widersprechen
dagegenstreiten
entgegensein
stehen
unvereinbar sein mit
widersetzen
Widerstand leisten usw
widerstehen
widerstreben
zurückschlagen, sich widersetzen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
ich widerspreche
2. Person Singular
repugnas
du widersprichst
3. Person Singular
repugnat
er/sie/es widerspricht
1. Person Plural
repugnamus
wir widersprechen
2. Person Plural
repugnatis
ihr widersprecht
3. Person Plural
repugnant
sie widersprechen
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
ich widerspreche
2. Person Singular
repugnes
du widersprechest
3. Person Singular
repugnet
er/sie/es widerspreche
1. Person Plural
repugnemus
wir widersprechen
2. Person Plural
repugnetis
ihr widersprechet
3. Person Plural
repugnent
sie widersprechen
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
ich widersprach
2. Person Singular
repugnabas
du widersprachst
3. Person Singular
repugnabat
er/sie/es widersprach
1. Person Plural
repugnabamus
wir widersprachen
2. Person Plural
repugnabatis
ihr widerspracht
3. Person Plural
repugnabant
sie widersprachen
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
ich widerspräche
2. Person Singular
repugnares
du widersprächest
3. Person Singular
repugnaret
er/sie/es widerspräche
1. Person Plural
repugnaremus
wir widersprächen
2. Person Plural
repugnaretis
ihr widersprächet
3. Person Plural
repugnarent
sie widersprächen
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
ich werde widersprechen
2. Person Singular
repugnabis
du wirst widersprechen
3. Person Singular
repugnabit
er/sie/es wird widersprechen
1. Person Plural
repugnabimus
wir werden widersprechen
2. Person Plural
repugnabitis
ihr werdet widersprechen
3. Person Plural
repugnabunt
sie werden widersprechen
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
ich habe widersprochen
2. Person Singular
repugnavisti
du hast widersprochen
3. Person Singular
repugnavit
er/sie/es hat widersprochen
1. Person Plural
repugnavimus
wir haben widersprochen
2. Person Plural
repugnavistis
ihr habt widersprochen
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
sie haben widersprochen
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
ich habe widersprochen
2. Person Singular
repugnaveris
du habest widersprochen
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es habe widersprochen
1. Person Plural
repugnaverimus
wir haben widersprochen
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr habet widersprochen
3. Person Plural
repugnaverint
sie haben widersprochen
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
ich hatte widersprochen
2. Person Singular
repugnaveras
du hattest widersprochen
3. Person Singular
repugnaverat
er/sie/es hatte widersprochen
1. Person Plural
repugnaveramus
wir hatten widersprochen
2. Person Plural
repugnaveratis
ihr hattet widersprochen
3. Person Plural
repugnaverant
sie hatten widersprochen
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
ich hätte widersprochen
2. Person Singular
repugnavisses
du hättest widersprochen
3. Person Singular
repugnavisset
er/sie/es hätte widersprochen
1. Person Plural
repugnavissemus
wir hätten widersprochen
2. Person Plural
repugnavissetis
ihr hättet widersprochen
3. Person Plural
repugnavissent
sie hätten widersprochen
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
ich werde widersprochen haben
2. Person Singular
repugnaveris
du wirst widersprochen haben
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es wird widersprochen haben
1. Person Plural
repugnaverimus
wir werden widersprochen haben
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr werdet widersprochen haben
3. Person Plural
repugnaverint
sie werden widersprochen haben
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
widersprechen
Vorzeitigkeit
repugnavisse
widersprochen haben
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
widersprechen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
widersprich!
2. Person Plural
repugnate
widersprecht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
das Widersprechen
Genitiv
repugnandi
des Widersprechens
Dativ
repugnando
dem Widersprechen
Akkusativ
repugnandum
das Widersprechen
Ablativ
repugnando
durch das Widersprechen
Vokativ
repugnande
Widersprechen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
ich streite dagegen
2. Person Singular
repugnas
du streitest dagegen
3. Person Singular
repugnat
er/sie/es streitet dagegen
1. Person Plural
repugnamus
wir streiten dagegen
2. Person Plural
repugnatis
ihr streitet dagegen
3. Person Plural
repugnant
sie streiten dagegen
Passiv
1. Person Singular
repugnor
ich werde dagegengestritten
2. Person Singular
repugnaris repugnare
du wirst dagegengestritten
3. Person Singular
repugnatur
er/sie/es wird dagegengestritten
1. Person Plural
repugnamur
wir werden dagegengestritten
2. Person Plural
repugnamini
ihr werdet dagegengestritten
3. Person Plural
repugnantur
sie werden dagegengestritten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
ich streite dagegen
2. Person Singular
repugnes
