Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resaluto
|
|
| 2. Person Singular |
resalutas
|
|
| 3. Person Singular |
resalutat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutamus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutatis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutor
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaris resalutare
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutamur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutamini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutes
|
|
| 3. Person Singular |
resalutet
|
|
| 1. Person Plural |
resalutemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resaluter
|
|
| 2. Person Singular |
resaluteris resalutere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutetur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutemur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutemini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabam
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabas
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabar
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabaris resalutabare
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutarem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutares
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaret
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutarer
|
|
| 2. Person Singular |
resalutareris resalutarere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabo
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabis
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabor
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaberis resalutabere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavi
|
|
| 2. Person Singular |
resalutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
resalutavit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverunt resalutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
resalutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
resalutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavero
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resalutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
resalutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resalutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resalutari resalutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
resalutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resalutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resaluta
|
! |
| 2. Person Plural |
resalutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resalutato
|
| 3. Person Singular |
resalutato
|
| 2. Person Plural |
resalutatote
|
| 3. Person Plural |
resalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resalutare
|
|
| Genitiv |
resalutandi
|
|
| Dativ |
resalutando
|
|
| Akkusativ |
resalutandum
|
|
| Ablativ |
resalutando
|
|
| Vokativ |
resalutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutandus
|
resalutanda
|
resalutandum
|
| Genitiv |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutandi
|
| Dativ |
resalutando
|
resalutandae
|
resalutando
|
| Akkusativ |
resalutandum
|
resalutandam
|
resalutandum
|
| Ablativ |
resalutando
|
resalutanda
|
resalutando
|
| Vokativ |
resalutande
|
resalutanda
|
resalutandum
|
Plural
| Nominativ |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutanda
|
| Genitiv |
resalutandorum
|
resalutandarum
|
resalutandorum
|
| Dativ |
resalutandis
|
resalutandis
|
resalutandis
|
| Akkusativ |
resalutandos
|
resalutandas
|
resalutanda
|
| Ablativ |
resalutandis
|
resalutandis
|
resalutandis
|
| Vokativ |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutans
|
resalutans
|
resalutans
|
| Genitiv |
resalutantis
|
resalutantis
|
resalutantis
|
| Dativ |
resalutanti
|
resalutanti
|
resalutanti
|
| Akkusativ |
resalutantem
|
resalutantem
|
resalutans
|
| Ablativ |
resalutanti resalutante
|
resalutanti resalutante
|
resalutanti resalutante
|
| Vokativ |
resalutans
|
resalutans
|
resalutans
|
Plural
| Nominativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
| Genitiv |
resalutantium resalutantum
|
resalutantium resalutantum
|
resalutantium resalutantum
|
| Dativ |
resalutantibus
|
resalutantibus
|
resalutantibus
|
| Akkusativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
| Ablativ |
resalutantibus
|
resalutantibus
|
