Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refuto
|
ich lehne ab |
| 2. Person Singular |
refutas
|
du lehnst ab |
| 3. Person Singular |
refutat
|
er/sie/es lehnt ab |
| 1. Person Plural |
refutamus
|
wir lehnen ab |
| 2. Person Plural |
refutatis
|
ihr lehnt ab |
| 3. Person Plural |
refutant
|
sie lehnen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutor
|
ich werde abgelehnt |
| 2. Person Singular |
refutaris refutare
|
du wirst abgelehnt |
| 3. Person Singular |
refutatur
|
er/sie/es wird abgelehnt |
| 1. Person Plural |
refutamur
|
wir werden abgelehnt |
| 2. Person Plural |
refutamini
|
ihr werdet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
refutantur
|
sie werden abgelehnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutem
|
ich lehne ab |
| 2. Person Singular |
refutes
|
du lehnest ab |
| 3. Person Singular |
refutet
|
er/sie/es lehne ab |
| 1. Person Plural |
refutemus
|
wir lehnen ab |
| 2. Person Plural |
refutetis
|
ihr lehnet ab |
| 3. Person Plural |
refutent
|
sie lehnen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refuter
|
ich werde abgelehnt |
| 2. Person Singular |
refuteris refutere
|
du werdest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
refutetur
|
er/sie/es werde abgelehnt |
| 1. Person Plural |
refutemur
|
wir werden abgelehnt |
| 2. Person Plural |
refutemini
|
ihr werdet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
refutentur
|
sie werden abgelehnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabam
|
ich lehnte ab |
| 2. Person Singular |
refutabas
|
du lehntest ab |
| 3. Person Singular |
refutabat
|
er/sie/es lehnte ab |
| 1. Person Plural |
refutabamus
|
wir lehnten ab |
| 2. Person Plural |
refutabatis
|
ihr lehntet ab |
| 3. Person Plural |
refutabant
|
sie lehnten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabar
|
ich wurde abgelehnt |
| 2. Person Singular |
refutabaris refutabare
|
du wurdest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
refutabatur
|
er/sie/es wurde abgelehnt |
| 1. Person Plural |
refutabamur
|
wir wurden abgelehnt |
| 2. Person Plural |
refutabamini
|
ihr wurdet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
refutabantur
|
sie wurden abgelehnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarem
|
ich lehnte ab |
| 2. Person Singular |
refutares
|
du lehntest ab |
| 3. Person Singular |
refutaret
|
er/sie/es lehnte ab |
| 1. Person Plural |
refutaremus
|
wir lehnten ab |
| 2. Person Plural |
refutaretis
|
ihr lehntet ab |
| 3. Person Plural |
refutarent
|
sie lehnten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarer
|
ich würde abgelehnt |
| 2. Person Singular |
refutareris refutarere
|
du würdest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
refutaretur
|
er/sie/es würde abgelehnt |
| 1. Person Plural |
refutaremur
|
wir würden abgelehnt |
| 2. Person Plural |
refutaremini
|
ihr würdet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
refutarentur
|
sie würden abgelehnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabo
|
ich werde ablehnen |
| 2. Person Singular |
refutabis
|
du wirst ablehnen |
| 3. Person Singular |
refutabit
|
er/sie/es wird ablehnen |
| 1. Person Plural |
refutabimus
|
wir werden ablehnen |
| 2. Person Plural |
refutabitis
|
ihr werdet ablehnen |
| 3. Person Plural |
refutabunt
|
sie werden ablehnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabor
|
ich werde abgelehnt werden |
| 2. Person Singular |
refutaberis refutabere
|
du wirst abgelehnt werden |
| 3. Person Singular |
refutabitur
|
er/sie/es wird abgelehnt werden |
| 1. Person Plural |
refutabimur
|
wir werden abgelehnt werden |
| 2. Person Plural |
refutabimini
|
ihr werdet abgelehnt werden |
| 3. Person Plural |
refutabuntur
|
sie werden abgelehnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavi
|
ich habe abgelehnt |
| 2. Person Singular |
refutavisti
|
du hast abgelehnt |
| 3. Person Singular |
refutavit
|
er/sie/es hat abgelehnt |
| 1. Person Plural |
refutavimus
|
wir haben abgelehnt |
| 2. Person Plural |
refutavistis
|
ihr habt abgelehnt |
| 3. Person Plural |
refutaverunt refutavere
|
sie haben abgelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sum
|
ich bin abgelehnt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus es
|
du bist abgelehnt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus est
|
er/sie/es ist abgelehnt worden |
| 1. Person Plural |
refutati sumus
|
wir sind abgelehnt worden |
| 2. Person Plural |
refutati estis
|
ihr seid abgelehnt worden |
| 3. Person Plural |
refutati sunt
|
sie sind abgelehnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaverim
|
ich habe abgelehnt |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du habest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es habe abgelehnt |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir haben abgelehnt |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr habet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie haben abgelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sim
|
ich sei abgelehnt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus sis
|
du seiest abgelehnt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus sit
|
er/sie/es sei abgelehnt worden |
| 1. Person Plural |
refutati simus
|
wir seien abgelehnt worden |
| 2. Person Plural |
refutati sitis
|
ihr seiet abgelehnt worden |
| 3. Person Plural |
refutati sint
|
sie seien abgelehnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaveram
|
ich hatte abgelehnt |
| 2. Person Singular |
refutaveras
|
du hattest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
refutaverat
|
er/sie/es hatte abgelehnt |
| 1. Person Plural |
refutaveramus
|
wir hatten abgelehnt |
| 2. Person Plural |
refutaveratis
|
ihr hattet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
refutaverant
|
sie hatten abgelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus eram
|
ich war abgelehnt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus eras
|
du warst abgelehnt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus erat
|
er/sie/es war abgelehnt worden |
| 1. Person Plural |
refutati eramus
|
wir waren abgelehnt worden |
| 2. Person Plural |
refutati eratis
|
ihr wart abgelehnt worden |
| 3. Person Plural |
refutati erant
|
sie waren abgelehnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavissem
|
ich hätte abgelehnt |
| 2. Person Singular |
refutavisses
|
du hättest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
refutavisset
|
er/sie/es hätte abgelehnt |
| 1. Person Plural |
refutavissemus
|
wir hätten abgelehnt |
| 2. Person Plural |
refutavissetis
|
ihr hättet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
refutavissent
|
sie hätten abgelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus essem
|
ich wäre abgelehnt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus esses
|
du wärest abgelehnt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus esset
|
er/sie/es wäre abgelehnt worden |
| 1. Person Plural |
refutati essemus
|
wir wären abgelehnt worden |
| 2. Person Plural |
refutati essetis
|
ihr wäret abgelehnt worden |
| 3. Person Plural |
refutati essent
|
sie wären abgelehnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavero
|
ich werde abgelehnt haben |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du wirst abgelehnt haben |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es wird abgelehnt haben |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir werden abgelehnt haben |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr werdet abgelehnt haben |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie werden abgelehnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus ero
|
ich werde abgelehnt worden sein |
| 2. Person Singular |
refutatus eris
|
du wirst abgelehnt worden sein |
| 3. Person Singular |
refutatus erit
|
er/sie/es wird abgelehnt worden sein |
| 1. Person Plural |
refutati erimus
|
wir werden abgelehnt worden sein |
| 2. Person Plural |
refutati eritis
|
ihr werdet abgelehnt worden sein |
| 3. Person Plural |
refutati erunt
|
sie werden abgelehnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutare
|
ablehnen |
| Vorzeitigkeit |
refutavisse
|
abgelehnt haben |
| Nachzeitigkeit |
refutaturum esse
|
ablehnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutari refutarier
|
abgelehnt werden |
| Vorzeitigkeit |
refutatum esse
|
abgelehnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
refutatum iri
|
künftig abgelehnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refuta
|
lehne ab; lehn ab! |
| 2. Person Plural |
refutate
|
lehnt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
refutato
|
| 3. Person Singular |
refutato
|
| 2. Person Plural |
refutatote
|
| 3. Person Plural |
refutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
refutare
|
das Ablehnen |
| Genitiv |
refutandi
|
des Ablehnens |
| Dativ |
refutando
|
dem Ablehnen |
| Akkusativ |
refutandum
|
das Ablehnen |
| Ablativ |
refutando
|
durch das Ablehnen |
| Vokativ |
refutande
|
Ablehnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutandus
|
refutanda
|
refutandum
|
| Genitiv |
refutandi
|
refutandae
|
refutandi
|
| Dativ |
refutando
|
refutandae
|
refutando
|
| Akkusativ |
refutandum
|
refutandam
|
refutandum
|
| Ablativ |
refutando
|
refutanda
|
refutando
|
| Vokativ |
refutande
|
refutanda
|
refutandum
|
Plural
| Nominativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
| Genitiv |
refutandorum
|
refutandarum
|
refutandorum
|
| Dativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Akkusativ |
refutandos
|
refutandas
|
refutanda
|
| Ablativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Vokativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
| Genitiv |
refutantis
|
refutantis
|
refutantis
|
| Dativ |
refutanti
|
refutanti
|
refutanti
|
| Akkusativ |
refutantem
|
refutantem
|
refutans
|
| Ablativ |