du streitest dagegen
3. Person Singular
repugnet
er/sie/es streite dagegen
1. Person Plural
repugnemus
wir streiten dagegen
2. Person Plural
repugnetis
ihr streitet dagegen
3. Person Plural
repugnent
sie streiten dagegen
Passiv
1. Person Singular
repugner
ich werde dagegengestritten
2. Person Singular
repugneris repugnere
du werdest dagegengestritten
3. Person Singular
repugnetur
er/sie/es werde dagegengestritten
1. Person Plural
repugnemur
wir werden dagegengestritten
2. Person Plural
repugnemini
ihr werdet dagegengestritten
3. Person Plural
repugnentur
sie werden dagegengestritten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
ich stritt dagegen
2. Person Singular
repugnabas
du strittest dagegen
3. Person Singular
repugnabat
er/sie/es stritt dagegen
1. Person Plural
repugnabamus
wir stritten dagegen
2. Person Plural
repugnabatis
ihr strittet dagegen
3. Person Plural
repugnabant
sie stritten dagegen
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
ich wurde dagegengestritten
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
du wurdest dagegengestritten
3. Person Singular
repugnabatur
er/sie/es wurde dagegengestritten
1. Person Plural
repugnabamur
wir wurden dagegengestritten
2. Person Plural
repugnabamini
ihr wurdet dagegengestritten
3. Person Plural
repugnabantur
sie wurden dagegengestritten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
ich stritte dagegen
2. Person Singular
repugnares
du strittest dagegen
3. Person Singular
repugnaret
er/sie/es stritte dagegen
1. Person Plural
repugnaremus
wir stritten dagegen
2. Person Plural
repugnaretis
ihr strittet dagegen
3. Person Plural
repugnarent
sie stritten dagegen
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
ich würde dagegengestritten
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
du würdest dagegengestritten
3. Person Singular
repugnaretur
er/sie/es würde dagegengestritten
1. Person Plural
repugnaremur
wir würden dagegengestritten
2. Person Plural
repugnaremini
ihr würdet dagegengestritten
3. Person Plural
repugnarentur
sie würden dagegengestritten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
ich werde dagegenstreiten
2. Person Singular
repugnabis
du wirst dagegenstreiten
3. Person Singular
repugnabit
er/sie/es wird dagegenstreiten
1. Person Plural
repugnabimus
wir werden dagegenstreiten
2. Person Plural
repugnabitis
ihr werdet dagegenstreiten
3. Person Plural
repugnabunt
sie werden dagegenstreiten
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
ich werde dagegengestritten werden
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
du wirst dagegengestritten werden
3. Person Singular
repugnabitur
er/sie/es wird dagegengestritten werden
1. Person Plural
repugnabimur
wir werden dagegengestritten werden
2. Person Plural
repugnabimini
ihr werdet dagegengestritten werden
3. Person Plural
repugnabuntur
sie werden dagegengestritten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
ich habe dagegengestritten
2. Person Singular
repugnavisti
du hast dagegengestritten
3. Person Singular
repugnavit
er/sie/es hat dagegengestritten
1. Person Plural
repugnavimus
wir haben dagegengestritten
2. Person Plural
repugnavistis
ihr habt dagegengestritten
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
sie haben dagegengestritten
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
ich bin dagegengestritten worden
2. Person Singular
repugnatus es
du bist dagegengestritten worden
3. Person Singular
repugnatus est
er/sie/es ist dagegengestritten worden
1. Person Plural
repugnati sumus
wir sind dagegengestritten worden
2. Person Plural
repugnati estis
ihr seid dagegengestritten worden
3. Person Plural
repugnati sunt
sie sind dagegengestritten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
ich habe dagegengestritten
2. Person Singular
repugnaveris
du habest dagegengestritten
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es habe dagegengestritten
1. Person Plural
repugnaverimus
wir haben dagegengestritten
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr habet dagegengestritten
3. Person Plural
repugnaverint
sie haben dagegengestritten
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
ich sei dagegengestritten worden
2. Person Singular
repugnatus sis
du seiest dagegengestritten worden
3. Person Singular
repugnatus sit
er/sie/es sei dagegengestritten worden
1. Person Plural
repugnati simus
wir seien dagegengestritten worden
2. Person Plural
repugnati sitis
ihr seiet dagegengestritten worden
3. Person Plural
repugnati sint
sie seien dagegengestritten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
ich hatte dagegengestritten
2. Person Singular
repugnaveras
du hattest dagegengestritten
3. Person Singular
repugnaverat
er/sie/es hatte dagegengestritten
1. Person Plural
repugnaveramus
wir hatten dagegengestritten
2. Person Plural
repugnaveratis
ihr hattet dagegengestritten
3. Person Plural
repugnaverant
sie hatten dagegengestritten
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
ich war dagegengestritten worden
2. Person Singular
repugnatus eras
