Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requirito
|
ich frage nach |
| 2. Person Singular |
requiritas
|
du fragst nach |
| 3. Person Singular |
requiritat
|
er/sie/es fragt nach |
| 1. Person Plural |
requiritamus
|
wir fragen nach |
| 2. Person Plural |
requiritatis
|
ihr fragt nach |
| 3. Person Plural |
requiritant
|
sie fragen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritor
|
|
| 2. Person Singular |
requiritaris requiritare
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritamur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritamini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritem
|
ich frage nach |
| 2. Person Singular |
requirites
|
du fragest nach |
| 3. Person Singular |
requiritet
|
er/sie/es frage nach |
| 1. Person Plural |
requiritemus
|
wir fragen nach |
| 2. Person Plural |
requiritetis
|
ihr fraget nach |
| 3. Person Plural |
requiritent
|
sie fragen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiriter
|
|
| 2. Person Singular |
requiriteris requiritere
|
|
| 3. Person Singular |
requiritetur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritemur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritemini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritabam
|
ich fragte nach |
| 2. Person Singular |
requiritabas
|
du fragtest nach |
| 3. Person Singular |
requiritabat
|
er/sie/es fragte nach |
| 1. Person Plural |
requiritabamus
|
wir fragten nach |
| 2. Person Plural |
requiritabatis
|
ihr fragtet nach |
| 3. Person Plural |
requiritabant
|
sie fragten nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritabar
|
|
| 2. Person Singular |
requiritabaris requiritabare
|
|
| 3. Person Singular |
requiritabatur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritabamur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritabamini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritarem
|
ich fragte nach |
| 2. Person Singular |
requiritares
|
du fragtest nach |
| 3. Person Singular |
requiritaret
|
er/sie/es fragte nach |
| 1. Person Plural |
requiritaremus
|
wir fragten nach |
| 2. Person Plural |
requiritaretis
|
ihr fragtet nach |
| 3. Person Plural |
requiritarent
|
sie fragten nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritarer
|
|
| 2. Person Singular |
requiritareris requiritarere
|
|
| 3. Person Singular |
requiritaretur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritaremur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritaremini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritabo
|
ich werde nachfragen |
| 2. Person Singular |
requiritabis
|
du wirst nachfragen |
| 3. Person Singular |
requiritabit
|
er/sie/es wird nachfragen |
| 1. Person Plural |
requiritabimus
|
wir werden nachfragen |
| 2. Person Plural |
requiritabitis
|
ihr werdet nachfragen |
| 3. Person Plural |
requiritabunt
|
sie werden nachfragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritabor
|
|
| 2. Person Singular |
requiritaberis requiritabere
|
|
| 3. Person Singular |
requiritabitur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritabimur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritabimini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritavi
|
ich habe nachgefragt |
| 2. Person Singular |
requiritavisti
|
du hast nachgefragt |
| 3. Person Singular |
requiritavit
|
er/sie/es hat nachgefragt |
| 1. Person Plural |
requiritavimus
|
wir haben nachgefragt |
| 2. Person Plural |
requiritavistis
|
ihr habt nachgefragt |
| 3. Person Plural |
requiritaverunt requiritavere
|
sie haben nachgefragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus es
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus est
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati estis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritaverim
|
ich habe nachgefragt |
| 2. Person Singular |
requiritaveris
|
du habest nachgefragt |
| 3. Person Singular |
requiritaverit
|
er/sie/es habe nachgefragt |
| 1. Person Plural |
requiritaverimus
|
wir haben nachgefragt |
| 2. Person Plural |
requiritaveritis
|
ihr habet nachgefragt |
| 3. Person Plural |
requiritaverint
|
sie haben nachgefragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati simus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritaveram
|
ich hatte nachgefragt |
| 2. Person Singular |
requiritaveras
|
du hattest nachgefragt |
| 3. Person Singular |
requiritaverat
|
er/sie/es hatte nachgefragt |
| 1. Person Plural |
requiritaveramus
