Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulco
|
ich pflüge |
| 2. Person Singular |
resulcas
|
du pflügst |
| 3. Person Singular |
resulcat
|
er/sie/es pflügt |
| 1. Person Plural |
resulcamus
|
wir pflügen |
| 2. Person Plural |
resulcatis
|
ihr pflügt |
| 3. Person Plural |
resulcant
|
sie pflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcor
|
ich werde gepflügt |
| 2. Person Singular |
resulcaris resulcare
|
du wirst gepflügt |
| 3. Person Singular |
resulcatur
|
er/sie/es wird gepflügt |
| 1. Person Plural |
resulcamur
|
wir werden gepflügt |
| 2. Person Plural |
resulcamini
|
ihr werdet gepflügt |
| 3. Person Plural |
resulcantur
|
sie werden gepflügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcem
|
ich pflüge |
| 2. Person Singular |
resulces
|
du pflügest |
| 3. Person Singular |
resulcet
|
er/sie/es pflüge |
| 1. Person Plural |
resulcemus
|
wir pflügen |
| 2. Person Plural |
resulcetis
|
ihr pflüget |
| 3. Person Plural |
resulcent
|
sie pflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcer
|
ich werde gepflügt |
| 2. Person Singular |
resulceris resulcere
|
du werdest gepflügt |
| 3. Person Singular |
resulcetur
|
er/sie/es werde gepflügt |
| 1. Person Plural |
resulcemur
|
wir werden gepflügt |
| 2. Person Plural |
resulcemini
|
ihr werdet gepflügt |
| 3. Person Plural |
resulcentur
|
sie werden gepflügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcabam
|
ich pflügte |
| 2. Person Singular |
resulcabas
|
du pflügtest |
| 3. Person Singular |
resulcabat
|
er/sie/es pflügte |
| 1. Person Plural |
resulcabamus
|
wir pflügten |
| 2. Person Plural |
resulcabatis
|
ihr pflügtet |
| 3. Person Plural |
resulcabant
|
sie pflügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcabar
|
ich wurde gepflügt |
| 2. Person Singular |
resulcabaris resulcabare
|
du wurdest gepflügt |
| 3. Person Singular |
resulcabatur
|
er/sie/es wurde gepflügt |
| 1. Person Plural |
resulcabamur
|
wir wurden gepflügt |
| 2. Person Plural |
resulcabamini
|
ihr wurdet gepflügt |
| 3. Person Plural |
resulcabantur
|
sie wurden gepflügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcarem
|
ich pflügte |
| 2. Person Singular |
resulcares
|
du pflügtest |
| 3. Person Singular |
resulcaret
|
er/sie/es pflügte |
| 1. Person Plural |
resulcaremus
|
wir pflügten |
| 2. Person Plural |
resulcaretis
|
ihr pflügtet |
| 3. Person Plural |
resulcarent
|
sie pflügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcarer
|
ich würde gepflügt |
| 2. Person Singular |
resulcareris resulcarere
|
du würdest gepflügt |
| 3. Person Singular |
resulcaretur
|
er/sie/es würde gepflügt |
| 1. Person Plural |
resulcaremur
|
wir würden gepflügt |
| 2. Person Plural |
resulcaremini
|
ihr würdet gepflügt |
| 3. Person Plural |
resulcarentur
|
sie würden gepflügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcabo
|
ich werde pflügen |
| 2. Person Singular |
resulcabis
|
du wirst pflügen |
| 3. Person Singular |
resulcabit
|
er/sie/es wird pflügen |
| 1. Person Plural |
resulcabimus
|
wir werden pflügen |
| 2. Person Plural |
resulcabitis
|
ihr werdet pflügen |
| 3. Person Plural |
resulcabunt
|
sie werden pflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcabor
|
ich werde gepflügt werden |
| 2. Person Singular |
resulcaberis resulcabere
|
du wirst gepflügt werden |
| 3. Person Singular |
resulcabitur
|
er/sie/es wird gepflügt werden |
| 1. Person Plural |
resulcabimur
|
wir werden gepflügt werden |
| 2. Person Plural |
resulcabimini
|
ihr werdet gepflügt werden |
| 3. Person Plural |
resulcabuntur
|
sie werden gepflügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcavi
|
ich habe gepflügt |
| 2. Person Singular |
resulcavisti
|
du hast gepflügt |
| 3. Person Singular |
resulcavit
|
er/sie/es hat gepflügt |
| 1. Person Plural |
resulcavimus
|
wir haben gepflügt |
| 2. Person Plural |
resulcavistis
|
ihr habt gepflügt |
| 3. Person Plural |
resulcaverunt resulcavere
|
