Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von refulgere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort refulgentia auch noch Formen von: refulgentia (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| refulgere | Verb | E-Konjugation | Infinitiv | einen Widerschein geben glänzen, glitzern, glimmern hell aufleuchten hell leuchten hervorstrahlen schimmern widerstrahlen zurückblitzen, glänzen zurückblitzen, Licht reflektieren |
| refulgentia | Verb im Partizip | E-Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von einen Widerschein geben |
| refulgentia | Verb im Partizip | E-Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von einen Widerschein geben |
| refulgentia | Verb im Partizip | E-Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von einen Widerschein geben |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
|
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
|
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
|
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
|
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
|
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
|
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
|
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
|
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
|
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
|
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
|
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
|
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
|
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
|
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
|
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
|
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
|
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
|
| 2. Person Singular | refulgebas |
|
| 3. Person Singular | refulgebat |
|
| 1. Person Plural | refulgebamus |
|
| 2. Person Plural | refulgebatis |
|
| 3. Person Plural | refulgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
|
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
|
| 3. Person Singular | refulgebatur |
|
| 1. Person Plural | refulgebamur |
|
| 2. Person Plural | refulgebamini |
|
| 3. Person Plural | refulgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
|
| 2. Person Singular | refulgeres |
|
| 3. Person Singular | refulgeret |
|
| 1. Person Plural | refulgeremus |
|
| 2. Person Plural | refulgeretis |
|
| 3. Person Plural | refulgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
|
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
|
| 3. Person Singular | refulgeretur |
|
| 1. Person Plural | refulgeremur |
|
| 2. Person Plural | refulgeremini |
|
| 3. Person Plural | refulgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
|
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
|
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
|
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
|
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
|
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
|
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
|
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
|
| 2. Person Singular | refulsisti |
|
| 3. Person Singular | refulsit |
|
| 1. Person Plural | refulsimus |
|
| 2. Person Plural | refulsistis |
|
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
|
| 2. Person Singular | refulseras |
|
| 3. Person Singular | refulserat |
|
| 1. Person Plural | refulseramus |
|
| 2. Person Plural | refulseratis |
|
| 3. Person Plural | refulserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
|
| 2. Person Singular | refulsisses |
|
| 3. Person Singular | refulsisset |
|
| 1. Person Plural | refulsissemus |
|
| 2. Person Plural | refulsissetis |
|
| 3. Person Plural | refulsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
|
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
|
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
|
| Dativ | refulgendo refulgundo |
|
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
|
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
|
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
|
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
|
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
|
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
|
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
|
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
|
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
|
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
|
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
|
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
|
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
|
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
|
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
|
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
|
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
|
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
|
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
|
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
|
| 2. Person Singular | refulgebas |
|
| 3. Person Singular | refulgebat |
|
| 1. Person Plural | refulgebamus |
|
| 2. Person Plural | refulgebatis |
|
| 3. Person Plural | refulgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
|
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
|
| 3. Person Singular | refulgebatur |
|
| 1. Person Plural | refulgebamur |
|
| 2. Person Plural | refulgebamini |
|
| 3. Person Plural | refulgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
|
| 2. Person Singular | refulgeres |
|
| 3. Person Singular | refulgeret |
|
| 1. Person Plural | refulgeremus |
|
| 2. Person Plural | refulgeretis |
|
| 3. Person Plural | refulgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
|
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
|
| 3. Person Singular | refulgeretur |
|
| 1. Person Plural | refulgeremur |
|
| 2. Person Plural | refulgeremini |
|