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
| Vokativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
Plural
| Nominativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Genitiv |
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
| Dativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Akkusativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Ablativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Vokativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutatus
|
refutata
|
refutatum
|
| Genitiv |
refutati
|
refutatae
|
refutati
|
| Dativ |
refutato
|
refutatae
|
refutato
|
| Akkusativ |
refutatum
|
refutatam
|
refutatum
|
| Ablativ |
refutato
|
refutata
|
refutato
|
| Vokativ |
refutate
|
refutata
|
refutatum
|
Plural
| Nominativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
| Genitiv |
refutatorum
|
refutatarum
|
refutatorum
|
| Dativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Akkusativ |
refutatos
|
refutatas
|
refutata
|
| Ablativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Vokativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutaturus
|
refutatura
|
refutaturum
|
| Genitiv |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutaturi
|
| Dativ |
refutaturo
|
refutaturae
|
refutaturo
|
| Akkusativ |
refutaturum
|
refutaturam
|
refutaturum
|
| Ablativ |
refutaturo
|
refutatura
|
refutaturo
|
| Vokativ |
refutature
|
refutatura
|
refutaturum
|
Plural
| Nominativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
| Genitiv |
refutaturorum
|
refutaturarum
|
refutaturorum
|
| Dativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Akkusativ |
refutaturos
|
refutaturas
|
refutatura
|
| Ablativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Vokativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
refutatum
|
refutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refuto
|
ich weise ab |
| 2. Person Singular |
refutas
|
du weist ab |
| 3. Person Singular |
refutat
|
er/sie/es weist ab |
| 1. Person Plural |
refutamus
|
wir weisen ab |
| 2. Person Plural |
refutatis
|
ihr weist ab |
| 3. Person Plural |
refutant
|
sie weisen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutor
|
ich werde abgewiesen |
| 2. Person Singular |
refutaris refutare
|
du wirst abgewiesen |
| 3. Person Singular |
refutatur
|
er/sie/es wird abgewiesen |
| 1. Person Plural |
refutamur
|
wir werden abgewiesen |
| 2. Person Plural |
refutamini
|
ihr werdet abgewiesen |
| 3. Person Plural |
refutantur
|
sie werden abgewiesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutem
|
ich weise ab |
| 2. Person Singular |
refutes
|
du weisest ab |
| 3. Person Singular |
refutet
|
er/sie/es weise ab |
| 1. Person Plural |
refutemus
|
wir weisen ab |
| 2. Person Plural |
refutetis
|
ihr weiset ab |
| 3. Person Plural |
refutent
|
sie weisen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refuter
|
ich werde abgewiesen |
| 2. Person Singular |
refuteris refutere
|
du werdest abgewiesen |
| 3. Person Singular |
refutetur
|
er/sie/es werde abgewiesen |
| 1. Person Plural |
refutemur
|
wir werden abgewiesen |
| 2. Person Plural |
refutemini
|
ihr werdet abgewiesen |
| 3. Person Plural |
refutentur
|
sie werden abgewiesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabam
|
ich wies ab |
| 2. Person Singular |
refutabas
|
du wiesest ab |
| 3. Person Singular |
refutabat
|
er/sie/es wies ab |
| 1. Person Plural |
refutabamus
|
wir wiesen ab |
| 2. Person Plural |
refutabatis
|
ihr wiest ab |
| 3. Person Plural |
refutabant
|
sie wiesen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabar
|
ich wurde abgewiesen |
| 2. Person Singular |
refutabaris refutabare
|
du wurdest abgewiesen |
| 3. Person Singular |
refutabatur
|
er/sie/es wurde abgewiesen |
| 1. Person Plural |
refutabamur
|
wir wurden abgewiesen |
| 2. Person Plural |
refutabamini
|
ihr wurdet abgewiesen |
| 3. Person Plural |
refutabantur
|
sie wurden abgewiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarem
|
ich wiese ab |
| 2. Person Singular |
refutares
|
du wiesest ab |
| 3. Person Singular |
refutaret
|
er/sie/es wiese ab |
| 1. Person Plural |
refutaremus
|
wir wiesen ab |
| 2. Person Plural |
refutaretis
|
ihr wieset ab |
| 3. Person Plural |
refutarent
|
sie wiesen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarer
|
ich würde abgewiesen |
| 2. Person Singular |
refutareris refutarere
|
du würdest abgewiesen |
| 3. Person Singular |
refutaretur
|
er/sie/es würde abgewiesen |
| 1. Person Plural |
refutaremur
|
wir würden abgewiesen |
| 2. Person Plural |
refutaremini
|
ihr würdet abgewiesen |
| 3. Person Plural |
refutarentur
|
sie würden abgewiesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabo
|
ich werde abweisen |
| 2. Person Singular |
refutabis
|
du wirst abweisen |
| 3. Person Singular |
refutabit
|
er/sie/es wird abweisen |
| 1. Person Plural |
refutabimus
|
wir werden abweisen |
| 2. Person Plural |
refutabitis
|
ihr werdet abweisen |
| 3. Person Plural |
refutabunt
|
sie werden abweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabor
|
ich werde abgewiesen werden |
| 2. Person Singular |
refutaberis refutabere
|
du wirst abgewiesen werden |
| 3. Person Singular |
refutabitur
|
er/sie/es wird abgewiesen werden |
| 1. Person Plural |
refutabimur
|
wir werden abgewiesen werden |
| 2. Person Plural |
refutabimini
|
ihr werdet abgewiesen werden |
| 3. Person Plural |
refutabuntur
|
sie werden abgewiesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavi
|
ich habe abgewiesen |
| 2. Person Singular |
refutavisti
|
du hast abgewiesen |
| 3. Person Singular |
refutavit
|
er/sie/es hat abgewiesen |
| 1. Person Plural |
refutavimus
|
wir haben abgewiesen |
| 2. Person Plural |
refutavistis
|
ihr habt abgewiesen |
| 3. Person Plural |
refutaverunt refutavere
|
sie haben abgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sum
|
ich bin abgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
refutatus es
|
du bist abgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
refutatus est
|
er/sie/es ist abgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
refutati sumus
|
wir sind abgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
refutati estis
|
ihr seid abgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
refutati sunt
|
sie sind abgewiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaverim
|
ich habe abgewiesen |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du habest abgewiesen |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es habe abgewiesen |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir haben abgewiesen |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr habet abgewiesen |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie haben abgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sim
|
ich sei abgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
refutatus sis
|
du seiest abgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
refutatus sit
|
er/sie/es sei abgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
refutati simus
|
wir seien abgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
refutati sitis
|
ihr seiet abgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
refutati sint
|
sie seien abgewiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaveram
|
ich hatte abgewiesen |
| 2. Person Singular |
refutaveras
|
du hattest abgewiesen |
| 3. Person Singular |
refutaverat
|
er/sie/es hatte abgewiesen |
| 1. Person Plural |
refutaveramus
|
wir hatten abgewiesen |
| 2. Person Plural |
refutaveratis
|
ihr hattet abgewiesen |
| 3. Person Plural |
refutaverant
|
sie hatten abgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus eram
|
ich war abgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
refutatus eras
|
du warst abgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
refutatus erat
|
er/sie/es war abgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
refutati eramus
|
wir waren abgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
refutati eratis
|
ihr wart abgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
refutati erant
|
sie waren abgewiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavissem
|
ich hätte abgewiesen |
| 2. Person Singular |
refutavisses
|
du hättest abgewiesen |
| 3. Person Singular |
refutavisset
|
er/sie/es hätte abgewiesen |
| 1. Person Plural |
refutavissemus
|
wir hätten abgewiesen |
| 2. Person Plural |
refutavissetis
|
ihr hättet abgewiesen |
| 3. Person Plural |
refutavissent
|
sie hätten abgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus essem
|
ich wäre abgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
refutatus esses
|
du wärest abgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
refutatus esset
|
er/sie/es wäre abgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
refutati essemus
|
wir wären abgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
refutati essetis
|
ihr wäret abgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
refutati essent
|
sie wären abgewiesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavero
|
ich werde abgewiesen haben |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du wirst abgewiesen haben |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es wird abgewiesen haben |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir werden abgewiesen haben |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr werdet abgewiesen haben |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie werden abgewiesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus ero
|
ich werde abgewiesen worden sein |
| 2. Person Singular |
refutatus eris
|
du wirst abgewiesen worden sein |
| 3. Person Singular |
refutatus erit
|
er/sie/es wird abgewiesen worden sein |
| 1. Person Plural |
refutati erimus
|
wir werden abgewiesen worden sein |
| 2. Person Plural |
refutati eritis
|
ihr werdet abgewiesen worden sein |
