Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repauso
|
ich ruhe aus |
| 2. Person Singular |
repausas
|
du ruhst aus |
| 3. Person Singular |
repausat
|
er/sie/es ruht aus |
| 1. Person Plural |
repausamus
|
wir ruhen aus |
| 2. Person Plural |
repausatis
|
ihr ruht aus |
| 3. Person Plural |
repausant
|
sie ruhen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausor
|
|
| 2. Person Singular |
repausaris repausare
|
|
| 3. Person Singular |
repausatur
|
|
| 1. Person Plural |
repausamur
|
|
| 2. Person Plural |
repausamini
|
|
| 3. Person Plural |
repausantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausem
|
ich ruhe aus |
| 2. Person Singular |
repauses
|
du ruhest aus |
| 3. Person Singular |
repauset
|
er/sie/es ruhe aus |
| 1. Person Plural |
repausemus
|
wir ruhen aus |
| 2. Person Plural |
repausetis
|
ihr ruhet aus |
| 3. Person Plural |
repausent
|
sie ruhen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repauser
|
|
| 2. Person Singular |
repauseris repausere
|
|
| 3. Person Singular |
repausetur
|
|
| 1. Person Plural |
repausemur
|
|
| 2. Person Plural |
repausemini
|
|
| 3. Person Plural |
repausentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabam
|
ich ruhte aus |
| 2. Person Singular |
repausabas
|
du ruhtest aus |
| 3. Person Singular |
repausabat
|
er/sie/es ruhte aus |
| 1. Person Plural |
repausabamus
|
wir ruhten aus |
| 2. Person Plural |
repausabatis
|
ihr ruhtet aus |
| 3. Person Plural |
repausabant
|
sie ruhten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabar
|
|
| 2. Person Singular |
repausabaris repausabare
|
|
| 3. Person Singular |
repausabatur
|
|
| 1. Person Plural |
repausabamur
|
|
| 2. Person Plural |
repausabamini
|
|
| 3. Person Plural |
repausabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausarem
|
ich ruhte aus |
| 2. Person Singular |
repausares
|
du ruhtest aus |
| 3. Person Singular |
repausaret
|
er/sie/es ruhte aus |
| 1. Person Plural |
repausaremus
|
wir ruhten aus |
| 2. Person Plural |
repausaretis
|
ihr ruhtet aus |
| 3. Person Plural |
repausarent
|
sie ruhten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausarer
|
|
| 2. Person Singular |
repausareris repausarere
|
|
| 3. Person Singular |
repausaretur
|
|
| 1. Person Plural |
repausaremur
|
|
| 2. Person Plural |
repausaremini
|
|
| 3. Person Plural |
repausarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabo
|
ich werde ausruhen |
| 2. Person Singular |
repausabis
|
du wirst ausruhen |
| 3. Person Singular |
repausabit
|
er/sie/es wird ausruhen |
| 1. Person Plural |
repausabimus
|
wir werden ausruhen |
| 2. Person Plural |
repausabitis
|
ihr werdet ausruhen |
| 3. Person Plural |
repausabunt
|
sie werden ausruhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabor
|
|
| 2. Person Singular |
repausaberis repausabere
|
|
| 3. Person Singular |
repausabitur
|
|
| 1. Person Plural |
repausabimur
|
|
| 2. Person Plural |
repausabimini
|
|
| 3. Person Plural |
repausabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavi
|
ich habe ausgeruht |
| 2. Person Singular |
repausavisti
|
du hast ausgeruht |
| 3. Person Singular |
repausavit
|
er/sie/es hat ausgeruht |
| 1. Person Plural |
repausavimus
|
wir haben ausgeruht |
| 2. Person Plural |
repausavistis
|
ihr habt ausgeruht |
| 3. Person Plural |
repausaverunt repausavere
|
sie haben ausgeruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus es
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus est
|
|
| 1. Person Plural |
repausati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati estis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausaverim
|
ich habe ausgeruht |
| 2. Person Singular |
repausaveris
|
du habest ausgeruht |
| 3. Person Singular |
repausaverit
|
er/sie/es habe ausgeruht |
| 1. Person Plural |
repausaverimus
|
wir haben ausgeruht |
| 2. Person Plural |
repausaveritis
|
ihr habet ausgeruht |
| 3. Person Plural |
repausaverint
|
sie haben ausgeruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
repausati simus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausaveram
|
ich hatte ausgeruht |
| 2. Person Singular |
repausaveras
|
du hattest ausgeruht |
| 3. Person Singular |
repausaverat
|
er/sie/es hatte ausgeruht |
| 1. Person Plural |
repausaveramus
|
wir hatten ausgeruht |
| 2. Person Plural |
repausaveratis
|
ihr hattet ausgeruht |
| 3. Person Plural |
repausaverant
|
sie hatten ausgeruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
repausati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavissem
|
ich hätte ausgeruht |
| 2. Person Singular |
repausavisses
|
du hättest ausgeruht |
| 3. Person Singular |
repausavisset
|
er/sie/es hätte ausgeruht |
| 1. Person Plural |
repausavissemus
|
wir hätten ausgeruht |
| 2. Person Plural |
repausavissetis
|
ihr hättet ausgeruht |
| 3. Person Plural |
repausavissent
|
sie hätten ausgeruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
repausati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavero
|
ich werde ausgeruht haben |
| 2. Person Singular |
repausaveris
|
du wirst ausgeruht haben |
| 3. Person Singular |
repausaverit
|
er/sie/es wird ausgeruht haben |
| 1. Person Plural |
repausaverimus
|
wir werden ausgeruht haben |
| 2. Person Plural |
repausaveritis
|
ihr werdet ausgeruht haben |
| 3. Person Plural |
repausaverint
|
sie werden ausgeruht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