| 3. Person Plural | refulgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
|
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
|
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
|
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
|
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
|
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
|
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
|
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
|
| 2. Person Singular | refulsisti |
|
| 3. Person Singular | refulsit |
|
| 1. Person Plural | refulsimus |
|
| 2. Person Plural | refulsistis |
|
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
|
| 2. Person Singular | refulseras |
|
| 3. Person Singular | refulserat |
|
| 1. Person Plural | refulseramus |
|
| 2. Person Plural | refulseratis |
|
| 3. Person Plural | refulserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
|
| 2. Person Singular | refulsisses |
|
| 3. Person Singular | refulsisset |
|
| 1. Person Plural | refulsissemus |
|
| 2. Person Plural | refulsissetis |
|
| 3. Person Plural | refulsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
|
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
|
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
|
| Dativ | refulgendo refulgundo |
|
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
|
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
|
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
|
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
|
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
|
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
|
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
|
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
|
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
|
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
|
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
|
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
|
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
|
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
|
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
|
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
|
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
|
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
|
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
|
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
|
| 2. Person Singular | refulgebas |
|
| 3. Person Singular | refulgebat |
|
| 1. Person Plural | refulgebamus |
|
| 2. Person Plural | refulgebatis |
|
| 3. Person Plural | refulgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
|
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
|
| 3. Person Singular | refulgebatur |
|
| 1. Person Plural | refulgebamur |
|
| 2. Person Plural | refulgebamini |
|
| 3. Person Plural | refulgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
|
| 2. Person Singular | refulgeres |
|
| 3. Person Singular | refulgeret |
|
| 1. Person Plural | refulgeremus |
|
| 2. Person Plural | refulgeretis |
|
| 3. Person Plural | refulgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
|
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
|
| 3. Person Singular | refulgeretur |
|
| 1. Person Plural | refulgeremur |
|
| 2. Person Plural | refulgeremini |
|
| 3. Person Plural | refulgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
|
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
|
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
|
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
|
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
|
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
|
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
|
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
|
| 2. Person Singular | refulsisti |
|
| 3. Person Singular | refulsit |
|
| 1. Person Plural | refulsimus |
|
| 2. Person Plural | refulsistis |
|
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
|
| 2. Person Singular | refulseras |
|
| 3. Person Singular | refulserat |
|
| 1. Person Plural | refulseramus |
|
| 2. Person Plural | refulseratis |
|
| 3. Person Plural | refulserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
|
| 2. Person Singular | refulsisses |
|
| 3. Person Singular | refulsisset |
|
| 1. Person Plural | refulsissemus |
|
| 2. Person Plural | refulsissetis |
|
| 3. Person Plural | refulsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
|
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
|
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
|
| Dativ | refulgendo refulgundo |
|
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
|
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
|
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
|
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
|
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
|
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
|
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
|
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
|
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
|
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
|
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
|
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
|
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
|
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
|
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
|
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
|
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
|
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
|
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
|
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
|
| 2. Person Singular | refulgebas |
|
| 3. Person Singular | refulgebat |
|
| 1. Person Plural | refulgebamus |
|
| 2. Person Plural | refulgebatis |
|
| 3. Person Plural | refulgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
|
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
|
| 3. Person Singular | refulgebatur |
|
| 1. Person Plural | refulgebamur |