|
wir hatten nachgefragt |
| 2. Person Plural |
requiritaveratis
|
ihr hattet nachgefragt |
| 3. Person Plural |
requiritaverant
|
sie hatten nachgefragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritavissem
|
ich hätte nachgefragt |
| 2. Person Singular |
requiritavisses
|
du hättest nachgefragt |
| 3. Person Singular |
requiritavisset
|
er/sie/es hätte nachgefragt |
| 1. Person Plural |
requiritavissemus
|
wir hätten nachgefragt |
| 2. Person Plural |
requiritavissetis
|
ihr hättet nachgefragt |
| 3. Person Plural |
requiritavissent
|
sie hätten nachgefragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritavero
|
ich werde nachgefragt haben |
| 2. Person Singular |
requiritaveris
|
du wirst nachgefragt haben |
| 3. Person Singular |
requiritaverit
|
er/sie/es wird nachgefragt haben |
| 1. Person Plural |
requiritaverimus
|
wir werden nachgefragt haben |
| 2. Person Plural |
requiritaveritis
|
ihr werdet nachgefragt haben |
| 3. Person Plural |
requiritaverint
|
sie werden nachgefragt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
requiritare
|
nachfragen |
| Vorzeitigkeit |
requiritavisse
|
nachgefragt haben |
| Nachzeitigkeit |
requiritaturum esse
|
nachfragen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
requiritari requiritarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
requiritatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
requiritatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
requirita
|
frage nach; frag nach! |
| 2. Person Plural |
requiritate
|
fragt nach! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
requiritato
|
| 3. Person Singular |
requiritato
|
| 2. Person Plural |
requiritatote
|
| 3. Person Plural |
requiritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
requiritare
|
das Nachfragen |
| Genitiv |
requiritandi
|
des Nachfragens |
| Dativ |
requiritando
|
dem Nachfragen |
| Akkusativ |
requiritandum
|
das Nachfragen |
| Ablativ |
requiritando
|
durch das Nachfragen |
| Vokativ |
requiritande
|
Nachfragen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
requiritandus
|
requiritanda
|
requiritandum
|
| Genitiv |
requiritandi
|
requiritandae
|
requiritandi
|
| Dativ |
requiritando
|
requiritandae
|
requiritando
|
| Akkusativ |
requiritandum
|
requiritandam
|
requiritandum
|
| Ablativ |
requiritando
|
requiritanda
|
requiritando
|
| Vokativ |
requiritande
|
requiritanda
|
requiritandum
|
Plural
| Nominativ |
requiritandi
|
requiritandae
|
requiritanda
|
| Genitiv |
requiritandorum
|
requiritandarum
|
requiritandorum
|
| Dativ |
requiritandis
|
requiritandis
|
requiritandis
|
| Akkusativ |
requiritandos
|
requiritandas
|
requiritanda
|
| Ablativ |
requiritandis
|
requiritandis
|
requiritandis
|
| Vokativ |
requiritandi
|
requiritandae
|
requiritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
requiritans
|
requiritans
|
requiritans
|
| Genitiv |
requiritantis
|
requiritantis
|
requiritantis
|
| Dativ |
requiritanti
|
requiritanti
|
requiritanti
|
| Akkusativ |
requiritantem
|
requiritantem
|
requiritans
|
| Ablativ |
requiritanti requiritante
|
requiritanti requiritante
|
requiritanti requiritante
|
| Vokativ |
requiritans
|
requiritans
|
requiritans
|
Plural
| Nominativ |
requiritantes
|
requiritantes
|
requiritantia
|
| Genitiv |
requiritantium requiritantum
|
requiritantium requiritantum
|
requiritantium requiritantum
|
| Dativ |
requiritantibus
|
requiritantibus
|
requiritantibus
|
| Akkusativ |
requiritantes
|
requiritantes
|
requiritantia
|
| Ablativ |
requiritantibus
|
requiritantibus
|
requiritantibus
|
| Vokativ |
requiritantes
|
requiritantes
|
requiritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
requiritatus
|
requiritata
|
requiritatum
|
| Genitiv |
requiritati
|
requiritatae
|
requiritati
|
| Dativ |
requiritato
|
requiritatae
|
requiritato
|
| Akkusativ |
requiritatum
|
requiritatam
|
requiritatum
|
| Ablativ |
requiritato
|
requiritata
|
requiritato
|
| Vokativ |
requiritate
|
requiritata
|
requiritatum
|
Plural
| Nominativ |
requiritati
|
requiritatae
|
requiritata
|
| Genitiv |
requiritatorum
|
requiritatarum
|
requiritatorum
|
| Dativ |
requiritatis
|
requiritatis
|
requiritatis
|
| Akkusativ |
requiritatos
|
requiritatas
|
requiritata
|
| Ablativ |
requiritatis
|
requiritatis
|
requiritatis
|
| Vokativ |
requiritati
|
requiritatae
|
requiritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
requiritaturus
|
requiritatura
|
requiritaturum
|
| Genitiv |
requiritaturi
|
requiritaturae
|
