sie waren zurückbebt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavissem
|
ich hätte zurückbebt |
| 2. Person Singular |
reformidavisses
|
du hättest zurückbebt |
| 3. Person Singular |
reformidavisset
|
er/sie/es hätte zurückbebt |
| 1. Person Plural |
reformidavissemus
|
wir hätten zurückbebt |
| 2. Person Plural |
reformidavissetis
|
ihr hättet zurückbebt |
| 3. Person Plural |
reformidavissent
|
sie hätten zurückbebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus essem
|
ich wäre zurückbebt worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus esses
|
du wärest zurückbebt worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus esset
|
er/sie/es wäre zurückbebt worden |
| 1. Person Plural |
reformidati essemus
|
wir wären zurückbebt worden |
| 2. Person Plural |
reformidati essetis
|
ihr wäret zurückbebt worden |
| 3. Person Plural |
reformidati essent
|
sie wären zurückbebt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavero
|
ich werde zurückbebt haben |
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
du wirst zurückbebt haben |
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
er/sie/es wird zurückbebt haben |
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
wir werden zurückbebt haben |
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
ihr werdet zurückbebt haben |
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
sie werden zurückbebt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus ero
|
ich werde zurückbebt worden sein |
| 2. Person Singular |
reformidatus eris
|
du wirst zurückbebt worden sein |
| 3. Person Singular |
reformidatus erit
|
er/sie/es wird zurückbebt worden sein |
| 1. Person Plural |
reformidati erimus
|
wir werden zurückbebt worden sein |
| 2. Person Plural |
reformidati eritis
|
ihr werdet zurückbebt worden sein |
| 3. Person Plural |
reformidati erunt
|
sie werden zurückbebt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidare
|
zurückbeben |
| Vorzeitigkeit |
reformidavisse
|
zurückbebt haben |
| Nachzeitigkeit |
reformidaturum esse
|
zurückbeben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidari reformidarier
|
zurückbebt werden |
| Vorzeitigkeit |
reformidatum esse
|
zurückbebt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reformidatum iri
|
künftig zurückbebt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reformida
|
bebe zurück; beb zurück! |
| 2. Person Plural |
reformidate
|
bebt zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reformidato
|
| 3. Person Singular |
reformidato
|
| 2. Person Plural |
reformidatote
|
| 3. Person Plural |
reformidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reformidare
|
das Zurückbeben |
| Genitiv |
reformidandi
|
des Zurückbebens |
| Dativ |
reformidando
|
dem Zurückbeben |
| Akkusativ |
reformidandum
|
das Zurückbeben |
| Ablativ |
reformidando
|
durch das Zurückbeben |
| Vokativ |
reformidande
|
Zurückbeben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidandus
|
reformidanda
|
reformidandum
|
| Genitiv |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidandi
|
| Dativ |
reformidando
|
reformidandae
|
reformidando
|
| Akkusativ |
reformidandum
|
reformidandam
|
reformidandum
|
| Ablativ |
reformidando
|
reformidanda
|
reformidando
|
| Vokativ |
reformidande
|
reformidanda
|
reformidandum
|
Plural
| Nominativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
| Genitiv |
reformidandorum
|
reformidandarum
|
reformidandorum
|
| Dativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Akkusativ |
reformidandos
|
reformidandas
|
reformidanda
|
| Ablativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Vokativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
| Genitiv |
reformidantis
|
reformidantis
|
reformidantis
|
| Dativ |
reformidanti
|
reformidanti
|
reformidanti
|
| Akkusativ |
reformidantem
|
reformidantem
|
reformidans
|
| Ablativ |
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
| Vokativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
Plural
| Nominativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Genitiv |
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
| Dativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Akkusativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Ablativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Vokativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidatus
|
reformidata
|
reformidatum
|
| Genitiv |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidati
|
| Dativ |
reformidato
|
reformidatae
|
reformidato
|
| Akkusativ |
reformidatum
|
reformidatam
|
reformidatum
|
| Ablativ |
reformidato
|
reformidata
|
reformidato
|
| Vokativ |
reformidate
|
reformidata
|
reformidatum
|
Plural
| Nominativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
| Genitiv |
reformidatorum
|
reformidatarum
|
reformidatorum
|
| Dativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Akkusativ |
reformidatos
|
reformidatas
|
reformidata
|
| Ablativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Vokativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidaturus
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