|
| 2. Person Plural | refulgebamini |
|
| 3. Person Plural | refulgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
|
| 2. Person Singular | refulgeres |
|
| 3. Person Singular | refulgeret |
|
| 1. Person Plural | refulgeremus |
|
| 2. Person Plural | refulgeretis |
|
| 3. Person Plural | refulgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
|
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
|
| 3. Person Singular | refulgeretur |
|
| 1. Person Plural | refulgeremur |
|
| 2. Person Plural | refulgeremini |
|
| 3. Person Plural | refulgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
|
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
|
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
|
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
|
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
|
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
|
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
|
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
|
| 2. Person Singular | refulsisti |
|
| 3. Person Singular | refulsit |
|
| 1. Person Plural | refulsimus |
|
| 2. Person Plural | refulsistis |
|
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
|
| 2. Person Singular | refulseras |
|
| 3. Person Singular | refulserat |
|
| 1. Person Plural | refulseramus |
|
| 2. Person Plural | refulseratis |
|
| 3. Person Plural | refulserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
|
| 2. Person Singular | refulsisses |
|
| 3. Person Singular | refulsisset |
|
| 1. Person Plural | refulsissemus |
|
| 2. Person Plural | refulsissetis |
|
| 3. Person Plural | refulsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
|
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
|
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
|
| Dativ | refulgendo refulgundo |
|
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
|
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
|
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
ich strahle hervor |
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
du strahlst hervor |
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
er/sie/es strahlt hervor |
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
wir strahlen hervor |
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
ihr strahlt hervor |
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
sie strahlen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
ich werde hervorgestrahlt |
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
du wirst hervorgestrahlt |
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
er/sie/es wird hervorgestrahlt |
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
wir werden hervorgestrahlt |
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
ihr werdet hervorgestrahlt |
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
sie werden hervorgestrahlt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
ich strahle hervor |
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
du strahlest hervor |
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
er/sie/es strahle hervor |
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
wir strahlen hervor |
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
ihr strahlet hervor |
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
sie strahlen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
ich werde hervorgestrahlt |
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
du werdest hervorgestrahlt |
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
er/sie/es werde hervorgestrahlt |
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
wir werden hervorgestrahlt |
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
ihr werdet hervorgestrahlt |
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
sie werden hervorgestrahlt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
ich strahlte hervor |
| 2. Person Singular | refulgebas |
du strahltest hervor |
| 3. Person Singular | refulgebat |
er/sie/es strahlte hervor |
| 1. Person Plural | refulgebamus |
wir strahlten hervor |
| 2. Person Plural | refulgebatis |
ihr strahltet hervor |
| 3. Person Plural | refulgebant |
sie strahlten hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
ich wurde hervorgestrahlt |
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
du wurdest hervorgestrahlt |
| 3. Person Singular | refulgebatur |
er/sie/es wurde hervorgestrahlt |
| 1. Person Plural | refulgebamur |
wir wurden hervorgestrahlt |
| 2. Person Plural | refulgebamini |
ihr wurdet hervorgestrahlt |
| 3. Person Plural | refulgebantur |
sie wurden hervorgestrahlt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
ich strahlte hervor |
| 2. Person Singular | refulgeres |
du strahltest hervor |
| 3. Person Singular | refulgeret |
er/sie/es strahlte hervor |
| 1. Person Plural | refulgeremus |
wir strahlten hervor |
| 2. Person Plural | refulgeretis |
ihr strahltet hervor |
| 3. Person Plural | refulgerent |
sie strahlten hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
ich würde hervorgestrahlt |
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
du würdest hervorgestrahlt |
| 3. Person Singular | refulgeretur |
er/sie/es würde hervorgestrahlt |
| 1. Person Plural | refulgeremur |
wir würden hervorgestrahlt |
| 2. Person Plural | refulgeremini |
ihr würdet hervorgestrahlt |
| 3. Person Plural | refulgerentur |
sie würden hervorgestrahlt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
ich werde hervorstrahlen |
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
du wirst hervorstrahlen |
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
er/sie/es wird hervorstrahlen |
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
wir werden hervorstrahlen |
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
ihr werdet hervorstrahlen |
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
sie werden hervorstrahlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
ich werde hervorgestrahlt werden |
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
