Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctifico
|
ich heilige |
| 2. Person Singular |
sanctificas
|
du heiligst |
| 3. Person Singular |
sanctificat
|
er/sie/es heiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificamus
|
wir heiligen |
| 2. Person Plural |
sanctificatis
|
ihr heiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificant
|
sie heiligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificor
|
ich werde geheiligt |
| 2. Person Singular |
sanctificaris sanctificare
|
du wirst geheiligt |
| 3. Person Singular |
sanctificatur
|
er/sie/es wird geheiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificamur
|
wir werden geheiligt |
| 2. Person Plural |
sanctificamini
|
ihr werdet geheiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificantur
|
sie werden geheiligt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificem
|
ich heilige |
| 2. Person Singular |
sanctifices
|
du heiligest |
| 3. Person Singular |
sanctificet
|
er/sie/es heilige |
| 1. Person Plural |
sanctificemus
|
wir heiligen |
| 2. Person Plural |
sanctificetis
|
ihr heiliget |
| 3. Person Plural |
sanctificent
|
sie heiligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificer
|
ich werde geheiligt |
| 2. Person Singular |
sanctificeris sanctificere
|
du werdest geheiligt |
| 3. Person Singular |
sanctificetur
|
er/sie/es werde geheiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificemur
|
wir werden geheiligt |
| 2. Person Plural |
sanctificemini
|
ihr werdet geheiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificentur
|
sie werden geheiligt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificabam
|
ich heiligte |
| 2. Person Singular |
sanctificabas
|
du heiligtest |
| 3. Person Singular |
sanctificabat
|
er/sie/es heiligte |
| 1. Person Plural |
sanctificabamus
|
wir heiligten |
| 2. Person Plural |
sanctificabatis
|
ihr heiligtet |
| 3. Person Plural |
sanctificabant
|
sie heiligten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificabar
|
ich wurde geheiligt |
| 2. Person Singular |
sanctificabaris sanctificabare
|
du wurdest geheiligt |
| 3. Person Singular |
sanctificabatur
|
er/sie/es wurde geheiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificabamur
|
wir wurden geheiligt |
| 2. Person Plural |
sanctificabamini
|
ihr wurdet geheiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificabantur
|
sie wurden geheiligt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificarem
|
ich heiligte |
| 2. Person Singular |
sanctificares
|
du heiligtest |
| 3. Person Singular |
sanctificaret
|
er/sie/es heiligte |
| 1. Person Plural |
sanctificaremus
|
wir heiligten |
| 2. Person Plural |
sanctificaretis
|
ihr heiligtet |
| 3. Person Plural |
sanctificarent
|
sie heiligten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificarer
|
ich würde geheiligt |
| 2. Person Singular |
sanctificareris sanctificarere
|
du würdest geheiligt |
| 3. Person Singular |
sanctificaretur
|
er/sie/es würde geheiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificaremur
|
wir würden geheiligt |
| 2. Person Plural |
sanctificaremini
|
ihr würdet geheiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificarentur
|
sie würden geheiligt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificabo
|
ich werde heiligen |
| 2. Person Singular |
sanctificabis
|
du wirst heiligen |
| 3. Person Singular |
sanctificabit
|
er/sie/es wird heiligen |
| 1. Person Plural |
sanctificabimus
|
wir werden heiligen |
| 2. Person Plural |
sanctificabitis
|
ihr werdet heiligen |
| 3. Person Plural |
sanctificabunt
|
sie werden heiligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificabor
|
ich werde geheiligt werden |
| 2. Person Singular |
sanctificaberis sanctificabere
|
du wirst geheiligt werden |
| 3. Person Singular |
sanctificabitur
|
er/sie/es wird geheiligt werden |
| 1. Person Plural |
sanctificabimur
|
wir werden geheiligt werden |
| 2. Person Plural |
sanctificabimini
|
