Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumito
|
ich breite aus |
| 2. Person Singular |
rumitas
|
du breitest aus |
| 3. Person Singular |
rumitat
|
er/sie/es breitet aus |
| 1. Person Plural |
rumitamus
|
wir breiten aus |
| 2. Person Plural |
rumitatis
|
ihr breitet aus |
| 3. Person Plural |
rumitant
|
sie breiten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitor
|
ich werde ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
rumitaris rumitare
|
du wirst ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
rumitatur
|
er/sie/es wird ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
rumitamur
|
wir werden ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
rumitamini
|
ihr werdet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
rumitantur
|
sie werden ausgebreitet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitem
|
ich breite aus |
| 2. Person Singular |
rumites
|
du breitest aus |
| 3. Person Singular |
rumitet
|
er/sie/es breite aus |
| 1. Person Plural |
rumitemus
|
wir breiten aus |
| 2. Person Plural |
rumitetis
|
ihr breitet aus |
| 3. Person Plural |
rumitent
|
sie breiten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumiter
|
ich werde ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
rumiteris rumitere
|
du werdest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
rumitetur
|
er/sie/es werde ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
rumitemur
|
wir werden ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
rumitemini
|
ihr werdet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
rumitentur
|
sie werden ausgebreitet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitabam
|
ich breitete aus |
| 2. Person Singular |
rumitabas
|
du breitetest aus |
| 3. Person Singular |
rumitabat
|
er/sie/es breitete aus |
| 1. Person Plural |
rumitabamus
|
wir breiteten aus |
| 2. Person Plural |
rumitabatis
|
ihr breitetet aus |
| 3. Person Plural |
rumitabant
|
sie breiteten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitabar
|
ich wurde ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
rumitabaris rumitabare
|
du wurdest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
rumitabatur
|
er/sie/es wurde ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
rumitabamur
|
wir wurden ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
rumitabamini
|
ihr wurdet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
rumitabantur
|
sie wurden ausgebreitet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitarem
|
ich breitete aus |
| 2. Person Singular |
rumitares
|
du breitetest aus |
| 3. Person Singular |
rumitaret
|
er/sie/es breitete aus |
| 1. Person Plural |
rumitaremus
|
wir breiteten aus |
| 2. Person Plural |
rumitaretis
|
ihr breitetet aus |
| 3. Person Plural |
rumitarent
|
sie breiteten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitarer
|
ich würde ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
rumitareris rumitarere
|
du würdest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
rumitaretur
|
er/sie/es würde ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
rumitaremur
|
wir würden ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
rumitaremini
|
ihr würdet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
rumitarentur
|
sie würden ausgebreitet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitabo
|
ich werde ausbreiten |
| 2. Person Singular |
rumitabis
|
du wirst ausbreiten |
| 3. Person Singular |
rumitabit
|
er/sie/es wird ausbreiten |
| 1. Person Plural |
rumitabimus
|
wir werden ausbreiten |
| 2. Person Plural |
rumitabitis
|
ihr werdet ausbreiten |
| 3. Person Plural |
rumitabunt
|
sie werden ausbreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitabor
|
ich werde ausgebreitet werden |
| 2. Person Singular |
rumitaberis rumitabere
|
du wirst ausgebreitet werden |
| 3. Person Singular |
rumitabitur
|
er/sie/es wird ausgebreitet werden |
| 1. Person Plural |
rumitabimur
|
wir werden ausgebreitet werden |
| 2. Person Plural |
rumitabimini
|
ihr werdet ausgebreitet werden |