du wirst hervorgestrahlt werden |
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
er/sie/es wird hervorgestrahlt werden |
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
wir werden hervorgestrahlt werden |
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
ihr werdet hervorgestrahlt werden |
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
sie werden hervorgestrahlt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
ich habe hervorgestrahlt |
| 2. Person Singular | refulsisti |
du hast hervorgestrahlt |
| 3. Person Singular | refulsit |
er/sie/es hat hervorgestrahlt |
| 1. Person Plural | refulsimus |
wir haben hervorgestrahlt |
| 2. Person Plural | refulsistis |
ihr habt hervorgestrahlt |
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
sie haben hervorgestrahlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin hervorgestrahlt worden | |
| 2. Person Singular | du bist hervorgestrahlt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist hervorgestrahlt worden | |
| 1. Person Plural | wir sind hervorgestrahlt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid hervorgestrahlt worden | |
| 3. Person Plural | sie sind hervorgestrahlt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
ich habe hervorgestrahlt |
| 2. Person Singular | refulseris |
du habest hervorgestrahlt |
| 3. Person Singular | refulserit |
er/sie/es habe hervorgestrahlt |
| 1. Person Plural | refulserimus |
wir haben hervorgestrahlt |
| 2. Person Plural | refulseritis |
ihr habet hervorgestrahlt |
| 3. Person Plural | refulserint |
sie haben hervorgestrahlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei hervorgestrahlt worden | |
| 2. Person Singular | du seiest hervorgestrahlt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei hervorgestrahlt worden | |
| 1. Person Plural | wir seien hervorgestrahlt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet hervorgestrahlt worden | |
| 3. Person Plural | sie seien hervorgestrahlt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
ich hatte hervorgestrahlt |
| 2. Person Singular | refulseras |
du hattest hervorgestrahlt |
| 3. Person Singular | refulserat |
er/sie/es hatte hervorgestrahlt |
| 1. Person Plural | refulseramus |
wir hatten hervorgestrahlt |
| 2. Person Plural | refulseratis |
ihr hattet hervorgestrahlt |
| 3. Person Plural | refulserant |
sie hatten hervorgestrahlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war hervorgestrahlt worden | |
| 2. Person Singular | du warst hervorgestrahlt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war hervorgestrahlt worden | |
| 1. Person Plural | wir waren hervorgestrahlt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart hervorgestrahlt worden | |
| 3. Person Plural | sie waren hervorgestrahlt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
ich hätte hervorgestrahlt |
| 2. Person Singular | refulsisses |
du hättest hervorgestrahlt |
| 3. Person Singular | refulsisset |
er/sie/es hätte hervorgestrahlt |
| 1. Person Plural | refulsissemus |
wir hätten hervorgestrahlt |
| 2. Person Plural | refulsissetis |
ihr hättet hervorgestrahlt |
| 3. Person Plural | refulsissent |
sie hätten hervorgestrahlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre hervorgestrahlt worden | |
| 2. Person Singular | du wärest hervorgestrahlt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre hervorgestrahlt worden | |
| 1. Person Plural | wir wären hervorgestrahlt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret hervorgestrahlt worden | |
| 3. Person Plural | sie wären hervorgestrahlt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
ich werde hervorgestrahlt haben |
| 2. Person Singular | refulseris |
du wirst hervorgestrahlt haben |
| 3. Person Singular | refulserit |
er/sie/es wird hervorgestrahlt haben |
| 1. Person Plural | refulserimus |
wir werden hervorgestrahlt haben |
| 2. Person Plural | refulseritis |
ihr werdet hervorgestrahlt haben |
| 3. Person Plural | refulserint |
sie werden hervorgestrahlt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde hervorgestrahlt worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst hervorgestrahlt worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird hervorgestrahlt worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden hervorgestrahlt worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet hervorgestrahlt worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden hervorgestrahlt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
hervorstrahlen |
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
hervorgestrahlt haben |
| Nachzeitigkeit | hervorstrahlen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
hervorgestrahlt werden |
| Vorzeitigkeit | hervorgestrahlt worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig hervorgestrahlt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
strahle hervor; strahl hervor! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
strahlt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
das Hervorstrahlen |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
des Hervorstrahlens |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
dem Hervorstrahlen |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
das Hervorstrahlen |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
durch das Hervorstrahlen |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Hervorstrahlen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
ich schimmere |
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
du schimmerst |
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
er/sie/es schimmert |
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
wir schimmern |
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
ihr schimmert |
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
sie schimmern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
|
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
|
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
|
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
|