repausati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
repausare
|
ausruhen |
| Vorzeitigkeit |
repausavisse
|
ausgeruht haben |
| Nachzeitigkeit |
repausaturum esse
|
ausruhen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
repausari repausarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
repausatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
repausatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
repausa
|
ruhe aus; ruh aus! |
| 2. Person Plural |
repausate
|
ruht aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
repausato
|
| 3. Person Singular |
repausato
|
| 2. Person Plural |
repausatote
|
| 3. Person Plural |
repausanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
repausare
|
das Ausruhen |
| Genitiv |
repausandi
|
des Ausruhens |
| Dativ |
repausando
|
dem Ausruhen |
| Akkusativ |
repausandum
|
das Ausruhen |
| Ablativ |
repausando
|
durch das Ausruhen |
| Vokativ |
repausande
|
Ausruhen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausandus
|
repausanda
|
repausandum
|
| Genitiv |
repausandi
|
repausandae
|
repausandi
|
| Dativ |
repausando
|
repausandae
|
repausando
|
| Akkusativ |
repausandum
|
repausandam
|
repausandum
|
| Ablativ |
repausando
|
repausanda
|
repausando
|
| Vokativ |
repausande
|
repausanda
|
repausandum
|
Plural
| Nominativ |
repausandi
|
repausandae
|
repausanda
|
| Genitiv |
repausandorum
|
repausandarum
|
repausandorum
|
| Dativ |
repausandis
|
repausandis
|
repausandis
|
| Akkusativ |
repausandos
|
repausandas
|
repausanda
|
| Ablativ |
repausandis
|
repausandis
|
repausandis
|
| Vokativ |
repausandi
|
repausandae
|
repausanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausans
|
repausans
|
repausans
|
| Genitiv |
repausantis
|
repausantis
|
repausantis
|
| Dativ |
repausanti
|
repausanti
|
repausanti
|
| Akkusativ |
repausantem
|
repausantem
|
repausans
|
| Ablativ |
repausanti repausante
|
repausanti repausante
|
repausanti repausante
|
| Vokativ |
repausans
|
repausans
|
repausans
|
Plural
| Nominativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
| Genitiv |
repausantium repausantum
|
repausantium repausantum
|
repausantium repausantum
|
| Dativ |
repausantibus
|
repausantibus
|
repausantibus
|
| Akkusativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
| Ablativ |
repausantibus
|
repausantibus
|
repausantibus
|
| Vokativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausatus
|
repausata
|
repausatum
|
| Genitiv |
repausati
|
repausatae
|
repausati
|
| Dativ |
repausato
|
repausatae
|
repausato
|
| Akkusativ |
repausatum
|
repausatam
|
repausatum
|
| Ablativ |
repausato
|
repausata
|
repausato
|
| Vokativ |
repausate
|
repausata
|
repausatum
|
Plural
| Nominativ |
repausati
|
repausatae
|
repausata
|
| Genitiv |
repausatorum
|
repausatarum
|
repausatorum
|
| Dativ |
repausatis
|
repausatis
|
repausatis
|
| Akkusativ |
repausatos
|
repausatas
|
repausata
|
| Ablativ |
repausatis
|
repausatis
|
repausatis
|
| Vokativ |
repausati
|
repausatae
|
repausata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausaturus
|
repausatura
|
repausaturum
|
| Genitiv |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausaturi
|
| Dativ |
repausaturo
|
repausaturae
|
repausaturo
|
| Akkusativ |
repausaturum
|
repausaturam
|
repausaturum
|
| Ablativ |
repausaturo
|
repausatura
|
repausaturo
|
| Vokativ |
repausature
|
repausatura
|
repausaturum
|
Plural
| Nominativ |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausatura
|
| Genitiv |
repausaturorum
|
repausaturarum
|
repausaturorum
|
| Dativ |
repausaturis
|
repausaturis
|
repausaturis
|
| Akkusativ |
repausaturos
|
repausaturas
|
repausatura
|
| Ablativ |
repausaturis
|
repausaturis
|
repausaturis
|
| Vokativ |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
repausatum
|
repausatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repauso
|
ich beruhige |
| 2. Person Singular |
repausas
|
du beruhigst |
| 3. Person Singular |
repausat
|
er/sie/es beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausamus
|
wir beruhigen |
| 2. Person Plural |
repausatis
|
ihr beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausant
|
sie beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausor
|
ich werde beruhigt |
| 2. Person Singular |
repausaris repausare
|
du wirst beruhigt |
| 3. Person Singular |
repausatur
|
er/sie/es wird beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausamur
|
wir werden beruhigt |
| 2. Person Plural |
repausamini
|
ihr werdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausantur
|
sie werden beruhigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausem
|
ich beruhige |
| 2. Person Singular |
repauses
|
du beruhigest |
| 3. Person Singular |
repauset
|
er/sie/es beruhige |
| 1. Person Plural |
repausemus
|
wir beruhigen |
| 2. Person Plural |
repausetis
|
ihr beruhiget |
| 3. Person Plural |
repausent
|
sie beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repauser
|
ich werde beruhigt |
| 2. Person Singular |
repauseris repausere
|
du werdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
repausetur
|
er/sie/es werde beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausemur
|
wir werden beruhigt |
| 2. Person Plural |
repausemini
|
ihr werdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausentur
|
sie werden beruhigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabam
|
ich beruhigte |
| 2. Person Singular |
