Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobo
|
ich verwerfe |
| 2. Person Singular |
reprobas
|
du verwirfst |
| 3. Person Singular |
reprobat
|
er/sie/es verwirft |
| 1. Person Plural |
reprobamus
|
wir verwerfen |
| 2. Person Plural |
reprobatis
|
ihr verwerft |
| 3. Person Plural |
reprobant
|
sie verwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobor
|
ich werde verworfen |
| 2. Person Singular |
reprobaris reprobare
|
du wirst verworfen |
| 3. Person Singular |
reprobatur
|
er/sie/es wird verworfen |
| 1. Person Plural |
reprobamur
|
wir werden verworfen |
| 2. Person Plural |
reprobamini
|
ihr werdet verworfen |
| 3. Person Plural |
reprobantur
|
sie werden verworfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobem
|
ich verwerfe |
| 2. Person Singular |
reprobes
|
du verwerfest |
| 3. Person Singular |
reprobet
|
er/sie/es verwerfe |
| 1. Person Plural |
reprobemus
|
wir verwerfen |
| 2. Person Plural |
reprobetis
|
ihr verwerfet |
| 3. Person Plural |
reprobent
|
sie verwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprober
|
ich werde verworfen |
| 2. Person Singular |
reproberis reprobere
|
du werdest verworfen |
| 3. Person Singular |
reprobetur
|
er/sie/es werde verworfen |
| 1. Person Plural |
reprobemur
|
wir werden verworfen |
| 2. Person Plural |
reprobemini
|
ihr werdet verworfen |
| 3. Person Plural |
reprobentur
|
sie werden verworfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabam
|
ich verwarf |
| 2. Person Singular |
reprobabas
|
du verwarfst |
| 3. Person Singular |
reprobabat
|
er/sie/es verwarf |
| 1. Person Plural |
reprobabamus
|
wir verwarfen |
| 2. Person Plural |
reprobabatis
|
ihr verwarft |
| 3. Person Plural |
reprobabant
|
sie verwarfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabar
|
ich wurde verworfen |
| 2. Person Singular |
reprobabaris reprobabare
|
du wurdest verworfen |
| 3. Person Singular |
reprobabatur
|
er/sie/es wurde verworfen |
| 1. Person Plural |
reprobabamur
|
wir wurden verworfen |
| 2. Person Plural |
reprobabamini
|
ihr wurdet verworfen |
| 3. Person Plural |
reprobabantur
|
sie wurden verworfen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarem
|
ich verwürfe |
| 2. Person Singular |
reprobares
|
du verwürfest |
| 3. Person Singular |
reprobaret
|
er/sie/es verwürfe |
| 1. Person Plural |
reprobaremus
|
wir verwürfen |
| 2. Person Plural |
reprobaretis
|
ihr verwürfet |
| 3. Person Plural |
reprobarent
|
sie verwürfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarer
|
ich würde verworfen |
| 2. Person Singular |
reprobareris reprobarere
|
du würdest verworfen |
| 3. Person Singular |
reprobaretur
|
er/sie/es würde verworfen |
| 1. Person Plural |
reprobaremur
|
wir würden verworfen |
| 2. Person Plural |
reprobaremini
|
ihr würdet verworfen |
| 3. Person Plural |
reprobarentur
|
sie würden verworfen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabo
|
ich werde verwerfen |
| 2. Person Singular |
reprobabis
|
du wirst verwerfen |
| 3. Person Singular |
reprobabit
|
er/sie/es wird verwerfen |
| 1. Person Plural |
reprobabimus
|
wir werden verwerfen |
| 2. Person Plural |
reprobabitis
|
ihr werdet verwerfen |
| 3. Person Plural |
reprobabunt
|
sie werden verwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabor
|
ich werde verworfen werden |
| 2. Person Singular |
reprobaberis reprobabere
|
du wirst verworfen werden |
| 3. Person Singular |
reprobabitur
|
er/sie/es wird verworfen werden |
| 1. Person Plural |
reprobabimur
|
wir werden verworfen werden |
| 2. Person Plural |
reprobabimini
|
ihr werdet verworfen werden |
| 3. Person Plural |
reprobabuntur
|
sie werden verworfen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavi
|
ich habe verworfen |
| 2. Person Singular |
reprobavisti
|
du hast verworfen |
| 3. Person Singular |
reprobavit
|
er/sie/es hat verworfen |
| 1. Person Plural |
reprobavimus
|
wir haben verworfen |
| 2. Person Plural |
reprobavistis
|
ihr habt verworfen |
| 3. Person Plural |
reprobaverunt reprobavere
|
sie haben verworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sum
|
ich bin verworfen worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus es
|
du bist verworfen worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus est
|
er/sie/es ist verworfen worden |
| 1. Person Plural |
reprobati sumus
|
wir sind verworfen worden |
| 2. Person Plural |
reprobati estis
|
ihr seid verworfen worden |
| 3. Person Plural |
reprobati sunt
|
sie sind verworfen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaverim
|
ich habe verworfen |
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
du habest verworfen |
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
er/sie/es habe verworfen |
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
wir haben verworfen |
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
ihr habet verworfen |
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
sie haben verworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sim
|
ich sei verworfen worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus sis
|
du seiest verworfen worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus sit
|
er/sie/es sei verworfen worden |
| 1. Person Plural |
reprobati simus
|
wir seien verworfen worden |
| 2. Person Plural |
reprobati sitis
|
ihr seiet verworfen worden |
| 3. Person Plural |
reprobati sint
|
sie seien verworfen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaveram
|
ich hatte verworfen |
| 2. Person Singular |
reprobaveras
|
du hattest verworfen |
| 3. Person Singular |
reprobaverat
|
er/sie/es hatte verworfen |
| 1. Person Plural |
reprobaveramus
|
wir hatten verworfen |
| 2. Person Plural |
reprobaveratis
|
ihr hattet verworfen |
| 3. Person Plural |
reprobaverant
|
sie hatten verworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus eram
|
ich war verworfen worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus eras
|
du warst verworfen worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus erat
|
er/sie/es war verworfen worden |
| 1. Person Plural |
reprobati eramus
|
wir waren verworfen worden |
| 2. Person Plural |
reprobati eratis
|
ihr wart verworfen worden |
| 3. Person Plural |
reprobati erant
|
sie waren verworfen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavissem
|
ich hätte verworfen |
| 2. Person Singular |
reprobavisses
|
du hättest verworfen |
| 3. Person Singular |
reprobavisset
|
er/sie/es hätte verworfen |
| 1. Person Plural |
reprobavissemus
|
wir hätten verworfen |
| 2. Person Plural |
reprobavissetis
|
ihr hättet verworfen |
| 3. Person Plural |
reprobavissent
|
sie hätten verworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus essem
|
ich wäre verworfen worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus esses
|
du wärest verworfen worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus esset
|
er/sie/es wäre verworfen worden |
| 1. Person Plural |
reprobati essemus
|
wir wären verworfen worden |
| 2. Person Plural |
reprobati essetis
|
ihr wäret verworfen worden |
| 3. Person Plural |
reprobati essent
|
sie wären verworfen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavero
|
ich werde verworfen haben |
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
du wirst verworfen haben |
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
er/sie/es wird verworfen haben |
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
wir werden verworfen haben |
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
ihr werdet verworfen haben |
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
sie werden verworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus ero
|
ich werde verworfen worden sein |
| 2. Person Singular |
reprobatus eris
|
du wirst verworfen worden sein |
| 3. Person Singular |
reprobatus erit
|
er/sie/es wird verworfen worden sein |
