Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von scire (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort scientia auch noch Formen von: scientia (Nomen) | sciens (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| scire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | verstehen wissen einsehen erfahren gelernt haben in Erfahrung gebracht haben können merken |
| scientia | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von verstehen |
| scientia | Verb im Partizip | I-Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von verstehen |
| scientia | Verb im Partizip | I-Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von verstehen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scio |
ich verstehe |
| 2. Person Singular | scis |
du verstehst |
| 3. Person Singular | scit |
er/sie/es versteht |
| 1. Person Plural | scimus |
wir verstehen |
| 2. Person Plural | scitis |
ihr versteht |
| 3. Person Plural | sciunt |
sie verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scior |
ich werde verstanden |
| 2. Person Singular | sciris scire |
du wirst verstanden |
| 3. Person Singular | scitur |
er/sie/es wird verstanden |
| 1. Person Plural | scimur |
wir werden verstanden |
| 2. Person Plural | scimini |
ihr werdet verstanden |
| 3. Person Plural | sciuntur |
sie werden verstanden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam |
ich verstehe |
| 2. Person Singular | scias |
du verstehest |
| 3. Person Singular | sciat |
er/sie/es verstehe |
| 1. Person Plural | sciamus |
wir verstehen |
| 2. Person Plural | sciatis |
ihr verstehet |
| 3. Person Plural | sciant |
sie verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar |
ich werde verstanden |
| 2. Person Singular | sciaris sciare |
du werdest verstanden |
| 3. Person Singular | sciatur |
er/sie/es werde verstanden |
| 1. Person Plural | sciamur |
wir werden verstanden |
| 2. Person Plural | sciamini |
ihr werdet verstanden |
| 3. Person Plural | sciantur |
sie werden verstanden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciebam scbam |
ich verstand |
| 2. Person Singular | sciebas scbas |
du verstandest |
| 3. Person Singular | sciebat scbat |
er/sie/es verstand |
| 1. Person Plural | sciebamus scbamus |
wir verstanden |
| 2. Person Plural | sciebatis scbatis |
ihr verstandet |
| 3. Person Plural | sciebant scbant |
sie verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciebar |
ich wurde verstanden |
| 2. Person Singular | sciebaris sciebare |
du wurdest verstanden |
| 3. Person Singular | sciebatur |
er/sie/es wurde verstanden |
| 1. Person Plural | sciebamur |
wir wurden verstanden |
| 2. Person Plural | sciebamini |
ihr wurdet verstanden |
| 3. Person Plural | sciebantur |
sie wurden verstanden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scirem |
ich verstünde; verstände |
| 2. Person Singular | scires |
du verstündest; verständest |
| 3. Person Singular | sciret |
er/sie/es verstünde; verstände |
| 1. Person Plural | sciremus |
wir verstünden; verständen |
| 2. Person Plural | sciretis |
ihr verstündet; verständet |
| 3. Person Plural | scirent |
sie verstünden; verständen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scirer |
ich würde verstanden |
| 2. Person Singular | scireris scirere |
du würdest verstanden |
| 3. Person Singular | sciretur |
er/sie/es würde verstanden |
| 1. Person Plural | sciremur |
wir würden verstanden |
| 2. Person Plural | sciremini |
ihr würdet verstanden |
| 3. Person Plural | scirentur |
sie würden verstanden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam scibo |
ich werde verstehen |
| 2. Person Singular | scies scibis |
du wirst verstehen |
| 3. Person Singular | sciet scibit |
er/sie/es wird verstehen |
| 1. Person Plural | sciemus scibimus |
wir werden verstehen |
| 2. Person Plural | scietis scibitis |
ihr werdet verstehen |
| 3. Person Plural | scient scibunt |
sie werden verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar scibor |
ich werde verstanden werden |
| 2. Person Singular | scieris sciere sciberis |
du wirst verstanden werden |
| 3. Person Singular | scietur sciberit |
er/sie/es wird verstanden werden |
| 1. Person Plural | sciemur scibimur |
wir werden verstanden werden |
| 2. Person Plural | sciemini scibimini |
ihr werdet verstanden werden |
| 3. Person Plural | scientur scibuntur |
sie werden verstanden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivi |
ich habe verstanden |
| 2. Person Singular | scivisti |
du hast verstanden |
| 3. Person Singular | scivit |
er/sie/es hat verstanden |
| 1. Person Plural | scivimus |
wir haben verstanden |
| 2. Person Plural | scivistis |
ihr habt verstanden |
| 3. Person Plural | sciverunt scivere |
sie haben verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sum |
ich bin verstanden worden |
| 2. Person Singular | scitus es |
du bist verstanden worden |
| 3. Person Singular | scitus est |
er/sie/es ist verstanden worden |
| 1. Person Plural | sciti sumus |
wir sind verstanden worden |
| 2. Person Plural | sciti estis |
ihr seid verstanden worden |
| 3. Person Plural | sciti sunt |
sie sind verstanden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciverim |
ich habe verstanden |
| 2. Person Singular | sciveris |
