Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
rubricare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
rubrica auch noch Formen von:
rubrica (Nomen) |
rubricus (Adjektiv)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
röten
rot färben
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
rubrico
ich röte
2. Person Singular
rubricas
du rötest
3. Person Singular
rubricat
er/sie/es rötet
1. Person Plural
rubricamus
wir röten
2. Person Plural
rubricatis
ihr rötet
3. Person Plural
rubricant
sie röten
Passiv
1. Person Singular
rubricor
ich werde gerötet
2. Person Singular
rubricaris rubricare
du wirst gerötet
3. Person Singular
rubricatur
er/sie/es wird gerötet
1. Person Plural
rubricamur
wir werden gerötet
2. Person Plural
rubricamini
ihr werdet gerötet
3. Person Plural
rubricantur
sie werden gerötet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
rubricem
ich röte
2. Person Singular
rubrices
du rötest
3. Person Singular
rubricet
er/sie/es röte
1. Person Plural
rubricemus
wir röten
2. Person Plural
rubricetis
ihr rötet
3. Person Plural
rubricent
sie röten
Passiv
1. Person Singular
rubricer
ich werde gerötet
2. Person Singular
rubriceris rubricere
du werdest gerötet
3. Person Singular
rubricetur
er/sie/es werde gerötet
1. Person Plural
rubricemur
wir werden gerötet
2. Person Plural
rubricemini
ihr werdet gerötet
3. Person Plural
rubricentur
sie werden gerötet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
rubricabam
ich rötete
2. Person Singular
rubricabas
du rötetest
3. Person Singular
rubricabat
er/sie/es rötete
1. Person Plural
rubricabamus
wir röteten
2. Person Plural
rubricabatis
ihr rötetet
3. Person Plural
rubricabant
sie röteten
Passiv
1. Person Singular
rubricabar
ich wurde gerötet
2. Person Singular
rubricabaris rubricabare
du wurdest gerötet
3. Person Singular
rubricabatur
er/sie/es wurde gerötet
1. Person Plural
rubricabamur
wir wurden gerötet
2. Person Plural
rubricabamini
ihr wurdet gerötet
3. Person Plural
rubricabantur
sie wurden gerötet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
rubricarem
ich rötete
2. Person Singular
rubricares
du rötetest
3. Person Singular
rubricaret
er/sie/es rötete
1. Person Plural
rubricaremus
wir röteten
2. Person Plural
rubricaretis
ihr rötetet
3. Person Plural
rubricarent
sie röteten
Passiv
1. Person Singular
rubricarer
ich würde gerötet
2. Person Singular
rubricareris rubricarere
du würdest gerötet
3. Person Singular
rubricaretur
er/sie/es würde gerötet
1. Person Plural
rubricaremur
wir würden gerötet
2. Person Plural
rubricaremini
ihr würdet gerötet
3. Person Plural
rubricarentur
sie würden gerötet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
rubricabo
ich werde röten
2. Person Singular
rubricabis
du wirst röten
3. Person Singular
rubricabit
er/sie/es wird röten
1. Person Plural
rubricabimus
wir werden röten
2. Person Plural
rubricabitis
ihr werdet röten
3. Person Plural
rubricabunt
sie werden röten
Passiv
1. Person Singular
rubricabor
ich werde gerötet werden
2. Person Singular
rubricaberis rubricabere
du wirst gerötet werden
3. Person Singular
rubricabitur
er/sie/es wird gerötet werden
1. Person Plural
rubricabimur
wir werden gerötet werden
2. Person Plural
rubricabimini
ihr werdet gerötet werden
3. Person Plural
rubricabuntur
sie werden gerötet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
rubricavi
ich habe gerötet
2. Person Singular
rubricavisti
du hast gerötet
3. Person Singular
rubricavit
er/sie/es hat gerötet
1. Person Plural
rubricavimus
wir haben gerötet
2. Person Plural
rubricavistis
ihr habt gerötet
3. Person Plural
rubricaverunt rubricavere
sie haben gerötet
Passiv
1. Person Singular
rubricatus sum
ich bin gerötet worden
2. Person Singular
rubricatus es
du bist gerötet worden
3. Person Singular
rubricatus est
er/sie/es ist gerötet worden
1. Person Plural
rubricati sumus
wir sind gerötet worden
2. Person Plural
rubricati estis
ihr seid gerötet worden
3. Person Plural
rubricati sunt
sie sind gerötet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
rubricaverim
ich habe gerötet
2. Person Singular
rubricaveris
du habest gerötet
3. Person Singular
rubricaverit
er/sie/es habe gerötet
1. Person Plural
rubricaverimus
wir haben gerötet
2. Person Plural
rubricaveritis
ihr habet gerötet
3. Person Plural
rubricaverint
sie haben gerötet
Passiv
1. Person Singular
rubricatus sim
ich sei gerötet worden
2. Person Singular
rubricatus sis
du seiest gerötet worden
3. Person Singular
rubricatus sit
er/sie/es sei gerötet worden
1. Person Plural
rubricati simus
wir seien gerötet worden
2. Person Plural
rubricati sitis
ihr seiet gerötet worden
3. Person Plural
rubricati sint
sie seien gerötet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
rubricaveram
ich hatte gerötet
2. Person Singular
rubricaveras
du hattest gerötet
3. Person Singular
rubricaverat
er/sie/es hatte gerötet
1. Person Plural
rubricaveramus
wir hatten gerötet
2. Person Plural
rubricaveratis
ihr hattet gerötet
3. Person Plural
rubricaverant
sie hatten gerötet
Passiv
1. Person Singular
rubricatus eram
ich war gerötet worden
2. Person Singular
rubricatus eras
du warst gerötet worden
3. Person Singular
rubricatus erat
er/sie/es war gerötet worden
1. Person Plural
rubricati eramus
wir waren gerötet worden
2. Person Plural
rubricati eratis
ihr wart gerötet worden
3. Person Plural
rubricati erant
sie waren gerötet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
rubricavissem
ich hätte gerötet
2. Person Singular
rubricavisses
du hättest gerötet
3. Person Singular
rubricavisset
er/sie/es hätte gerötet
1. Person Plural
rubricavissemus
wir hätten gerötet
2. Person Plural
rubricavissetis
ihr hättet gerötet
3. Person Plural
rubricavissent
sie hätten gerötet
Passiv
1. Person Singular
rubricatus essem
ich wäre gerötet worden
2. Person Singular
rubricatus esses
du wärest gerötet worden
3. Person Singular
rubricatus esset
er/sie/es wäre gerötet worden
1. Person Plural
rubricati essemus
wir wären gerötet worden
2. Person Plural
rubricati essetis
ihr wäret gerötet worden
3. Person Plural
rubricati essent
sie wären gerötet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
rubricavero
ich werde gerötet haben
2. Person Singular
rubricaveris
du wirst gerötet haben
3. Person Singular
rubricaverit
er/sie/es wird gerötet haben
1. Person Plural
rubricaverimus
wir werden gerötet haben
2. Person Plural
rubricaveritis
ihr werdet gerötet haben
3. Person Plural
rubricaverint
sie werden gerötet haben
Passiv
1. Person Singular
rubricatus ero
ich werde gerötet worden sein
2. Person Singular
rubricatus eris
du wirst gerötet worden sein
3. Person Singular
rubricatus erit
er/sie/es wird gerötet worden sein
1. Person Plural
rubricati erimus
wir werden gerötet worden sein
2. Person Plural
rubricati eritis
ihr werdet gerötet worden sein
3. Person Plural
rubricati erunt
sie werden gerötet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
rubricare
röten
Vorzeitigkeit
rubricavisse
gerötet haben
Nachzeitigkeit
rubricaturum esse
röten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
rubricari rubricarier
gerötet werden
Vorzeitigkeit
rubricatum esse
gerötet worden sein
Nachzeitigkeit
rubricatum iri
künftig gerötet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
rubrica
röte!
2. Person Plural
rubricate
rötet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
rubricato
3. Person Singular
rubricato
2. Person Plural
rubricatote
3. Person Plural
rubricanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
rubricare
das Röten
Genitiv
rubricandi
des Rötens
Dativ
rubricando
dem Röten
Akkusativ
rubricandum
das Röten
Ablativ
rubricando
durch das Röten
Vokativ
rubricande
Röten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
rubricandus
rubricanda
rubricandum
Genitiv
rubricandi
rubricandae
rubricandi
Dativ
rubricando
rubricandae
rubricando
Akkusativ
rubricandum
rubricandam
rubricandum
Ablativ
rubricando
rubricanda
rubricando
Vokativ
rubricande
rubricanda
rubricandum
Plural
Nominativ
rubricandi
rubricandae
rubricanda
Genitiv
rubricandorum
rubricandarum
rubricandorum
Dativ
rubricandis
rubricandis
rubricandis
Akkusativ
rubricandos
rubricandas
rubricanda
Ablativ
rubricandis
rubricandis
rubricandis
Vokativ
rubricandi
rubricandae
rubricanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
rubricans
rubricans
rubricans
Genitiv
rubricantis
rubricantis
rubricantis
Dativ
rubricanti
rubricanti
rubricanti
Akkusativ
rubricantem
rubricantem
rubricans
Ablativ
rubricanti rubricante
rubricanti rubricante
rubricanti rubricante
Vokativ
rubricans
rubricans
rubricans
Plural
Nominativ
rubricantes
rubricantes
rubricantia
Genitiv
rubricantium rubricantum
rubricantium rubricantum
rubricantium rubricantum
Dativ
rubricantibus
rubricantibus
rubricantibus
Akkusativ
rubricantes
rubricantes
rubricantia
Ablativ
rubricantibus
rubricantibus
rubricantibus
Vokativ
rubricantes
rubricantes
rubricantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
rubricatus
rubricata
rubricatum
Genitiv
rubricati
rubricatae
rubricati
Dativ
rubricato
rubricatae
rubricato
Akkusativ
rubricatum
rubricatam
rubricatum
Ablativ
rubricato
rubricata
rubricato
Vokativ
rubricate
rubricata
rubricatum
Plural
Nominativ
rubricati
rubricatae
rubricata
Genitiv
rubricatorum
rubricatarum
rubricatorum
Dativ
rubricatis
rubricatis
rubricatis
Akkusativ
rubricatos
rubricatas
rubricata
Ablativ
rubricatis
rubricatis
rubricatis
Vokativ
rubricati
rubricatae
rubricata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
rubricaturus
rubricatura
rubricaturum
Genitiv
rubricaturi
rubricaturae
rubricaturi
Dativ
rubricaturo
rubricaturae
rubricaturo
Akkusativ
rubricaturum
rubricaturam
rubricaturum
Ablativ
rubricaturo
rubricatura
rubricaturo
Vokativ
rubricature
rubricatura
rubricaturum
Plural
Nominativ
rubricaturi
rubricaturae
rubricatura
Genitiv
rubricaturorum
rubricaturarum
rubricaturorum
Dativ
rubricaturis
rubricaturis
rubricaturis
Akkusativ
rubricaturos
rubricaturas
rubricatura
Ablativ
rubricaturis
rubricaturis
rubricaturis
Vokativ
rubricaturi
rubricaturae
rubricatura
Supina
Supin I
Supin II
rubricatum
rubricatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
rubrico
2. Person Singular
rubricas
3. Person Singular
rubricat
1. Person Plural
rubricamus
2. Person Plural
rubricatis
3. Person Plural
rubricant
Passiv
1. Person Singular
rubricor
2. Person Singular
rubricaris rubricare
3. Person Singular
rubricatur
1. Person Plural
rubricamur
2. Person Plural
rubricamini
3. Person Plural
rubricantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
rubricem
2. Person Singular
rubrices
3. Person Singular
rubricet
1. Person Plural
rubricemus
2. Person Plural
rubricetis
3. Person Plural
rubricent
Passiv
1. Person Singular
rubricer
2. Person Singular
rubriceris rubricere
3. Person Singular
rubricetur
1. Person Plural
rubricemur
2. Person Plural
rubricemini
3. Person Plural
rubricentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
rubricabam
2. Person Singular
rubricabas
3. Person Singular
rubricabat
1. Person Plural
rubricabamus
2. Person Plural
rubricabatis
3. Person Plural
rubricabant
Passiv
1. Person Singular
rubricabar
2. Person Singular
rubricabaris rubricabare
3. Person Singular
rubricabatur
1. Person Plural
rubricabamur
2. Person Plural
rubricabamini
3. Person Plural
rubricabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
rubricarem
2. Person Singular
rubricares
3. Person Singular
rubricaret
1. Person Plural
rubricaremus
2. Person Plural
rubricaretis
3. Person Plural
rubricarent
Passiv
1. Person Singular
rubricarer
2. Person Singular
rubricareris rubricarere
3. Person Singular
rubricaretur
1. Person Plural
rubricaremur
2. Person Plural
rubricaremini
3. Person Plural
rubricarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
rubricabo
2. Person Singular
rubricabis
3. Person Singular
rubricabit
1. Person Plural
rubricabimus
2. Person Plural
rubricabitis
3. Person Plural
rubricabunt
Passiv
1. Person Singular
rubricabor
2. Person Singular
rubricaberis rubricabere
3. Person Singular
rubricabitur
1. Person Plural
rubricabimur
2. Person Plural
rubricabimini
3. Person Plural
rubricabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
rubricavi
2. Person Singular
rubricavisti
3. Person Singular
rubricavit
1. Person Plural
rubricavimus
2. Person Plural
rubricavistis
3. Person Plural
rubricaverunt rubricavere
Passiv
1. Person Singular
rubricatus sum
2. Person Singular
rubricatus es
3. Person Singular
rubricatus est
1. Person Plural
rubricati sumus
2. Person Plural
rubricati estis
3. Person Plural
rubricati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
rubricaverim
2. Person Singular
rubricaveris
3. Person Singular
rubricaverit
1. Person Plural
rubricaverimus
2. Person Plural
rubricaveritis
3. Person Plural
rubricaverint
Passiv
1. Person Singular
rubricatus sim
2. Person Singular
rubricatus sis
3. Person Singular
rubricatus sit
1. Person Plural
rubricati simus
2. Person Plural
rubricati sitis
3. Person Plural
rubricati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
rubricaveram
2. Person Singular
rubricaveras
3. Person Singular
rubricaverat
1. Person Plural
rubricaveramus
2. Person Plural
rubricaveratis
3. Person Plural
rubricaverant
Passiv
1. Person Singular
rubricatus eram
2. Person Singular
rubricatus eras
3. Person Singular
rubricatus erat
1. Person Plural
rubricati eramus
2. Person Plural
rubricati eratis
3. Person Plural
rubricati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
rubricavissem
2. Person Singular
rubricavisses
3. Person Singular
rubricavisset
1. Person Plural
rubricavissemus
2. Person Plural
rubricavissetis
3. Person Plural
rubricavissent
Passiv
1. Person Singular
rubricatus essem
2. Person Singular
rubricatus esses
3. Person Singular
rubricatus esset
1. Person Plural
rubricati essemus
2. Person Plural
rubricati essetis
3. Person Plural
rubricati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
rubricavero
2. Person Singular
rubricaveris
3. Person Singular
rubricaverit
1. Person Plural
rubricaverimus
2. Person Plural
rubricaveritis
3. Person Plural
rubricaverint
Passiv
1. Person Singular
rubricatus ero
2. Person Singular
rubricatus eris
3. Person Singular
rubricatus erit
1. Person Plural
rubricati erimus
2. Person Plural
rubricati eritis
3. Person Plural
rubricati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
rubricare
Vorzeitigkeit
rubricavisse
Nachzeitigkeit
rubricaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
rubricari rubricarier
Vorzeitigkeit
rubricatum esse
Nachzeitigkeit
rubricatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
rubrica
!
2. Person Plural
rubricate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
rubricato
3. Person Singular
rubricato
2. Person Plural
rubricatote
3. Person Plural
rubricanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
rubricare
Genitiv
rubricandi
Dativ
rubricando
Akkusativ
rubricandum
Ablativ
rubricando
Vokativ
rubricande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
rubricandus
rubricanda
rubricandum
Genitiv
rubricandi
rubricandae
rubricandi
Dativ
rubricando
rubricandae
rubricando
Akkusativ
rubricandum
rubricandam
rubricandum
Ablativ
rubricando
rubricanda
rubricando
Vokativ
rubricande
rubricanda
rubricandum
Plural
Nominativ
rubricandi
rubricandae
rubricanda
Genitiv
rubricandorum
rubricandarum
rubricandorum
Dativ
rubricandis
rubricandis
rubricandis
Akkusativ
rubricandos
rubricandas
rubricanda
Ablativ
rubricandis
rubricandis
rubricandis
Vokativ
rubricandi
rubricandae
rubricanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
rubricans
rubricans
rubricans
Genitiv
rubricantis
rubricantis
rubricantis
Dativ
rubricanti
rubricanti
rubricanti
Akkusativ
rubricantem
rubricantem
rubricans
Ablativ
rubricanti rubricante
rubricanti rubricante
rubricanti rubricante
Vokativ
rubricans
rubricans
rubricans
Plural
Nominativ
rubricantes
rubricantes
rubricantia
Genitiv
rubricantium rubricantum
rubricantium rubricantum
rubricantium rubricantum
Dativ
rubricantibus
rubricantibus
rubricantibus
Akkusativ
rubricantes
rubricantes
rubricantia
Ablativ
rubricantibus
rubricantibus
rubricantibus
Vokativ
rubricantes
rubricantes
rubricantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
rubricatus
rubricata
rubricatum
Genitiv
rubricati
rubricatae
rubricati
Dativ
rubricato
rubricatae
rubricato
Akkusativ
rubricatum
rubricatam
rubricatum
Ablativ
rubricato
rubricata
rubricato
Vokativ
rubricate
rubricata
rubricatum
Plural
Nominativ
rubricati
rubricatae
rubricata
Genitiv
rubricatorum
rubricatarum
rubricatorum
Dativ
rubricatis
rubricatis
rubricatis
Akkusativ
rubricatos
rubricatas
rubricata
Ablativ
rubricatis
rubricatis
rubricatis
Vokativ
rubricati
rubricatae
rubricata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
rubricaturus
rubricatura
rubricaturum
Genitiv
rubricaturi
rubricaturae
rubricaturi
Dativ
rubricaturo
rubricaturae
rubricaturo
Akkusativ
rubricaturum
rubricaturam
rubricaturum
Ablativ
rubricaturo
rubricatura
rubricaturo
Vokativ
rubricature
rubricatura
rubricaturum
Plural
Nominativ
rubricaturi
rubricaturae
rubricatura
Genitiv
rubricaturorum
rubricaturarum
rubricaturorum
Dativ
rubricaturis
rubricaturis
rubricaturis
Akkusativ
rubricaturos
rubricaturas
rubricatura
Ablativ
rubricaturis
rubricaturis
rubricaturis
Vokativ
rubricaturi
rubricaturae
rubricatura
Supina
Supin I
Supin II
rubricatum
rubricatu