Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restito
|
ich zögere |
| 2. Person Singular |
restitas
|
du zögerst |
| 3. Person Singular |
restitat
|
er/sie/es zögert |
| 1. Person Plural |
restitamus
|
wir zögern |
| 2. Person Plural |
restitatis
|
ihr zögert |
| 3. Person Plural |
restitant
|
sie zögern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitor
|
|
| 2. Person Singular |
restitaris restitare
|
|
| 3. Person Singular |
restitatur
|
|
| 1. Person Plural |
restitamur
|
|
| 2. Person Plural |
restitamini
|
|
| 3. Person Plural |
restitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitem
|
ich zögere |
| 2. Person Singular |
restites
|
du zögerst |
| 3. Person Singular |
restitet
|
er/sie/es zögere |
| 1. Person Plural |
restitemus
|
wir zögern |
| 2. Person Plural |
restitetis
|
ihr zögert |
| 3. Person Plural |
restitent
|
sie zögern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restiter
|
|
| 2. Person Singular |
restiteris restitere
|
|
| 3. Person Singular |
restitetur
|
|
| 1. Person Plural |
restitemur
|
|
| 2. Person Plural |
restitemini
|
|
| 3. Person Plural |
restitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabam
|
ich zögerte |
| 2. Person Singular |
restitabas
|
du zögertest |
| 3. Person Singular |
restitabat
|
er/sie/es zögerte |
| 1. Person Plural |
restitabamus
|
wir zögerten |
| 2. Person Plural |
restitabatis
|
ihr zögertet |
| 3. Person Plural |
restitabant
|
sie zögerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabar
|
|
| 2. Person Singular |
restitabaris restitabare
|
|
| 3. Person Singular |
restitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
restitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
restitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
restitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitarem
|
ich zögerte |
| 2. Person Singular |
restitares
|
du zögertest |
| 3. Person Singular |
restitaret
|
er/sie/es zögerte |
| 1. Person Plural |
restitaremus
|
wir zögerten |
| 2. Person Plural |
restitaretis
|
ihr zögertet |
| 3. Person Plural |
restitarent
|
sie zögerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitarer
|
|
| 2. Person Singular |
restitareris restitarere
|
|
| 3. Person Singular |
restitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
restitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
restitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
restitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabo
|
ich werde zögern |
| 2. Person Singular |
restitabis
|
du wirst zögern |
| 3. Person Singular |
restitabit
|
er/sie/es wird zögern |
| 1. Person Plural |
restitabimus
|
wir werden zögern |
| 2. Person Plural |
restitabitis
|
ihr werdet zögern |
| 3. Person Plural |
restitabunt
|
sie werden zögern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabor
|
|
| 2. Person Singular |
restitaberis restitabere
|
|
| 3. Person Singular |
restitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
restitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
restitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
restitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavi
|
ich habe gezögert |
| 2. Person Singular |
restitavisti
|
du hast gezögert |
| 3. Person Singular |
restitavit
|
er/sie/es hat gezögert |
| 1. Person Plural |
restitavimus
|
wir haben gezögert |
| 2. Person Plural |
restitavistis
|
ihr habt gezögert |
| 3. Person Plural |
restitaverunt restitavere
|
sie haben gezögert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
restitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitaverim
|
ich habe gezögert |
| 2. Person Singular |
restitaveris
|
du habest gezögert |
| 3. Person Singular |
restitaverit
|
er/sie/es habe gezögert |
| 1. Person Plural |
restitaverimus
|
wir haben gezögert |
| 2. Person Plural |
restitaveritis
|
ihr habet gezögert |
| 3. Person Plural |
restitaverint
|
sie haben gezögert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
restitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitaveram
|
ich hatte gezögert |
| 2. Person Singular |
restitaveras
|
du hattest gezögert |
| 3. Person Singular |
restitaverat
|
er/sie/es hatte gezögert |
| 1. Person Plural |
restitaveramus
|
wir hatten gezögert |
| 2. Person Plural |
restitaveratis
|
ihr hattet gezögert |
| 3. Person Plural |
restitaverant
|
sie hatten gezögert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
restitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavissem
|
ich hätte gezögert |
| 2. Person Singular |
restitavisses
|
du hättest gezögert |
| 3. Person Singular |
restitavisset
|
er/sie/es hätte gezögert |
| 1. Person Plural |
restitavissemus
|
wir hätten gezögert |
| 2. Person Plural |
restitavissetis
|
ihr hättet gezögert |
| 3. Person Plural |
restitavissent
|
sie hätten gezögert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
restitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavero
|
ich werde gezögert haben |
| 2. Person Singular |
restitaveris
|
du wirst gezögert haben |
| 3. Person Singular |
restitaverit
|
er/sie/es wird gezögert haben |
| 1. Person Plural |
restitaverimus
|
wir werden gezögert haben |
| 2. Person Plural |
restitaveritis
|
ihr werdet gezögert haben |
| 3. Person Plural |
restitaverint
|
sie werden gezögert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
restitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
restitare
|
zögern |
| Vorzeitigkeit |
restitavisse
|
gezögert haben |
| Nachzeitigkeit |
restitaturum esse
|
zögern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
restitari restitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
restitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
restitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
restita
|
zögere! |
| 2. Person Plural |
restitate
|
zögert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
restitato
|
| 3. Person Singular |
restitato
|
| 2. Person Plural |
restitatote
|
| 3. Person Plural |
restitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
restitare
|
das Zögern |
| Genitiv |
restitandi
|
des Zögernes |
| Dativ |
restitando
|
dem Zögern |
| Akkusativ |
restitandum
|
das Zögern |
| Ablativ |
restitando
|
durch das Zögern |
| Vokativ |
restitande
|
Zögern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitandus
|
restitanda
|
restitandum
|
| Genitiv |
restitandi
|
restitandae
|
restitandi
|
| Dativ |
restitando
|
restitandae
|
restitando
|
| Akkusativ |
restitandum
|
restitandam
|
restitandum
|
| Ablativ |
restitando
|
restitanda
|
restitando
|
| Vokativ |
restitande
|
restitanda
|
restitandum
|
Plural
| Nominativ |
restitandi
|
restitandae
|
restitanda
|
| Genitiv |
restitandorum
|
restitandarum
|
restitandorum
|
| Dativ |
restitandis
|
restitandis
|
restitandis
|
| Akkusativ |
restitandos
|
restitandas
|
restitanda
|
| Ablativ |
restitandis
|
restitandis
|
restitandis
|
| Vokativ |
restitandi
|
restitandae
|
restitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitans
|
restitans
|
restitans
|
| Genitiv |
restitantis
|
restitantis
|
restitantis
|
| Dativ |
restitanti
|
restitanti
|
restitanti
|
| Akkusativ |
restitantem
|
restitantem
|
restitans
|
| Ablativ |
restitanti restitante
|
restitanti restitante
|
restitanti restitante
|
| Vokativ |
restitans
|
restitans
|
restitans
|
Plural
| Nominativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
| Genitiv |
restitantium restitantum
|
restitantium restitantum
|
restitantium restitantum
|
| Dativ |
restitantibus
|
restitantibus
|
restitantibus
|
| Akkusativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
| Ablativ |
restitantibus
|
restitantibus
|
restitantibus
|
| Vokativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitatus
|
restitata
|
restitatum
|
| Genitiv |
restitati
|
restitatae
|
restitati
|
| Dativ |
restitato
|
restitatae
|
restitato
|
| Akkusativ |
restitatum
|
restitatam
|
restitatum
|
| Ablativ |
restitato
|
restitata
|
restitato
|
| Vokativ |
restitate
|
restitata
|
restitatum
|
Plural
| Nominativ |
restitati
|
restitatae
|
restitata
