Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| renuere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | ablehnen abschlagen eine Weigerung aussprechen (Kopf/Auge/Brauen) als Zeichen zurückwerfen missbilligen mißbilligen verneinen |
| renuere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst abgelehnt werden du wirst abgeschlagen werden du wirst missbilligt werden du wirst gemißbilligt werden du wirst verneint werden |
| renuere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst abgelehnt du wirst abgeschlagen du wirst missbilligt du wirst gemißbilligt du wirst verneint |
| renuere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | lehne ab; lehn ab schlag ab missbillige; missbillig mißbillige; mißbillig verneine; vernein |
| renuere | Verb | konsonantische Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | sie haben abgelehnt sie haben abgeschlagen sie haben missbilligt sie haben gemißbilligt sie haben verneint |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuo |
ich lehne ab |
| 2. Person Singular | renuis |
du lehnst ab |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es lehnt ab |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir lehnen ab |
| 2. Person Plural | renuitis |
ihr lehnt ab |
| 3. Person Plural | renuunt |
sie lehnen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuor |
ich werde abgelehnt |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst abgelehnt |
| 3. Person Singular | renuitur |
er/sie/es wird abgelehnt |
| 1. Person Plural | renuimur |
wir werden abgelehnt |
| 2. Person Plural | renuimini |
ihr werdet abgelehnt |
| 3. Person Plural | renuuntur |
sie werden abgelehnt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich lehne ab |
| 2. Person Singular | renuas |
du lehnest ab |
| 3. Person Singular | renuat |
er/sie/es lehne ab |
| 1. Person Plural | renuamus |
wir lehnen ab |
| 2. Person Plural | renuatis |
ihr lehnet ab |
| 3. Person Plural | renuant |
sie lehnen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde abgelehnt |
| 2. Person Singular | renuaris renuare |
du werdest abgelehnt |
| 3. Person Singular | renuatur |
er/sie/es werde abgelehnt |
| 1. Person Plural | renuamur |
wir werden abgelehnt |
| 2. Person Plural | renuamini |
ihr werdet abgelehnt |
| 3. Person Plural | renuantur |
sie werden abgelehnt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuebam |
ich lehnte ab |
| 2. Person Singular | renuebas |
du lehntest ab |
| 3. Person Singular | renuebat |
er/sie/es lehnte ab |
| 1. Person Plural | renuebamus |
wir lehnten ab |
| 2. Person Plural | renuebatis |
ihr lehntet ab |
| 3. Person Plural | renuebant |
sie lehnten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuebar |
ich wurde abgelehnt |
| 2. Person Singular | renuebaris renuebare |
du wurdest abgelehnt |
| 3. Person Singular | renuebatur |
er/sie/es wurde abgelehnt |
| 1. Person Plural | renuebamur |
wir wurden abgelehnt |
| 2. Person Plural | renuebamini |
ihr wurdet abgelehnt |
| 3. Person Plural | renuebantur |
sie wurden abgelehnt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerem |
ich lehnte ab |
| 2. Person Singular | renueres |
du lehntest ab |
| 3. Person Singular | renueret |
er/sie/es lehnte ab |
| 1. Person Plural | renueremus |
wir lehnten ab |
| 2. Person Plural | renueretis |
ihr lehntet ab |
| 3. Person Plural | renuerent |
sie lehnten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuerer |
ich würde abgelehnt |
| 2. Person Singular | renuereris renuerere |
du würdest abgelehnt |
| 3. Person Singular | renueretur |
er/sie/es würde abgelehnt |
| 1. Person Plural | renueremur |
wir würden abgelehnt |
| 2. Person Plural | renueremini |
ihr würdet abgelehnt |
| 3. Person Plural | renuerentur |
sie würden abgelehnt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich werde ablehnen |
| 2. Person Singular | renues |
du wirst ablehnen |
| 3. Person Singular | renuet |
er/sie/es wird ablehnen |
| 1. Person Plural | renuemus |
wir werden ablehnen |
| 2. Person Plural | renuetis |
ihr werdet ablehnen |
| 3. Person Plural | renuent |
sie werden ablehnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde abgelehnt werden |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst abgelehnt werden |
| 3. Person Singular | renuetur |
er/sie/es wird abgelehnt werden |
| 1. Person Plural | renuemur |
wir werden abgelehnt werden |
| 2. Person Plural | renuemini |
ihr werdet abgelehnt werden |
| 3. Person Plural | renuentur |
sie werden abgelehnt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renui |
ich habe abgelehnt |
| 2. Person Singular | renuisti |
du hast abgelehnt |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es hat abgelehnt |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir haben abgelehnt |
| 2. Person Plural | renuistis |
ihr habt abgelehnt |
| 3. Person Plural | renuerunt renuere |
sie haben abgelehnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sum |
ich bin abgelehnt worden |
| 2. Person Singular | renutus es |
du bist abgelehnt worden |
| 3. Person Singular | renutus est |
er/sie/es ist abgelehnt worden |
| 1. Person Plural | renuti sumus |
wir sind abgelehnt worden |
| 2. Person Plural | renuti estis |
ihr seid abgelehnt worden |
| 3. Person Plural | renuti sunt |
sie sind abgelehnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerim |
ich habe abgelehnt |
| 2. Person Singular | renueris |
du habest abgelehnt |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es habe abgelehnt |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir haben abgelehnt |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr habet abgelehnt |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie haben abgelehnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sim |
ich sei abgelehnt worden |
| 2. Person Singular | renutus sis |
du seiest abgelehnt worden |
| 3. Person Singular | renutus sit |
er/sie/es sei abgelehnt worden |
| 1. Person Plural | renuti simus |
wir seien abgelehnt worden |
| 2. Person Plural | renuti sitis |
ihr seiet abgelehnt worden |
| 3. Person Plural | renuti sint |
sie seien abgelehnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renueram |
ich hatte abgelehnt |
| 2. Person Singular | renueras |
du hattest abgelehnt |
| 3. Person Singular | renuerat |
er/sie/es hatte abgelehnt |
| 1. Person Plural | renueramus |
wir hatten abgelehnt |
| 2. Person Plural | renueratis |
ihr hattet abgelehnt |
| 3. Person Plural | renuerant |
sie hatten abgelehnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus eram |
ich war abgelehnt worden |
| 2. Person Singular | renutus eras |
du warst abgelehnt worden |
| 3. Person Singular | renutus erat |
er/sie/es war abgelehnt worden |
| 1. Person Plural | renuti eramus |
wir waren abgelehnt worden |
| 2. Person Plural | renuti eratis |
ihr wart abgelehnt worden |
| 3. Person Plural | renuti erant |
sie waren abgelehnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuissem |
ich hätte abgelehnt |
| 2. Person Singular | renuisses |
du hättest abgelehnt |
| 3. Person Singular | renuisset |
er/sie/es hätte abgelehnt |
| 1. Person Plural | renuissemus |
wir hätten abgelehnt |
| 2. Person Plural | renuissetis |
ihr hättet abgelehnt |
| 3. Person Plural | renuissent |
sie hätten abgelehnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus essem |
ich wäre abgelehnt worden |
| 2. Person Singular | renutus esses |
du wärest abgelehnt worden |
| 3. Person Singular | renutus esset |
er/sie/es wäre abgelehnt worden |
| 1. Person Plural | renuti essemus |
wir wären abgelehnt worden |
| 2. Person Plural | renuti essetis |
ihr wäret abgelehnt worden |
| 3. Person Plural | renuti essent |
sie wären abgelehnt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuero |
ich werde abgelehnt haben |
| 2. Person Singular | renueris |
du wirst abgelehnt haben |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es wird abgelehnt haben |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir werden abgelehnt haben |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr werdet abgelehnt haben |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie werden abgelehnt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus ero |
ich werde abgelehnt worden sein |
| 2. Person Singular | renutus eris |
du wirst abgelehnt worden sein |
| 3. Person Singular | renutus erit |
er/sie/es wird abgelehnt worden sein |
| 1. Person Plural | renuti erimus |
wir werden abgelehnt worden sein |
| 2. Person Plural | renuti eritis |
ihr werdet abgelehnt worden sein |
| 3. Person Plural | renuti erunt |
sie werden abgelehnt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renuere |
ablehnen |
| Vorzeitigkeit | renuisse |
abgelehnt haben |
| Nachzeitigkeit | renuturum esse |
ablehnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renui renuier |
abgelehnt werden |
| Vorzeitigkeit | renutum esse |
abgelehnt worden sein |
| Nachzeitigkeit | renutum iri |
künftig abgelehnt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | renue |
lehne ab; lehn ab! |
| 2. Person Plural | renuite |
lehnt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | renuito |
| 3. Person Singular | renuito |
| 2. Person Plural | renuitote |
| 3. Person Plural | renuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | renuere |
das Ablehnen |
| Genitiv | renuendi renuundi |
des Ablehnens |
| Dativ | renuendo renuundo |
dem Ablehnen |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
das Ablehnen |
