Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupino
|
ich strecke hin |
| 2. Person Singular |
resupinas
|
du streckst hin |
| 3. Person Singular |
resupinat
|
er/sie/es streckt hin |
| 1. Person Plural |
resupinamus
|
wir strecken hin |
| 2. Person Plural |
resupinatis
|
ihr streckt hin |
| 3. Person Plural |
resupinant
|
sie strecken hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinor
|
ich werde hingestreckt |
| 2. Person Singular |
resupinaris resupinare
|
du wirst hingestreckt |
| 3. Person Singular |
resupinatur
|
er/sie/es wird hingestreckt |
| 1. Person Plural |
resupinamur
|
wir werden hingestreckt |
| 2. Person Plural |
resupinamini
|
ihr werdet hingestreckt |
| 3. Person Plural |
resupinantur
|
sie werden hingestreckt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinem
|
ich strecke hin |
| 2. Person Singular |
resupines
|
du streckest hin |
| 3. Person Singular |
resupinet
|
er/sie/es strecke hin |
| 1. Person Plural |
resupinemus
|
wir strecken hin |
| 2. Person Plural |
resupinetis
|
ihr strecket hin |
| 3. Person Plural |
resupinent
|
sie strecken hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupiner
|
ich werde hingestreckt |
| 2. Person Singular |
resupineris resupinere
|
du werdest hingestreckt |
| 3. Person Singular |
resupinetur
|
er/sie/es werde hingestreckt |
| 1. Person Plural |
resupinemur
|
wir werden hingestreckt |
| 2. Person Plural |
resupinemini
|
ihr werdet hingestreckt |
| 3. Person Plural |
resupinentur
|
sie werden hingestreckt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabam
|
ich streckte hin |
| 2. Person Singular |
resupinabas
|
du strecktest hin |
| 3. Person Singular |
resupinabat
|
er/sie/es streckte hin |
| 1. Person Plural |
resupinabamus
|
wir streckten hin |
| 2. Person Plural |
resupinabatis
|
ihr strecktet hin |
| 3. Person Plural |
resupinabant
|
sie streckten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabar
|
ich wurde hingestreckt |
| 2. Person Singular |
resupinabaris resupinabare
|
du wurdest hingestreckt |
| 3. Person Singular |
resupinabatur
|
er/sie/es wurde hingestreckt |
| 1. Person Plural |
resupinabamur
|
wir wurden hingestreckt |
| 2. Person Plural |
resupinabamini
|
ihr wurdet hingestreckt |
| 3. Person Plural |
resupinabantur
|
sie wurden hingestreckt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarem
|
ich streckte hin |
| 2. Person Singular |
resupinares
|
du strecktest hin |
| 3. Person Singular |
resupinaret
|
er/sie/es streckte hin |
| 1. Person Plural |
resupinaremus
|
wir streckten hin |
| 2. Person Plural |
resupinaretis
|
ihr strecktet hin |
| 3. Person Plural |
resupinarent
|
sie streckten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarer
|
ich würde hingestreckt |
| 2. Person Singular |
resupinareris resupinarere
|
du würdest hingestreckt |
| 3. Person Singular |
resupinaretur
|
er/sie/es würde hingestreckt |
| 1. Person Plural |
resupinaremur
|
wir würden hingestreckt |
| 2. Person Plural |
resupinaremini
|
ihr würdet hingestreckt |
| 3. Person Plural |
resupinarentur
|
sie würden hingestreckt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabo
|
ich werde hinstrecken |
| 2. Person Singular |
resupinabis
|
du wirst hinstrecken |
| 3. Person Singular |
resupinabit
|
er/sie/es wird hinstrecken |
| 1. Person Plural |
resupinabimus
|
wir werden hinstrecken |
| 2. Person Plural |
resupinabitis
|
ihr werdet hinstrecken |
| 3. Person Plural |
resupinabunt
|
sie werden hinstrecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabor
|
ich werde hingestreckt werden |
| 2. Person Singular |
resupinaberis resupinabere
|
du wirst hingestreckt werden |
| 3. Person Singular |
resupinabitur
|
er/sie/es wird hingestreckt werden |
| 1. Person Plural |
resupinabimur
|
wir werden hingestreckt werden |
| 2. Person Plural |
resupinabimini
|
ihr werdet hingestreckt werden |
| 3. Person Plural |
resupinabuntur
|
sie werden hingestreckt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavi
|
ich habe hingestreckt |
| 2. Person Singular |
resupinavisti
|
du hast hingestreckt |
| 3. Person Singular |
resupinavit
|
er/sie/es hat hingestreckt |
| 1. Person Plural |
resupinavimus
|
wir haben hingestreckt |
| 2. Person Plural |
resupinavistis
|
ihr habt hingestreckt |
| 3. Person Plural |
resupinaverunt resupinavere
|
sie haben hingestreckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sum
|
ich bin hingestreckt worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus es
|
du bist hingestreckt worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus est
|
er/sie/es ist hingestreckt worden |
| 1. Person Plural |
resupinati sumus
|
wir sind hingestreckt worden |
| 2. Person Plural |
resupinati estis
|
ihr seid hingestreckt worden |
| 3. Person Plural |
resupinati sunt
|
sie sind hingestreckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaverim
|
ich habe hingestreckt |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du habest hingestreckt |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es habe hingestreckt |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir haben hingestreckt |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr habet hingestreckt |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie haben hingestreckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sim
|
ich sei hingestreckt worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus sis
|
du seiest hingestreckt worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus sit
|
er/sie/es sei hingestreckt worden |
| 1. Person Plural |
resupinati simus
|
wir seien hingestreckt worden |
| 2. Person Plural |
resupinati sitis
|
ihr seiet hingestreckt worden |
| 3. Person Plural |
resupinati sint
|
sie seien hingestreckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaveram
|
ich hatte hingestreckt |
| 2. Person Singular |
resupinaveras
|
du hattest hingestreckt |
| 3. Person Singular |
resupinaverat
|
er/sie/es hatte hingestreckt |
| 1. Person Plural |
resupinaveramus
|
wir hatten hingestreckt |
| 2. Person Plural |
resupinaveratis
|
ihr hattet hingestreckt |
| 3. Person Plural |
resupinaverant
|
sie hatten hingestreckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus eram
|
ich war hingestreckt worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus eras
|
du warst hingestreckt worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus erat
|
er/sie/es war hingestreckt worden |
| 1. Person Plural |
resupinati eramus
|
wir waren hingestreckt worden |
| 2. Person Plural |
resupinati eratis
|
ihr wart hingestreckt worden |
| 3. Person Plural |
resupinati erant
|
sie waren hingestreckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavissem
|
ich hätte hingestreckt |
| 2. Person Singular |
resupinavisses
|
du hättest hingestreckt |
| 3. Person Singular |
resupinavisset
|
er/sie/es hätte hingestreckt |
| 1. Person Plural |
resupinavissemus
|
wir hätten hingestreckt |
| 2. Person Plural |
resupinavissetis
|
ihr hättet hingestreckt |
| 3. Person Plural |
resupinavissent
|
sie hätten hingestreckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus essem
|
ich wäre hingestreckt worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus esses
|
du wärest hingestreckt worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus esset
|
er/sie/es wäre hingestreckt worden |
| 1. Person Plural |
resupinati essemus
|
wir wären hingestreckt worden |
| 2. Person Plural |
resupinati essetis
|
ihr wäret hingestreckt worden |
| 3. Person Plural |
resupinati essent
|
sie wären hingestreckt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavero
|