| 3. Person Plural |
refutati erunt
|
sie werden abgewiesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutare
|
abweisen |
| Vorzeitigkeit |
refutavisse
|
abgewiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
refutaturum esse
|
abweisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutari refutarier
|
abgewiesen werden |
| Vorzeitigkeit |
refutatum esse
|
abgewiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
refutatum iri
|
künftig abgewiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refuta
|
weise ab; weis ab! |
| 2. Person Plural |
refutate
|
weist ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
refutato
|
| 3. Person Singular |
refutato
|
| 2. Person Plural |
refutatote
|
| 3. Person Plural |
refutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
refutare
|
das Abweisen |
| Genitiv |
refutandi
|
des Abweisens |
| Dativ |
refutando
|
dem Abweisen |
| Akkusativ |
refutandum
|
das Abweisen |
| Ablativ |
refutando
|
durch das Abweisen |
| Vokativ |
refutande
|
Abweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutandus
|
refutanda
|
refutandum
|
| Genitiv |
refutandi
|
refutandae
|
refutandi
|
| Dativ |
refutando
|
refutandae
|
refutando
|
| Akkusativ |
refutandum
|
refutandam
|
refutandum
|
| Ablativ |
refutando
|
refutanda
|
refutando
|
| Vokativ |
refutande
|
refutanda
|
refutandum
|
Plural
| Nominativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
| Genitiv |
refutandorum
|
refutandarum
|
refutandorum
|
| Dativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Akkusativ |
refutandos
|
refutandas
|
refutanda
|
| Ablativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Vokativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
| Genitiv |
refutantis
|
refutantis
|
refutantis
|
| Dativ |
refutanti
|
refutanti
|
refutanti
|
| Akkusativ |
refutantem
|
refutantem
|
refutans
|
| Ablativ |
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
| Vokativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
Plural
| Nominativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Genitiv |
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
| Dativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Akkusativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Ablativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Vokativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutatus
|
refutata
|
refutatum
|
| Genitiv |
refutati
|
refutatae
|
refutati
|
| Dativ |
refutato
|
refutatae
|
refutato
|
| Akkusativ |
refutatum
|
refutatam
|
refutatum
|
| Ablativ |
refutato
|
refutata
|
refutato
|
| Vokativ |
refutate
|
refutata
|
refutatum
|
Plural
| Nominativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
| Genitiv |
refutatorum
|
refutatarum
|
refutatorum
|
| Dativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Akkusativ |
refutatos
|
refutatas
|
refutata
|
| Ablativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Vokativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutaturus
|
refutatura
|
refutaturum
|
| Genitiv |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutaturi
|
| Dativ |
refutaturo
|
refutaturae
|
refutaturo
|
| Akkusativ |
refutaturum
|
refutaturam
|
refutaturum
|
| Ablativ |
refutaturo
|
refutatura
|
refutaturo
|
| Vokativ |
refutature
|
refutatura
|
refutaturum
|
Plural
| Nominativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
| Genitiv |
refutaturorum
|
refutaturarum
|
refutaturorum
|
| Dativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Akkusativ |
refutaturos
|
refutaturas
|
refutatura
|
| Ablativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Vokativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
refutatum
|
refutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refuto
|
ich hemme |
| 2. Person Singular |
refutas
|
du hemmst |
| 3. Person Singular |
refutat
|
er/sie/es hemmt |
| 1. Person Plural |
refutamus
|
wir hemmen |
| 2. Person Plural |
refutatis
|
ihr hemmt |
| 3. Person Plural |
refutant
|
sie hemmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutor
|
ich werde gehemmt |
| 2. Person Singular |
refutaris refutare
|
du wirst gehemmt |
| 3. Person Singular |
refutatur
|
er/sie/es wird gehemmt |
| 1. Person Plural |
refutamur
|
wir werden gehemmt |
| 2. Person Plural |
refutamini
|
ihr werdet gehemmt |
| 3. Person Plural |
refutantur
|
sie werden gehemmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutem
|
ich hemme |
| 2. Person Singular |
refutes
|
du hemmest |
| 3. Person Singular |
refutet
|
er/sie/es hemme |
| 1. Person Plural |
refutemus
|
wir hemmen |
| 2. Person Plural |
refutetis
|
ihr hemmet |
| 3. Person Plural |
refutent
|
sie hemmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refuter
|
ich werde gehemmt |
| 2. Person Singular |
refuteris refutere
|
du werdest gehemmt |
| 3. Person Singular |
refutetur
|
er/sie/es werde gehemmt |
| 1. Person Plural |
refutemur
|
wir werden gehemmt |
| 2. Person Plural |
refutemini
|
ihr werdet gehemmt |
| 3. Person Plural |
refutentur
|
sie werden gehemmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabam
|
ich hemmte |
| 2. Person Singular |
refutabas
|
du hemmtest |
| 3. Person Singular |
refutabat
|
er/sie/es hemmte |
| 1. Person Plural |
refutabamus
|
wir hemmten |
| 2. Person Plural |
refutabatis
|
ihr hemmtet |
| 3. Person Plural |
refutabant
|
sie hemmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabar
|
ich wurde gehemmt |
| 2. Person Singular |
refutabaris refutabare
|
du wurdest gehemmt |
| 3. Person Singular |
refutabatur
|
er/sie/es wurde gehemmt |
| 1. Person Plural |
refutabamur
|
wir wurden gehemmt |
| 2. Person Plural |
refutabamini
|
ihr wurdet gehemmt |
| 3. Person Plural |
refutabantur
|
sie wurden gehemmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarem
|
ich hemmte |
| 2. Person Singular |
refutares
|
du hemmtest |
| 3. Person Singular |
refutaret
|
er/sie/es hemmte |
| 1. Person Plural |
refutaremus
|
wir hemmten |
| 2. Person Plural |
refutaretis
|
ihr hemmtet |
| 3. Person Plural |
refutarent
|
sie hemmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarer
|
ich würde gehemmt |
| 2. Person Singular |
refutareris refutarere
|
du würdest gehemmt |
| 3. Person Singular |
refutaretur
|
er/sie/es würde gehemmt |
| 1. Person Plural |
refutaremur
|
wir würden gehemmt |
| 2. Person Plural |
refutaremini
|
ihr würdet gehemmt |
| 3. Person Plural |
refutarentur
|
sie würden gehemmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabo
|
ich werde hemmen |
| 2. Person Singular |
refutabis
|
du wirst hemmen |
| 3. Person Singular |
refutabit
|
er/sie/es wird hemmen |
| 1. Person Plural |
refutabimus
|
wir werden hemmen |
| 2. Person Plural |
refutabitis
|
ihr werdet hemmen |
| 3. Person Plural |
refutabunt
|
sie werden hemmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabor
|
ich werde gehemmt werden |
| 2. Person Singular |
refutaberis refutabere
|
du wirst gehemmt werden |
| 3. Person Singular |
refutabitur
|
er/sie/es wird gehemmt werden |
| 1. Person Plural |
refutabimur
|
wir werden gehemmt werden |
| 2. Person Plural |
refutabimini
|
ihr werdet gehemmt werden |
| 3. Person Plural |
refutabuntur
|
sie werden gehemmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavi
|
ich habe gehemmt |
| 2. Person Singular |
refutavisti
|
du hast gehemmt |
| 3. Person Singular |
refutavit
|
er/sie/es hat gehemmt |
| 1. Person Plural |
refutavimus
|
wir haben gehemmt |
| 2. Person Plural |
refutavistis
|
ihr habt gehemmt |
| 3. Person Plural |
refutaverunt refutavere
|
sie haben gehemmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sum
|
ich bin gehemmt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus es
|
du bist gehemmt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus est
|
er/sie/es ist gehemmt worden |
| 1. Person Plural |
refutati sumus
|
wir sind gehemmt worden |
| 2. Person Plural |
refutati estis
|
ihr seid gehemmt worden |
| 3. Person Plural |
refutati sunt
|
sie sind gehemmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaverim
|
ich habe gehemmt |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du habest gehemmt |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es habe gehemmt |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir haben gehemmt |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr habet gehemmt |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie haben gehemmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sim
|
ich sei gehemmt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus sis
|
du seiest gehemmt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus sit
|
er/sie/es sei gehemmt worden |
| 1. Person Plural |
refutati simus
|
wir seien gehemmt worden |
| 2. Person Plural |
refutati sitis
|
ihr seiet gehemmt worden |
| 3. Person Plural |
refutati sint
|
sie seien gehemmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaveram
|
ich hatte gehemmt |
| 2. Person Singular |
refutaveras
|
du hattest gehemmt |
| 3. Person Singular |
refutaverat
|
er/sie/es hatte gehemmt |
| 1. Person Plural |
refutaveramus
|
wir hatten gehemmt |
| 2. Person Plural |
refutaveratis
|
ihr hattet gehemmt |
| 3. Person Plural |
refutaverant
|
sie hatten gehemmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus eram
|
ich war gehemmt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus eras
|
du warst gehemmt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus erat
|
er/sie/es war gehemmt worden |
| 1. Person Plural |
refutati eramus
|
wir waren gehemmt worden |
| 2. Person Plural |
refutati eratis
|
ihr wart gehemmt worden |
| 3. Person Plural |
refutati erant
|
sie waren gehemmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavissem
|
ich hätte gehemmt |
| 2. Person Singular |
refutavisses
|
du hättest gehemmt |
| 3. Person Singular |
refutavisset
|
er/sie/es hätte gehemmt |
| 1. Person Plural |
refutavissemus
|
wir hätten gehemmt |
