Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ricto
|
|
| 2. Person Singular |
rictas
|
|
| 3. Person Singular |
rictat
|
|
| 1. Person Plural |
rictamus
|
|
| 2. Person Plural |
rictatis
|
|
| 3. Person Plural |
rictant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictor
|
|
| 2. Person Singular |
rictaris rictare
|
|
| 3. Person Singular |
rictatur
|
|
| 1. Person Plural |
rictamur
|
|
| 2. Person Plural |
rictamini
|
|
| 3. Person Plural |
rictantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictem
|
|
| 2. Person Singular |
rictes
|
|
| 3. Person Singular |
rictet
|
|
| 1. Person Plural |
rictemus
|
|
| 2. Person Plural |
rictetis
|
|
| 3. Person Plural |
rictent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ricter
|
|
| 2. Person Singular |
ricteris rictere
|
|
| 3. Person Singular |
rictetur
|
|
| 1. Person Plural |
rictemur
|
|
| 2. Person Plural |
rictemini
|
|
| 3. Person Plural |
rictentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictabam
|
|
| 2. Person Singular |
rictabas
|
|
| 3. Person Singular |
rictabat
|
|
| 1. Person Plural |
rictabamus
|
|
| 2. Person Plural |
rictabatis
|
|
| 3. Person Plural |
rictabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictabar
|
|
| 2. Person Singular |
rictabaris rictabare
|
|
| 3. Person Singular |
rictabatur
|
|
| 1. Person Plural |
rictabamur
|
|
| 2. Person Plural |
rictabamini
|
|
| 3. Person Plural |
rictabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictarem
|
|
| 2. Person Singular |
rictares
|
|
| 3. Person Singular |
rictaret
|
|
| 1. Person Plural |
rictaremus
|
|
| 2. Person Plural |
rictaretis
|
|
| 3. Person Plural |
rictarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictarer
|
|
| 2. Person Singular |
rictareris rictarere
|
|
| 3. Person Singular |
rictaretur
|
|
| 1. Person Plural |
rictaremur
|
|
| 2. Person Plural |
rictaremini
|
|
| 3. Person Plural |
rictarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictabo
|
|
| 2. Person Singular |
rictabis
|
|
| 3. Person Singular |
rictabit
|
|
| 1. Person Plural |
rictabimus
|
|
| 2. Person Plural |
rictabitis
|
|
| 3. Person Plural |
rictabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictabor
|
|
| 2. Person Singular |
rictaberis rictabere
|
|
| 3. Person Singular |
rictabitur
|
|
| 1. Person Plural |
rictabimur
|
|
| 2. Person Plural |
rictabimini
|
|
| 3. Person Plural |
rictabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictavi
|
|
| 2. Person Singular |
rictavisti
|
|
| 3. Person Singular |
rictavit
|
|
| 1. Person Plural |
rictavimus
|
|
| 2. Person Plural |
rictavistis
|
|
| 3. Person Plural |
rictaverunt rictavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
rictatus es
|
|
| 3. Person Singular |
rictatus est
|
|
| 1. Person Plural |
rictati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
rictati estis
|
|
| 3. Person Plural |
rictati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictaverim
|
|
| 2. Person Singular |
rictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
rictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
rictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
rictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
rictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
rictatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
rictatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
rictati simus
|
|
| 2. Person Plural |
rictati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
rictati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictaveram
|
|
| 2. Person Singular |
rictaveras
|
|
| 3. Person Singular |
rictaverat
|
|
| 1. Person Plural |
rictaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
rictaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
rictaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
rictatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
rictatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
rictati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
rictati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
rictati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictavissem
|
|
| 2. Person Singular |
rictavisses
|
|
| 3. Person Singular |
rictavisset
|
|
| 1. Person Plural |
rictavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
rictavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
rictavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
rictatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
rictatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
rictati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
rictati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
rictati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rictavero
|
|
| 2. Person Singular |
rictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
rictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
rictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
rictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
rictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rictatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
rictatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
rictatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
rictati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
rictati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
rictati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rictare
|
|
| Vorzeitigkeit |
rictavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
rictaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rictari rictarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
rictatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
rictatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ricta
|
! |
| 2. Person Plural |
rictate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
rictato
|
| 3. Person Singular |
rictato
|
| 2. Person Plural |
rictatote
|
| 3. Person Plural |
rictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
rictare
|
|
| Genitiv |
rictandi
|
|
| Dativ |
rictando
|
|
| Akkusativ |
rictandum
|
|
| Ablativ |
rictando
|
|
| Vokativ |
rictande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rictandus
|
rictanda
|
rictandum
|
| Genitiv |
rictandi
|
rictandae
|
rictandi
|
| Dativ |
rictando
|
rictandae
|
rictando
|
| Akkusativ |
rictandum
|
rictandam
|
rictandum
|
| Ablativ |
rictando
|
rictanda
|
rictando
|
| Vokativ |
rictande
|
rictanda
|
rictandum
|
Plural
| Nominativ |
rictandi
|
rictandae
|
rictanda
|
| Genitiv |
rictandorum
|
rictandarum
|
rictandorum
|
| Dativ |
rictandis
|
rictandis
|
rictandis
|
| Akkusativ |
rictandos
|
rictandas
|
rictanda
|
| Ablativ |
rictandis
|
rictandis
|
rictandis
|
| Vokativ |
rictandi
|
rictandae
|
rictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rictans
|
rictans
|
rictans
|
| Genitiv |
rictantis
|
rictantis
|
rictantis
|
| Dativ |
rictanti
|
rictanti
|
rictanti
|
| Akkusativ |
rictantem
|
rictantem
|
rictans
|
| Ablativ |
rictanti rictante
|
rictanti rictante
|
rictanti rictante
|
| Vokativ |
rictans
|
rictans
|
rictans
|
Plural
| Nominativ |
rictantes
|
rictantes
|
rictantia
|
| Genitiv |
rictantium rictantum
|
rictantium rictantum
|
rictantium rictantum
|
| Dativ |
rictantibus
|
rictantibus
|
rictantibus
|
| Akkusativ |
rictantes
|
rictantes
|
rictantia
|
| Ablativ |
rictantibus
|
rictantibus
|
rictantibus
|
| Vokativ |
rictantes
|
rictantes
|
rictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rictatus
|
rictata
|
rictatum
|
| Genitiv |
rictati
|
rictatae
|
rictati
|
| Dativ |
rictato
|
rictatae
|
rictato
|
| Akkusativ |
rictatum
|
rictatam
|
rictatum
|
| Ablativ |
rictato
|
rictata
|
rictato
|
| Vokativ |
rictate
|
rictata
|
rictatum
|
Plural
| Nominativ |
rictati
|
rictatae
|
rictata
|
| Genitiv |
rictatorum
|
rictatarum
|
rictatorum
|
| Dativ |
rictatis
|
rictatis
|
rictatis
|
| Akkusativ |
rictatos
|
rictatas
|
rictata
|
| Ablativ |
rictatis
|
rictatis
|
rictatis
|
| Vokativ |
rictati
|
rictatae
|
rictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rictaturus
|
rictatura
|
rictaturum
|
| Genitiv |
rictaturi
|
rictaturae
|
rictaturi
|
| Dativ |
rictaturo
|
rictaturae
|
rictaturo
|
| Akkusativ |
rictaturum
|
rictaturam
|
rictaturum
|
| Ablativ |
rictaturo
|
rictatura
|
rictaturo
|
| Vokativ |
rictature
|
rictatura
|
rictaturum
|
Plural
| Nominativ |
rictaturi
|
rictaturae
|
rictatura
|
| Genitiv |
rictaturorum
|
rictaturarum
|
rictaturorum
|
| Dativ |
rictaturis
|
rictaturis
|
rictaturis
|
| Akkusativ |
rictaturos
|
rictaturas
|
rictatura
|
| Ablativ |
rictaturis
|
rictaturis
|
rictaturis
|
| Vokativ |
rictaturi
|
rictaturae
|
rictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
rictatum
|
rictatu
|