du warst dagegengestritten worden
3. Person Singular
repugnatus erat
er/sie/es war dagegengestritten worden
1. Person Plural
repugnati eramus
wir waren dagegengestritten worden
2. Person Plural
repugnati eratis
ihr wart dagegengestritten worden
3. Person Plural
repugnati erant
sie waren dagegengestritten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
ich hätte dagegengestritten
2. Person Singular
repugnavisses
du hättest dagegengestritten
3. Person Singular
repugnavisset
er/sie/es hätte dagegengestritten
1. Person Plural
repugnavissemus
wir hätten dagegengestritten
2. Person Plural
repugnavissetis
ihr hättet dagegengestritten
3. Person Plural
repugnavissent
sie hätten dagegengestritten
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
ich wäre dagegengestritten worden
2. Person Singular
repugnatus esses
du wärest dagegengestritten worden
3. Person Singular
repugnatus esset
er/sie/es wäre dagegengestritten worden
1. Person Plural
repugnati essemus
wir wären dagegengestritten worden
2. Person Plural
repugnati essetis
ihr wäret dagegengestritten worden
3. Person Plural
repugnati essent
sie wären dagegengestritten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
ich werde dagegengestritten haben
2. Person Singular
repugnaveris
du wirst dagegengestritten haben
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es wird dagegengestritten haben
1. Person Plural
repugnaverimus
wir werden dagegengestritten haben
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr werdet dagegengestritten haben
3. Person Plural
repugnaverint
sie werden dagegengestritten haben
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
ich werde dagegengestritten worden sein
2. Person Singular
repugnatus eris
du wirst dagegengestritten worden sein
3. Person Singular
repugnatus erit
er/sie/es wird dagegengestritten worden sein
1. Person Plural
repugnati erimus
wir werden dagegengestritten worden sein
2. Person Plural
repugnati eritis
ihr werdet dagegengestritten worden sein
3. Person Plural
repugnati erunt
sie werden dagegengestritten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
dagegenstreiten
Vorzeitigkeit
repugnavisse
dagegengestritten haben
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
dagegenstreiten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
dagegengestritten werden
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
dagegengestritten worden sein
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
künftig dagegengestritten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
streite dagegen!
2. Person Plural
repugnate
streitet dagegen!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
das Dagegenstreiten
Genitiv
repugnandi
des Dagegenstreitens
Dativ
repugnando
dem Dagegenstreiten
Akkusativ
repugnandum
das Dagegenstreiten
Ablativ
repugnando
durch das Dagegenstreiten
Vokativ
repugnande
Dagegenstreiten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
2. Person Singular
repugnas
3. Person Singular
repugnat
1. Person Plural
repugnamus
2. Person Plural
repugnatis
3. Person Plural
repugnant
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
2. Person Singular
repugnes
3. Person Singular
repugnet
1. Person Plural
repugnemus
2. Person Plural
repugnetis
3. Person Plural
repugnent
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
2. Person Singular
repugnabas
3. Person Singular
repugnabat
1. Person Plural
repugnabamus
2. Person Plural
repugnabatis
3. Person Plural
repugnabant
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
2. Person Singular
repugnares
3. Person Singular
repugnaret
1. Person Plural
repugnaremus
2. Person Plural
repugnaretis
3. Person Plural
repugnarent
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
2. Person Singular
repugnabis
3. Person Singular
repugnabit
1. Person Plural
repugnabimus
2. Person Plural
repugnabitis
3. Person Plural
repugnabunt
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
2. Person Singular
repugnavisti
3. Person Singular
repugnavit
1. Person Plural
repugnavimus
2. Person Plural
repugnavistis
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
2. Person Singular
repugnaveris
3. Person Singular
repugnaverit
1. Person Plural
repugnaverimus
2. Person Plural
repugnaveritis
3. Person Plural
repugnaverint
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
2. Person Singular
repugnaveras
3. Person Singular
repugnaverat
1. Person Plural
repugnaveramus
2. Person Plural
repugnaveratis
3. Person Plural
repugnaverant
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
2. Person Singular
repugnavisses
3. Person Singular
repugnavisset
1. Person Plural
repugnavissemus
2. Person Plural
repugnavissetis
3. Person Plural
repugnavissent
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
2. Person Singular
repugnaveris
3. Person Singular
repugnaverit
1. Person Plural
repugnaverimus
2. Person Plural
repugnaveritis
3. Person Plural
repugnaverint
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
Vorzeitigkeit
repugnavisse
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
!