| 2. Person Plural |
refutavissetis
|
ihr hättet gehemmt |
| 3. Person Plural |
refutavissent
|
sie hätten gehemmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus essem
|
ich wäre gehemmt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus esses
|
du wärest gehemmt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus esset
|
er/sie/es wäre gehemmt worden |
| 1. Person Plural |
refutati essemus
|
wir wären gehemmt worden |
| 2. Person Plural |
refutati essetis
|
ihr wäret gehemmt worden |
| 3. Person Plural |
refutati essent
|
sie wären gehemmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavero
|
ich werde gehemmt haben |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du wirst gehemmt haben |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es wird gehemmt haben |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir werden gehemmt haben |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr werdet gehemmt haben |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie werden gehemmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus ero
|
ich werde gehemmt worden sein |
| 2. Person Singular |
refutatus eris
|
du wirst gehemmt worden sein |
| 3. Person Singular |
refutatus erit
|
er/sie/es wird gehemmt worden sein |
| 1. Person Plural |
refutati erimus
|
wir werden gehemmt worden sein |
| 2. Person Plural |
refutati eritis
|
ihr werdet gehemmt worden sein |
| 3. Person Plural |
refutati erunt
|
sie werden gehemmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutare
|
hemmen |
| Vorzeitigkeit |
refutavisse
|
gehemmt haben |
| Nachzeitigkeit |
refutaturum esse
|
hemmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutari refutarier
|
gehemmt werden |
| Vorzeitigkeit |
refutatum esse
|
gehemmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
refutatum iri
|
künftig gehemmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refuta
|
hemme; hemm! |
| 2. Person Plural |
refutate
|
hemmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
refutato
|
| 3. Person Singular |
refutato
|
| 2. Person Plural |
refutatote
|
| 3. Person Plural |
refutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
refutare
|
das Hemmen |
| Genitiv |
refutandi
|
des Hemmens |
| Dativ |
refutando
|
dem Hemmen |
| Akkusativ |
refutandum
|
das Hemmen |
| Ablativ |
refutando
|
durch das Hemmen |
| Vokativ |
refutande
|
Hemmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutandus
|
refutanda
|
refutandum
|
| Genitiv |
refutandi
|
refutandae
|
refutandi
|
| Dativ |
refutando
|
refutandae
|
refutando
|
| Akkusativ |
refutandum
|
refutandam
|
refutandum
|
| Ablativ |
refutando
|
refutanda
|
refutando
|
| Vokativ |
refutande
|
refutanda
|
refutandum
|
Plural
| Nominativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
| Genitiv |
refutandorum
|
refutandarum
|
refutandorum
|
| Dativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Akkusativ |
refutandos
|
refutandas
|
refutanda
|
| Ablativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Vokativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
| Genitiv |
refutantis
|
refutantis
|
refutantis
|
| Dativ |
refutanti
|
refutanti
|
refutanti
|
| Akkusativ |
refutantem
|
refutantem
|
refutans
|
| Ablativ |
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
| Vokativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
Plural
| Nominativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Genitiv |
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
| Dativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Akkusativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Ablativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Vokativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutatus
|
refutata
|
refutatum
|
| Genitiv |
refutati
|
refutatae
|
refutati
|
| Dativ |
refutato
|
refutatae
|
refutato
|
| Akkusativ |
refutatum
|
refutatam
|
refutatum
|
| Ablativ |
refutato
|
refutata
|
refutato
|
| Vokativ |
refutate
|
refutata
|
refutatum
|
Plural
| Nominativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
| Genitiv |
refutatorum
|
refutatarum
|
refutatorum
|
| Dativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Akkusativ |
refutatos
|
refutatas
|
refutata
|
| Ablativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Vokativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutaturus
|
refutatura
|
refutaturum
|
| Genitiv |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutaturi
|
| Dativ |
refutaturo
|
refutaturae
|
refutaturo
|
| Akkusativ |
refutaturum
|
refutaturam
|
refutaturum
|
| Ablativ |
refutaturo
|
refutatura
|
refutaturo
|
| Vokativ |
refutature
|
refutatura
|
refutaturum
|
Plural
| Nominativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
| Genitiv |
refutaturorum
|
refutaturarum
|
refutaturorum
|
| Dativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Akkusativ |
refutaturos
|
refutaturas
|
refutatura
|
| Ablativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Vokativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
refutatum
|
refutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refuto
|
|
| 2. Person Singular |
refutas
|
|
| 3. Person Singular |
refutat
|
|
| 1. Person Plural |
refutamus
|
|
| 2. Person Plural |
refutatis
|
|
| 3. Person Plural |
refutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutor
|
|
| 2. Person Singular |
refutaris refutare
|
|
| 3. Person Singular |
refutatur
|
|
| 1. Person Plural |
refutamur
|
|
| 2. Person Plural |
refutamini
|
|
| 3. Person Plural |
refutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutem
|
|
| 2. Person Singular |
refutes
|
|
| 3. Person Singular |
refutet
|
|
| 1. Person Plural |
refutemus
|
|
| 2. Person Plural |
refutetis
|
|
| 3. Person Plural |
refutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refuter
|
|
| 2. Person Singular |
refuteris refutere
|
|
| 3. Person Singular |
refutetur
|
|
| 1. Person Plural |
refutemur
|
|
| 2. Person Plural |
refutemini
|
|
| 3. Person Plural |
refutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabam
|
|
| 2. Person Singular |
refutabas
|
|
| 3. Person Singular |
refutabat
|
|
| 1. Person Plural |
refutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
refutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
refutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabar
|
|
| 2. Person Singular |
refutabaris refutabare
|
|
| 3. Person Singular |
refutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
refutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
refutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
refutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarem
|
|
| 2. Person Singular |
refutares
|
|
| 3. Person Singular |
refutaret
|
|
| 1. Person Plural |
refutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
refutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
refutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarer
|
|
| 2. Person Singular |
refutareris refutarere
|
|
| 3. Person Singular |
refutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
refutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
refutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
refutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabo
|
|
| 2. Person Singular |
refutabis
|
|
| 3. Person Singular |
refutabit
|
|
| 1. Person Plural |
refutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
refutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
refutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabor
|
|
| 2. Person Singular |
refutaberis refutabere
|
|
| 3. Person Singular |
refutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
refutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
refutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
refutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavi
|
|
| 2. Person Singular |
refutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
refutavit
|
|
| 1. Person Plural |
refutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
refutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
refutaverunt refutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
refutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
refutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
refutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
refutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
refutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
refutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
refutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
refutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
refutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
refutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
refutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
refutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
refutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
refutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
refutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
refutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
refutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
refutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
refutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
refutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
refutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
refutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
refutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
refutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
refutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
refutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
refutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
refutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
refutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
refutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavero
|
|
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
refutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
refutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
refutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
refutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
refutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
refutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
refutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutari refutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
refutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
refutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refuta
|
! |
| 2. Person Plural |
refutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
refutato
|
| 3. Person Singular |
refutato
|
| 2. Person Plural |
refutatote
|
| 3. Person Plural |
refutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
refutare
|
|
| Genitiv |
refutandi
|
|
| Dativ |
refutando
|
|
| Akkusativ |
refutandum
|
|
| Ablativ |
refutando
|
|
| Vokativ |
refutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutandus
|
refutanda
|
refutandum
|
| Genitiv |
refutandi
|
refutandae
|
refutandi
|
| Dativ |
refutando
|
refutandae
|
refutando
|
| Akkusativ |
refutandum
|
refutandam
|
refutandum
|
| Ablativ |
refutando
|
refutanda
|
refutando
|
| Vokativ |
refutande
|
refutanda
|
refutandum
|
Plural
| Nominativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
| Genitiv |
refutandorum
|
refutandarum
|
refutandorum
|
| Dativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Akkusativ |
refutandos
|
refutandas
|
refutanda
|
| Ablativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Vokativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
| Genitiv |
refutantis
|
refutantis
|
refutantis
|
| Dativ |
refutanti
|
refutanti
|
refutanti
|
| Akkusativ |
refutantem
|
refutantem
|
refutans
|
| Ablativ |
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
| Vokativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
Plural
| Nominativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Genitiv |
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
| Dativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Akkusativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Ablativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Vokativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutatus
|
refutata
|
refutatum
|
| Genitiv |
refutati
|
refutatae
|
refutati
|
| Dativ |
refutato
|
refutatae
|
refutato
|
| Akkusativ |
refutatum
|
refutatam
|
refutatum
|
| Ablativ |
refutato
|
refutata
|
refutato
|
| Vokativ |
refutate
|
refutata
|
refutatum
|
Plural
| Nominativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
| Genitiv |
refutatorum
|
refutatarum
|
refutatorum
|
| Dativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Akkusativ |
refutatos
|
refutatas
|
refutata
|
| Ablativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Vokativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutaturus
|
refutatura
|
refutaturum
|
| Genitiv |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutaturi
|
| Dativ |
refutaturo
|
refutaturae
|
refutaturo
|
| Akkusativ |
refutaturum
|
refutaturam
|
refutaturum
|
| Ablativ |
refutaturo
|
refutatura
|
refutaturo
|
| Vokativ |
refutature
|
refutatura
|
refutaturum
|
Plural
| Nominativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
| Genitiv |
refutaturorum
|
refutaturarum
|
refutaturorum
|
| Dativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Akkusativ |
refutaturos
|
refutaturas
|
refutatura
|
| Ablativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Vokativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
refutatum
|
refutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refuto
|
ich verschmähe |
| 2. Person Singular |
refutas
|
du verschmähst |
| 3. Person Singular |
refutat
|
er/sie/es verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutamus
|
wir verschmähen |
| 2. Person Plural |
refutatis
|
ihr verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutant
|
sie verschmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutor
|
ich werde verschmäht |
| 2. Person Singular |
refutaris refutare
|
du wirst verschmäht |
| 3. Person Singular |
refutatur
|
er/sie/es wird verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutamur
|
wir werden verschmäht |
| 2. Person Plural |
refutamini
|
ihr werdet verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutantur
|
sie werden verschmäht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutem
|
ich verschmähe |
| 2. Person Singular |
refutes
|
du verschmähest |
| 3. Person Singular |
refutet
|
er/sie/es verschmähe |
| 1. Person Plural |
refutemus
|
wir verschmähen |
| 2. Person Plural |
refutetis
|
ihr verschmähet |
| 3. Person Plural |
refutent
|
sie verschmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refuter
|
ich werde verschmäht |
| 2. Person Singular |
refuteris refutere
|
du werdest verschmäht |
| 3. Person Singular |
refutetur
|
er/sie/es werde verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutemur
|
wir werden verschmäht |
| 2. Person Plural |
refutemini
|
ihr werdet verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutentur
|
sie werden verschmäht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabam
|
ich verschmähte |
| 2. Person Singular |
refutabas
|
du verschmähtest |
| 3. Person Singular |
refutabat
|
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural |
refutabamus
|
wir verschmähten |
| 2. Person Plural |
refutabatis
|
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural |
refutabant
|
sie verschmähten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabar
|
ich wurde verschmäht |
| 2. Person Singular |
refutabaris refutabare
|
du wurdest verschmäht |
| 3. Person Singular |
refutabatur
|
er/sie/es wurde verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutabamur
|
wir wurden verschmäht |
| 2. Person Plural |
refutabamini
|
ihr wurdet verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutabantur
|
sie wurden verschmäht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarem
|
ich verschmähte |
| 2. Person Singular |
refutares
|
du verschmähtest |
| 3. Person Singular |
refutaret
|
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural |
refutaremus
|
wir verschmähten |
| 2. Person Plural |
refutaretis
|
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural |
refutarent
|
sie verschmähten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarer
|
ich würde verschmäht |
| 2. Person Singular |
refutareris refutarere
|
du würdest verschmäht |
| 3. Person Singular |
refutaretur
|
er/sie/es würde verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutaremur
|
wir würden verschmäht |
| 2. Person Plural |
refutaremini
|
ihr würdet verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutarentur
|
sie würden verschmäht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabo
|
ich werde verschmähen |
| 2. Person Singular |
refutabis
|
du wirst verschmähen |
| 3. Person Singular |
refutabit
|
er/sie/es wird verschmähen |
| 1. Person Plural |
refutabimus
|
wir werden verschmähen |
| 2. Person Plural |
refutabitis
|
ihr werdet verschmähen |
| 3. Person Plural |
refutabunt
|
sie werden verschmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabor
|
ich werde verschmäht werden |
| 2. Person Singular |
refutaberis refutabere
|
du wirst verschmäht werden |
| 3. Person Singular |
refutabitur
|
er/sie/es wird verschmäht werden |
| 1. Person Plural |
refutabimur
|
wir werden verschmäht werden |
| 2. Person Plural |
refutabimini
|
ihr werdet verschmäht werden |
| 3. Person Plural |
refutabuntur
|
sie werden verschmäht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavi
|
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular |
refutavisti
|
du hast verschmäht |
| 3. Person Singular |
refutavit
|
er/sie/es hat verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutavimus
|
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural |
refutavistis
|
ihr habt verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutaverunt refutavere
|
sie haben verschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sum
|
ich bin verschmäht worden |
| 2. Person Singular |
refutatus es
|
du bist verschmäht worden |
| 3. Person Singular |
refutatus est
|
er/sie/es ist verschmäht worden |
| 1. Person Plural |
refutati sumus
|
wir sind verschmäht worden |
| 2. Person Plural |
refutati estis
|
ihr seid verschmäht worden |
| 3. Person Plural |
refutati sunt
|
sie sind verschmäht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaverim
|
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du habest verschmäht |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es habe verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr habet verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie haben verschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sim
|
ich sei verschmäht worden |
| 2. Person Singular |
refutatus sis
|
du seiest verschmäht worden |
| 3. Person Singular |
refutatus sit
|
er/sie/es sei verschmäht worden |
| 1. Person Plural |
refutati simus
|
wir seien verschmäht worden |
| 2. Person Plural |
refutati sitis
|
ihr seiet verschmäht worden |
| 3. Person Plural |
refutati sint
|
sie seien verschmäht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaveram
|
ich hatte verschmäht |
| 2. Person Singular |
refutaveras
|
du hattest verschmäht |
| 3. Person Singular |
refutaverat
|
er/sie/es hatte verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutaveramus
|
wir hatten verschmäht |
| 2. Person Plural |
refutaveratis
|
ihr hattet verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutaverant
|
sie hatten verschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus eram
|
ich war verschmäht worden |
| 2. Person Singular |
refutatus eras
|
du warst verschmäht worden |