du habest verstanden |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es habe verstanden |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir haben verstanden |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr habet verstanden |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie haben verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sim |
ich sei verstanden worden |
| 2. Person Singular | scitus sis |
du seiest verstanden worden |
| 3. Person Singular | scitus sit |
er/sie/es sei verstanden worden |
| 1. Person Plural | sciti simus |
wir seien verstanden worden |
| 2. Person Plural | sciti sitis |
ihr seiet verstanden worden |
| 3. Person Plural | sciti sint |
sie seien verstanden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciveram |
ich hatte verstanden |
| 2. Person Singular | sciveras |
du hattest verstanden |
| 3. Person Singular | sciverat |
er/sie/es hatte verstanden |
| 1. Person Plural | sciveramus |
wir hatten verstanden |
| 2. Person Plural | sciveratis |
ihr hattet verstanden |
| 3. Person Plural | sciverant |
sie hatten verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus eram |
ich war verstanden worden |
| 2. Person Singular | scitus eras |
du warst verstanden worden |
| 3. Person Singular | scitus erat |
er/sie/es war verstanden worden |
| 1. Person Plural | sciti eramus |
wir waren verstanden worden |
| 2. Person Plural | sciti eratis |
ihr wart verstanden worden |
| 3. Person Plural | sciti erant |
sie waren verstanden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivissem |
ich hätte verstanden |
| 2. Person Singular | scivisses |
du hättest verstanden |
| 3. Person Singular | scivisset |
er/sie/es hätte verstanden |
| 1. Person Plural | scivissemus |
wir hätten verstanden |
| 2. Person Plural | scivissetis |
ihr hättet verstanden |
| 3. Person Plural | scivissent |
sie hätten verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus essem |
ich wäre verstanden worden |
| 2. Person Singular | scitus esses |
du wärest verstanden worden |
| 3. Person Singular | scitus esset |
er/sie/es wäre verstanden worden |
| 1. Person Plural | sciti essemus |
wir wären verstanden worden |
| 2. Person Plural | sciti essetis |
ihr wäret verstanden worden |
| 3. Person Plural | sciti essent |
sie wären verstanden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivero |
ich werde verstanden haben |
| 2. Person Singular | sciveris |
du wirst verstanden haben |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es wird verstanden haben |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir werden verstanden haben |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr werdet verstanden haben |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie werden verstanden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus ero |
ich werde verstanden worden sein |
| 2. Person Singular | scitus eris |
du wirst verstanden worden sein |
| 3. Person Singular | scitus erit |
er/sie/es wird verstanden worden sein |
| 1. Person Plural | sciti erimus |
wir werden verstanden worden sein |
| 2. Person Plural | sciti eritis |
ihr werdet verstanden worden sein |
| 3. Person Plural | sciti erunt |
sie werden verstanden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | scire |
verstehen |
| Vorzeitigkeit | scivisse |
verstanden haben |
| Nachzeitigkeit | sciturum esse |
verstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sciri scirier |
verstanden werden |
| Vorzeitigkeit | scitum esse |
verstanden worden sein |
| Nachzeitigkeit | scitum iri |
künftig verstanden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | sci |
verstehe; versteh! |
| 2. Person Plural | scite |
versteht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | scito |
| 3. Person Singular | scito |
| 2. Person Plural | scitote |
| 3. Person Plural | sciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | scire |
das Verstehen |
| Genitiv | sciendi sciundi |
des Verstehens |
| Dativ | sciendo sciundo |
dem Verstehen |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
das Verstehen |
| Ablativ | sciendo sciundo |
durch das Verstehen |
| Vokativ | sciende sciunde |
Verstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciendus sciundus |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
| Genitiv | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
sciendi sciundi |
| Dativ | sciendo sciundo |
sciendae sciundae |
sciendo sciundo |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
sciendam sciundam |
sciendum sciundum |
| Ablativ | sciendo sciundo |
scienda sciunda |
sciendo sciundo |
| Vokativ | sciende sciunde |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
Plural
| Nominativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
| Genitiv | sciendorum sciundorum |
sciendarum sciundarum |
sciendorum sciundorum |
| Dativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Akkusativ | sciendos sciundos |
sciendas sciundas |
scienda sciunda |
| Ablativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Vokativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciens |
sciens |
sciens |
| Genitiv | scientis |
scientis |
scientis |
| Dativ | scienti |
scienti |
scienti |
| Akkusativ | scientem |
scientem |
sciens |
| Ablativ | scienti sciente |
scienti sciente |
scienti sciente |
| Vokativ | sciens |
sciens |
sciens |
Plural
| Nominativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Genitiv | scientium scientum |
scientium scientum |
scientium scientum |
| Dativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Akkusativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Ablativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Vokativ | scientes |