| Ablativ | renuendo renuundo |
durch das Ablehnen |
| Vokativ | renuende renuunde |
Ablehnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuendus renuundus |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
| Genitiv | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuendi renuundi |
| Dativ | renuendo renuundo |
renuendae renuundae |
renuendo renuundo |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
renuendam renuundam |
renuendum renuundum |
| Ablativ | renuendo renuundo |
renuenda renuunda |
renuendo renuundo |
| Vokativ | renuende renuunde |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
Plural
| Nominativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
| Genitiv | renuendorum renuundorum |
renuendarum renuundarum |
renuendorum renuundorum |
| Dativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Akkusativ | renuendos renuundos |
renuendas renuundas |
renuenda renuunda |
| Ablativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Vokativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuens |
renuens |
renuens |
| Genitiv | renuentis |
renuentis |
renuentis |
| Dativ | renuenti |
renuenti |
renuenti |
| Akkusativ | renuentem |
renuentem |
renuens |
| Ablativ | renuenti renuente |
renuenti renuente |
renuenti renuente |
| Vokativ | renuens |
renuens |
renuens |
Plural
| Nominativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Genitiv | renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
| Dativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Akkusativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Ablativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Vokativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renutus |
renuta |
renutum |
| Genitiv | renuti |
renutae |
renuti |
| Dativ | renuto |
renutae |
renuto |
| Akkusativ | renutum |
renutam |
renutum |
| Ablativ | renuto |
renuta |
renuto |
| Vokativ | renute |
renuta |
renutum |
Plural
| Nominativ | renuti |
renutae |
renuta |
| Genitiv | renutorum |
renutarum |
renutorum |
| Dativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Akkusativ | renutos |
renutas |
renuta |
| Ablativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Vokativ | renuti |
renutae |
renuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuturus |
renutura |
renuturum |
| Genitiv | renuturi |
renuturae |
renuturi |
| Dativ | renuturo |
renuturae |
renuturo |
| Akkusativ | renuturum |
renuturam |
renuturum |
| Ablativ | renuturo |
renutura |
renuturo |
| Vokativ | renuture |
renutura |
renuturum |
Plural
| Nominativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
| Genitiv | renuturorum |
renuturarum |
renuturorum |
| Dativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Akkusativ | renuturos |
renuturas |
renutura |
| Ablativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Vokativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| renutum |
renutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuo |
ich schlage ab |
| 2. Person Singular | renuis |
du schlägst ab |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es schlägt ab |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir schlagen ab |
| 2. Person Plural | renuitis |
ihr schlagt ab |
| 3. Person Plural | renuunt |
sie schlagen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuor |
ich werde abgeschlagen |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst abgeschlagen |
| 3. Person Singular | renuitur |
er/sie/es wird abgeschlagen |
| 1. Person Plural | renuimur |
wir werden abgeschlagen |
| 2. Person Plural | renuimini |
ihr werdet abgeschlagen |
| 3. Person Plural | renuuntur |
sie werden abgeschlagen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich schlage ab |
| 2. Person Singular | renuas |
du schlagest ab |
| 3. Person Singular | renuat |
er/sie/es schlage ab |
| 1. Person Plural | renuamus |
wir schlagen ab |
| 2. Person Plural | renuatis |
ihr schlaget ab |
| 3. Person Plural | renuant |
sie schlagen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde abgeschlagen |
| 2. Person Singular | renuaris renuare |
du werdest abgeschlagen |
| 3. Person Singular | renuatur |
er/sie/es werde abgeschlagen |
| 1. Person Plural | renuamur |
wir werden abgeschlagen |
| 2. Person Plural | renuamini |
ihr werdet abgeschlagen |
| 3. Person Plural | renuantur |
sie werden abgeschlagen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuebam |
ich schlug ab |
| 2. Person Singular | renuebas |
du schlugst ab |
| 3. Person Singular | renuebat |
er/sie/es schlug ab |
| 1. Person Plural | renuebamus |
wir schlugen ab |
| 2. Person Plural | renuebatis |
ihr schlugt ab |
| 3. Person Plural | renuebant |
sie schlugen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuebar |
ich wurde abgeschlagen |
| 2. Person Singular | renuebaris renuebare |
du wurdest abgeschlagen |
| 3. Person Singular | renuebatur |
er/sie/es wurde abgeschlagen |
| 1. Person Plural | renuebamur |
wir wurden abgeschlagen |
| 2. Person Plural | renuebamini |
ihr wurdet abgeschlagen |
| 3. Person Plural | renuebantur |
sie wurden abgeschlagen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerem |
ich schlüge ab |
| 2. Person Singular | renueres |
du schlügest ab |
| 3. Person Singular | renueret |
er/sie/es schlüge ab |
| 1. Person Plural | renueremus |
wir schlügen ab |
| 2. Person Plural | renueretis |
ihr schlüget ab |
| 3. Person Plural | renuerent |
sie schlügen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuerer |
ich würde abgeschlagen |
| 2. Person Singular | renuereris renuerere |
du würdest abgeschlagen |
| 3. Person Singular | renueretur |
er/sie/es würde abgeschlagen |
| 1. Person Plural | renueremur |
wir würden abgeschlagen |
| 2. Person Plural | renueremini |
ihr würdet abgeschlagen |
| 3. Person Plural | renuerentur |
sie würden abgeschlagen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich werde abschlagen |
| 2. Person Singular | renues |
du wirst abschlagen |
| 3. Person Singular | renuet |
er/sie/es wird abschlagen |
| 1. Person Plural | renuemus |
wir werden abschlagen |
| 2. Person Plural | renuetis |
ihr werdet abschlagen |
| 3. Person Plural | renuent |
sie werden abschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde abgeschlagen werden |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst abgeschlagen werden |
| 3. Person Singular | renuetur |
er/sie/es wird abgeschlagen werden |
| 1. Person Plural | renuemur |
wir werden abgeschlagen werden |
| 2. Person Plural | renuemini |
ihr werdet abgeschlagen werden |
| 3. Person Plural | renuentur |
sie werden abgeschlagen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renui |
ich habe abgeschlagen |
| 2. Person Singular | renuisti |
du hast abgeschlagen |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es hat abgeschlagen |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir haben abgeschlagen |
| 2. Person Plural | renuistis |
ihr habt abgeschlagen |
| 3. Person Plural | renuerunt renuere |
sie haben abgeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sum |
ich bin abgeschlagen worden |
| 2. Person Singular | renutus es |
du bist abgeschlagen worden |
| 3. Person Singular | renutus est |
er/sie/es ist abgeschlagen worden |
| 1. Person Plural | renuti sumus |
wir sind abgeschlagen worden |
| 2. Person Plural | renuti estis |
ihr seid abgeschlagen worden |
| 3. Person Plural | renuti sunt |
sie sind abgeschlagen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerim |
ich habe abgeschlagen |
| 2. Person Singular | renueris |
du habest abgeschlagen |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es habe abgeschlagen |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir haben abgeschlagen |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr habet abgeschlagen |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie haben abgeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sim |
ich sei abgeschlagen worden |
| 2. Person Singular | renutus sis |
du seiest abgeschlagen worden |
| 3. Person Singular | renutus sit |
er/sie/es sei abgeschlagen worden |
| 1. Person Plural | renuti simus |
wir seien abgeschlagen worden |
| 2. Person Plural | renuti sitis |
ihr seiet abgeschlagen worden |
| 3. Person Plural | renuti sint |
sie seien abgeschlagen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renueram |
ich hatte abgeschlagen |
| 2. Person Singular | renueras |
du hattest abgeschlagen |
| 3. Person Singular | renuerat |
er/sie/es hatte abgeschlagen |
| 1. Person Plural | renueramus |
wir hatten abgeschlagen |
| 2. Person Plural | renueratis |
ihr hattet abgeschlagen |
| 3. Person Plural | renuerant |
sie hatten abgeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus eram |
ich war abgeschlagen worden |
| 2. Person Singular | renutus eras |
du warst abgeschlagen worden |
| 3. Person Singular | renutus erat |
er/sie/es war abgeschlagen worden |
| 1. Person Plural | renuti eramus |
wir waren abgeschlagen worden |
| 2. Person Plural | renuti eratis |
ihr wart abgeschlagen worden |
| 3. Person Plural | renuti erant |
sie waren abgeschlagen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuissem |
ich hätte abgeschlagen |
| 2. Person Singular | renuisses |
du hättest abgeschlagen |
| 3. Person Singular | renuisset |
er/sie/es hätte abgeschlagen |
| 1. Person Plural | renuissemus |
wir hätten abgeschlagen |
| 2. Person Plural | renuissetis |
ihr hättet abgeschlagen |
| 3. Person Plural | renuissent |