repausabas
|
du beruhigtest |
| 3. Person Singular |
repausabat
|
er/sie/es beruhigte |
| 1. Person Plural |
repausabamus
|
wir beruhigten |
| 2. Person Plural |
repausabatis
|
ihr beruhigtet |
| 3. Person Plural |
repausabant
|
sie beruhigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabar
|
ich wurde beruhigt |
| 2. Person Singular |
repausabaris repausabare
|
du wurdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
repausabatur
|
er/sie/es wurde beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausabamur
|
wir wurden beruhigt |
| 2. Person Plural |
repausabamini
|
ihr wurdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausabantur
|
sie wurden beruhigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausarem
|
ich beruhigte |
| 2. Person Singular |
repausares
|
du beruhigtest |
| 3. Person Singular |
repausaret
|
er/sie/es beruhigte |
| 1. Person Plural |
repausaremus
|
wir beruhigten |
| 2. Person Plural |
repausaretis
|
ihr beruhigtet |
| 3. Person Plural |
repausarent
|
sie beruhigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausarer
|
ich würde beruhigt |
| 2. Person Singular |
repausareris repausarere
|
du würdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
repausaretur
|
er/sie/es würde beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausaremur
|
wir würden beruhigt |
| 2. Person Plural |
repausaremini
|
ihr würdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausarentur
|
sie würden beruhigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabo
|
ich werde beruhigen |
| 2. Person Singular |
repausabis
|
du wirst beruhigen |
| 3. Person Singular |
repausabit
|
er/sie/es wird beruhigen |
| 1. Person Plural |
repausabimus
|
wir werden beruhigen |
| 2. Person Plural |
repausabitis
|
ihr werdet beruhigen |
| 3. Person Plural |
repausabunt
|
sie werden beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabor
|
ich werde beruhigt werden |
| 2. Person Singular |
repausaberis repausabere
|
du wirst beruhigt werden |
| 3. Person Singular |
repausabitur
|
er/sie/es wird beruhigt werden |
| 1. Person Plural |
repausabimur
|
wir werden beruhigt werden |
| 2. Person Plural |
repausabimini
|
ihr werdet beruhigt werden |
| 3. Person Plural |
repausabuntur
|
sie werden beruhigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavi
|
ich habe beruhigt |
| 2. Person Singular |
repausavisti
|
du hast beruhigt |
| 3. Person Singular |
repausavit
|
er/sie/es hat beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausavimus
|
wir haben beruhigt |
| 2. Person Plural |
repausavistis
|
ihr habt beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausaverunt repausavere
|
sie haben beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus sum
|
ich bin beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
repausatus es
|
du bist beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
repausatus est
|
er/sie/es ist beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
repausati sumus
|
wir sind beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
repausati estis
|
ihr seid beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
repausati sunt
|
sie sind beruhigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausaverim
|
ich habe beruhigt |
| 2. Person Singular |
repausaveris
|
du habest beruhigt |
| 3. Person Singular |
repausaverit
|
er/sie/es habe beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausaverimus
|
wir haben beruhigt |
| 2. Person Plural |
repausaveritis
|
ihr habet beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausaverint
|
sie haben beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus sim
|
ich sei beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
repausatus sis
|
du seiest beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
repausatus sit
|
er/sie/es sei beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
repausati simus
|
wir seien beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
repausati sitis
|
ihr seiet beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
repausati sint
|
sie seien beruhigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausaveram
|
ich hatte beruhigt |
| 2. Person Singular |
repausaveras
|
du hattest beruhigt |
| 3. Person Singular |
repausaverat
|
er/sie/es hatte beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausaveramus
|
wir hatten beruhigt |
| 2. Person Plural |
repausaveratis
|
ihr hattet beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausaverant
|
sie hatten beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus eram
|
ich war beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
repausatus eras
|
du warst beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
repausatus erat
|
er/sie/es war beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
repausati eramus
|
wir waren beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
repausati eratis
|
ihr wart beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
repausati erant
|
sie waren beruhigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavissem
|
ich hätte beruhigt |
| 2. Person Singular |
repausavisses
|
du hättest beruhigt |
| 3. Person Singular |
repausavisset
|
er/sie/es hätte beruhigt |
| 1. Person Plural |
repausavissemus
|
wir hätten beruhigt |
| 2. Person Plural |
repausavissetis
|
ihr hättet beruhigt |
| 3. Person Plural |
repausavissent
|