scientes |
scientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | scitus |
scita |
scitum |
| Genitiv | sciti |
scitae |
sciti |
| Dativ | scito |
scitae |
scito |
| Akkusativ | scitum |
scitam |
scitum |
| Ablativ | scito |
scita |
scito |
| Vokativ | scite |
scita |
scitum |
Plural
| Nominativ | sciti |
scitae |
scita |
| Genitiv | scitorum |
scitarum |
scitorum |
| Dativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Akkusativ | scitos |
scitas |
scita |
| Ablativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Vokativ | sciti |
scitae |
scita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciturus |
scitura |
sciturum |
| Genitiv | scituri |
sciturae |
scituri |
| Dativ | scituro |
sciturae |
scituro |
| Akkusativ | sciturum |
scituram |
sciturum |
| Ablativ | scituro |
scitura |
scituro |
| Vokativ | sciture |
scitura |
sciturum |
Plural
| Nominativ | scituri |
sciturae |
scitura |
| Genitiv | sciturorum |
sciturarum |
sciturorum |
| Dativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Akkusativ | scituros |
scituras |
scitura |
| Ablativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Vokativ | scituri |
sciturae |
scitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| scitum |
scitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scio |
ich weiß |
| 2. Person Singular | scis |
du weißt |
| 3. Person Singular | scit |
er/sie/es weiß |
| 1. Person Plural | scimus |
wir wissen |
| 2. Person Plural | scitis |
ihr wisst |
| 3. Person Plural | sciunt |
sie wissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scior |
|
| 2. Person Singular | sciris scire |
|
| 3. Person Singular | scitur |
|
| 1. Person Plural | scimur |
|
| 2. Person Plural | scimini |
|
| 3. Person Plural | sciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam |
ich wisse |
| 2. Person Singular | scias |
du wissest |
| 3. Person Singular | sciat |
er/sie/es wisse |
| 1. Person Plural | sciamus |
wir wissen |
| 2. Person Plural | sciatis |
ihr wisset |
| 3. Person Plural | sciant |
sie wissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar |
|
| 2. Person Singular | sciaris sciare |
|
| 3. Person Singular | sciatur |
|
| 1. Person Plural | sciamur |
|
| 2. Person Plural | sciamini |
|
| 3. Person Plural | sciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciebam scbam |
ich wusste |
| 2. Person Singular | sciebas scbas |
du wusstest |
| 3. Person Singular | sciebat scbat |
er/sie/es wusste |
| 1. Person Plural | sciebamus scbamus |
wir wussten |
| 2. Person Plural | sciebatis scbatis |
ihr wusstet |
| 3. Person Plural | sciebant scbant |
sie wussten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciebar |
|
| 2. Person Singular | sciebaris sciebare |
|
| 3. Person Singular | sciebatur |
|
| 1. Person Plural | sciebamur |
|
| 2. Person Plural | sciebamini |
|
| 3. Person Plural | sciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scirem |
ich wüsste |
| 2. Person Singular | scires |
du wüsstest |
| 3. Person Singular | sciret |
er/sie/es wüsste |
| 1. Person Plural | sciremus |
wir wüssten |
| 2. Person Plural | sciretis |
ihr wüsstet |
| 3. Person Plural | scirent |
sie wüssten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scirer |
|
| 2. Person Singular | scireris scirere |
|
| 3. Person Singular | sciretur |
|
| 1. Person Plural | sciremur |
|
| 2. Person Plural | sciremini |
|
| 3. Person Plural | scirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam scibo |
ich werde wissen |
| 2. Person Singular | scies scibis |
du wirst wissen |
| 3. Person Singular | sciet scibit |
er/sie/es wird wissen |
| 1. Person Plural | sciemus scibimus |
wir werden wissen |
| 2. Person Plural | scietis scibitis |
ihr werdet wissen |
| 3. Person Plural | scient scibunt |
sie werden wissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar scibor |
|
| 2. Person Singular | scieris sciere sciberis |
|
| 3. Person Singular | scietur sciberit |
|
| 1. Person Plural | sciemur scibimur |
|
| 2. Person Plural | sciemini scibimini |
|
| 3. Person Plural | scientur scibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivi |
ich habe gewusst |
| 2. Person Singular | scivisti |
du hast gewusst |
| 3. Person Singular | scivit |
er/sie/es hat gewusst |
| 1. Person Plural | scivimus |
wir haben gewusst |
| 2. Person Plural | scivistis |
ihr habt gewusst |
| 3. Person Plural | sciverunt scivere |
sie haben gewusst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sum |
|
| 2. Person Singular | scitus es |
|
| 3. Person Singular | scitus est |
|
| 1. Person Plural | sciti sumus |
|
| 2. Person Plural | sciti estis |
|
| 3. Person Plural | sciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciverim |
ich habe gewusst |
| 2. Person Singular | sciveris |
du habest gewusst |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es habe gewusst |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir haben gewusst |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr habet gewusst |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie haben gewusst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sim |
|
| 2. Person Singular | scitus sis |
|
| 3. Person Singular | scitus sit |
|
| 1. Person Plural | sciti simus |
|
| 2. Person Plural | sciti sitis |
|
| 3. Person Plural | sciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciveram |
ich hatte gewusst |
| 2. Person Singular | sciveras |
du hattest gewusst |
| 3. Person Singular | sciverat |
er/sie/es hatte gewusst |
| 1. Person Plural | sciveramus |
wir hatten gewusst |
| 2. Person Plural | sciveratis |
ihr hattet gewusst |
| 3. Person Plural | sciverant |
sie hatten gewusst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus eram |
|
| 2. Person Singular | scitus eras |
|
| 3. Person Singular | scitus erat |
|
| 1. Person Plural | sciti eramus |
|
| 2. Person Plural | sciti eratis |
|
| 3. Person Plural | sciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivissem |
ich hätte gewusst |
| 2. Person Singular | scivisses |
du hättest gewusst |
| 3. Person Singular | scivisset |
er/sie/es hätte gewusst |
| 1. Person Plural | scivissemus |
wir hätten gewusst |
| 2. Person Plural | scivissetis |
ihr hättet gewusst |
| 3. Person Plural | scivissent |
sie hätten gewusst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus essem |
|
| 2. Person Singular | scitus esses |
|
| 3. Person Singular | scitus esset |
|
| 1. Person Plural | sciti essemus |
|
| 2. Person Plural | sciti essetis |
|
| 3. Person Plural | sciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivero |
ich werde gewusst haben |
| 2. Person Singular | sciveris |
du wirst gewusst haben |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es wird gewusst haben |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir werden gewusst haben |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr werdet gewusst haben |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie werden gewusst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus ero |
|
| 2. Person Singular | scitus eris |
|
| 3. Person Singular | scitus erit |
|
| 1. Person Plural | sciti erimus |
|
| 2. Person Plural | sciti eritis |
|
| 3. Person Plural | sciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | scire |
wissen |
| Vorzeitigkeit | scivisse |
gewusst haben |
| Nachzeitigkeit | sciturum esse |
wissen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sciri scirier |
|
| Vorzeitigkeit | scitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | scitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | sci |
wisse; wiss! |
| 2. Person Plural | scite |
wisst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | scito |
| 3. Person Singular | scito |
| 2. Person Plural | scitote |
| 3. Person Plural | sciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | scire |
das Wissen |
| Genitiv | sciendi sciundi |
des Wissens |
| Dativ | sciendo sciundo |
dem Wissen |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
das Wissen |
| Ablativ | sciendo sciundo |
durch das Wissen |
| Vokativ | sciende sciunde |
Wissen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciendus sciundus |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
| Genitiv | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
sciendi sciundi |
| Dativ | sciendo sciundo |
sciendae sciundae |
sciendo sciundo |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
sciendam sciundam |
sciendum sciundum |
| Ablativ | sciendo sciundo |
scienda sciunda |
sciendo sciundo |
| Vokativ | sciende sciunde |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
Plural
| Nominativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
| Genitiv | sciendorum sciundorum |
sciendarum sciundarum |
sciendorum sciundorum |
| Dativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Akkusativ | sciendos sciundos |
sciendas sciundas |
scienda sciunda |
| Ablativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Vokativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciens |
sciens |
sciens |
| Genitiv | scientis |
scientis |
scientis |
| Dativ | scienti |
scienti |
scienti |
| Akkusativ | scientem |
scientem |
sciens |
| Ablativ | scienti sciente |
scienti sciente |
scienti sciente |
| Vokativ | sciens |
sciens |
sciens |
Plural
| Nominativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Genitiv | scientium scientum |
scientium scientum |
scientium scientum |
| Dativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Akkusativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Ablativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Vokativ | scientes |
scientes |
scientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | scitus |
scita |
scitum |
| Genitiv | sciti |
scitae |
sciti |
| Dativ | scito |
scitae |
scito |
| Akkusativ | scitum |
scitam |
scitum |
| Ablativ | scito |
scita |
scito |
| Vokativ | scite |
scita |
scitum |
Plural
| Nominativ | sciti |
scitae |
scita |
| Genitiv | scitorum |
scitarum |
scitorum |
| Dativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Akkusativ | scitos |
scitas |
scita |
| Ablativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Vokativ | sciti |
scitae |
scita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciturus |
scitura |
sciturum |
| Genitiv | scituri |
sciturae |
scituri |
| Dativ | scituro |
sciturae |
scituro |
| Akkusativ | sciturum |
scituram |
sciturum |
| Ablativ | scituro |
scitura |
scituro |
| Vokativ | sciture |
scitura |
sciturum |
Plural
| Nominativ | scituri |
sciturae |
scitura |
| Genitiv | sciturorum |
sciturarum |
sciturorum |
| Dativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Akkusativ | scituros |
scituras |
scitura |
| Ablativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Vokativ | scituri |