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
ich schimmere |
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
du schimmerst |
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
er/sie/es schimmere |
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
wir schimmern |
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
ihr schimmert |
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
sie schimmern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
|
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
|
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
|
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
|
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
ich schimmerte |
| 2. Person Singular | refulgebas |
du schimmertest |
| 3. Person Singular | refulgebat |
er/sie/es schimmerte |
| 1. Person Plural | refulgebamus |
wir schimmerten |
| 2. Person Plural | refulgebatis |
ihr schimmertet |
| 3. Person Plural | refulgebant |
sie schimmerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
|
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
|
| 3. Person Singular | refulgebatur |
|
| 1. Person Plural | refulgebamur |
|
| 2. Person Plural | refulgebamini |
|
| 3. Person Plural | refulgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
ich schimmerte |
| 2. Person Singular | refulgeres |
du schimmertest |
| 3. Person Singular | refulgeret |
er/sie/es schimmerte |
| 1. Person Plural | refulgeremus |
wir schimmerten |
| 2. Person Plural | refulgeretis |
ihr schimmertet |
| 3. Person Plural | refulgerent |
sie schimmerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
|
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
|
| 3. Person Singular | refulgeretur |
|
| 1. Person Plural | refulgeremur |
|
| 2. Person Plural | refulgeremini |
|
| 3. Person Plural | refulgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
ich werde schimmern |
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
du wirst schimmern |
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
er/sie/es wird schimmern |
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
wir werden schimmern |
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
ihr werdet schimmern |
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
sie werden schimmern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
|
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
|
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
|
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
ich habe geschimmert |
| 2. Person Singular | refulsisti |
du hast geschimmert |
| 3. Person Singular | refulsit |
er/sie/es hat geschimmert |
| 1. Person Plural | refulsimus |
wir haben geschimmert |
| 2. Person Plural | refulsistis |
ihr habt geschimmert |
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
sie haben geschimmert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
ich habe geschimmert |
| 2. Person Singular | refulseris |
du habest geschimmert |
| 3. Person Singular | refulserit |
er/sie/es habe geschimmert |
| 1. Person Plural | refulserimus |
wir haben geschimmert |
| 2. Person Plural | refulseritis |
ihr habet geschimmert |
| 3. Person Plural | refulserint |
sie haben geschimmert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
ich hatte geschimmert |
| 2. Person Singular | refulseras |
du hattest geschimmert |
| 3. Person Singular | refulserat |
er/sie/es hatte geschimmert |
| 1. Person Plural | refulseramus |
wir hatten geschimmert |
| 2. Person Plural | refulseratis |
ihr hattet geschimmert |
| 3. Person Plural | refulserant |
sie hatten geschimmert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
ich hätte geschimmert |
| 2. Person Singular | refulsisses |
du hättest geschimmert |
| 3. Person Singular | refulsisset |
er/sie/es hätte geschimmert |
| 1. Person Plural | refulsissemus |
wir hätten geschimmert |
| 2. Person Plural | refulsissetis |
ihr hättet geschimmert |
| 3. Person Plural | refulsissent |
sie hätten geschimmert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
ich werde geschimmert haben |
| 2. Person Singular | refulseris |
du wirst geschimmert haben |
| 3. Person Singular | refulserit |
er/sie/es wird geschimmert haben |
| 1. Person Plural | refulserimus |
wir werden geschimmert haben |
| 2. Person Plural | refulseritis |
ihr werdet geschimmert haben |
| 3. Person Plural | refulserint |
sie werden geschimmert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
schimmern |
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
geschimmert haben |
| Nachzeitigkeit | schimmern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
schimmere! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
schimmert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
das Schimmern |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
des Schimmernes |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
dem Schimmern |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
das Schimmern |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
durch das Schimmern |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Schimmern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
ich widerstrahle |
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
du widerstrahlst |
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
er/sie/es widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
wir widerstrahlen |
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
ihr widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
sie widerstrahlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
ich werde widerstrahlt |
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
du wirst widerstrahlt |
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
er/sie/es wird widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
wir werden widerstrahlt |
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
ihr werdet widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
sie werden widerstrahlt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
ich widerstrahle |