sie hätten abgeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus essem |
ich wäre abgeschlagen worden |
| 2. Person Singular | renutus esses |
du wärest abgeschlagen worden |
| 3. Person Singular | renutus esset |
er/sie/es wäre abgeschlagen worden |
| 1. Person Plural | renuti essemus |
wir wären abgeschlagen worden |
| 2. Person Plural | renuti essetis |
ihr wäret abgeschlagen worden |
| 3. Person Plural | renuti essent |
sie wären abgeschlagen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuero |
ich werde abgeschlagen haben |
| 2. Person Singular | renueris |
du wirst abgeschlagen haben |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es wird abgeschlagen haben |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir werden abgeschlagen haben |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr werdet abgeschlagen haben |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie werden abgeschlagen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus ero |
ich werde abgeschlagen worden sein |
| 2. Person Singular | renutus eris |
du wirst abgeschlagen worden sein |
| 3. Person Singular | renutus erit |
er/sie/es wird abgeschlagen worden sein |
| 1. Person Plural | renuti erimus |
wir werden abgeschlagen worden sein |
| 2. Person Plural | renuti eritis |
ihr werdet abgeschlagen worden sein |
| 3. Person Plural | renuti erunt |
sie werden abgeschlagen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renuere |
abschlagen |
| Vorzeitigkeit | renuisse |
abgeschlagen haben |
| Nachzeitigkeit | renuturum esse |
abschlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renui renuier |
abgeschlagen werden |
| Vorzeitigkeit | renutum esse |
abgeschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit | renutum iri |
künftig abgeschlagen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | renue |
schlag ab! |
| 2. Person Plural | renuite |
schlagt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | renuito |
| 3. Person Singular | renuito |
| 2. Person Plural | renuitote |
| 3. Person Plural | renuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | renuere |
das Abschlagen |
| Genitiv | renuendi renuundi |
des Abschlagens |
| Dativ | renuendo renuundo |
dem Abschlagen |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
das Abschlagen |
| Ablativ | renuendo renuundo |
durch das Abschlagen |
| Vokativ | renuende renuunde |
Abschlagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuendus renuundus |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
| Genitiv | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuendi renuundi |
| Dativ | renuendo renuundo |
renuendae renuundae |
renuendo renuundo |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
renuendam renuundam |
renuendum renuundum |
| Ablativ | renuendo renuundo |
renuenda renuunda |
renuendo renuundo |
| Vokativ | renuende renuunde |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
Plural
| Nominativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
| Genitiv | renuendorum renuundorum |
renuendarum renuundarum |
renuendorum renuundorum |
| Dativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Akkusativ | renuendos renuundos |
renuendas renuundas |
renuenda renuunda |
| Ablativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Vokativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuens |
renuens |
renuens |
| Genitiv | renuentis |
renuentis |
renuentis |
| Dativ | renuenti |
renuenti |
renuenti |
| Akkusativ | renuentem |
renuentem |
renuens |
| Ablativ | renuenti renuente |
renuenti renuente |
renuenti renuente |
| Vokativ | renuens |
renuens |
renuens |
Plural
| Nominativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Genitiv | renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
| Dativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Akkusativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Ablativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Vokativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renutus |
renuta |
renutum |
| Genitiv | renuti |
renutae |
renuti |
| Dativ | renuto |
renutae |
renuto |
| Akkusativ | renutum |
renutam |
renutum |
| Ablativ | renuto |
renuta |
renuto |
| Vokativ | renute |
renuta |
renutum |
Plural
| Nominativ | renuti |
renutae |
renuta |
| Genitiv | renutorum |
renutarum |
renutorum |
| Dativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Akkusativ | renutos |
renutas |
renuta |
| Ablativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Vokativ | renuti |
renutae |
renuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuturus |
renutura |
renuturum |
| Genitiv | renuturi |
renuturae |
renuturi |
| Dativ | renuturo |
renuturae |
renuturo |
| Akkusativ | renuturum |
renuturam |
renuturum |
| Ablativ | renuturo |
renutura |
renuturo |
| Vokativ | renuture |
renutura |
renuturum |
Plural
| Nominativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
| Genitiv | renuturorum |
renuturarum |
renuturorum |
| Dativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Akkusativ | renuturos |
renuturas |
renutura |
| Ablativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Vokativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| renutum |
renutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuo |
|
| 2. Person Singular | renuis |
|
| 3. Person Singular | renuit |
|
| 1. Person Plural | renuimus |
|
| 2. Person Plural | renuitis |
|
| 3. Person Plural | renuunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuor |
|
| 2. Person Singular | renueris renuere |
|
| 3. Person Singular | renuitur |
|
| 1. Person Plural | renuimur |
|
| 2. Person Plural | renuimini |
|
| 3. Person Plural | renuuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
|
| 2. Person Singular | renuas |
|
| 3. Person Singular | renuat |
|
| 1. Person Plural | renuamus |
|
| 2. Person Plural | renuatis |
|
| 3. Person Plural | renuant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
|
| 2. Person Singular | renuaris renuare |
|
| 3. Person Singular | renuatur |
|
| 1. Person Plural | renuamur |
|
| 2. Person Plural | renuamini |
|
| 3. Person Plural | renuantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuebam |
|
| 2. Person Singular | renuebas |
|
| 3. Person Singular | renuebat |
|
| 1. Person Plural | renuebamus |
|
| 2. Person Plural | renuebatis |
|
| 3. Person Plural | renuebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuebar |
|
| 2. Person Singular | renuebaris renuebare |
|
| 3. Person Singular | renuebatur |
|
| 1. Person Plural | renuebamur |
|
| 2. Person Plural | renuebamini |
|
| 3. Person Plural | renuebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerem |
|
| 2. Person Singular | renueres |
|
| 3. Person Singular | renueret |
|
| 1. Person Plural | renueremus |
|
| 2. Person Plural | renueretis |
|
| 3. Person Plural | renuerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuerer |
|
| 2. Person Singular | renuereris renuerere |
|
| 3. Person Singular | renueretur |
|
| 1. Person Plural | renueremur |
|
| 2. Person Plural | renueremini |
|
| 3. Person Plural | renuerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
|
| 2. Person Singular | renues |
|
| 3. Person Singular | renuet |
|
| 1. Person Plural | renuemus |
|
| 2. Person Plural | renuetis |
|
| 3. Person Plural | renuent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
|
| 2. Person Singular | renueris renuere |
|
| 3. Person Singular | renuetur |
|
| 1. Person Plural | renuemur |
|
| 2. Person Plural | renuemini |
|
| 3. Person Plural | renuentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renui |
|
| 2. Person Singular | renuisti |
|
| 3. Person Singular | renuit |
|
| 1. Person Plural | renuimus |
|
| 2. Person Plural | renuistis |
|
| 3. Person Plural | renuerunt renuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sum |
|
| 2. Person Singular | renutus es |
|
| 3. Person Singular | renutus est |
|
| 1. Person Plural | renuti sumus |
|
| 2. Person Plural | renuti estis |
|
| 3. Person Plural | renuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerim |
|
| 2. Person Singular | renueris |
|
| 3. Person Singular | renuerit |
|
| 1. Person Plural | renuerimus |
|
| 2. Person Plural | renueritis |
|
| 3. Person Plural | renuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sim |
|
| 2. Person Singular | renutus sis |
|
| 3. Person Singular | renutus sit |
|
| 1. Person Plural | renuti simus |
|
| 2. Person Plural | renuti sitis |
|
| 3. Person Plural | renuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renueram |
|
| 2. Person Singular | renueras |
|
| 3. Person Singular | renuerat |
|
| 1. Person Plural | renueramus |
|
| 2. Person Plural | renueratis |
|
| 3. Person Plural | renuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus eram |
|
| 2. Person Singular | renutus eras |
|
| 3. Person Singular | renutus erat |
|
| 1. Person Plural | renuti eramus |
|
| 2. Person Plural | renuti eratis |
|
| 3. Person Plural | renuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuissem |
|
| 2. Person Singular | renuisses |
|
| 3. Person Singular | renuisset |
|
| 1. Person Plural | renuissemus |
|
| 2. Person Plural | renuissetis |
|
| 3. Person Plural | renuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus essem |
|
| 2. Person Singular | renutus esses |
|
| 3. Person Singular | renutus esset |
|
| 1. Person Plural | renuti essemus |
|
| 2. Person Plural | renuti essetis |
|
| 3. Person Plural | renuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuero |
|
| 2. Person Singular | renueris |
|
| 3. Person Singular | renuerit |
|
| 1. Person Plural | renuerimus |
|
| 2. Person Plural | renueritis |
|
| 3. Person Plural | renuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus ero |
|
| 2. Person Singular | renutus eris |
|
| 3. Person Singular | renutus erit |
|
| 1. Person Plural | renuti erimus |
|
| 2. Person Plural | renuti eritis |
|
| 3. Person Plural | renuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renuere |
|
| Vorzeitigkeit | renuisse |
|
| Nachzeitigkeit | renuturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renui renuier |
|
| Vorzeitigkeit | renutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | renutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | renue |
! |
| 2. Person Plural | renuite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | renuito |
| 3. Person Singular | renuito |
| 2. Person Plural | renuitote |
| 3. Person Plural | renuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | renuere |
|
| Genitiv | renuendi renuundi |
|
| Dativ | renuendo renuundo |
|
| Akkusativ | renuendum renuundum |
|
| Ablativ | renuendo renuundo |
|
| Vokativ | renuende renuunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuendus renuundus |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
| Genitiv | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuendi renuundi |
| Dativ | renuendo renuundo |
renuendae renuundae |
renuendo renuundo |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
renuendam renuundam |
renuendum renuundum |
| Ablativ | renuendo renuundo |
renuenda renuunda |
renuendo renuundo |
| Vokativ | renuende renuunde |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
Plural
| Nominativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
| Genitiv | renuendorum renuundorum |
renuendarum renuundarum |
renuendorum renuundorum |
| Dativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Akkusativ | renuendos renuundos |
renuendas renuundas |
renuenda renuunda |
| Ablativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Vokativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuens |
renuens |
renuens |
| Genitiv | renuentis |
renuentis |
renuentis |
| Dativ | renuenti |
renuenti |
renuenti |
| Akkusativ | renuentem |
renuentem |
renuens |
| Ablativ | renuenti renuente |
renuenti renuente |
renuenti renuente |
| Vokativ | renuens |
renuens |
renuens |
Plural
| Nominativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Genitiv | renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
| Dativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Akkusativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Ablativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Vokativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renutus |
renuta |
renutum |
| Genitiv | renuti |
renutae |
renuti |
| Dativ | renuto |
renutae |
renuto |
| Akkusativ | renutum |
renutam |
renutum |
| Ablativ | renuto |
renuta |
renuto |
| Vokativ | renute |
renuta |
renutum |
Plural
| Nominativ | renuti |
renutae |
renuta |
| Genitiv | renutorum |
renutarum |
renutorum |
| Dativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Akkusativ | renutos |
renutas |
renuta |
| Ablativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Vokativ | renuti |
renutae |
renuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuturus |
renutura |
renuturum |
| Genitiv | renuturi |
renuturae |
renuturi |
| Dativ | renuturo |
renuturae |
renuturo |
| Akkusativ | renuturum |
renuturam |
renuturum |
| Ablativ | renuturo |
renutura |
renuturo |
| Vokativ | renuture |
renutura |
renuturum |
Plural
| Nominativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
| Genitiv | renuturorum |
renuturarum |
renuturorum |
| Dativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Akkusativ | renuturos |
renuturas |
renutura |
| Ablativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Vokativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| renutum |
renutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuo |
|
| 2. Person Singular | renuis |
|
| 3. Person Singular | renuit |
|
| 1. Person Plural | renuimus |
|
| 2. Person Plural | renuitis |
|
| 3. Person Plural | renuunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuor |
|
| 2. Person Singular | renueris renuere |
|
| 3. Person Singular | renuitur |
|
| 1. Person Plural | renuimur |
|
| 2. Person Plural | renuimini |
|
| 3. Person Plural | renuuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
|
| 2. Person Singular | renuas |
|
| 3. Person Singular | renuat |
|
| 1. Person Plural | renuamus |
|
| 2. Person Plural | renuatis |
|
| 3. Person Plural | renuant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
|
| 2. Person Singular | renuaris renuare |
|
| 3. Person Singular | renuatur |
|
| 1. Person Plural | renuamur |
|
| 2. Person Plural | renuamini |
|
| 3. Person Plural | renuantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuebam |
|
| 2. Person Singular | renuebas |
|
| 3. Person Singular | renuebat |
|
| 1. Person Plural | renuebamus |
|
| 2. Person Plural | renuebatis |
|
| 3. Person Plural | renuebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuebar |
|
| 2. Person Singular | renuebaris renuebare |
|
| 3. Person Singular | renuebatur |
|
| 1. Person Plural | renuebamur |
|
| 2. Person Plural | renuebamini |
|
| 3. Person Plural | renuebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerem |
|
| 2. Person Singular | renueres |
|
| 3. Person Singular | renueret |
|
| 1. Person Plural | renueremus |
|
| 2. Person Plural | renueretis |
|
| 3. Person Plural | renuerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuerer |
|
| 2. Person Singular | renuereris renuerere |
|
| 3. Person Singular | renueretur |
|
| 1. Person Plural | renueremur |
|
| 2. Person Plural | renueremini |
|
| 3. Person Plural | renuerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
|
| 2. Person Singular | renues |
|
| 3. Person Singular | renuet |
|
| 1. Person Plural | renuemus |
|
| 2. Person Plural | renuetis |
|
| 3. Person Plural | renuent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
|
| 2. Person Singular | renueris renuere |
|
| 3. Person Singular | renuetur |
|
| 1. Person Plural | renuemur |
|
| 2. Person Plural | renuemini |
|
| 3. Person Plural | renuentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renui |
|
| 2. Person Singular | renuisti |
|
| 3. Person Singular | renuit |
|
| 1. Person Plural | renuimus |
|
| 2. Person Plural | renuistis |
|
| 3. Person Plural | renuerunt renuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sum |
|
| 2. Person Singular | renutus es |
|
| 3. Person Singular | renutus est |
|
| 1. Person Plural | renuti sumus |
|
| 2. Person Plural | renuti estis |
|
| 3. Person Plural | renuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerim |
|
| 2. Person Singular | renueris |
|
| 3. Person Singular | renuerit |
|
| 1. Person Plural | renuerimus |
|
| 2. Person Plural | renueritis |
|
| 3. Person Plural | renuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sim |
|
| 2. Person Singular | renutus sis |
|
| 3. Person Singular | renutus sit |
|
| 1. Person Plural | renuti simus |
|
| 2. Person Plural | renuti sitis |
|
| 3. Person Plural | renuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renueram |
|
| 2. Person Singular | renueras |
|
| 3. Person Singular | renuerat |
|
| 1. Person Plural | renueramus |
|
| 2. Person Plural | renueratis |
|
| 3. Person Plural | renuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus eram |
|
| 2. Person Singular | renutus eras |
|
| 3. Person Singular | renutus erat |
|
| 1. Person Plural | renuti eramus |
|
| 2. Person Plural | renuti eratis |
|
| 3. Person Plural | renuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuissem |
|
| 2. Person Singular | renuisses |
|
| 3. Person Singular | renuisset |
|
| 1. Person Plural | renuissemus |
|
| 2. Person Plural | renuissetis |
|
| 3. Person Plural | renuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus essem |
|
| 2. Person Singular | renutus esses |
|
| 3. Person Singular | renutus esset |
|
| 1. Person Plural | renuti essemus |
|
| 2. Person Plural | renuti essetis |
|
| 3. Person Plural | renuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuero |
|
| 2. Person Singular | renueris |
|
| 3. Person Singular | renuerit |
|
| 1. Person Plural | renuerimus |
|
| 2. Person Plural | renueritis |
|
| 3. Person Plural | renuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus ero |
|
| 2. Person Singular | renutus eris |
|
| 3. Person Singular | renutus erit |
|
| 1. Person Plural | renuti erimus |
|
| 2. Person Plural | renuti eritis |
|
| 3. Person Plural | renuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renuere |
|
| Vorzeitigkeit | renuisse |
|
| Nachzeitigkeit | renuturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renui renuier |
|
| Vorzeitigkeit | renutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | renutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | renue |
! |
| 2. Person Plural | renuite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | renuito |
| 3. Person Singular | renuito |
| 2. Person Plural | renuitote |
| 3. Person Plural | renuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | renuere |
|
| Genitiv | renuendi renuundi |
|
| Dativ | renuendo renuundo |
|
| Akkusativ | renuendum renuundum |
|
| Ablativ | renuendo renuundo |
|