2. Person Plural
repugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
Genitiv
repugnandi
Dativ
repugnando
Akkusativ
repugnandum
Ablativ
repugnando
Vokativ
repugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
ich stehe
2. Person Singular
repugnas
du stehst
3. Person Singular
repugnat
er/sie/es steht
1. Person Plural
repugnamus
wir stehen
2. Person Plural
repugnatis
ihr steht
3. Person Plural
repugnant
sie stehen
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
ich stehe
2. Person Singular
repugnes
du stehest
3. Person Singular
repugnet
er/sie/es stehe
1. Person Plural
repugnemus
wir stehen
2. Person Plural
repugnetis
ihr stehet
3. Person Plural
repugnent
sie stehen
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
ich stand
2. Person Singular
repugnabas
du standest
3. Person Singular
repugnabat
er/sie/es stand
1. Person Plural
repugnabamus
wir standen
2. Person Plural
repugnabatis
ihr standet
3. Person Plural
repugnabant
sie standen
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
ich stünde; stände
2. Person Singular
repugnares
du stündest; ständest
3. Person Singular
repugnaret
er/sie/es stünde; stände
1. Person Plural
repugnaremus
wir stünden; ständen
2. Person Plural
repugnaretis
ihr stündet; ständet
3. Person Plural
repugnarent
sie stünden; ständen
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
ich werde stehen
2. Person Singular
repugnabis
du wirst stehen
3. Person Singular
repugnabit
er/sie/es wird stehen
1. Person Plural
repugnabimus
wir werden stehen
2. Person Plural
repugnabitis
ihr werdet stehen
3. Person Plural
repugnabunt
sie werden stehen
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
ich habe gestanden
2. Person Singular
repugnavisti
du hast gestanden
3. Person Singular
repugnavit
er/sie/es hat gestanden
1. Person Plural
repugnavimus
wir haben gestanden
2. Person Plural
repugnavistis
ihr habt gestanden
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
sie haben gestanden
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
ich habe gestanden
2. Person Singular
repugnaveris
du habest gestanden
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es habe gestanden
1. Person Plural
repugnaverimus
wir haben gestanden
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr habet gestanden
3. Person Plural
repugnaverint
sie haben gestanden
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
ich hatte gestanden
2. Person Singular
repugnaveras
du hattest gestanden
3. Person Singular
repugnaverat
er/sie/es hatte gestanden
1. Person Plural
repugnaveramus
wir hatten gestanden
2. Person Plural
repugnaveratis
ihr hattet gestanden
3. Person Plural
repugnaverant
sie hatten gestanden
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
ich hätte gestanden
2. Person Singular
repugnavisses
du hättest gestanden
3. Person Singular
repugnavisset
er/sie/es hätte gestanden
1. Person Plural
repugnavissemus
wir hätten gestanden
2. Person Plural
repugnavissetis
ihr hättet gestanden
3. Person Plural
repugnavissent
sie hätten gestanden
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
ich werde gestanden haben
2. Person Singular
repugnaveris
du wirst gestanden haben
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es wird gestanden haben
1. Person Plural
repugnaverimus
wir werden gestanden haben
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr werdet gestanden haben
3. Person Plural
repugnaverint
sie werden gestanden haben
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
stehen
Vorzeitigkeit
repugnavisse
gestanden haben
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
stehen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
stehe; steh!
2. Person Plural
repugnate
steht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
das Stehen
Genitiv
repugnandi
des Stehens
Dativ
repugnando
dem Stehen
Akkusativ
repugnandum
das Stehen
Ablativ
repugnando
durch das Stehen
Vokativ
repugnande
Stehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
2. Person Singular
repugnas
3. Person Singular
repugnat
1. Person Plural
repugnamus
2. Person Plural
repugnatis
3. Person Plural
repugnant
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
2. Person Singular
repugnes
3. Person Singular
repugnet
1. Person Plural
repugnemus
2. Person Plural
repugnetis
3. Person Plural
repugnent
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
2. Person Singular
repugnabas
3. Person Singular
repugnabat
1. Person Plural
repugnabamus
2. Person Plural
repugnabatis
3. Person Plural
repugnabant
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
2. Person Singular
repugnares
3. Person Singular
repugnaret
1. Person Plural
repugnaremus
2. Person Plural
repugnaretis
3. Person Plural
repugnarent
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
2. Person Singular
repugnabis
3. Person Singular
repugnabit
1. Person Plural
repugnabimus
2. Person Plural
repugnabitis
3. Person Plural
repugnabunt
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
2. Person Singular
repugnavisti
3. Person Singular
repugnavit
1. Person Plural
repugnavimus
2. Person Plural
repugnavistis
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
2. Person Singular
repugnaveris
3. Person Singular
repugnaverit
1. Person Plural
repugnaverimus
2. Person Plural
repugnaveritis
3. Person Plural
repugnaverint
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
2. Person Singular
repugnaveras
3. Person Singular
repugnaverat
1. Person Plural
repugnaveramus
2. Person Plural
repugnaveratis
3. Person Plural
repugnaverant
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
2. Person Singular
repugnavisses
3. Person Singular
repugnavisset
1. Person Plural
repugnavissemus
2. Person Plural
repugnavissetis
3. Person Plural
repugnavissent
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
2. Person Singular
repugnaveris
3. Person Singular
repugnaverit
1. Person Plural
repugnaverimus
2. Person Plural
repugnaveritis
3. Person Plural
repugnaverint
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
Vorzeitigkeit
repugnavisse
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
!
