Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
remunerari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
remunerari auch noch Formen von:
remunerare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneror
|
ich belohne |
| 2. Person Singular |
remuneraris remunerare
|
du belohnst |
| 3. Person Singular |
remuneratur
|
er/sie/es belohnt |
| 1. Person Plural |
remuneramur
|
wir belohnen |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
ihr belohnt |
| 3. Person Plural |
remunerantur
|
sie belohnen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerer
|
ich belohne |
| 2. Person Singular |
remunereris remunerere
|
du belohnest |
| 3. Person Singular |
remuneretur
|
er/sie/es belohne |
| 1. Person Plural |
remuneremur
|
wir belohnen |
| 2. Person Plural |
remuneremini
|
ihr belohnet |
| 3. Person Plural |
remunerentur
|
sie belohnen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabar
|
ich belohnte |
| 2. Person Singular |
remunerabaris remunerabare
|
du belohntest |
| 3. Person Singular |
remunerabatur
|
er/sie/es belohnte |
| 1. Person Plural |
remunerabamur
|
wir belohnten |
| 2. Person Plural |
remunerabamini
|
ihr belohntet |
| 3. Person Plural |
remunerabantur
|
sie belohnten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerarer
|
ich belohnte |
| 2. Person Singular |
remunerareris remunerarere
|
du belohntest |
| 3. Person Singular |
remuneraretur
|
er/sie/es belohnte |
| 1. Person Plural |
remuneraremur
|
wir belohnten |
| 2. Person Plural |
remuneraremini
|
ihr belohntet |
| 3. Person Plural |
remunerarentur
|
sie belohnten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabor
|
ich werde belohnen |
| 2. Person Singular |
remuneraberis remunerabere
|
du wirst belohnen |
| 3. Person Singular |
remunerabitur
|
er/sie/es wird belohnen |
| 1. Person Plural |
remunerabimur
|
wir werden belohnen |
| 2. Person Plural |
remunerabimini
|
ihr werdet belohnen |
| 3. Person Plural |
remunerabuntur
|
sie werden belohnen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sum
|
ich habe belohnt |
| 2. Person Singular |
remuneratus es
|
du hast belohnt |
| 3. Person Singular |
remuneratus est
|
er/sie/es hat belohnt |
| 1. Person Plural |
remunerati sumus
|
wir haben belohnt |
| 2. Person Plural |
remunerati estis
|
ihr habt belohnt |
| 3. Person Plural |
remunerati sunt
|
sie haben belohnt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sim
|
ich habe belohnt |
| 2. Person Singular |
remuneratus sis
|
du habest belohnt |
| 3. Person Singular |
remuneratus sit
|
er/sie/es habe belohnt |
| 1. Person Plural |
remunerati simus
|
wir haben belohnt |
| 2. Person Plural |
remunerati sitis
|
ihr habet belohnt |
| 3. Person Plural |
remunerati sint
|
sie haben belohnt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus eram
|
ich hatte belohnt |
| 2. Person Singular |
remuneratus eras
|
du hattest belohnt |
| 3. Person Singular |
remuneratus erat
|
er/sie/es hatte belohnt |
| 1. Person Plural |
remunerati eramus
|
wir hatten belohnt |
| 2. Person Plural |
remunerati eratis
|
ihr hattet belohnt |
| 3. Person Plural |
remunerati erant
|
sie hatten belohnt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus essem
|
ich hätte belohnt |
| 2. Person Singular |
remuneratus esses
|
du hättest belohnt |
| 3. Person Singular |
remuneratus esset
|
er/sie/es hätte belohnt |
| 1. Person Plural |
remunerati essemus
|
wir hätten belohnt |
| 2. Person Plural |
remunerati essetis
|
ihr hättet belohnt |
| 3. Person Plural |
remunerati essent
|
sie hätten belohnt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus ero
|
ich werde belohnt haben |
| 2. Person Singular |
remuneratus eris
|
du wirst belohnt haben |
| 3. Person Singular |
remuneratus erit
|
er/sie/es wird belohnt haben |
| 1. Person Plural |
remunerati erimus
|
wir werden belohnt haben |
| 2. Person Plural |
remunerati eritis
|
ihr werdet belohnt haben |
| 3. Person Plural |
remunerati erunt
|
sie werden belohnt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
remunerari remunerarier
|
belohnen |
| Vorzeitigkeit |
remuneratus esse
|
belohnt haben |
| Nachzeitigkeit |
remuneraturum esse
|
belohnen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
remunerare
|
belohne; belohn! |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
belohnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
remunerator
|
| 3. Person Singular |
remunerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
remunerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
remunerari remunerarier
|
das Belohnen |
| Genitiv |
remunerandi
|
des Belohnens |
| Dativ |
remunerando
|
dem Belohnen |
| Akkusativ |
remunerandum
|
das Belohnen |
| Ablativ |
remunerando
|
durch das Belohnen |
| Vokativ |
remunerande
|
Belohnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerandus
|
remuneranda
|
remunerandum
|
| Genitiv |
remunerandi
|
remunerandae
|
remunerandi
|
| Dativ |
remunerando
|
remunerandae
|
remunerando
|
| Akkusativ |
remunerandum
|
remunerandam
|
remunerandum
|
| Ablativ |
remunerando
|
remuneranda
|
remunerando
|
| Vokativ |
remunerande
|
remuneranda
|
remunerandum
|
Plural
| Nominativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
| Genitiv |
remunerandorum
|
remunerandarum
|
remunerandorum
|
| Dativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Akkusativ |
remunerandos
|
remunerandas
|
remuneranda
|
| Ablativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Vokativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
| Genitiv |
remunerantis
|
remunerantis
|
remunerantis
|
| Dativ |
remuneranti
|
remuneranti
|
remuneranti
|
| Akkusativ |
remunerantem
|
remunerantem
|
remunerans
|
| Ablativ |
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
| Vokativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
Plural
| Nominativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Genitiv |
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
| Dativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Akkusativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Ablativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Vokativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneratus
|
remunerata
|
remuneratum
|
| Genitiv |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerati
|
| Dativ |
remunerato
|
remuneratae
|
remunerato
|
| Akkusativ |
remuneratum
|
remuneratam
|
remuneratum
|
| Ablativ |
remunerato
|
remunerata
|
remunerato
|
| Vokativ |
remunerate
|
remunerata
|
remuneratum
|
Plural
| Nominativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
| Genitiv |
remuneratorum
|
remuneratarum
|
remuneratorum
|
| Dativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Akkusativ |
remuneratos
|
remuneratas
|
remunerata
|
| Ablativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Vokativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneraturus
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
| Genitiv |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneraturi
|
| Dativ |
remuneraturo
|
remuneraturae
|
remuneraturo
|
| Akkusativ |
remuneraturum
|
remuneraturam
|
remuneraturum
|
| Ablativ |
remuneraturo
|
remuneratura
|
remuneraturo
|
| Vokativ |
remunerature
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
Plural
| Nominativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
| Genitiv |
remuneraturorum
|
remuneraturarum
|
remuneraturorum
|
| Dativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Akkusativ |
remuneraturos
|
remuneraturas
|
remuneratura
|
| Ablativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Vokativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
remuneratum
|
remuneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneror
|
ich vergelte |
| 2. Person Singular |
remuneraris remunerare
|
du vergiltst |
| 3. Person Singular |
remuneratur
|
er/sie/es vergilt |
| 1. Person Plural |
remuneramur
|
wir vergelten |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
ihr vergeltet |
| 3. Person Plural |
remunerantur
|
sie vergelten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerer
|
ich vergelte |
| 2. Person Singular |
remunereris remunerere
|
du vergeltest |
| 3. Person Singular |
remuneretur
|
er/sie/es vergelte |
| 1. Person Plural |
remuneremur
|
wir vergelten |
| 2. Person Plural |
remuneremini
|
ihr vergeltet |
| 3. Person Plural |
remunerentur
|
sie vergelten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabar
|
ich vergalt |
| 2. Person Singular |
remunerabaris remunerabare
|
du vergaltest |
| 3. Person Singular |
remunerabatur
|
er/sie/es vergalt |
| 1. Person Plural |
remunerabamur
|
wir vergalten |
| 2. Person Plural |
remunerabamini
|
ihr vergaltet |
| 3. Person Plural |
remunerabantur
|
sie vergalten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerarer
|
ich vergölte; vergälte |
| 2. Person Singular |
remunerareris remunerarere
|
du vergöltest; vergältest |
| 3. Person Singular |
remuneraretur
|
er/sie/es vergölte; vergälte |
| 1. Person Plural |
remuneraremur
|
wir vergölten; vergälten |
| 2. Person Plural |
remuneraremini
|
ihr vergöltet; vergältet |
| 3. Person Plural |
remunerarentur
|
sie vergölten; vergälten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabor
|
ich werde vergelten |
| 2. Person Singular |
remuneraberis remunerabere
|
du wirst vergelten |
| 3. Person Singular |
remunerabitur
|
er/sie/es wird vergelten |
| 1. Person Plural |
remunerabimur
|
wir werden vergelten |
| 2. Person Plural |
remunerabimini
|
ihr werdet vergelten |
| 3. Person Plural |
remunerabuntur
|
sie werden vergelten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sum
|
ich habe vergolten |
| 2. Person Singular |
remuneratus es
|
du hast vergolten |
| 3. Person Singular |
remuneratus est
|
er/sie/es hat vergolten |
| 1. Person Plural |
remunerati sumus
|
wir haben vergolten |
| 2. Person Plural |
remunerati estis
|
ihr habt vergolten |
| 3. Person Plural |
remunerati sunt
|
sie haben vergolten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sim
|
ich habe vergolten |
| 2. Person Singular |
remuneratus sis
|
du habest vergolten |
| 3. Person Singular |
remuneratus sit
|
er/sie/es habe vergolten |
| 1. Person Plural |
remunerati simus
|
wir haben vergolten |
| 2. Person Plural |
remunerati sitis
|
ihr habet vergolten |
| 3. Person Plural |
remunerati sint
|
sie haben vergolten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus eram
|
ich hatte vergolten |
| 2. Person Singular |
remuneratus eras
|
du hattest vergolten |
| 3. Person Singular |
remuneratus erat
|
er/sie/es hatte vergolten |
| 1. Person Plural |
remunerati eramus
|
wir hatten vergolten |
| 2. Person Plural |
remunerati eratis
|
ihr hattet vergolten |
| 3. Person Plural |
remunerati erant
|
sie hatten vergolten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus essem
|
ich hätte vergolten |
| 2. Person Singular |
remuneratus esses
|
du hättest vergolten |
| 3. Person Singular |
remuneratus esset
|
er/sie/es hätte vergolten |
| 1. Person Plural |
remunerati essemus
|
wir hätten vergolten |
| 2. Person Plural |
remunerati essetis
|
ihr hättet vergolten |
| 3. Person Plural |
remunerati essent
|
sie hätten vergolten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus ero
|
ich werde vergolten haben |
| 2. Person Singular |
remuneratus eris
|
du wirst vergolten haben |
| 3. Person Singular |
remuneratus erit
|
er/sie/es wird vergolten haben |
| 1. Person Plural |
remunerati erimus
|
wir werden vergolten haben |
| 2. Person Plural |
remunerati eritis
|
ihr werdet vergolten haben |
| 3. Person Plural |
remunerati erunt
|
sie werden vergolten haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
remunerari remunerarier
|
vergelten |
| Vorzeitigkeit |
remuneratus esse
|
vergolten haben |
| Nachzeitigkeit |
remuneraturum esse
|
vergelten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
remunerare
|
vergilt! |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
vergeltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
remunerator
|
| 3. Person Singular |
remunerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
remunerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
remunerari remunerarier
|
das Vergelten |
| Genitiv |
remunerandi
|
des Vergeltens |
| Dativ |
remunerando
|
dem Vergelten |
| Akkusativ |
remunerandum
|
das Vergelten |
| Ablativ |
remunerando
|
durch das Vergelten |
| Vokativ |
remunerande
|
Vergelten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerandus
|
remuneranda
|
remunerandum
|
| Genitiv |
remunerandi
|
remunerandae
|
remunerandi
|
| Dativ |
remunerando
|
remunerandae
|
remunerando
|
| Akkusativ |
remunerandum
|
remunerandam
|
remunerandum
|
| Ablativ |
remunerando
|
remuneranda
|
remunerando
|
| Vokativ |
remunerande
|
remuneranda
|
remunerandum
|
Plural
| Nominativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
| Genitiv |
remunerandorum
|
remunerandarum
|
remunerandorum
|
| Dativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Akkusativ |
remunerandos
|
remunerandas
|
remuneranda
|
| Ablativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Vokativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
| Genitiv |
remunerantis
|
remunerantis
|
remunerantis
|
| Dativ |
remuneranti
|
remuneranti
|
remuneranti
|
| Akkusativ |
remunerantem
|
remunerantem
|
remunerans
|
| Ablativ |
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
| Vokativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
Plural
| Nominativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Genitiv |
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
| Dativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Akkusativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Ablativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Vokativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneratus
|
remunerata
|
remuneratum
|
| Genitiv |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerati
|
| Dativ |
remunerato
|
remuneratae
|
remunerato
|
| Akkusativ |
remuneratum
|
remuneratam
|
remuneratum
|
| Ablativ |
remunerato
|
remunerata
|
remunerato
|
| Vokativ |
remunerate
|
remunerata
|
remuneratum
|
Plural
| Nominativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
| Genitiv |
remuneratorum
|
remuneratarum
|
remuneratorum
|
| Dativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Akkusativ |
remuneratos
|
remuneratas
|
remunerata
|
| Ablativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Vokativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneraturus
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
| Genitiv |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneraturi
|
| Dativ |
remuneraturo
|
remuneraturae
|
remuneraturo
|
| Akkusativ |
remuneraturum
|
remuneraturam
|
remuneraturum
|
| Ablativ |
remuneraturo
|
remuneratura
|
remuneraturo
|
| Vokativ |
remunerature
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
Plural
| Nominativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
| Genitiv |
remuneraturorum
|
remuneraturarum
|
remuneraturorum
|
| Dativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Akkusativ |
remuneraturos
|
remuneraturas
|
remuneratura
|
| Ablativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Vokativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
remuneratum
|
remuneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneror
|
ich beschenke |
| 2. Person Singular |