ich werde hingestreckt haben |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du wirst hingestreckt haben |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es wird hingestreckt haben |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir werden hingestreckt haben |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr werdet hingestreckt haben |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie werden hingestreckt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus ero
|
ich werde hingestreckt worden sein |
| 2. Person Singular |
resupinatus eris
|
du wirst hingestreckt worden sein |
| 3. Person Singular |
resupinatus erit
|
er/sie/es wird hingestreckt worden sein |
| 1. Person Plural |
resupinati erimus
|
wir werden hingestreckt worden sein |
| 2. Person Plural |
resupinati eritis
|
ihr werdet hingestreckt worden sein |
| 3. Person Plural |
resupinati erunt
|
sie werden hingestreckt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinare
|
hinstrecken |
| Vorzeitigkeit |
resupinavisse
|
hingestreckt haben |
| Nachzeitigkeit |
resupinaturum esse
|
hinstrecken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinari resupinarier
|
hingestreckt werden |
| Vorzeitigkeit |
resupinatum esse
|
hingestreckt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
resupinatum iri
|
künftig hingestreckt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resupina
|
strecke hin; streck hin! |
| 2. Person Plural |
resupinate
|
streckt hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resupinato
|
| 3. Person Singular |
resupinato
|
| 2. Person Plural |
resupinatote
|
| 3. Person Plural |
resupinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resupinare
|
das Hinstrecken |
| Genitiv |
resupinandi
|
des Hinstreckens |
| Dativ |
resupinando
|
dem Hinstrecken |
| Akkusativ |
resupinandum
|
das Hinstrecken |
| Ablativ |
resupinando
|
durch das Hinstrecken |
| Vokativ |
resupinande
|
Hinstrecken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinandus
|
resupinanda
|
resupinandum
|
| Genitiv |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinandi
|
| Dativ |
resupinando
|
resupinandae
|
resupinando
|
| Akkusativ |
resupinandum
|
resupinandam
|
resupinandum
|
| Ablativ |
resupinando
|
resupinanda
|
resupinando
|
| Vokativ |
resupinande
|
resupinanda
|
resupinandum
|
Plural
| Nominativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
| Genitiv |
resupinandorum
|
resupinandarum
|
resupinandorum
|
| Dativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Akkusativ |
resupinandos
|
resupinandas
|
resupinanda
|
| Ablativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Vokativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
| Genitiv |
resupinantis
|
resupinantis
|
resupinantis
|
| Dativ |
resupinanti
|
resupinanti
|
resupinanti
|
| Akkusativ |
resupinantem
|
resupinantem
|
resupinans
|
| Ablativ |
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
| Vokativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
Plural
| Nominativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Genitiv |
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
| Dativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Akkusativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Ablativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Vokativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinatus
|
resupinata
|
resupinatum
|
| Genitiv |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinati
|
| Dativ |
resupinato
|
resupinatae
|
resupinato
|
| Akkusativ |
resupinatum
|
resupinatam
|
resupinatum
|
| Ablativ |
resupinato
|
resupinata
|
resupinato
|
| Vokativ |
resupinate
|
resupinata
|
resupinatum
|
Plural
| Nominativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
| Genitiv |
resupinatorum
|
resupinatarum
|
resupinatorum
|
| Dativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Akkusativ |
resupinatos
|
resupinatas
|
resupinata
|
| Ablativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Vokativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinaturus
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
| Genitiv |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinaturi
|
| Dativ |
resupinaturo
|
resupinaturae
|
resupinaturo
|
| Akkusativ |
resupinaturum
|
resupinaturam
|
resupinaturum
|
| Ablativ |
resupinaturo
|
resupinatura
|
resupinaturo
|
| Vokativ |
resupinature
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
Plural
| Nominativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
| Genitiv |
resupinaturorum
|
resupinaturarum
|
resupinaturorum
|
| Dativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Akkusativ |
resupinaturos
|
resupinaturas
|
resupinatura
|
| Ablativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Vokativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resupinatum
|
resupinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupino
|
|
| 2. Person Singular |
resupinas
|
|
| 3. Person Singular |
resupinat
|
|
| 1. Person Plural |
resupinamus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinatis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinor
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaris resupinare
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinamur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinamini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinem
|
|
| 2. Person Singular |
resupines
|
|
| 3. Person Singular |
resupinet
|
|
| 1. Person Plural |
resupinemus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinetis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupiner
|
|
| 2. Person Singular |
resupineris resupinere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinetur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinemur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinemini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabam
|
|
| 2. Person Singular |
resupinabas
|
|
| 3. Person Singular |
resupinabat
|
|
| 1. Person Plural |
resupinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabar
|
|
| 2. Person Singular |
resupinabaris resupinabare
|
|
| 3. Person Singular |
resupinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarem
|
|
| 2. Person Singular |
resupinares
|
|
| 3. Person Singular |
resupinaret
|
|
| 1. Person Plural |
resupinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarer
|
|
| 2. Person Singular |
resupinareris resupinarere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabo
|
|
| 2. Person Singular |
resupinabis
|
|
| 3. Person Singular |
resupinabit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabor
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaberis resupinabere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavi
|
|
| 2. Person Singular |
resupinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
resupinavit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinaverunt resupinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
resupinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
resupinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
resupinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
resupinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
resupinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavero
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
resupinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resupinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinari resupinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
resupinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resupinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resupina
