Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
ruminari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
ruminari auch noch Formen von:
ruminare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminor
|
ich käue wieder |
| 2. Person Singular |
ruminaris ruminare
|
du käust wieder |
| 3. Person Singular |
ruminatur
|
er/sie/es käut wieder |
| 1. Person Plural |
ruminamur
|
wir käuen wieder |
| 2. Person Plural |
ruminamini
|
ihr käut wieder |
| 3. Person Plural |
ruminantur
|
sie käuen wieder |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminer
|
ich käue wieder |
| 2. Person Singular |
rumineris ruminere
|
du käuest wieder |
| 3. Person Singular |
ruminetur
|
er/sie/es käue wieder |
| 1. Person Plural |
ruminemur
|
wir käuen wieder |
| 2. Person Plural |
ruminemini
|
ihr käuet wieder |
| 3. Person Plural |
ruminentur
|
sie käuen wieder |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminabar
|
ich käute wieder |
| 2. Person Singular |
ruminabaris ruminabare
|
du käutest wieder |
| 3. Person Singular |
ruminabatur
|
er/sie/es käute wieder |
| 1. Person Plural |
ruminabamur
|
wir käuten wieder |
| 2. Person Plural |
ruminabamini
|
ihr käutet wieder |
| 3. Person Plural |
ruminabantur
|
sie käuten wieder |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminarer
|
ich käute wieder |
| 2. Person Singular |
ruminareris ruminarere
|
du käutest wieder |
| 3. Person Singular |
ruminaretur
|
er/sie/es käute wieder |
| 1. Person Plural |
ruminaremur
|
wir käuten wieder |
| 2. Person Plural |
ruminaremini
|
ihr käutet wieder |
| 3. Person Plural |
ruminarentur
|
sie käuten wieder |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminabor
|
ich werde wiederkäuen |
| 2. Person Singular |
ruminaberis ruminabere
|
du wirst wiederkäuen |
| 3. Person Singular |
ruminabitur
|
er/sie/es wird wiederkäuen |
| 1. Person Plural |
ruminabimur
|
wir werden wiederkäuen |
| 2. Person Plural |
ruminabimini
|
ihr werdet wiederkäuen |
| 3. Person Plural |
ruminabuntur
|
sie werden wiederkäuen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminatus sum
|
ich habe wiedergekäut |
| 2. Person Singular |
ruminatus es
|
du hast wiedergekäut |
| 3. Person Singular |
ruminatus est
|
er/sie/es hat wiedergekäut |
| 1. Person Plural |
ruminati sumus
|
wir haben wiedergekäut |
| 2. Person Plural |
ruminati estis
|
ihr habt wiedergekäut |
| 3. Person Plural |
ruminati sunt
|
sie haben wiedergekäut |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminatus sim
|
ich habe wiedergekäut |
| 2. Person Singular |
ruminatus sis
|
du habest wiedergekäut |
| 3. Person Singular |
ruminatus sit
|
er/sie/es habe wiedergekäut |
| 1. Person Plural |
ruminati simus
|
wir haben wiedergekäut |
| 2. Person Plural |
ruminati sitis
|
ihr habet wiedergekäut |
| 3. Person Plural |
ruminati sint
|
sie haben wiedergekäut |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminatus eram
|
ich hatte wiedergekäut |
| 2. Person Singular |
ruminatus eras
|
du hattest wiedergekäut |
| 3. Person Singular |
ruminatus erat
|
er/sie/es hatte wiedergekäut |
| 1. Person Plural |
ruminati eramus
|
wir hatten wiedergekäut |
| 2. Person Plural |
ruminati eratis
|
ihr hattet wiedergekäut |
| 3. Person Plural |
ruminati erant
|
sie hatten wiedergekäut |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminatus essem
|
ich hätte wiedergekäut |
| 2. Person Singular |
ruminatus esses
|
du hättest wiedergekäut |
| 3. Person Singular |
ruminatus esset
|
er/sie/es hätte wiedergekäut |
| 1. Person Plural |
ruminati essemus
|
wir hätten wiedergekäut |
| 2. Person Plural |
ruminati essetis
|
ihr hättet wiedergekäut |
| 3. Person Plural |
ruminati essent
|
sie hätten wiedergekäut |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ruminatus ero
|
ich werde wiedergekäut haben |
| 2. Person Singular |
ruminatus eris