|
| Genitiv |
restitatorum
|
restitatarum
|
restitatorum
|
| Dativ |
restitatis
|
restitatis
|
restitatis
|
| Akkusativ |
restitatos
|
restitatas
|
restitata
|
| Ablativ |
restitatis
|
restitatis
|
restitatis
|
| Vokativ |
restitati
|
restitatae
|
restitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitaturus
|
restitatura
|
restitaturum
|
| Genitiv |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitaturi
|
| Dativ |
restitaturo
|
restitaturae
|
restitaturo
|
| Akkusativ |
restitaturum
|
restitaturam
|
restitaturum
|
| Ablativ |
restitaturo
|
restitatura
|
restitaturo
|
| Vokativ |
restitature
|
restitatura
|
restitaturum
|
Plural
| Nominativ |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitatura
|
| Genitiv |
restitaturorum
|
restitaturarum
|
restitaturorum
|
| Dativ |
restitaturis
|
restitaturis
|
restitaturis
|
| Akkusativ |
restitaturos
|
restitaturas
|
restitatura
|
| Ablativ |
restitaturis
|
restitaturis
|
restitaturis
|
| Vokativ |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
restitatum
|
restitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restito
|
ich bleibe zurück |
| 2. Person Singular |
restitas
|
du bleibst zurück |
| 3. Person Singular |
restitat
|
er/sie/es bleibt zurück |
| 1. Person Plural |
restitamus
|
wir bleiben zurück |
| 2. Person Plural |
restitatis
|
ihr bleibt zurück |
| 3. Person Plural |
restitant
|
sie bleiben zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitor
|
|
| 2. Person Singular |
restitaris restitare
|
|
| 3. Person Singular |
restitatur
|
|
| 1. Person Plural |
restitamur
|
|
| 2. Person Plural |
restitamini
|
|
| 3. Person Plural |
restitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitem
|
ich bleibe zurück |
| 2. Person Singular |
restites
|
du bleibest zurück |
| 3. Person Singular |
restitet
|
er/sie/es bleibe zurück |
| 1. Person Plural |
restitemus
|
wir bleiben zurück |
| 2. Person Plural |
restitetis
|
ihr bleibet zurück |
| 3. Person Plural |
restitent
|
sie bleiben zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restiter
|
|
| 2. Person Singular |
restiteris restitere
|
|
| 3. Person Singular |
restitetur
|
|
| 1. Person Plural |
restitemur
|
|
| 2. Person Plural |
restitemini
|
|
| 3. Person Plural |
restitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabam
|
ich blieb zurück |
| 2. Person Singular |
restitabas
|
du bliebst zurück |
| 3. Person Singular |
restitabat
|
er/sie/es blieb zurück |
| 1. Person Plural |
restitabamus
|
wir blieben zurück |
| 2. Person Plural |
restitabatis
|
ihr bliebt zurück |
| 3. Person Plural |
restitabant
|
sie blieben zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabar
|
|
| 2. Person Singular |
restitabaris restitabare
|
|
| 3. Person Singular |
restitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
restitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
restitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
restitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitarem
|
ich bliebe zurück |
| 2. Person Singular |
restitares
|
du bliebest zurück |
| 3. Person Singular |
restitaret
|
er/sie/es bliebe zurück |
| 1. Person Plural |
restitaremus
|
wir blieben zurück |
| 2. Person Plural |
restitaretis
|
ihr bliebet zurück |
| 3. Person Plural |
restitarent
|
sie blieben zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitarer
|
|
| 2. Person Singular |
restitareris restitarere
|
|
| 3. Person Singular |
restitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
restitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
restitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
restitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabo
|
ich werde zurückbleiben |
| 2. Person Singular |
restitabis
|
du wirst zurückbleiben |
| 3. Person Singular |
restitabit
|
er/sie/es wird zurückbleiben |
| 1. Person Plural |
restitabimus
|
wir werden zurückbleiben |
| 2. Person Plural |
restitabitis
|
ihr werdet zurückbleiben |
| 3. Person Plural |
restitabunt
|