2. Person Plural
repugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
Genitiv
repugnandi
Dativ
repugnando
Akkusativ
repugnandum
Ablativ
repugnando
Vokativ
repugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
ich widersetze mich
2. Person Singular
repugnas
du widersetzt dich
3. Person Singular
repugnat
er/sie/es widersetzt sich
1. Person Plural
repugnamus
wir widersetzen uns
2. Person Plural
repugnatis
ihr widersetzt euch
3. Person Plural
repugnant
sie widersetzen sich
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
ich widersetze mich
2. Person Singular
repugnes
du widersetzest dich
3. Person Singular
repugnet
er/sie/es widersetze sich
1. Person Plural
repugnemus
wir widersetzen uns
2. Person Plural
repugnetis
ihr widersetzet euch
3. Person Plural
repugnent
sie widersetzen sich
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
ich widersetzte mich
2. Person Singular
repugnabas
du widersetztest dich
3. Person Singular
repugnabat
er/sie/es widersetzte sich
1. Person Plural
repugnabamus
wir widersetzten uns
2. Person Plural
repugnabatis
ihr widersetztet euch
3. Person Plural
repugnabant
sie widersetzten sich
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
ich widersetzte mich
2. Person Singular
repugnares
du widersetztest dich
3. Person Singular
repugnaret
er/sie/es widersetzte sich
1. Person Plural
repugnaremus
wir widersetzten uns
2. Person Plural
repugnaretis
ihr widersetztet euch
3. Person Plural
repugnarent
sie widersetzten sich
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
ich werde mich widersetzen
2. Person Singular
repugnabis
du wirst dich widersetzen
3. Person Singular
repugnabit
er/sie/es wird sich widersetzen
1. Person Plural
repugnabimus
wir werden uns widersetzen
2. Person Plural
repugnabitis
ihr werdet euch widersetzen
3. Person Plural
repugnabunt
sie werden sich widersetzen
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
ich habe mich widersetzt
2. Person Singular
repugnavisti
du hast dich widersetzt
3. Person Singular
repugnavit
er/sie/es hat sich widersetzt
1. Person Plural
repugnavimus
wir haben uns widersetzt
2. Person Plural
repugnavistis
ihr habt euch widersetzt
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
sie haben sich widersetzt
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
ich habe mich widersetzt
2. Person Singular
repugnaveris
du habest dich widersetzt
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es habe sich widersetzt
1. Person Plural
repugnaverimus
wir haben uns widersetzt
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr habet euch widersetzt
3. Person Plural
repugnaverint
sie haben sich widersetzt
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
ich hatte mich widersetzt
2. Person Singular
repugnaveras
du hattest dich widersetzt
3. Person Singular
repugnaverat
er/sie/es hatte sich widersetzt
1. Person Plural
repugnaveramus
wir hatten uns widersetzt
2. Person Plural
repugnaveratis
ihr hattet euch widersetzt
3. Person Plural
repugnaverant
sie hatten sich widersetzt
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
ich hätte mich widersetzt
2. Person Singular
repugnavisses
du hättest dich widersetzt
3. Person Singular
repugnavisset
er/sie/es hätte sich widersetzt
1. Person Plural
repugnavissemus
wir hätten uns widersetzt
2. Person Plural
repugnavissetis
ihr hättet euch widersetzt
3. Person Plural
repugnavissent
sie hätten sich widersetzt
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
ich werde mich widersetzt haben
2. Person Singular
repugnaveris
du wirst dich widersetzt haben
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es wird sich widersetzt haben
1. Person Plural
repugnaverimus
wir werden uns widersetzt haben
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr werdet euch widersetzt haben
3. Person Plural
repugnaverint
sie werden sich widersetzt haben
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
sich widersetzen
Vorzeitigkeit
repugnavisse
sich widersetzt haben
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
sich widersetzen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
widersetze dich; widersetz dich!
2. Person Plural
repugnate
widersetzt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
das Sich widersetzen
Genitiv
repugnandi
des Sich widersetzens
Dativ
repugnando
dem Sich widersetzen
Akkusativ
repugnandum
das Sich widersetzen
Ablativ
repugnando
durch das Sich widersetzen
Vokativ
repugnande
Sich widersetzen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
2. Person Singular
repugnas
3. Person Singular
repugnat
1. Person Plural
repugnamus
2. Person Plural
repugnatis
3. Person Plural
repugnant
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
2. Person Singular
repugnes
3. Person Singular
repugnet
1. Person Plural
repugnemus
2. Person Plural
repugnetis
3. Person Plural
repugnent
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
2. Person Singular
repugnabas
3. Person Singular
repugnabat
1. Person Plural
repugnabamus
2. Person Plural
repugnabatis
3. Person Plural
repugnabant
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
2. Person Singular
repugnares
3. Person Singular
repugnaret
1. Person Plural
repugnaremus
2. Person Plural
repugnaretis
3. Person Plural
repugnarent
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
2. Person Singular
repugnabis
3. Person Singular
repugnabit
1. Person Plural
repugnabimus
2. Person Plural
repugnabitis
3. Person Plural
repugnabunt
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
2. Person Singular
repugnavisti
3. Person Singular
repugnavit
1. Person Plural
repugnavimus
2. Person Plural
repugnavistis
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
2. Person Singular
repugnaveris
3. Person Singular
repugnaverit
1. Person Plural
repugnaverimus
2. Person Plural
repugnaveritis
3. Person Plural
repugnaverint
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
2. Person Singular
repugnaveras
3. Person Singular
repugnaverat
1. Person Plural
repugnaveramus
2. Person Plural
repugnaveratis
3. Person Plural
repugnaverant
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
2. Person Singular
repugnavisses
3. Person Singular
repugnavisset
1. Person Plural
repugnavissemus
2. Person Plural
repugnavissetis
3. Person Plural
repugnavissent
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
2. Person Singular
repugnaveris
3. Person Singular
repugnaverit
1. Person Plural
repugnaverimus
2. Person Plural
repugnaveritis
3. Person Plural
repugnaverint
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
Vorzeitigkeit
repugnavisse
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
!