| 3. Person Singular |
refutatus erat
|
er/sie/es war verschmäht worden |
| 1. Person Plural |
refutati eramus
|
wir waren verschmäht worden |
| 2. Person Plural |
refutati eratis
|
ihr wart verschmäht worden |
| 3. Person Plural |
refutati erant
|
sie waren verschmäht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavissem
|
ich hätte verschmäht |
| 2. Person Singular |
refutavisses
|
du hättest verschmäht |
| 3. Person Singular |
refutavisset
|
er/sie/es hätte verschmäht |
| 1. Person Plural |
refutavissemus
|
wir hätten verschmäht |
| 2. Person Plural |
refutavissetis
|
ihr hättet verschmäht |
| 3. Person Plural |
refutavissent
|
sie hätten verschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus essem
|
ich wäre verschmäht worden |
| 2. Person Singular |
refutatus esses
|
du wärest verschmäht worden |
| 3. Person Singular |
refutatus esset
|
er/sie/es wäre verschmäht worden |
| 1. Person Plural |
refutati essemus
|
wir wären verschmäht worden |
| 2. Person Plural |
refutati essetis
|
ihr wäret verschmäht worden |
| 3. Person Plural |
refutati essent
|
sie wären verschmäht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavero
|
ich werde verschmäht haben |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du wirst verschmäht haben |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es wird verschmäht haben |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir werden verschmäht haben |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr werdet verschmäht haben |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie werden verschmäht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus ero
|
ich werde verschmäht worden sein |
| 2. Person Singular |
refutatus eris
|
du wirst verschmäht worden sein |
| 3. Person Singular |
refutatus erit
|
er/sie/es wird verschmäht worden sein |
| 1. Person Plural |
refutati erimus
|
wir werden verschmäht worden sein |
| 2. Person Plural |
refutati eritis
|
ihr werdet verschmäht worden sein |
| 3. Person Plural |
refutati erunt
|
sie werden verschmäht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutare
|
verschmähen |
| Vorzeitigkeit |
refutavisse
|
verschmäht haben |
| Nachzeitigkeit |
refutaturum esse
|
verschmähen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutari refutarier
|
verschmäht werden |
| Vorzeitigkeit |
refutatum esse
|
verschmäht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
refutatum iri
|
künftig verschmäht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refuta
|
verschmähe; verschmäh! |
| 2. Person Plural |
refutate
|
verschmäht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
refutato
|
| 3. Person Singular |
refutato
|
| 2. Person Plural |
refutatote
|
| 3. Person Plural |
refutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
refutare
|
das Verschmähen |
| Genitiv |
refutandi
|
des Verschmähens |
| Dativ |
refutando
|
dem Verschmähen |
| Akkusativ |
refutandum
|
das Verschmähen |
| Ablativ |
refutando
|
durch das Verschmähen |
| Vokativ |
refutande
|
Verschmähen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutandus
|
refutanda
|
refutandum
|
| Genitiv |
refutandi
|
refutandae
|
refutandi
|
| Dativ |
refutando
|
refutandae
|
refutando
|
| Akkusativ |
refutandum
|
refutandam
|
refutandum
|
| Ablativ |
refutando
|
refutanda
|
refutando
|
| Vokativ |
refutande
|
refutanda
|
refutandum
|
Plural
| Nominativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
| Genitiv |
refutandorum
|
refutandarum
|
refutandorum
|
| Dativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Akkusativ |
refutandos
|
refutandas
|
refutanda
|
| Ablativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Vokativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
| Genitiv |
refutantis
|
refutantis
|
refutantis
|
| Dativ |
refutanti
|
refutanti
|
refutanti
|
| Akkusativ |
refutantem
|
refutantem
|
refutans
|
| Ablativ |
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
| Vokativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
Plural
| Nominativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Genitiv |
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
| Dativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Akkusativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Ablativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Vokativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutatus
|
refutata
|
refutatum
|
| Genitiv |
refutati
|
refutatae
|
refutati
|
| Dativ |
refutato
|
refutatae
|
refutato
|
| Akkusativ |
refutatum
|
refutatam
|
refutatum
|
| Ablativ |
refutato
|
refutata
|
refutato
|
| Vokativ |
refutate
|
refutata
|
refutatum
|
Plural
| Nominativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
| Genitiv |
refutatorum
|
refutatarum
|
refutatorum
|
| Dativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Akkusativ |
refutatos
|
refutatas
|
refutata
|
| Ablativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Vokativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutaturus
|
refutatura
|
refutaturum
|
| Genitiv |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutaturi
|
| Dativ |
refutaturo
|
refutaturae
|
refutaturo
|
| Akkusativ |
refutaturum
|
refutaturam
|
refutaturum
|
| Ablativ |
refutaturo
|
refutatura
|
refutaturo
|
| Vokativ |
refutature
|
refutatura
|
refutaturum
|
Plural
| Nominativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
| Genitiv |
refutaturorum
|
refutaturarum
|
refutaturorum
|
| Dativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Akkusativ |
refutaturos
|
refutaturas
|
refutatura
|
| Ablativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Vokativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
refutatum
|
refutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refuto
|
ich widerlege |
| 2. Person Singular |
refutas
|
du widerlegst |
| 3. Person Singular |
refutat
|
er/sie/es widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutamus
|
wir widerlegen |
| 2. Person Plural |
refutatis
|
ihr widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutant
|
sie widerlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutor
|
ich werde widerlegt |
| 2. Person Singular |
refutaris refutare
|
du wirst widerlegt |
| 3. Person Singular |
refutatur
|
er/sie/es wird widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutamur
|
wir werden widerlegt |
| 2. Person Plural |
refutamini
|
ihr werdet widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutantur
|
sie werden widerlegt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutem
|
ich widerlege |
| 2. Person Singular |
refutes
|
du widerlegest |
| 3. Person Singular |
refutet
|
er/sie/es widerlege |
| 1. Person Plural |
refutemus
|
wir widerlegen |
| 2. Person Plural |
refutetis
|
ihr widerleget |
| 3. Person Plural |
refutent
|
sie widerlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refuter
|
ich werde widerlegt |
| 2. Person Singular |
refuteris refutere
|
du werdest widerlegt |
| 3. Person Singular |
refutetur
|
er/sie/es werde widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutemur
|
wir werden widerlegt |
| 2. Person Plural |
refutemini
|
ihr werdet widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutentur
|
sie werden widerlegt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabam
|
ich widerlegte |
| 2. Person Singular |
refutabas
|
du widerlegtest |
| 3. Person Singular |
refutabat
|
er/sie/es widerlegte |
| 1. Person Plural |
refutabamus
|
wir widerlegten |
| 2. Person Plural |
refutabatis
|
ihr widerlegtet |
| 3. Person Plural |
refutabant
|
sie widerlegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabar
|
ich wurde widerlegt |
| 2. Person Singular |
refutabaris refutabare
|
du wurdest widerlegt |
| 3. Person Singular |
refutabatur
|
er/sie/es wurde widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutabamur
|
wir wurden widerlegt |
| 2. Person Plural |
refutabamini
|
ihr wurdet widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutabantur
|
sie wurden widerlegt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarem
|
ich widerlegte |
| 2. Person Singular |
refutares
|
du widerlegtest |
| 3. Person Singular |
refutaret
|
er/sie/es widerlegte |
| 1. Person Plural |
refutaremus
|
wir widerlegten |
| 2. Person Plural |
refutaretis
|
ihr widerlegtet |
| 3. Person Plural |
refutarent
|
sie widerlegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarer
|
ich würde widerlegt |
| 2. Person Singular |
refutareris refutarere
|
du würdest widerlegt |
| 3. Person Singular |
refutaretur
|
er/sie/es würde widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutaremur
|
wir würden widerlegt |
| 2. Person Plural |
refutaremini
|
ihr würdet widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutarentur
|
sie würden widerlegt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabo
|
ich werde widerlegen |
| 2. Person Singular |
refutabis
|
du wirst widerlegen |
| 3. Person Singular |
refutabit
|
er/sie/es wird widerlegen |
| 1. Person Plural |
refutabimus
|
wir werden widerlegen |
| 2. Person Plural |
refutabitis
|
ihr werdet widerlegen |
| 3. Person Plural |
refutabunt
|
sie werden widerlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabor
|
ich werde widerlegt werden |
| 2. Person Singular |
refutaberis refutabere
|
du wirst widerlegt werden |
| 3. Person Singular |
refutabitur
|
er/sie/es wird widerlegt werden |
| 1. Person Plural |
refutabimur
|
wir werden widerlegt werden |
| 2. Person Plural |
refutabimini
|
ihr werdet widerlegt werden |
| 3. Person Plural |
refutabuntur
|
sie werden widerlegt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavi
|
ich habe widerlegt |
| 2. Person Singular |
refutavisti
|
du hast widerlegt |
| 3. Person Singular |
refutavit
|
er/sie/es hat widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutavimus
|
wir haben widerlegt |
| 2. Person Plural |
refutavistis
|