sie werden zurückbleiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabor
|
|
| 2. Person Singular |
restitaberis restitabere
|
|
| 3. Person Singular |
restitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
restitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
restitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
restitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavi
|
ich bin zurückgeblieben |
| 2. Person Singular |
restitavisti
|
du bist zurückgeblieben |
| 3. Person Singular |
restitavit
|
er/sie/es ist zurückgeblieben |
| 1. Person Plural |
restitavimus
|
wir sind zurückgeblieben |
| 2. Person Plural |
restitavistis
|
ihr seid zurückgeblieben |
| 3. Person Plural |
restitaverunt restitavere
|
sie sind zurückgeblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
restitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitaverim
|
ich sei zurückgeblieben |
| 2. Person Singular |
restitaveris
|
du seiest zurückgeblieben |
| 3. Person Singular |
restitaverit
|
er/sie/es sei zurückgeblieben |
| 1. Person Plural |
restitaverimus
|
wir seien zurückgeblieben |
| 2. Person Plural |
restitaveritis
|
ihr seiet zurückgeblieben |
| 3. Person Plural |
restitaverint
|
sie seien zurückgeblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
restitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitaveram
|
ich war zurückgeblieben |
| 2. Person Singular |
restitaveras
|
du warst zurückgeblieben |
| 3. Person Singular |
restitaverat
|
er/sie/es war zurückgeblieben |
| 1. Person Plural |
restitaveramus
|
wir waren zurückgeblieben |
| 2. Person Plural |
restitaveratis
|
ihr wart zurückgeblieben |
| 3. Person Plural |
restitaverant
|
sie waren zurückgeblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
restitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavissem
|
ich wäre zurückgeblieben |
| 2. Person Singular |
restitavisses
|
du wärest zurückgeblieben |
| 3. Person Singular |
restitavisset
|
er/sie/es wäre zurückgeblieben |
| 1. Person Plural |
restitavissemus
|
wir wären zurückgeblieben |
| 2. Person Plural |
restitavissetis
|
ihr wäret zurückgeblieben |
| 3. Person Plural |
restitavissent
|
sie wären zurückgeblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
restitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavero
|
ich werde zurückgeblieben sein |
| 2. Person Singular |
restitaveris
|
du wirst zurückgeblieben sein |
| 3. Person Singular |
restitaverit
|
er/sie/es wird zurückgeblieben sein |
| 1. Person Plural |
restitaverimus
|
wir werden zurückgeblieben sein |
| 2. Person Plural |
restitaveritis
|
ihr werdet zurückgeblieben sein |
| 3. Person Plural |
restitaverint
|
sie werden zurückgeblieben sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
restitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
restitare
|
zurückbleiben |
| Vorzeitigkeit |
restitavisse
|
zurückgeblieben sein |
| Nachzeitigkeit |
restitaturum esse
|
zurückbleiben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
restitari restitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
restitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
restitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
restita
|
bleibe zurück; bleib zurück! |
| 2. Person Plural |
restitate
|
bleibt zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
restitato
|
| 3. Person Singular |
restitato
|
| 2. Person Plural |
restitatote
|
| 3. Person Plural |
restitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
restitare
|
das Zurückbleiben |
| Genitiv |
restitandi
|
des Zurückbleibens |
| Dativ |
restitando
|
dem Zurückbleiben |
| Akkusativ |
restitandum
|
das Zurückbleiben |
| Ablativ |
restitando
|
durch das Zurückbleiben |
| Vokativ |
restitande
|
Zurückbleiben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitandus
|
restitanda
|
restitandum
|
| Genitiv |
restitandi
|
restitandae
|
restitandi
|
| Dativ |
restitando
|
restitandae
|
restitando
|
| Akkusativ |
restitandum
|
restitandam
|
restitandum
|
| Ablativ |
restitando
|
restitanda
|
restitando
|
| Vokativ |
restitande