remuneraris remunerare
|
du beschenkst |
| 3. Person Singular |
remuneratur
|
er/sie/es beschenkt |
| 1. Person Plural |
remuneramur
|
wir beschenken |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
ihr beschenkt |
| 3. Person Plural |
remunerantur
|
sie beschenken |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerer
|
ich beschenke |
| 2. Person Singular |
remunereris remunerere
|
du beschenkest |
| 3. Person Singular |
remuneretur
|
er/sie/es beschenke |
| 1. Person Plural |
remuneremur
|
wir beschenken |
| 2. Person Plural |
remuneremini
|
ihr beschenket |
| 3. Person Plural |
remunerentur
|
sie beschenken |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabar
|
ich beschenkte |
| 2. Person Singular |
remunerabaris remunerabare
|
du beschenktest |
| 3. Person Singular |
remunerabatur
|
er/sie/es beschenkte |
| 1. Person Plural |
remunerabamur
|
wir beschenkten |
| 2. Person Plural |
remunerabamini
|
ihr beschenktet |
| 3. Person Plural |
remunerabantur
|
sie beschenkten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerarer
|
ich beschenkte |
| 2. Person Singular |
remunerareris remunerarere
|
du beschenktest |
| 3. Person Singular |
remuneraretur
|
er/sie/es beschenkte |
| 1. Person Plural |
remuneraremur
|
wir beschenkten |
| 2. Person Plural |
remuneraremini
|
ihr beschenktet |
| 3. Person Plural |
remunerarentur
|
sie beschenkten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabor
|
ich werde beschenken |
| 2. Person Singular |
remuneraberis remunerabere
|
du wirst beschenken |
| 3. Person Singular |
remunerabitur
|
er/sie/es wird beschenken |
| 1. Person Plural |
remunerabimur
|
wir werden beschenken |
| 2. Person Plural |
remunerabimini
|
ihr werdet beschenken |
| 3. Person Plural |
remunerabuntur
|
sie werden beschenken |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sum
|
ich habe beschenkt |
| 2. Person Singular |
remuneratus es
|
du hast beschenkt |
| 3. Person Singular |
remuneratus est
|
er/sie/es hat beschenkt |
| 1. Person Plural |
remunerati sumus
|
wir haben beschenkt |
| 2. Person Plural |
remunerati estis
|
ihr habt beschenkt |
| 3. Person Plural |
remunerati sunt
|
sie haben beschenkt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sim
|
ich habe beschenkt |
| 2. Person Singular |
remuneratus sis
|
du habest beschenkt |
| 3. Person Singular |
remuneratus sit
|
er/sie/es habe beschenkt |
| 1. Person Plural |
remunerati simus
|
wir haben beschenkt |
| 2. Person Plural |
remunerati sitis
|
ihr habet beschenkt |
| 3. Person Plural |
remunerati sint
|
sie haben beschenkt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus eram
|
ich hatte beschenkt |
| 2. Person Singular |
remuneratus eras
|
du hattest beschenkt |
| 3. Person Singular |
remuneratus erat
|
er/sie/es hatte beschenkt |
| 1. Person Plural |
remunerati eramus
|
wir hatten beschenkt |
| 2. Person Plural |
remunerati eratis
|
ihr hattet beschenkt |
| 3. Person Plural |
remunerati erant
|
sie hatten beschenkt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus essem
|
ich hätte beschenkt |
| 2. Person Singular |
remuneratus esses
|
du hättest beschenkt |
| 3. Person Singular |
remuneratus esset
|
er/sie/es hätte beschenkt |
| 1. Person Plural |
remunerati essemus
|
wir hätten beschenkt |
| 2. Person Plural |
remunerati essetis
|
ihr hättet beschenkt |
| 3. Person Plural |
remunerati essent
|
sie hätten beschenkt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus ero
|
ich werde beschenkt haben |
| 2. Person Singular |
remuneratus eris
|
du wirst beschenkt haben |
| 3. Person Singular |
remuneratus erit
|
er/sie/es wird beschenkt haben |
| 1. Person Plural |
remunerati erimus
|
wir werden beschenkt haben |
| 2. Person Plural |
remunerati eritis
|
ihr werdet beschenkt haben |
| 3. Person Plural |
remunerati erunt
|
sie werden beschenkt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
remunerari remunerarier
|
beschenken |
| Vorzeitigkeit |
remuneratus esse
|
beschenkt haben |
| Nachzeitigkeit |
remuneraturum esse
|
beschenken werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
remunerare
|
beschenke; beschenk! |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
beschenkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
remunerator
|
| 3. Person Singular |
remunerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
remunerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
remunerari remunerarier
|
das Beschenken |
| Genitiv |
remunerandi
|
des Beschenkens |
| Dativ |
remunerando
|
dem Beschenken |
| Akkusativ |
remunerandum
|
das Beschenken |
| Ablativ |
remunerando
|
durch das Beschenken |
| Vokativ |
remunerande
|
Beschenken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerandus
|
remuneranda
|
remunerandum
|
| Genitiv |
remunerandi
|
remunerandae
|
remunerandi
|
| Dativ |
remunerando
|
remunerandae
|
remunerando
|
| Akkusativ |
remunerandum
|
remunerandam
|
remunerandum
|
| Ablativ |
remunerando
|
remuneranda
|
remunerando
|
| Vokativ |
remunerande
|
remuneranda
|
remunerandum
|
Plural
| Nominativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
| Genitiv |
remunerandorum
|
remunerandarum
|
remunerandorum
|
| Dativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Akkusativ |
remunerandos
|
remunerandas
|
remuneranda
|
| Ablativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Vokativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
| Genitiv |
remunerantis
|
remunerantis
|
remunerantis
|
| Dativ |
remuneranti
|
remuneranti
|
remuneranti
|
| Akkusativ |
remunerantem
|
remunerantem
|
remunerans
|
| Ablativ |
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
| Vokativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
Plural
| Nominativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Genitiv |
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
| Dativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Akkusativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Ablativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Vokativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneratus
|
remunerata
|
remuneratum
|
| Genitiv |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerati
|
| Dativ |
remunerato
|
remuneratae
|
remunerato
|
| Akkusativ |
remuneratum
|
remuneratam
|
remuneratum
|
| Ablativ |
remunerato
|
remunerata
|
remunerato
|
| Vokativ |
remunerate
|
remunerata
|
remuneratum
|
Plural
| Nominativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
| Genitiv |
remuneratorum
|
remuneratarum
|
remuneratorum
|
| Dativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Akkusativ |
remuneratos
|
remuneratas
|
remunerata
|
| Ablativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Vokativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneraturus
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
| Genitiv |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneraturi
|
| Dativ |
remuneraturo
|
remuneraturae
|
remuneraturo
|
| Akkusativ |
remuneraturum
|
remuneraturam
|
remuneraturum
|
| Ablativ |
remuneraturo
|
remuneratura
|
remuneraturo
|
| Vokativ |
remunerature
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
Plural
| Nominativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
| Genitiv |
remuneraturorum
|
remuneraturarum
|
remuneraturorum
|
| Dativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Akkusativ |
remuneraturos
|
remuneraturas
|
remuneratura
|
| Ablativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Vokativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
remuneratum
|
remuneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneror
|
ich entlohne |
| 2. Person Singular |
remuneraris remunerare
|
du entlohnst |
| 3. Person Singular |