sie hätten beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus essem
|
ich wäre beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
repausatus esses
|
du wärest beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
repausatus esset
|
er/sie/es wäre beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
repausati essemus
|
wir wären beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
repausati essetis
|
ihr wäret beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
repausati essent
|
sie wären beruhigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavero
|
ich werde beruhigt haben |
| 2. Person Singular |
repausaveris
|
du wirst beruhigt haben |
| 3. Person Singular |
repausaverit
|
er/sie/es wird beruhigt haben |
| 1. Person Plural |
repausaverimus
|
wir werden beruhigt haben |
| 2. Person Plural |
repausaveritis
|
ihr werdet beruhigt haben |
| 3. Person Plural |
repausaverint
|
sie werden beruhigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus ero
|
ich werde beruhigt worden sein |
| 2. Person Singular |
repausatus eris
|
du wirst beruhigt worden sein |
| 3. Person Singular |
repausatus erit
|
er/sie/es wird beruhigt worden sein |
| 1. Person Plural |
repausati erimus
|
wir werden beruhigt worden sein |
| 2. Person Plural |
repausati eritis
|
ihr werdet beruhigt worden sein |
| 3. Person Plural |
repausati erunt
|
sie werden beruhigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
repausare
|
beruhigen |
| Vorzeitigkeit |
repausavisse
|
beruhigt haben |
| Nachzeitigkeit |
repausaturum esse
|
beruhigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
repausari repausarier
|
beruhigt werden |
| Vorzeitigkeit |
repausatum esse
|
beruhigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
repausatum iri
|
künftig beruhigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
repausa
|
beruhige; beruhig! |
| 2. Person Plural |
repausate
|
beruhigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
repausato
|
| 3. Person Singular |
repausato
|
| 2. Person Plural |
repausatote
|
| 3. Person Plural |
repausanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
repausare
|
das Beruhigen |
| Genitiv |
repausandi
|
des Beruhigens |
| Dativ |
repausando
|
dem Beruhigen |
| Akkusativ |
repausandum
|
das Beruhigen |
| Ablativ |
repausando
|
durch das Beruhigen |
| Vokativ |
repausande
|
Beruhigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausandus
|
repausanda
|
repausandum
|
| Genitiv |
repausandi
|
repausandae
|
repausandi
|
| Dativ |
repausando
|
repausandae
|
repausando
|
| Akkusativ |
repausandum
|
repausandam
|
repausandum
|
| Ablativ |
repausando
|
repausanda
|
repausando
|
| Vokativ |
repausande
|
repausanda
|
repausandum
|
Plural
| Nominativ |
repausandi
|
repausandae
|
repausanda
|
| Genitiv |
repausandorum
|
repausandarum
|
repausandorum
|
| Dativ |
repausandis
|
repausandis
|
repausandis
|
| Akkusativ |
repausandos
|
repausandas
|
repausanda
|
| Ablativ |
repausandis
|
repausandis
|
repausandis
|
| Vokativ |
repausandi
|
repausandae
|
repausanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausans
|
repausans
|
repausans
|
| Genitiv |
repausantis
|
repausantis
|
repausantis
|
| Dativ |
repausanti
|
repausanti
|
repausanti
|
| Akkusativ |
repausantem
|
repausantem
|
repausans
|
| Ablativ |
repausanti repausante
|
repausanti repausante
|
repausanti repausante
|
| Vokativ |
repausans
|
repausans
|
repausans
|
Plural
| Nominativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
| Genitiv |
repausantium repausantum
|
repausantium repausantum
|
repausantium repausantum
|
| Dativ |
repausantibus
|
repausantibus
|
repausantibus
|
| Akkusativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
| Ablativ |
repausantibus
|
repausantibus
|
repausantibus
|
| Vokativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausatus
|
repausata
|
repausatum
|
| Genitiv |
repausati
|
repausatae
|
repausati
|
| Dativ |
repausato
|
repausatae
|
repausato
|
| Akkusativ |
repausatum
|
repausatam
|
repausatum
|
| Ablativ |
repausato
|
repausata
|
repausato
|
| Vokativ |
repausate
|
repausata
|
repausatum
|
Plural
| Nominativ |
repausati
|
repausatae
|
repausata
|
| Genitiv |
repausatorum
|
repausatarum
|
repausatorum
|
| Dativ |
repausatis
|
repausatis
|
repausatis
|
| Akkusativ |
repausatos
|
repausatas
|
repausata
|
| Ablativ |
repausatis
|
repausatis
|
repausatis
|
| Vokativ |
repausati
|
repausatae
|
repausata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausaturus
|
repausatura
|
repausaturum
|
| Genitiv |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausaturi
|
| Dativ |
repausaturo
|
repausaturae
|
repausaturo
|
| Akkusativ |
repausaturum
|
repausaturam
|
repausaturum
|
| Ablativ |
repausaturo
|
repausatura
|
repausaturo
|
| Vokativ |
repausature
|
repausatura
|
repausaturum
|
Plural
| Nominativ |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausatura
|
| Genitiv |
repausaturorum
|
repausaturarum
|
repausaturorum
|
| Dativ |
repausaturis
|
repausaturis
|
repausaturis
|
| Akkusativ |
repausaturos
|
repausaturas
|
repausatura
|
| Ablativ |
repausaturis
|
repausaturis
|
repausaturis
|
| Vokativ |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
repausatum
|
repausatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repauso
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
repausas
|
du besänftigst |
| 3. Person Singular |
repausat
|
