Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renuto
|
ich lehne ab |
| 2. Person Singular |
renutas
|
du lehnst ab |
| 3. Person Singular |
renutat
|
er/sie/es lehnt ab |
| 1. Person Plural |
renutamus
|
wir lehnen ab |
| 2. Person Plural |
renutatis
|
ihr lehnt ab |
| 3. Person Plural |
renutant
|
sie lehnen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutor
|
ich werde abgelehnt |
| 2. Person Singular |
renutaris renutare
|
du wirst abgelehnt |
| 3. Person Singular |
renutatur
|
er/sie/es wird abgelehnt |
| 1. Person Plural |
renutamur
|
wir werden abgelehnt |
| 2. Person Plural |
renutamini
|
ihr werdet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
renutantur
|
sie werden abgelehnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutem
|
ich lehne ab |
| 2. Person Singular |
renutes
|
du lehnest ab |
| 3. Person Singular |
renutet
|
er/sie/es lehne ab |
| 1. Person Plural |
renutemus
|
wir lehnen ab |
| 2. Person Plural |
renutetis
|
ihr lehnet ab |
| 3. Person Plural |
renutent
|
sie lehnen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renuter
|
ich werde abgelehnt |
| 2. Person Singular |
renuteris renutere
|
du werdest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
renutetur
|
er/sie/es werde abgelehnt |
| 1. Person Plural |
renutemur
|
wir werden abgelehnt |
| 2. Person Plural |
renutemini
|
ihr werdet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
renutentur
|
sie werden abgelehnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabam
|
ich lehnte ab |
| 2. Person Singular |
renutabas
|
du lehntest ab |
| 3. Person Singular |
renutabat
|
er/sie/es lehnte ab |
| 1. Person Plural |
renutabamus
|
wir lehnten ab |
| 2. Person Plural |
renutabatis
|
ihr lehntet ab |
| 3. Person Plural |
renutabant
|
sie lehnten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabar
|
ich wurde abgelehnt |
| 2. Person Singular |
renutabaris renutabare
|
du wurdest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
renutabatur
|
er/sie/es wurde abgelehnt |
| 1. Person Plural |
renutabamur
|
wir wurden abgelehnt |
| 2. Person Plural |
renutabamini
|
ihr wurdet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
renutabantur
|
sie wurden abgelehnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutarem
|
ich lehnte ab |
| 2. Person Singular |
renutares
|
du lehntest ab |
| 3. Person Singular |
renutaret
|
er/sie/es lehnte ab |
| 1. Person Plural |
renutaremus
|
wir lehnten ab |
| 2. Person Plural |
renutaretis
|
ihr lehntet ab |
| 3. Person Plural |
renutarent
|
sie lehnten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutarer
|
ich würde abgelehnt |
| 2. Person Singular |
renutareris renutarere
|
du würdest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
renutaretur
|
er/sie/es würde abgelehnt |
| 1. Person Plural |
renutaremur
|
wir würden abgelehnt |
| 2. Person Plural |
renutaremini
|
ihr würdet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
renutarentur
|
sie würden abgelehnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabo
|
ich werde ablehnen |
| 2. Person Singular |
renutabis
|
du wirst ablehnen |
| 3. Person Singular |
renutabit
|
er/sie/es wird ablehnen |
| 1. Person Plural |
renutabimus
|
wir werden ablehnen |
| 2. Person Plural |
renutabitis
|
ihr werdet ablehnen |
| 3. Person Plural |
renutabunt
|
sie werden ablehnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabor
|
ich werde abgelehnt werden |
| 2. Person Singular |
renutaberis renutabere
|
du wirst abgelehnt werden |
| 3. Person Singular |
renutabitur
|
er/sie/es wird abgelehnt werden |
| 1. Person Plural |
renutabimur
|
wir werden abgelehnt werden |
| 2. Person Plural |
renutabimini
|
ihr werdet abgelehnt werden |
| 3. Person Plural |
renutabuntur
|
sie werden abgelehnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavi
|
ich habe abgelehnt |
| 2. Person Singular |
renutavisti
|
du hast abgelehnt |
| 3. Person Singular |
renutavit
|
er/sie/es hat abgelehnt |
| 1. Person Plural |
renutavimus
|
wir haben abgelehnt |
| 2. Person Plural |
renutavistis
|
ihr habt abgelehnt |
| 3. Person Plural |
renutaverunt renutavere
|
sie haben abgelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus sum
|