|
! |
| 2. Person Plural |
resupinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resupinato
|
| 3. Person Singular |
resupinato
|
| 2. Person Plural |
resupinatote
|
| 3. Person Plural |
resupinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resupinare
|
|
| Genitiv |
resupinandi
|
|
| Dativ |
resupinando
|
|
| Akkusativ |
resupinandum
|
|
| Ablativ |
resupinando
|
|
| Vokativ |
resupinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinandus
|
resupinanda
|
resupinandum
|
| Genitiv |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinandi
|
| Dativ |
resupinando
|
resupinandae
|
resupinando
|
| Akkusativ |
resupinandum
|
resupinandam
|
resupinandum
|
| Ablativ |
resupinando
|
resupinanda
|
resupinando
|
| Vokativ |
resupinande
|
resupinanda
|
resupinandum
|
Plural
| Nominativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
| Genitiv |
resupinandorum
|
resupinandarum
|
resupinandorum
|
| Dativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Akkusativ |
resupinandos
|
resupinandas
|
resupinanda
|
| Ablativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Vokativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
| Genitiv |
resupinantis
|
resupinantis
|
resupinantis
|
| Dativ |
resupinanti
|
resupinanti
|
resupinanti
|
| Akkusativ |
resupinantem
|
resupinantem
|
resupinans
|
| Ablativ |
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
| Vokativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
Plural
| Nominativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Genitiv |
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
| Dativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Akkusativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Ablativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Vokativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinatus
|
resupinata
|
resupinatum
|
| Genitiv |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinati
|
| Dativ |
resupinato
|
resupinatae
|
resupinato
|
| Akkusativ |
resupinatum
|
resupinatam
|
resupinatum
|
| Ablativ |
resupinato
|
resupinata
|
resupinato
|
| Vokativ |
resupinate
|
resupinata
|
resupinatum
|
Plural
| Nominativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
| Genitiv |
resupinatorum
|
resupinatarum
|
resupinatorum
|
| Dativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Akkusativ |
resupinatos
|
resupinatas
|
resupinata
|
| Ablativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Vokativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinaturus
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
| Genitiv |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinaturi
|
| Dativ |
resupinaturo
|
resupinaturae
|
resupinaturo
|
| Akkusativ |
resupinaturum
|
resupinaturam
|
resupinaturum
|
| Ablativ |
resupinaturo
|
resupinatura
|
resupinaturo
|
| Vokativ |
resupinature
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
Plural
| Nominativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
| Genitiv |
resupinaturorum
|
resupinaturarum
|
resupinaturorum
|
| Dativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Akkusativ |
resupinaturos
|
resupinaturas
|
resupinatura
|
| Ablativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Vokativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resupinatum
|
resupinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupino
|
ich lehne mich |
| 2. Person Singular |
resupinas
|
du lehnst dich |
| 3. Person Singular |
resupinat
|
er/sie/es lehnt sich |
| 1. Person Plural |
resupinamus
|
wir lehnen uns |
| 2. Person Plural |
resupinatis
|
ihr lehnt euch |
| 3. Person Plural |
resupinant
|
sie lehnen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinor
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaris resupinare
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinamur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinamini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinem
|
ich lehne mich |
| 2. Person Singular |
resupines
|
du lehnest dich |
| 3. Person Singular |
resupinet
|
er/sie/es lehne sich |
| 1. Person Plural |
resupinemus
|
wir lehnen uns |
| 2. Person Plural |
resupinetis
|
ihr lehnet euch |
| 3. Person Plural |
resupinent
|
sie lehnen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupiner
|
|
| 2. Person Singular |
resupineris resupinere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinetur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinemur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinemini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabam
|
ich lehnte mich |
| 2. Person Singular |
resupinabas
|
du lehntest dich |
| 3. Person Singular |
resupinabat
|
er/sie/es lehnte sich |
| 1. Person Plural |
resupinabamus
|
wir lehnten uns |
| 2. Person Plural |
resupinabatis
|
ihr lehntet euch |
| 3. Person Plural |
resupinabant
|
sie lehnten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabar
|
|
| 2. Person Singular |
resupinabaris resupinabare
|
|
| 3. Person Singular |
resupinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarem
|
ich lehnte mich |
| 2. Person Singular |
resupinares
|
du lehntest dich |
| 3. Person Singular |
resupinaret
|
er/sie/es lehnte sich |
| 1. Person Plural |
resupinaremus
|
wir lehnten uns |
| 2. Person Plural |
resupinaretis
|
ihr lehntet euch |
| 3. Person Plural |
resupinarent
|
sie lehnten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarer
|
|
| 2. Person Singular |
resupinareris resupinarere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabo
|
ich werde mich lehnen |
| 2. Person Singular |
resupinabis
|
du wirst dich lehnen |
| 3. Person Singular |
resupinabit
|
er/sie/es wird sich lehnen |
| 1. Person Plural |
resupinabimus
|
wir werden uns lehnen |
| 2. Person Plural |
resupinabitis
|
ihr werdet euch lehnen |
| 3. Person Plural |
resupinabunt
|
sie werden sich lehnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabor
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaberis resupinabere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavi
|
ich habe mich gelehnt |
| 2. Person Singular |
resupinavisti
|
du hast dich gelehnt |
| 3. Person Singular |
resupinavit
|
er/sie/es hat sich gelehnt |
| 1. Person Plural |
resupinavimus
|
wir haben uns gelehnt |
| 2. Person Plural |
resupinavistis
|
ihr habt euch gelehnt |
| 3. Person Plural |
resupinaverunt resupinavere
|
sie haben sich gelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaverim
|
ich habe mich gelehnt |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du habest dich gelehnt |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es habe sich gelehnt |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir haben uns gelehnt |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr habet euch gelehnt |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie haben sich gelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaveram
|
ich hatte mich gelehnt |
| 2. Person Singular |
resupinaveras
|
du hattest dich gelehnt |
| 3. Person Singular |
resupinaverat
|
er/sie/es hatte sich gelehnt |
| 1. Person Plural |
resupinaveramus
|
wir hatten uns gelehnt |
| 2. Person Plural |
resupinaveratis
|
ihr hattet euch gelehnt |
| 3. Person Plural |
resupinaverant
|
sie hatten sich gelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavissem
|
ich hätte mich gelehnt |
| 2. Person Singular |
resupinavisses
|
du hättest dich gelehnt |
| 3. Person Singular |
resupinavisset
|
er/sie/es hätte sich gelehnt |
| 1. Person Plural |
resupinavissemus
|
wir hätten uns gelehnt |
| 2. Person Plural |
resupinavissetis
|
ihr hättet euch gelehnt |