|
du wirst wiedergekäut haben |
| 3. Person Singular |
ruminatus erit
|
er/sie/es wird wiedergekäut haben |
| 1. Person Plural |
ruminati erimus
|
wir werden wiedergekäut haben |
| 2. Person Plural |
ruminati eritis
|
ihr werdet wiedergekäut haben |
| 3. Person Plural |
ruminati erunt
|
sie werden wiedergekäut haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ruminari ruminarier
|
wiederkäuen |
| Vorzeitigkeit |
ruminatus esse
|
wiedergekäut haben |
| Nachzeitigkeit |
ruminaturum esse
|
wiederkäuen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ruminare
|
käue wieder; käu wieder! |
| 2. Person Plural |
ruminamini
|
käut wieder! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ruminator
|
| 3. Person Singular |
ruminator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
ruminantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ruminari ruminarier
|
das Wiederkäuen |
| Genitiv |
ruminandi
|
des Wiederkäuens |
| Dativ |
ruminando
|
dem Wiederkäuen |
| Akkusativ |
ruminandum
|
das Wiederkäuen |
| Ablativ |
ruminando
|
durch das Wiederkäuen |
| Vokativ |
ruminande
|
Wiederkäuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ruminandus
|
ruminanda
|
ruminandum
|
| Genitiv |
ruminandi
|
ruminandae
|
ruminandi
|
| Dativ |
ruminando
|
ruminandae
|
ruminando
|
| Akkusativ |
ruminandum
|
ruminandam
|
ruminandum
|
| Ablativ |
ruminando
|
ruminanda
|
ruminando
|
| Vokativ |
ruminande
|
ruminanda
|
ruminandum
|
Plural
| Nominativ |
ruminandi
|
ruminandae
|
ruminanda
|
| Genitiv |
ruminandorum
|
ruminandarum
|
ruminandorum
|
| Dativ |
ruminandis
|
ruminandis
|
ruminandis
|
| Akkusativ |
ruminandos
|
ruminandas
|
ruminanda
|
| Ablativ |
ruminandis
|
ruminandis
|
ruminandis
|
| Vokativ |
ruminandi
|
ruminandae
|
ruminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ruminans
|
ruminans
|
ruminans
|
| Genitiv |
ruminantis
|
ruminantis
|
ruminantis
|
| Dativ |
ruminanti
|
ruminanti
|
ruminanti
|
| Akkusativ |
ruminantem
|
ruminantem
|
ruminans
|
| Ablativ |
ruminanti ruminante
|
ruminanti ruminante
|
ruminanti ruminante
|
| Vokativ |
ruminans
|
ruminans
|
ruminans
|
Plural
| Nominativ |
ruminantes
|
ruminantes
|
ruminantia
|
| Genitiv |
ruminantium ruminantum
|
ruminantium ruminantum
|
ruminantium ruminantum
|
| Dativ |
ruminantibus
|
ruminantibus
|
ruminantibus
|
| Akkusativ |
ruminantes
|
ruminantes
|
ruminantia
|
| Ablativ |
ruminantibus
|
ruminantibus
|
ruminantibus
|
| Vokativ |
ruminantes
|
ruminantes
|
ruminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ruminatus
|
ruminata
|
ruminatum
|
| Genitiv |
ruminati
|
ruminatae
|
ruminati
|
| Dativ |
ruminato
|
ruminatae
|
ruminato
|
| Akkusativ |
ruminatum
|
ruminatam
|
ruminatum
|
| Ablativ |
ruminato
|
ruminata
|
ruminato
|
| Vokativ |
ruminate
|
ruminata
|
ruminatum
|
Plural
| Nominativ |
ruminati
|
ruminatae
|
ruminata
|
| Genitiv |
ruminatorum
|
ruminatarum
|
ruminatorum
|
| Dativ |
ruminatis
|
ruminatis
|
ruminatis
|
| Akkusativ |
ruminatos
|
ruminatas
|
ruminata
|
| Ablativ |
ruminatis
|
ruminatis
|
ruminatis
|
| Vokativ |
ruminati
|
ruminatae
|
ruminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ruminaturus
|
ruminatura
|
ruminaturum
|
| Genitiv |
ruminaturi
|
ruminaturae
|
ruminaturi
|
| Dativ |
ruminaturo
|
ruminaturae
|
ruminaturo
|
| Akkusativ |
ruminaturum
|
ruminaturam
|
ruminaturum
|
| Ablativ |
ruminaturo
|
ruminatura
|
ruminaturo
|
| Vokativ |
ruminature
|
ruminatura
|
ruminaturum
|
Plural
| Nominativ |
ruminaturi
|
ruminaturae
|
ruminatura
|
| Genitiv |
ruminaturorum
|
ruminaturarum
|
ruminaturorum
|
| Dativ |
ruminaturis
|
ruminaturis
|
ruminaturis
|
| Akkusativ |
ruminaturos
|
ruminaturas
|
ruminatura
|
| Ablativ |
ruminaturis
|
ruminaturis
|
ruminaturis
|
| Vokativ |
ruminaturi
|
ruminaturae
|
ruminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ruminatum
|
ruminatu
|