ich bin abgelehnt worden |
| 2. Person Singular |
renutatus es
|
du bist abgelehnt worden |
| 3. Person Singular |
renutatus est
|
er/sie/es ist abgelehnt worden |
| 1. Person Plural |
renutati sumus
|
wir sind abgelehnt worden |
| 2. Person Plural |
renutati estis
|
ihr seid abgelehnt worden |
| 3. Person Plural |
renutati sunt
|
sie sind abgelehnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutaverim
|
ich habe abgelehnt |
| 2. Person Singular |
renutaveris
|
du habest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
renutaverit
|
er/sie/es habe abgelehnt |
| 1. Person Plural |
renutaverimus
|
wir haben abgelehnt |
| 2. Person Plural |
renutaveritis
|
ihr habet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
renutaverint
|
sie haben abgelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus sim
|
ich sei abgelehnt worden |
| 2. Person Singular |
renutatus sis
|
du seiest abgelehnt worden |
| 3. Person Singular |
renutatus sit
|
er/sie/es sei abgelehnt worden |
| 1. Person Plural |
renutati simus
|
wir seien abgelehnt worden |
| 2. Person Plural |
renutati sitis
|
ihr seiet abgelehnt worden |
| 3. Person Plural |
renutati sint
|
sie seien abgelehnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutaveram
|
ich hatte abgelehnt |
| 2. Person Singular |
renutaveras
|
du hattest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
renutaverat
|
er/sie/es hatte abgelehnt |
| 1. Person Plural |
renutaveramus
|
wir hatten abgelehnt |
| 2. Person Plural |
renutaveratis
|
ihr hattet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
renutaverant
|
sie hatten abgelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus eram
|
ich war abgelehnt worden |
| 2. Person Singular |
renutatus eras
|
du warst abgelehnt worden |
| 3. Person Singular |
renutatus erat
|
er/sie/es war abgelehnt worden |
| 1. Person Plural |
renutati eramus
|
wir waren abgelehnt worden |
| 2. Person Plural |
renutati eratis
|
ihr wart abgelehnt worden |
| 3. Person Plural |
renutati erant
|
sie waren abgelehnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavissem
|
ich hätte abgelehnt |
| 2. Person Singular |
renutavisses
|
du hättest abgelehnt |
| 3. Person Singular |
renutavisset
|
er/sie/es hätte abgelehnt |
| 1. Person Plural |
renutavissemus
|
wir hätten abgelehnt |
| 2. Person Plural |
renutavissetis
|
ihr hättet abgelehnt |
| 3. Person Plural |
renutavissent
|
sie hätten abgelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus essem
|
ich wäre abgelehnt worden |
| 2. Person Singular |
renutatus esses
|
du wärest abgelehnt worden |
| 3. Person Singular |
renutatus esset
|
er/sie/es wäre abgelehnt worden |
| 1. Person Plural |
renutati essemus
|
wir wären abgelehnt worden |
| 2. Person Plural |
renutati essetis
|
ihr wäret abgelehnt worden |
| 3. Person Plural |
renutati essent
|
sie wären abgelehnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavero
|
ich werde abgelehnt haben |
| 2. Person Singular |
renutaveris
|
du wirst abgelehnt haben |
| 3. Person Singular |
renutaverit
|
er/sie/es wird abgelehnt haben |
| 1. Person Plural |
renutaverimus
|
wir werden abgelehnt haben |
| 2. Person Plural |
renutaveritis
|
ihr werdet abgelehnt haben |
| 3. Person Plural |
renutaverint
|
sie werden abgelehnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus ero
|
ich werde abgelehnt worden sein |
| 2. Person Singular |
renutatus eris
|
du wirst abgelehnt worden sein |
| 3. Person Singular |
renutatus erit
|
er/sie/es wird abgelehnt worden sein |
| 1. Person Plural |
renutati erimus
|
wir werden abgelehnt worden sein |
| 2. Person Plural |
renutati eritis
|
ihr werdet abgelehnt worden sein |
| 3. Person Plural |
renutati erunt
|
sie werden abgelehnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
renutare
|
ablehnen |
| Vorzeitigkeit |
renutavisse
|
abgelehnt haben |
| Nachzeitigkeit |
renutaturum esse
|
ablehnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
renutari renutarier
|
abgelehnt werden |
| Vorzeitigkeit |
renutatum esse
|
abgelehnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
renutatum iri
|
künftig abgelehnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
renuta
|
lehne ab; lehn ab! |
| 2. Person Plural |