sie haben gepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus sum
|
ich bin gepflügt worden |
| 2. Person Singular |
resulcatus es
|
du bist gepflügt worden |
| 3. Person Singular |
resulcatus est
|
er/sie/es ist gepflügt worden |
| 1. Person Plural |
resulcati sumus
|
wir sind gepflügt worden |
| 2. Person Plural |
resulcati estis
|
ihr seid gepflügt worden |
| 3. Person Plural |
resulcati sunt
|
sie sind gepflügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcaverim
|
ich habe gepflügt |
| 2. Person Singular |
resulcaveris
|
du habest gepflügt |
| 3. Person Singular |
resulcaverit
|
er/sie/es habe gepflügt |
| 1. Person Plural |
resulcaverimus
|
wir haben gepflügt |
| 2. Person Plural |
resulcaveritis
|
ihr habet gepflügt |
| 3. Person Plural |
resulcaverint
|
sie haben gepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus sim
|
ich sei gepflügt worden |
| 2. Person Singular |
resulcatus sis
|
du seiest gepflügt worden |
| 3. Person Singular |
resulcatus sit
|
er/sie/es sei gepflügt worden |
| 1. Person Plural |
resulcati simus
|
wir seien gepflügt worden |
| 2. Person Plural |
resulcati sitis
|
ihr seiet gepflügt worden |
| 3. Person Plural |
resulcati sint
|
sie seien gepflügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcaveram
|
ich hatte gepflügt |
| 2. Person Singular |
resulcaveras
|
du hattest gepflügt |
| 3. Person Singular |
resulcaverat
|
er/sie/es hatte gepflügt |
| 1. Person Plural |
resulcaveramus
|
wir hatten gepflügt |
| 2. Person Plural |
resulcaveratis
|
ihr hattet gepflügt |
| 3. Person Plural |
resulcaverant
|
sie hatten gepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus eram
|
ich war gepflügt worden |
| 2. Person Singular |
resulcatus eras
|
du warst gepflügt worden |
| 3. Person Singular |
resulcatus erat
|
er/sie/es war gepflügt worden |
| 1. Person Plural |
resulcati eramus
|
wir waren gepflügt worden |
| 2. Person Plural |
resulcati eratis
|
ihr wart gepflügt worden |
| 3. Person Plural |
resulcati erant
|
sie waren gepflügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcavissem
|
ich hätte gepflügt |
| 2. Person Singular |
resulcavisses
|
du hättest gepflügt |
| 3. Person Singular |
resulcavisset
|
er/sie/es hätte gepflügt |
| 1. Person Plural |
resulcavissemus
|
wir hätten gepflügt |
| 2. Person Plural |
resulcavissetis
|
ihr hättet gepflügt |
| 3. Person Plural |
resulcavissent
|
sie hätten gepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus essem
|
ich wäre gepflügt worden |
| 2. Person Singular |
resulcatus esses
|
du wärest gepflügt worden |
| 3. Person Singular |
resulcatus esset
|
er/sie/es wäre gepflügt worden |
| 1. Person Plural |
resulcati essemus
|
wir wären gepflügt worden |
| 2. Person Plural |
resulcati essetis
|
ihr wäret gepflügt worden |
| 3. Person Plural |
resulcati essent
|
sie wären gepflügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcavero
|
ich werde gepflügt haben |
| 2. Person Singular |
resulcaveris
|
du wirst gepflügt haben |
| 3. Person Singular |
resulcaverit
|
er/sie/es wird gepflügt haben |
| 1. Person Plural |
resulcaverimus
|
wir werden gepflügt haben |
| 2. Person Plural |
resulcaveritis
|
ihr werdet gepflügt haben |
| 3. Person Plural |
resulcaverint
|
sie werden gepflügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus ero
|
ich werde gepflügt worden sein |
| 2. Person Singular |
resulcatus eris
|
du wirst gepflügt worden sein |
| 3. Person Singular |
resulcatus erit
|
er/sie/es wird gepflügt worden sein |
| 1. Person Plural |
resulcati erimus
|
wir werden gepflügt worden sein |
| 2. Person Plural |
resulcati eritis
|
ihr werdet gepflügt worden sein |
| 3. Person Plural |
resulcati erunt
|
sie werden gepflügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resulcare
|
pflügen |
| Vorzeitigkeit |
resulcavisse
|
gepflügt haben |
| Nachzeitigkeit |
resulcaturum esse
|
pflügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resulcari resulcarier
|
gepflügt werden |
| Vorzeitigkeit |