remuneratur
|
er/sie/es entlohnt |
| 1. Person Plural |
remuneramur
|
wir entlohnen |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
ihr entlohnt |
| 3. Person Plural |
remunerantur
|
sie entlohnen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerer
|
ich entlohne |
| 2. Person Singular |
remunereris remunerere
|
du entlohnest |
| 3. Person Singular |
remuneretur
|
er/sie/es entlohne |
| 1. Person Plural |
remuneremur
|
wir entlohnen |
| 2. Person Plural |
remuneremini
|
ihr entlohnet |
| 3. Person Plural |
remunerentur
|
sie entlohnen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabar
|
ich entlohnte |
| 2. Person Singular |
remunerabaris remunerabare
|
du entlohntest |
| 3. Person Singular |
remunerabatur
|
er/sie/es entlohnte |
| 1. Person Plural |
remunerabamur
|
wir entlohnten |
| 2. Person Plural |
remunerabamini
|
ihr entlohntet |
| 3. Person Plural |
remunerabantur
|
sie entlohnten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerarer
|
ich entlohnte |
| 2. Person Singular |
remunerareris remunerarere
|
du entlohntest |
| 3. Person Singular |
remuneraretur
|
er/sie/es entlohnte |
| 1. Person Plural |
remuneraremur
|
wir entlohnten |
| 2. Person Plural |
remuneraremini
|
ihr entlohntet |
| 3. Person Plural |
remunerarentur
|
sie entlohnten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabor
|
ich werde entlohnen |
| 2. Person Singular |
remuneraberis remunerabere
|
du wirst entlohnen |
| 3. Person Singular |
remunerabitur
|
er/sie/es wird entlohnen |
| 1. Person Plural |
remunerabimur
|
wir werden entlohnen |
| 2. Person Plural |
remunerabimini
|
ihr werdet entlohnen |
| 3. Person Plural |
remunerabuntur
|
sie werden entlohnen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sum
|
ich habe entlohnt |
| 2. Person Singular |
remuneratus es
|
du hast entlohnt |
| 3. Person Singular |
remuneratus est
|
er/sie/es hat entlohnt |
| 1. Person Plural |
remunerati sumus
|
wir haben entlohnt |
| 2. Person Plural |
remunerati estis
|
ihr habt entlohnt |
| 3. Person Plural |
remunerati sunt
|
sie haben entlohnt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sim
|
ich habe entlohnt |
| 2. Person Singular |
remuneratus sis
|
du habest entlohnt |
| 3. Person Singular |
remuneratus sit
|
er/sie/es habe entlohnt |
| 1. Person Plural |
remunerati simus
|
wir haben entlohnt |
| 2. Person Plural |
remunerati sitis
|
ihr habet entlohnt |
| 3. Person Plural |
remunerati sint
|
sie haben entlohnt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus eram
|
ich hatte entlohnt |
| 2. Person Singular |
remuneratus eras
|
du hattest entlohnt |
| 3. Person Singular |
remuneratus erat
|
er/sie/es hatte entlohnt |
| 1. Person Plural |
remunerati eramus
|
wir hatten entlohnt |
| 2. Person Plural |
remunerati eratis
|
ihr hattet entlohnt |
| 3. Person Plural |
remunerati erant
|
sie hatten entlohnt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus essem
|
ich hätte entlohnt |
| 2. Person Singular |
remuneratus esses
|
du hättest entlohnt |
| 3. Person Singular |
remuneratus esset
|
er/sie/es hätte entlohnt |
| 1. Person Plural |
remunerati essemus
|
wir hätten entlohnt |
| 2. Person Plural |
remunerati essetis
|
ihr hättet entlohnt |
| 3. Person Plural |
remunerati essent
|
sie hätten entlohnt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus ero
|
ich werde entlohnt haben |
| 2. Person Singular |
remuneratus eris
|
du wirst entlohnt haben |
| 3. Person Singular |
remuneratus erit
|
er/sie/es wird entlohnt haben |
| 1. Person Plural |
remunerati erimus
|
wir werden entlohnt haben |
| 2. Person Plural |
remunerati eritis
|
ihr werdet entlohnt haben |
| 3. Person Plural |
remunerati erunt
|
sie werden entlohnt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
remunerari remunerarier
|
entlohnen |
| Vorzeitigkeit |
remuneratus esse
|
entlohnt haben |
| Nachzeitigkeit |
remuneraturum esse
|
entlohnen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
remunerare
|
entlohne; entlohn! |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
entlohnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
remunerator
|
| 3. Person Singular |
remunerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
remunerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
remunerari remunerarier
|
das Entlohnen |
| Genitiv |
remunerandi
|
des Entlohnens |
| Dativ |
remunerando
|
dem Entlohnen |
| Akkusativ |
remunerandum
|
das Entlohnen |
| Ablativ |
remunerando
|
durch das Entlohnen |
| Vokativ |
remunerande
|
Entlohnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerandus
|
remuneranda
|
remunerandum
|
| Genitiv |
remunerandi
|
remunerandae
|
remunerandi
|
| Dativ |
remunerando
|
remunerandae
|
remunerando
|
| Akkusativ |
remunerandum
|
remunerandam
|
remunerandum
|
| Ablativ |
remunerando
|
remuneranda
|
remunerando
|
| Vokativ |
remunerande
|
remuneranda
|
remunerandum
|
Plural
| Nominativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
| Genitiv |
remunerandorum
|
remunerandarum
|
remunerandorum
|
| Dativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Akkusativ |
remunerandos
|
remunerandas
|
remuneranda
|
| Ablativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Vokativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
| Genitiv |
remunerantis
|
remunerantis
|
remunerantis
|
| Dativ |
remuneranti
|
remuneranti
|
remuneranti
|
| Akkusativ |
remunerantem
|
remunerantem
|
remunerans
|
| Ablativ |
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
| Vokativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
Plural
| Nominativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Genitiv |
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
| Dativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Akkusativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Ablativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Vokativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneratus
|
remunerata
|
remuneratum
|
| Genitiv |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerati
|
| Dativ |
remunerato
|
remuneratae
|
remunerato
|
| Akkusativ |
remuneratum
|
remuneratam
|
remuneratum
|
| Ablativ |
remunerato
|
remunerata
|
remunerato
|
| Vokativ |
remunerate
|
remunerata
|
remuneratum
|
Plural
| Nominativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
| Genitiv |
remuneratorum
|
remuneratarum
|
remuneratorum
|
| Dativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Akkusativ |
remuneratos
|
remuneratas
|
remunerata
|
| Ablativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Vokativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneraturus
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
| Genitiv |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneraturi
|
| Dativ |
remuneraturo
|
remuneraturae
|
remuneraturo
|
| Akkusativ |
remuneraturum
|
remuneraturam
|
remuneraturum
|
| Ablativ |
remuneraturo
|
remuneratura
|
remuneraturo
|
| Vokativ |
remunerature
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
Plural
| Nominativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
| Genitiv |
remuneraturorum
|
remuneraturarum
|
remuneraturorum
|
| Dativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Akkusativ |
remuneraturos
|
remuneraturas
|
remuneratura
|
| Ablativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Vokativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
remuneratum
|
remuneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneror
|
ich entschädige |
| 2. Person Singular |
remuneraris remunerare
|
du entschädigst |
| 3. Person Singular |
remuneratur
|
er/sie/es entschädigt |
| 1. Person Plural |
remuneramur
|
wir entschädigen |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