resalutantibus
|
| Vokativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutatus
|
resalutata
|
resalutatum
|
| Genitiv |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutati
|
| Dativ |
resalutato
|
resalutatae
|
resalutato
|
| Akkusativ |
resalutatum
|
resalutatam
|
resalutatum
|
| Ablativ |
resalutato
|
resalutata
|
resalutato
|
| Vokativ |
resalutate
|
resalutata
|
resalutatum
|
Plural
| Nominativ |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutata
|
| Genitiv |
resalutatorum
|
resalutatarum
|
resalutatorum
|
| Dativ |
resalutatis
|
resalutatis
|
resalutatis
|
| Akkusativ |
resalutatos
|
resalutatas
|
resalutata
|
| Ablativ |
resalutatis
|
resalutatis
|
resalutatis
|
| Vokativ |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutaturus
|
resalutatura
|
resalutaturum
|
| Genitiv |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutaturi
|
| Dativ |
resalutaturo
|
resalutaturae
|
resalutaturo
|
| Akkusativ |
resalutaturum
|
resalutaturam
|
resalutaturum
|
| Ablativ |
resalutaturo
|
resalutatura
|
resalutaturo
|
| Vokativ |
resalutature
|
resalutatura
|
resalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutatura
|
| Genitiv |
resalutaturorum
|
resalutaturarum
|
resalutaturorum
|
| Dativ |
resalutaturis
|
resalutaturis
|
resalutaturis
|
| Akkusativ |
resalutaturos
|
resalutaturas
|
resalutatura
|
| Ablativ |
resalutaturis
|
resalutaturis
|
resalutaturis
|
| Vokativ |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resalutatum
|
resalutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resaluto
|
|
| 2. Person Singular |
resalutas
|
|
| 3. Person Singular |
resalutat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutamus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutatis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutor
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaris resalutare
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutamur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutamini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutes
|
|
| 3. Person Singular |
resalutet
|
|
| 1. Person Plural |
resalutemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resaluter
|
|
| 2. Person Singular |
resaluteris resalutere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutetur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutemur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutemini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabam
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabas
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabar
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabaris resalutabare
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutarem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutares
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaret
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutarer
|
|
| 2. Person Singular |
resalutareris resalutarere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabo
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabis
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabor
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaberis resalutabere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavi
|
|
| 2. Person Singular |
resalutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
resalutavit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverunt resalutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
resalutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
resalutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavero
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resalutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
resalutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resalutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resalutari resalutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
resalutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resalutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resaluta
|
! |
| 2. Person Plural |
resalutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resalutato
|
| 3. Person Singular |
resalutato
|
| 2. Person Plural |
resalutatote
|
| 3. Person Plural |
resalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resalutare
|
|
| Genitiv |
resalutandi
|
|
| Dativ |
resalutando
|
|
| Akkusativ |
resalutandum
|
|
| Ablativ |