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
du widerstrahlest |
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
er/sie/es widerstrahle |
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
wir widerstrahlen |
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
ihr widerstrahlet |
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
sie widerstrahlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
ich werde widerstrahlt |
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
du werdest widerstrahlt |
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
er/sie/es werde widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
wir werden widerstrahlt |
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
ihr werdet widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
sie werden widerstrahlt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
ich widerstrahlte |
| 2. Person Singular | refulgebas |
du widerstrahltest |
| 3. Person Singular | refulgebat |
er/sie/es widerstrahlte |
| 1. Person Plural | refulgebamus |
wir widerstrahlten |
| 2. Person Plural | refulgebatis |
ihr widerstrahltet |
| 3. Person Plural | refulgebant |
sie widerstrahlten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
ich wurde widerstrahlt |
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
du wurdest widerstrahlt |
| 3. Person Singular | refulgebatur |
er/sie/es wurde widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulgebamur |
wir wurden widerstrahlt |
| 2. Person Plural | refulgebamini |
ihr wurdet widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulgebantur |
sie wurden widerstrahlt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
ich widerstrahlte |
| 2. Person Singular | refulgeres |
du widerstrahltest |
| 3. Person Singular | refulgeret |
er/sie/es widerstrahlte |
| 1. Person Plural | refulgeremus |
wir widerstrahlten |
| 2. Person Plural | refulgeretis |
ihr widerstrahltet |
| 3. Person Plural | refulgerent |
sie widerstrahlten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
ich würde widerstrahlt |
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
du würdest widerstrahlt |
| 3. Person Singular | refulgeretur |
er/sie/es würde widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulgeremur |
wir würden widerstrahlt |
| 2. Person Plural | refulgeremini |
ihr würdet widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulgerentur |
sie würden widerstrahlt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
ich werde widerstrahlen |
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
du wirst widerstrahlen |
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
er/sie/es wird widerstrahlen |
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
wir werden widerstrahlen |
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
ihr werdet widerstrahlen |
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
sie werden widerstrahlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
ich werde widerstrahlt werden |
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
du wirst widerstrahlt werden |
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
er/sie/es wird widerstrahlt werden |
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
wir werden widerstrahlt werden |
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
ihr werdet widerstrahlt werden |
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
sie werden widerstrahlt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
ich habe widerstrahlt |
| 2. Person Singular | refulsisti |
du hast widerstrahlt |
| 3. Person Singular | refulsit |
er/sie/es hat widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulsimus |
wir haben widerstrahlt |
| 2. Person Plural | refulsistis |
ihr habt widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
sie haben widerstrahlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin widerstrahlt worden | |
| 2. Person Singular | du bist widerstrahlt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist widerstrahlt worden | |
| 1. Person Plural | wir sind widerstrahlt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid widerstrahlt worden | |
| 3. Person Plural | sie sind widerstrahlt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
ich habe widerstrahlt |
| 2. Person Singular | refulseris |
du habest widerstrahlt |
| 3. Person Singular | refulserit |
er/sie/es habe widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulserimus |
wir haben widerstrahlt |
| 2. Person Plural | refulseritis |
ihr habet widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulserint |
sie haben widerstrahlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei widerstrahlt worden | |
| 2. Person Singular | du seiest widerstrahlt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei widerstrahlt worden | |
| 1. Person Plural | wir seien widerstrahlt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet widerstrahlt worden | |
| 3. Person Plural | sie seien widerstrahlt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
ich hatte widerstrahlt |
| 2. Person Singular | refulseras |
du hattest widerstrahlt |
| 3. Person Singular | refulserat |
er/sie/es hatte widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulseramus |
wir hatten widerstrahlt |
| 2. Person Plural | refulseratis |
ihr hattet widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulserant |
sie hatten widerstrahlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war widerstrahlt worden | |
| 2. Person Singular | du warst widerstrahlt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war widerstrahlt worden | |
| 1. Person Plural | wir waren widerstrahlt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart widerstrahlt worden | |
| 3. Person Plural | sie waren widerstrahlt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
ich hätte widerstrahlt |
| 2. Person Singular | refulsisses |
du hättest widerstrahlt |
| 3. Person Singular | refulsisset |
er/sie/es hätte widerstrahlt |
| 1. Person Plural | refulsissemus |
wir hätten widerstrahlt |
| 2. Person Plural | refulsissetis |