er/sie/es besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausamus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
repausatis
|
ihr besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausant
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausor
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
repausaris repausare
|
du wirst besänftigt |
| 3. Person Singular |
repausatur
|
er/sie/es wird besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausamur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
repausamini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausantur
|
sie werden besänftigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausem
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
repauses
|
du besänftigest |
| 3. Person Singular |
repauset
|
er/sie/es besänftige |
| 1. Person Plural |
repausemus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
repausetis
|
ihr besänftiget |
| 3. Person Plural |
repausent
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repauser
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
repauseris repausere
|
du werdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
repausetur
|
er/sie/es werde besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausemur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
repausemini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausentur
|
sie werden besänftigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabam
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
repausabas
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
repausabat
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
repausabamus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
repausabatis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
repausabant
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabar
|
ich wurde besänftigt |
| 2. Person Singular |
repausabaris repausabare
|
du wurdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
repausabatur
|
er/sie/es wurde besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausabamur
|
wir wurden besänftigt |
| 2. Person Plural |
repausabamini
|
ihr wurdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausabantur
|
sie wurden besänftigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausarem
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
repausares
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
repausaret
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
repausaremus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
repausaretis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
repausarent
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausarer
|
ich würde besänftigt |
| 2. Person Singular |
repausareris repausarere
|
du würdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
repausaretur
|
er/sie/es würde besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausaremur
|
wir würden besänftigt |
| 2. Person Plural |
repausaremini
|
ihr würdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausarentur
|
sie würden besänftigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabo
|
ich werde besänftigen |
| 2. Person Singular |
repausabis
|
du wirst besänftigen |
| 3. Person Singular |
repausabit
|
er/sie/es wird besänftigen |
| 1. Person Plural |
repausabimus
|
wir werden besänftigen |
| 2. Person Plural |
repausabitis
|
ihr werdet besänftigen |
| 3. Person Plural |
repausabunt
|
sie werden besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabor
|
ich werde besänftigt werden |
| 2. Person Singular |
repausaberis repausabere
|
du wirst besänftigt werden |
| 3. Person Singular |
repausabitur
|
er/sie/es wird besänftigt werden |
| 1. Person Plural |
repausabimur
|
wir werden besänftigt werden |
| 2. Person Plural |
repausabimini
|
ihr werdet besänftigt werden |
| 3. Person Plural |
repausabuntur
|
sie werden besänftigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavi
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
repausavisti
|
du hast besänftigt |
| 3. Person Singular |
repausavit
|
er/sie/es hat besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausavimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
repausavistis
|
ihr habt besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausaverunt repausavere
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus sum
|
ich bin besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
repausatus es
|
du bist besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
repausatus est
|
er/sie/es ist besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
repausati sumus
|
wir sind besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
repausati estis
|
ihr seid besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
repausati sunt
|
sie sind besänftigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausaverim
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
repausaveris
|
du habest besänftigt |
| 3. Person Singular |
repausaverit
|
er/sie/es habe besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausaverimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
repausaveritis
|
ihr habet besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausaverint
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus sim
|
ich sei besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
repausatus sis
|
du seiest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
repausatus sit
|