ihr entschädigt |
| 3. Person Plural |
remunerantur
|
sie entschädigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerer
|
ich entschädige |
| 2. Person Singular |
remunereris remunerere
|
du entschädigest |
| 3. Person Singular |
remuneretur
|
er/sie/es entschädige |
| 1. Person Plural |
remuneremur
|
wir entschädigen |
| 2. Person Plural |
remuneremini
|
ihr entschädiget |
| 3. Person Plural |
remunerentur
|
sie entschädigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabar
|
ich entschädigte |
| 2. Person Singular |
remunerabaris remunerabare
|
du entschädigtest |
| 3. Person Singular |
remunerabatur
|
er/sie/es entschädigte |
| 1. Person Plural |
remunerabamur
|
wir entschädigten |
| 2. Person Plural |
remunerabamini
|
ihr entschädigtet |
| 3. Person Plural |
remunerabantur
|
sie entschädigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerarer
|
ich entschädigte |
| 2. Person Singular |
remunerareris remunerarere
|
du entschädigtest |
| 3. Person Singular |
remuneraretur
|
er/sie/es entschädigte |
| 1. Person Plural |
remuneraremur
|
wir entschädigten |
| 2. Person Plural |
remuneraremini
|
ihr entschädigtet |
| 3. Person Plural |
remunerarentur
|
sie entschädigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabor
|
ich werde entschädigen |
| 2. Person Singular |
remuneraberis remunerabere
|
du wirst entschädigen |
| 3. Person Singular |
remunerabitur
|
er/sie/es wird entschädigen |
| 1. Person Plural |
remunerabimur
|
wir werden entschädigen |
| 2. Person Plural |
remunerabimini
|
ihr werdet entschädigen |
| 3. Person Plural |
remunerabuntur
|
sie werden entschädigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sum
|
ich habe entschädigt |
| 2. Person Singular |
remuneratus es
|
du hast entschädigt |
| 3. Person Singular |
remuneratus est
|
er/sie/es hat entschädigt |
| 1. Person Plural |
remunerati sumus
|
wir haben entschädigt |
| 2. Person Plural |
remunerati estis
|
ihr habt entschädigt |
| 3. Person Plural |
remunerati sunt
|
sie haben entschädigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sim
|
ich habe entschädigt |
| 2. Person Singular |
remuneratus sis
|
du habest entschädigt |
| 3. Person Singular |
remuneratus sit
|
er/sie/es habe entschädigt |
| 1. Person Plural |
remunerati simus
|
wir haben entschädigt |
| 2. Person Plural |
remunerati sitis
|
ihr habet entschädigt |
| 3. Person Plural |
remunerati sint
|
sie haben entschädigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus eram
|
ich hatte entschädigt |
| 2. Person Singular |
remuneratus eras
|
du hattest entschädigt |
| 3. Person Singular |
remuneratus erat
|
er/sie/es hatte entschädigt |
| 1. Person Plural |
remunerati eramus
|
wir hatten entschädigt |
| 2. Person Plural |
remunerati eratis
|
ihr hattet entschädigt |
| 3. Person Plural |
remunerati erant
|
sie hatten entschädigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus essem
|
ich hätte entschädigt |
| 2. Person Singular |
remuneratus esses
|
du hättest entschädigt |
| 3. Person Singular |
remuneratus esset
|
er/sie/es hätte entschädigt |
| 1. Person Plural |
remunerati essemus
|
wir hätten entschädigt |
| 2. Person Plural |
remunerati essetis
|
ihr hättet entschädigt |
| 3. Person Plural |
remunerati essent
|
sie hätten entschädigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus ero
|
ich werde entschädigt haben |
| 2. Person Singular |
remuneratus eris
|
du wirst entschädigt haben |
| 3. Person Singular |
remuneratus erit
|
er/sie/es wird entschädigt haben |
| 1. Person Plural |
remunerati erimus
|
wir werden entschädigt haben |
| 2. Person Plural |
remunerati eritis
|
ihr werdet entschädigt haben |
| 3. Person Plural |
remunerati erunt
|
sie werden entschädigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
remunerari remunerarier
|
entschädigen |
| Vorzeitigkeit |
remuneratus esse
|
entschädigt haben |
| Nachzeitigkeit |
remuneraturum esse
|
entschädigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
remunerare
|
entschädige; entschädig! |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
entschädigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
remunerator
|
| 3. Person Singular |
remunerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
remunerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
remunerari remunerarier
|
das Entschädigen |
| Genitiv |
remunerandi
|
des Entschädigens |
| Dativ |
remunerando
|
dem Entschädigen |
| Akkusativ |
remunerandum
|
das Entschädigen |
| Ablativ |
remunerando
|
durch das Entschädigen |
| Vokativ |
remunerande
|
Entschädigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerandus
|
remuneranda
|
remunerandum
|
| Genitiv |
remunerandi
|
remunerandae
|
remunerandi
|
| Dativ |
remunerando
|
remunerandae
|
remunerando
|
| Akkusativ |
remunerandum
|
remunerandam
|
remunerandum
|
| Ablativ |
remunerando
|
remuneranda
|
remunerando
|
| Vokativ |
remunerande
|
remuneranda
|
remunerandum
|
Plural
| Nominativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
| Genitiv |
remunerandorum
|
remunerandarum
|
remunerandorum
|
| Dativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Akkusativ |
remunerandos
|
remunerandas
|
remuneranda
|
| Ablativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Vokativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
| Genitiv |
remunerantis
|
remunerantis
|
remunerantis
|
| Dativ |
remuneranti
|
remuneranti
|
remuneranti
|
| Akkusativ |
remunerantem
|
remunerantem
|
remunerans
|
| Ablativ |
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
| Vokativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
Plural
| Nominativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Genitiv |
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
| Dativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Akkusativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Ablativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Vokativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneratus
|
remunerata
|
remuneratum
|
| Genitiv |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerati
|
| Dativ |
remunerato
|
remuneratae
|
remunerato
|
| Akkusativ |
remuneratum
|
remuneratam
|
remuneratum
|
| Ablativ |
remunerato
|
remunerata
|
remunerato
|
| Vokativ |
remunerate
|
remunerata
|
remuneratum
|
Plural
| Nominativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
| Genitiv |
remuneratorum
|
remuneratarum
|
remuneratorum
|
| Dativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Akkusativ |
remuneratos
|
remuneratas
|
remunerata
|
| Ablativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Vokativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneraturus
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
| Genitiv |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneraturi
|
| Dativ |
remuneraturo
|
remuneraturae
|
remuneraturo
|
| Akkusativ |
remuneraturum
|
remuneraturam
|
remuneraturum
|
| Ablativ |
remuneraturo
|
remuneratura
|
remuneraturo
|
| Vokativ |
remunerature
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
Plural
| Nominativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
| Genitiv |
remuneraturorum
|
remuneraturarum
|
remuneraturorum
|
| Dativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Akkusativ |
remuneraturos
|
remuneraturas
|
remuneratura
|
| Ablativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Vokativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
remuneratum
|
remuneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneror
|
ich erwidere |
| 2. Person Singular |
remuneraris remunerare
|
du erwiderst |
| 3. Person Singular |
remuneratur
|
er/sie/es erwidert |
| 1. Person Plural |
remuneramur
|