ihr werdet geheiligt werden |
| 3. Person Plural |
sanctificabuntur
|
sie werden geheiligt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificavi
|
ich habe geheiligt |
| 2. Person Singular |
sanctificavisti
|
du hast geheiligt |
| 3. Person Singular |
sanctificavit
|
er/sie/es hat geheiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificavimus
|
wir haben geheiligt |
| 2. Person Plural |
sanctificavistis
|
ihr habt geheiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificaverunt sanctificavere
|
sie haben geheiligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus sum
|
ich bin geheiligt worden |
| 2. Person Singular |
sanctificatus es
|
du bist geheiligt worden |
| 3. Person Singular |
sanctificatus est
|
er/sie/es ist geheiligt worden |
| 1. Person Plural |
sanctificati sumus
|
wir sind geheiligt worden |
| 2. Person Plural |
sanctificati estis
|
ihr seid geheiligt worden |
| 3. Person Plural |
sanctificati sunt
|
sie sind geheiligt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificaverim
|
ich habe geheiligt |
| 2. Person Singular |
sanctificaveris
|
du habest geheiligt |
| 3. Person Singular |
sanctificaverit
|
er/sie/es habe geheiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificaverimus
|
wir haben geheiligt |
| 2. Person Plural |
sanctificaveritis
|
ihr habet geheiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificaverint
|
sie haben geheiligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus sim
|
ich sei geheiligt worden |
| 2. Person Singular |
sanctificatus sis
|
du seiest geheiligt worden |
| 3. Person Singular |
sanctificatus sit
|
er/sie/es sei geheiligt worden |
| 1. Person Plural |
sanctificati simus
|
wir seien geheiligt worden |
| 2. Person Plural |
sanctificati sitis
|
ihr seiet geheiligt worden |
| 3. Person Plural |
sanctificati sint
|
sie seien geheiligt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificaveram
|
ich hatte geheiligt |
| 2. Person Singular |
sanctificaveras
|
du hattest geheiligt |
| 3. Person Singular |
sanctificaverat
|
er/sie/es hatte geheiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificaveramus
|
wir hatten geheiligt |
| 2. Person Plural |
sanctificaveratis
|
ihr hattet geheiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificaverant
|
sie hatten geheiligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus eram
|
ich war geheiligt worden |
| 2. Person Singular |
sanctificatus eras
|
du warst geheiligt worden |
| 3. Person Singular |
sanctificatus erat
|
er/sie/es war geheiligt worden |
| 1. Person Plural |
sanctificati eramus
|
wir waren geheiligt worden |
| 2. Person Plural |
sanctificati eratis
|
ihr wart geheiligt worden |
| 3. Person Plural |
sanctificati erant
|
sie waren geheiligt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificavissem
|
ich hätte geheiligt |
| 2. Person Singular |
sanctificavisses
|
du hättest geheiligt |
| 3. Person Singular |
sanctificavisset
|
er/sie/es hätte geheiligt |
| 1. Person Plural |
sanctificavissemus
|
wir hätten geheiligt |
| 2. Person Plural |
sanctificavissetis
|
ihr hättet geheiligt |
| 3. Person Plural |
sanctificavissent
|
sie hätten geheiligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus essem
|
ich wäre geheiligt worden |
| 2. Person Singular |
sanctificatus esses
|
du wärest geheiligt worden |
| 3. Person Singular |
sanctificatus esset
|
er/sie/es wäre geheiligt worden |
| 1. Person Plural |
sanctificati essemus
|
wir wären geheiligt worden |
| 2. Person Plural |
sanctificati essetis
|
ihr wäret geheiligt worden |
| 3. Person Plural |
sanctificati essent
|
sie wären geheiligt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificavero
|
ich werde geheiligt haben |
| 2. Person Singular |
sanctificaveris
|
du wirst geheiligt haben |
| 3. Person Singular |
sanctificaverit
|
er/sie/es wird geheiligt haben |
| 1. Person Plural |
sanctificaverimus
|
wir werden geheiligt haben |
| 2. Person Plural |
sanctificaveritis
|
ihr werdet geheiligt haben |