| Genitiv |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidaturi
|
| Dativ |
reformidaturo
|
reformidaturae
|
reformidaturo
|
| Akkusativ |
reformidaturum
|
reformidaturam
|
reformidaturum
|
| Ablativ |
reformidaturo
|
reformidatura
|
reformidaturo
|
| Vokativ |
reformidature
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
Plural
| Nominativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
| Genitiv |
reformidaturorum
|
reformidaturarum
|
reformidaturorum
|
| Dativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Akkusativ |
reformidaturos
|
reformidaturas
|
reformidatura
|
| Ablativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Vokativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reformidatum
|
reformidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformido
|
ich scheue zurück |
| 2. Person Singular |
reformidas
|
du scheust zurück |
| 3. Person Singular |
reformidat
|
er/sie/es scheut zurück |
| 1. Person Plural |
reformidamus
|
wir scheuen zurück |
| 2. Person Plural |
reformidatis
|
ihr scheut zurück |
| 3. Person Plural |
reformidant
|
sie scheuen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidor
|
ich werde zurückgescheut |
| 2. Person Singular |
reformidaris reformidare
|
du wirst zurückgescheut |
| 3. Person Singular |
reformidatur
|
er/sie/es wird zurückgescheut |
| 1. Person Plural |
reformidamur
|
wir werden zurückgescheut |
| 2. Person Plural |
reformidamini
|
ihr werdet zurückgescheut |
| 3. Person Plural |
reformidantur
|
sie werden zurückgescheut |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidem
|
ich scheue zurück |
| 2. Person Singular |
reformides
|
du scheuest zurück |
| 3. Person Singular |
reformidet
|
er/sie/es scheue zurück |
| 1. Person Plural |
reformidemus
|
wir scheuen zurück |
| 2. Person Plural |
reformidetis
|
ihr scheuet zurück |
| 3. Person Plural |
reformident
|
sie scheuen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformider
|
ich werde zurückgescheut |
| 2. Person Singular |
reformideris reformidere
|
du werdest zurückgescheut |
| 3. Person Singular |
reformidetur
|
er/sie/es werde zurückgescheut |
| 1. Person Plural |
reformidemur
|
wir werden zurückgescheut |
| 2. Person Plural |
reformidemini
|
ihr werdet zurückgescheut |
| 3. Person Plural |
reformidentur
|
sie werden zurückgescheut |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabam
|
ich scheute zurück |
| 2. Person Singular |
reformidabas
|
du scheutest zurück |
| 3. Person Singular |
reformidabat
|
er/sie/es scheute zurück |
| 1. Person Plural |
reformidabamus
|
wir scheuten zurück |
| 2. Person Plural |
reformidabatis
|
ihr scheutet zurück |
| 3. Person Plural |
reformidabant
|
sie scheuten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabar
|
ich wurde zurückgescheut |
| 2. Person Singular |
reformidabaris reformidabare
|
du wurdest zurückgescheut |
| 3. Person Singular |
reformidabatur
|
er/sie/es wurde zurückgescheut |
| 1. Person Plural |
reformidabamur
|
wir wurden zurückgescheut |
| 2. Person Plural |
reformidabamini
|
ihr wurdet zurückgescheut |
| 3. Person Plural |
reformidabantur
|
sie wurden zurückgescheut |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarem
|
ich scheute zurück |
| 2. Person Singular |
reformidares
|
du scheutest zurück |
| 3. Person Singular |
reformidaret
|
er/sie/es scheute zurück |
| 1. Person Plural |
reformidaremus
|
wir scheuten zurück |
| 2. Person Plural |
reformidaretis
|
ihr scheutet zurück |
| 3. Person Plural |
reformidarent
|
sie scheuten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarer
|
ich würde zurückgescheut |
| 2. Person Singular |
reformidareris reformidarere
|
du würdest zurückgescheut |
| 3. Person Singular |
reformidaretur
|
er/sie/es würde zurückgescheut |
| 1. Person Plural |
reformidaremur
|
wir würden zurückgescheut |
| 2. Person Plural |
reformidaremini
|
ihr würdet zurückgescheut |
| 3. Person Plural |
reformidarentur
|
sie würden zurückgescheut |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabo
|
ich werde zurückscheuen |
| 2. Person Singular |
reformidabis
|
du wirst zurückscheuen |
| 3. Person Singular |
reformidabit
|
er/sie/es wird zurückscheuen |
| 1. Person Plural |
reformidabimus
|
wir werden zurückscheuen |
| 2. Person Plural |
reformidabitis
|
ihr werdet zurückscheuen |
| 3. Person Plural |
reformidabunt
|
sie werden zurückscheuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabor
|
ich werde zurückgescheut werden |
| 2. Person Singular |
reformidaberis reformidabere
|
du wirst zurückgescheut werden |
| 3. Person Singular |
reformidabitur
|
er/sie/es wird zurückgescheut werden |
| 1. Person Plural |
reformidabimur
|
wir werden zurückgescheut werden |
| 2. Person Plural |
reformidabimini
|
ihr werdet zurückgescheut werden |
| 3. Person Plural |
reformidabuntur
|
sie werden zurückgescheut werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavi
|
ich habe zurückgescheut |
| 2. Person Singular |
reformidavisti
|
du hast zurückgescheut |
| 3. Person Singular |
reformidavit
|
er/sie/es hat zurückgescheut |
| 1. Person Plural |
reformidavimus
|
wir haben zurückgescheut |
| 2. Person Plural |
reformidavistis
|
ihr habt zurückgescheut |
| 3. Person Plural |