ihr habt widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutaverunt refutavere
|
sie haben widerlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sum
|
ich bin widerlegt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus es
|
du bist widerlegt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus est
|
er/sie/es ist widerlegt worden |
| 1. Person Plural |
refutati sumus
|
wir sind widerlegt worden |
| 2. Person Plural |
refutati estis
|
ihr seid widerlegt worden |
| 3. Person Plural |
refutati sunt
|
sie sind widerlegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaverim
|
ich habe widerlegt |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du habest widerlegt |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es habe widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir haben widerlegt |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr habet widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie haben widerlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sim
|
ich sei widerlegt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus sis
|
du seiest widerlegt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus sit
|
er/sie/es sei widerlegt worden |
| 1. Person Plural |
refutati simus
|
wir seien widerlegt worden |
| 2. Person Plural |
refutati sitis
|
ihr seiet widerlegt worden |
| 3. Person Plural |
refutati sint
|
sie seien widerlegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaveram
|
ich hatte widerlegt |
| 2. Person Singular |
refutaveras
|
du hattest widerlegt |
| 3. Person Singular |
refutaverat
|
er/sie/es hatte widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutaveramus
|
wir hatten widerlegt |
| 2. Person Plural |
refutaveratis
|
ihr hattet widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutaverant
|
sie hatten widerlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus eram
|
ich war widerlegt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus eras
|
du warst widerlegt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus erat
|
er/sie/es war widerlegt worden |
| 1. Person Plural |
refutati eramus
|
wir waren widerlegt worden |
| 2. Person Plural |
refutati eratis
|
ihr wart widerlegt worden |
| 3. Person Plural |
refutati erant
|
sie waren widerlegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavissem
|
ich hätte widerlegt |
| 2. Person Singular |
refutavisses
|
du hättest widerlegt |
| 3. Person Singular |
refutavisset
|
er/sie/es hätte widerlegt |
| 1. Person Plural |
refutavissemus
|
wir hätten widerlegt |
| 2. Person Plural |
refutavissetis
|
ihr hättet widerlegt |
| 3. Person Plural |
refutavissent
|
sie hätten widerlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus essem
|
ich wäre widerlegt worden |
| 2. Person Singular |
refutatus esses
|
du wärest widerlegt worden |
| 3. Person Singular |
refutatus esset
|
er/sie/es wäre widerlegt worden |
| 1. Person Plural |
refutati essemus
|
wir wären widerlegt worden |
| 2. Person Plural |
refutati essetis
|
ihr wäret widerlegt worden |
| 3. Person Plural |
refutati essent
|
sie wären widerlegt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavero
|
ich werde widerlegt haben |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du wirst widerlegt haben |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es wird widerlegt haben |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir werden widerlegt haben |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr werdet widerlegt haben |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie werden widerlegt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus ero
|
ich werde widerlegt worden sein |
| 2. Person Singular |
refutatus eris
|
du wirst widerlegt worden sein |
| 3. Person Singular |
refutatus erit
|
er/sie/es wird widerlegt worden sein |
| 1. Person Plural |
refutati erimus
|
wir werden widerlegt worden sein |
| 2. Person Plural |
refutati eritis
|
ihr werdet widerlegt worden sein |
| 3. Person Plural |
refutati erunt
|
sie werden widerlegt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutare
|
widerlegen |
| Vorzeitigkeit |
refutavisse
|
widerlegt haben |
| Nachzeitigkeit |
refutaturum esse
|
widerlegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutari refutarier
|
widerlegt werden |
| Vorzeitigkeit |
refutatum esse
|
widerlegt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
refutatum iri
|
künftig widerlegt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refuta
|
widerlege; widerleg! |
| 2. Person Plural |
refutate
|
widerlegt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
refutato
|
| 3. Person Singular |
refutato
|
| 2. Person Plural |
refutatote
|
| 3. Person Plural |
refutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
refutare
|
das Widerlegen |
| Genitiv |
refutandi
|
des Widerlegens |
| Dativ |
refutando
|
dem Widerlegen |
| Akkusativ |
refutandum
|
das Widerlegen |
| Ablativ |
refutando
|
durch das Widerlegen |
| Vokativ |
refutande
|
Widerlegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutandus
|
refutanda
|
refutandum
|
| Genitiv |
refutandi
|
refutandae
|
refutandi
|
| Dativ |
refutando
|
refutandae
|
refutando
|
| Akkusativ |
refutandum
|
refutandam
|
refutandum
|
| Ablativ |
refutando
|
refutanda
|
refutando
|
| Vokativ |
refutande
|
refutanda
|
refutandum
|
Plural
| Nominativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
| Genitiv |
refutandorum
|
refutandarum
|
refutandorum
|
| Dativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Akkusativ |
refutandos
|
refutandas
|
refutanda
|
| Ablativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Vokativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
| Genitiv |
refutantis
|
refutantis
|
refutantis
|
| Dativ |
refutanti
|
refutanti
|
refutanti
|
| Akkusativ |
refutantem
|
refutantem
|
refutans
|
| Ablativ |
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
| Vokativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
Plural
| Nominativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Genitiv |
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
| Dativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Akkusativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Ablativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Vokativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutatus
|
refutata
|
refutatum
|
| Genitiv |
refutati
|
refutatae
|
refutati
|
| Dativ |
refutato
|
refutatae
|
refutato
|
| Akkusativ |
refutatum
|
refutatam
|
refutatum
|
| Ablativ |
refutato
|
refutata
|
refutato
|
| Vokativ |
refutate
|
refutata
|
refutatum
|
Plural
| Nominativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
| Genitiv |
refutatorum
|
refutatarum
|
refutatorum
|
| Dativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Akkusativ |
refutatos
|
refutatas
|
refutata
|
| Ablativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Vokativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutaturus
|
refutatura
|
refutaturum
|
| Genitiv |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutaturi
|
| Dativ |
refutaturo
|
refutaturae
|
refutaturo
|
| Akkusativ |
refutaturum
|
refutaturam
|
refutaturum
|
| Ablativ |
refutaturo
|
refutatura
|
refutaturo
|
| Vokativ |
refutature
|
refutatura
|
refutaturum
|
Plural
| Nominativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
| Genitiv |
refutaturorum
|
refutaturarum
|
refutaturorum
|
| Dativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Akkusativ |
refutaturos
|
refutaturas
|
refutatura
|
| Ablativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Vokativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
refutatum
|
refutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refuto
|
ich gieße zurück |
| 2. Person Singular |
refutas
|
du gießt zurück |
| 3. Person Singular |
refutat
|
er/sie/es gießt zurück |
| 1. Person Plural |
refutamus
|
wir gießen zurück |
| 2. Person Plural |
refutatis
|
ihr gießt zurück |
| 3. Person Plural |
refutant
|
sie gießen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutor
|
ich werde zurückgegossen |
| 2. Person Singular |
refutaris refutare
|
du wirst zurückgegossen |
| 3. Person Singular |
refutatur
|
er/sie/es wird zurückgegossen |
| 1. Person Plural |
refutamur
|
wir werden zurückgegossen |
| 2. Person Plural |
refutamini
|
ihr werdet zurückgegossen |
| 3. Person Plural |
refutantur
|
sie werden zurückgegossen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutem
|
ich gieße zurück |
| 2. Person Singular |
refutes
|
du gießest zurück |
| 3. Person Singular |
refutet
|
er/sie/es gieße zurück |
| 1. Person Plural |
refutemus
|
wir gießen zurück |
| 2. Person Plural |
refutetis
|
ihr gießet zurück |
| 3. Person Plural |
refutent
|
sie gießen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refuter
|
ich werde zurückgegossen |
| 2. Person Singular |
refuteris refutere
|
du werdest zurückgegossen |
| 3. Person Singular |
refutetur
|
er/sie/es werde zurückgegossen |
| 1. Person Plural |
refutemur
|
wir werden zurückgegossen |
| 2. Person Plural |
refutemini
|
ihr werdet zurückgegossen |
| 3. Person Plural |
refutentur
|
sie werden zurückgegossen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabam
|
ich goss zurück |
| 2. Person Singular |
refutabas
|
du gossest zurück |
| 3. Person Singular |
refutabat
|
er/sie/es goss zurück |
| 1. Person Plural |
refutabamus
|
wir gossen zurück |
| 2. Person Plural |
refutabatis
|
ihr gosst zurück |
| 3. Person Plural |
refutabant
|
sie gossen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabar
|
ich wurde zurückgegossen |
| 2. Person Singular |
refutabaris refutabare
|
du wurdest zurückgegossen |
| 3. Person Singular |
refutabatur
|
er/sie/es wurde zurückgegossen |
| 1. Person Plural |
refutabamur
|
wir wurden zurückgegossen |
| 2. Person Plural |
refutabamini
|
ihr wurdet zurückgegossen |
| 3. Person Plural |
refutabantur
|