2. Person Plural
repugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
Genitiv
repugnandi
Dativ
repugnando
Akkusativ
repugnandum
Ablativ
repugnando
Vokativ
repugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
ich widerstehe
2. Person Singular
repugnas
du widerstehst
3. Person Singular
repugnat
er/sie/es widersteht
1. Person Plural
repugnamus
wir widerstehen
2. Person Plural
repugnatis
ihr widersteht
3. Person Plural
repugnant
sie widerstehen
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
ich widerstehe
2. Person Singular
repugnes
du widerstehest
3. Person Singular
repugnet
er/sie/es widerstehe
1. Person Plural
repugnemus
wir widerstehen
2. Person Plural
repugnetis
ihr widerstehet
3. Person Plural
repugnent
sie widerstehen
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
ich widerstand
2. Person Singular
repugnabas
du widerstandest
3. Person Singular
repugnabat
er/sie/es widerstand
1. Person Plural
repugnabamus
wir widerstanden
2. Person Plural
repugnabatis
ihr widerstandet
3. Person Plural
repugnabant
sie widerstanden
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
ich widerstünde; widerstände
2. Person Singular
repugnares
du widerstündest; widerständest
3. Person Singular
repugnaret
er/sie/es widerstünde; widerstände
1. Person Plural
repugnaremus
wir widerstünden; widerständen
2. Person Plural
repugnaretis
ihr widerstündet; widerständet
3. Person Plural
repugnarent
sie widerstünden; widerständen
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
ich werde widerstehen
2. Person Singular
repugnabis
du wirst widerstehen
3. Person Singular
repugnabit
er/sie/es wird widerstehen
1. Person Plural
repugnabimus
wir werden widerstehen
2. Person Plural
repugnabitis
ihr werdet widerstehen
3. Person Plural
repugnabunt
sie werden widerstehen
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
ich habe widerstanden
2. Person Singular
repugnavisti
du hast widerstanden
3. Person Singular
repugnavit
er/sie/es hat widerstanden
1. Person Plural
repugnavimus
wir haben widerstanden
2. Person Plural
repugnavistis
ihr habt widerstanden
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
sie haben widerstanden
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
ich habe widerstanden
2. Person Singular
repugnaveris
du habest widerstanden
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es habe widerstanden
1. Person Plural
repugnaverimus
wir haben widerstanden
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr habet widerstanden
3. Person Plural
repugnaverint
sie haben widerstanden
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
ich hatte widerstanden
2. Person Singular
repugnaveras
du hattest widerstanden
3. Person Singular
repugnaverat
er/sie/es hatte widerstanden
1. Person Plural
repugnaveramus
wir hatten widerstanden
2. Person Plural
repugnaveratis
ihr hattet widerstanden
3. Person Plural
repugnaverant
sie hatten widerstanden
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
ich hätte widerstanden
2. Person Singular
repugnavisses
du hättest widerstanden
3. Person Singular
repugnavisset
er/sie/es hätte widerstanden
1. Person Plural
repugnavissemus
wir hätten widerstanden
2. Person Plural
repugnavissetis
ihr hättet widerstanden
3. Person Plural
repugnavissent
sie hätten widerstanden
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
ich werde widerstanden haben
2. Person Singular
repugnaveris
du wirst widerstanden haben
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es wird widerstanden haben
1. Person Plural
repugnaverimus
wir werden widerstanden haben
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr werdet widerstanden haben
3. Person Plural
repugnaverint
sie werden widerstanden haben
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
widerstehen
Vorzeitigkeit
repugnavisse
widerstanden haben
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
widerstehen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
widerstehe; widersteh!