resulcatum esse
|
gepflügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
resulcatum iri
|
künftig gepflügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resulca
|
pflüge; pflüg! |
| 2. Person Plural |
resulcate
|
pflügt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resulcato
|
| 3. Person Singular |
resulcato
|
| 2. Person Plural |
resulcatote
|
| 3. Person Plural |
resulcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resulcare
|
das Pflügen |
| Genitiv |
resulcandi
|
des Pflügens |
| Dativ |
resulcando
|
dem Pflügen |
| Akkusativ |
resulcandum
|
das Pflügen |
| Ablativ |
resulcando
|
durch das Pflügen |
| Vokativ |
resulcande
|
Pflügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resulcandus
|
resulcanda
|
resulcandum
|
| Genitiv |
resulcandi
|
resulcandae
|
resulcandi
|
| Dativ |
resulcando
|
resulcandae
|
resulcando
|
| Akkusativ |
resulcandum
|
resulcandam
|
resulcandum
|
| Ablativ |
resulcando
|
resulcanda
|
resulcando
|
| Vokativ |
resulcande
|
resulcanda
|
resulcandum
|
Plural
| Nominativ |
resulcandi
|
resulcandae
|
resulcanda
|
| Genitiv |
resulcandorum
|
resulcandarum
|
resulcandorum
|
| Dativ |
resulcandis
|
resulcandis
|
resulcandis
|
| Akkusativ |
resulcandos
|
resulcandas
|
resulcanda
|
| Ablativ |
resulcandis
|
resulcandis
|
resulcandis
|
| Vokativ |
resulcandi
|
resulcandae
|
resulcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resulcans
|
resulcans
|
resulcans
|
| Genitiv |
resulcantis
|
resulcantis
|
resulcantis
|
| Dativ |
resulcanti
|
resulcanti
|
resulcanti
|
| Akkusativ |
resulcantem
|
resulcantem
|
resulcans
|
| Ablativ |
resulcanti resulcante
|
resulcanti resulcante
|
resulcanti resulcante
|
| Vokativ |
resulcans
|
resulcans
|
resulcans
|
Plural
| Nominativ |
resulcantes
|
resulcantes
|
resulcantia
|
| Genitiv |
resulcantium resulcantum
|
resulcantium resulcantum
|
resulcantium resulcantum
|
| Dativ |
resulcantibus
|
resulcantibus
|
resulcantibus
|
| Akkusativ |
resulcantes
|
resulcantes
|
resulcantia
|
| Ablativ |
resulcantibus
|
resulcantibus
|
resulcantibus
|
| Vokativ |
resulcantes
|
resulcantes
|
resulcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resulcatus
|
resulcata
|
resulcatum
|
| Genitiv |
resulcati
|
resulcatae
|
resulcati
|
| Dativ |
resulcato
|
resulcatae
|
resulcato
|
| Akkusativ |
resulcatum
|
resulcatam
|
resulcatum
|
| Ablativ |
resulcato
|
resulcata
|
resulcato
|
| Vokativ |
resulcate
|
resulcata
|
resulcatum
|
Plural
| Nominativ |
resulcati
|
resulcatae
|
resulcata
|
| Genitiv |
resulcatorum
|
resulcatarum
|
resulcatorum
|
| Dativ |
resulcatis
|
resulcatis
|
resulcatis
|
| Akkusativ |
resulcatos
|
resulcatas
|
resulcata
|
| Ablativ |
resulcatis
|
resulcatis
|
resulcatis
|
| Vokativ |
resulcati
|
resulcatae
|
resulcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resulcaturus
|
resulcatura
|
resulcaturum
|
| Genitiv |
resulcaturi
|
resulcaturae
|
resulcaturi
|
| Dativ |
resulcaturo
|
resulcaturae
|
resulcaturo
|
| Akkusativ |
resulcaturum
|
resulcaturam
|
resulcaturum
|
| Ablativ |
resulcaturo
|
resulcatura
|
resulcaturo
|
| Vokativ |
resulcature
|
resulcatura
|
resulcaturum
|
Plural
| Nominativ |
resulcaturi
|
resulcaturae
|
resulcatura
|
| Genitiv |
resulcaturorum
|
resulcaturarum
|
resulcaturorum
|
| Dativ |
resulcaturis
|
resulcaturis
|
resulcaturis
|
| Akkusativ |
resulcaturos
|
resulcaturas
|
resulcatura
|
| Ablativ |
resulcaturis
|
resulcaturis
|
resulcaturis
|
| Vokativ |
resulcaturi
|
resulcaturae
|
resulcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resulcatum
|
resulcatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulco
|
|
| 2. Person Singular |
resulcas
|
|
| 3. Person Singular |
resulcat
|
|
| 1. Person Plural |
resulcamus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcatis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcor
|
|
| 2. Person Singular |
resulcaris resulcare
|
|
| 3. Person Singular |
resulcatur
|
|
| 1. Person Plural |
resulcamur
|
|