| 1. Person Plural |
reprobati erimus
|
wir werden verworfen worden sein |
| 2. Person Plural |
reprobati eritis
|
ihr werdet verworfen worden sein |
| 3. Person Plural |
reprobati erunt
|
sie werden verworfen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobare
|
verwerfen |
| Vorzeitigkeit |
reprobavisse
|
verworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
reprobaturum esse
|
verwerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobari reprobarier
|
verworfen werden |
| Vorzeitigkeit |
reprobatum esse
|
verworfen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reprobatum iri
|
künftig verworfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reproba
|
verwirf! |
| 2. Person Plural |
reprobate
|
verwerft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reprobato
|
| 3. Person Singular |
reprobato
|
| 2. Person Plural |
reprobatote
|
| 3. Person Plural |
reprobanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reprobare
|
das Verwerfen |
| Genitiv |
reprobandi
|
des Verwerfens |
| Dativ |
reprobando
|
dem Verwerfen |
| Akkusativ |
reprobandum
|
das Verwerfen |
| Ablativ |
reprobando
|
durch das Verwerfen |
| Vokativ |
reprobande
|
Verwerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobandus
|
reprobanda
|
reprobandum
|
| Genitiv |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobandi
|
| Dativ |
reprobando
|
reprobandae
|
reprobando
|
| Akkusativ |
reprobandum
|
reprobandam
|
reprobandum
|
| Ablativ |
reprobando
|
reprobanda
|
reprobando
|
| Vokativ |
reprobande
|
reprobanda
|
reprobandum
|
Plural
| Nominativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
| Genitiv |
reprobandorum
|
reprobandarum
|
reprobandorum
|
| Dativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Akkusativ |
reprobandos
|
reprobandas
|
reprobanda
|
| Ablativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Vokativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
| Genitiv |
reprobantis
|
reprobantis
|
reprobantis
|
| Dativ |
reprobanti
|
reprobanti
|
reprobanti
|
| Akkusativ |
reprobantem
|
reprobantem
|
reprobans
|
| Ablativ |
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
| Vokativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
Plural
| Nominativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Genitiv |
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
| Dativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Akkusativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Ablativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Vokativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobatus
|
reprobata
|
reprobatum
|
| Genitiv |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobati
|
| Dativ |
reprobato
|
reprobatae
|
reprobato
|
| Akkusativ |
reprobatum
|
reprobatam
|
reprobatum
|
| Ablativ |
reprobato
|
reprobata
|
reprobato
|
| Vokativ |
reprobate
|
reprobata
|
reprobatum
|
Plural
| Nominativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
| Genitiv |
reprobatorum
|
reprobatarum
|
reprobatorum
|
| Dativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Akkusativ |
reprobatos
|
reprobatas
|
reprobata
|
| Ablativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Vokativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobaturus
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
| Genitiv |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobaturi
|
| Dativ |
reprobaturo
|
reprobaturae
|
reprobaturo
|
| Akkusativ |
reprobaturum
|
reprobaturam
|
reprobaturum
|
| Ablativ |
reprobaturo
|
reprobatura
|
reprobaturo
|
| Vokativ |
reprobature
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
Plural
| Nominativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
| Genitiv |
reprobaturorum
|
reprobaturarum
|
reprobaturorum
|
| Dativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Akkusativ |
reprobaturos
|
reprobaturas
|
reprobatura
|
| Ablativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Vokativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reprobatum
|
reprobatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobo
|
ich erkläre |
| 2. Person Singular |
reprobas
|
du erklärst |
| 3. Person Singular |
reprobat
|
er/sie/es erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobamus
|
wir erklären |
| 2. Person Plural |
reprobatis
|
ihr erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobant
|
sie erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobor
|
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular |
reprobaris reprobare
|
du wirst erklärt |
| 3. Person Singular |
reprobatur
|
er/sie/es wird erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobamur
|
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural |
reprobamini
|
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobantur
|
sie werden erklärt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobem
|
ich erkläre |
| 2. Person Singular |
reprobes
|
du erklärest |
| 3. Person Singular |
reprobet
|
er/sie/es erkläre |
| 1. Person Plural |
reprobemus
|
wir erklären |
| 2. Person Plural |
reprobetis
|
ihr erkläret |
| 3. Person Plural |
reprobent
|
sie erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprober
|
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular |
reproberis reprobere
|
du werdest erklärt |
| 3. Person Singular |
reprobetur
|
er/sie/es werde erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobemur
|
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural |
reprobemini
|
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobentur
|
sie werden erklärt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabam
|
ich erklärte |
| 2. Person Singular |
reprobabas
|
du erklärtest |
| 3. Person Singular |
reprobabat
|
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural |
reprobabamus
|
wir erklärten |
| 2. Person Plural |
reprobabatis
|
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural |
reprobabant
|
sie erklärten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabar
|
ich wurde erklärt |
| 2. Person Singular |
reprobabaris reprobabare
|
du wurdest erklärt |
| 3. Person Singular |
reprobabatur
|
er/sie/es wurde erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobabamur
|
wir wurden erklärt |
| 2. Person Plural |
reprobabamini
|
ihr wurdet erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobabantur
|
sie wurden erklärt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarem
|
ich erklärte |
| 2. Person Singular |
reprobares
|
du erklärtest |
| 3. Person Singular |
reprobaret
|
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural |
reprobaremus
|
wir erklärten |
| 2. Person Plural |
reprobaretis
|
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural |
reprobarent
|
sie erklärten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarer
|
ich würde erklärt |
| 2. Person Singular |
reprobareris reprobarere
|
du würdest erklärt |
| 3. Person Singular |
reprobaretur
|
er/sie/es würde erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobaremur
|
wir würden erklärt |
| 2. Person Plural |
reprobaremini
|
ihr würdet erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobarentur
|
sie würden erklärt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabo
|
ich werde erklären |
| 2. Person Singular |
reprobabis
|
du wirst erklären |
| 3. Person Singular |
reprobabit
|
er/sie/es wird erklären |
| 1. Person Plural |
reprobabimus
|
wir werden erklären |
| 2. Person Plural |
reprobabitis
|
ihr werdet erklären |
| 3. Person Plural |
reprobabunt
|
sie werden erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabor
|
ich werde erklärt werden |
| 2. Person Singular |
reprobaberis reprobabere
|
du wirst erklärt werden |
| 3. Person Singular |
reprobabitur
|
er/sie/es wird erklärt werden |
| 1. Person Plural |
reprobabimur
|
wir werden erklärt werden |