resalutando
|
|
| Vokativ |
resalutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutandus
|
resalutanda
|
resalutandum
|
| Genitiv |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutandi
|
| Dativ |
resalutando
|
resalutandae
|
resalutando
|
| Akkusativ |
resalutandum
|
resalutandam
|
resalutandum
|
| Ablativ |
resalutando
|
resalutanda
|
resalutando
|
| Vokativ |
resalutande
|
resalutanda
|
resalutandum
|
Plural
| Nominativ |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutanda
|
| Genitiv |
resalutandorum
|
resalutandarum
|
resalutandorum
|
| Dativ |
resalutandis
|
resalutandis
|
resalutandis
|
| Akkusativ |
resalutandos
|
resalutandas
|
resalutanda
|
| Ablativ |
resalutandis
|
resalutandis
|
resalutandis
|
| Vokativ |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutans
|
resalutans
|
resalutans
|
| Genitiv |
resalutantis
|
resalutantis
|
resalutantis
|
| Dativ |
resalutanti
|
resalutanti
|
resalutanti
|
| Akkusativ |
resalutantem
|
resalutantem
|
resalutans
|
| Ablativ |
resalutanti resalutante
|
resalutanti resalutante
|
resalutanti resalutante
|
| Vokativ |
resalutans
|
resalutans
|
resalutans
|
Plural
| Nominativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
| Genitiv |
resalutantium resalutantum
|
resalutantium resalutantum
|
resalutantium resalutantum
|
| Dativ |
resalutantibus
|
resalutantibus
|
resalutantibus
|
| Akkusativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
| Ablativ |
resalutantibus
|
resalutantibus
|
resalutantibus
|
| Vokativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutatus
|
resalutata
|
resalutatum
|
| Genitiv |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutati
|
| Dativ |
resalutato
|
resalutatae
|
resalutato
|
| Akkusativ |
resalutatum
|
resalutatam
|
resalutatum
|
| Ablativ |
resalutato
|
resalutata
|
resalutato
|
| Vokativ |
resalutate
|
resalutata
|
resalutatum
|
Plural
| Nominativ |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutata
|
| Genitiv |
resalutatorum
|
resalutatarum
|
resalutatorum
|
| Dativ |
resalutatis
|
resalutatis
|
resalutatis
|
| Akkusativ |
resalutatos
|
resalutatas
|
resalutata
|
| Ablativ |
resalutatis
|
resalutatis
|
resalutatis
|
| Vokativ |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutaturus
|
resalutatura
|
resalutaturum
|
| Genitiv |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutaturi
|
| Dativ |
resalutaturo
|
resalutaturae
|
resalutaturo
|
| Akkusativ |
resalutaturum
|
resalutaturam
|
resalutaturum
|
| Ablativ |
resalutaturo
|
resalutatura
|
resalutaturo
|
| Vokativ |
resalutature
|
resalutatura
|
resalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutatura
|
| Genitiv |
resalutaturorum
|
resalutaturarum
|
resalutaturorum
|
| Dativ |
resalutaturis
|
resalutaturis
|
resalutaturis
|
| Akkusativ |
resalutaturos
|
resalutaturas
|
resalutatura
|
| Ablativ |
resalutaturis
|
resalutaturis
|
resalutaturis
|
| Vokativ |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resalutatum
|
resalutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resaluto
|
|
| 2. Person Singular |
resalutas
|
|
| 3. Person Singular |
resalutat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutamus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutatis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutor
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaris resalutare
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutamur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutamini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutes
|
|
| 3. Person Singular |
resalutet
|
|
| 1. Person Plural |
resalutemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resaluter
|
|
| 2. Person Singular |
resaluteris resalutere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutetur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutemur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutemini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabam
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabas
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabar
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabaris resalutabare
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutarem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutares
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaret
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutarer
|
|