| 3. Person Plural |
resupinavissent
|
sie hätten sich gelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavero
|
ich werde mich gelehnt haben |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du wirst dich gelehnt haben |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es wird sich gelehnt haben |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir werden uns gelehnt haben |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr werdet euch gelehnt haben |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie werden sich gelehnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinare
|
sich lehnen |
| Vorzeitigkeit |
resupinavisse
|
sich gelehnt haben |
| Nachzeitigkeit |
resupinaturum esse
|
sich lehnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinari resupinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
resupinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resupinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resupina
|
lehne dich; lehn dich! |
| 2. Person Plural |
resupinate
|
lehnt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resupinato
|
| 3. Person Singular |
resupinato
|
| 2. Person Plural |
resupinatote
|
| 3. Person Plural |
resupinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resupinare
|
das Sich lehnen |
| Genitiv |
resupinandi
|
des Sich lehnens |
| Dativ |
resupinando
|
dem Sich lehnen |
| Akkusativ |
resupinandum
|
das Sich lehnen |
| Ablativ |
resupinando
|
durch das Sich lehnen |
| Vokativ |
resupinande
|
Sich lehnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinandus
|
resupinanda
|
resupinandum
|
| Genitiv |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinandi
|
| Dativ |
resupinando
|
resupinandae
|
resupinando
|
| Akkusativ |
resupinandum
|
resupinandam
|
resupinandum
|
| Ablativ |
resupinando
|
resupinanda
|
resupinando
|
| Vokativ |
resupinande
|
resupinanda
|
resupinandum
|
Plural
| Nominativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
| Genitiv |
resupinandorum
|
resupinandarum
|
resupinandorum
|
| Dativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Akkusativ |
resupinandos
|
resupinandas
|
resupinanda
|
| Ablativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Vokativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
| Genitiv |
resupinantis
|
resupinantis
|
resupinantis
|
| Dativ |
resupinanti
|
resupinanti
|
resupinanti
|
| Akkusativ |
resupinantem
|
resupinantem
|
resupinans
|
| Ablativ |
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
| Vokativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
Plural
| Nominativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Genitiv |
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
| Dativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Akkusativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Ablativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Vokativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinatus
|
resupinata
|
resupinatum
|
| Genitiv |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinati
|
| Dativ |
resupinato
|
resupinatae
|
resupinato
|
| Akkusativ |
resupinatum
|
resupinatam
|
resupinatum
|
| Ablativ |
resupinato
|
resupinata
|
resupinato
|
| Vokativ |
resupinate
|
resupinata
|
resupinatum
|
Plural
| Nominativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
| Genitiv |
resupinatorum
|
resupinatarum
|
resupinatorum
|
| Dativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Akkusativ |
resupinatos
|
resupinatas
|
resupinata
|
| Ablativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Vokativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinaturus
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
| Genitiv |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinaturi
|
| Dativ |
resupinaturo
|
resupinaturae
|
resupinaturo
|
| Akkusativ |
resupinaturum
|
resupinaturam
|
resupinaturum
|
| Ablativ |
resupinaturo
|
resupinatura
|
resupinaturo
|
| Vokativ |
resupinature
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
Plural
| Nominativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
| Genitiv |
resupinaturorum
|
resupinaturarum
|
resupinaturorum
|
| Dativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Akkusativ |
resupinaturos
|
resupinaturas
|
resupinatura
|
| Ablativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Vokativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resupinatum
|
resupinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupino
|
ich umreiße |
| 2. Person Singular |
resupinas
|
du umreißt |
| 3. Person Singular |
resupinat
|
er/sie/es umreißt |
| 1. Person Plural |
resupinamus
|
wir umreißen |
| 2. Person Plural |
resupinatis
|
ihr umreißt |
| 3. Person Plural |
resupinant
|
sie umreißen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinor
|
ich werde umrissen |
| 2. Person Singular |
resupinaris resupinare
|
du wirst umrissen |
| 3. Person Singular |
resupinatur
|
er/sie/es wird umrissen |
| 1. Person Plural |
resupinamur
|
wir werden umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinamini
|
ihr werdet umrissen |
| 3. Person Plural |
resupinantur
|
sie werden umrissen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinem
|
ich umreiße |
| 2. Person Singular |
resupines
|
du umreißest |
| 3. Person Singular |
resupinet
|
er/sie/es umreiße |
| 1. Person Plural |
resupinemus
|
wir umreißen |
| 2. Person Plural |
resupinetis
|
ihr umreißet |
| 3. Person Plural |
resupinent
|
sie umreißen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupiner
|
ich werde umrissen |
| 2. Person Singular |
resupineris resupinere
|
du werdest umrissen |
| 3. Person Singular |
resupinetur
|
er/sie/es werde umrissen |
| 1. Person Plural |
resupinemur
|
wir werden umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinemini
|
ihr werdet umrissen |
| 3. Person Plural |
resupinentur
|
sie werden umrissen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabam
|
ich umriss |
| 2. Person Singular |
resupinabas
|
du umrissest |
| 3. Person Singular |
resupinabat
|
er/sie/es umriss |
| 1. Person Plural |
resupinabamus
|
wir umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinabatis
|
ihr umrisst |
| 3. Person Plural |
resupinabant
|
sie umrissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabar
|
ich wurde umrissen |
| 2. Person Singular |
resupinabaris resupinabare
|
du wurdest umrissen |
| 3. Person Singular |
resupinabatur
|
er/sie/es wurde umrissen |
| 1. Person Plural |
resupinabamur
|
wir wurden umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinabamini
|
ihr wurdet umrissen |
| 3. Person Plural |
resupinabantur
|
sie wurden umrissen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarem
|
ich umrisse |
| 2. Person Singular |
resupinares
|
du umrissest |
| 3. Person Singular |
resupinaret
|
er/sie/es umrisse |
| 1. Person Plural |
resupinaremus
|
wir umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinaretis
|
ihr umrisset |
| 3. Person Plural |
resupinarent
|
sie umrissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarer
|
ich würde umrissen |
| 2. Person Singular |
resupinareris resupinarere
|
du würdest umrissen |
| 3. Person Singular |
resupinaretur
|
er/sie/es würde umrissen |
| 1. Person Plural |
resupinaremur
|
wir würden umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinaremini
|
ihr würdet umrissen |
| 3. Person Plural |
resupinarentur
|
sie würden umrissen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabo
|
ich werde umreißen |
| 2. Person Singular |
resupinabis
|
du wirst umreißen |
| 3. Person Singular |
resupinabit
|
er/sie/es wird umreißen |
| 1. Person Plural |