2. Person Plural
repugnate
widersteht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
das Widerstehen
Genitiv
repugnandi
des Widerstehens
Dativ
repugnando
dem Widerstehen
Akkusativ
repugnandum
das Widerstehen
Ablativ
repugnando
durch das Widerstehen
Vokativ
repugnande
Widerstehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
ich widerstrebe
2. Person Singular
repugnas
du widerstrebst
3. Person Singular
repugnat
er/sie/es widerstrebt
1. Person Plural
repugnamus
wir widerstreben
2. Person Plural
repugnatis
ihr widerstrebt
3. Person Plural
repugnant
sie widerstreben
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
ich widerstrebe
2. Person Singular
repugnes
du widerstrebest
3. Person Singular
repugnet
er/sie/es widerstrebe
1. Person Plural
repugnemus
wir widerstreben
2. Person Plural
repugnetis
ihr widerstrebet
3. Person Plural
repugnent
sie widerstreben
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
ich widerstrebte
2. Person Singular
repugnabas
du widerstrebtest
3. Person Singular
repugnabat
er/sie/es widerstrebte
1. Person Plural
repugnabamus
wir widerstrebten
2. Person Plural
repugnabatis
ihr widerstrebtet
3. Person Plural
repugnabant
sie widerstrebten
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
ich widerstrebte
2. Person Singular
repugnares
du widerstrebtest
3. Person Singular
repugnaret
er/sie/es widerstrebte
1. Person Plural
repugnaremus
wir widerstrebten
2. Person Plural
repugnaretis
ihr widerstrebtet
3. Person Plural
repugnarent
sie widerstrebten
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
ich werde widerstreben
2. Person Singular
repugnabis
du wirst widerstreben
3. Person Singular
repugnabit
er/sie/es wird widerstreben
1. Person Plural
repugnabimus
wir werden widerstreben
2. Person Plural
repugnabitis
ihr werdet widerstreben
3. Person Plural
repugnabunt
sie werden widerstreben
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
ich habe widerstrebt
2. Person Singular
repugnavisti
du hast widerstrebt
3. Person Singular
repugnavit
er/sie/es hat widerstrebt
1. Person Plural
repugnavimus
wir haben widerstrebt
2. Person Plural
repugnavistis
ihr habt widerstrebt
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
sie haben widerstrebt
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
ich habe widerstrebt
2. Person Singular
repugnaveris
du habest widerstrebt
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es habe widerstrebt
1. Person Plural
repugnaverimus
wir haben widerstrebt
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr habet widerstrebt
3. Person Plural
repugnaverint
sie haben widerstrebt
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
ich hatte widerstrebt
2. Person Singular
repugnaveras
du hattest widerstrebt
3. Person Singular
repugnaverat
er/sie/es hatte widerstrebt
1. Person Plural
repugnaveramus
wir hatten widerstrebt
2. Person Plural
repugnaveratis
ihr hattet widerstrebt
3. Person Plural
repugnaverant
sie hatten widerstrebt
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
ich hätte widerstrebt
2. Person Singular
repugnavisses
du hättest widerstrebt
3. Person Singular
repugnavisset
er/sie/es hätte widerstrebt
1. Person Plural
repugnavissemus
wir hätten widerstrebt
2. Person Plural
repugnavissetis
ihr hättet widerstrebt
3. Person Plural
repugnavissent
sie hätten widerstrebt
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
ich werde widerstrebt haben
2. Person Singular
repugnaveris
du wirst widerstrebt haben
3. Person Singular
repugnaverit
er/sie/es wird widerstrebt haben
1. Person Plural
repugnaverimus
wir werden widerstrebt haben
2. Person Plural
repugnaveritis
ihr werdet widerstrebt haben
3. Person Plural
repugnaverint
sie werden widerstrebt haben
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
widerstreben
Vorzeitigkeit
repugnavisse
widerstrebt haben
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
widerstreben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
widerstrebe; widerstreb!
2. Person Plural
repugnate
widerstrebt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
das Widerstreben
Genitiv
repugnandi
des Widerstrebens
Dativ
repugnando
dem Widerstreben
Akkusativ
repugnandum
das Widerstreben
Ablativ
repugnando
durch das Widerstreben
Vokativ
repugnande
Widerstreben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugno
2. Person Singular
repugnas
3. Person Singular
repugnat
1. Person Plural
repugnamus
2. Person Plural
repugnatis
3. Person Plural
repugnant
Passiv
1. Person Singular
repugnor
2. Person Singular
repugnaris repugnare
3. Person Singular
repugnatur
1. Person Plural
repugnamur
2. Person Plural
repugnamini
3. Person Plural
repugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnem
2. Person Singular
repugnes
3. Person Singular
repugnet
1. Person Plural
repugnemus
2. Person Plural
repugnetis
3. Person Plural
repugnent
Passiv
1. Person Singular
repugner
2. Person Singular
repugneris repugnere
3. Person Singular
repugnetur
1. Person Plural
repugnemur
2. Person Plural
repugnemini
3. Person Plural
repugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnabam
2. Person Singular
repugnabas
3. Person Singular
repugnabat
1. Person Plural
repugnabamus
2. Person Plural
repugnabatis
3. Person Plural
repugnabant
Passiv
1. Person Singular
repugnabar
2. Person Singular
repugnabaris repugnabare
3. Person Singular
repugnabatur
1. Person Plural
repugnabamur
2. Person Plural
repugnabamini
3. Person Plural
repugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnarem
2. Person Singular
repugnares
3. Person Singular
repugnaret
1. Person Plural
repugnaremus
2. Person Plural
repugnaretis
3. Person Plural
repugnarent
Passiv
1. Person Singular
repugnarer
2. Person Singular
repugnareris repugnarere
3. Person Singular
repugnaretur
1. Person Plural
repugnaremur