| Vokativ | renuende renuunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuendus renuundus |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
| Genitiv | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuendi renuundi |
| Dativ | renuendo renuundo |
renuendae renuundae |
renuendo renuundo |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
renuendam renuundam |
renuendum renuundum |
| Ablativ | renuendo renuundo |
renuenda renuunda |
renuendo renuundo |
| Vokativ | renuende renuunde |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
Plural
| Nominativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
| Genitiv | renuendorum renuundorum |
renuendarum renuundarum |
renuendorum renuundorum |
| Dativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Akkusativ | renuendos renuundos |
renuendas renuundas |
renuenda renuunda |
| Ablativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Vokativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuens |
renuens |
renuens |
| Genitiv | renuentis |
renuentis |
renuentis |
| Dativ | renuenti |
renuenti |
renuenti |
| Akkusativ | renuentem |
renuentem |
renuens |
| Ablativ | renuenti renuente |
renuenti renuente |
renuenti renuente |
| Vokativ | renuens |
renuens |
renuens |
Plural
| Nominativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Genitiv | renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
| Dativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Akkusativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Ablativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Vokativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renutus |
renuta |
renutum |
| Genitiv | renuti |
renutae |
renuti |
| Dativ | renuto |
renutae |
renuto |
| Akkusativ | renutum |
renutam |
renutum |
| Ablativ | renuto |
renuta |
renuto |
| Vokativ | renute |
renuta |
renutum |
Plural
| Nominativ | renuti |
renutae |
renuta |
| Genitiv | renutorum |
renutarum |
renutorum |
| Dativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Akkusativ | renutos |
renutas |
renuta |
| Ablativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Vokativ | renuti |
renutae |
renuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuturus |
renutura |
renuturum |
| Genitiv | renuturi |
renuturae |
renuturi |
| Dativ | renuturo |
renuturae |
renuturo |
| Akkusativ | renuturum |
renuturam |
renuturum |
| Ablativ | renuturo |
renutura |
renuturo |
| Vokativ | renuture |
renutura |
renuturum |
Plural
| Nominativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
| Genitiv | renuturorum |
renuturarum |
renuturorum |
| Dativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Akkusativ | renuturos |
renuturas |
renutura |
| Ablativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Vokativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| renutum |
renutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuo |
ich missbillige |
| 2. Person Singular | renuis |
du missbilligst |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es missbilligt |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir missbilligen |
| 2. Person Plural | renuitis |
ihr missbilligt |
| 3. Person Plural | renuunt |
sie missbilligen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuor |
ich werde missbilligt |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst missbilligt |
| 3. Person Singular | renuitur |
er/sie/es wird missbilligt |
| 1. Person Plural | renuimur |
wir werden missbilligt |
| 2. Person Plural | renuimini |
ihr werdet missbilligt |
| 3. Person Plural | renuuntur |
sie werden missbilligt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich missbillige |
| 2. Person Singular | renuas |
du missbilligest |
| 3. Person Singular | renuat |
er/sie/es missbillige |
| 1. Person Plural | renuamus |
wir missbilligen |
| 2. Person Plural | renuatis |
ihr missbilliget |
| 3. Person Plural | renuant |
sie missbilligen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde missbilligt |
| 2. Person Singular | renuaris renuare |
du werdest missbilligt |
| 3. Person Singular | renuatur |
er/sie/es werde missbilligt |
| 1. Person Plural | renuamur |
wir werden missbilligt |
| 2. Person Plural | renuamini |
ihr werdet missbilligt |
| 3. Person Plural | renuantur |
sie werden missbilligt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuebam |
ich missbilligte |
| 2. Person Singular | renuebas |
du missbilligtest |
| 3. Person Singular | renuebat |
er/sie/es missbilligte |
| 1. Person Plural | renuebamus |
wir missbilligten |
| 2. Person Plural | renuebatis |
ihr missbilligtet |
| 3. Person Plural | renuebant |
sie missbilligten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuebar |
ich wurde missbilligt |
| 2. Person Singular | renuebaris renuebare |
du wurdest missbilligt |
| 3. Person Singular | renuebatur |
er/sie/es wurde missbilligt |
| 1. Person Plural | renuebamur |
wir wurden missbilligt |
| 2. Person Plural | renuebamini |
ihr wurdet missbilligt |
| 3. Person Plural | renuebantur |
sie wurden missbilligt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerem |
ich missbilligte |
| 2. Person Singular | renueres |
du missbilligtest |
| 3. Person Singular | renueret |
er/sie/es missbilligte |
| 1. Person Plural | renueremus |
wir missbilligten |
| 2. Person Plural | renueretis |
ihr missbilligtet |
| 3. Person Plural | renuerent |
sie missbilligten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuerer |
ich würde missbilligt |
| 2. Person Singular | renuereris renuerere |
du würdest missbilligt |
| 3. Person Singular | renueretur |
er/sie/es würde missbilligt |
| 1. Person Plural | renueremur |
wir würden missbilligt |
| 2. Person Plural | renueremini |
ihr würdet missbilligt |
| 3. Person Plural | renuerentur |
sie würden missbilligt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich werde missbilligen |
| 2. Person Singular | renues |
du wirst missbilligen |
| 3. Person Singular | renuet |
er/sie/es wird missbilligen |
| 1. Person Plural | renuemus |
wir werden missbilligen |
| 2. Person Plural | renuetis |
ihr werdet missbilligen |
| 3. Person Plural | renuent |
sie werden missbilligen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde missbilligt werden |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst missbilligt werden |
| 3. Person Singular | renuetur |
er/sie/es wird missbilligt werden |
| 1. Person Plural | renuemur |
wir werden missbilligt werden |
| 2. Person Plural | renuemini |
ihr werdet missbilligt werden |
| 3. Person Plural | renuentur |
sie werden missbilligt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renui |
ich habe missbilligt |
| 2. Person Singular | renuisti |
du hast missbilligt |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es hat missbilligt |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir haben missbilligt |
| 2. Person Plural | renuistis |
ihr habt missbilligt |
| 3. Person Plural | renuerunt renuere |
sie haben missbilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sum |
ich bin missbilligt worden |
| 2. Person Singular | renutus es |
du bist missbilligt worden |
| 3. Person Singular | renutus est |
er/sie/es ist missbilligt worden |
| 1. Person Plural | renuti sumus |
wir sind missbilligt worden |
| 2. Person Plural | renuti estis |
ihr seid missbilligt worden |
| 3. Person Plural | renuti sunt |
sie sind missbilligt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerim |
ich habe missbilligt |
| 2. Person Singular | renueris |
du habest missbilligt |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es habe missbilligt |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir haben missbilligt |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr habet missbilligt |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie haben missbilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sim |
ich sei missbilligt worden |
| 2. Person Singular | renutus sis |
du seiest missbilligt worden |
| 3. Person Singular | renutus sit |
er/sie/es sei missbilligt worden |
| 1. Person Plural | renuti simus |
wir seien missbilligt worden |
| 2. Person Plural | renuti sitis |
ihr seiet missbilligt worden |
| 3. Person Plural | renuti sint |
sie seien missbilligt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renueram |
ich hatte missbilligt |
| 2. Person Singular | renueras |
du hattest missbilligt |
| 3. Person Singular | renuerat |
er/sie/es hatte missbilligt |
| 1. Person Plural | renueramus |
wir hatten missbilligt |
| 2. Person Plural | renueratis |
ihr hattet missbilligt |
| 3. Person Plural | renuerant |
sie hatten missbilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus eram |
ich war missbilligt worden |
| 2. Person Singular | renutus eras |
du warst missbilligt worden |
| 3. Person Singular | renutus erat |
er/sie/es war missbilligt worden |
| 1. Person Plural | renuti eramus |
wir waren missbilligt worden |
| 2. Person Plural | renuti eratis |
ihr wart missbilligt worden |
| 3. Person Plural | renuti erant |
sie waren missbilligt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuissem |
ich hätte missbilligt |
| 2. Person Singular | renuisses |
du hättest missbilligt |
| 3. Person Singular | renuisset |
er/sie/es hätte missbilligt |
| 1. Person Plural | renuissemus |
wir hätten missbilligt |
| 2. Person Plural | renuissetis |
ihr hättet missbilligt |
| 3. Person Plural | renuissent |
sie hätten missbilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus essem |