wir erwidern |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
ihr erwidert |
| 3. Person Plural |
remunerantur
|
sie erwidern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerer
|
ich erwidere |
| 2. Person Singular |
remunereris remunerere
|
du erwiderst |
| 3. Person Singular |
remuneretur
|
er/sie/es erwidere |
| 1. Person Plural |
remuneremur
|
wir erwidern |
| 2. Person Plural |
remuneremini
|
ihr erwidert |
| 3. Person Plural |
remunerentur
|
sie erwidern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabar
|
ich erwiderte |
| 2. Person Singular |
remunerabaris remunerabare
|
du erwidertest |
| 3. Person Singular |
remunerabatur
|
er/sie/es erwiderte |
| 1. Person Plural |
remunerabamur
|
wir erwiderten |
| 2. Person Plural |
remunerabamini
|
ihr erwidertet |
| 3. Person Plural |
remunerabantur
|
sie erwiderten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerarer
|
ich erwiderte |
| 2. Person Singular |
remunerareris remunerarere
|
du erwidertest |
| 3. Person Singular |
remuneraretur
|
er/sie/es erwiderte |
| 1. Person Plural |
remuneraremur
|
wir erwiderten |
| 2. Person Plural |
remuneraremini
|
ihr erwidertet |
| 3. Person Plural |
remunerarentur
|
sie erwiderten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabor
|
ich werde erwidern |
| 2. Person Singular |
remuneraberis remunerabere
|
du wirst erwidern |
| 3. Person Singular |
remunerabitur
|
er/sie/es wird erwidern |
| 1. Person Plural |
remunerabimur
|
wir werden erwidern |
| 2. Person Plural |
remunerabimini
|
ihr werdet erwidern |
| 3. Person Plural |
remunerabuntur
|
sie werden erwidern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sum
|
ich habe erwidert |
| 2. Person Singular |
remuneratus es
|
du hast erwidert |
| 3. Person Singular |
remuneratus est
|
er/sie/es hat erwidert |
| 1. Person Plural |
remunerati sumus
|
wir haben erwidert |
| 2. Person Plural |
remunerati estis
|
ihr habt erwidert |
| 3. Person Plural |
remunerati sunt
|
sie haben erwidert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sim
|
ich habe erwidert |
| 2. Person Singular |
remuneratus sis
|
du habest erwidert |
| 3. Person Singular |
remuneratus sit
|
er/sie/es habe erwidert |
| 1. Person Plural |
remunerati simus
|
wir haben erwidert |
| 2. Person Plural |
remunerati sitis
|
ihr habet erwidert |
| 3. Person Plural |
remunerati sint
|
sie haben erwidert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus eram
|
ich hatte erwidert |
| 2. Person Singular |
remuneratus eras
|
du hattest erwidert |
| 3. Person Singular |
remuneratus erat
|
er/sie/es hatte erwidert |
| 1. Person Plural |
remunerati eramus
|
wir hatten erwidert |
| 2. Person Plural |
remunerati eratis
|
ihr hattet erwidert |
| 3. Person Plural |
remunerati erant
|
sie hatten erwidert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus essem
|
ich hätte erwidert |
| 2. Person Singular |
remuneratus esses
|
du hättest erwidert |
| 3. Person Singular |
remuneratus esset
|
er/sie/es hätte erwidert |
| 1. Person Plural |
remunerati essemus
|
wir hätten erwidert |
| 2. Person Plural |
remunerati essetis
|
ihr hättet erwidert |
| 3. Person Plural |
remunerati essent
|
sie hätten erwidert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus ero
|
ich werde erwidert haben |
| 2. Person Singular |
remuneratus eris
|
du wirst erwidert haben |
| 3. Person Singular |
remuneratus erit
|
er/sie/es wird erwidert haben |
| 1. Person Plural |
remunerati erimus
|
wir werden erwidert haben |
| 2. Person Plural |
remunerati eritis
|
ihr werdet erwidert haben |
| 3. Person Plural |
remunerati erunt
|
sie werden erwidert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
remunerari remunerarier
|
erwidern |
| Vorzeitigkeit |
remuneratus esse
|
erwidert haben |
| Nachzeitigkeit |
remuneraturum esse
|
erwidern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
remunerare
|
erwidere! |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
erwidert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
remunerator
|
| 3. Person Singular |
remunerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
remunerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
remunerari remunerarier
|
das Erwidern |
| Genitiv |
remunerandi
|
des Erwidernes |
| Dativ |
remunerando
|
dem Erwidern |
| Akkusativ |
remunerandum
|
das Erwidern |
| Ablativ |
remunerando
|
durch das Erwidern |
| Vokativ |
remunerande
|
Erwidern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerandus
|
remuneranda
|
remunerandum
|
| Genitiv |
remunerandi
|
remunerandae
|
remunerandi
|
| Dativ |
remunerando
|
remunerandae
|
remunerando
|
| Akkusativ |
remunerandum
|
remunerandam
|
remunerandum
|
| Ablativ |
remunerando
|
remuneranda
|
remunerando
|
| Vokativ |
remunerande
|
remuneranda
|
remunerandum
|
Plural
| Nominativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
| Genitiv |
remunerandorum
|
remunerandarum
|
remunerandorum
|
| Dativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Akkusativ |
remunerandos
|
remunerandas
|
remuneranda
|
| Ablativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Vokativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
| Genitiv |
remunerantis
|
remunerantis
|
remunerantis
|
| Dativ |
remuneranti
|
remuneranti
|
remuneranti
|
| Akkusativ |
remunerantem
|
remunerantem
|
remunerans
|
| Ablativ |
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
| Vokativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
Plural
| Nominativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Genitiv |
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
| Dativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Akkusativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Ablativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Vokativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneratus
|
remunerata
|
remuneratum
|
| Genitiv |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerati
|
| Dativ |
remunerato
|
remuneratae
|
remunerato
|
| Akkusativ |
remuneratum
|
remuneratam
|
remuneratum
|
| Ablativ |
remunerato
|
remunerata
|
remunerato
|
| Vokativ |
remunerate
|
remunerata
|
remuneratum
|
Plural
| Nominativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
| Genitiv |
remuneratorum
|
remuneratarum
|
remuneratorum
|
| Dativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Akkusativ |
remuneratos
|
remuneratas
|
remunerata
|
| Ablativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Vokativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneraturus
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
| Genitiv |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneraturi
|
| Dativ |
remuneraturo
|
remuneraturae
|
remuneraturo
|
| Akkusativ |
remuneraturum
|
remuneraturam
|
remuneraturum
|
| Ablativ |
remuneraturo
|
remuneratura
|
remuneraturo
|
| Vokativ |
remunerature
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
Plural
| Nominativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
| Genitiv |
remuneraturorum
|
remuneraturarum
|
remuneraturorum
|
| Dativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Akkusativ |
remuneraturos
|
remuneraturas
|
remuneratura
|
| Ablativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Vokativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
remuneratum
|
remuneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneror
|
ich zahle heim |
| 2. Person Singular |
remuneraris remunerare
|
du zahlst heim |
| 3. Person Singular |
remuneratur
|
er/sie/es zahlt heim |
| 1. Person Plural |
remuneramur
|
wir zahlen heim |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
ihr zahlt heim |
| 3. Person Plural |
remunerantur
|