| 3. Person Plural |
rumitabuntur
|
sie werden ausgebreitet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitavi
|
ich habe ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
rumitavisti
|
du hast ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
rumitavit
|
er/sie/es hat ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
rumitavimus
|
wir haben ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
rumitavistis
|
ihr habt ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
rumitaverunt rumitavere
|
sie haben ausgebreitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus sum
|
ich bin ausgebreitet worden |
| 2. Person Singular |
rumitatus es
|
du bist ausgebreitet worden |
| 3. Person Singular |
rumitatus est
|
er/sie/es ist ausgebreitet worden |
| 1. Person Plural |
rumitati sumus
|
wir sind ausgebreitet worden |
| 2. Person Plural |
rumitati estis
|
ihr seid ausgebreitet worden |
| 3. Person Plural |
rumitati sunt
|
sie sind ausgebreitet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitaverim
|
ich habe ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
rumitaveris
|
du habest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
rumitaverit
|
er/sie/es habe ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
rumitaverimus
|
wir haben ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
rumitaveritis
|
ihr habet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
rumitaverint
|
sie haben ausgebreitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus sim
|
ich sei ausgebreitet worden |
| 2. Person Singular |
rumitatus sis
|
du seiest ausgebreitet worden |
| 3. Person Singular |
rumitatus sit
|
er/sie/es sei ausgebreitet worden |
| 1. Person Plural |
rumitati simus
|
wir seien ausgebreitet worden |
| 2. Person Plural |
rumitati sitis
|
ihr seiet ausgebreitet worden |
| 3. Person Plural |
rumitati sint
|
sie seien ausgebreitet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitaveram
|
ich hatte ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
rumitaveras
|
du hattest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
rumitaverat
|
er/sie/es hatte ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
rumitaveramus
|
wir hatten ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
rumitaveratis
|
ihr hattet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
rumitaverant
|
sie hatten ausgebreitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus eram
|
ich war ausgebreitet worden |
| 2. Person Singular |
rumitatus eras
|
du warst ausgebreitet worden |
| 3. Person Singular |
rumitatus erat
|
er/sie/es war ausgebreitet worden |
| 1. Person Plural |
rumitati eramus
|
wir waren ausgebreitet worden |
| 2. Person Plural |
rumitati eratis
|
ihr wart ausgebreitet worden |
| 3. Person Plural |
rumitati erant
|
sie waren ausgebreitet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitavissem
|
ich hätte ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
rumitavisses
|
du hättest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
rumitavisset
|
er/sie/es hätte ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
rumitavissemus
|
wir hätten ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
rumitavissetis
|
ihr hättet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
rumitavissent
|
sie hätten ausgebreitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus essem
|
ich wäre ausgebreitet worden |
| 2. Person Singular |
rumitatus esses
|
du wärest ausgebreitet worden |
| 3. Person Singular |
rumitatus esset
|
er/sie/es wäre ausgebreitet worden |
| 1. Person Plural |
rumitati essemus
|
wir wären ausgebreitet worden |
| 2. Person Plural |
rumitati essetis
|
ihr wäret ausgebreitet worden |
| 3. Person Plural |
rumitati essent
|
sie wären ausgebreitet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitavero
|
ich werde ausgebreitet haben |
| 2. Person Singular |
rumitaveris
|
du wirst ausgebreitet haben |
| 3. Person Singular |
rumitaverit
|
er/sie/es wird ausgebreitet haben |
| 1. Person Plural |
rumitaverimus
|
wir werden ausgebreitet haben |
| 2. Person Plural |