reformidaverunt reformidavere
|
sie haben zurückgescheut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sum
|
ich bin zurückgescheut worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus es
|
du bist zurückgescheut worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus est
|
er/sie/es ist zurückgescheut worden |
| 1. Person Plural |
reformidati sumus
|
wir sind zurückgescheut worden |
| 2. Person Plural |
reformidati estis
|
ihr seid zurückgescheut worden |
| 3. Person Plural |
reformidati sunt
|
sie sind zurückgescheut worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaverim
|
ich habe zurückgescheut |
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
du habest zurückgescheut |
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
er/sie/es habe zurückgescheut |
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
wir haben zurückgescheut |
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
ihr habet zurückgescheut |
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
sie haben zurückgescheut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sim
|
ich sei zurückgescheut worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus sis
|
du seiest zurückgescheut worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus sit
|
er/sie/es sei zurückgescheut worden |
| 1. Person Plural |
reformidati simus
|
wir seien zurückgescheut worden |
| 2. Person Plural |
reformidati sitis
|
ihr seiet zurückgescheut worden |
| 3. Person Plural |
reformidati sint
|
sie seien zurückgescheut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaveram
|
ich hatte zurückgescheut |
| 2. Person Singular |
reformidaveras
|
du hattest zurückgescheut |
| 3. Person Singular |
reformidaverat
|
er/sie/es hatte zurückgescheut |
| 1. Person Plural |
reformidaveramus
|
wir hatten zurückgescheut |
| 2. Person Plural |
reformidaveratis
|
ihr hattet zurückgescheut |
| 3. Person Plural |
reformidaverant
|
sie hatten zurückgescheut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus eram
|
ich war zurückgescheut worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus eras
|
du warst zurückgescheut worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus erat
|
er/sie/es war zurückgescheut worden |
| 1. Person Plural |
reformidati eramus
|
wir waren zurückgescheut worden |
| 2. Person Plural |
reformidati eratis
|
ihr wart zurückgescheut worden |
| 3. Person Plural |
reformidati erant
|
sie waren zurückgescheut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavissem
|
ich hätte zurückgescheut |
| 2. Person Singular |
reformidavisses
|
du hättest zurückgescheut |
| 3. Person Singular |
reformidavisset
|
er/sie/es hätte zurückgescheut |
| 1. Person Plural |
reformidavissemus
|
wir hätten zurückgescheut |
| 2. Person Plural |
reformidavissetis
|
ihr hättet zurückgescheut |
| 3. Person Plural |
reformidavissent
|
sie hätten zurückgescheut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus essem
|
ich wäre zurückgescheut worden |
| 2. Person Singular |
reformidatus esses
|
du wärest zurückgescheut worden |
| 3. Person Singular |
reformidatus esset
|
er/sie/es wäre zurückgescheut worden |
| 1. Person Plural |
reformidati essemus
|
wir wären zurückgescheut worden |
| 2. Person Plural |
reformidati essetis
|
ihr wäret zurückgescheut worden |
| 3. Person Plural |
reformidati essent
|
sie wären zurückgescheut worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavero
|
ich werde zurückgescheut haben |
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
du wirst zurückgescheut haben |
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
er/sie/es wird zurückgescheut haben |
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
wir werden zurückgescheut haben |
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
ihr werdet zurückgescheut haben |
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
sie werden zurückgescheut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus ero
|
ich werde zurückgescheut worden sein |
| 2. Person Singular |
reformidatus eris
|
du wirst zurückgescheut worden sein |
| 3. Person Singular |
reformidatus erit
|
er/sie/es wird zurückgescheut worden sein |
| 1. Person Plural |
reformidati erimus
|
wir werden zurückgescheut worden sein |
| 2. Person Plural |
reformidati eritis
|
ihr werdet zurückgescheut worden sein |
| 3. Person Plural |
reformidati erunt
|
sie werden zurückgescheut worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidare
|
zurückscheuen |
| Vorzeitigkeit |
reformidavisse
|
zurückgescheut haben |
| Nachzeitigkeit |
reformidaturum esse
|
zurückscheuen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidari reformidarier
|
zurückgescheut werden |
| Vorzeitigkeit |
reformidatum esse
|
zurückgescheut worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reformidatum iri
|
künftig zurückgescheut werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reformida
|
scheue zurück; scheu zurück! |
| 2. Person Plural |
reformidate
|
scheut zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reformidato
|
| 3. Person Singular |
reformidato
|
| 2. Person Plural |
reformidatote
|
| 3. Person Plural |
reformidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reformidare
|
das Zurückscheuen |
| Genitiv |
reformidandi
|
des Zurückscheuens |
| Dativ |
reformidando
|
dem Zurückscheuen |
| Akkusativ |
reformidandum
|
das Zurückscheuen |
| Ablativ |
reformidando
|
durch das Zurückscheuen |
| Vokativ |
reformidande
|
Zurückscheuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidandus
|
reformidanda
|
reformidandum
|
| Genitiv |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidandi
|
| Dativ |
reformidando
|
reformidandae
|
reformidando
|
| Akkusativ |
reformidandum
|
reformidandam
|
reformidandum
|
| Ablativ |
reformidando
|
reformidanda
|
reformidando
|
| Vokativ |
reformidande
|
reformidanda
|
reformidandum
|
Plural
| Nominativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
| Genitiv |
reformidandorum
|
reformidandarum
|
reformidandorum
|
| Dativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Akkusativ |
reformidandos
|
reformidandas
|
reformidanda
|
| Ablativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Vokativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
| Genitiv |
reformidantis
|
reformidantis
|
reformidantis
|
| Dativ |
reformidanti
|
reformidanti
|
reformidanti
|
| Akkusativ |
reformidantem
|
reformidantem
|
reformidans
|
| Ablativ |
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
| Vokativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
Plural
| Nominativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Genitiv |
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
| Dativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Akkusativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Ablativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Vokativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidatus
|
reformidata
|
reformidatum
|
| Genitiv |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidati
|
| Dativ |
reformidato
|
reformidatae
|
reformidato
|
| Akkusativ |
reformidatum
|
reformidatam
|
reformidatum
|
| Ablativ |
reformidato
|
reformidata
|
reformidato
|
| Vokativ |
reformidate
|
reformidata
|
reformidatum
|
Plural
| Nominativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
| Genitiv |
reformidatorum
|
reformidatarum
|
reformidatorum
|
| Dativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Akkusativ |
reformidatos
|
reformidatas
|
reformidata
|
| Ablativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Vokativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidaturus
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
| Genitiv |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidaturi
|
| Dativ |
reformidaturo
|
reformidaturae
|
reformidaturo
|
| Akkusativ |
reformidaturum
|
reformidaturam
|
reformidaturum
|
| Ablativ |
reformidaturo
|
reformidatura
|
reformidaturo
|
| Vokativ |
reformidature
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
Plural
| Nominativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
| Genitiv |
reformidaturorum
|
reformidaturarum
|
reformidaturorum
|
| Dativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Akkusativ |
reformidaturos
|
reformidaturas
|
reformidatura
|
| Ablativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Vokativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reformidatum
|
reformidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformido
|
|
| 2. Person Singular |
reformidas
|
|
| 3. Person Singular |
reformidat
|
|
| 1. Person Plural |
reformidamus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidatis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidor
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaris reformidare
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidamur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidamini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidem
|
|
| 2. Person Singular |
reformides
|
|
| 3. Person Singular |
reformidet
|
|
| 1. Person Plural |
reformidemus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidetis
|
|
| 3. Person Plural |
reformident
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformider
|
|
| 2. Person Singular |
reformideris reformidere
|
|
| 3. Person Singular |
reformidetur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidemur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidemini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabam
|
|
| 2. Person Singular |
reformidabas
|
|
| 3. Person Singular |
reformidabat
|
|
| 1. Person Plural |
reformidabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabar
|
|
| 2. Person Singular |
reformidabaris reformidabare
|
|
| 3. Person Singular |
reformidabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarem
|
|
| 2. Person Singular |
reformidares
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaret
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidarer
|
|
| 2. Person Singular |
reformidareris reformidarere
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabo
|
|
| 2. Person Singular |
reformidabis
|
|
| 3. Person Singular |
reformidabit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidabor
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaberis reformidabere
|
|