sie zahlen heim |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerer
|
ich zahle heim |
| 2. Person Singular |
remunereris remunerere
|
du zahlest heim |
| 3. Person Singular |
remuneretur
|
er/sie/es zahle heim |
| 1. Person Plural |
remuneremur
|
wir zahlen heim |
| 2. Person Plural |
remuneremini
|
ihr zahlet heim |
| 3. Person Plural |
remunerentur
|
sie zahlen heim |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabar
|
ich zahlte heim |
| 2. Person Singular |
remunerabaris remunerabare
|
du zahltest heim |
| 3. Person Singular |
remunerabatur
|
er/sie/es zahlte heim |
| 1. Person Plural |
remunerabamur
|
wir zahlten heim |
| 2. Person Plural |
remunerabamini
|
ihr zahltet heim |
| 3. Person Plural |
remunerabantur
|
sie zahlten heim |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerarer
|
ich zahlte heim |
| 2. Person Singular |
remunerareris remunerarere
|
du zahltest heim |
| 3. Person Singular |
remuneraretur
|
er/sie/es zahlte heim |
| 1. Person Plural |
remuneraremur
|
wir zahlten heim |
| 2. Person Plural |
remuneraremini
|
ihr zahltet heim |
| 3. Person Plural |
remunerarentur
|
sie zahlten heim |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabor
|
ich werde heimzahlen |
| 2. Person Singular |
remuneraberis remunerabere
|
du wirst heimzahlen |
| 3. Person Singular |
remunerabitur
|
er/sie/es wird heimzahlen |
| 1. Person Plural |
remunerabimur
|
wir werden heimzahlen |
| 2. Person Plural |
remunerabimini
|
ihr werdet heimzahlen |
| 3. Person Plural |
remunerabuntur
|
sie werden heimzahlen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sum
|
ich habe heimgezahlt |
| 2. Person Singular |
remuneratus es
|
du hast heimgezahlt |
| 3. Person Singular |
remuneratus est
|
er/sie/es hat heimgezahlt |
| 1. Person Plural |
remunerati sumus
|
wir haben heimgezahlt |
| 2. Person Plural |
remunerati estis
|
ihr habt heimgezahlt |
| 3. Person Plural |
remunerati sunt
|
sie haben heimgezahlt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sim
|
ich habe heimgezahlt |
| 2. Person Singular |
remuneratus sis
|
du habest heimgezahlt |
| 3. Person Singular |
remuneratus sit
|
er/sie/es habe heimgezahlt |
| 1. Person Plural |
remunerati simus
|
wir haben heimgezahlt |
| 2. Person Plural |
remunerati sitis
|
ihr habet heimgezahlt |
| 3. Person Plural |
remunerati sint
|
sie haben heimgezahlt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus eram
|
ich hatte heimgezahlt |
| 2. Person Singular |
remuneratus eras
|
du hattest heimgezahlt |
| 3. Person Singular |
remuneratus erat
|
er/sie/es hatte heimgezahlt |
| 1. Person Plural |
remunerati eramus
|
wir hatten heimgezahlt |
| 2. Person Plural |
remunerati eratis
|
ihr hattet heimgezahlt |
| 3. Person Plural |
remunerati erant
|
sie hatten heimgezahlt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus essem
|
ich hätte heimgezahlt |
| 2. Person Singular |
remuneratus esses
|
du hättest heimgezahlt |
| 3. Person Singular |
remuneratus esset
|
er/sie/es hätte heimgezahlt |
| 1. Person Plural |
remunerati essemus
|
wir hätten heimgezahlt |
| 2. Person Plural |
remunerati essetis
|
ihr hättet heimgezahlt |
| 3. Person Plural |
remunerati essent
|
sie hätten heimgezahlt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus ero
|
ich werde heimgezahlt haben |
| 2. Person Singular |
remuneratus eris
|
du wirst heimgezahlt haben |
| 3. Person Singular |
remuneratus erit
|
er/sie/es wird heimgezahlt haben |
| 1. Person Plural |
remunerati erimus
|
wir werden heimgezahlt haben |
| 2. Person Plural |
remunerati eritis
|
ihr werdet heimgezahlt haben |
| 3. Person Plural |
remunerati erunt
|
sie werden heimgezahlt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
remunerari remunerarier
|
heimzahlen |
| Vorzeitigkeit |
remuneratus esse
|
heimgezahlt haben |
| Nachzeitigkeit |
remuneraturum esse
|
heimzahlen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
remunerare
|
zahle heim; zahl heim! |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
zahlt heim! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
remunerator
|
| 3. Person Singular |
remunerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
remunerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
remunerari remunerarier
|
das Heimzahlen |
| Genitiv |
remunerandi
|
des Heimzahlens |
| Dativ |
remunerando
|
dem Heimzahlen |
| Akkusativ |
remunerandum
|
das Heimzahlen |
| Ablativ |
remunerando
|
durch das Heimzahlen |
| Vokativ |
remunerande
|
Heimzahlen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerandus
|
remuneranda
|
remunerandum
|
| Genitiv |
remunerandi
|
remunerandae
|
remunerandi
|
| Dativ |
remunerando
|
remunerandae
|
remunerando
|
| Akkusativ |
remunerandum
|
remunerandam
|
remunerandum
|
| Ablativ |
remunerando
|
remuneranda
|
remunerando
|
| Vokativ |
remunerande
|
remuneranda
|
remunerandum
|
Plural
| Nominativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
| Genitiv |
remunerandorum
|
remunerandarum
|
remunerandorum
|
| Dativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Akkusativ |
remunerandos
|
remunerandas
|
remuneranda
|
| Ablativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Vokativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
| Genitiv |
remunerantis
|
remunerantis
|
remunerantis
|
| Dativ |
remuneranti
|
remuneranti
|
remuneranti
|
| Akkusativ |
remunerantem
|
remunerantem
|
remunerans
|
| Ablativ |
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
| Vokativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
Plural
| Nominativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Genitiv |
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
| Dativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Akkusativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Ablativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Vokativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneratus
|
remunerata
|
remuneratum
|
| Genitiv |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerati
|
| Dativ |
remunerato
|
remuneratae
|
remunerato
|
| Akkusativ |
remuneratum
|
remuneratam
|
remuneratum
|
| Ablativ |
remunerato
|
remunerata
|
remunerato
|
| Vokativ |
remunerate
|
remunerata
|
remuneratum
|
Plural
| Nominativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
| Genitiv |
remuneratorum
|
remuneratarum
|
remuneratorum
|
| Dativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Akkusativ |
remuneratos
|
remuneratas
|
remunerata
|
| Ablativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Vokativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneraturus
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
| Genitiv |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneraturi
|
| Dativ |
remuneraturo
|
remuneraturae
|
remuneraturo
|
| Akkusativ |
remuneraturum
|
remuneraturam
|
remuneraturum
|
| Ablativ |
remuneraturo
|
remuneratura
|
remuneraturo
|
| Vokativ |
remunerature
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
Plural
| Nominativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
| Genitiv |
remuneraturorum
|
remuneraturarum
|
remuneraturorum
|
| Dativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Akkusativ |
remuneraturos
|
remuneraturas
|
remuneratura
|
| Ablativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Vokativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
remuneratum
|
remuneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneror
|
ich zahle zurück |
| 2. Person Singular |
remuneraris remunerare
|
du zahlst zurück |
| 3. Person Singular |
remuneratur
|
er/sie/es zahlt zurück |
| 1. Person Plural |
remuneramur
|
wir zahlen zurück |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
ihr zahlt zurück |
| 3. Person Plural |