rumitaveritis
|
ihr werdet ausgebreitet haben |
| 3. Person Plural |
rumitaverint
|
sie werden ausgebreitet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus ero
|
ich werde ausgebreitet worden sein |
| 2. Person Singular |
rumitatus eris
|
du wirst ausgebreitet worden sein |
| 3. Person Singular |
rumitatus erit
|
er/sie/es wird ausgebreitet worden sein |
| 1. Person Plural |
rumitati erimus
|
wir werden ausgebreitet worden sein |
| 2. Person Plural |
rumitati eritis
|
ihr werdet ausgebreitet worden sein |
| 3. Person Plural |
rumitati erunt
|
sie werden ausgebreitet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rumitare
|
ausbreiten |
| Vorzeitigkeit |
rumitavisse
|
ausgebreitet haben |
| Nachzeitigkeit |
rumitaturum esse
|
ausbreiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rumitari rumitarier
|
ausgebreitet werden |
| Vorzeitigkeit |
rumitatum esse
|
ausgebreitet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
rumitatum iri
|
künftig ausgebreitet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
rumita
|
breite aus! |
| 2. Person Plural |
rumitate
|
breitet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
rumitato
|
| 3. Person Singular |
rumitato
|
| 2. Person Plural |
rumitatote
|
| 3. Person Plural |
rumitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
rumitare
|
das Ausbreiten |
| Genitiv |
rumitandi
|
des Ausbreitens |
| Dativ |
rumitando
|
dem Ausbreiten |
| Akkusativ |
rumitandum
|
das Ausbreiten |
| Ablativ |
rumitando
|
durch das Ausbreiten |
| Vokativ |
rumitande
|
Ausbreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rumitandus
|
rumitanda
|
rumitandum
|
| Genitiv |
rumitandi
|
rumitandae
|
rumitandi
|
| Dativ |
rumitando
|
rumitandae
|
rumitando
|
| Akkusativ |
rumitandum
|
rumitandam
|
rumitandum
|
| Ablativ |
rumitando
|
rumitanda
|
rumitando
|
| Vokativ |
rumitande
|
rumitanda
|
rumitandum
|
Plural
| Nominativ |
rumitandi
|
rumitandae
|
rumitanda
|
| Genitiv |
rumitandorum
|
rumitandarum
|
rumitandorum
|
| Dativ |
rumitandis
|
rumitandis
|
rumitandis
|
| Akkusativ |
rumitandos
|
rumitandas
|
rumitanda
|
| Ablativ |
rumitandis
|
rumitandis
|
rumitandis
|
| Vokativ |
rumitandi
|
rumitandae
|
rumitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rumitans
|
rumitans
|
rumitans
|
| Genitiv |
rumitantis
|
rumitantis
|
rumitantis
|
| Dativ |
rumitanti
|
rumitanti
|
rumitanti
|
| Akkusativ |
rumitantem
|
rumitantem
|
rumitans
|
| Ablativ |
rumitanti rumitante
|
rumitanti rumitante
|
rumitanti rumitante
|
| Vokativ |
rumitans
|
rumitans
|
rumitans
|
Plural
| Nominativ |
rumitantes
|
rumitantes
|
rumitantia
|
| Genitiv |
rumitantium rumitantum
|
rumitantium rumitantum
|
rumitantium rumitantum
|
| Dativ |
rumitantibus
|
rumitantibus
|
rumitantibus
|
| Akkusativ |
rumitantes
|
rumitantes
|
rumitantia
|
| Ablativ |
rumitantibus
|
rumitantibus
|
rumitantibus
|
| Vokativ |
rumitantes
|
rumitantes
|
rumitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rumitatus
|
rumitata
|
rumitatum
|
| Genitiv |
rumitati
|
rumitatae
|
rumitati
|
| Dativ |
rumitato
|
rumitatae
|
rumitato
|
| Akkusativ |
rumitatum
|
rumitatam
|
rumitatum
|
| Ablativ |
rumitato
|
rumitata
|
rumitato
|
| Vokativ |
rumitate
|
rumitata
|
rumitatum
|
Plural
| Nominativ |
rumitati
|
rumitatae
|
rumitata
|
| Genitiv |
rumitatorum
|
rumitatarum
|
rumitatorum
|
| Dativ |
rumitatis
|
rumitatis
|
rumitatis
|
| Akkusativ |
rumitatos
|
rumitatas
|
rumitata
|
| Ablativ |
rumitatis
|
rumitatis
|
rumitatis
|
| Vokativ |
rumitati
|
rumitatae
|
rumitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rumitaturus
|
rumitatura
|
rumitaturum
|
| Genitiv |
rumitaturi
|
rumitaturae
|
rumitaturi
|
| Dativ |
rumitaturo
|
rumitaturae
|
rumitaturo
|
| Akkusativ |
rumitaturum
|
rumitaturam
|
rumitaturum
|
| Ablativ |
rumitaturo
|
rumitatura
|
rumitaturo
|
| Vokativ |
rumitature
|
rumitatura
|
rumitaturum
|
Plural
| Nominativ |
rumitaturi
|
rumitaturae
|
rumitatura
|
| Genitiv |
rumitaturorum
|
rumitaturarum
|
rumitaturorum
|
| Dativ |
rumitaturis
|
rumitaturis
|
rumitaturis
|
| Akkusativ |
rumitaturos
|