| 2. Person Plural |
reprobabimini
|
ihr werdet erklärt werden |
| 3. Person Plural |
reprobabuntur
|
sie werden erklärt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavi
|
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular |
reprobavisti
|
du hast erklärt |
| 3. Person Singular |
reprobavit
|
er/sie/es hat erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobavimus
|
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural |
reprobavistis
|
ihr habt erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobaverunt reprobavere
|
sie haben erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sum
|
ich bin erklärt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus es
|
du bist erklärt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus est
|
er/sie/es ist erklärt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati sumus
|
wir sind erklärt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati estis
|
ihr seid erklärt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati sunt
|
sie sind erklärt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaverim
|
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
du habest erklärt |
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
er/sie/es habe erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
ihr habet erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
sie haben erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sim
|
ich sei erklärt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus sis
|
du seiest erklärt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus sit
|
er/sie/es sei erklärt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati simus
|
wir seien erklärt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati sitis
|
ihr seiet erklärt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati sint
|
sie seien erklärt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaveram
|
ich hatte erklärt |
| 2. Person Singular |
reprobaveras
|
du hattest erklärt |
| 3. Person Singular |
reprobaverat
|
er/sie/es hatte erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobaveramus
|
wir hatten erklärt |
| 2. Person Plural |
reprobaveratis
|
ihr hattet erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobaverant
|
sie hatten erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus eram
|
ich war erklärt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus eras
|
du warst erklärt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus erat
|
er/sie/es war erklärt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati eramus
|
wir waren erklärt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati eratis
|
ihr wart erklärt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati erant
|
sie waren erklärt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavissem
|
ich hätte erklärt |
| 2. Person Singular |
reprobavisses
|
du hättest erklärt |
| 3. Person Singular |
reprobavisset
|
er/sie/es hätte erklärt |
| 1. Person Plural |
reprobavissemus
|
wir hätten erklärt |
| 2. Person Plural |
reprobavissetis
|
ihr hättet erklärt |
| 3. Person Plural |
reprobavissent
|
sie hätten erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus essem
|
ich wäre erklärt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus esses
|
du wärest erklärt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus esset
|
er/sie/es wäre erklärt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati essemus
|
wir wären erklärt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati essetis
|
ihr wäret erklärt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati essent
|
sie wären erklärt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavero
|
ich werde erklärt haben |
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
du wirst erklärt haben |
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
er/sie/es wird erklärt haben |
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
wir werden erklärt haben |
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
ihr werdet erklärt haben |
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
sie werden erklärt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus ero
|
ich werde erklärt worden sein |
| 2. Person Singular |
reprobatus eris
|
du wirst erklärt worden sein |
| 3. Person Singular |
reprobatus erit
|
er/sie/es wird erklärt worden sein |
| 1. Person Plural |
reprobati erimus
|
wir werden erklärt worden sein |
| 2. Person Plural |
reprobati eritis
|
ihr werdet erklärt worden sein |
| 3. Person Plural |
reprobati erunt
|
sie werden erklärt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobare
|
erklären |
| Vorzeitigkeit |
reprobavisse
|
erklärt haben |
| Nachzeitigkeit |
reprobaturum esse
|
erklären werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobari reprobarier
|
erklärt werden |
| Vorzeitigkeit |
reprobatum esse
|
erklärt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reprobatum iri
|
künftig erklärt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reproba
|
erkläre; erklär! |
| 2. Person Plural |
reprobate
|
erklärt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reprobato
|
| 3. Person Singular |
reprobato
|
| 2. Person Plural |
reprobatote
|
| 3. Person Plural |
reprobanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reprobare
|
das Erklären |
| Genitiv |
reprobandi
|
des Erklärens |
| Dativ |
reprobando
|
dem Erklären |
| Akkusativ |
reprobandum
|
das Erklären |
| Ablativ |
reprobando
|
durch das Erklären |
| Vokativ |
reprobande
|
Erklären! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobandus
|
reprobanda
|
reprobandum
|
| Genitiv |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobandi
|
| Dativ |
reprobando
|
reprobandae
|
reprobando
|
| Akkusativ |
reprobandum
|
reprobandam
|
reprobandum
|
| Ablativ |
reprobando
|
reprobanda
|
reprobando
|
| Vokativ |
reprobande
|
reprobanda
|
reprobandum
|
Plural
| Nominativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
| Genitiv |
reprobandorum
|
reprobandarum
|
reprobandorum
|
| Dativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Akkusativ |
reprobandos
|
reprobandas
|
reprobanda
|
| Ablativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Vokativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
| Genitiv |
reprobantis
|
reprobantis
|
reprobantis
|
| Dativ |
reprobanti
|
reprobanti
|
reprobanti
|
| Akkusativ |
reprobantem
|
reprobantem
|
reprobans
|
| Ablativ |
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
| Vokativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
Plural
| Nominativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Genitiv |
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
| Dativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Akkusativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Ablativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Vokativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobatus
|
reprobata
|
reprobatum
|
| Genitiv |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobati
|
| Dativ |
reprobato
|
reprobatae
|
reprobato
|
| Akkusativ |
reprobatum
|
reprobatam
|
reprobatum
|
| Ablativ |
reprobato
|
reprobata
|
reprobato
|
| Vokativ |
reprobate
|
reprobata
|
reprobatum
|
Plural
| Nominativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
| Genitiv |
reprobatorum
|
reprobatarum
|
reprobatorum
|
| Dativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Akkusativ |
reprobatos
|
reprobatas
|
reprobata
|
| Ablativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Vokativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobaturus
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
| Genitiv |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobaturi
|
| Dativ |
reprobaturo
|
reprobaturae
|
reprobaturo
|
| Akkusativ |
reprobaturum
|
reprobaturam
|
reprobaturum
|