er/sie/es sei besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
repausati simus
|
wir seien besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
repausati sitis
|
ihr seiet besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
repausati sint
|
sie seien besänftigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausaveram
|
ich hatte besänftigt |
| 2. Person Singular |
repausaveras
|
du hattest besänftigt |
| 3. Person Singular |
repausaverat
|
er/sie/es hatte besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausaveramus
|
wir hatten besänftigt |
| 2. Person Plural |
repausaveratis
|
ihr hattet besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausaverant
|
sie hatten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus eram
|
ich war besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
repausatus eras
|
du warst besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
repausatus erat
|
er/sie/es war besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
repausati eramus
|
wir waren besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
repausati eratis
|
ihr wart besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
repausati erant
|
sie waren besänftigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavissem
|
ich hätte besänftigt |
| 2. Person Singular |
repausavisses
|
du hättest besänftigt |
| 3. Person Singular |
repausavisset
|
er/sie/es hätte besänftigt |
| 1. Person Plural |
repausavissemus
|
wir hätten besänftigt |
| 2. Person Plural |
repausavissetis
|
ihr hättet besänftigt |
| 3. Person Plural |
repausavissent
|
sie hätten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus essem
|
ich wäre besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
repausatus esses
|
du wärest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
repausatus esset
|
er/sie/es wäre besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
repausati essemus
|
wir wären besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
repausati essetis
|
ihr wäret besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
repausati essent
|
sie wären besänftigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavero
|
ich werde besänftigt haben |
| 2. Person Singular |
repausaveris
|
du wirst besänftigt haben |
| 3. Person Singular |
repausaverit
|
er/sie/es wird besänftigt haben |
| 1. Person Plural |
repausaverimus
|
wir werden besänftigt haben |
| 2. Person Plural |
repausaveritis
|
ihr werdet besänftigt haben |
| 3. Person Plural |
repausaverint
|
sie werden besänftigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus ero
|
ich werde besänftigt worden sein |
| 2. Person Singular |
repausatus eris
|
du wirst besänftigt worden sein |
| 3. Person Singular |
repausatus erit
|
er/sie/es wird besänftigt worden sein |
| 1. Person Plural |
repausati erimus
|
wir werden besänftigt worden sein |
| 2. Person Plural |
repausati eritis
|
ihr werdet besänftigt worden sein |
| 3. Person Plural |
repausati erunt
|
sie werden besänftigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
repausare
|
besänftigen |
| Vorzeitigkeit |
repausavisse
|
besänftigt haben |
| Nachzeitigkeit |
repausaturum esse
|
besänftigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
repausari repausarier
|
besänftigt werden |
| Vorzeitigkeit |
repausatum esse
|
besänftigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
repausatum iri
|
künftig besänftigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
repausa
|
besänftige; besänftig! |
| 2. Person Plural |
repausate
|
besänftigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
repausato
|
| 3. Person Singular |
repausato
|
| 2. Person Plural |
repausatote
|
| 3. Person Plural |
repausanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
repausare
|
das Besänftigen |
| Genitiv |
repausandi
|
des Besänftigens |
| Dativ |
repausando
|
dem Besänftigen |
| Akkusativ |
repausandum
|
das Besänftigen |
| Ablativ |
repausando
|
durch das Besänftigen |
| Vokativ |
repausande
|
Besänftigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausandus
|
repausanda
|
repausandum
|
| Genitiv |
repausandi
|
repausandae
|
repausandi
|
| Dativ |
repausando
|
repausandae
|
repausando
|
| Akkusativ |
repausandum
|
repausandam
|
repausandum
|
| Ablativ |
repausando
|
repausanda
|
repausando
|
| Vokativ |
repausande
|
repausanda
|
repausandum
|
Plural
| Nominativ |
repausandi
|
repausandae
|
repausanda
|
| Genitiv |
repausandorum
|
repausandarum
|
repausandorum
|
| Dativ |
repausandis
|
repausandis
|
repausandis
|
| Akkusativ |
repausandos
|
repausandas
|
repausanda
|
| Ablativ |
repausandis
|
repausandis
|
repausandis
|
| Vokativ |
repausandi
|
repausandae
|
repausanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausans
|
repausans
|
repausans
|
| Genitiv |
repausantis
|
repausantis
|
repausantis
|
| Dativ |
repausanti
|
repausanti
|
repausanti
|
| Akkusativ |
repausantem
|
repausantem
|
repausans
|
| Ablativ |
repausanti repausante
|
repausanti repausante
|
repausanti repausante
|
| Vokativ |
repausans
|
repausans
|
repausans
|
Plural
| Nominativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
| Genitiv |
repausantium repausantum
|
repausantium repausantum
|
repausantium repausantum
|
| Dativ |
repausantibus
|
repausantibus
|
repausantibus
|
| Akkusativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
| Ablativ |
repausantibus
|
repausantibus
|
repausantibus
|
| Vokativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausatus
|
repausata
|
repausatum
|
| Genitiv |
repausati
|
repausatae
|
repausati
|
| Dativ |
repausato
|
repausatae
|
repausato
|
| Akkusativ |
repausatum
|
repausatam
|
repausatum
|
| Ablativ |
repausato
|
repausata
|
repausato
|
| Vokativ |
repausate
|
repausata
|
repausatum
|
Plural
| Nominativ |
repausati
|
repausatae
|
repausata
|
| Genitiv |
repausatorum
|
repausatarum
|
repausatorum
|
| Dativ |
repausatis
|
repausatis
|
repausatis
|
| Akkusativ |
repausatos
|
repausatas
|
repausata
|
| Ablativ |
repausatis
|
repausatis
|
repausatis
|
| Vokativ |
repausati
|
repausatae
|
repausata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausaturus
|
repausatura
|
repausaturum
|
| Genitiv |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausaturi
|
| Dativ |
repausaturo
|
repausaturae
|
repausaturo
|
| Akkusativ |
repausaturum
|
repausaturam
|
repausaturum
|
| Ablativ |
repausaturo
|
repausatura
|
repausaturo
|
| Vokativ |
repausature
|
repausatura
|
repausaturum
|
Plural
| Nominativ |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausatura
|
| Genitiv |
repausaturorum
|
repausaturarum
|
repausaturorum
|
| Dativ |
repausaturis
|
repausaturis
|
repausaturis
|
| Akkusativ |
repausaturos
|
repausaturas
|
repausatura
|
| Ablativ |
repausaturis
|
repausaturis
|
repausaturis
|
| Vokativ |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
repausatum
|
repausatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repauso
|
ich ruhe |
| 2. Person Singular |
repausas
|
du ruhst |
| 3. Person Singular |
repausat
|
er/sie/es ruht |
| 1. Person Plural |
repausamus
|
wir ruhen |
| 2. Person Plural |
repausatis
|
ihr ruht |
| 3. Person Plural |
repausant
|
sie ruhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausor
|
|
| 2. Person Singular |
repausaris repausare
|
|
| 3. Person Singular |
repausatur
|
|
| 1. Person Plural |
repausamur
|
|
| 2. Person Plural |
repausamini
|
|
| 3. Person Plural |
repausantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausem
|
ich ruhe |
| 2. Person Singular |
repauses
|
du ruhest |
| 3. Person Singular |
repauset
|
er/sie/es ruhe |
| 1. Person Plural |
repausemus
|
wir ruhen |
| 2. Person Plural |
repausetis
|
ihr ruhet |
| 3. Person Plural |
repausent
|
sie ruhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repauser
|
|
| 2. Person Singular |
repauseris repausere
|
|
| 3. Person Singular |
repausetur
|
|
| 1. Person Plural |
repausemur
|
|
| 2. Person Plural |
repausemini
|
|
| 3. Person Plural |
repausentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabam
|
ich ruhte |
| 2. Person Singular |
repausabas
|
du ruhtest |
| 3. Person Singular |
repausabat
|
er/sie/es ruhte |
| 1. Person Plural |
repausabamus
|
wir ruhten |
| 2. Person Plural |
repausabatis
|
ihr ruhtet |
| 3. Person Plural |
repausabant
|
sie ruhten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabar
|
|
| 2. Person Singular |
repausabaris repausabare
|
|
| 3. Person Singular |
repausabatur
|
|
| 1. Person Plural |
repausabamur
|
|
| 2. Person Plural |
repausabamini
|
|
| 3. Person Plural |
repausabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausarem
|
ich ruhte |
| 2. Person Singular |
repausares
|
du ruhtest |
| 3. Person Singular |
repausaret
|
er/sie/es ruhte |
| 1. Person Plural |
repausaremus
|
wir ruhten |
| 2. Person Plural |
repausaretis
|
ihr ruhtet |
| 3. Person Plural |
repausarent
|
sie ruhten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausarer
|
|
| 2. Person Singular |
repausareris repausarere
|
|
| 3. Person Singular |
repausaretur
|
|
| 1. Person Plural |
repausaremur
|
|
| 2. Person Plural |
repausaremini
|
|
| 3. Person Plural |
repausarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabo
|
ich werde ruhen |
| 2. Person Singular |
repausabis
|
du wirst ruhen |
| 3. Person Singular |
repausabit
|
er/sie/es wird ruhen |
| 1. Person Plural |
repausabimus
|
wir werden ruhen |
| 2. Person Plural |
repausabitis
|
ihr werdet ruhen |
| 3. Person Plural |
repausabunt
|
sie werden ruhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausabor
|
|
| 2. Person Singular |
repausaberis repausabere
|
|
| 3. Person Singular |
repausabitur
|
|
| 1. Person Plural |
repausabimur
|
|
| 2. Person Plural |
repausabimini
|
|
| 3. Person Plural |
repausabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavi
|
ich habe geruht |
| 2. Person Singular |
repausavisti
|
du hast geruht |
| 3. Person Singular |
repausavit
|
er/sie/es hat geruht |
| 1. Person Plural |
repausavimus
|
wir haben geruht |
| 2. Person Plural |
repausavistis
|
ihr habt geruht |
| 3. Person Plural |
repausaverunt repausavere
|
sie haben geruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus es
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus est
|
|
| 1. Person Plural |
repausati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati estis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausaverim
|
ich habe geruht |
| 2. Person Singular |
repausaveris
|
du habest geruht |
| 3. Person Singular |
repausaverit
|
er/sie/es habe geruht |
| 1. Person Plural |
repausaverimus
|
wir haben geruht |
| 2. Person Plural |
repausaveritis
|
ihr habet geruht |
| 3. Person Plural |
repausaverint
|
sie haben geruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
repausati simus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausaveram
|
ich hatte geruht |