ich wäre missbilligt worden |
| 2. Person Singular | renutus esses |
du wärest missbilligt worden |
| 3. Person Singular | renutus esset |
er/sie/es wäre missbilligt worden |
| 1. Person Plural | renuti essemus |
wir wären missbilligt worden |
| 2. Person Plural | renuti essetis |
ihr wäret missbilligt worden |
| 3. Person Plural | renuti essent |
sie wären missbilligt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuero |
ich werde missbilligt haben |
| 2. Person Singular | renueris |
du wirst missbilligt haben |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es wird missbilligt haben |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir werden missbilligt haben |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr werdet missbilligt haben |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie werden missbilligt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus ero |
ich werde missbilligt worden sein |
| 2. Person Singular | renutus eris |
du wirst missbilligt worden sein |
| 3. Person Singular | renutus erit |
er/sie/es wird missbilligt worden sein |
| 1. Person Plural | renuti erimus |
wir werden missbilligt worden sein |
| 2. Person Plural | renuti eritis |
ihr werdet missbilligt worden sein |
| 3. Person Plural | renuti erunt |
sie werden missbilligt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renuere |
missbilligen |
| Vorzeitigkeit | renuisse |
missbilligt haben |
| Nachzeitigkeit | renuturum esse |
missbilligen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renui renuier |
missbilligt werden |
| Vorzeitigkeit | renutum esse |
missbilligt worden sein |
| Nachzeitigkeit | renutum iri |
künftig missbilligt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | renue |
missbillige; missbillig! |
| 2. Person Plural | renuite |
missbilligt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | renuito |
| 3. Person Singular | renuito |
| 2. Person Plural | renuitote |
| 3. Person Plural | renuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | renuere |
das Missbilligen |
| Genitiv | renuendi renuundi |
des Missbilligens |
| Dativ | renuendo renuundo |
dem Missbilligen |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
das Missbilligen |
| Ablativ | renuendo renuundo |
durch das Missbilligen |
| Vokativ | renuende renuunde |
Missbilligen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuendus renuundus |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
| Genitiv | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuendi renuundi |
| Dativ | renuendo renuundo |
renuendae renuundae |
renuendo renuundo |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
renuendam renuundam |
renuendum renuundum |
| Ablativ | renuendo renuundo |
renuenda renuunda |
renuendo renuundo |
| Vokativ | renuende renuunde |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
Plural
| Nominativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
| Genitiv | renuendorum renuundorum |
renuendarum renuundarum |
renuendorum renuundorum |
| Dativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Akkusativ | renuendos renuundos |
renuendas renuundas |
renuenda renuunda |
| Ablativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Vokativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuens |
renuens |
renuens |
| Genitiv | renuentis |
renuentis |
renuentis |
| Dativ | renuenti |
renuenti |
renuenti |
| Akkusativ | renuentem |
renuentem |
renuens |
| Ablativ | renuenti renuente |
renuenti renuente |
renuenti renuente |
| Vokativ | renuens |
renuens |
renuens |
Plural
| Nominativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Genitiv | renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
| Dativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Akkusativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Ablativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Vokativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renutus |
renuta |
renutum |
| Genitiv | renuti |
renutae |
renuti |
| Dativ | renuto |
renutae |
renuto |
| Akkusativ | renutum |
renutam |
renutum |
| Ablativ | renuto |
renuta |
renuto |
| Vokativ | renute |
renuta |
renutum |
Plural
| Nominativ | renuti |
renutae |
renuta |
| Genitiv | renutorum |
renutarum |
renutorum |
| Dativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Akkusativ | renutos |
renutas |
renuta |
| Ablativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Vokativ | renuti |
renutae |
renuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuturus |
renutura |
renuturum |
| Genitiv | renuturi |
renuturae |
renuturi |
| Dativ | renuturo |
renuturae |
renuturo |
| Akkusativ | renuturum |
renuturam |
renuturum |
| Ablativ | renuturo |
renutura |
renuturo |
| Vokativ | renuture |
renutura |
renuturum |
Plural
| Nominativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
| Genitiv | renuturorum |
renuturarum |
renuturorum |
| Dativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Akkusativ | renuturos |
renuturas |
renutura |
| Ablativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Vokativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| renutum |
renutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuo |
ich mißbillige |
| 2. Person Singular | renuis |
du mißbilligst |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es mißbilligt |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir mißbilligen |
| 2. Person Plural | renuitis |
ihr mißbilligt |
| 3. Person Plural | renuunt |
sie mißbilligen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuor |
ich werde gemißbilligt |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst gemißbilligt |
| 3. Person Singular | renuitur |
er/sie/es wird gemißbilligt |
| 1. Person Plural | renuimur |
wir werden gemißbilligt |
| 2. Person Plural | renuimini |
ihr werdet gemißbilligt |
| 3. Person Plural | renuuntur |
sie werden gemißbilligt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich mißbillige |
| 2. Person Singular | renuas |
du mißbilligest |
| 3. Person Singular | renuat |
er/sie/es mißbillige |
| 1. Person Plural | renuamus |
wir mißbilligen |
| 2. Person Plural | renuatis |
ihr mißbilliget |
| 3. Person Plural | renuant |
sie mißbilligen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde gemißbilligt |
| 2. Person Singular | renuaris renuare |
du werdest gemißbilligt |
| 3. Person Singular | renuatur |
er/sie/es werde gemißbilligt |
| 1. Person Plural | renuamur |
wir werden gemißbilligt |
| 2. Person Plural | renuamini |
ihr werdet gemißbilligt |
| 3. Person Plural | renuantur |
sie werden gemißbilligt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuebam |
ich mißbilligte |
| 2. Person Singular | renuebas |
du mißbilligtest |
| 3. Person Singular | renuebat |
er/sie/es mißbilligte |
| 1. Person Plural | renuebamus |
wir mißbilligten |
| 2. Person Plural | renuebatis |
ihr mißbilligtet |
| 3. Person Plural | renuebant |
sie mißbilligten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuebar |
ich wurde gemißbilligt |
| 2. Person Singular | renuebaris renuebare |
du wurdest gemißbilligt |
| 3. Person Singular | renuebatur |
er/sie/es wurde gemißbilligt |
| 1. Person Plural | renuebamur |
wir wurden gemißbilligt |
| 2. Person Plural | renuebamini |
ihr wurdet gemißbilligt |
| 3. Person Plural | renuebantur |
sie wurden gemißbilligt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerem |
ich mißbilligte |
| 2. Person Singular | renueres |
du mißbilligtest |
| 3. Person Singular | renueret |
er/sie/es mißbilligte |
| 1. Person Plural | renueremus |
wir mißbilligten |
| 2. Person Plural | renueretis |
ihr mißbilligtet |
| 3. Person Plural | renuerent |
sie mißbilligten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuerer |
ich würde gemißbilligt |
| 2. Person Singular | renuereris renuerere |
du würdest gemißbilligt |
| 3. Person Singular | renueretur |
er/sie/es würde gemißbilligt |
| 1. Person Plural | renueremur |
wir würden gemißbilligt |
| 2. Person Plural | renueremini |
ihr würdet gemißbilligt |
| 3. Person Plural | renuerentur |
sie würden gemißbilligt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich werde mißbilligen |
| 2. Person Singular | renues |
du wirst mißbilligen |
| 3. Person Singular | renuet |
er/sie/es wird mißbilligen |
| 1. Person Plural | renuemus |
wir werden mißbilligen |
| 2. Person Plural | renuetis |
ihr werdet mißbilligen |
| 3. Person Plural | renuent |
sie werden mißbilligen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde gemißbilligt werden |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst gemißbilligt werden |
| 3. Person Singular | renuetur |
er/sie/es wird gemißbilligt werden |
| 1. Person Plural | renuemur |
wir werden gemißbilligt werden |
| 2. Person Plural | renuemini |
ihr werdet gemißbilligt werden |
| 3. Person Plural | renuentur |
sie werden gemißbilligt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renui |
ich habe gemißbilligt |
| 2. Person Singular | renuisti |
du hast gemißbilligt |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es hat gemißbilligt |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir haben gemißbilligt |
| 2. Person Plural | renuistis |
ihr habt gemißbilligt |
| 3. Person Plural | renuerunt renuere |
sie haben gemißbilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sum |
ich bin gemißbilligt worden |
| 2. Person Singular | renutus es |
du bist gemißbilligt worden |
| 3. Person Singular | renutus est |
er/sie/es ist gemißbilligt worden |