| Ablativ |
reprobaturo
|
reprobatura
|
reprobaturo
|
| Vokativ |
reprobature
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
Plural
| Nominativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
| Genitiv |
reprobaturorum
|
reprobaturarum
|
reprobaturorum
|
| Dativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Akkusativ |
reprobaturos
|
reprobaturas
|
reprobatura
|
| Ablativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Vokativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reprobatum
|
reprobatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobo
|
|
| 2. Person Singular |
reprobas
|
|
| 3. Person Singular |
reprobat
|
|
| 1. Person Plural |
reprobamus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobatis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobor
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaris reprobare
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobamur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobamini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobem
|
|
| 2. Person Singular |
reprobes
|
|
| 3. Person Singular |
reprobet
|
|
| 1. Person Plural |
reprobemus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobetis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprober
|
|
| 2. Person Singular |
reproberis reprobere
|
|
| 3. Person Singular |
reprobetur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobemur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobemini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabam
|
|
| 2. Person Singular |
reprobabas
|
|
| 3. Person Singular |
reprobabat
|
|
| 1. Person Plural |
reprobabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabar
|
|
| 2. Person Singular |
reprobabaris reprobabare
|
|
| 3. Person Singular |
reprobabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarem
|
|
| 2. Person Singular |
reprobares
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaret
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarer
|
|
| 2. Person Singular |
reprobareris reprobarere
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabo
|
|
| 2. Person Singular |
reprobabis
|
|
| 3. Person Singular |
reprobabit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabor
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaberis reprobabere
|
|
| 3. Person Singular |
reprobabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavi
|
|
| 2. Person Singular |
reprobavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reprobavit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobaverunt reprobavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reprobavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reprobavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reprobavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavero
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reprobavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reprobaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobari reprobarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reprobatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reprobatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reproba
|
! |
| 2. Person Plural |
reprobate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reprobato
|
| 3. Person Singular |
reprobato
|
| 2. Person Plural |
reprobatote
|
| 3. Person Plural |
reprobanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reprobare
|
|
| Genitiv |
reprobandi
|
|
| Dativ |
reprobando
|
|
| Akkusativ |
reprobandum
|
|
| Ablativ |
reprobando
|
|
| Vokativ |
reprobande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobandus
|
reprobanda
|
reprobandum
|
| Genitiv |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobandi
|
| Dativ |
reprobando
|
reprobandae
|
reprobando
|
| Akkusativ |
reprobandum
|
reprobandam
|
reprobandum
|
| Ablativ |
reprobando
|
reprobanda
|
reprobando
|
| Vokativ |
reprobande
|
reprobanda
|
reprobandum
|
Plural
| Nominativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
| Genitiv |
reprobandorum
|
reprobandarum
|
reprobandorum
|
| Dativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Akkusativ |
reprobandos
|
reprobandas
|
reprobanda
|
| Ablativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Vokativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
| Genitiv |
reprobantis
|
reprobantis
|
reprobantis
|
| Dativ |
reprobanti
|
reprobanti
|
reprobanti
|
| Akkusativ |
reprobantem
|
reprobantem
|
reprobans
|
| Ablativ |
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
| Vokativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
Plural
| Nominativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Genitiv |
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
| Dativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Akkusativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Ablativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Vokativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobatus
|
reprobata
|
reprobatum
|
| Genitiv |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobati
|
| Dativ |
reprobato
|
reprobatae
|
reprobato
|
| Akkusativ |
reprobatum
|
reprobatam
|
reprobatum
|
| Ablativ |
reprobato
|
reprobata
|
reprobato
|
| Vokativ |
reprobate
|
reprobata
|
reprobatum
|
Plural
| Nominativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
| Genitiv |
reprobatorum
|
reprobatarum
|
reprobatorum
|
| Dativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Akkusativ |
reprobatos
|
reprobatas
|
reprobata
|
| Ablativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Vokativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobaturus
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
| Genitiv |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobaturi
|
| Dativ |
reprobaturo
|
reprobaturae
|
reprobaturo
|
| Akkusativ |
reprobaturum
|
reprobaturam
|
reprobaturum
|
| Ablativ |
reprobaturo
|
reprobatura
|
reprobaturo
|
| Vokativ |
reprobature
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
Plural
| Nominativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
| Genitiv |
reprobaturorum
|
reprobaturarum
|
reprobaturorum
|
| Dativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Akkusativ |
reprobaturos
|
reprobaturas
|
reprobatura
|
| Ablativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Vokativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reprobatum
|
reprobatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobo
|
|
| 2. Person Singular |
reprobas
|
|
| 3. Person Singular |
reprobat
|
|
| 1. Person Plural |
reprobamus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobatis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobor
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaris reprobare
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobamur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobamini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobem
|
|
| 2. Person Singular |
reprobes
|
|
| 3. Person Singular |
reprobet
|
|
| 1. Person Plural |
reprobemus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobetis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprober
|
|
| 2. Person Singular |
reproberis reprobere
|
|
| 3. Person Singular |
reprobetur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobemur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobemini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabam
|
|
| 2. Person Singular |
reprobabas
|
|
| 3. Person Singular |
reprobabat
|
|
| 1. Person Plural |
reprobabamus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobabatis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabar
|
|
| 2. Person Singular |
reprobabaris reprobabare
|
|
| 3. Person Singular |