requiritaturi
|
| Dativ |
requiritaturo
|
requiritaturae
|
requiritaturo
|
| Akkusativ |
requiritaturum
|
requiritaturam
|
requiritaturum
|
| Ablativ |
requiritaturo
|
requiritatura
|
requiritaturo
|
| Vokativ |
requiritature
|
requiritatura
|
requiritaturum
|
Plural
| Nominativ |
requiritaturi
|
requiritaturae
|
requiritatura
|
| Genitiv |
requiritaturorum
|
requiritaturarum
|
requiritaturorum
|
| Dativ |
requiritaturis
|
requiritaturis
|
requiritaturis
|
| Akkusativ |
requiritaturos
|
requiritaturas
|
requiritatura
|
| Ablativ |
requiritaturis
|
requiritaturis
|
requiritaturis
|
| Vokativ |
requiritaturi
|
requiritaturae
|
requiritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
requiritatum
|
requiritatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requirito
|
|
| 2. Person Singular |
requiritas
|
|
| 3. Person Singular |
requiritat
|
|
| 1. Person Plural |
requiritamus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritatis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritor
|
|
| 2. Person Singular |
requiritaris requiritare
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritamur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritamini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritem
|
|
| 2. Person Singular |
requirites
|
|
| 3. Person Singular |
requiritet
|
|
| 1. Person Plural |
requiritemus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritetis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiriter
|
|
| 2. Person Singular |
requiriteris requiritere
|
|
| 3. Person Singular |
requiritetur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritemur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritemini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritabam
|
|
| 2. Person Singular |
requiritabas
|
|
| 3. Person Singular |
requiritabat
|
|
| 1. Person Plural |
requiritabamus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritabatis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritabar
|
|
| 2. Person Singular |
requiritabaris requiritabare
|
|
| 3. Person Singular |
requiritabatur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritabamur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritabamini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritarem
|
|
| 2. Person Singular |
requiritares
|
|
| 3. Person Singular |
requiritaret
|
|
| 1. Person Plural |
requiritaremus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritaretis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritarer
|
|
| 2. Person Singular |
requiritareris requiritarere
|
|
| 3. Person Singular |
requiritaretur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritaremur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritaremini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritabo
|
|
| 2. Person Singular |
requiritabis
|
|
| 3. Person Singular |
requiritabit
|
|
| 1. Person Plural |
requiritabimus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritabitis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritabor
|
|
| 2. Person Singular |
requiritaberis requiritabere
|
|
| 3. Person Singular |
requiritabitur
|
|
| 1. Person Plural |
requiritabimur
|
|
| 2. Person Plural |
requiritabimini
|
|
| 3. Person Plural |
requiritabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritavi
|
|
| 2. Person Singular |
requiritavisti
|
|
| 3. Person Singular |
requiritavit
|
|
| 1. Person Plural |
requiritavimus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritavistis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritaverunt requiritavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus es
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus est
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati estis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritaverim
|
|
| 2. Person Singular |
requiritaveris
|
|
| 3. Person Singular |
requiritaverit
|
|
| 1. Person Plural |
requiritaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati simus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritaveram
|
|
| 2. Person Singular |
requiritaveras
|
|
| 3. Person Singular |
requiritaverat
|
|
| 1. Person Plural |
requiritaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritavissem
|
|
| 2. Person Singular |
requiritavisses
|
|
| 3. Person Singular |
requiritavisset
|
|
| 1. Person Plural |
requiritavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritavero
|
|
| 2. Person Singular |
requiritaveris
|
|