| 1. Person Plural | renuti sumus |
wir sind gemißbilligt worden |
| 2. Person Plural | renuti estis |
ihr seid gemißbilligt worden |
| 3. Person Plural | renuti sunt |
sie sind gemißbilligt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerim |
ich habe gemißbilligt |
| 2. Person Singular | renueris |
du habest gemißbilligt |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es habe gemißbilligt |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir haben gemißbilligt |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr habet gemißbilligt |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie haben gemißbilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sim |
ich sei gemißbilligt worden |
| 2. Person Singular | renutus sis |
du seiest gemißbilligt worden |
| 3. Person Singular | renutus sit |
er/sie/es sei gemißbilligt worden |
| 1. Person Plural | renuti simus |
wir seien gemißbilligt worden |
| 2. Person Plural | renuti sitis |
ihr seiet gemißbilligt worden |
| 3. Person Plural | renuti sint |
sie seien gemißbilligt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renueram |
ich hatte gemißbilligt |
| 2. Person Singular | renueras |
du hattest gemißbilligt |
| 3. Person Singular | renuerat |
er/sie/es hatte gemißbilligt |
| 1. Person Plural | renueramus |
wir hatten gemißbilligt |
| 2. Person Plural | renueratis |
ihr hattet gemißbilligt |
| 3. Person Plural | renuerant |
sie hatten gemißbilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus eram |
ich war gemißbilligt worden |
| 2. Person Singular | renutus eras |
du warst gemißbilligt worden |
| 3. Person Singular | renutus erat |
er/sie/es war gemißbilligt worden |
| 1. Person Plural | renuti eramus |
wir waren gemißbilligt worden |
| 2. Person Plural | renuti eratis |
ihr wart gemißbilligt worden |
| 3. Person Plural | renuti erant |
sie waren gemißbilligt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuissem |
ich hätte gemißbilligt |
| 2. Person Singular | renuisses |
du hättest gemißbilligt |
| 3. Person Singular | renuisset |
er/sie/es hätte gemißbilligt |
| 1. Person Plural | renuissemus |
wir hätten gemißbilligt |
| 2. Person Plural | renuissetis |
ihr hättet gemißbilligt |
| 3. Person Plural | renuissent |
sie hätten gemißbilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus essem |
ich wäre gemißbilligt worden |
| 2. Person Singular | renutus esses |
du wärest gemißbilligt worden |
| 3. Person Singular | renutus esset |
er/sie/es wäre gemißbilligt worden |
| 1. Person Plural | renuti essemus |
wir wären gemißbilligt worden |
| 2. Person Plural | renuti essetis |
ihr wäret gemißbilligt worden |
| 3. Person Plural | renuti essent |
sie wären gemißbilligt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuero |
ich werde gemißbilligt haben |
| 2. Person Singular | renueris |
du wirst gemißbilligt haben |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es wird gemißbilligt haben |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir werden gemißbilligt haben |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr werdet gemißbilligt haben |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie werden gemißbilligt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus ero |
ich werde gemißbilligt worden sein |
| 2. Person Singular | renutus eris |
du wirst gemißbilligt worden sein |
| 3. Person Singular | renutus erit |
er/sie/es wird gemißbilligt worden sein |
| 1. Person Plural | renuti erimus |
wir werden gemißbilligt worden sein |
| 2. Person Plural | renuti eritis |
ihr werdet gemißbilligt worden sein |
| 3. Person Plural | renuti erunt |
sie werden gemißbilligt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renuere |
mißbilligen |
| Vorzeitigkeit | renuisse |
gemißbilligt haben |
| Nachzeitigkeit | renuturum esse |
mißbilligen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renui renuier |
gemißbilligt werden |
| Vorzeitigkeit | renutum esse |
gemißbilligt worden sein |
| Nachzeitigkeit | renutum iri |
künftig gemißbilligt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | renue |
mißbillige; mißbillig! |
| 2. Person Plural | renuite |
mißbilligt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | renuito |
| 3. Person Singular | renuito |
| 2. Person Plural | renuitote |
| 3. Person Plural | renuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | renuere |
das Mißbilligen |
| Genitiv | renuendi renuundi |
des Mißbilligens |
| Dativ | renuendo renuundo |
dem Mißbilligen |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
das Mißbilligen |
| Ablativ | renuendo renuundo |
durch das Mißbilligen |
| Vokativ | renuende renuunde |
Mißbilligen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuendus renuundus |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
| Genitiv | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuendi renuundi |
| Dativ | renuendo renuundo |
renuendae renuundae |
renuendo renuundo |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
renuendam renuundam |
renuendum renuundum |
| Ablativ | renuendo renuundo |
renuenda renuunda |
renuendo renuundo |
| Vokativ | renuende renuunde |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
Plural
| Nominativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
| Genitiv | renuendorum renuundorum |
renuendarum renuundarum |
renuendorum renuundorum |
| Dativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Akkusativ | renuendos renuundos |
renuendas renuundas |
renuenda renuunda |
| Ablativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Vokativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuens |
renuens |
renuens |
| Genitiv | renuentis |
renuentis |
renuentis |
| Dativ | renuenti |
renuenti |
renuenti |
| Akkusativ | renuentem |
renuentem |
renuens |
| Ablativ | renuenti renuente |
renuenti renuente |
renuenti renuente |
| Vokativ | renuens |
renuens |
renuens |
Plural
| Nominativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Genitiv | renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
| Dativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Akkusativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Ablativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Vokativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renutus |
renuta |
renutum |
| Genitiv | renuti |
renutae |
renuti |
| Dativ | renuto |
renutae |
renuto |
| Akkusativ | renutum |
renutam |
renutum |
| Ablativ | renuto |
renuta |
renuto |
| Vokativ | renute |
renuta |
renutum |
Plural
| Nominativ | renuti |
renutae |
renuta |
| Genitiv | renutorum |
renutarum |
renutorum |
| Dativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Akkusativ | renutos |
renutas |
renuta |
| Ablativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Vokativ | renuti |
renutae |
renuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuturus |
renutura |
renuturum |
| Genitiv | renuturi |
renuturae |
renuturi |
| Dativ | renuturo |
renuturae |
renuturo |
| Akkusativ | renuturum |
renuturam |
renuturum |
| Ablativ | renuturo |
renutura |
renuturo |
| Vokativ | renuture |
renutura |
renuturum |
Plural
| Nominativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
| Genitiv | renuturorum |
renuturarum |
renuturorum |
| Dativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Akkusativ | renuturos |
renuturas |
renutura |
| Ablativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Vokativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| renutum |
renutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuo |
ich verneine |
| 2. Person Singular | renuis |
du verneinst |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es verneint |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir verneinen |
| 2. Person Plural | renuitis |
ihr verneint |
| 3. Person Plural | renuunt |
sie verneinen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuor |
ich werde verneint |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst verneint |
| 3. Person Singular | renuitur |
er/sie/es wird verneint |
| 1. Person Plural | renuimur |
wir werden verneint |
| 2. Person Plural | renuimini |
ihr werdet verneint |
| 3. Person Plural | renuuntur |
sie werden verneint |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich verneine |
| 2. Person Singular | renuas |
du verneinest |
| 3. Person Singular | renuat |
er/sie/es verneine |
| 1. Person Plural | renuamus |
wir verneinen |
| 2. Person Plural | renuatis |
ihr verneinet |
| 3. Person Plural | renuant |
sie verneinen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde verneint |
| 2. Person Singular | renuaris renuare |
du werdest verneint |
| 3. Person Singular | renuatur |
er/sie/es werde verneint |
| 1. Person Plural | renuamur |
wir werden verneint |
| 2. Person Plural | renuamini |
ihr werdet verneint |
| 3. Person Plural | renuantur |
sie werden verneint |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuebam |
ich verneinte |
| 2. Person Singular | renuebas |
du verneintest |
| 3. Person Singular | renuebat |
er/sie/es verneinte |
| 1. Person Plural | renuebamus |
wir verneinten |
| 2. Person Plural | renuebatis |
ihr verneintet |
| 3. Person Plural | renuebant |
sie verneinten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuebar |
ich wurde verneint |
| 2. Person Singular | renuebaris renuebare |
du wurdest verneint |
| 3. Person Singular | renuebatur |
er/sie/es wurde verneint |
| 1. Person Plural | renuebamur |
wir wurden verneint |
| 2. Person Plural | renuebamini |