reprobabatur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobabamur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobabamini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarem
|
|
| 2. Person Singular |
reprobares
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaret
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaremus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaretis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarer
|
|
| 2. Person Singular |
reprobareris reprobarere
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaretur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaremur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaremini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabo
|
|
| 2. Person Singular |
reprobabis
|
|
| 3. Person Singular |
reprobabit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobabimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobabitis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabor
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaberis reprobabere
|
|
| 3. Person Singular |
reprobabitur
|
|
| 1. Person Plural |
reprobabimur
|
|
| 2. Person Plural |
reprobabimini
|
|
| 3. Person Plural |
reprobabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavi
|
|
| 2. Person Singular |
reprobavisti
|
|
| 3. Person Singular |
reprobavit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobavimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobavistis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobaverunt reprobavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus es
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus est
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati estis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaverim
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati simus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaveram
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaveras
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaverat
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavissem
|
|
| 2. Person Singular |
reprobavisses
|
|
| 3. Person Singular |
reprobavisset
|
|
| 1. Person Plural |
reprobavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavero
|
|
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
|
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
reprobatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
reprobatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
reprobati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
reprobati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
reprobati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobare
|
|
| Vorzeitigkeit |
reprobavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reprobaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobari reprobarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
reprobatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
reprobatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reproba
|
! |
| 2. Person Plural |
reprobate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reprobato
|
| 3. Person Singular |
reprobato
|
| 2. Person Plural |
reprobatote
|
| 3. Person Plural |
reprobanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reprobare
|
|
| Genitiv |
reprobandi
|
|
| Dativ |
reprobando
|
|
| Akkusativ |
reprobandum
|
|
| Ablativ |
reprobando
|
|
| Vokativ |
reprobande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobandus
|
reprobanda
|
reprobandum
|
| Genitiv |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobandi
|
| Dativ |
reprobando
|
reprobandae
|
reprobando
|
| Akkusativ |
reprobandum
|
reprobandam
|
reprobandum
|
| Ablativ |
reprobando
|
reprobanda
|
reprobando
|
| Vokativ |
reprobande
|
reprobanda
|
reprobandum
|
Plural
| Nominativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
| Genitiv |
reprobandorum
|
reprobandarum
|
reprobandorum
|
| Dativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Akkusativ |
reprobandos
|
reprobandas
|
reprobanda
|
| Ablativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Vokativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
| Genitiv |
reprobantis
|
reprobantis
|
reprobantis
|
| Dativ |
reprobanti
|
reprobanti
|
reprobanti
|
| Akkusativ |
reprobantem
|
reprobantem
|
reprobans
|
| Ablativ |
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
| Vokativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
Plural
| Nominativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Genitiv |
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
| Dativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Akkusativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Ablativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Vokativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobatus
|
reprobata
|
reprobatum
|
| Genitiv |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobati
|
| Dativ |
reprobato
|
reprobatae
|
reprobato
|
| Akkusativ |
reprobatum
|
reprobatam
|
reprobatum
|
| Ablativ |
reprobato
|
reprobata
|
reprobato
|
| Vokativ |
reprobate
|
reprobata
|
reprobatum
|
Plural
| Nominativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
| Genitiv |
reprobatorum
|
reprobatarum
|
reprobatorum
|
| Dativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Akkusativ |
reprobatos
|
reprobatas
|
reprobata
|
| Ablativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Vokativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobaturus
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
| Genitiv |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobaturi
|
| Dativ |
reprobaturo
|
reprobaturae
|
reprobaturo
|
| Akkusativ |
reprobaturum
|
reprobaturam
|
reprobaturum
|
| Ablativ |
reprobaturo
|
reprobatura
|
reprobaturo
|
| Vokativ |
reprobature
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
Plural
| Nominativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
| Genitiv |
reprobaturorum
|
reprobaturarum
|
reprobaturorum
|
| Dativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Akkusativ |
reprobaturos
|
reprobaturas
|
reprobatura
|
| Ablativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Vokativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reprobatum
|
reprobatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobo
|
ich missbillige |
| 2. Person Singular |
reprobas
|
du missbilligst |
| 3. Person Singular |
reprobat
|
er/sie/es missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobamus
|
wir missbilligen |
| 2. Person Plural |
reprobatis
|
ihr missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobant
|
sie missbilligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobor
|
ich werde missbilligt |
| 2. Person Singular |
reprobaris reprobare
|
du wirst missbilligt |
| 3. Person Singular |
reprobatur
|
er/sie/es wird missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobamur
|
wir werden missbilligt |
| 2. Person Plural |
reprobamini
|
ihr werdet missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobantur
|
sie werden missbilligt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobem
|
ich missbillige |
| 2. Person Singular |
reprobes
|
du missbilligest |
| 3. Person Singular |
reprobet
|
er/sie/es missbillige |
| 1. Person Plural |
reprobemus
|
wir missbilligen |
| 2. Person Plural |
reprobetis
|
ihr missbilliget |
| 3. Person Plural |
reprobent
|
sie missbilligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprober
|
ich werde missbilligt |
| 2. Person Singular |
reproberis reprobere
|
du werdest missbilligt |
| 3. Person Singular |
reprobetur
|
er/sie/es werde missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobemur
|
wir werden missbilligt |
| 2. Person Plural |
reprobemini
|
ihr werdet missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobentur
|
sie werden missbilligt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabam
|
ich missbilligte |
| 2. Person Singular |
reprobabas
|
du missbilligtest |
| 3. Person Singular |
reprobabat
|
er/sie/es missbilligte |
| 1. Person Plural |
reprobabamus
|
wir missbilligten |
| 2. Person Plural |
reprobabatis
|
ihr missbilligtet |
| 3. Person Plural |
reprobabant
|
sie missbilligten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabar
|
ich wurde missbilligt |
| 2. Person Singular |
reprobabaris reprobabare
|
du wurdest missbilligt |
| 3. Person Singular |
reprobabatur
|
er/sie/es wurde missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobabamur
|
wir wurden missbilligt |
| 2. Person Plural |
reprobabamini
|
ihr wurdet missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobabantur
|
sie wurden missbilligt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarem
|
ich missbilligte |
| 2. Person Singular |
reprobares
|
du missbilligtest |
| 3. Person Singular |
reprobaret
|
er/sie/es missbilligte |
| 1. Person Plural |
reprobaremus
|
wir missbilligten |
| 2. Person Plural |
reprobaretis
|
ihr missbilligtet |
| 3. Person Plural |
reprobarent
|
sie missbilligten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarer
|
ich würde missbilligt |
| 2. Person Singular |
reprobareris reprobarere
|
du würdest missbilligt |
| 3. Person Singular |
reprobaretur
|
er/sie/es würde missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobaremur
|
wir würden missbilligt |
| 2. Person Plural |
reprobaremini
|
ihr würdet missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobarentur
|
sie würden missbilligt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabo
|
ich werde missbilligen |
| 2. Person Singular |
reprobabis
|
du wirst missbilligen |
| 3. Person Singular |
reprobabit
|
er/sie/es wird missbilligen |
| 1. Person Plural |
reprobabimus
|
wir werden missbilligen |
| 2. Person Plural |
reprobabitis
|
ihr werdet missbilligen |
| 3. Person Plural |
reprobabunt
|
sie werden missbilligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabor
|
ich werde missbilligt werden |
| 2. Person Singular |
reprobaberis reprobabere
|
du wirst missbilligt werden |
| 3. Person Singular |
reprobabitur
|
er/sie/es wird missbilligt werden |
| 1. Person Plural |
reprobabimur
|
wir werden missbilligt werden |
| 2. Person Plural |
reprobabimini
|
ihr werdet missbilligt werden |
| 3. Person Plural |
reprobabuntur
|
sie werden missbilligt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavi
|
ich habe missbilligt |
| 2. Person Singular |
reprobavisti
|
du hast missbilligt |
| 3. Person Singular |
reprobavit
|
er/sie/es hat missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobavimus
|
wir haben missbilligt |
| 2. Person Plural |
reprobavistis
|
ihr habt missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobaverunt reprobavere
|
sie haben missbilligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sum
|
ich bin missbilligt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus es
|
du bist missbilligt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus est
|
er/sie/es ist missbilligt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati sumus
|
wir sind missbilligt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati estis
|
ihr seid missbilligt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati sunt
|
sie sind missbilligt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaverim
|
ich habe missbilligt |
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
du habest missbilligt |
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
er/sie/es habe missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
wir haben missbilligt |
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
ihr habet missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
sie haben missbilligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sim
|
ich sei missbilligt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus sis
|
du seiest missbilligt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus sit
|
er/sie/es sei missbilligt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati simus
|
wir seien missbilligt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati sitis
|
ihr seiet missbilligt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati sint
|
sie seien missbilligt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaveram
|
ich hatte missbilligt |
| 2. Person Singular |
reprobaveras
|
du hattest missbilligt |
| 3. Person Singular |
reprobaverat
|
er/sie/es hatte missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobaveramus
|
wir hatten missbilligt |
| 2. Person Plural |
reprobaveratis
|
ihr hattet missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobaverant
|
sie hatten missbilligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus eram
|
ich war missbilligt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus eras
|
du warst missbilligt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus erat
|
er/sie/es war missbilligt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati eramus
|
wir waren missbilligt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati eratis
|
ihr wart missbilligt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati erant
|
sie waren missbilligt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavissem
|
ich hätte missbilligt |
| 2. Person Singular |
reprobavisses
|
du hättest missbilligt |
| 3. Person Singular |
reprobavisset
|
er/sie/es hätte missbilligt |
| 1. Person Plural |
reprobavissemus
|
wir hätten missbilligt |
| 2. Person Plural |
reprobavissetis
|
ihr hättet missbilligt |
| 3. Person Plural |
reprobavissent
|
sie hätten missbilligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus essem
|
ich wäre missbilligt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus esses
|
du wärest missbilligt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus esset
|
er/sie/es wäre missbilligt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati essemus
|
wir wären missbilligt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati essetis
|
ihr wäret missbilligt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati essent
|
sie wären missbilligt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavero
|
ich werde missbilligt haben |
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
du wirst missbilligt haben |
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
er/sie/es wird missbilligt haben |
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
wir werden missbilligt haben |
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
ihr werdet missbilligt haben |
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
sie werden missbilligt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus ero
|
ich werde missbilligt worden sein |
| 2. Person Singular |
reprobatus eris
|
du wirst missbilligt worden sein |
| 3. Person Singular |
reprobatus erit
|
er/sie/es wird missbilligt worden sein |
| 1. Person Plural |
reprobati erimus
|
wir werden missbilligt worden sein |
| 2. Person Plural |
reprobati eritis
|
ihr werdet missbilligt worden sein |
| 3. Person Plural |
reprobati erunt
|
sie werden missbilligt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobare
|
missbilligen |
| Vorzeitigkeit |
reprobavisse
|
missbilligt haben |
| Nachzeitigkeit |
reprobaturum esse
|
missbilligen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobari reprobarier
|
missbilligt werden |
| Vorzeitigkeit |
reprobatum esse
|
missbilligt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reprobatum iri
|
künftig missbilligt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reproba
|
missbillige; missbillig! |
| 2. Person Plural |
reprobate
|
missbilligt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reprobato
|
| 3. Person Singular |
reprobato
|
| 2. Person Plural |
reprobatote
|
| 3. Person Plural |
reprobanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reprobare
|
das Missbilligen |
| Genitiv |
reprobandi
|
des Missbilligens |
| Dativ |
reprobando
|
dem Missbilligen |
| Akkusativ |
reprobandum
|
das Missbilligen |
| Ablativ |
reprobando
|
durch das Missbilligen |
| Vokativ |
reprobande
|
Missbilligen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobandus
|
reprobanda
|
reprobandum
|
| Genitiv |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobandi
|
| Dativ |
reprobando
|
reprobandae
|
reprobando
|
| Akkusativ |
reprobandum
|
reprobandam
|
reprobandum
|
| Ablativ |
reprobando
|
reprobanda
|
reprobando
|
| Vokativ |
reprobande
|
reprobanda
|
reprobandum
|
Plural
| Nominativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
| Genitiv |
reprobandorum
|
reprobandarum
|
reprobandorum
|
| Dativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Akkusativ |
reprobandos
|
reprobandas
|
reprobanda
|
| Ablativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Vokativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
| Genitiv |
reprobantis
|
reprobantis
|
reprobantis
|
| Dativ |
reprobanti
|
reprobanti
|
reprobanti
|
| Akkusativ |
reprobantem
|
reprobantem
|
reprobans
|
| Ablativ |
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
| Vokativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
Plural
| Nominativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Genitiv |
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
| Dativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Akkusativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Ablativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Vokativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobatus
|
reprobata
|
reprobatum
|
| Genitiv |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobati
|
| Dativ |
reprobato
|
reprobatae
|
reprobato
|
| Akkusativ |
reprobatum
|
reprobatam
|
reprobatum
|
| Ablativ |
reprobato
|
reprobata
|
reprobato
|
| Vokativ |
reprobate
|
reprobata
|
reprobatum
|
Plural
| Nominativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
| Genitiv |
reprobatorum
|
reprobatarum
|
reprobatorum
|
| Dativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Akkusativ |
reprobatos
|
reprobatas
|
reprobata
|
| Ablativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Vokativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobaturus
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
| Genitiv |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobaturi
|
| Dativ |
reprobaturo
|
reprobaturae
|
reprobaturo
|
| Akkusativ |
reprobaturum
|
reprobaturam
|
reprobaturum
|
| Ablativ |
reprobaturo
|
reprobatura
|
reprobaturo
|
| Vokativ |
reprobature
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
Plural
| Nominativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
| Genitiv |
reprobaturorum
|
reprobaturarum
|
reprobaturorum
|
| Dativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Akkusativ |
reprobaturos
|
reprobaturas
|
reprobatura
|
| Ablativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Vokativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reprobatum
|
reprobatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobo
|
ich verurteile |
| 2. Person Singular |
reprobas
|
du verurteilst |
| 3. Person Singular |
reprobat
|
er/sie/es verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobamus
|
wir verurteilen |
| 2. Person Plural |
reprobatis
|
ihr verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobant
|
sie verurteilen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobor
|
ich werde verurteilt |
| 2. Person Singular |
reprobaris reprobare
|
du wirst verurteilt |
| 3. Person Singular |
reprobatur
|
er/sie/es wird verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobamur
|
wir werden verurteilt |
| 2. Person Plural |
reprobamini
|
ihr werdet verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobantur
|
sie werden verurteilt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobem
|
ich verurteile |
| 2. Person Singular |
reprobes
|
du verurteilest |
| 3. Person Singular |
reprobet
|
er/sie/es verurteile |
| 1. Person Plural |
reprobemus
|
wir verurteilen |
| 2. Person Plural |
reprobetis
|
ihr verurteilet |
| 3. Person Plural |
reprobent
|
sie verurteilen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprober
|
ich werde verurteilt |
| 2. Person Singular |
reproberis reprobere
|
du werdest verurteilt |
| 3. Person Singular |
reprobetur
|
er/sie/es werde verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobemur
|
wir werden verurteilt |
| 2. Person Plural |
reprobemini
|
ihr werdet verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobentur
|
sie werden verurteilt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabam
|
ich verurteilte |
| 2. Person Singular |
reprobabas
|
du verurteiltest |
| 3. Person Singular |
reprobabat
|
er/sie/es verurteilte |
| 1. Person Plural |
reprobabamus
|
wir verurteilten |
| 2. Person Plural |
reprobabatis
|
ihr verurteiltet |
| 3. Person Plural |
reprobabant
|
sie verurteilten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabar
|
ich wurde verurteilt |
| 2. Person Singular |
reprobabaris reprobabare
|
du wurdest verurteilt |
| 3. Person Singular |
reprobabatur
|
er/sie/es wurde verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobabamur
|
wir wurden verurteilt |
| 2. Person Plural |
reprobabamini
|
ihr wurdet verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobabantur
|
sie wurden verurteilt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarem
|
ich verurteilte |
| 2. Person Singular |
reprobares
|
du verurteiltest |
| 3. Person Singular |
reprobaret
|
er/sie/es verurteilte |
| 1. Person Plural |
reprobaremus
|
wir verurteilten |
| 2. Person Plural |
reprobaretis
|
ihr verurteiltet |
| 3. Person Plural |
reprobarent
|
sie verurteilten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobarer
|
ich würde verurteilt |
| 2. Person Singular |
reprobareris reprobarere
|
du würdest verurteilt |
| 3. Person Singular |
reprobaretur
|
er/sie/es würde verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobaremur
|
wir würden verurteilt |
| 2. Person Plural |
reprobaremini
|
ihr würdet verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobarentur
|
sie würden verurteilt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabo
|
ich werde verurteilen |
| 2. Person Singular |
reprobabis
|
du wirst verurteilen |
| 3. Person Singular |
reprobabit
|
er/sie/es wird verurteilen |
| 1. Person Plural |
reprobabimus
|
wir werden verurteilen |
| 2. Person Plural |
reprobabitis
|
ihr werdet verurteilen |
| 3. Person Plural |
reprobabunt
|
sie werden verurteilen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobabor
|
ich werde verurteilt werden |
| 2. Person Singular |
reprobaberis reprobabere
|
du wirst verurteilt werden |
| 3. Person Singular |
reprobabitur
|
er/sie/es wird verurteilt werden |
| 1. Person Plural |
reprobabimur
|
wir werden verurteilt werden |
| 2. Person Plural |
reprobabimini
|
ihr werdet verurteilt werden |
| 3. Person Plural |
reprobabuntur
|
sie werden verurteilt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavi
|
ich habe verurteilt |
| 2. Person Singular |
reprobavisti
|
du hast verurteilt |
| 3. Person Singular |
reprobavit
|
er/sie/es hat verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobavimus
|
wir haben verurteilt |
| 2. Person Plural |
reprobavistis
|
ihr habt verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobaverunt reprobavere
|
sie haben verurteilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sum
|
ich bin verurteilt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus es
|
du bist verurteilt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus est
|
er/sie/es ist verurteilt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati sumus