2. Person Plural
repugnaremini
3. Person Plural
repugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
repugnabo
2. Person Singular
repugnabis
3. Person Singular
repugnabit
1. Person Plural
repugnabimus
2. Person Plural
repugnabitis
3. Person Plural
repugnabunt
Passiv
1. Person Singular
repugnabor
2. Person Singular
repugnaberis repugnabere
3. Person Singular
repugnabitur
1. Person Plural
repugnabimur
2. Person Plural
repugnabimini
3. Person Plural
repugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnavi
2. Person Singular
repugnavisti
3. Person Singular
repugnavit
1. Person Plural
repugnavimus
2. Person Plural
repugnavistis
3. Person Plural
repugnaverunt repugnavere
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sum
2. Person Singular
repugnatus es
3. Person Singular
repugnatus est
1. Person Plural
repugnati sumus
2. Person Plural
repugnati estis
3. Person Plural
repugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnaverim
2. Person Singular
repugnaveris
3. Person Singular
repugnaverit
1. Person Plural
repugnaverimus
2. Person Plural
repugnaveritis
3. Person Plural
repugnaverint
Passiv
1. Person Singular
repugnatus sim
2. Person Singular
repugnatus sis
3. Person Singular
repugnatus sit
1. Person Plural
repugnati simus
2. Person Plural
repugnati sitis
3. Person Plural
repugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
repugnaveram
2. Person Singular
repugnaveras
3. Person Singular
repugnaverat
1. Person Plural
repugnaveramus
2. Person Plural
repugnaveratis
3. Person Plural
repugnaverant
Passiv
1. Person Singular
repugnatus eram
2. Person Singular
repugnatus eras
3. Person Singular
repugnatus erat
1. Person Plural
repugnati eramus
2. Person Plural
repugnati eratis
3. Person Plural
repugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
repugnavissem
2. Person Singular
repugnavisses
3. Person Singular
repugnavisset
1. Person Plural
repugnavissemus
2. Person Plural
repugnavissetis
3. Person Plural
repugnavissent
Passiv
1. Person Singular
repugnatus essem
2. Person Singular
repugnatus esses
3. Person Singular
repugnatus esset
1. Person Plural
repugnati essemus
2. Person Plural
repugnati essetis
3. Person Plural
repugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
repugnavero
2. Person Singular
repugnaveris
3. Person Singular
repugnaverit
1. Person Plural
repugnaverimus
2. Person Plural
repugnaveritis
3. Person Plural
repugnaverint
Passiv
1. Person Singular
repugnatus ero
2. Person Singular
repugnatus eris
3. Person Singular
repugnatus erit
1. Person Plural
repugnati erimus
2. Person Plural
repugnati eritis
3. Person Plural
repugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
repugnare
Vorzeitigkeit
repugnavisse
Nachzeitigkeit
repugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
repugnari repugnarier
Vorzeitigkeit
repugnatum esse
Nachzeitigkeit
repugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
repugna
!
2. Person Plural
repugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
repugnato
3. Person Singular
repugnato
2. Person Plural
repugnatote
3. Person Plural
repugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
repugnare
Genitiv
repugnandi
Dativ
repugnando
Akkusativ
repugnandum
Ablativ
repugnando
Vokativ
repugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnandus
repugnanda
repugnandum
Genitiv
repugnandi
repugnandae
repugnandi
Dativ
repugnando
repugnandae
repugnando
Akkusativ
repugnandum
repugnandam
repugnandum
Ablativ
repugnando
repugnanda
repugnando
Vokativ
repugnande
repugnanda
repugnandum
Plural
Nominativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Genitiv
repugnandorum
repugnandarum
repugnandorum
Dativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Akkusativ
repugnandos
repugnandas
repugnanda
Ablativ
repugnandis
repugnandis
repugnandis
Vokativ
repugnandi
repugnandae
repugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnans
repugnans
repugnans
Genitiv
repugnantis
repugnantis
repugnantis
Dativ
repugnanti
repugnanti
repugnanti
Akkusativ
repugnantem
repugnantem
repugnans
Ablativ
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
repugnanti repugnante
Vokativ
repugnans
repugnans
repugnans
Plural
Nominativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Genitiv
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
repugnantium repugnantum
Dativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Akkusativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Ablativ
repugnantibus
repugnantibus
repugnantibus
Vokativ
repugnantes
repugnantes
repugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnatus
repugnata
repugnatum
Genitiv
repugnati
repugnatae
repugnati
Dativ
repugnato
repugnatae
repugnato
Akkusativ
repugnatum
repugnatam
repugnatum
Ablativ
repugnato
repugnata
repugnato
Vokativ
repugnate
repugnata
repugnatum
Plural
Nominativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Genitiv
repugnatorum
repugnatarum
repugnatorum
Dativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Akkusativ
repugnatos
repugnatas
repugnata
Ablativ
repugnatis
repugnatis
repugnatis
Vokativ
repugnati
repugnatae
repugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
repugnaturus
repugnatura
repugnaturum
Genitiv
repugnaturi
repugnaturae
repugnaturi
Dativ
repugnaturo
repugnaturae
repugnaturo
Akkusativ
repugnaturum
repugnaturam
repugnaturum
Ablativ
repugnaturo
repugnatura
repugnaturo
Vokativ
repugnature
repugnatura
repugnaturum
Plural
Nominativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Genitiv
repugnaturorum
repugnaturarum
repugnaturorum
Dativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Akkusativ
repugnaturos
repugnaturas
repugnatura
Ablativ
repugnaturis
repugnaturis
repugnaturis
Vokativ
repugnaturi
repugnaturae
repugnatura
Supina
Supin I
Supin II
repugnatum
repugnatu