| 2. Person Plural |
resulcamini
|
|
| 3. Person Plural |
resulcantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcem
|
|
| 2. Person Singular |
resulces
|
|
| 3. Person Singular |
resulcet
|
|
| 1. Person Plural |
resulcemus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcetis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcer
|
|
| 2. Person Singular |
resulceris resulcere
|
|
| 3. Person Singular |
resulcetur
|
|
| 1. Person Plural |
resulcemur
|
|
| 2. Person Plural |
resulcemini
|
|
| 3. Person Plural |
resulcentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcabam
|
|
| 2. Person Singular |
resulcabas
|
|
| 3. Person Singular |
resulcabat
|
|
| 1. Person Plural |
resulcabamus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcabatis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcabar
|
|
| 2. Person Singular |
resulcabaris resulcabare
|
|
| 3. Person Singular |
resulcabatur
|
|
| 1. Person Plural |
resulcabamur
|
|
| 2. Person Plural |
resulcabamini
|
|
| 3. Person Plural |
resulcabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcarem
|
|
| 2. Person Singular |
resulcares
|
|
| 3. Person Singular |
resulcaret
|
|
| 1. Person Plural |
resulcaremus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcaretis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcarer
|
|
| 2. Person Singular |
resulcareris resulcarere
|
|
| 3. Person Singular |
resulcaretur
|
|
| 1. Person Plural |
resulcaremur
|
|
| 2. Person Plural |
resulcaremini
|
|
| 3. Person Plural |
resulcarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcabo
|
|
| 2. Person Singular |
resulcabis
|
|
| 3. Person Singular |
resulcabit
|
|
| 1. Person Plural |
resulcabimus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcabitis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcabor
|
|
| 2. Person Singular |
resulcaberis resulcabere
|
|
| 3. Person Singular |
resulcabitur
|
|
| 1. Person Plural |
resulcabimur
|
|
| 2. Person Plural |
resulcabimini
|
|
| 3. Person Plural |
resulcabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcavi
|
|
| 2. Person Singular |
resulcavisti
|
|
| 3. Person Singular |
resulcavit
|
|
| 1. Person Plural |
resulcavimus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcavistis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcaverunt resulcavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
resulcatus es
|
|
| 3. Person Singular |
resulcatus est
|
|
| 1. Person Plural |
resulcati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcati estis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcaverim
|
|
| 2. Person Singular |
resulcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resulcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resulcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
resulcatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
resulcatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
resulcati simus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcaveram
|
|
| 2. Person Singular |
resulcaveras
|
|
| 3. Person Singular |
resulcaverat
|
|
| 1. Person Plural |
resulcaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
resulcatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
resulcatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
resulcati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcavissem
|
|
| 2. Person Singular |
resulcavisses
|
|
| 3. Person Singular |
resulcavisset
|
|
| 1. Person Plural |
resulcavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
resulcatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
resulcatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
resulcati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcavero
|
|
| 2. Person Singular |
resulcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resulcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resulcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resulcatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
resulcatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
resulcatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
resulcati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
resulcati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
resulcati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resulcare
|
|
| Vorzeitigkeit |
resulcavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resulcaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resulcari resulcarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
resulcatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resulcatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resulca
|
! |
| 2. Person Plural |
resulcate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resulcato
|
| 3. Person Singular |
resulcato
|
| 2. Person Plural |
resulcatote
|
| 3. Person Plural |
resulcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resulcare
|
|
| Genitiv |
resulcandi
|
|
| Dativ |
resulcando
|
|
| Akkusativ |
resulcandum
|
|
| Ablativ |
resulcando
|
|
| Vokativ |
resulcande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resulcandus
|
resulcanda
|
resulcandum
|
| Genitiv |
resulcandi
|
resulcandae
|
resulcandi
|
| Dativ |
resulcando
|
resulcandae
|
resulcando
|
| Akkusativ |
resulcandum
|
resulcandam
|
resulcandum
|
| Ablativ |
resulcando
|
resulcanda
|
resulcando
|
| Vokativ |
resulcande
|
resulcanda
|
resulcandum
|
Plural
| Nominativ |
resulcandi
|
resulcandae
|
resulcanda
|
| Genitiv |
resulcandorum
|
resulcandarum
|
resulcandorum
|
| Dativ |
resulcandis
|
resulcandis
|
resulcandis
|
| Akkusativ |
resulcandos
|
resulcandas
|
resulcanda
|
| Ablativ |
resulcandis
|
resulcandis
|
resulcandis
|
| Vokativ |
resulcandi
|
resulcandae
|
resulcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resulcans
|
resulcans
|
resulcans
|
| Genitiv |
resulcantis
|
resulcantis
|
resulcantis
|
| Dativ |
resulcanti
|
resulcanti
|
resulcanti
|
| Akkusativ |
resulcantem
|
resulcantem
|
resulcans
|
| Ablativ |
resulcanti resulcante
|
resulcanti resulcante
|
resulcanti resulcante
|
| Vokativ |
resulcans
|
resulcans
|
resulcans
|
Plural
| Nominativ |
resulcantes
|
resulcantes
|
resulcantia
|
| Genitiv |
resulcantium resulcantum
|
resulcantium resulcantum
|
resulcantium resulcantum
|
| Dativ |
resulcantibus
|
resulcantibus
|
resulcantibus
|
| Akkusativ |
resulcantes
|
resulcantes
|
resulcantia
|
| Ablativ |
resulcantibus
|
resulcantibus
|
resulcantibus
|
| Vokativ |
resulcantes
|
resulcantes
|
resulcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resulcatus
|
resulcata
|
resulcatum
|
| Genitiv |
resulcati
|
resulcatae
|
resulcati
|
| Dativ |
resulcato
|
resulcatae
|
resulcato
|
| Akkusativ |
resulcatum
|
resulcatam
|
resulcatum
|
| Ablativ |
resulcato
|
resulcata
|
resulcato
|
| Vokativ |
resulcate
|
resulcata
|
resulcatum
|
Plural
| Nominativ |
resulcati
|
resulcatae
|
resulcata
|
| Genitiv |
resulcatorum
|
resulcatarum
|
resulcatorum
|
| Dativ |
resulcatis
|
resulcatis
|
resulcatis
|
| Akkusativ |
resulcatos
|
resulcatas
|
resulcata
|
| Ablativ |
resulcatis
|
resulcatis
|
resulcatis
|
| Vokativ |
resulcati
|
resulcatae
|
resulcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resulcaturus
|
resulcatura
|
resulcaturum
|
| Genitiv |
resulcaturi
|
resulcaturae
|
resulcaturi
|
| Dativ |
resulcaturo
|
resulcaturae
|
resulcaturo
|
| Akkusativ |
resulcaturum
|
resulcaturam
|
resulcaturum
|
| Ablativ |
resulcaturo
|
resulcatura
|
resulcaturo
|
| Vokativ |
resulcature
|
resulcatura
|
resulcaturum
|
Plural
| Nominativ |
resulcaturi
|
resulcaturae
|
resulcatura
|
| Genitiv |
resulcaturorum
|
resulcaturarum
|
resulcaturorum
|
| Dativ |
resulcaturis
|
resulcaturis
|
resulcaturis
|
| Akkusativ |
resulcaturos
|
resulcaturas
|
resulcatura
|
| Ablativ |
resulcaturis
|
resulcaturis
|
resulcaturis
|
| Vokativ |
resulcaturi
|
resulcaturae
|
resulcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resulcatum
|
resulcatu
|