renutate
|
lehnt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
renutato
|
| 3. Person Singular |
renutato
|
| 2. Person Plural |
renutatote
|
| 3. Person Plural |
renutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
renutare
|
das Ablehnen |
| Genitiv |
renutandi
|
des Ablehnens |
| Dativ |
renutando
|
dem Ablehnen |
| Akkusativ |
renutandum
|
das Ablehnen |
| Ablativ |
renutando
|
durch das Ablehnen |
| Vokativ |
renutande
|
Ablehnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutandus
|
renutanda
|
renutandum
|
| Genitiv |
renutandi
|
renutandae
|
renutandi
|
| Dativ |
renutando
|
renutandae
|
renutando
|
| Akkusativ |
renutandum
|
renutandam
|
renutandum
|
| Ablativ |
renutando
|
renutanda
|
renutando
|
| Vokativ |
renutande
|
renutanda
|
renutandum
|
Plural
| Nominativ |
renutandi
|
renutandae
|
renutanda
|
| Genitiv |
renutandorum
|
renutandarum
|
renutandorum
|
| Dativ |
renutandis
|
renutandis
|
renutandis
|
| Akkusativ |
renutandos
|
renutandas
|
renutanda
|
| Ablativ |
renutandis
|
renutandis
|
renutandis
|
| Vokativ |
renutandi
|
renutandae
|
renutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutans
|
renutans
|
renutans
|
| Genitiv |
renutantis
|
renutantis
|
renutantis
|
| Dativ |
renutanti
|
renutanti
|
renutanti
|
| Akkusativ |
renutantem
|
renutantem
|
renutans
|
| Ablativ |
renutanti renutante
|
renutanti renutante
|
renutanti renutante
|
| Vokativ |
renutans
|
renutans
|
renutans
|
Plural
| Nominativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
| Genitiv |
renutantium renutantum
|
renutantium renutantum
|
renutantium renutantum
|
| Dativ |
renutantibus
|
renutantibus
|
renutantibus
|
| Akkusativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
| Ablativ |
renutantibus
|
renutantibus
|
renutantibus
|
| Vokativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutatus
|
renutata
|
renutatum
|
| Genitiv |
renutati
|
renutatae
|
renutati
|
| Dativ |
renutato
|
renutatae
|
renutato
|
| Akkusativ |
renutatum
|
renutatam
|
renutatum
|
| Ablativ |
renutato
|
renutata
|
renutato
|
| Vokativ |
renutate
|
renutata
|
renutatum
|
Plural
| Nominativ |
renutati
|
renutatae
|
renutata
|
| Genitiv |
renutatorum
|
renutatarum
|
renutatorum
|
| Dativ |
renutatis
|
renutatis
|
renutatis
|
| Akkusativ |
renutatos
|
renutatas
|
renutata
|
| Ablativ |
renutatis
|
renutatis
|
renutatis
|
| Vokativ |
renutati
|
renutatae
|
renutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutaturus
|
renutatura
|
renutaturum
|
| Genitiv |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutaturi
|
| Dativ |
renutaturo
|
renutaturae
|
renutaturo
|
| Akkusativ |
renutaturum
|
renutaturam
|
renutaturum
|
| Ablativ |
renutaturo
|
renutatura
|
renutaturo
|
| Vokativ |
renutature
|
renutatura
|
renutaturum
|
Plural
| Nominativ |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutatura
|
| Genitiv |
renutaturorum
|
renutaturarum
|
renutaturorum
|
| Dativ |
renutaturis
|
renutaturis
|
renutaturis
|
| Akkusativ |
renutaturos
|
renutaturas
|
renutatura
|
| Ablativ |
renutaturis
|
renutaturis
|
renutaturis
|
| Vokativ |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
renutatum
|
renutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renuto
|
ich verweigere |
| 2. Person Singular |
renutas
|
du verweigerst |
| 3. Person Singular |
renutat
|
er/sie/es verweigert |
| 1. Person Plural |
renutamus
|
wir verweigern |
| 2. Person Plural |
renutatis
|
ihr verweigert |
| 3. Person Plural |
renutant
|
sie verweigern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutor
|
ich werde verweigert |
| 2. Person Singular |
renutaris renutare
|
du wirst verweigert |
| 3. Person Singular |
renutatur
|
er/sie/es wird verweigert |
| 1. Person Plural |
renutamur
|
wir werden verweigert |
| 2. Person Plural |
renutamini
|
ihr werdet verweigert |
| 3. Person Plural |
renutantur
|
sie werden verweigert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutem
|
ich verweigere |
| 2. Person Singular |
renutes
|
du verweigerst |
| 3. Person Singular |
renutet
|
er/sie/es verweigere |
| 1. Person Plural |
renutemus
|
wir verweigern |
| 2. Person Plural |
renutetis
|
ihr verweigert |
| 3. Person Plural |
renutent
|