ihr hättet widerstrahlt |
| 3. Person Plural | refulsissent |
sie hätten widerstrahlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre widerstrahlt worden | |
| 2. Person Singular | du wärest widerstrahlt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre widerstrahlt worden | |
| 1. Person Plural | wir wären widerstrahlt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret widerstrahlt worden | |
| 3. Person Plural | sie wären widerstrahlt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
ich werde widerstrahlt haben |
| 2. Person Singular | refulseris |
du wirst widerstrahlt haben |
| 3. Person Singular | refulserit |
er/sie/es wird widerstrahlt haben |
| 1. Person Plural | refulserimus |
wir werden widerstrahlt haben |
| 2. Person Plural | refulseritis |
ihr werdet widerstrahlt haben |
| 3. Person Plural | refulserint |
sie werden widerstrahlt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde widerstrahlt worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst widerstrahlt worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird widerstrahlt worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden widerstrahlt worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet widerstrahlt worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden widerstrahlt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
widerstrahlen |
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
widerstrahlt haben |
| Nachzeitigkeit | widerstrahlen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
widerstrahlt werden |
| Vorzeitigkeit | widerstrahlt worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig widerstrahlt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
widerstrahle; widerstrahl! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
widerstrahlt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
das Widerstrahlen |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
des Widerstrahlens |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
dem Widerstrahlen |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
das Widerstrahlen |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
durch das Widerstrahlen |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Widerstrahlen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
|
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
|
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
|
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
|
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
|
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
|
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
|
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
|
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
|
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
|
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
|
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
|
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
|
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
|
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
|
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
|
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
|
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
|
| 2. Person Singular | refulgebas |
|
| 3. Person Singular | refulgebat |
|
| 1. Person Plural | refulgebamus |
|
| 2. Person Plural | refulgebatis |
|
| 3. Person Plural | refulgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
|
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
|
| 3. Person Singular | refulgebatur |
|
| 1. Person Plural | refulgebamur |
|
| 2. Person Plural | refulgebamini |
|
| 3. Person Plural | refulgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
|
| 2. Person Singular | refulgeres |
|
| 3. Person Singular | refulgeret |
|
| 1. Person Plural | refulgeremus |
|
| 2. Person Plural | refulgeretis |
|
| 3. Person Plural | refulgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
|
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
|
| 3. Person Singular | refulgeretur |
|
| 1. Person Plural | refulgeremur |
|
| 2. Person Plural | refulgeremini |
|
| 3. Person Plural | refulgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
|
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
|
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
|
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
|
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
|
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
|
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
|
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
|
| 2. Person Singular | refulsisti |
|
| 3. Person Singular | refulsit |
|
| 1. Person Plural | refulsimus |
|
| 2. Person Plural | refulsistis |
|
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
|
| 2. Person Singular | refulseras |
|
| 3. Person Singular | refulserat |
|
| 1. Person Plural | refulseramus |
|
| 2. Person Plural | refulseratis |
|
| 3. Person Plural | refulserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
|
| 2. Person Singular | refulsisses |
|
| 3. Person Singular | refulsisset |
|
| 1. Person Plural | refulsissemus |
|
| 2. Person Plural | refulsissetis |
|
| 3. Person Plural | refulsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
|
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
|
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
|
| Dativ | refulgendo refulgundo |
|
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
|
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
|
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeo refulgo |
|
| 2. Person Singular | refulges refulgis |
|
| 3. Person Singular | refulget refulgit |
|
| 1. Person Plural | refulgemus refulgimus |
|
| 2. Person Plural | refulgetis refulgitis |
|
| 3. Person Plural | refulgent refulgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeor refulgor |
|
| 2. Person Singular | refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgetur refulgitur |
|
| 1. Person Plural | refulgemur refulgimur |