| 2. Person Singular |
resalutareris resalutarere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabo
|
|
| 2. Person Singular |
resalutabis
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabor
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaberis resalutabere
|
|
| 3. Person Singular |
resalutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
resalutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
resalutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
resalutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavi
|
|
| 2. Person Singular |
resalutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
resalutavit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverunt resalutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
resalutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
resalutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavero
|
|
| 2. Person Singular |
resalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
resalutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
resalutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
resalutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
resalutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
resalutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resalutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
resalutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resalutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resalutari resalutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
resalutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resalutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resaluta
|
! |
| 2. Person Plural |
resalutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resalutato
|
| 3. Person Singular |
resalutato
|
| 2. Person Plural |
resalutatote
|
| 3. Person Plural |
resalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resalutare
|
|
| Genitiv |
resalutandi
|
|
| Dativ |
resalutando
|
|
| Akkusativ |
resalutandum
|
|
| Ablativ |
resalutando
|
|
| Vokativ |
resalutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutandus
|
resalutanda
|
resalutandum
|
| Genitiv |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutandi
|
| Dativ |
resalutando
|
resalutandae
|
resalutando
|
| Akkusativ |
resalutandum
|
resalutandam
|
resalutandum
|
| Ablativ |
resalutando
|
resalutanda
|
resalutando
|
| Vokativ |
resalutande
|
resalutanda
|
resalutandum
|
Plural
| Nominativ |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutanda
|
| Genitiv |
resalutandorum
|
resalutandarum
|
resalutandorum
|
| Dativ |
resalutandis
|
resalutandis
|
resalutandis
|
| Akkusativ |
resalutandos
|
resalutandas
|
resalutanda
|
| Ablativ |
resalutandis
|
resalutandis
|
resalutandis
|
| Vokativ |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutans
|
resalutans
|
resalutans
|
| Genitiv |
resalutantis
|
resalutantis
|
resalutantis
|
| Dativ |
resalutanti
|
resalutanti
|
resalutanti
|
| Akkusativ |
resalutantem
|
resalutantem
|
resalutans
|
| Ablativ |
resalutanti resalutante
|
resalutanti resalutante
|
resalutanti resalutante
|
| Vokativ |
resalutans
|
resalutans
|
resalutans
|
Plural
| Nominativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
| Genitiv |
resalutantium resalutantum
|
resalutantium resalutantum
|
resalutantium resalutantum
|
| Dativ |
resalutantibus
|
resalutantibus
|
resalutantibus
|
| Akkusativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
| Ablativ |
resalutantibus
|
resalutantibus
|
resalutantibus
|
| Vokativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutatus
|
resalutata
|
resalutatum
|
| Genitiv |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutati
|
| Dativ |
resalutato
|
resalutatae
|
resalutato
|
| Akkusativ |
resalutatum
|
resalutatam
|
resalutatum
|
| Ablativ |
resalutato
|
resalutata
|
resalutato
|
| Vokativ |
resalutate
|
resalutata
|
resalutatum
|
Plural
| Nominativ |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutata
|
| Genitiv |
resalutatorum
|
resalutatarum
|
resalutatorum
|
| Dativ |
resalutatis
|
resalutatis
|
resalutatis
|
| Akkusativ |
resalutatos
|
resalutatas
|
resalutata
|
| Ablativ |
resalutatis
|
resalutatis
|
resalutatis
|
| Vokativ |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutaturus
|
resalutatura
|
resalutaturum
|
| Genitiv |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutaturi
|
| Dativ |
resalutaturo
|
resalutaturae
|
resalutaturo
|
| Akkusativ |
resalutaturum
|
resalutaturam
|
resalutaturum
|
| Ablativ |
resalutaturo
|
resalutatura
|
resalutaturo
|
| Vokativ |
resalutature
|
resalutatura
|
resalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutatura
|
| Genitiv |
resalutaturorum
|
resalutaturarum
|
resalutaturorum
|
| Dativ |
resalutaturis
|
resalutaturis
|
resalutaturis
|
| Akkusativ |
resalutaturos
|
resalutaturas
|
resalutatura
|
| Ablativ |
resalutaturis
|
resalutaturis
|
resalutaturis
|
| Vokativ |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resalutatum
|
resalutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resaluto
|
ich grüße zurück |
| 2. Person Singular |
resalutas
|
du grüßt zurück |
| 3. Person Singular |
resalutat
|
er/sie/es grüßt zurück |
| 1. Person Plural |
resalutamus
|
wir grüßen zurück |
| 2. Person Plural |
resalutatis
|
ihr grüßt zurück |
| 3. Person Plural |
resalutant
|
sie grüßen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutor
|
ich werde zurückgegrüßt |
| 2. Person Singular |
resalutaris resalutare
|
du wirst zurückgegrüßt |
| 3. Person Singular |
resalutatur
|
er/sie/es wird zurückgegrüßt |
| 1. Person Plural |
resalutamur
|
wir werden zurückgegrüßt |
| 2. Person Plural |
resalutamini
|
ihr werdet zurückgegrüßt |
| 3. Person Plural |
resalutantur
|
sie werden zurückgegrüßt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutem
|
ich grüße zurück |
| 2. Person Singular |
resalutes
|
du grüßest zurück |
| 3. Person Singular |
resalutet
|
er/sie/es grüße zurück |
| 1. Person Plural |
resalutemus
|
wir grüßen zurück |
| 2. Person Plural |
resalutetis
|
ihr grüßet zurück |
| 3. Person Plural |
resalutent
|
sie grüßen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resaluter
|
ich werde zurückgegrüßt |
| 2. Person Singular |
resaluteris resalutere
|
du werdest zurückgegrüßt |
| 3. Person Singular |
resalutetur
|
er/sie/es werde zurückgegrüßt |
| 1. Person Plural |
resalutemur
|
wir werden zurückgegrüßt |
| 2. Person Plural |
resalutemini
|
ihr werdet zurückgegrüßt |
| 3. Person Plural |
resalutentur
|
sie werden zurückgegrüßt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabam
|
ich grüßte zurück |
| 2. Person Singular |
resalutabas
|
du grüßtest zurück |
| 3. Person Singular |
resalutabat
|
er/sie/es grüßte zurück |
| 1. Person Plural |
resalutabamus
|
wir grüßten zurück |
| 2. Person Plural |
resalutabatis
|
ihr grüßtet zurück |
| 3. Person Plural |
resalutabant
|
sie grüßten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabar
|
ich wurde zurückgegrüßt |
| 2. Person Singular |
resalutabaris resalutabare
|
du wurdest zurückgegrüßt |
| 3. Person Singular |
resalutabatur
|
er/sie/es wurde zurückgegrüßt |
| 1. Person Plural |
resalutabamur
|
wir wurden zurückgegrüßt |
| 2. Person Plural |
resalutabamini
|
ihr wurdet zurückgegrüßt |
| 3. Person Plural |
resalutabantur
|
sie wurden zurückgegrüßt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutarem
|
ich grüßte zurück |
| 2. Person Singular |
resalutares
|
du grüßtest zurück |
| 3. Person Singular |
resalutaret
|
er/sie/es grüßte zurück |
| 1. Person Plural |
resalutaremus
|
wir grüßten zurück |
| 2. Person Plural |
resalutaretis
|
ihr grüßtet zurück |
| 3. Person Plural |
resalutarent
|
sie grüßten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutarer
|
ich würde zurückgegrüßt |
| 2. Person Singular |
resalutareris resalutarere
|
du würdest zurückgegrüßt |
| 3. Person Singular |
resalutaretur
|
er/sie/es würde zurückgegrüßt |
| 1. Person Plural |
resalutaremur
|
wir würden zurückgegrüßt |
| 2. Person Plural |
resalutaremini
|
ihr würdet zurückgegrüßt |
| 3. Person Plural |
resalutarentur
|
sie würden zurückgegrüßt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabo
|
ich werde zurückgrüßen |
| 2. Person Singular |
resalutabis
|
du wirst zurückgrüßen |
| 3. Person Singular |
resalutabit
|
er/sie/es wird zurückgrüßen |
| 1. Person Plural |
resalutabimus
|
wir werden zurückgrüßen |
| 2. Person Plural |
resalutabitis
|
ihr werdet zurückgrüßen |
| 3. Person Plural |
resalutabunt
|
sie werden zurückgrüßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutabor
|
ich werde zurückgegrüßt werden |
| 2. Person Singular |
resalutaberis resalutabere
|
du wirst zurückgegrüßt werden |
| 3. Person Singular |
resalutabitur
|
er/sie/es wird zurückgegrüßt werden |