sie verweigern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renuter
|
ich werde verweigert |
| 2. Person Singular |
renuteris renutere
|
du werdest verweigert |
| 3. Person Singular |
renutetur
|
er/sie/es werde verweigert |
| 1. Person Plural |
renutemur
|
wir werden verweigert |
| 2. Person Plural |
renutemini
|
ihr werdet verweigert |
| 3. Person Plural |
renutentur
|
sie werden verweigert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabam
|
ich verweigerte |
| 2. Person Singular |
renutabas
|
du verweigertest |
| 3. Person Singular |
renutabat
|
er/sie/es verweigerte |
| 1. Person Plural |
renutabamus
|
wir verweigerten |
| 2. Person Plural |
renutabatis
|
ihr verweigertet |
| 3. Person Plural |
renutabant
|
sie verweigerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabar
|
ich wurde verweigert |
| 2. Person Singular |
renutabaris renutabare
|
du wurdest verweigert |
| 3. Person Singular |
renutabatur
|
er/sie/es wurde verweigert |
| 1. Person Plural |
renutabamur
|
wir wurden verweigert |
| 2. Person Plural |
renutabamini
|
ihr wurdet verweigert |
| 3. Person Plural |
renutabantur
|
sie wurden verweigert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutarem
|
ich verweigerte |
| 2. Person Singular |
renutares
|
du verweigertest |
| 3. Person Singular |
renutaret
|
er/sie/es verweigerte |
| 1. Person Plural |
renutaremus
|
wir verweigerten |
| 2. Person Plural |
renutaretis
|
ihr verweigertet |
| 3. Person Plural |
renutarent
|
sie verweigerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutarer
|
ich würde verweigert |
| 2. Person Singular |
renutareris renutarere
|
du würdest verweigert |
| 3. Person Singular |
renutaretur
|
er/sie/es würde verweigert |
| 1. Person Plural |
renutaremur
|
wir würden verweigert |
| 2. Person Plural |
renutaremini
|
ihr würdet verweigert |
| 3. Person Plural |
renutarentur
|
sie würden verweigert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabo
|
ich werde verweigern |
| 2. Person Singular |
renutabis
|
du wirst verweigern |
| 3. Person Singular |
renutabit
|
er/sie/es wird verweigern |
| 1. Person Plural |
renutabimus
|
wir werden verweigern |
| 2. Person Plural |
renutabitis
|
ihr werdet verweigern |
| 3. Person Plural |
renutabunt
|
sie werden verweigern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabor
|
ich werde verweigert werden |
| 2. Person Singular |
renutaberis renutabere
|
du wirst verweigert werden |
| 3. Person Singular |
renutabitur
|
er/sie/es wird verweigert werden |
| 1. Person Plural |
renutabimur
|
wir werden verweigert werden |
| 2. Person Plural |
renutabimini
|
ihr werdet verweigert werden |
| 3. Person Plural |
renutabuntur
|
sie werden verweigert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavi
|
ich habe verweigert |
| 2. Person Singular |
renutavisti
|
du hast verweigert |
| 3. Person Singular |
renutavit
|
er/sie/es hat verweigert |
| 1. Person Plural |
renutavimus
|
wir haben verweigert |
| 2. Person Plural |
renutavistis
|
ihr habt verweigert |
| 3. Person Plural |
renutaverunt renutavere
|
sie haben verweigert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus sum
|
ich bin verweigert worden |
| 2. Person Singular |
renutatus es
|
du bist verweigert worden |
| 3. Person Singular |
renutatus est
|
er/sie/es ist verweigert worden |
| 1. Person Plural |
renutati sumus
|
wir sind verweigert worden |
| 2. Person Plural |
renutati estis
|
ihr seid verweigert worden |
| 3. Person Plural |
renutati sunt
|
sie sind verweigert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutaverim
|
ich habe verweigert |
| 2. Person Singular |
renutaveris
|
du habest verweigert |
| 3. Person Singular |
renutaverit
|
er/sie/es habe verweigert |
| 1. Person Plural |
renutaverimus
|
wir haben verweigert |
| 2. Person Plural |
renutaveritis
|
ihr habet verweigert |
| 3. Person Plural |
renutaverint
|
sie haben verweigert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus sim
|
ich sei verweigert worden |
| 2. Person Singular |
renutatus sis
|
du seiest verweigert worden |
| 3. Person Singular |
renutatus sit
|
er/sie/es sei verweigert worden |
| 1. Person Plural |
renutati simus
|
wir seien verweigert worden |
| 2. Person Plural |
renutati sitis