| 2. Person Singular |
repausaveras
|
du hattest geruht |
| 3. Person Singular |
repausaverat
|
er/sie/es hatte geruht |
| 1. Person Plural |
repausaveramus
|
wir hatten geruht |
| 2. Person Plural |
repausaveratis
|
ihr hattet geruht |
| 3. Person Plural |
repausaverant
|
sie hatten geruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
repausati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavissem
|
ich hätte geruht |
| 2. Person Singular |
repausavisses
|
du hättest geruht |
| 3. Person Singular |
repausavisset
|
er/sie/es hätte geruht |
| 1. Person Plural |
repausavissemus
|
wir hätten geruht |
| 2. Person Plural |
repausavissetis
|
ihr hättet geruht |
| 3. Person Plural |
repausavissent
|
sie hätten geruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
repausati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
repausavero
|
ich werde geruht haben |
| 2. Person Singular |
repausaveris
|
du wirst geruht haben |
| 3. Person Singular |
repausaverit
|
er/sie/es wird geruht haben |
| 1. Person Plural |
repausaverimus
|
wir werden geruht haben |
| 2. Person Plural |
repausaveritis
|
ihr werdet geruht haben |
| 3. Person Plural |
repausaverint
|
sie werden geruht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
repausatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
repausatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
repausatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
repausati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
repausati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
repausati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
repausare
|
ruhen |
| Vorzeitigkeit |
repausavisse
|
geruht haben |
| Nachzeitigkeit |
repausaturum esse
|
ruhen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
repausari repausarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
repausatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
repausatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
repausa
|
ruhe; ruh! |
| 2. Person Plural |
repausate
|
ruht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
repausato
|
| 3. Person Singular |
repausato
|
| 2. Person Plural |
repausatote
|
| 3. Person Plural |
repausanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
repausare
|
das Ruhen |
| Genitiv |
repausandi
|
des Ruhens |
| Dativ |
repausando
|
dem Ruhen |
| Akkusativ |
repausandum
|
das Ruhen |
| Ablativ |
repausando
|
durch das Ruhen |
| Vokativ |
repausande
|
Ruhen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausandus
|
repausanda
|
repausandum
|
| Genitiv |
repausandi
|
repausandae
|
repausandi
|
| Dativ |
repausando
|
repausandae
|
repausando
|
| Akkusativ |
repausandum
|
repausandam
|
repausandum
|
| Ablativ |
repausando
|
repausanda
|
repausando
|
| Vokativ |
repausande
|
repausanda
|
repausandum
|
Plural
| Nominativ |
repausandi
|
repausandae
|
repausanda
|
| Genitiv |
repausandorum
|
repausandarum
|
repausandorum
|
| Dativ |
repausandis
|
repausandis
|
repausandis
|
| Akkusativ |
repausandos
|
repausandas
|
repausanda
|
| Ablativ |
repausandis
|
repausandis
|
repausandis
|
| Vokativ |
repausandi
|
repausandae
|
repausanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausans
|
repausans
|
repausans
|
| Genitiv |
repausantis
|
repausantis
|
repausantis
|
| Dativ |
repausanti
|
repausanti
|
repausanti
|
| Akkusativ |
repausantem
|
repausantem
|
repausans
|
| Ablativ |
repausanti repausante
|
repausanti repausante
|
repausanti repausante
|
| Vokativ |
repausans
|
repausans
|
repausans
|
Plural
| Nominativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
| Genitiv |
repausantium repausantum
|
repausantium repausantum
|
repausantium repausantum
|
| Dativ |
repausantibus
|
repausantibus
|
repausantibus
|
| Akkusativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
| Ablativ |
repausantibus
|
repausantibus
|
repausantibus
|
| Vokativ |
repausantes
|
repausantes
|
repausantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausatus
|
repausata
|
repausatum
|
| Genitiv |
repausati
|
repausatae
|
repausati
|
| Dativ |
repausato
|
repausatae
|
repausato
|
| Akkusativ |
repausatum
|
repausatam
|
repausatum
|
| Ablativ |
repausato
|
repausata
|
repausato
|
| Vokativ |
repausate
|
repausata
|
repausatum
|
Plural
| Nominativ |
repausati
|
repausatae
|
repausata
|
| Genitiv |
repausatorum
|
repausatarum
|
repausatorum
|
| Dativ |
repausatis
|
repausatis
|
repausatis
|
| Akkusativ |
repausatos
|
repausatas
|
repausata
|
| Ablativ |
repausatis
|
repausatis
|
repausatis
|
| Vokativ |
repausati
|
repausatae
|
repausata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
repausaturus
|
repausatura
|
repausaturum
|
| Genitiv |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausaturi
|
| Dativ |
repausaturo
|
repausaturae
|
repausaturo
|
| Akkusativ |
repausaturum
|
repausaturam
|
repausaturum
|
| Ablativ |
repausaturo
|
repausatura
|
repausaturo
|
| Vokativ |
repausature
|
repausatura
|
repausaturum
|
Plural
| Nominativ |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausatura
|
| Genitiv |
repausaturorum
|
repausaturarum
|
repausaturorum
|
| Dativ |
repausaturis
|
repausaturis
|
repausaturis
|
| Akkusativ |
repausaturos
|
repausaturas
|
repausatura
|
| Ablativ |
repausaturis
|
repausaturis
|
repausaturis
|
| Vokativ |
repausaturi
|
repausaturae
|
repausatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
repausatum
|
repausatu
|