sciturae |
scitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| scitum |
scitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scio |
ich sehe ein |
| 2. Person Singular | scis |
du siehst ein |
| 3. Person Singular | scit |
er/sie/es sieht ein |
| 1. Person Plural | scimus |
wir sehen ein |
| 2. Person Plural | scitis |
ihr seht ein |
| 3. Person Plural | sciunt |
sie sehen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scior |
ich werde eingesehen |
| 2. Person Singular | sciris scire |
du wirst eingesehen |
| 3. Person Singular | scitur |
er/sie/es wird eingesehen |
| 1. Person Plural | scimur |
wir werden eingesehen |
| 2. Person Plural | scimini |
ihr werdet eingesehen |
| 3. Person Plural | sciuntur |
sie werden eingesehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam |
ich sehe ein |
| 2. Person Singular | scias |
du sehest ein |
| 3. Person Singular | sciat |
er/sie/es sehe ein |
| 1. Person Plural | sciamus |
wir sehen ein |
| 2. Person Plural | sciatis |
ihr sehet ein |
| 3. Person Plural | sciant |
sie sehen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar |
ich werde eingesehen |
| 2. Person Singular | sciaris sciare |
du werdest eingesehen |
| 3. Person Singular | sciatur |
er/sie/es werde eingesehen |
| 1. Person Plural | sciamur |
wir werden eingesehen |
| 2. Person Plural | sciamini |
ihr werdet eingesehen |
| 3. Person Plural | sciantur |
sie werden eingesehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciebam scbam |
ich sah ein |
| 2. Person Singular | sciebas scbas |
du sahst ein |
| 3. Person Singular | sciebat scbat |
er/sie/es sah ein |
| 1. Person Plural | sciebamus scbamus |
wir sahen ein |
| 2. Person Plural | sciebatis scbatis |
ihr saht ein |
| 3. Person Plural | sciebant scbant |
sie sahen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciebar |
ich wurde eingesehen |
| 2. Person Singular | sciebaris sciebare |
du wurdest eingesehen |
| 3. Person Singular | sciebatur |
er/sie/es wurde eingesehen |
| 1. Person Plural | sciebamur |
wir wurden eingesehen |
| 2. Person Plural | sciebamini |
ihr wurdet eingesehen |
| 3. Person Plural | sciebantur |
sie wurden eingesehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scirem |
ich sähe ein |
| 2. Person Singular | scires |
du sähest ein |
| 3. Person Singular | sciret |
er/sie/es sähe ein |
| 1. Person Plural | sciremus |
wir sähen ein |
| 2. Person Plural | sciretis |
ihr sähet ein |
| 3. Person Plural | scirent |
sie sähen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scirer |
ich würde eingesehen |
| 2. Person Singular | scireris scirere |
du würdest eingesehen |
| 3. Person Singular | sciretur |
er/sie/es würde eingesehen |
| 1. Person Plural | sciremur |
wir würden eingesehen |
| 2. Person Plural | sciremini |
ihr würdet eingesehen |
| 3. Person Plural | scirentur |
sie würden eingesehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam scibo |
ich werde einsehen |
| 2. Person Singular | scies scibis |
du wirst einsehen |
| 3. Person Singular | sciet scibit |
er/sie/es wird einsehen |
| 1. Person Plural | sciemus scibimus |
wir werden einsehen |
| 2. Person Plural | scietis scibitis |
ihr werdet einsehen |
| 3. Person Plural | scient scibunt |
sie werden einsehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar scibor |
ich werde eingesehen werden |
| 2. Person Singular | scieris sciere sciberis |
du wirst eingesehen werden |
| 3. Person Singular | scietur sciberit |
er/sie/es wird eingesehen werden |
| 1. Person Plural | sciemur scibimur |
wir werden eingesehen werden |
| 2. Person Plural | sciemini scibimini |
ihr werdet eingesehen werden |
| 3. Person Plural | scientur scibuntur |
sie werden eingesehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivi |
ich habe eingesehen |
| 2. Person Singular | scivisti |
du hast eingesehen |
| 3. Person Singular | scivit |
er/sie/es hat eingesehen |
| 1. Person Plural | scivimus |
wir haben eingesehen |
| 2. Person Plural | scivistis |
ihr habt eingesehen |
| 3. Person Plural | sciverunt scivere |
sie haben eingesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sum |
ich bin eingesehen worden |
| 2. Person Singular | scitus es |
du bist eingesehen worden |
| 3. Person Singular | scitus est |
er/sie/es ist eingesehen worden |
| 1. Person Plural | sciti sumus |
wir sind eingesehen worden |
| 2. Person Plural | sciti estis |
ihr seid eingesehen worden |
| 3. Person Plural | sciti sunt |
sie sind eingesehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciverim |
ich habe eingesehen |
| 2. Person Singular | sciveris |
du habest eingesehen |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es habe eingesehen |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir haben eingesehen |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr habet eingesehen |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie haben eingesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sim |
ich sei eingesehen worden |
| 2. Person Singular | scitus sis |
du seiest eingesehen worden |
| 3. Person Singular | scitus sit |
er/sie/es sei eingesehen worden |
| 1. Person Plural | sciti simus |
wir seien eingesehen worden |
| 2. Person Plural | sciti sitis |
ihr seiet eingesehen worden |
| 3. Person Plural | sciti sint |
sie seien eingesehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciveram |
ich hatte eingesehen |
| 2. Person Singular | sciveras |
du hattest eingesehen |