rumitaturas
|
rumitatura
|
| Ablativ |
rumitaturis
|
rumitaturis
|
rumitaturis
|
| Vokativ |
rumitaturi
|
rumitaturae
|
rumitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
rumitatum
|
rumitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumito
|
|
| 2. Person Singular |
rumitas
|
|
| 3. Person Singular |
rumitat
|
|
| 1. Person Plural |
rumitamus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitatis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitor
|
|
| 2. Person Singular |
rumitaris rumitare
|
|
| 3. Person Singular |
rumitatur
|
|
| 1. Person Plural |
rumitamur
|
|
| 2. Person Plural |
rumitamini
|
|
| 3. Person Plural |
rumitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitem
|
|
| 2. Person Singular |
rumites
|
|
| 3. Person Singular |
rumitet
|
|
| 1. Person Plural |
rumitemus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitetis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumiter
|
|
| 2. Person Singular |
rumiteris rumitere
|
|
| 3. Person Singular |
rumitetur
|
|
| 1. Person Plural |
rumitemur
|
|
| 2. Person Plural |
rumitemini
|
|
| 3. Person Plural |
rumitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitabam
|
|
| 2. Person Singular |
rumitabas
|
|
| 3. Person Singular |
rumitabat
|
|
| 1. Person Plural |
rumitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitabar
|
|
| 2. Person Singular |
rumitabaris rumitabare
|
|
| 3. Person Singular |
rumitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
rumitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
rumitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
rumitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitarem
|
|
| 2. Person Singular |
rumitares
|
|
| 3. Person Singular |
rumitaret
|
|
| 1. Person Plural |
rumitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitarer
|
|
| 2. Person Singular |
rumitareris rumitarere
|
|
| 3. Person Singular |
rumitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
rumitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
rumitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
rumitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitabo
|
|
| 2. Person Singular |
rumitabis
|
|
| 3. Person Singular |
rumitabit
|
|
| 1. Person Plural |
rumitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitabor
|
|
| 2. Person Singular |
rumitaberis rumitabere
|
|
| 3. Person Singular |
rumitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
rumitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
rumitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
rumitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitavi
|
|
| 2. Person Singular |
rumitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
rumitavit
|
|
| 1. Person Plural |
rumitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitaverunt rumitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
rumitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
rumitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
rumitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
rumitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
rumitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
rumitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
rumitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
rumitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
rumitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
rumitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
rumitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
rumitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
rumitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
rumitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
rumitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
rumitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
rumitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
rumitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
rumitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
rumitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
rumitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitavero
|
|
| 2. Person Singular |
rumitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
rumitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
rumitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
rumitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
rumitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
rumitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
rumitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
rumitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
rumitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rumitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
rumitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
rumitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
rumitari rumitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
rumitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
rumitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
rumita
|
! |
| 2. Person Plural |
rumitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
rumitato
|
| 3. Person Singular |
rumitato
|
| 2. Person Plural |
rumitatote
|
| 3. Person Plural |
rumitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
rumitare
|
|
| Genitiv |
rumitandi
|
|
| Dativ |
rumitando
|
|
| Akkusativ |
rumitandum
|
|
| Ablativ |
rumitando
|
|
| Vokativ |
rumitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rumitandus
|
rumitanda
|
rumitandum
|
| Genitiv |
rumitandi
|
rumitandae
|
rumitandi
|
| Dativ |
rumitando
|
rumitandae
|
rumitando
|
| Akkusativ |
rumitandum
|
rumitandam
|
rumitandum
|
| Ablativ |
rumitando
|
rumitanda
|
rumitando
|
| Vokativ |
rumitande
|
rumitanda
|
rumitandum
|
Plural
| Nominativ |
rumitandi
|
rumitandae
|
rumitanda
|
| Genitiv |
rumitandorum
|
rumitandarum
|
rumitandorum
|
| Dativ |
rumitandis
|
rumitandis
|
rumitandis
|
| Akkusativ |
rumitandos
|
rumitandas
|
rumitanda
|
| Ablativ |
rumitandis
|
rumitandis
|
rumitandis
|
| Vokativ |
rumitandi
|
rumitandae
|
rumitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rumitans
|
rumitans
|
rumitans
|
| Genitiv |
rumitantis
|
rumitantis
|
rumitantis
|
| Dativ |
rumitanti
|
rumitanti
|
rumitanti
|
| Akkusativ |
rumitantem
|
rumitantem
|
rumitans
|
| Ablativ |
rumitanti rumitante
|
rumitanti rumitante
|
rumitanti rumitante
|
| Vokativ |
rumitans
|
rumitans
|
rumitans
|
Plural
| Nominativ |
rumitantes
|
rumitantes
|
rumitantia
|
| Genitiv |
rumitantium rumitantum
|
rumitantium rumitantum
|
rumitantium rumitantum
|
| Dativ |
rumitantibus
|
rumitantibus
|
rumitantibus
|
| Akkusativ |
rumitantes
|
rumitantes
|
rumitantia
|
| Ablativ |
rumitantibus
|
rumitantibus
|
rumitantibus
|
| Vokativ |
rumitantes
|
rumitantes
|
rumitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rumitatus
|
rumitata
|
rumitatum
|
| Genitiv |
rumitati
|
rumitatae
|
rumitati
|
| Dativ |
rumitato
|
rumitatae
|
rumitato
|
| Akkusativ |
rumitatum
|
rumitatam
|
rumitatum
|
| Ablativ |
rumitato
|
rumitata
|
rumitato
|
| Vokativ |
rumitate
|
rumitata
|
rumitatum
|
Plural
| Nominativ |
rumitati
|
rumitatae
|
rumitata
|
| Genitiv |
rumitatorum
|
rumitatarum
|
rumitatorum
|
| Dativ |
rumitatis
|
rumitatis
|
rumitatis
|
| Akkusativ |
rumitatos
|
rumitatas
|
rumitata
|
| Ablativ |
rumitatis
|
rumitatis
|
rumitatis
|
| Vokativ |
rumitati
|
rumitatae
|
rumitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
rumitaturus
|
rumitatura
|
rumitaturum
|
| Genitiv |
rumitaturi
|
rumitaturae
|
rumitaturi
|
| Dativ |
rumitaturo
|
rumitaturae
|
rumitaturo
|
| Akkusativ |
rumitaturum
|
rumitaturam
|
rumitaturum
|
| Ablativ |
rumitaturo
|
rumitatura
|
rumitaturo
|
| Vokativ |
rumitature
|
rumitatura
|
rumitaturum
|
Plural
| Nominativ |
rumitaturi
|
rumitaturae
|
rumitatura
|
| Genitiv |
rumitaturorum
|
rumitaturarum
|
rumitaturorum
|
| Dativ |
rumitaturis
|
rumitaturis
|
rumitaturis
|
| Akkusativ |
rumitaturos
|
rumitaturas
|
rumitatura
|
| Ablativ |
rumitaturis
|
rumitaturis
|
rumitaturis
|
| Vokativ |
rumitaturi
|
rumitaturae
|
rumitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
rumitatum
|
rumitatu
|