resupinabimus
|
wir werden umreißen |
| 2. Person Plural |
resupinabitis
|
ihr werdet umreißen |
| 3. Person Plural |
resupinabunt
|
sie werden umreißen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabor
|
ich werde umrissen werden |
| 2. Person Singular |
resupinaberis resupinabere
|
du wirst umrissen werden |
| 3. Person Singular |
resupinabitur
|
er/sie/es wird umrissen werden |
| 1. Person Plural |
resupinabimur
|
wir werden umrissen werden |
| 2. Person Plural |
resupinabimini
|
ihr werdet umrissen werden |
| 3. Person Plural |
resupinabuntur
|
sie werden umrissen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavi
|
ich habe umrissen |
| 2. Person Singular |
resupinavisti
|
du hast umrissen |
| 3. Person Singular |
resupinavit
|
er/sie/es hat umrissen |
| 1. Person Plural |
resupinavimus
|
wir haben umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinavistis
|
ihr habt umrissen |
| 3. Person Plural |
resupinaverunt resupinavere
|
sie haben umrissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sum
|
ich bin umrissen worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus es
|
du bist umrissen worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus est
|
er/sie/es ist umrissen worden |
| 1. Person Plural |
resupinati sumus
|
wir sind umrissen worden |
| 2. Person Plural |
resupinati estis
|
ihr seid umrissen worden |
| 3. Person Plural |
resupinati sunt
|
sie sind umrissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaverim
|
ich habe umrissen |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du habest umrissen |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es habe umrissen |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir haben umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr habet umrissen |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie haben umrissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sim
|
ich sei umrissen worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus sis
|
du seiest umrissen worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus sit
|
er/sie/es sei umrissen worden |
| 1. Person Plural |
resupinati simus
|
wir seien umrissen worden |
| 2. Person Plural |
resupinati sitis
|
ihr seiet umrissen worden |
| 3. Person Plural |
resupinati sint
|
sie seien umrissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaveram
|
ich hatte umrissen |
| 2. Person Singular |
resupinaveras
|
du hattest umrissen |
| 3. Person Singular |
resupinaverat
|
er/sie/es hatte umrissen |
| 1. Person Plural |
resupinaveramus
|
wir hatten umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinaveratis
|
ihr hattet umrissen |
| 3. Person Plural |
resupinaverant
|
sie hatten umrissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus eram
|
ich war umrissen worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus eras
|
du warst umrissen worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus erat
|
er/sie/es war umrissen worden |
| 1. Person Plural |
resupinati eramus
|
wir waren umrissen worden |
| 2. Person Plural |
resupinati eratis
|
ihr wart umrissen worden |
| 3. Person Plural |
resupinati erant
|
sie waren umrissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavissem
|
ich hätte umrissen |
| 2. Person Singular |
resupinavisses
|
du hättest umrissen |
| 3. Person Singular |
resupinavisset
|
er/sie/es hätte umrissen |
| 1. Person Plural |
resupinavissemus
|
wir hätten umrissen |
| 2. Person Plural |
resupinavissetis
|
ihr hättet umrissen |
| 3. Person Plural |
resupinavissent
|
sie hätten umrissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus essem
|
ich wäre umrissen worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus esses
|
du wärest umrissen worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus esset
|
er/sie/es wäre umrissen worden |
| 1. Person Plural |
resupinati essemus
|
wir wären umrissen worden |
| 2. Person Plural |
resupinati essetis
|
ihr wäret umrissen worden |
| 3. Person Plural |
resupinati essent
|
sie wären umrissen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavero
|
ich werde umrissen haben |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du wirst umrissen haben |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es wird umrissen haben |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir werden umrissen haben |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr werdet umrissen haben |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie werden umrissen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus ero
|
ich werde umrissen worden sein |
| 2. Person Singular |
resupinatus eris
|
du wirst umrissen worden sein |
| 3. Person Singular |
resupinatus erit
|
er/sie/es wird umrissen worden sein |
| 1. Person Plural |
resupinati erimus
|
wir werden umrissen worden sein |
| 2. Person Plural |
resupinati eritis
|
ihr werdet umrissen worden sein |
| 3. Person Plural |
resupinati erunt
|
sie werden umrissen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinare
|
umreißen |
| Vorzeitigkeit |
resupinavisse
|
umrissen haben |
| Nachzeitigkeit |
resupinaturum esse
|
umreißen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinari resupinarier
|
umrissen werden |
| Vorzeitigkeit |
resupinatum esse
|
umrissen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
resupinatum iri
|
künftig umrissen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resupina
|
umreiße; umreiß! |
| 2. Person Plural |
resupinate
|
umreißt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resupinato
|
| 3. Person Singular |
resupinato
|
| 2. Person Plural |
resupinatote
|
| 3. Person Plural |
resupinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resupinare
|
das Umreißen |
| Genitiv |
resupinandi
|
des Umreißens |
| Dativ |
resupinando
|
dem Umreißen |
| Akkusativ |
resupinandum
|
das Umreißen |
| Ablativ |
resupinando
|
durch das Umreißen |
| Vokativ |
resupinande
|
Umreißen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinandus
|
resupinanda
|
resupinandum
|
| Genitiv |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinandi
|
| Dativ |
resupinando
|
resupinandae
|
resupinando
|
| Akkusativ |
resupinandum
|
resupinandam
|
resupinandum
|
| Ablativ |
resupinando
|
resupinanda
|
resupinando
|
| Vokativ |
resupinande
|
resupinanda
|
resupinandum
|
Plural
| Nominativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
| Genitiv |
resupinandorum
|
resupinandarum
|
resupinandorum
|
| Dativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Akkusativ |
resupinandos
|
resupinandas
|
resupinanda
|
| Ablativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Vokativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
| Genitiv |
resupinantis
|
resupinantis
|
resupinantis
|
| Dativ |
resupinanti
|
resupinanti
|
resupinanti
|
| Akkusativ |
resupinantem
|
resupinantem
|
resupinans
|
| Ablativ |
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
| Vokativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
Plural
| Nominativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Genitiv |
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
| Dativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Akkusativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Ablativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Vokativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinatus
|
resupinata
|
resupinatum
|
| Genitiv |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinati
|
| Dativ |
resupinato
|
resupinatae
|
resupinato
|
| Akkusativ |
resupinatum
|
resupinatam
|
resupinatum
|
| Ablativ |
resupinato
|
resupinata
|
resupinato
|
| Vokativ |
resupinate
|
resupinata
|
resupinatum
|
Plural
| Nominativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
| Genitiv |
resupinatorum
|
resupinatarum
|
resupinatorum
|
| Dativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Akkusativ |
resupinatos
|
resupinatas
|
resupinata
|
| Ablativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Vokativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinaturus
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
| Genitiv |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinaturi
|
| Dativ |
resupinaturo
|
resupinaturae
|
resupinaturo
|
| Akkusativ |
resupinaturum
|
resupinaturam
|
resupinaturum
|
| Ablativ |
resupinaturo
|
resupinatura
|
resupinaturo
|
| Vokativ |
resupinature
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
Plural
| Nominativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
| Genitiv |
resupinaturorum
|
resupinaturarum
|
resupinaturorum
|
| Dativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Akkusativ |
resupinaturos
|
resupinaturas
|
resupinatura
|
| Ablativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Vokativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resupinatum
|
resupinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupino
|
ich stürze um |
| 2. Person Singular |
resupinas
|
du stürzt um |
| 3. Person Singular |
resupinat
|
er/sie/es stürzt um |
| 1. Person Plural |
resupinamus
|
wir stürzen um |
| 2. Person Plural |
resupinatis
|
ihr stürzt um |
| 3. Person Plural |
resupinant
|
sie stürzen um |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinor
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaris resupinare
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinamur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinamini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinem
|
ich stürze um |
| 2. Person Singular |
resupines
|
du stürzest um |
| 3. Person Singular |
resupinet
|
er/sie/es stürze um |
| 1. Person Plural |
resupinemus
|
wir stürzen um |
| 2. Person Plural |
resupinetis
|
ihr stürzet um |
| 3. Person Plural |
resupinent
|
sie stürzen um |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupiner
|
|
| 2. Person Singular |
resupineris resupinere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinetur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinemur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinemini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabam
|
ich stürzte um |
| 2. Person Singular |
resupinabas
|
du stürztest um |
| 3. Person Singular |
resupinabat
|
er/sie/es stürzte um |
| 1. Person Plural |
resupinabamus
|
wir stürzten um |
| 2. Person Plural |
resupinabatis
|
ihr stürztet um |
| 3. Person Plural |
resupinabant
|
sie stürzten um |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabar
|
|
| 2. Person Singular |
resupinabaris resupinabare
|
|
| 3. Person Singular |
resupinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarem
|
ich stürzte um |
| 2. Person Singular |
resupinares
|
du stürztest um |
| 3. Person Singular |
resupinaret
|
er/sie/es stürzte um |
| 1. Person Plural |
resupinaremus
|
wir stürzten um |
| 2. Person Plural |
resupinaretis
|
ihr stürztet um |
| 3. Person Plural |
resupinarent
|
sie stürzten um |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarer
|
|
| 2. Person Singular |
resupinareris resupinarere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabo
|
ich werde umstürzen |
| 2. Person Singular |
resupinabis
|
du wirst umstürzen |
| 3. Person Singular |
resupinabit
|
er/sie/es wird umstürzen |
| 1. Person Plural |
resupinabimus
|
wir werden umstürzen |
| 2. Person Plural |
resupinabitis
|
ihr werdet umstürzen |
| 3. Person Plural |
resupinabunt
|
sie werden umstürzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabor
|
|
| 2. Person Singular |
resupinaberis resupinabere
|
|
| 3. Person Singular |
resupinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
resupinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
resupinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
resupinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavi
|
ich bin umgestürzt |
| 2. Person Singular |
resupinavisti
|
du bist umgestürzt |
| 3. Person Singular |
resupinavit
|
er/sie/es ist umgestürzt |
| 1. Person Plural |
resupinavimus
|
wir sind umgestürzt |
| 2. Person Plural |
resupinavistis
|
ihr seid umgestürzt |
| 3. Person Plural |
resupinaverunt resupinavere
|
sie sind umgestürzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaverim
|
ich sei umgestürzt |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du seiest umgestürzt |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es sei umgestürzt |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir seien umgestürzt |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr seiet umgestürzt |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie seien umgestürzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaveram
|
ich war umgestürzt |
| 2. Person Singular |
resupinaveras
|
du warst umgestürzt |
| 3. Person Singular |
resupinaverat
|
er/sie/es war umgestürzt |
| 1. Person Plural |
resupinaveramus
|
wir waren umgestürzt |
| 2. Person Plural |
resupinaveratis
|
ihr wart umgestürzt |
| 3. Person Plural |
resupinaverant
|
sie waren umgestürzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavissem
|
ich wäre umgestürzt |
| 2. Person Singular |
resupinavisses
|
du wärest umgestürzt |
| 3. Person Singular |
resupinavisset
|
er/sie/es wäre umgestürzt |
| 1. Person Plural |
resupinavissemus
|
wir wären umgestürzt |
| 2. Person Plural |
resupinavissetis
|
ihr wäret umgestürzt |
| 3. Person Plural |
resupinavissent
|
sie wären umgestürzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavero
|
ich werde umgestürzt sein |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du wirst umgestürzt sein |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es wird umgestürzt sein |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir werden umgestürzt sein |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr werdet umgestürzt sein |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie werden umgestürzt sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
resupinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
resupinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
resupinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
resupinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
resupinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinare
|
umstürzen |
| Vorzeitigkeit |
resupinavisse
|
umgestürzt sein |
| Nachzeitigkeit |
resupinaturum esse
|
umstürzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinari resupinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
resupinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
resupinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resupina
|
stürze um; stürz um! |
| 2. Person Plural |
resupinate
|
stürzt um! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resupinato
|
| 3. Person Singular |
resupinato
|
| 2. Person Plural |
resupinatote
|
| 3. Person Plural |
resupinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resupinare
|
das Umstürzen |
| Genitiv |
resupinandi
|
des Umstürzens |
| Dativ |
resupinando
|
dem Umstürzen |
| Akkusativ |
resupinandum
|
das Umstürzen |
| Ablativ |
resupinando
|
durch das Umstürzen |
| Vokativ |
resupinande
|
Umstürzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinandus
|
resupinanda
|
resupinandum
|
| Genitiv |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinandi
|
| Dativ |
resupinando
|
resupinandae
|
resupinando
|
| Akkusativ |
resupinandum
|
resupinandam
|
resupinandum
|
| Ablativ |
resupinando
|
resupinanda
|
resupinando
|
| Vokativ |
resupinande
|
resupinanda
|
resupinandum
|
Plural
| Nominativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
| Genitiv |
resupinandorum
|
resupinandarum
|
resupinandorum
|
| Dativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Akkusativ |
resupinandos
|
resupinandas
|
resupinanda
|
| Ablativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Vokativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
| Genitiv |
resupinantis
|
resupinantis
|
resupinantis
|
| Dativ |
resupinanti
|
resupinanti
|
resupinanti
|
| Akkusativ |
resupinantem
|
resupinantem
|
resupinans
|
| Ablativ |
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
| Vokativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
Plural
| Nominativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Genitiv |
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
| Dativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Akkusativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Ablativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Vokativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinatus
|
resupinata
|
resupinatum
|
| Genitiv |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinati
|
| Dativ |
resupinato
|
resupinatae
|
resupinato
|
| Akkusativ |
resupinatum
|
resupinatam
|
resupinatum
|
| Ablativ |
resupinato
|
resupinata
|
resupinato
|
| Vokativ |
resupinate
|
resupinata
|
resupinatum
|
Plural
| Nominativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
| Genitiv |
resupinatorum
|
resupinatarum
|
resupinatorum
|
| Dativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Akkusativ |
resupinatos
|
resupinatas
|
resupinata
|
| Ablativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Vokativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinaturus
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
| Genitiv |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinaturi
|
| Dativ |
resupinaturo
|
resupinaturae
|
resupinaturo
|
| Akkusativ |
resupinaturum
|
resupinaturam
|
resupinaturum
|
| Ablativ |
resupinaturo
|
resupinatura
|
resupinaturo
|
| Vokativ |
resupinature
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
Plural
| Nominativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
| Genitiv |
resupinaturorum
|
resupinaturarum
|
resupinaturorum
|
| Dativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Akkusativ |
resupinaturos
|
resupinaturas
|
resupinatura
|
| Ablativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Vokativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resupinatum
|
resupinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupino
|
ich beuge zurück |
| 2. Person Singular |
resupinas
|
du beugst zurück |
| 3. Person Singular |
resupinat
|
er/sie/es beugt zurück |
| 1. Person Plural |
resupinamus
|
wir beugen zurück |
| 2. Person Plural |
resupinatis
|
ihr beugt zurück |
| 3. Person Plural |
resupinant
|
sie beugen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinor
|
ich werde zurückbeugt |
| 2. Person Singular |
resupinaris resupinare
|
du wirst zurückbeugt |
| 3. Person Singular |
resupinatur
|
er/sie/es wird zurückbeugt |
| 1. Person Plural |
resupinamur
|
wir werden zurückbeugt |
| 2. Person Plural |
resupinamini
|
ihr werdet zurückbeugt |
| 3. Person Plural |
resupinantur
|
sie werden zurückbeugt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinem
|
ich beuge zurück |
| 2. Person Singular |
resupines
|
du beugest zurück |
| 3. Person Singular |
resupinet
|
er/sie/es beuge zurück |
| 1. Person Plural |
resupinemus
|
wir beugen zurück |
| 2. Person Plural |
resupinetis
|
ihr beuget zurück |
| 3. Person Plural |
resupinent
|
sie beugen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupiner
|
ich werde zurückbeugt |
| 2. Person Singular |
resupineris resupinere
|
du werdest zurückbeugt |
| 3. Person Singular |
resupinetur
|
er/sie/es werde zurückbeugt |
| 1. Person Plural |
resupinemur
|
wir werden zurückbeugt |
| 2. Person Plural |
resupinemini
|
ihr werdet zurückbeugt |
| 3. Person Plural |
resupinentur
|
sie werden zurückbeugt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabam
|
ich beugte zurück |
| 2. Person Singular |
resupinabas
|
du beugtest zurück |
| 3. Person Singular |
resupinabat
|
er/sie/es beugte zurück |
| 1. Person Plural |
resupinabamus
|
wir beugten zurück |
| 2. Person Plural |
resupinabatis
|
ihr beugtet zurück |
| 3. Person Plural |
resupinabant
|
sie beugten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabar
|
ich wurde zurückbeugt |
| 2. Person Singular |
resupinabaris resupinabare
|
du wurdest zurückbeugt |
| 3. Person Singular |
resupinabatur
|
er/sie/es wurde zurückbeugt |
| 1. Person Plural |
resupinabamur
|
wir wurden zurückbeugt |
| 2. Person Plural |
resupinabamini
|
ihr wurdet zurückbeugt |
| 3. Person Plural |
resupinabantur
|
sie wurden zurückbeugt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarem
|
ich beugte zurück |
| 2. Person Singular |
resupinares
|
du beugtest zurück |
| 3. Person Singular |
resupinaret
|
er/sie/es beugte zurück |
| 1. Person Plural |
resupinaremus
|
wir beugten zurück |
| 2. Person Plural |
resupinaretis
|
ihr beugtet zurück |
| 3. Person Plural |
resupinarent
|
sie beugten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinarer
|
ich würde zurückbeugt |
| 2. Person Singular |
resupinareris resupinarere
|
du würdest zurückbeugt |
| 3. Person Singular |
resupinaretur
|
er/sie/es würde zurückbeugt |
| 1. Person Plural |
resupinaremur
|
wir würden zurückbeugt |
| 2. Person Plural |
resupinaremini
|
ihr würdet zurückbeugt |
| 3. Person Plural |
resupinarentur
|
sie würden zurückbeugt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabo
|
ich werde zurückbeugen |
| 2. Person Singular |
resupinabis
|
du wirst zurückbeugen |
| 3. Person Singular |
resupinabit
|
er/sie/es wird zurückbeugen |
| 1. Person Plural |
resupinabimus
|
wir werden zurückbeugen |
| 2. Person Plural |
resupinabitis
|
ihr werdet zurückbeugen |
| 3. Person Plural |
resupinabunt
|
sie werden zurückbeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinabor
|
ich werde zurückbeugt werden |
| 2. Person Singular |
resupinaberis resupinabere
|
du wirst zurückbeugt werden |
| 3. Person Singular |
resupinabitur
|
er/sie/es wird zurückbeugt werden |
| 1. Person Plural |
resupinabimur
|
wir werden zurückbeugt werden |
| 2. Person Plural |
resupinabimini
|
ihr werdet zurückbeugt werden |
| 3. Person Plural |
resupinabuntur
|
sie werden zurückbeugt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavi
|
ich habe zurückbeugt |
| 2. Person Singular |
resupinavisti
|
du hast zurückbeugt |
| 3. Person Singular |
resupinavit
|
er/sie/es hat zurückbeugt |
| 1. Person Plural |
resupinavimus
|
wir haben zurückbeugt |
| 2. Person Plural |
resupinavistis
|
ihr habt zurückbeugt |
| 3. Person Plural |
resupinaverunt resupinavere
|
sie haben zurückbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sum
|
ich bin zurückbeugt worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus es
|
du bist zurückbeugt worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus est
|
er/sie/es ist zurückbeugt worden |
| 1. Person Plural |
resupinati sumus
|
wir sind zurückbeugt worden |
| 2. Person Plural |
resupinati estis
|
ihr seid zurückbeugt worden |
| 3. Person Plural |
resupinati sunt
|
sie sind zurückbeugt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaverim
|
ich habe zurückbeugt |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du habest zurückbeugt |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es habe zurückbeugt |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir haben zurückbeugt |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr habet zurückbeugt |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie haben zurückbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus sim
|
ich sei zurückbeugt worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus sis
|
du seiest zurückbeugt worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus sit
|
er/sie/es sei zurückbeugt worden |
| 1. Person Plural |
resupinati simus
|
wir seien zurückbeugt worden |
| 2. Person Plural |
resupinati sitis
|
ihr seiet zurückbeugt worden |
| 3. Person Plural |
resupinati sint
|
sie seien zurückbeugt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinaveram
|
ich hatte zurückbeugt |
| 2. Person Singular |
resupinaveras
|
du hattest zurückbeugt |
| 3. Person Singular |
resupinaverat
|
er/sie/es hatte zurückbeugt |
| 1. Person Plural |
resupinaveramus
|
wir hatten zurückbeugt |
| 2. Person Plural |
resupinaveratis
|
ihr hattet zurückbeugt |
| 3. Person Plural |
resupinaverant
|
sie hatten zurückbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus eram
|
ich war zurückbeugt worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus eras
|
du warst zurückbeugt worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus erat
|
er/sie/es war zurückbeugt worden |
| 1. Person Plural |
resupinati eramus
|
wir waren zurückbeugt worden |
| 2. Person Plural |
resupinati eratis
|
ihr wart zurückbeugt worden |
| 3. Person Plural |
resupinati erant
|
sie waren zurückbeugt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavissem
|
ich hätte zurückbeugt |
| 2. Person Singular |
resupinavisses
|
du hättest zurückbeugt |
| 3. Person Singular |
resupinavisset
|
er/sie/es hätte zurückbeugt |
| 1. Person Plural |
resupinavissemus
|
wir hätten zurückbeugt |
| 2. Person Plural |
resupinavissetis
|
ihr hättet zurückbeugt |
| 3. Person Plural |
resupinavissent
|
sie hätten zurückbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus essem
|
ich wäre zurückbeugt worden |
| 2. Person Singular |
resupinatus esses
|
du wärest zurückbeugt worden |
| 3. Person Singular |
resupinatus esset
|
er/sie/es wäre zurückbeugt worden |
| 1. Person Plural |
resupinati essemus
|
wir wären zurückbeugt worden |
| 2. Person Plural |
resupinati essetis
|
ihr wäret zurückbeugt worden |
| 3. Person Plural |
resupinati essent
|
sie wären zurückbeugt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinavero
|
ich werde zurückbeugt haben |
| 2. Person Singular |
resupinaveris
|
du wirst zurückbeugt haben |
| 3. Person Singular |
resupinaverit
|
er/sie/es wird zurückbeugt haben |
| 1. Person Plural |
resupinaverimus
|
wir werden zurückbeugt haben |
| 2. Person Plural |
resupinaveritis
|
ihr werdet zurückbeugt haben |
| 3. Person Plural |
resupinaverint
|
sie werden zurückbeugt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
resupinatus ero
|
ich werde zurückbeugt worden sein |
| 2. Person Singular |
resupinatus eris
|
du wirst zurückbeugt worden sein |
| 3. Person Singular |
resupinatus erit
|
er/sie/es wird zurückbeugt worden sein |
| 1. Person Plural |
resupinati erimus
|
wir werden zurückbeugt worden sein |
| 2. Person Plural |
resupinati eritis
|
ihr werdet zurückbeugt worden sein |
| 3. Person Plural |
resupinati erunt
|
sie werden zurückbeugt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinare
|
zurückbeugen |
| Vorzeitigkeit |
resupinavisse
|
zurückbeugt haben |
| Nachzeitigkeit |
resupinaturum esse
|
zurückbeugen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
resupinari resupinarier
|
zurückbeugt werden |
| Vorzeitigkeit |
resupinatum esse
|
zurückbeugt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
resupinatum iri
|
künftig zurückbeugt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
resupina
|
beuge zurück; beug zurück! |
| 2. Person Plural |
resupinate
|
beugt zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
resupinato
|
| 3. Person Singular |
resupinato
|
| 2. Person Plural |
resupinatote
|
| 3. Person Plural |
resupinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
resupinare
|
das Zurückbeugen |
| Genitiv |
resupinandi
|
des Zurückbeugens |
| Dativ |
resupinando
|
dem Zurückbeugen |
| Akkusativ |
resupinandum
|
das Zurückbeugen |
| Ablativ |
resupinando
|
durch das Zurückbeugen |
| Vokativ |
resupinande
|
Zurückbeugen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinandus
|
resupinanda
|
resupinandum
|
| Genitiv |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinandi
|
| Dativ |
resupinando
|
resupinandae
|
resupinando
|
| Akkusativ |
resupinandum
|
resupinandam
|
resupinandum
|
| Ablativ |
resupinando
|
resupinanda
|
resupinando
|
| Vokativ |
resupinande
|
resupinanda
|
resupinandum
|
Plural
| Nominativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
| Genitiv |
resupinandorum
|
resupinandarum
|
resupinandorum
|
| Dativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Akkusativ |
resupinandos
|
resupinandas
|
resupinanda
|
| Ablativ |
resupinandis
|
resupinandis
|
resupinandis
|
| Vokativ |
resupinandi
|
resupinandae
|
resupinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
| Genitiv |
resupinantis
|
resupinantis
|
resupinantis
|
| Dativ |
resupinanti
|
resupinanti
|
resupinanti
|
| Akkusativ |
resupinantem
|
resupinantem
|
resupinans
|
| Ablativ |
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
resupinanti resupinante
|
| Vokativ |
resupinans
|
resupinans
|
resupinans
|
Plural
| Nominativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Genitiv |
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
resupinantium resupinantum
|
| Dativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Akkusativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
| Ablativ |
resupinantibus
|
resupinantibus
|
resupinantibus
|
| Vokativ |
resupinantes
|
resupinantes
|
resupinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinatus
|
resupinata
|
resupinatum
|
| Genitiv |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinati
|
| Dativ |
resupinato
|
resupinatae
|
resupinato
|
| Akkusativ |
resupinatum
|
resupinatam
|
resupinatum
|
| Ablativ |
resupinato
|
resupinata
|
resupinato
|
| Vokativ |
resupinate
|
resupinata
|
resupinatum
|
Plural
| Nominativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
| Genitiv |
resupinatorum
|
resupinatarum
|
resupinatorum
|
| Dativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Akkusativ |
resupinatos
|
resupinatas
|
resupinata
|
| Ablativ |
resupinatis
|
resupinatis
|
resupinatis
|
| Vokativ |
resupinati
|
resupinatae
|
resupinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
resupinaturus
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
| Genitiv |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinaturi
|
| Dativ |
resupinaturo
|
resupinaturae
|
resupinaturo
|
| Akkusativ |
resupinaturum
|
resupinaturam
|
resupinaturum
|
| Ablativ |
resupinaturo
|
resupinatura
|
resupinaturo
|
| Vokativ |
resupinature
|
resupinatura
|
resupinaturum
|
Plural
| Nominativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
| Genitiv |
resupinaturorum
|
resupinaturarum
|
resupinaturorum
|
| Dativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Akkusativ |
resupinaturos
|
resupinaturas
|
resupinatura
|
| Ablativ |
resupinaturis
|
resupinaturis
|
resupinaturis
|
| Vokativ |
resupinaturi
|
resupinaturae
|
resupinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
resupinatum
|
resupinatu
|