| 1. Person Plural |
resalutabimur
|
wir werden zurückgegrüßt werden |
| 2. Person Plural |
resalutabimini
|
ihr werdet zurückgegrüßt werden |
| 3. Person Plural |
resalutabuntur
|
sie werden zurückgegrüßt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavi
|
ich habe zurückgegrüßt |
| 2. Person Singular |
resalutavisti
|
du hast zurückgegrüßt |
| 3. Person Singular |
resalutavit
|
er/sie/es hat zurückgegrüßt |
| 1. Person Plural |
resalutavimus
|
wir haben zurückgegrüßt |
| 2. Person Plural |
resalutavistis
|
ihr habt zurückgegrüßt |
| 3. Person Plural |
resalutaverunt resalutavere
|
sie haben zurückgegrüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus sum
|
ich bin zurückgegrüßt worden |
| 2. Person Singular |
resalutatus es
|
du bist zurückgegrüßt worden |
| 3. Person Singular |
resalutatus est
|
er/sie/es ist zurückgegrüßt worden |
| 1. Person Plural |
resalutati sumus
|
wir sind zurückgegrüßt worden |
| 2. Person Plural |
resalutati estis
|
ihr seid zurückgegrüßt worden |
| 3. Person Plural |
resalutati sunt
|
sie sind zurückgegrüßt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutaverim
|
ich habe zurückgegrüßt |
| 2. Person Singular |
resalutaveris
|
du habest zurückgegrüßt |
| 3. Person Singular |
resalutaverit
|
er/sie/es habe zurückgegrüßt |
| 1. Person Plural |
resalutaverimus
|
wir haben zurückgegrüßt |
| 2. Person Plural |
resalutaveritis
|
ihr habet zurückgegrüßt |
| 3. Person Plural |
resalutaverint
|
sie haben zurückgegrüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus sim
|
ich sei zurückgegrüßt worden |
| 2. Person Singular |
resalutatus sis
|
du seiest zurückgegrüßt worden |
| 3. Person Singular |
resalutatus sit
|
er/sie/es sei zurückgegrüßt worden |
| 1. Person Plural |
resalutati simus
|
wir seien zurückgegrüßt worden |
| 2. Person Plural |
resalutati sitis
|
ihr seiet zurückgegrüßt worden |
| 3. Person Plural |
resalutati sint
|
sie seien zurückgegrüßt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutaveram
|
ich hatte zurückgegrüßt |
| 2. Person Singular |
resalutaveras
|
du hattest zurückgegrüßt |
| 3. Person Singular |
resalutaverat
|
er/sie/es hatte zurückgegrüßt |
| 1. Person Plural |
resalutaveramus
|
wir hatten zurückgegrüßt |
| 2. Person Plural |
resalutaveratis
|
ihr hattet zurückgegrüßt |
| 3. Person Plural |
resalutaverant
|
sie hatten zurückgegrüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus eram
|
ich war zurückgegrüßt worden |
| 2. Person Singular |
resalutatus eras
|
du warst zurückgegrüßt worden |
| 3. Person Singular |
resalutatus erat
|
er/sie/es war zurückgegrüßt worden |
| 1. Person Plural |
resalutati eramus
|
wir waren zurückgegrüßt worden |
| 2. Person Plural |
resalutati eratis
|
ihr wart zurückgegrüßt worden |
| 3. Person Plural |
resalutati erant
|
sie waren zurückgegrüßt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavissem
|
ich hätte zurückgegrüßt |
| 2. Person Singular |
resalutavisses
|
du hättest zurückgegrüßt |
| 3. Person Singular |
resalutavisset
|
er/sie/es hätte zurückgegrüßt |
| 1. Person Plural |
resalutavissemus
|
wir hätten zurückgegrüßt |
| 2. Person Plural |
resalutavissetis
|
ihr hättet zurückgegrüßt |
| 3. Person Plural |
resalutavissent
|
sie hätten zurückgegrüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus essem
|
ich wäre zurückgegrüßt worden |
| 2. Person Singular |
resalutatus esses
|
du wärest zurückgegrüßt worden |
| 3. Person Singular |
resalutatus esset
|
er/sie/es wäre zurückgegrüßt worden |
| 1. Person Plural |
resalutati essemus
|
wir wären zurückgegrüßt worden |
| 2. Person Plural |
resalutati essetis
|
ihr wäret zurückgegrüßt worden |
| 3. Person Plural |
resalutati essent
|
sie wären zurückgegrüßt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutavero
|
ich werde zurückgegrüßt haben |
| 2. Person Singular |
resalutaveris
|
du wirst zurückgegrüßt haben |
| 3. Person Singular |
resalutaverit
|
er/sie/es wird zurückgegrüßt haben |
| 1. Person Plural |
resalutaverimus
|
wir werden zurückgegrüßt haben |
| 2. Person Plural |
resalutaveritis
|
ihr werdet zurückgegrüßt haben |
| 3. Person Plural |
resalutaverint
|
sie werden zurückgegrüßt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resalutatus ero
|
ich werde zurückgegrüßt worden sein |
| 2. Person Singular |
resalutatus eris
|
du wirst zurückgegrüßt worden sein |
| 3. Person Singular |
resalutatus erit
|