| 3. Person Plural |
sanctificaverint
|
sie werden geheiligt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus ero
|
ich werde geheiligt worden sein |
| 2. Person Singular |
sanctificatus eris
|
du wirst geheiligt worden sein |
| 3. Person Singular |
sanctificatus erit
|
er/sie/es wird geheiligt worden sein |
| 1. Person Plural |
sanctificati erimus
|
wir werden geheiligt worden sein |
| 2. Person Plural |
sanctificati eritis
|
ihr werdet geheiligt worden sein |
| 3. Person Plural |
sanctificati erunt
|
sie werden geheiligt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sanctificare
|
heiligen |
| Vorzeitigkeit |
sanctificavisse
|
geheiligt haben |
| Nachzeitigkeit |
sanctificaturum esse
|
heiligen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sanctificari sanctificarier
|
geheiligt werden |
| Vorzeitigkeit |
sanctificatum esse
|
geheiligt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
sanctificatum iri
|
künftig geheiligt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
sanctifica
|
heilige; heilig! |
| 2. Person Plural |
sanctificate
|
heiligt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
sanctificato
|
| 3. Person Singular |
sanctificato
|
| 2. Person Plural |
sanctificatote
|
| 3. Person Plural |
sanctificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
sanctificare
|
das Heiligen |
| Genitiv |
sanctificandi
|
des Heiligens |
| Dativ |
sanctificando
|
dem Heiligen |
| Akkusativ |
sanctificandum
|
das Heiligen |
| Ablativ |
sanctificando
|
durch das Heiligen |
| Vokativ |
sanctificande
|
Heiligen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sanctificandus
|
sanctificanda
|
sanctificandum
|
| Genitiv |
sanctificandi
|
sanctificandae
|
sanctificandi
|
| Dativ |
sanctificando
|
sanctificandae
|
sanctificando
|
| Akkusativ |
sanctificandum
|
sanctificandam
|
sanctificandum
|
| Ablativ |
sanctificando
|
sanctificanda
|
sanctificando
|
| Vokativ |
sanctificande
|
sanctificanda
|
sanctificandum
|
Plural
| Nominativ |
sanctificandi
|
sanctificandae
|
sanctificanda
|
| Genitiv |
sanctificandorum
|
sanctificandarum
|
sanctificandorum
|
| Dativ |
sanctificandis
|
sanctificandis
|
sanctificandis
|
| Akkusativ |
sanctificandos
|
sanctificandas
|
sanctificanda
|
| Ablativ |
sanctificandis
|
sanctificandis
|
sanctificandis
|
| Vokativ |
sanctificandi
|
sanctificandae
|
sanctificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sanctificans
|
sanctificans
|
sanctificans
|
| Genitiv |
sanctificantis
|
sanctificantis
|
sanctificantis
|
| Dativ |
sanctificanti
|
sanctificanti
|
sanctificanti
|
| Akkusativ |
sanctificantem
|
sanctificantem
|
sanctificans
|
| Ablativ |
sanctificanti sanctificante
|
sanctificanti sanctificante
|
sanctificanti sanctificante
|
| Vokativ |
sanctificans
|
sanctificans
|
sanctificans
|
Plural
| Nominativ |
sanctificantes
|
sanctificantes
|
sanctificantia
|
| Genitiv |
sanctificantium sanctificantum
|
sanctificantium sanctificantum
|
sanctificantium sanctificantum
|
| Dativ |
sanctificantibus
|
sanctificantibus
|
sanctificantibus
|
| Akkusativ |
sanctificantes
|
sanctificantes
|
sanctificantia
|
| Ablativ |
sanctificantibus
|
sanctificantibus
|
sanctificantibus
|
| Vokativ |
sanctificantes
|
sanctificantes
|
sanctificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sanctificatus
|
sanctificata
|
sanctificatum
|
| Genitiv |
sanctificati
|
sanctificatae
|
sanctificati
|
| Dativ |
sanctificato
|
sanctificatae
|
sanctificato
|
| Akkusativ |
sanctificatum
|
sanctificatam
|
sanctificatum
|
| Ablativ |
sanctificato
|
sanctificata
|
sanctificato
|
| Vokativ |
sanctificate
|
sanctificata
|
sanctificatum
|
Plural
| Nominativ |
sanctificati
|
sanctificatae
|
sanctificata
|
| Genitiv |
sanctificatorum
|
sanctificatarum
|
sanctificatorum
|
| Dativ |
sanctificatis
|
sanctificatis
|
sanctificatis
|
| Akkusativ |
sanctificatos
|
sanctificatas
|
sanctificata
|
| Ablativ |
sanctificatis
|
sanctificatis
|
sanctificatis
|
| Vokativ |
sanctificati
|
sanctificatae
|
sanctificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sanctificaturus
|
sanctificatura
|
sanctificaturum
|
| Genitiv |
sanctificaturi
|
sanctificaturae
|
sanctificaturi
|
| Dativ |
sanctificaturo
|
sanctificaturae
|
sanctificaturo
|
| Akkusativ |
sanctificaturum
|
sanctificaturam
|
sanctificaturum
|
| Ablativ |
sanctificaturo
|
sanctificatura
|
sanctificaturo
|
| Vokativ |
sanctificature
|
sanctificatura
|
sanctificaturum
|
Plural
| Nominativ |
sanctificaturi
|
sanctificaturae
|
sanctificatura
|
| Genitiv |
sanctificaturorum
|
sanctificaturarum
|
sanctificaturorum
|
| Dativ |
sanctificaturis
|
sanctificaturis
|
sanctificaturis
|
| Akkusativ |
sanctificaturos
|
sanctificaturas
|
sanctificatura
|
| Ablativ |
sanctificaturis
|
sanctificaturis
|
sanctificaturis
|
| Vokativ |
sanctificaturi
|
sanctificaturae
|
sanctificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
sanctificatum
|
sanctificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctifico
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificas
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificat
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificamus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificatis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificor
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificaris sanctificare
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificatur
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificamur
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificamini
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificem
|
|
| 2. Person Singular |
sanctifices
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificet
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificemus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificetis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificer
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificeris sanctificere
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificetur
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificemur
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificemini
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificabam
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificabas
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificabat
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificabar
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificabaris sanctificabare
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificarem
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificares
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificaret
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificarer
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificareris sanctificarere
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificabo
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificabis
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificabit
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificabor
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificaberis sanctificabere
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificavi
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificavit
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificaverunt sanctificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificavero
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sanctificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
sanctificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
sanctificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
sanctificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
sanctificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
sanctificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sanctificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
sanctificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
sanctificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sanctificari sanctificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
sanctificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
sanctificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
sanctifica
|
! |
| 2. Person Plural |
sanctificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
sanctificato
|
| 3. Person Singular |
sanctificato
|
| 2. Person Plural |
sanctificatote
|
| 3. Person Plural |
sanctificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
sanctificare
|
|
| Genitiv |
sanctificandi
|
|
| Dativ |
sanctificando
|
|
| Akkusativ |
sanctificandum
|
|
| Ablativ |
sanctificando
|
|
| Vokativ |
sanctificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sanctificandus
|
sanctificanda
|
sanctificandum
|
| Genitiv |
sanctificandi
|
sanctificandae
|
sanctificandi
|
| Dativ |
sanctificando
|
sanctificandae
|
sanctificando
|
| Akkusativ |
sanctificandum
|
sanctificandam
|
sanctificandum
|
| Ablativ |
sanctificando
|
sanctificanda
|
sanctificando
|
| Vokativ |
sanctificande
|
sanctificanda
|
sanctificandum
|
Plural
| Nominativ |
sanctificandi
|
sanctificandae
|
sanctificanda
|
| Genitiv |
sanctificandorum
|
sanctificandarum
|
sanctificandorum
|
| Dativ |
sanctificandis
|
sanctificandis
|
sanctificandis
|
| Akkusativ |
sanctificandos
|
sanctificandas
|
sanctificanda
|
| Ablativ |
sanctificandis
|
sanctificandis
|
sanctificandis
|
| Vokativ |
sanctificandi
|
sanctificandae
|
sanctificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sanctificans
|
sanctificans
|
sanctificans
|
| Genitiv |
sanctificantis
|
sanctificantis
|
sanctificantis
|
| Dativ |
sanctificanti
|
sanctificanti
|
sanctificanti
|
| Akkusativ |
sanctificantem
|
sanctificantem
|
sanctificans
|
| Ablativ |
sanctificanti sanctificante
|
sanctificanti sanctificante
|
sanctificanti sanctificante
|
| Vokativ |
sanctificans
|
sanctificans
|
sanctificans
|
Plural
| Nominativ |
sanctificantes
|
sanctificantes
|
sanctificantia
|
| Genitiv |
sanctificantium sanctificantum
|
sanctificantium sanctificantum
|
sanctificantium sanctificantum
|
| Dativ |
sanctificantibus
|
sanctificantibus
|
sanctificantibus
|
| Akkusativ |
sanctificantes
|
sanctificantes
|
sanctificantia
|
| Ablativ |
sanctificantibus
|
sanctificantibus
|
sanctificantibus
|
| Vokativ |
sanctificantes
|
sanctificantes
|
sanctificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sanctificatus
|
sanctificata
|
sanctificatum
|
| Genitiv |
sanctificati
|
sanctificatae
|
sanctificati
|
| Dativ |
sanctificato
|
sanctificatae
|
sanctificato
|
| Akkusativ |
sanctificatum
|
sanctificatam
|
sanctificatum
|
| Ablativ |
sanctificato
|
sanctificata
|
sanctificato
|
| Vokativ |
sanctificate
|
sanctificata
|
sanctificatum
|
Plural
| Nominativ |
sanctificati
|
sanctificatae
|
sanctificata
|
| Genitiv |
sanctificatorum
|
sanctificatarum
|
sanctificatorum
|
| Dativ |
sanctificatis
|
sanctificatis
|
sanctificatis
|
| Akkusativ |
sanctificatos
|
sanctificatas
|
sanctificata
|
| Ablativ |
sanctificatis
|
sanctificatis
|
sanctificatis
|
| Vokativ |
sanctificati
|
sanctificatae
|
sanctificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sanctificaturus
|
sanctificatura
|
sanctificaturum
|
| Genitiv |
sanctificaturi
|
sanctificaturae
|
sanctificaturi
|
| Dativ |
sanctificaturo
|
sanctificaturae
|
sanctificaturo
|
| Akkusativ |
sanctificaturum
|
sanctificaturam
|
sanctificaturum
|
| Ablativ |
sanctificaturo
|
sanctificatura
|
sanctificaturo
|
| Vokativ |
sanctificature
|
sanctificatura
|
sanctificaturum
|
Plural
| Nominativ |
sanctificaturi
|
sanctificaturae
|
sanctificatura
|
| Genitiv |
sanctificaturorum
|
sanctificaturarum
|
sanctificaturorum
|
| Dativ |
sanctificaturis
|
sanctificaturis
|
sanctificaturis
|
| Akkusativ |
sanctificaturos
|
sanctificaturas
|
sanctificatura
|
| Ablativ |
sanctificaturis
|
sanctificaturis
|
sanctificaturis
|
| Vokativ |
sanctificaturi
|
sanctificaturae
|
sanctificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
sanctificatum
|
sanctificatu
|