|
ihr seiet verweigert worden |
| 3. Person Plural |
renutati sint
|
sie seien verweigert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutaveram
|
ich hatte verweigert |
| 2. Person Singular |
renutaveras
|
du hattest verweigert |
| 3. Person Singular |
renutaverat
|
er/sie/es hatte verweigert |
| 1. Person Plural |
renutaveramus
|
wir hatten verweigert |
| 2. Person Plural |
renutaveratis
|
ihr hattet verweigert |
| 3. Person Plural |
renutaverant
|
sie hatten verweigert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus eram
|
ich war verweigert worden |
| 2. Person Singular |
renutatus eras
|
du warst verweigert worden |
| 3. Person Singular |
renutatus erat
|
er/sie/es war verweigert worden |
| 1. Person Plural |
renutati eramus
|
wir waren verweigert worden |
| 2. Person Plural |
renutati eratis
|
ihr wart verweigert worden |
| 3. Person Plural |
renutati erant
|
sie waren verweigert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavissem
|
ich hätte verweigert |
| 2. Person Singular |
renutavisses
|
du hättest verweigert |
| 3. Person Singular |
renutavisset
|
er/sie/es hätte verweigert |
| 1. Person Plural |
renutavissemus
|
wir hätten verweigert |
| 2. Person Plural |
renutavissetis
|
ihr hättet verweigert |
| 3. Person Plural |
renutavissent
|
sie hätten verweigert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus essem
|
ich wäre verweigert worden |
| 2. Person Singular |
renutatus esses
|
du wärest verweigert worden |
| 3. Person Singular |
renutatus esset
|
er/sie/es wäre verweigert worden |
| 1. Person Plural |
renutati essemus
|
wir wären verweigert worden |
| 2. Person Plural |
renutati essetis
|
ihr wäret verweigert worden |
| 3. Person Plural |
renutati essent
|
sie wären verweigert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavero
|
ich werde verweigert haben |
| 2. Person Singular |
renutaveris
|
du wirst verweigert haben |
| 3. Person Singular |
renutaverit
|
er/sie/es wird verweigert haben |
| 1. Person Plural |
renutaverimus
|
wir werden verweigert haben |
| 2. Person Plural |
renutaveritis
|
ihr werdet verweigert haben |
| 3. Person Plural |
renutaverint
|
sie werden verweigert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus ero
|
ich werde verweigert worden sein |
| 2. Person Singular |
renutatus eris
|
du wirst verweigert worden sein |
| 3. Person Singular |
renutatus erit
|
er/sie/es wird verweigert worden sein |
| 1. Person Plural |
renutati erimus
|
wir werden verweigert worden sein |
| 2. Person Plural |
renutati eritis
|
ihr werdet verweigert worden sein |
| 3. Person Plural |
renutati erunt
|
sie werden verweigert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
renutare
|
verweigern |
| Vorzeitigkeit |
renutavisse
|
verweigert haben |
| Nachzeitigkeit |
renutaturum esse
|
verweigern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
renutari renutarier
|
verweigert werden |
| Vorzeitigkeit |
renutatum esse
|
verweigert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
renutatum iri
|
künftig verweigert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
renuta
|
verweigere! |
| 2. Person Plural |
renutate
|
verweigert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
renutato
|
| 3. Person Singular |
renutato
|
| 2. Person Plural |
renutatote
|
| 3. Person Plural |
renutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
renutare
|
das Verweigern |
| Genitiv |
renutandi
|
des Verweigernes |
| Dativ |
renutando
|
dem Verweigern |
| Akkusativ |
renutandum
|
das Verweigern |
| Ablativ |
renutando
|
durch das Verweigern |
| Vokativ |
renutande
|
Verweigern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutandus
|
renutanda
|
renutandum
|
| Genitiv |
renutandi
|
renutandae
|
renutandi
|
| Dativ |
renutando
|
renutandae
|
renutando
|
| Akkusativ |
renutandum
|
renutandam
|
renutandum
|
| Ablativ |
renutando
|
renutanda
|
renutando
|
| Vokativ |
renutande
|
renutanda
|
renutandum
|
Plural
| Nominativ |
renutandi
|
renutandae
|
renutanda
|
| Genitiv |
renutandorum
|
renutandarum
|
renutandorum
|
| Dativ |
renutandis
|
renutandis
|
renutandis
|
| Akkusativ |
renutandos
|
renutandas
|
renutanda
|
| Ablativ |
renutandis
|
renutandis
|
renutandis
|
| Vokativ |