| 3. Person Singular | sciverat |
er/sie/es hatte eingesehen |
| 1. Person Plural | sciveramus |
wir hatten eingesehen |
| 2. Person Plural | sciveratis |
ihr hattet eingesehen |
| 3. Person Plural | sciverant |
sie hatten eingesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus eram |
ich war eingesehen worden |
| 2. Person Singular | scitus eras |
du warst eingesehen worden |
| 3. Person Singular | scitus erat |
er/sie/es war eingesehen worden |
| 1. Person Plural | sciti eramus |
wir waren eingesehen worden |
| 2. Person Plural | sciti eratis |
ihr wart eingesehen worden |
| 3. Person Plural | sciti erant |
sie waren eingesehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivissem |
ich hätte eingesehen |
| 2. Person Singular | scivisses |
du hättest eingesehen |
| 3. Person Singular | scivisset |
er/sie/es hätte eingesehen |
| 1. Person Plural | scivissemus |
wir hätten eingesehen |
| 2. Person Plural | scivissetis |
ihr hättet eingesehen |
| 3. Person Plural | scivissent |
sie hätten eingesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus essem |
ich wäre eingesehen worden |
| 2. Person Singular | scitus esses |
du wärest eingesehen worden |
| 3. Person Singular | scitus esset |
er/sie/es wäre eingesehen worden |
| 1. Person Plural | sciti essemus |
wir wären eingesehen worden |
| 2. Person Plural | sciti essetis |
ihr wäret eingesehen worden |
| 3. Person Plural | sciti essent |
sie wären eingesehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivero |
ich werde eingesehen haben |
| 2. Person Singular | sciveris |
du wirst eingesehen haben |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es wird eingesehen haben |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir werden eingesehen haben |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr werdet eingesehen haben |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie werden eingesehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus ero |
ich werde eingesehen worden sein |
| 2. Person Singular | scitus eris |
du wirst eingesehen worden sein |
| 3. Person Singular | scitus erit |
er/sie/es wird eingesehen worden sein |
| 1. Person Plural | sciti erimus |
wir werden eingesehen worden sein |
| 2. Person Plural | sciti eritis |
ihr werdet eingesehen worden sein |
| 3. Person Plural | sciti erunt |
sie werden eingesehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | scire |
einsehen |
| Vorzeitigkeit | scivisse |
eingesehen haben |
| Nachzeitigkeit | sciturum esse |
einsehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sciri scirier |
eingesehen werden |
| Vorzeitigkeit | scitum esse |
eingesehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | scitum iri |
künftig eingesehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | sci |
sieh ein! |
| 2. Person Plural | scite |
seht ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | scito |
| 3. Person Singular | scito |
| 2. Person Plural | scitote |
| 3. Person Plural | sciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | scire |
das Einsehen |
| Genitiv | sciendi sciundi |
des Einsehens |
| Dativ | sciendo sciundo |
dem Einsehen |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
das Einsehen |
| Ablativ | sciendo sciundo |
durch das Einsehen |
| Vokativ | sciende sciunde |
Einsehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciendus sciundus |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
| Genitiv | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
sciendi sciundi |
| Dativ | sciendo sciundo |
sciendae sciundae |
sciendo sciundo |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
sciendam sciundam |
sciendum sciundum |
| Ablativ | sciendo sciundo |
scienda sciunda |
sciendo sciundo |
| Vokativ | sciende sciunde |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
Plural
| Nominativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
| Genitiv | sciendorum sciundorum |
sciendarum sciundarum |
sciendorum sciundorum |
| Dativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Akkusativ | sciendos sciundos |
sciendas sciundas |
scienda sciunda |
| Ablativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Vokativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciens |
sciens |
sciens |
| Genitiv | scientis |
scientis |
scientis |
| Dativ | scienti |
scienti |
scienti |
| Akkusativ | scientem |
scientem |
sciens |
| Ablativ | scienti sciente |
scienti sciente |
scienti sciente |
| Vokativ | sciens |
sciens |
sciens |
Plural
| Nominativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Genitiv | scientium scientum |
scientium scientum |
scientium scientum |
| Dativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Akkusativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Ablativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Vokativ | scientes |
scientes |
scientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | scitus |
scita |
scitum |
| Genitiv | sciti |
scitae |
sciti |
| Dativ | scito |
scitae |
scito |
| Akkusativ | scitum |
scitam |
scitum |
| Ablativ | scito |
scita |
scito |
| Vokativ | scite |
scita |
scitum |
Plural
| Nominativ | sciti |
scitae |
scita |
| Genitiv | scitorum |
scitarum |
scitorum |
| Dativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Akkusativ | scitos |
scitas |
scita |
| Ablativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Vokativ | sciti |
scitae |