|
restitanda
|
restitandum
|
Plural
| Nominativ |
restitandi
|
restitandae
|
restitanda
|
| Genitiv |
restitandorum
|
restitandarum
|
restitandorum
|
| Dativ |
restitandis
|
restitandis
|
restitandis
|
| Akkusativ |
restitandos
|
restitandas
|
restitanda
|
| Ablativ |
restitandis
|
restitandis
|
restitandis
|
| Vokativ |
restitandi
|
restitandae
|
restitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitans
|
restitans
|
restitans
|
| Genitiv |
restitantis
|
restitantis
|
restitantis
|
| Dativ |
restitanti
|
restitanti
|
restitanti
|
| Akkusativ |
restitantem
|
restitantem
|
restitans
|
| Ablativ |
restitanti restitante
|
restitanti restitante
|
restitanti restitante
|
| Vokativ |
restitans
|
restitans
|
restitans
|
Plural
| Nominativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
| Genitiv |
restitantium restitantum
|
restitantium restitantum
|
restitantium restitantum
|
| Dativ |
restitantibus
|
restitantibus
|
restitantibus
|
| Akkusativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
| Ablativ |
restitantibus
|
restitantibus
|
restitantibus
|
| Vokativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitatus
|
restitata
|
restitatum
|
| Genitiv |
restitati
|
restitatae
|
restitati
|
| Dativ |
restitato
|
restitatae
|
restitato
|
| Akkusativ |
restitatum
|
restitatam
|
restitatum
|
| Ablativ |
restitato
|
restitata
|
restitato
|
| Vokativ |
restitate
|
restitata
|
restitatum
|
Plural
| Nominativ |
restitati
|
restitatae
|
restitata
|
| Genitiv |
restitatorum
|
restitatarum
|
restitatorum
|
| Dativ |
restitatis
|
restitatis
|
restitatis
|
| Akkusativ |
restitatos
|
restitatas
|
restitata
|
| Ablativ |
restitatis
|
restitatis
|
restitatis
|
| Vokativ |
restitati
|
restitatae
|
restitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitaturus
|
restitatura
|
restitaturum
|
| Genitiv |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitaturi
|
| Dativ |
restitaturo
|
restitaturae
|
restitaturo
|
| Akkusativ |
restitaturum
|
restitaturam
|
restitaturum
|
| Ablativ |
restitaturo
|
restitatura
|
restitaturo
|
| Vokativ |
restitature
|
restitatura
|
restitaturum
|
Plural
| Nominativ |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitatura
|
| Genitiv |
restitaturorum
|
restitaturarum
|
restitaturorum
|
| Dativ |
restitaturis
|
restitaturis
|
restitaturis
|
| Akkusativ |
restitaturos
|
restitaturas
|
restitatura
|
| Ablativ |
restitaturis
|
restitaturis
|
restitaturis
|
| Vokativ |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
restitatum
|
restitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restito
|
ich zaudere |
| 2. Person Singular |
restitas
|
du zauderst |
| 3. Person Singular |
restitat
|
er/sie/es zaudert |
| 1. Person Plural |
restitamus
|
wir zaudern |
| 2. Person Plural |
restitatis
|
ihr zaudert |
| 3. Person Plural |
restitant
|
sie zaudern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitor
|
|
| 2. Person Singular |
restitaris restitare
|
|
| 3. Person Singular |
restitatur
|
|
| 1. Person Plural |
restitamur
|
|
| 2. Person Plural |
restitamini
|
|
| 3. Person Plural |
restitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitem
|
ich zaudere |
| 2. Person Singular |
restites
|
du zauderst |
| 3. Person Singular |
restitet
|
er/sie/es zaudere |
| 1. Person Plural |
restitemus
|
wir zaudern |
| 2. Person Plural |
restitetis
|
ihr zaudert |
| 3. Person Plural |
restitent
|
sie zaudern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restiter
|
|
| 2. Person Singular |
restiteris restitere
|
|
| 3. Person Singular |
restitetur
|
|
| 1. Person Plural |
restitemur
|
|
| 2. Person Plural |
restitemini
|
|
| 3. Person Plural |
restitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabam
|
ich zauderte |
| 2. Person Singular |
restitabas
|
du zaudertest |
| 3. Person Singular |
restitabat
|
er/sie/es zauderte |
| 1. Person Plural |
restitabamus
|
wir zauderten |
| 2. Person Plural |
restitabatis
|
ihr zaudertet |
| 3. Person Plural |
restitabant
|
sie zauderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabar
|
|
| 2. Person Singular |
restitabaris restitabare
|
|
| 3. Person Singular |
restitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
restitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
restitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
restitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitarem
|
ich zauderte |
| 2. Person Singular |
restitares
|
du zaudertest |
| 3. Person Singular |
restitaret
|
er/sie/es zauderte |
| 1. Person Plural |
restitaremus
|
wir zauderten |
| 2. Person Plural |
restitaretis
|
ihr zaudertet |
| 3. Person Plural |
restitarent
|
sie zauderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitarer
|
|
| 2. Person Singular |
restitareris restitarere
|
|
| 3. Person Singular |
restitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
restitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
restitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
restitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabo
|
ich werde zaudern |
| 2. Person Singular |
restitabis
|
du wirst zaudern |
| 3. Person Singular |
restitabit
|
er/sie/es wird zaudern |
| 1. Person Plural |
restitabimus
|
wir werden zaudern |
| 2. Person Plural |
restitabitis
|
ihr werdet zaudern |
| 3. Person Plural |
restitabunt
|
sie werden zaudern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitabor
|
|
| 2. Person Singular |
restitaberis restitabere
|
|
| 3. Person Singular |
restitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
restitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
restitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
restitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavi
|
ich habe gezaudert |
| 2. Person Singular |
restitavisti
|
du hast gezaudert |
| 3. Person Singular |
restitavit
|
er/sie/es hat gezaudert |
| 1. Person Plural |
restitavimus
|
wir haben gezaudert |
| 2. Person Plural |
restitavistis
|
ihr habt gezaudert |
| 3. Person Plural |
restitaverunt restitavere
|
sie haben gezaudert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
restitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitaverim
|
ich habe gezaudert |
| 2. Person Singular |
restitaveris
|
du habest gezaudert |
| 3. Person Singular |
restitaverit
|
er/sie/es habe gezaudert |
| 1. Person Plural |
restitaverimus
|
wir haben gezaudert |
| 2. Person Plural |
restitaveritis
|
ihr habet gezaudert |
| 3. Person Plural |
restitaverint
|
sie haben gezaudert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
restitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitaveram
|
ich hatte gezaudert |
| 2. Person Singular |
restitaveras
|
du hattest gezaudert |
| 3. Person Singular |
restitaverat
|
er/sie/es hatte gezaudert |
| 1. Person Plural |
restitaveramus
|
wir hatten gezaudert |
| 2. Person Plural |
restitaveratis
|
ihr hattet gezaudert |
| 3. Person Plural |
restitaverant
|
sie hatten gezaudert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
restitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavissem
|
ich hätte gezaudert |
| 2. Person Singular |
restitavisses
|
du hättest gezaudert |
| 3. Person Singular |
restitavisset
|
er/sie/es hätte gezaudert |
| 1. Person Plural |
restitavissemus
|
wir hätten gezaudert |
| 2. Person Plural |
restitavissetis
|
ihr hättet gezaudert |
| 3. Person Plural |
restitavissent
|
sie hätten gezaudert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
restitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
restitavero
|
ich werde gezaudert haben |
| 2. Person Singular |
restitaveris
|
du wirst gezaudert haben |
| 3. Person Singular |
restitaverit
|
er/sie/es wird gezaudert haben |
| 1. Person Plural |
restitaverimus
|
wir werden gezaudert haben |
| 2. Person Plural |
restitaveritis
|
ihr werdet gezaudert haben |
| 3. Person Plural |
restitaverint
|
sie werden gezaudert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
restitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
restitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
restitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
restitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
restitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
restitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
restitare
|
zaudern |
| Vorzeitigkeit |
restitavisse
|
gezaudert haben |
| Nachzeitigkeit |
restitaturum esse
|
zaudern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
restitari restitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
restitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
restitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
restita
|
zaudere! |
| 2. Person Plural |
restitate
|
zaudert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
restitato
|
| 3. Person Singular |
restitato
|
| 2. Person Plural |
restitatote
|
| 3. Person Plural |
restitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
restitare
|
das Zaudern |
| Genitiv |
restitandi
|
des Zaudernes |
| Dativ |
restitando
|
dem Zaudern |
| Akkusativ |
restitandum
|
das Zaudern |
| Ablativ |
restitando
|
durch das Zaudern |
| Vokativ |
restitande
|
Zaudern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitandus
|
restitanda
|
restitandum
|
| Genitiv |
restitandi
|
restitandae
|
restitandi
|
| Dativ |
restitando
|
restitandae
|
restitando
|
| Akkusativ |
restitandum
|
restitandam
|
restitandum
|
| Ablativ |
restitando
|
restitanda
|
restitando
|
| Vokativ |
restitande
|
restitanda
|
restitandum
|
Plural
| Nominativ |
restitandi
|
restitandae
|
restitanda
|
| Genitiv |
restitandorum
|
restitandarum
|
restitandorum
|
| Dativ |
restitandis
|
restitandis
|
restitandis
|
| Akkusativ |
restitandos
|
restitandas
|
restitanda
|
| Ablativ |
restitandis
|
restitandis
|
restitandis
|
| Vokativ |
restitandi
|
restitandae
|
restitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitans
|
restitans
|
restitans
|
| Genitiv |
restitantis
|
restitantis
|
restitantis
|
| Dativ |
restitanti
|
restitanti
|
restitanti
|
| Akkusativ |
restitantem
|
restitantem
|
restitans
|
| Ablativ |
restitanti restitante
|
restitanti restitante
|
restitanti restitante
|
| Vokativ |
restitans
|
restitans
|
restitans
|
Plural
| Nominativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
| Genitiv |
restitantium restitantum
|
restitantium restitantum
|
restitantium restitantum
|
| Dativ |
restitantibus
|
restitantibus
|
restitantibus
|
| Akkusativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
| Ablativ |
restitantibus
|
restitantibus
|
restitantibus
|
| Vokativ |
restitantes
|
restitantes
|
restitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitatus
|
restitata
|
restitatum
|
| Genitiv |
restitati
|
restitatae
|
restitati
|
| Dativ |
restitato
|
restitatae
|
restitato
|
| Akkusativ |
restitatum
|
restitatam
|
restitatum
|
| Ablativ |
restitato
|
restitata
|
restitato
|
| Vokativ |
restitate
|
restitata
|
restitatum
|
Plural
| Nominativ |
restitati
|
restitatae
|
restitata
|
| Genitiv |
restitatorum
|
restitatarum
|
restitatorum
|
| Dativ |
restitatis
|
restitatis
|
restitatis
|
| Akkusativ |
restitatos
|
restitatas
|
restitata
|
| Ablativ |
restitatis
|
restitatis
|
restitatis
|
| Vokativ |
restitati
|
restitatae
|
restitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
restitaturus
|
restitatura
|
restitaturum
|
| Genitiv |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitaturi
|
| Dativ |
restitaturo
|
restitaturae
|
restitaturo
|
| Akkusativ |
restitaturum
|
restitaturam
|
restitaturum
|
| Ablativ |
restitaturo
|
restitatura
|
restitaturo
|
| Vokativ |
restitature
|
restitatura
|
restitaturum
|
Plural
| Nominativ |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitatura
|
| Genitiv |
restitaturorum
|
restitaturarum
|
restitaturorum
|
| Dativ |
restitaturis
|
restitaturis
|
restitaturis
|
| Akkusativ |
restitaturos
|
restitaturas
|
restitatura
|
| Ablativ |
restitaturis
|
restitaturis
|
restitaturis
|
| Vokativ |
restitaturi
|
restitaturae
|
restitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
restitatum
|
restitatu
|