| 3. Person Singular |
reformidabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reformidabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reformidabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reformidabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavi
|
|
| 2. Person Singular |
reformidavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reformidavit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidaverunt reformidavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reformidavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reformidavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reformidavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidavero
|
|
| 2. Person Singular |
reformidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reformidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reformidatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reformidatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reformidatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reformidati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reformidati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reformidati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reformidavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reformidaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reformidari reformidarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reformidatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reformidatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reformida
|
! |
| 2. Person Plural |
reformidate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reformidato
|
| 3. Person Singular |
reformidato
|
| 2. Person Plural |
reformidatote
|
| 3. Person Plural |
reformidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reformidare
|
|
| Genitiv |
reformidandi
|
|
| Dativ |
reformidando
|
|
| Akkusativ |
reformidandum
|
|
| Ablativ |
reformidando
|
|
| Vokativ |
reformidande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidandus
|
reformidanda
|
reformidandum
|
| Genitiv |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidandi
|
| Dativ |
reformidando
|
reformidandae
|
reformidando
|
| Akkusativ |
reformidandum
|
reformidandam
|
reformidandum
|
| Ablativ |
reformidando
|
reformidanda
|
reformidando
|
| Vokativ |
reformidande
|
reformidanda
|
reformidandum
|
Plural
| Nominativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
| Genitiv |
reformidandorum
|
reformidandarum
|
reformidandorum
|
| Dativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Akkusativ |
reformidandos
|
reformidandas
|
reformidanda
|
| Ablativ |
reformidandis
|
reformidandis
|
reformidandis
|
| Vokativ |
reformidandi
|
reformidandae
|
reformidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
| Genitiv |
reformidantis
|
reformidantis
|
reformidantis
|
| Dativ |
reformidanti
|
reformidanti
|
reformidanti
|
| Akkusativ |
reformidantem
|
reformidantem
|
reformidans
|
| Ablativ |
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
reformidanti reformidante
|
| Vokativ |
reformidans
|
reformidans
|
reformidans
|
Plural
| Nominativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Genitiv |
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
reformidantium reformidantum
|
| Dativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Akkusativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
| Ablativ |
reformidantibus
|
reformidantibus
|
reformidantibus
|
| Vokativ |
reformidantes
|
reformidantes
|
reformidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidatus
|
reformidata
|
reformidatum
|
| Genitiv |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidati
|
| Dativ |
reformidato
|
reformidatae
|
reformidato
|
| Akkusativ |
reformidatum
|
reformidatam
|
reformidatum
|
| Ablativ |
reformidato
|
reformidata
|
reformidato
|
| Vokativ |
reformidate
|
reformidata
|
reformidatum
|
Plural
| Nominativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
| Genitiv |
reformidatorum
|
reformidatarum
|
reformidatorum
|
| Dativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Akkusativ |
reformidatos
|
reformidatas
|
reformidata
|
| Ablativ |
reformidatis
|
reformidatis
|
reformidatis
|
| Vokativ |
reformidati
|
reformidatae
|
reformidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reformidaturus
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
| Genitiv |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidaturi
|
| Dativ |
reformidaturo
|
reformidaturae
|
reformidaturo
|
| Akkusativ |
reformidaturum
|
reformidaturam
|
reformidaturum
|
| Ablativ |
reformidaturo
|
reformidatura
|
reformidaturo
|
| Vokativ |
reformidature
|
reformidatura
|
reformidaturum
|
Plural
| Nominativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
| Genitiv |
reformidaturorum
|
reformidaturarum
|
reformidaturorum
|
| Dativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Akkusativ |
reformidaturos
|
reformidaturas
|
reformidatura
|
| Ablativ |
reformidaturis
|
reformidaturis
|
reformidaturis
|
| Vokativ |
reformidaturi
|
reformidaturae
|
reformidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reformidatum
|
reformidatu
|