remunerantur
|
sie zahlen zurück |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerer
|
ich zahle zurück |
| 2. Person Singular |
remunereris remunerere
|
du zahlest zurück |
| 3. Person Singular |
remuneretur
|
er/sie/es zahle zurück |
| 1. Person Plural |
remuneremur
|
wir zahlen zurück |
| 2. Person Plural |
remuneremini
|
ihr zahlet zurück |
| 3. Person Plural |
remunerentur
|
sie zahlen zurück |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabar
|
ich zahlte zurück |
| 2. Person Singular |
remunerabaris remunerabare
|
du zahltest zurück |
| 3. Person Singular |
remunerabatur
|
er/sie/es zahlte zurück |
| 1. Person Plural |
remunerabamur
|
wir zahlten zurück |
| 2. Person Plural |
remunerabamini
|
ihr zahltet zurück |
| 3. Person Plural |
remunerabantur
|
sie zahlten zurück |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerarer
|
ich zahlte zurück |
| 2. Person Singular |
remunerareris remunerarere
|
du zahltest zurück |
| 3. Person Singular |
remuneraretur
|
er/sie/es zahlte zurück |
| 1. Person Plural |
remuneraremur
|
wir zahlten zurück |
| 2. Person Plural |
remuneraremini
|
ihr zahltet zurück |
| 3. Person Plural |
remunerarentur
|
sie zahlten zurück |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remunerabor
|
ich werde zurückzahlen |
| 2. Person Singular |
remuneraberis remunerabere
|
du wirst zurückzahlen |
| 3. Person Singular |
remunerabitur
|
er/sie/es wird zurückzahlen |
| 1. Person Plural |
remunerabimur
|
wir werden zurückzahlen |
| 2. Person Plural |
remunerabimini
|
ihr werdet zurückzahlen |
| 3. Person Plural |
remunerabuntur
|
sie werden zurückzahlen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sum
|
ich habe zurückgezahlt |
| 2. Person Singular |
remuneratus es
|
du hast zurückgezahlt |
| 3. Person Singular |
remuneratus est
|
er/sie/es hat zurückgezahlt |
| 1. Person Plural |
remunerati sumus
|
wir haben zurückgezahlt |
| 2. Person Plural |
remunerati estis
|
ihr habt zurückgezahlt |
| 3. Person Plural |
remunerati sunt
|
sie haben zurückgezahlt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus sim
|
ich habe zurückgezahlt |
| 2. Person Singular |
remuneratus sis
|
du habest zurückgezahlt |
| 3. Person Singular |
remuneratus sit
|
er/sie/es habe zurückgezahlt |
| 1. Person Plural |
remunerati simus
|
wir haben zurückgezahlt |
| 2. Person Plural |
remunerati sitis
|
ihr habet zurückgezahlt |
| 3. Person Plural |
remunerati sint
|
sie haben zurückgezahlt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus eram
|
ich hatte zurückgezahlt |
| 2. Person Singular |
remuneratus eras
|
du hattest zurückgezahlt |
| 3. Person Singular |
remuneratus erat
|
er/sie/es hatte zurückgezahlt |
| 1. Person Plural |
remunerati eramus
|
wir hatten zurückgezahlt |
| 2. Person Plural |
remunerati eratis
|
ihr hattet zurückgezahlt |
| 3. Person Plural |
remunerati erant
|
sie hatten zurückgezahlt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus essem
|
ich hätte zurückgezahlt |
| 2. Person Singular |
remuneratus esses
|
du hättest zurückgezahlt |
| 3. Person Singular |
remuneratus esset
|
er/sie/es hätte zurückgezahlt |
| 1. Person Plural |
remunerati essemus
|
wir hätten zurückgezahlt |
| 2. Person Plural |
remunerati essetis
|
ihr hättet zurückgezahlt |
| 3. Person Plural |
remunerati essent
|
sie hätten zurückgezahlt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
remuneratus ero
|
ich werde zurückgezahlt haben |
| 2. Person Singular |
remuneratus eris
|
du wirst zurückgezahlt haben |
| 3. Person Singular |
remuneratus erit
|
er/sie/es wird zurückgezahlt haben |
| 1. Person Plural |
remunerati erimus
|
wir werden zurückgezahlt haben |
| 2. Person Plural |
remunerati eritis
|
ihr werdet zurückgezahlt haben |
| 3. Person Plural |
remunerati erunt
|
sie werden zurückgezahlt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
remunerari remunerarier
|
zurückzahlen |
| Vorzeitigkeit |
remuneratus esse
|
zurückgezahlt haben |
| Nachzeitigkeit |
remuneraturum esse
|
zurückzahlen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
remunerare
|
zahle zurück; zahl zurück! |
| 2. Person Plural |
remuneramini
|
zahlt zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
remunerator
|
| 3. Person Singular |
remunerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
remunerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
remunerari remunerarier
|
das Zurückzahlen |
| Genitiv |
remunerandi
|
des Zurückzahlens |
| Dativ |
remunerando
|
dem Zurückzahlen |
| Akkusativ |
remunerandum
|
das Zurückzahlen |
| Ablativ |
remunerando
|
durch das Zurückzahlen |
| Vokativ |
remunerande
|
Zurückzahlen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerandus
|
remuneranda
|
remunerandum
|
| Genitiv |
remunerandi
|
remunerandae
|
remunerandi
|
| Dativ |
remunerando
|
remunerandae
|
remunerando
|
| Akkusativ |
remunerandum
|
remunerandam
|
remunerandum
|
| Ablativ |
remunerando
|
remuneranda
|
remunerando
|
| Vokativ |
remunerande
|
remuneranda
|
remunerandum
|
Plural
| Nominativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
| Genitiv |
remunerandorum
|
remunerandarum
|
remunerandorum
|
| Dativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Akkusativ |
remunerandos
|
remunerandas
|
remuneranda
|
| Ablativ |
remunerandis
|
remunerandis
|
remunerandis
|
| Vokativ |
remunerandi
|
remunerandae
|
remuneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
| Genitiv |
remunerantis
|
remunerantis
|
remunerantis
|
| Dativ |
remuneranti
|
remuneranti
|
remuneranti
|
| Akkusativ |
remunerantem
|
remunerantem
|
remunerans
|
| Ablativ |
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
remuneranti remunerante
|
| Vokativ |
remunerans
|
remunerans
|
remunerans
|
Plural
| Nominativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Genitiv |
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
remunerantium remunerantum
|
| Dativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Akkusativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
| Ablativ |
remunerantibus
|
remunerantibus
|
remunerantibus
|
| Vokativ |
remunerantes
|
remunerantes
|
remunerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneratus
|
remunerata
|
remuneratum
|
| Genitiv |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerati
|
| Dativ |
remunerato
|
remuneratae
|
remunerato
|
| Akkusativ |
remuneratum
|
remuneratam
|
remuneratum
|
| Ablativ |
remunerato
|
remunerata
|
remunerato
|
| Vokativ |
remunerate
|
remunerata
|
remuneratum
|
Plural
| Nominativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
| Genitiv |
remuneratorum
|
remuneratarum
|
remuneratorum
|
| Dativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Akkusativ |
remuneratos
|
remuneratas
|
remunerata
|
| Ablativ |
remuneratis
|
remuneratis
|
remuneratis
|
| Vokativ |
remunerati
|
remuneratae
|
remunerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
remuneraturus
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
| Genitiv |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneraturi
|
| Dativ |
remuneraturo
|
remuneraturae
|
remuneraturo
|
| Akkusativ |
remuneraturum
|
remuneraturam
|
remuneraturum
|
| Ablativ |
remuneraturo
|
remuneratura
|
remuneraturo
|
| Vokativ |
remunerature
|
remuneratura
|
remuneraturum
|
Plural
| Nominativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
| Genitiv |
remuneraturorum
|
remuneraturarum
|
remuneraturorum
|
| Dativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Akkusativ |
remuneraturos
|
remuneraturas
|
remuneratura
|
| Ablativ |
remuneraturis
|
remuneraturis
|
remuneraturis
|
| Vokativ |
remuneraturi
|
remuneraturae
|
remuneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
remuneratum
|
remuneratu
|