renutandi
|
renutandae
|
renutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutans
|
renutans
|
renutans
|
| Genitiv |
renutantis
|
renutantis
|
renutantis
|
| Dativ |
renutanti
|
renutanti
|
renutanti
|
| Akkusativ |
renutantem
|
renutantem
|
renutans
|
| Ablativ |
renutanti renutante
|
renutanti renutante
|
renutanti renutante
|
| Vokativ |
renutans
|
renutans
|
renutans
|
Plural
| Nominativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
| Genitiv |
renutantium renutantum
|
renutantium renutantum
|
renutantium renutantum
|
| Dativ |
renutantibus
|
renutantibus
|
renutantibus
|
| Akkusativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
| Ablativ |
renutantibus
|
renutantibus
|
renutantibus
|
| Vokativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutatus
|
renutata
|
renutatum
|
| Genitiv |
renutati
|
renutatae
|
renutati
|
| Dativ |
renutato
|
renutatae
|
renutato
|
| Akkusativ |
renutatum
|
renutatam
|
renutatum
|
| Ablativ |
renutato
|
renutata
|
renutato
|
| Vokativ |
renutate
|
renutata
|
renutatum
|
Plural
| Nominativ |
renutati
|
renutatae
|
renutata
|
| Genitiv |
renutatorum
|
renutatarum
|
renutatorum
|
| Dativ |
renutatis
|
renutatis
|
renutatis
|
| Akkusativ |
renutatos
|
renutatas
|
renutata
|
| Ablativ |
renutatis
|
renutatis
|
renutatis
|
| Vokativ |
renutati
|
renutatae
|
renutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutaturus
|
renutatura
|
renutaturum
|
| Genitiv |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutaturi
|
| Dativ |
renutaturo
|
renutaturae
|
renutaturo
|
| Akkusativ |
renutaturum
|
renutaturam
|
renutaturum
|
| Ablativ |
renutaturo
|
renutatura
|
renutaturo
|
| Vokativ |
renutature
|
renutatura
|
renutaturum
|
Plural
| Nominativ |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutatura
|
| Genitiv |
renutaturorum
|
renutaturarum
|
renutaturorum
|
| Dativ |
renutaturis
|
renutaturis
|
renutaturis
|
| Akkusativ |
renutaturos
|
renutaturas
|
renutatura
|
| Ablativ |
renutaturis
|
renutaturis
|
renutaturis
|
| Vokativ |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
renutatum
|
renutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renuto
|
ich widerstrebe |
| 2. Person Singular |
renutas
|
du widerstrebst |
| 3. Person Singular |
renutat
|
er/sie/es widerstrebt |
| 1. Person Plural |
renutamus
|
wir widerstreben |
| 2. Person Plural |
renutatis
|
ihr widerstrebt |
| 3. Person Plural |
renutant
|
sie widerstreben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutor
|
|
| 2. Person Singular |
renutaris renutare
|
|
| 3. Person Singular |
renutatur
|
|
| 1. Person Plural |
renutamur
|
|
| 2. Person Plural |
renutamini
|
|
| 3. Person Plural |
renutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutem
|
ich widerstrebe |
| 2. Person Singular |
renutes
|
du widerstrebest |
| 3. Person Singular |
renutet
|
er/sie/es widerstrebe |
| 1. Person Plural |
renutemus
|
wir widerstreben |
| 2. Person Plural |
renutetis
|
ihr widerstrebet |
| 3. Person Plural |
renutent
|
sie widerstreben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renuter
|
|
| 2. Person Singular |
renuteris renutere
|
|
| 3. Person Singular |
renutetur
|
|
| 1. Person Plural |
renutemur
|
|
| 2. Person Plural |
renutemini
|
|
| 3. Person Plural |
renutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabam
|
ich widerstrebte |
| 2. Person Singular |
renutabas
|
du widerstrebtest |
| 3. Person Singular |
renutabat
|
er/sie/es widerstrebte |
| 1. Person Plural |
renutabamus
|
wir widerstrebten |
| 2. Person Plural |
renutabatis
|
ihr widerstrebtet |
| 3. Person Plural |
renutabant
|
sie widerstrebten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabar
|
|
| 2. Person Singular |
renutabaris renutabare
|
|
| 3. Person Singular |
renutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
renutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
renutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
renutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutarem
|
ich widerstrebte |
| 2. Person Singular |
renutares
|
du widerstrebtest |
| 3. Person Singular |
renutaret
|
er/sie/es widerstrebte |
| 1. Person Plural |
renutaremus
|
wir widerstrebten |
| 2. Person Plural |