|
| 2. Person Plural | refulgemini refulgimini |
|
| 3. Person Plural | refulgentur refulguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgeam refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgeas refulgas |
|
| 3. Person Singular | refulgeat refulgat |
|
| 1. Person Plural | refulgeamus refulgamus |
|
| 2. Person Plural | refulgeatis refulgatis |
|
| 3. Person Plural | refulgeant refulgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgear refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgearis refulgeare refulgaris refulgare |
|
| 3. Person Singular | refulgeatur refulgatur |
|
| 1. Person Plural | refulgeamur refulgamur |
|
| 2. Person Plural | refulgeamini refulgamini |
|
| 3. Person Plural | refulgeantur refulgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebam |
|
| 2. Person Singular | refulgebas |
|
| 3. Person Singular | refulgebat |
|
| 1. Person Plural | refulgebamus |
|
| 2. Person Plural | refulgebatis |
|
| 3. Person Plural | refulgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebar |
|
| 2. Person Singular | refulgebaris refulgebare |
|
| 3. Person Singular | refulgebatur |
|
| 1. Person Plural | refulgebamur |
|
| 2. Person Plural | refulgebamini |
|
| 3. Person Plural | refulgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerem |
|
| 2. Person Singular | refulgeres |
|
| 3. Person Singular | refulgeret |
|
| 1. Person Plural | refulgeremus |
|
| 2. Person Plural | refulgeretis |
|
| 3. Person Plural | refulgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgerer |
|
| 2. Person Singular | refulgereris refulgerere |
|
| 3. Person Singular | refulgeretur |
|
| 1. Person Plural | refulgeremur |
|
| 2. Person Plural | refulgeremini |
|
| 3. Person Plural | refulgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebo refulgam |
|
| 2. Person Singular | refulgebis refulges |
|
| 3. Person Singular | refulgebit refulget |
|
| 1. Person Plural | refulgebimus refulgemus |
|
| 2. Person Plural | refulgebitis refulgetis |
|
| 3. Person Plural | refulgebunt refulgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | refulgebor refulgar |
|
| 2. Person Singular | refulgeberis refulgebere refulgeris refulgere |
|
| 3. Person Singular | refulgebitur refulgetur |
|
| 1. Person Plural | refulgebimur refulgemur |
|
| 2. Person Plural | refulgebimini refulgemini |
|
| 3. Person Plural | refulgebuntur refulgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsi |
|
| 2. Person Singular | refulsisti |
|
| 3. Person Singular | refulsit |
|
| 1. Person Plural | refulsimus |
|
| 2. Person Plural | refulsistis |
|
| 3. Person Plural | refulserunt refulsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulserim |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulseram |
|
| 2. Person Singular | refulseras |
|
| 3. Person Singular | refulserat |
|
| 1. Person Plural | refulseramus |
|
| 2. Person Plural | refulseratis |
|
| 3. Person Plural | refulserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsissem |
|
| 2. Person Singular | refulsisses |
|
| 3. Person Singular | refulsisset |
|
| 1. Person Plural | refulsissemus |
|
| 2. Person Plural | refulsissetis |
|
| 3. Person Plural | refulsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | refulsero |
|
| 2. Person Singular | refulseris |
|
| 3. Person Singular | refulserit |
|
| 1. Person Plural | refulserimus |
|
| 2. Person Plural | refulseritis |
|
| 3. Person Plural | refulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgere |
|
| Vorzeitigkeit | refulsisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | refulgeri refulgerier refulgi refulgier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | refulge |
! |
| 2. Person Plural | refulgete refulgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 3. Person Singular | refulgeto refulgito |
| 2. Person Plural | refulgetote refulgitote |
| 3. Person Plural | refulgento refulgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | refulgere |
|
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
|
| Dativ | refulgendo refulgundo |
|
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
|
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
|
| Vokativ | refulgende refulgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgendus refulgundus |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
| Genitiv | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgendi refulgundi |
| Dativ | refulgendo refulgundo |
refulgendae refulgundae |
refulgendo refulgundo |
| Akkusativ | refulgendum refulgundum |
refulgendam refulgundam |
refulgendum refulgundum |
| Ablativ | refulgendo refulgundo |
refulgenda refulgunda |
refulgendo refulgundo |
| Vokativ | refulgende refulgunde |
refulgenda refulgunda |
refulgendum refulgundum |
Plural
| Nominativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
| Genitiv | refulgendorum refulgundorum |
refulgendarum refulgundarum |
refulgendorum refulgundorum |
| Dativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Akkusativ | refulgendos refulgundos |
refulgendas refulgundas |
refulgenda refulgunda |
| Ablativ | refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
refulgendis refulgundis |
| Vokativ | refulgendi refulgundi |
refulgendae refulgundae |
refulgenda refulgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
| Genitiv | refulgentis |
refulgentis |
refulgentis |
| Dativ | refulgenti |
refulgenti |
refulgenti |
| Akkusativ | refulgentem |
refulgentem |
refulgens |
| Ablativ | refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
refulgenti refulgente |
| Vokativ | refulgens |
refulgens |
refulgens |
Plural
| Nominativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Genitiv | refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
refulgentium refulgentum |
| Dativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Akkusativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
| Ablativ | refulgentibus |
refulgentibus |
refulgentibus |
| Vokativ | refulgentes |
refulgentes |
refulgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |