Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubrico
|
ich röte |
| 2. Person Singular |
rubricas
|
du rötest |
| 3. Person Singular |
rubricat
|
er/sie/es rötet |
| 1. Person Plural |
rubricamus
|
wir röten |
| 2. Person Plural |
rubricatis
|
ihr rötet |
| 3. Person Plural |
rubricant
|
sie röten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricor
|
ich werde gerötet |
| 2. Person Singular |
rubricaris rubricare
|
du wirst gerötet |
| 3. Person Singular |
rubricatur
|
er/sie/es wird gerötet |
| 1. Person Plural |
rubricamur
|
wir werden gerötet |
| 2. Person Plural |
rubricamini
|
ihr werdet gerötet |
| 3. Person Plural |
rubricantur
|
sie werden gerötet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricem
|
ich röte |
| 2. Person Singular |
rubrices
|
du rötest |
| 3. Person Singular |
rubricet
|
er/sie/es röte |
| 1. Person Plural |
rubricemus
|
wir röten |
| 2. Person Plural |
rubricetis
|
ihr rötet |
| 3. Person Plural |
rubricent
|
sie röten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricer
|
ich werde gerötet |
| 2. Person Singular |
rubriceris rubricere
|
du werdest gerötet |
| 3. Person Singular |
rubricetur
|
er/sie/es werde gerötet |
| 1. Person Plural |
rubricemur
|
wir werden gerötet |
| 2. Person Plural |
rubricemini
|
ihr werdet gerötet |
| 3. Person Plural |
rubricentur
|
sie werden gerötet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricabam
|
ich rötete |
| 2. Person Singular |
rubricabas
|
du rötetest |
| 3. Person Singular |
rubricabat
|
er/sie/es rötete |
| 1. Person Plural |
rubricabamus
|
wir röteten |
| 2. Person Plural |
rubricabatis
|
ihr rötetet |
| 3. Person Plural |
rubricabant
|
sie röteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricabar
|
ich wurde gerötet |
| 2. Person Singular |
rubricabaris rubricabare
|
du wurdest gerötet |
| 3. Person Singular |
rubricabatur
|
er/sie/es wurde gerötet |
| 1. Person Plural |
rubricabamur
|
wir wurden gerötet |
| 2. Person Plural |
rubricabamini
|
ihr wurdet gerötet |
| 3. Person Plural |
rubricabantur
|
sie wurden gerötet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricarem
|
ich rötete |
| 2. Person Singular |
rubricares
|
du rötetest |
| 3. Person Singular |
rubricaret
|
er/sie/es rötete |
| 1. Person Plural |
rubricaremus
|
wir röteten |
| 2. Person Plural |
rubricaretis
|
ihr rötetet |
| 3. Person Plural |
rubricarent
|
sie röteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricarer
|
ich würde gerötet |
| 2. Person Singular |
rubricareris rubricarere
|
du würdest gerötet |
| 3. Person Singular |
rubricaretur
|
er/sie/es würde gerötet |
| 1. Person Plural |
rubricaremur
|
wir würden gerötet |
| 2. Person Plural |
rubricaremini
|
ihr würdet gerötet |
| 3. Person Plural |
rubricarentur
|
sie würden gerötet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricabo
|
ich werde röten |
| 2. Person Singular |
rubricabis
|
du wirst röten |
| 3. Person Singular |
rubricabit
|
er/sie/es wird röten |
| 1. Person Plural |
rubricabimus
|
wir werden röten |
| 2. Person Plural |
rubricabitis
|
ihr werdet röten |
| 3. Person Plural |
rubricabunt
|
sie werden röten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricabor
|
ich werde gerötet werden |
| 2. Person Singular |
rubricaberis rubricabere
|
du wirst gerötet werden |
| 3. Person Singular |
rubricabitur
|
er/sie/es wird gerötet werden |
| 1. Person Plural |
rubricabimur
|
wir werden gerötet werden |
| 2. Person Plural |
rubricabimini
|
ihr werdet gerötet werden |
| 3. Person Plural |
rubricabuntur
|
sie werden gerötet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricavi
|
ich habe gerötet |
| 2. Person Singular |
rubricavisti
|
du hast gerötet |
| 3. Person Singular |
rubricavit
|
er/sie/es hat gerötet |
| 1. Person Plural |
rubricavimus
|
wir haben gerötet |
| 2. Person Plural |
rubricavistis
|
ihr habt gerötet |
| 3. Person Plural |
rubricaverunt rubricavere
|
sie haben gerötet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus sum
|
ich bin gerötet worden |
| 2. Person Singular |
rubricatus es
|
du bist gerötet worden |
| 3. Person Singular |
rubricatus est
|
er/sie/es ist gerötet worden |
| 1. Person Plural |
rubricati sumus
|
wir sind gerötet worden |
| 2. Person Plural |
rubricati estis
|
ihr seid gerötet worden |
| 3. Person Plural |
rubricati sunt
|
sie sind gerötet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricaverim
|
ich habe gerötet |
| 2. Person Singular |
rubricaveris
|
du habest gerötet |
| 3. Person Singular |
rubricaverit
|
er/sie/es habe gerötet |
| 1. Person Plural |
rubricaverimus
|
wir haben gerötet |
| 2. Person Plural |
rubricaveritis
|
ihr habet gerötet |
| 3. Person Plural |
rubricaverint
|
sie haben gerötet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus sim
|
ich sei gerötet worden |
| 2. Person Singular |
rubricatus sis
|
du seiest gerötet worden |
| 3. Person Singular |
rubricatus sit
|
er/sie/es sei gerötet worden |
| 1. Person Plural |
rubricati simus
|
wir seien gerötet worden |
| 2. Person Plural |
rubricati sitis
|
ihr seiet gerötet worden |
| 3. Person Plural |
rubricati sint
|
sie seien gerötet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricaveram
|
ich hatte gerötet |
| 2. Person Singular |
rubricaveras
|
du hattest gerötet |
| 3. Person Singular |
rubricaverat
|
er/sie/es hatte gerötet |
| 1. Person Plural |
rubricaveramus
|
wir hatten gerötet |
| 2. Person Plural |
rubricaveratis
|
ihr hattet gerötet |
| 3. Person Plural |
rubricaverant
|
sie hatten gerötet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus eram
|
ich war gerötet worden |
| 2. Person Singular |
rubricatus eras
|
du warst gerötet worden |
| 3. Person Singular |
rubricatus erat
|
er/sie/es war gerötet worden |
| 1. Person Plural |
rubricati eramus
|
wir waren gerötet worden |
| 2. Person Plural |
rubricati eratis
|
ihr wart gerötet worden |
| 3. Person Plural |
rubricati erant
|
sie waren gerötet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricavissem
|
ich hätte gerötet |
| 2. Person Singular |
rubricavisses
|
du hättest gerötet |
| 3. Person Singular |
rubricavisset
|
er/sie/es hätte gerötet |
| 1. Person Plural |
rubricavissemus
|
wir hätten gerötet |
| 2. Person Plural |
rubricavissetis
|
ihr hättet gerötet |
| 3. Person Plural |
rubricavissent
|
sie hätten gerötet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus essem
|
ich wäre gerötet worden |
| 2. Person Singular |
rubricatus esses
|
du wärest gerötet worden |
| 3. Person Singular |
rubricatus esset
|
er/sie/es wäre gerötet worden |
| 1. Person Plural |
rubricati essemus
|
wir wären gerötet worden |
| 2. Person Plural |
rubricati essetis
|
ihr wäret gerötet worden |
| 3. Person Plural |
rubricati essent
|
sie wären gerötet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricavero
|
ich werde gerötet haben |
| 2. Person Singular |
rubricaveris
|
du wirst gerötet haben |
| 3. Person Singular |
rubricaverit
|
er/sie/es wird gerötet haben |
| 1. Person Plural |
rubricaverimus
|
wir werden gerötet haben |
| 2. Person Plural |
rubricaveritis
|
ihr werdet gerötet haben |
| 3. Person Plural |
rubricaverint
|
sie werden gerötet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus ero
|
ich werde gerötet worden sein |
| 2. Person Singular |
rubricatus eris
|
du wirst gerötet worden sein |
| 3. Person Singular |
rubricatus erit
|
er/sie/es wird gerötet worden sein |
| 1. Person Plural |
rubricati erimus
|
wir werden gerötet worden sein |
| 2. Person Plural |
rubricati eritis
|
ihr werdet gerötet worden sein |
| 3. Person Plural |
rubricati erunt
|
sie werden gerötet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rubricare
|
röten |
| Vorzeitigkeit |
rubricavisse
|
gerötet haben |
| Nachzeitigkeit |
rubricaturum esse
|
röten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rubricari rubricarier
|
gerötet werden |
| Vorzeitigkeit |
rubricatum esse
|
gerötet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
rubricatum iri
|
künftig gerötet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
rubrica
|
röte! |
| 2. Person Plural |
rubricate
|
rötet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
rubricato
|
| 3. Person Singular |
rubricato
|
| 2. Person Plural |
rubricatote
|
| 3. Person Plural |
rubricanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
rubricare
|
das Röten |
| Genitiv |
rubricandi
|
des Rötens |
| Dativ |
rubricando
|
dem Röten |
| Akkusativ |
rubricandum
|
das Röten |
| Ablativ |
rubricando
|
durch das Röten |
| Vokativ |
rubricande
|
Röten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rubricandus
|
rubricanda
|
rubricandum
|
| Genitiv |
rubricandi
|
rubricandae
|
rubricandi
|
| Dativ |
rubricando
|
rubricandae
|
rubricando
|
| Akkusativ |
rubricandum
|
rubricandam
|
rubricandum
|
| Ablativ |
rubricando
|
rubricanda
|
rubricando
|
| Vokativ |
rubricande
|
rubricanda
|
rubricandum
|
Plural
| Nominativ |
rubricandi
|
rubricandae
|
rubricanda
|
| Genitiv |
rubricandorum
|
rubricandarum
|
rubricandorum
|
| Dativ |
rubricandis
|
rubricandis
|
rubricandis
|
| Akkusativ |
rubricandos
|
rubricandas
|
rubricanda
|
| Ablativ |
rubricandis
|
rubricandis
|
rubricandis
|
| Vokativ |
rubricandi
|
rubricandae
|
rubricanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rubricans
|
rubricans
|
rubricans
|
| Genitiv |
rubricantis
|
rubricantis
|
rubricantis
|
| Dativ |
rubricanti
|
rubricanti
|
rubricanti
|
| Akkusativ |
rubricantem
|
rubricantem
|
rubricans
|
| Ablativ |
rubricanti rubricante
|
rubricanti rubricante
|
rubricanti rubricante
|
| Vokativ |
rubricans
|
rubricans
|
rubricans
|
Plural
| Nominativ |
rubricantes
|
rubricantes
|
rubricantia
|
| Genitiv |
rubricantium rubricantum
|
rubricantium rubricantum
|
rubricantium rubricantum
|
| Dativ |
rubricantibus
|
rubricantibus
|
rubricantibus
|
| Akkusativ |
rubricantes
|
rubricantes
|
rubricantia
|
| Ablativ |
rubricantibus
|
rubricantibus
|
rubricantibus
|
| Vokativ |
rubricantes
|
rubricantes
|
rubricantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rubricatus
|
rubricata
|
rubricatum
|
| Genitiv |
rubricati
|
rubricatae
|
rubricati
|
| Dativ |
rubricato
|
rubricatae
|
rubricato
|
| Akkusativ |
rubricatum
|
rubricatam
|
rubricatum
|
| Ablativ |
rubricato
|
rubricata
|
rubricato
|
| Vokativ |
rubricate
|
rubricata
|
rubricatum
|
Plural
| Nominativ |
rubricati
|
rubricatae
|
rubricata
|
| Genitiv |
rubricatorum
|
rubricatarum
|
rubricatorum
|
| Dativ |
rubricatis
|
rubricatis
|
rubricatis
|
| Akkusativ |
rubricatos
|
rubricatas
|
rubricata
|
| Ablativ |
rubricatis
|
rubricatis
|
rubricatis
|
| Vokativ |
rubricati
|
rubricatae
|
rubricata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rubricaturus
|
rubricatura
|
rubricaturum
|
| Genitiv |
rubricaturi
|
rubricaturae
|
rubricaturi
|
| Dativ |
rubricaturo
|
rubricaturae
|
rubricaturo
|
| Akkusativ |
rubricaturum
|
rubricaturam
|
rubricaturum
|
| Ablativ |
rubricaturo
|
rubricatura
|
rubricaturo
|
| Vokativ |
rubricature
|
rubricatura
|
rubricaturum
|
Plural
| Nominativ |
rubricaturi
|
rubricaturae
|
rubricatura
|
| Genitiv |
rubricaturorum
|
rubricaturarum
|
rubricaturorum
|
| Dativ |
rubricaturis
|
rubricaturis
|
rubricaturis
|
| Akkusativ |
rubricaturos
|
rubricaturas
|
rubricatura
|
| Ablativ |
rubricaturis
|
rubricaturis
|
rubricaturis
|
| Vokativ |
rubricaturi
|
rubricaturae
|
rubricatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
rubricatum
|
rubricatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubrico
|
|
| 2. Person Singular |
rubricas
|
|
| 3. Person Singular |
rubricat
|
|
| 1. Person Plural |
rubricamus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricatis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricor
|
|
| 2. Person Singular |
rubricaris rubricare
|
|
| 3. Person Singular |
rubricatur
|
|
| 1. Person Plural |
rubricamur
|
|
| 2. Person Plural |
rubricamini
|
|
| 3. Person Plural |
rubricantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricem
|
|
| 2. Person Singular |
rubrices
|
|
| 3. Person Singular |
rubricet
|
|
| 1. Person Plural |
rubricemus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricetis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricer
|
|
| 2. Person Singular |
rubriceris rubricere
|
|
| 3. Person Singular |
rubricetur
|
|
| 1. Person Plural |
rubricemur
|
|
| 2. Person Plural |
rubricemini
|
|
| 3. Person Plural |
rubricentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricabam
|
|
| 2. Person Singular |
rubricabas
|
|
| 3. Person Singular |
rubricabat
|
|
| 1. Person Plural |
rubricabamus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricabatis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricabar
|
|
| 2. Person Singular |
rubricabaris rubricabare
|
|
| 3. Person Singular |
rubricabatur
|
|
| 1. Person Plural |
rubricabamur
|
|
| 2. Person Plural |
rubricabamini
|
|
| 3. Person Plural |
rubricabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricarem
|
|
| 2. Person Singular |
rubricares
|
|
| 3. Person Singular |
rubricaret
|
|
| 1. Person Plural |
rubricaremus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricaretis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricarer
|
|
| 2. Person Singular |
rubricareris rubricarere
|
|
| 3. Person Singular |
rubricaretur
|
|
| 1. Person Plural |
rubricaremur
|
|
| 2. Person Plural |
rubricaremini
|
|
| 3. Person Plural |
rubricarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricabo
|
|
| 2. Person Singular |
rubricabis
|
|
| 3. Person Singular |
rubricabit
|
|
| 1. Person Plural |
rubricabimus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricabitis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricabor
|
|
| 2. Person Singular |
rubricaberis rubricabere
|
|
| 3. Person Singular |
rubricabitur
|
|
| 1. Person Plural |
rubricabimur
|
|
| 2. Person Plural |
rubricabimini
|
|
| 3. Person Plural |
rubricabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricavi
|
|
| 2. Person Singular |
rubricavisti
|
|
| 3. Person Singular |
rubricavit
|
|
| 1. Person Plural |
rubricavimus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricavistis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricaverunt rubricavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
rubricatus es
|
|
| 3. Person Singular |
rubricatus est
|
|
| 1. Person Plural |
rubricati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricati estis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricaverim
|
|
| 2. Person Singular |
rubricaveris
|
|
| 3. Person Singular |
rubricaverit
|
|
| 1. Person Plural |
rubricaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
rubricatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
rubricatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
rubricati simus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricaveram
|
|
| 2. Person Singular |
rubricaveras
|
|
| 3. Person Singular |
rubricaverat
|
|
| 1. Person Plural |
rubricaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
rubricatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
rubricatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
rubricati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricavissem
|
|
| 2. Person Singular |
rubricavisses
|
|
| 3. Person Singular |
rubricavisset
|
|
| 1. Person Plural |
rubricavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
rubricatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
rubricatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
rubricati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricavero
|
|
| 2. Person Singular |
rubricaveris
|
|
| 3. Person Singular |
rubricaverit
|
|
| 1. Person Plural |
rubricaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rubricatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
rubricatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
rubricatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
rubricati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
rubricati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
rubricati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rubricare
|
|
| Vorzeitigkeit |
rubricavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
rubricaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rubricari rubricarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
rubricatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
rubricatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
rubrica
|
! |
| 2. Person Plural |
rubricate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
rubricato
|
| 3. Person Singular |
rubricato
|
| 2. Person Plural |
rubricatote
|
| 3. Person Plural |
rubricanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
rubricare
|
|
| Genitiv |
rubricandi
|
|
| Dativ |
rubricando
|
|
| Akkusativ |
rubricandum
|
|
| Ablativ |
rubricando
|
|
| Vokativ |
rubricande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rubricandus
|
rubricanda
|
rubricandum
|
| Genitiv |
rubricandi
|
rubricandae
|
rubricandi
|
| Dativ |
rubricando
|
rubricandae
|
rubricando
|
| Akkusativ |
rubricandum
|
rubricandam
|
rubricandum
|
| Ablativ |
rubricando
|
rubricanda
|
rubricando
|
| Vokativ |
rubricande
|
rubricanda
|
rubricandum
|
Plural
| Nominativ |
rubricandi
|
rubricandae
|
rubricanda
|
| Genitiv |
rubricandorum
|
rubricandarum
|
rubricandorum
|
| Dativ |
rubricandis
|
rubricandis
|
rubricandis
|
| Akkusativ |
rubricandos
|
rubricandas
|
rubricanda
|
| Ablativ |
rubricandis
|
rubricandis
|
rubricandis
|
| Vokativ |
rubricandi
|
rubricandae
|
rubricanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rubricans
|
rubricans
|
rubricans
|
| Genitiv |
rubricantis
|
rubricantis
|
rubricantis
|
| Dativ |
rubricanti
|
rubricanti
|
rubricanti
|
| Akkusativ |
rubricantem
|
rubricantem
|
rubricans
|
| Ablativ |
rubricanti rubricante
|
rubricanti rubricante
|
rubricanti rubricante
|
| Vokativ |
rubricans
|
rubricans
|
rubricans
|
Plural
| Nominativ |
rubricantes
|
rubricantes
|
rubricantia
|
| Genitiv |
rubricantium rubricantum
|
rubricantium rubricantum
|
rubricantium rubricantum
|
| Dativ |
rubricantibus
|
rubricantibus
|
rubricantibus
|
| Akkusativ |
rubricantes
|
rubricantes
|
rubricantia
|
| Ablativ |
rubricantibus
|
rubricantibus
|
rubricantibus
|
| Vokativ |
rubricantes
|
rubricantes
|
rubricantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rubricatus
|
rubricata
|
rubricatum
|
| Genitiv |
rubricati
|
rubricatae
|
rubricati
|
| Dativ |
rubricato
|
rubricatae
|
rubricato
|
| Akkusativ |
rubricatum
|
rubricatam
|
rubricatum
|
| Ablativ |
rubricato
|
rubricata
|
rubricato
|
| Vokativ |
rubricate
|
rubricata
|
rubricatum
|
Plural
| Nominativ |
rubricati
|
rubricatae
|
rubricata
|
| Genitiv |
rubricatorum
|
rubricatarum
|
rubricatorum
|
| Dativ |
rubricatis
|
rubricatis
|
rubricatis
|
| Akkusativ |
rubricatos
|
rubricatas
|
rubricata
|
| Ablativ |
rubricatis
|
rubricatis
|
rubricatis
|
| Vokativ |
rubricati
|
rubricatae
|
rubricata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rubricaturus
|
rubricatura
|
rubricaturum
|
| Genitiv |
rubricaturi
|
rubricaturae
|
rubricaturi
|
| Dativ |
rubricaturo
|
rubricaturae
|
rubricaturo
|
| Akkusativ |
rubricaturum
|
rubricaturam
|
rubricaturum
|
| Ablativ |
rubricaturo
|
rubricatura
|
rubricaturo
|
| Vokativ |
rubricature
|
rubricatura
|
rubricaturum
|
Plural
| Nominativ |
rubricaturi
|
rubricaturae
|
rubricatura
|
| Genitiv |
rubricaturorum
|
rubricaturarum
|
rubricaturorum
|
| Dativ |
rubricaturis
|
rubricaturis
|
rubricaturis
|
| Akkusativ |
rubricaturos
|
rubricaturas
|
rubricatura
|
| Ablativ |
rubricaturis
|
rubricaturis
|
rubricaturis
|
| Vokativ |
rubricaturi
|
rubricaturae
|
rubricatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
rubricatum
|
rubricatu
|