renutaretis
|
ihr widerstrebtet |
| 3. Person Plural |
renutarent
|
sie widerstrebten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutarer
|
|
| 2. Person Singular |
renutareris renutarere
|
|
| 3. Person Singular |
renutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
renutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
renutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
renutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabo
|
ich werde widerstreben |
| 2. Person Singular |
renutabis
|
du wirst widerstreben |
| 3. Person Singular |
renutabit
|
er/sie/es wird widerstreben |
| 1. Person Plural |
renutabimus
|
wir werden widerstreben |
| 2. Person Plural |
renutabitis
|
ihr werdet widerstreben |
| 3. Person Plural |
renutabunt
|
sie werden widerstreben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutabor
|
|
| 2. Person Singular |
renutaberis renutabere
|
|
| 3. Person Singular |
renutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
renutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
renutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
renutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavi
|
ich habe widerstrebt |
| 2. Person Singular |
renutavisti
|
du hast widerstrebt |
| 3. Person Singular |
renutavit
|
er/sie/es hat widerstrebt |
| 1. Person Plural |
renutavimus
|
wir haben widerstrebt |
| 2. Person Plural |
renutavistis
|
ihr habt widerstrebt |
| 3. Person Plural |
renutaverunt renutavere
|
sie haben widerstrebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
renutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
renutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
renutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
renutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
renutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutaverim
|
ich habe widerstrebt |
| 2. Person Singular |
renutaveris
|
du habest widerstrebt |
| 3. Person Singular |
renutaverit
|
er/sie/es habe widerstrebt |
| 1. Person Plural |
renutaverimus
|
wir haben widerstrebt |
| 2. Person Plural |
renutaveritis
|
ihr habet widerstrebt |
| 3. Person Plural |
renutaverint
|
sie haben widerstrebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
renutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
renutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
renutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
renutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
renutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutaveram
|
ich hatte widerstrebt |
| 2. Person Singular |
renutaveras
|
du hattest widerstrebt |
| 3. Person Singular |
renutaverat
|
er/sie/es hatte widerstrebt |
| 1. Person Plural |
renutaveramus
|
wir hatten widerstrebt |
| 2. Person Plural |
renutaveratis
|
ihr hattet widerstrebt |
| 3. Person Plural |
renutaverant
|
sie hatten widerstrebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
renutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
renutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
renutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
renutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
renutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavissem
|
ich hätte widerstrebt |
| 2. Person Singular |
renutavisses
|
du hättest widerstrebt |
| 3. Person Singular |
renutavisset
|
er/sie/es hätte widerstrebt |
| 1. Person Plural |
renutavissemus
|
wir hätten widerstrebt |
| 2. Person Plural |
renutavissetis
|
ihr hättet widerstrebt |
| 3. Person Plural |
renutavissent
|
sie hätten widerstrebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
renutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
renutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
renutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
renutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
renutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
renutavero
|
ich werde widerstrebt haben |
| 2. Person Singular |
renutaveris
|
du wirst widerstrebt haben |
| 3. Person Singular |
renutaverit
|
er/sie/es wird widerstrebt haben |
| 1. Person Plural |
renutaverimus
|
wir werden widerstrebt haben |
| 2. Person Plural |