| 3. Person Singular |
requiritaverit
|
|
| 1. Person Plural |
requiritaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
requiritatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
requiritatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
requiritatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
requiritati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
requiritati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
requiritati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
requiritare
|
|
| Vorzeitigkeit |
requiritavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
requiritaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
requiritari requiritarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
requiritatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
requiritatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
requirita
|
! |
| 2. Person Plural |
requiritate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
requiritato
|
| 3. Person Singular |
requiritato
|
| 2. Person Plural |
requiritatote
|
| 3. Person Plural |
requiritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
requiritare
|
|
| Genitiv |
requiritandi
|
|
| Dativ |
requiritando
|
|
| Akkusativ |
requiritandum
|
|
| Ablativ |
requiritando
|
|
| Vokativ |
requiritande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
requiritandus
|
requiritanda
|
requiritandum
|
| Genitiv |
requiritandi
|
requiritandae
|
requiritandi
|
| Dativ |
requiritando
|
requiritandae
|
requiritando
|
| Akkusativ |
requiritandum
|
requiritandam
|
requiritandum
|
| Ablativ |
requiritando
|
requiritanda
|
requiritando
|
| Vokativ |
requiritande
|
requiritanda
|
requiritandum
|
Plural
| Nominativ |
requiritandi
|
requiritandae
|
requiritanda
|
| Genitiv |
requiritandorum
|
requiritandarum
|
requiritandorum
|
| Dativ |
requiritandis
|
requiritandis
|
requiritandis
|
| Akkusativ |
requiritandos
|
requiritandas
|
requiritanda
|
| Ablativ |
requiritandis
|
requiritandis
|
requiritandis
|
| Vokativ |
requiritandi
|
requiritandae
|
requiritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
requiritans
|
requiritans
|
requiritans
|
| Genitiv |
requiritantis
|
requiritantis
|
requiritantis
|
| Dativ |
requiritanti
|
requiritanti
|
requiritanti
|
| Akkusativ |
requiritantem
|
requiritantem
|
requiritans
|
| Ablativ |
requiritanti requiritante
|
requiritanti requiritante
|
requiritanti requiritante
|
| Vokativ |
requiritans
|
requiritans
|
requiritans
|
Plural
| Nominativ |
requiritantes
|
requiritantes
|
requiritantia
|
| Genitiv |
requiritantium requiritantum
|
requiritantium requiritantum
|
requiritantium requiritantum
|
| Dativ |
requiritantibus
|
requiritantibus
|
requiritantibus
|
| Akkusativ |
requiritantes
|
requiritantes
|
requiritantia
|
| Ablativ |
requiritantibus
|
requiritantibus
|
requiritantibus
|
| Vokativ |
requiritantes
|
requiritantes
|
requiritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
requiritatus
|
requiritata
|
requiritatum
|
| Genitiv |
requiritati
|
requiritatae
|
requiritati
|
| Dativ |
requiritato
|
requiritatae
|
requiritato
|
| Akkusativ |
requiritatum
|
requiritatam
|
requiritatum
|
| Ablativ |
requiritato
|
requiritata
|
requiritato
|
| Vokativ |
requiritate
|
requiritata
|
requiritatum
|
Plural
| Nominativ |
requiritati
|
requiritatae
|
requiritata
|
| Genitiv |
requiritatorum
|
requiritatarum
|
requiritatorum
|
| Dativ |
requiritatis
|
requiritatis
|
requiritatis
|
| Akkusativ |
requiritatos
|
requiritatas
|
requiritata
|
| Ablativ |
requiritatis
|
requiritatis
|
requiritatis
|
| Vokativ |
requiritati
|
requiritatae
|
requiritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
requiritaturus
|
requiritatura
|
requiritaturum
|
| Genitiv |
requiritaturi
|
requiritaturae
|
requiritaturi
|
| Dativ |
requiritaturo
|
requiritaturae
|
requiritaturo
|
| Akkusativ |
requiritaturum
|
requiritaturam
|
requiritaturum
|
| Ablativ |
requiritaturo
|
requiritatura
|
requiritaturo
|
| Vokativ |
requiritature
|
requiritatura
|
requiritaturum
|
Plural
| Nominativ |
requiritaturi
|
requiritaturae
|
requiritatura
|
| Genitiv |
requiritaturorum
|
requiritaturarum
|
requiritaturorum
|
| Dativ |
requiritaturis
|
requiritaturis
|
requiritaturis
|
| Akkusativ |
requiritaturos
|
requiritaturas
|
requiritatura
|
| Ablativ |
requiritaturis
|
requiritaturis
|
requiritaturis
|
| Vokativ |
requiritaturi
|
requiritaturae
|
requiritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
requiritatum
|
requiritatu
|