ihr wurdet verneint |
| 3. Person Plural | renuebantur |
sie wurden verneint |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerem |
ich verneinte |
| 2. Person Singular | renueres |
du verneintest |
| 3. Person Singular | renueret |
er/sie/es verneinte |
| 1. Person Plural | renueremus |
wir verneinten |
| 2. Person Plural | renueretis |
ihr verneintet |
| 3. Person Plural | renuerent |
sie verneinten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuerer |
ich würde verneint |
| 2. Person Singular | renuereris renuerere |
du würdest verneint |
| 3. Person Singular | renueretur |
er/sie/es würde verneint |
| 1. Person Plural | renueremur |
wir würden verneint |
| 2. Person Plural | renueremini |
ihr würdet verneint |
| 3. Person Plural | renuerentur |
sie würden verneint |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuam |
ich werde verneinen |
| 2. Person Singular | renues |
du wirst verneinen |
| 3. Person Singular | renuet |
er/sie/es wird verneinen |
| 1. Person Plural | renuemus |
wir werden verneinen |
| 2. Person Plural | renuetis |
ihr werdet verneinen |
| 3. Person Plural | renuent |
sie werden verneinen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renuar |
ich werde verneint werden |
| 2. Person Singular | renueris renuere |
du wirst verneint werden |
| 3. Person Singular | renuetur |
er/sie/es wird verneint werden |
| 1. Person Plural | renuemur |
wir werden verneint werden |
| 2. Person Plural | renuemini |
ihr werdet verneint werden |
| 3. Person Plural | renuentur |
sie werden verneint werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renui |
ich habe verneint |
| 2. Person Singular | renuisti |
du hast verneint |
| 3. Person Singular | renuit |
er/sie/es hat verneint |
| 1. Person Plural | renuimus |
wir haben verneint |
| 2. Person Plural | renuistis |
ihr habt verneint |
| 3. Person Plural | renuerunt renuere |
sie haben verneint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sum |
ich bin verneint worden |
| 2. Person Singular | renutus es |
du bist verneint worden |
| 3. Person Singular | renutus est |
er/sie/es ist verneint worden |
| 1. Person Plural | renuti sumus |
wir sind verneint worden |
| 2. Person Plural | renuti estis |
ihr seid verneint worden |
| 3. Person Plural | renuti sunt |
sie sind verneint worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuerim |
ich habe verneint |
| 2. Person Singular | renueris |
du habest verneint |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es habe verneint |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir haben verneint |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr habet verneint |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie haben verneint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus sim |
ich sei verneint worden |
| 2. Person Singular | renutus sis |
du seiest verneint worden |
| 3. Person Singular | renutus sit |
er/sie/es sei verneint worden |
| 1. Person Plural | renuti simus |
wir seien verneint worden |
| 2. Person Plural | renuti sitis |
ihr seiet verneint worden |
| 3. Person Plural | renuti sint |
sie seien verneint worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renueram |
ich hatte verneint |
| 2. Person Singular | renueras |
du hattest verneint |
| 3. Person Singular | renuerat |
er/sie/es hatte verneint |
| 1. Person Plural | renueramus |
wir hatten verneint |
| 2. Person Plural | renueratis |
ihr hattet verneint |
| 3. Person Plural | renuerant |
sie hatten verneint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus eram |
ich war verneint worden |
| 2. Person Singular | renutus eras |
du warst verneint worden |
| 3. Person Singular | renutus erat |
er/sie/es war verneint worden |
| 1. Person Plural | renuti eramus |
wir waren verneint worden |
| 2. Person Plural | renuti eratis |
ihr wart verneint worden |
| 3. Person Plural | renuti erant |
sie waren verneint worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuissem |
ich hätte verneint |
| 2. Person Singular | renuisses |
du hättest verneint |
| 3. Person Singular | renuisset |
er/sie/es hätte verneint |
| 1. Person Plural | renuissemus |
wir hätten verneint |
| 2. Person Plural | renuissetis |
ihr hättet verneint |
| 3. Person Plural | renuissent |
sie hätten verneint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus essem |
ich wäre verneint worden |
| 2. Person Singular | renutus esses |
du wärest verneint worden |
| 3. Person Singular | renutus esset |
er/sie/es wäre verneint worden |
| 1. Person Plural | renuti essemus |
wir wären verneint worden |
| 2. Person Plural | renuti essetis |
ihr wäret verneint worden |
| 3. Person Plural | renuti essent |
sie wären verneint worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | renuero |
ich werde verneint haben |
| 2. Person Singular | renueris |
du wirst verneint haben |
| 3. Person Singular | renuerit |
er/sie/es wird verneint haben |
| 1. Person Plural | renuerimus |
wir werden verneint haben |
| 2. Person Plural | renueritis |
ihr werdet verneint haben |
| 3. Person Plural | renuerint |
sie werden verneint haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | renutus ero |
ich werde verneint worden sein |
| 2. Person Singular | renutus eris |
du wirst verneint worden sein |
| 3. Person Singular | renutus erit |
er/sie/es wird verneint worden sein |
| 1. Person Plural | renuti erimus |
wir werden verneint worden sein |
| 2. Person Plural | renuti eritis |
ihr werdet verneint worden sein |
| 3. Person Plural | renuti erunt |
sie werden verneint worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renuere |
verneinen |
| Vorzeitigkeit | renuisse |
verneint haben |
| Nachzeitigkeit | renuturum esse |
verneinen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | renui renuier |
verneint werden |
| Vorzeitigkeit | renutum esse |
verneint worden sein |
| Nachzeitigkeit | renutum iri |
künftig verneint werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | renue |
verneine; vernein! |
| 2. Person Plural | renuite |
verneint! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | renuito |
| 3. Person Singular | renuito |
| 2. Person Plural | renuitote |
| 3. Person Plural | renuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | renuere |
das Verneinen |
| Genitiv | renuendi renuundi |
des Verneinens |
| Dativ | renuendo renuundo |
dem Verneinen |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
das Verneinen |
| Ablativ | renuendo renuundo |
durch das Verneinen |
| Vokativ | renuende renuunde |
Verneinen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuendus renuundus |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
| Genitiv | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuendi renuundi |
| Dativ | renuendo renuundo |
renuendae renuundae |
renuendo renuundo |
| Akkusativ | renuendum renuundum |
renuendam renuundam |
renuendum renuundum |
| Ablativ | renuendo renuundo |
renuenda renuunda |
renuendo renuundo |
| Vokativ | renuende renuunde |
renuenda renuunda |
renuendum renuundum |
Plural
| Nominativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
| Genitiv | renuendorum renuundorum |
renuendarum renuundarum |
renuendorum renuundorum |
| Dativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Akkusativ | renuendos renuundos |
renuendas renuundas |
renuenda renuunda |
| Ablativ | renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
renuendis renuundis |
| Vokativ | renuendi renuundi |
renuendae renuundae |
renuenda renuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuens |
renuens |
renuens |
| Genitiv | renuentis |
renuentis |
renuentis |
| Dativ | renuenti |
renuenti |
renuenti |
| Akkusativ | renuentem |
renuentem |
renuens |
| Ablativ | renuenti renuente |
renuenti renuente |
renuenti renuente |
| Vokativ | renuens |
renuens |
renuens |
Plural
| Nominativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Genitiv | renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
renuentium renuentum |
| Dativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Akkusativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
| Ablativ | renuentibus |
renuentibus |
renuentibus |
| Vokativ | renuentes |
renuentes |
renuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renutus |
renuta |
renutum |
| Genitiv | renuti |
renutae |
renuti |
| Dativ | renuto |
renutae |
renuto |
| Akkusativ | renutum |
renutam |
renutum |
| Ablativ | renuto |
renuta |
renuto |
| Vokativ | renute |
renuta |
renutum |
Plural
| Nominativ | renuti |
renutae |
renuta |
| Genitiv | renutorum |
renutarum |
renutorum |
| Dativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Akkusativ | renutos |
renutas |
renuta |
| Ablativ | renutis |
renutis |
renutis |
| Vokativ | renuti |
renutae |
renuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | renuturus |
renutura |
renuturum |
| Genitiv | renuturi |
renuturae |
renuturi |
| Dativ | renuturo |
renuturae |
renuturo |
| Akkusativ | renuturum |
renuturam |
renuturum |
| Ablativ | renuturo |
renutura |
renuturo |
| Vokativ | renuture |
renutura |
renuturum |
Plural
| Nominativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
| Genitiv | renuturorum |
renuturarum |
renuturorum |
| Dativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Akkusativ | renuturos |
renuturas |
renutura |
| Ablativ | renuturis |
renuturis |
renuturis |
| Vokativ | renuturi |
renuturae |
renutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| renutum |
renutu |