renutaveritis
|
ihr werdet widerstrebt haben |
| 3. Person Plural |
renutaverint
|
sie werden widerstrebt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
renutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
renutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
renutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
renutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
renutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
renutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
renutare
|
widerstreben |
| Vorzeitigkeit |
renutavisse
|
widerstrebt haben |
| Nachzeitigkeit |
renutaturum esse
|
widerstreben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
renutari renutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
renutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
renutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
renuta
|
widerstrebe; widerstreb! |
| 2. Person Plural |
renutate
|
widerstrebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
renutato
|
| 3. Person Singular |
renutato
|
| 2. Person Plural |
renutatote
|
| 3. Person Plural |
renutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
renutare
|
das Widerstreben |
| Genitiv |
renutandi
|
des Widerstrebens |
| Dativ |
renutando
|
dem Widerstreben |
| Akkusativ |
renutandum
|
das Widerstreben |
| Ablativ |
renutando
|
durch das Widerstreben |
| Vokativ |
renutande
|
Widerstreben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutandus
|
renutanda
|
renutandum
|
| Genitiv |
renutandi
|
renutandae
|
renutandi
|
| Dativ |
renutando
|
renutandae
|
renutando
|
| Akkusativ |
renutandum
|
renutandam
|
renutandum
|
| Ablativ |
renutando
|
renutanda
|
renutando
|
| Vokativ |
renutande
|
renutanda
|
renutandum
|
Plural
| Nominativ |
renutandi
|
renutandae
|
renutanda
|
| Genitiv |
renutandorum
|
renutandarum
|
renutandorum
|
| Dativ |
renutandis
|
renutandis
|
renutandis
|
| Akkusativ |
renutandos
|
renutandas
|
renutanda
|
| Ablativ |
renutandis
|
renutandis
|
renutandis
|
| Vokativ |
renutandi
|
renutandae
|
renutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutans
|
renutans
|
renutans
|
| Genitiv |
renutantis
|
renutantis
|
renutantis
|
| Dativ |
renutanti
|
renutanti
|
renutanti
|
| Akkusativ |
renutantem
|
renutantem
|
renutans
|
| Ablativ |
renutanti renutante
|
renutanti renutante
|
renutanti renutante
|
| Vokativ |
renutans
|
renutans
|
renutans
|
Plural
| Nominativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
| Genitiv |
renutantium renutantum
|
renutantium renutantum
|
renutantium renutantum
|
| Dativ |
renutantibus
|
renutantibus
|
renutantibus
|
| Akkusativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
| Ablativ |
renutantibus
|
renutantibus
|
renutantibus
|
| Vokativ |
renutantes
|
renutantes
|
renutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutatus
|
renutata
|
renutatum
|
| Genitiv |
renutati
|
renutatae
|
renutati
|
| Dativ |
renutato
|
renutatae
|
renutato
|
| Akkusativ |
renutatum
|
renutatam
|
renutatum
|
| Ablativ |
renutato
|
renutata
|
renutato
|
| Vokativ |
renutate
|
renutata
|
renutatum
|
Plural
| Nominativ |
renutati
|
renutatae
|
renutata
|
| Genitiv |
renutatorum
|
renutatarum
|
renutatorum
|
| Dativ |
renutatis
|
renutatis
|
renutatis
|
| Akkusativ |
renutatos
|
renutatas
|
renutata
|
| Ablativ |
renutatis
|
renutatis
|
renutatis
|
| Vokativ |
renutati
|
renutatae
|
renutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
renutaturus
|
renutatura
|
renutaturum
|
| Genitiv |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutaturi
|
| Dativ |
renutaturo
|
renutaturae
|
renutaturo
|
| Akkusativ |
renutaturum
|
renutaturam
|
renutaturum
|
| Ablativ |
renutaturo
|
renutatura
|
renutaturo
|
| Vokativ |
renutature
|
renutatura
|
renutaturum
|
Plural
| Nominativ |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutatura
|
| Genitiv |
renutaturorum
|
renutaturarum
|
renutaturorum
|
| Dativ |
renutaturis
|
renutaturis
|
renutaturis
|
| Akkusativ |
renutaturos
|
renutaturas
|
renutatura
|
| Ablativ |
renutaturis
|
renutaturis
|
renutaturis
|
| Vokativ |
renutaturi
|
renutaturae
|
renutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
renutatum
|
renutatu
|