scita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciturus |
scitura |
sciturum |
| Genitiv | scituri |
sciturae |
scituri |
| Dativ | scituro |
sciturae |
scituro |
| Akkusativ | sciturum |
scituram |
sciturum |
| Ablativ | scituro |
scitura |
scituro |
| Vokativ | sciture |
scitura |
sciturum |
Plural
| Nominativ | scituri |
sciturae |
scitura |
| Genitiv | sciturorum |
sciturarum |
sciturorum |
| Dativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Akkusativ | scituros |
scituras |
scitura |
| Ablativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Vokativ | scituri |
sciturae |
scitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| scitum |
scitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scio |
ich erfahre |
| 2. Person Singular | scis |
du erfährst |
| 3. Person Singular | scit |
er/sie/es erfährt |
| 1. Person Plural | scimus |
wir erfahren |
| 2. Person Plural | scitis |
ihr erfahrt |
| 3. Person Plural | sciunt |
sie erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scior |
ich werde erfahren |
| 2. Person Singular | sciris scire |
du wirst erfahren |
| 3. Person Singular | scitur |
er/sie/es wird erfahren |
| 1. Person Plural | scimur |
wir werden erfahren |
| 2. Person Plural | scimini |
ihr werdet erfahren |
| 3. Person Plural | sciuntur |
sie werden erfahren |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam |
ich erfahre |
| 2. Person Singular | scias |
du erfahrest |
| 3. Person Singular | sciat |
er/sie/es erfahre |
| 1. Person Plural | sciamus |
wir erfahren |
| 2. Person Plural | sciatis |
ihr erfahret |
| 3. Person Plural | sciant |
sie erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar |
ich werde erfahren |
| 2. Person Singular | sciaris sciare |
du werdest erfahren |
| 3. Person Singular | sciatur |
er/sie/es werde erfahren |
| 1. Person Plural | sciamur |
wir werden erfahren |
| 2. Person Plural | sciamini |
ihr werdet erfahren |
| 3. Person Plural | sciantur |
sie werden erfahren |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciebam scbam |
ich erfuhr |
| 2. Person Singular | sciebas scbas |
du erfuhrst |
| 3. Person Singular | sciebat scbat |
er/sie/es erfuhr |
| 1. Person Plural | sciebamus scbamus |
wir erfuhren |
| 2. Person Plural | sciebatis scbatis |
ihr erfuhrt |
| 3. Person Plural | sciebant scbant |
sie erfuhren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciebar |
ich wurde erfahren |
| 2. Person Singular | sciebaris sciebare |
du wurdest erfahren |
| 3. Person Singular | sciebatur |
er/sie/es wurde erfahren |
| 1. Person Plural | sciebamur |
wir wurden erfahren |
| 2. Person Plural | sciebamini |
ihr wurdet erfahren |
| 3. Person Plural | sciebantur |
sie wurden erfahren |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scirem |
ich erführe |
| 2. Person Singular | scires |
du erführest |
| 3. Person Singular | sciret |
er/sie/es erführe |
| 1. Person Plural | sciremus |
wir erführen |
| 2. Person Plural | sciretis |
ihr erführet |
| 3. Person Plural | scirent |
sie erführen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scirer |
ich würde erfahren |
| 2. Person Singular | scireris scirere |
du würdest erfahren |
| 3. Person Singular | sciretur |
er/sie/es würde erfahren |
| 1. Person Plural | sciremur |
wir würden erfahren |
| 2. Person Plural | sciremini |
ihr würdet erfahren |
| 3. Person Plural | scirentur |
sie würden erfahren |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam scibo |
ich werde erfahren |
| 2. Person Singular | scies scibis |
du wirst erfahren |
| 3. Person Singular | sciet scibit |
er/sie/es wird erfahren |
| 1. Person Plural | sciemus scibimus |
wir werden erfahren |
| 2. Person Plural | scietis scibitis |
ihr werdet erfahren |
| 3. Person Plural | scient scibunt |
sie werden erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar scibor |
ich werde erfahren werden |
| 2. Person Singular | scieris sciere sciberis |
du wirst erfahren werden |
| 3. Person Singular | scietur sciberit |
er/sie/es wird erfahren werden |
| 1. Person Plural | sciemur scibimur |
wir werden erfahren werden |
| 2. Person Plural | sciemini scibimini |
ihr werdet erfahren werden |
| 3. Person Plural | scientur scibuntur |
sie werden erfahren werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivi |
ich habe erfahren |
| 2. Person Singular | scivisti |
du hast erfahren |
| 3. Person Singular | scivit |
er/sie/es hat erfahren |
| 1. Person Plural | scivimus |
wir haben erfahren |
| 2. Person Plural | scivistis |
ihr habt erfahren |
| 3. Person Plural | sciverunt scivere |
sie haben erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sum |
ich bin erfahren worden |
| 2. Person Singular | scitus es |
du bist erfahren worden |
| 3. Person Singular | scitus est |
er/sie/es ist erfahren worden |
| 1. Person Plural | sciti sumus |
wir sind erfahren worden |
| 2. Person Plural | sciti estis |
ihr seid erfahren worden |
| 3. Person Plural | sciti sunt |
sie sind erfahren worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciverim |
ich habe erfahren |
| 2. Person Singular | sciveris |
du habest erfahren |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es habe erfahren |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir haben erfahren |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr habet erfahren |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie haben erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sim |
ich sei erfahren worden |