|
wir sind verurteilt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati estis
|
ihr seid verurteilt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati sunt
|
sie sind verurteilt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaverim
|
ich habe verurteilt |
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
du habest verurteilt |
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
er/sie/es habe verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
wir haben verurteilt |
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
ihr habet verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
sie haben verurteilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus sim
|
ich sei verurteilt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus sis
|
du seiest verurteilt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus sit
|
er/sie/es sei verurteilt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati simus
|
wir seien verurteilt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati sitis
|
ihr seiet verurteilt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati sint
|
sie seien verurteilt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobaveram
|
ich hatte verurteilt |
| 2. Person Singular |
reprobaveras
|
du hattest verurteilt |
| 3. Person Singular |
reprobaverat
|
er/sie/es hatte verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobaveramus
|
wir hatten verurteilt |
| 2. Person Plural |
reprobaveratis
|
ihr hattet verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobaverant
|
sie hatten verurteilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus eram
|
ich war verurteilt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus eras
|
du warst verurteilt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus erat
|
er/sie/es war verurteilt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati eramus
|
wir waren verurteilt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati eratis
|
ihr wart verurteilt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati erant
|
sie waren verurteilt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavissem
|
ich hätte verurteilt |
| 2. Person Singular |
reprobavisses
|
du hättest verurteilt |
| 3. Person Singular |
reprobavisset
|
er/sie/es hätte verurteilt |
| 1. Person Plural |
reprobavissemus
|
wir hätten verurteilt |
| 2. Person Plural |
reprobavissetis
|
ihr hättet verurteilt |
| 3. Person Plural |
reprobavissent
|
sie hätten verurteilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus essem
|
ich wäre verurteilt worden |
| 2. Person Singular |
reprobatus esses
|
du wärest verurteilt worden |
| 3. Person Singular |
reprobatus esset
|
er/sie/es wäre verurteilt worden |
| 1. Person Plural |
reprobati essemus
|
wir wären verurteilt worden |
| 2. Person Plural |
reprobati essetis
|
ihr wäret verurteilt worden |
| 3. Person Plural |
reprobati essent
|
sie wären verurteilt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobavero
|
ich werde verurteilt haben |
| 2. Person Singular |
reprobaveris
|
du wirst verurteilt haben |
| 3. Person Singular |
reprobaverit
|
er/sie/es wird verurteilt haben |
| 1. Person Plural |
reprobaverimus
|
wir werden verurteilt haben |
| 2. Person Plural |
reprobaveritis
|
ihr werdet verurteilt haben |
| 3. Person Plural |
reprobaverint
|
sie werden verurteilt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
reprobatus ero
|
ich werde verurteilt worden sein |
| 2. Person Singular |
reprobatus eris
|
du wirst verurteilt worden sein |
| 3. Person Singular |
reprobatus erit
|
er/sie/es wird verurteilt worden sein |
| 1. Person Plural |
reprobati erimus
|
wir werden verurteilt worden sein |
| 2. Person Plural |
reprobati eritis
|
ihr werdet verurteilt worden sein |
| 3. Person Plural |
reprobati erunt
|
sie werden verurteilt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobare
|
verurteilen |
| Vorzeitigkeit |
reprobavisse
|
verurteilt haben |
| Nachzeitigkeit |
reprobaturum esse
|
verurteilen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
reprobari reprobarier
|
verurteilt werden |
| Vorzeitigkeit |
reprobatum esse
|
verurteilt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
reprobatum iri
|
künftig verurteilt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
reproba
|
verurteile; verurteil! |
| 2. Person Plural |
reprobate
|
verurteilt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
reprobato
|
| 3. Person Singular |
reprobato
|
| 2. Person Plural |
reprobatote
|
| 3. Person Plural |
reprobanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
reprobare
|
das Verurteilen |
| Genitiv |
reprobandi
|
des Verurteilens |
| Dativ |
reprobando
|
dem Verurteilen |
| Akkusativ |
reprobandum
|
das Verurteilen |
| Ablativ |
reprobando
|
durch das Verurteilen |
| Vokativ |
reprobande
|
Verurteilen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobandus
|
reprobanda
|
reprobandum
|
| Genitiv |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobandi
|
| Dativ |
reprobando
|
reprobandae
|
reprobando
|
| Akkusativ |
reprobandum
|
reprobandam
|
reprobandum
|
| Ablativ |
reprobando
|
reprobanda
|
reprobando
|
| Vokativ |
reprobande
|
reprobanda
|
reprobandum
|
Plural
| Nominativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
| Genitiv |
reprobandorum
|
reprobandarum
|
reprobandorum
|
| Dativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Akkusativ |
reprobandos
|
reprobandas
|
reprobanda
|
| Ablativ |
reprobandis
|
reprobandis
|
reprobandis
|
| Vokativ |
reprobandi
|
reprobandae
|
reprobanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
| Genitiv |
reprobantis
|
reprobantis
|
reprobantis
|
| Dativ |
reprobanti
|
reprobanti
|
reprobanti
|
| Akkusativ |
reprobantem
|
reprobantem
|
reprobans
|
| Ablativ |
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
reprobanti reprobante
|
| Vokativ |
reprobans
|
reprobans
|
reprobans
|
Plural
| Nominativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Genitiv |
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
reprobantium reprobantum
|
| Dativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Akkusativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
| Ablativ |
reprobantibus
|
reprobantibus
|
reprobantibus
|
| Vokativ |
reprobantes
|
reprobantes
|
reprobantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobatus
|
reprobata
|
reprobatum
|
| Genitiv |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobati
|
| Dativ |
reprobato
|
reprobatae
|
reprobato
|
| Akkusativ |
reprobatum
|
reprobatam
|
reprobatum
|
| Ablativ |
reprobato
|
reprobata
|
reprobato
|
| Vokativ |
reprobate
|
reprobata
|
reprobatum
|
Plural
| Nominativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
| Genitiv |
reprobatorum
|
reprobatarum
|
reprobatorum
|
| Dativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Akkusativ |
reprobatos
|
reprobatas
|
reprobata
|
| Ablativ |
reprobatis
|
reprobatis
|
reprobatis
|
| Vokativ |
reprobati
|
reprobatae
|
reprobata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
reprobaturus
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
| Genitiv |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobaturi
|
| Dativ |
reprobaturo
|
reprobaturae
|
reprobaturo
|
| Akkusativ |
reprobaturum
|
reprobaturam
|
reprobaturum
|
| Ablativ |
reprobaturo
|
reprobatura
|
reprobaturo
|
| Vokativ |
reprobature
|
reprobatura
|
reprobaturum
|
Plural
| Nominativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
| Genitiv |
reprobaturorum
|
reprobaturarum
|
reprobaturorum
|
| Dativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Akkusativ |
reprobaturos
|
reprobaturas
|
reprobatura
|
| Ablativ |
reprobaturis
|
reprobaturis
|
reprobaturis
|
| Vokativ |
reprobaturi
|
reprobaturae
|
reprobatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
reprobatum
|
reprobatu
|