sie wurden zurückgegossen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarem
|
ich gösse zurück |
| 2. Person Singular |
refutares
|
du gössest zurück |
| 3. Person Singular |
refutaret
|
er/sie/es gösse zurück |
| 1. Person Plural |
refutaremus
|
wir gössen zurück |
| 2. Person Plural |
refutaretis
|
ihr gösset zurück |
| 3. Person Plural |
refutarent
|
sie gössen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutarer
|
ich würde zurückgegossen |
| 2. Person Singular |
refutareris refutarere
|
du würdest zurückgegossen |
| 3. Person Singular |
refutaretur
|
er/sie/es würde zurückgegossen |
| 1. Person Plural |
refutaremur
|
wir würden zurückgegossen |
| 2. Person Plural |
refutaremini
|
ihr würdet zurückgegossen |
| 3. Person Plural |
refutarentur
|
sie würden zurückgegossen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabo
|
ich werde zurückgießen |
| 2. Person Singular |
refutabis
|
du wirst zurückgießen |
| 3. Person Singular |
refutabit
|
er/sie/es wird zurückgießen |
| 1. Person Plural |
refutabimus
|
wir werden zurückgießen |
| 2. Person Plural |
refutabitis
|
ihr werdet zurückgießen |
| 3. Person Plural |
refutabunt
|
sie werden zurückgießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutabor
|
ich werde zurückgegossen werden |
| 2. Person Singular |
refutaberis refutabere
|
du wirst zurückgegossen werden |
| 3. Person Singular |
refutabitur
|
er/sie/es wird zurückgegossen werden |
| 1. Person Plural |
refutabimur
|
wir werden zurückgegossen werden |
| 2. Person Plural |
refutabimini
|
ihr werdet zurückgegossen werden |
| 3. Person Plural |
refutabuntur
|
sie werden zurückgegossen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavi
|
ich habe zurückgegossen |
| 2. Person Singular |
refutavisti
|
du hast zurückgegossen |
| 3. Person Singular |
refutavit
|
er/sie/es hat zurückgegossen |
| 1. Person Plural |
refutavimus
|
wir haben zurückgegossen |
| 2. Person Plural |
refutavistis
|
ihr habt zurückgegossen |
| 3. Person Plural |
refutaverunt refutavere
|
sie haben zurückgegossen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sum
|
ich bin zurückgegossen worden |
| 2. Person Singular |
refutatus es
|
du bist zurückgegossen worden |
| 3. Person Singular |
refutatus est
|
er/sie/es ist zurückgegossen worden |
| 1. Person Plural |
refutati sumus
|
wir sind zurückgegossen worden |
| 2. Person Plural |
refutati estis
|
ihr seid zurückgegossen worden |
| 3. Person Plural |
refutati sunt
|
sie sind zurückgegossen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaverim
|
ich habe zurückgegossen |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du habest zurückgegossen |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es habe zurückgegossen |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir haben zurückgegossen |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr habet zurückgegossen |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie haben zurückgegossen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus sim
|
ich sei zurückgegossen worden |
| 2. Person Singular |
refutatus sis
|
du seiest zurückgegossen worden |
| 3. Person Singular |
refutatus sit
|
er/sie/es sei zurückgegossen worden |
| 1. Person Plural |
refutati simus
|
wir seien zurückgegossen worden |
| 2. Person Plural |
refutati sitis
|
ihr seiet zurückgegossen worden |
| 3. Person Plural |
refutati sint
|
sie seien zurückgegossen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutaveram
|
ich hatte zurückgegossen |
| 2. Person Singular |
refutaveras
|
du hattest zurückgegossen |
| 3. Person Singular |
refutaverat
|
er/sie/es hatte zurückgegossen |
| 1. Person Plural |
refutaveramus
|
wir hatten zurückgegossen |
| 2. Person Plural |
refutaveratis
|
ihr hattet zurückgegossen |
| 3. Person Plural |
refutaverant
|
sie hatten zurückgegossen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus eram
|
ich war zurückgegossen worden |
| 2. Person Singular |
refutatus eras
|
du warst zurückgegossen worden |
| 3. Person Singular |
refutatus erat
|
er/sie/es war zurückgegossen worden |
| 1. Person Plural |
refutati eramus
|
wir waren zurückgegossen worden |
| 2. Person Plural |
refutati eratis
|
ihr wart zurückgegossen worden |
| 3. Person Plural |
refutati erant
|
sie waren zurückgegossen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavissem
|
ich hätte zurückgegossen |
| 2. Person Singular |
refutavisses
|
du hättest zurückgegossen |
| 3. Person Singular |
refutavisset
|
er/sie/es hätte zurückgegossen |
| 1. Person Plural |
refutavissemus
|
wir hätten zurückgegossen |
| 2. Person Plural |
refutavissetis
|
ihr hättet zurückgegossen |
| 3. Person Plural |
refutavissent
|
sie hätten zurückgegossen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus essem
|
ich wäre zurückgegossen worden |
| 2. Person Singular |
refutatus esses
|
du wärest zurückgegossen worden |
| 3. Person Singular |
refutatus esset
|
er/sie/es wäre zurückgegossen worden |
| 1. Person Plural |
refutati essemus
|
wir wären zurückgegossen worden |
| 2. Person Plural |
refutati essetis
|
ihr wäret zurückgegossen worden |
| 3. Person Plural |
refutati essent
|
sie wären zurückgegossen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
refutavero
|
ich werde zurückgegossen haben |
| 2. Person Singular |
refutaveris
|
du wirst zurückgegossen haben |
| 3. Person Singular |
refutaverit
|
er/sie/es wird zurückgegossen haben |
| 1. Person Plural |
refutaverimus
|
wir werden zurückgegossen haben |
| 2. Person Plural |
refutaveritis
|
ihr werdet zurückgegossen haben |
| 3. Person Plural |
refutaverint
|
sie werden zurückgegossen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
refutatus ero
|
ich werde zurückgegossen worden sein |
| 2. Person Singular |
refutatus eris
|
du wirst zurückgegossen worden sein |
| 3. Person Singular |
refutatus erit
|
er/sie/es wird zurückgegossen worden sein |
| 1. Person Plural |
refutati erimus
|
wir werden zurückgegossen worden sein |
| 2. Person Plural |
refutati eritis
|
ihr werdet zurückgegossen worden sein |
| 3. Person Plural |
refutati erunt
|
sie werden zurückgegossen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutare
|
zurückgießen |
| Vorzeitigkeit |
refutavisse
|
zurückgegossen haben |
| Nachzeitigkeit |
refutaturum esse
|
zurückgießen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
refutari refutarier
|
zurückgegossen werden |
| Vorzeitigkeit |
refutatum esse
|
zurückgegossen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
refutatum iri
|
künftig zurückgegossen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
refuta
|
gieße zurück; gieß zurück! |
| 2. Person Plural |
refutate
|
gießt zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
refutato
|
| 3. Person Singular |
refutato
|
| 2. Person Plural |
refutatote
|
| 3. Person Plural |
refutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
refutare
|
das Zurückgießen |
| Genitiv |
refutandi
|
des Zurückgießens |
| Dativ |
refutando
|
dem Zurückgießen |
| Akkusativ |
refutandum
|
das Zurückgießen |
| Ablativ |
refutando
|
durch das Zurückgießen |
| Vokativ |
refutande
|
Zurückgießen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutandus
|
refutanda
|
refutandum
|
| Genitiv |
refutandi
|
refutandae
|
refutandi
|
| Dativ |
refutando
|
refutandae
|
refutando
|
| Akkusativ |
refutandum
|
refutandam
|
refutandum
|
| Ablativ |
refutando
|
refutanda
|
refutando
|
| Vokativ |
refutande
|
refutanda
|
refutandum
|
Plural
| Nominativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
| Genitiv |
refutandorum
|
refutandarum
|
refutandorum
|
| Dativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Akkusativ |
refutandos
|
refutandas
|
refutanda
|
| Ablativ |
refutandis
|
refutandis
|
refutandis
|
| Vokativ |
refutandi
|
refutandae
|
refutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
| Genitiv |
refutantis
|
refutantis
|
refutantis
|
| Dativ |
refutanti
|
refutanti
|
refutanti
|
| Akkusativ |
refutantem
|
refutantem
|
refutans
|
| Ablativ |
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
refutanti refutante
|
| Vokativ |
refutans
|
refutans
|
refutans
|
Plural
| Nominativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Genitiv |
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
refutantium refutantum
|
| Dativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Akkusativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
| Ablativ |
refutantibus
|
refutantibus
|
refutantibus
|
| Vokativ |
refutantes
|
refutantes
|
refutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutatus
|
refutata
|
refutatum
|
| Genitiv |
refutati
|
refutatae
|
refutati
|
| Dativ |
refutato
|
refutatae
|
refutato
|
| Akkusativ |
refutatum
|
refutatam
|
refutatum
|
| Ablativ |
refutato
|
refutata
|
refutato
|
| Vokativ |
refutate
|
refutata
|
refutatum
|
Plural
| Nominativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
| Genitiv |
refutatorum
|
refutatarum
|
refutatorum
|
| Dativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Akkusativ |
refutatos
|
refutatas
|
refutata
|
| Ablativ |
refutatis
|
refutatis
|
refutatis
|
| Vokativ |
refutati
|
refutatae
|
refutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
refutaturus
|
refutatura
|
refutaturum
|
| Genitiv |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutaturi
|
| Dativ |
refutaturo
|
refutaturae
|
refutaturo
|
| Akkusativ |
refutaturum
|
refutaturam
|
refutaturum
|
| Ablativ |
refutaturo
|
refutatura
|
refutaturo
|
| Vokativ |
refutature
|
refutatura
|
refutaturum
|
Plural
| Nominativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
| Genitiv |
refutaturorum
|
refutaturarum
|
refutaturorum
|
| Dativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Akkusativ |
refutaturos
|
refutaturas
|
refutatura
|
| Ablativ |
refutaturis
|
refutaturis
|
refutaturis
|
| Vokativ |
refutaturi
|
refutaturae
|
refutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
refutatum
|
refutatu
|