er/sie/es wird zurückgegrüßt worden sein |
| 1. Person Plural |
resalutati erimus
|
wir werden zurückgegrüßt worden sein |
| 2. Person Plural |
resalutati eritis
|
ihr werdet zurückgegrüßt worden sein |
| 3. Person Plural |
resalutati erunt
|
sie werden zurückgegrüßt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resalutare
|
zurückgrüßen |
| Vorzeitigkeit |
resalutavisse
|
zurückgegrüßt haben |
| Nachzeitigkeit |
resalutaturum esse
|
zurückgrüßen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resalutari resalutarier
|
zurückgegrüßt werden |
| Vorzeitigkeit |
resalutatum esse
|
zurückgegrüßt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
resalutatum iri
|
künftig zurückgegrüßt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resaluta
|
grüße zurück; grüß zurück! |
| 2. Person Plural |
resalutate
|
grüßt zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resalutato
|
| 3. Person Singular |
resalutato
|
| 2. Person Plural |
resalutatote
|
| 3. Person Plural |
resalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resalutare
|
das Zurückgrüßen |
| Genitiv |
resalutandi
|
des Zurückgrüßens |
| Dativ |
resalutando
|
dem Zurückgrüßen |
| Akkusativ |
resalutandum
|
das Zurückgrüßen |
| Ablativ |
resalutando
|
durch das Zurückgrüßen |
| Vokativ |
resalutande
|
Zurückgrüßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutandus
|
resalutanda
|
resalutandum
|
| Genitiv |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutandi
|
| Dativ |
resalutando
|
resalutandae
|
resalutando
|
| Akkusativ |
resalutandum
|
resalutandam
|
resalutandum
|
| Ablativ |
resalutando
|
resalutanda
|
resalutando
|
| Vokativ |
resalutande
|
resalutanda
|
resalutandum
|
Plural
| Nominativ |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutanda
|
| Genitiv |
resalutandorum
|
resalutandarum
|
resalutandorum
|
| Dativ |
resalutandis
|
resalutandis
|
resalutandis
|
| Akkusativ |
resalutandos
|
resalutandas
|
resalutanda
|
| Ablativ |
resalutandis
|
resalutandis
|
resalutandis
|
| Vokativ |
resalutandi
|
resalutandae
|
resalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutans
|
resalutans
|
resalutans
|
| Genitiv |
resalutantis
|
resalutantis
|
resalutantis
|
| Dativ |
resalutanti
|
resalutanti
|
resalutanti
|
| Akkusativ |
resalutantem
|
resalutantem
|
resalutans
|
| Ablativ |
resalutanti resalutante
|
resalutanti resalutante
|
resalutanti resalutante
|
| Vokativ |
resalutans
|
resalutans
|
resalutans
|
Plural
| Nominativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
| Genitiv |
resalutantium resalutantum
|
resalutantium resalutantum
|
resalutantium resalutantum
|
| Dativ |
resalutantibus
|
resalutantibus
|
resalutantibus
|
| Akkusativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
| Ablativ |
resalutantibus
|
resalutantibus
|
resalutantibus
|
| Vokativ |
resalutantes
|
resalutantes
|
resalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutatus
|
resalutata
|
resalutatum
|
| Genitiv |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutati
|
| Dativ |
resalutato
|
resalutatae
|
resalutato
|
| Akkusativ |
resalutatum
|
resalutatam
|
resalutatum
|
| Ablativ |
resalutato
|
resalutata
|
resalutato
|
| Vokativ |
resalutate
|
resalutata
|
resalutatum
|
Plural
| Nominativ |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutata
|
| Genitiv |
resalutatorum
|
resalutatarum
|
resalutatorum
|
| Dativ |
resalutatis
|
resalutatis
|
resalutatis
|
| Akkusativ |
resalutatos
|
resalutatas
|
resalutata
|
| Ablativ |
resalutatis
|
resalutatis
|
resalutatis
|
| Vokativ |
resalutati
|
resalutatae
|
resalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resalutaturus
|
resalutatura
|
resalutaturum
|
| Genitiv |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutaturi
|
| Dativ |
resalutaturo
|
resalutaturae
|
resalutaturo
|
| Akkusativ |
resalutaturum
|
resalutaturam
|
resalutaturum
|
| Ablativ |
resalutaturo
|
resalutatura
|
resalutaturo
|
| Vokativ |
resalutature
|
resalutatura
|
resalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutatura
|
| Genitiv |
resalutaturorum
|
resalutaturarum
|
resalutaturorum
|
| Dativ |
resalutaturis
|
resalutaturis
|
resalutaturis
|
| Akkusativ |
resalutaturos
|
resalutaturas
|
resalutatura
|
| Ablativ |
resalutaturis
|
resalutaturis
|
resalutaturis
|
| Vokativ |
resalutaturi
|
resalutaturae
|
resalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resalutatum
|
resalutatu
|