| 2. Person Singular | scitus sis |
du seiest erfahren worden |
| 3. Person Singular | scitus sit |
er/sie/es sei erfahren worden |
| 1. Person Plural | sciti simus |
wir seien erfahren worden |
| 2. Person Plural | sciti sitis |
ihr seiet erfahren worden |
| 3. Person Plural | sciti sint |
sie seien erfahren worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciveram |
ich hatte erfahren |
| 2. Person Singular | sciveras |
du hattest erfahren |
| 3. Person Singular | sciverat |
er/sie/es hatte erfahren |
| 1. Person Plural | sciveramus |
wir hatten erfahren |
| 2. Person Plural | sciveratis |
ihr hattet erfahren |
| 3. Person Plural | sciverant |
sie hatten erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus eram |
ich war erfahren worden |
| 2. Person Singular | scitus eras |
du warst erfahren worden |
| 3. Person Singular | scitus erat |
er/sie/es war erfahren worden |
| 1. Person Plural | sciti eramus |
wir waren erfahren worden |
| 2. Person Plural | sciti eratis |
ihr wart erfahren worden |
| 3. Person Plural | sciti erant |
sie waren erfahren worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivissem |
ich hätte erfahren |
| 2. Person Singular | scivisses |
du hättest erfahren |
| 3. Person Singular | scivisset |
er/sie/es hätte erfahren |
| 1. Person Plural | scivissemus |
wir hätten erfahren |
| 2. Person Plural | scivissetis |
ihr hättet erfahren |
| 3. Person Plural | scivissent |
sie hätten erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus essem |
ich wäre erfahren worden |
| 2. Person Singular | scitus esses |
du wärest erfahren worden |
| 3. Person Singular | scitus esset |
er/sie/es wäre erfahren worden |
| 1. Person Plural | sciti essemus |
wir wären erfahren worden |
| 2. Person Plural | sciti essetis |
ihr wäret erfahren worden |
| 3. Person Plural | sciti essent |
sie wären erfahren worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivero |
ich werde erfahren haben |
| 2. Person Singular | sciveris |
du wirst erfahren haben |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es wird erfahren haben |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir werden erfahren haben |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr werdet erfahren haben |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie werden erfahren haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus ero |
ich werde erfahren worden sein |
| 2. Person Singular | scitus eris |
du wirst erfahren worden sein |
| 3. Person Singular | scitus erit |
er/sie/es wird erfahren worden sein |
| 1. Person Plural | sciti erimus |
wir werden erfahren worden sein |
| 2. Person Plural | sciti eritis |
ihr werdet erfahren worden sein |
| 3. Person Plural | sciti erunt |
sie werden erfahren worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | scire |
erfahren |
| Vorzeitigkeit | scivisse |
erfahren haben |
| Nachzeitigkeit | sciturum esse |
erfahren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sciri scirier |
erfahren werden |
| Vorzeitigkeit | scitum esse |
erfahren worden sein |
| Nachzeitigkeit | scitum iri |
künftig erfahren werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | sci |
erfahre; erfahr! |
| 2. Person Plural | scite |
erfahrt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | scito |
| 3. Person Singular | scito |
| 2. Person Plural | scitote |
| 3. Person Plural | sciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | scire |
das Erfahren |
| Genitiv | sciendi sciundi |
des Erfahrens |
| Dativ | sciendo sciundo |
dem Erfahren |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
das Erfahren |
| Ablativ | sciendo sciundo |
durch das Erfahren |
| Vokativ | sciende sciunde |
Erfahren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciendus sciundus |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
| Genitiv | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
sciendi sciundi |
| Dativ | sciendo sciundo |
sciendae sciundae |
sciendo sciundo |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
sciendam sciundam |
sciendum sciundum |
| Ablativ | sciendo sciundo |
scienda sciunda |
sciendo sciundo |
| Vokativ | sciende sciunde |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
Plural
| Nominativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
| Genitiv | sciendorum sciundorum |
sciendarum sciundarum |
sciendorum sciundorum |
| Dativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Akkusativ | sciendos sciundos |
sciendas sciundas |
scienda sciunda |
| Ablativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Vokativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciens |
sciens |
sciens |
| Genitiv | scientis |
scientis |
scientis |
| Dativ | scienti |
scienti |
scienti |
| Akkusativ | scientem |
scientem |
sciens |
| Ablativ | scienti sciente |
scienti sciente |
scienti sciente |
| Vokativ | sciens |
sciens |
sciens |
Plural
| Nominativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Genitiv | scientium scientum |
scientium scientum |
scientium scientum |
| Dativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Akkusativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Ablativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Vokativ | scientes |
scientes |
scientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | scitus |
scita |
scitum |
| Genitiv | sciti |
scitae |
sciti |
| Dativ | scito |
scitae |
scito |
| Akkusativ | scitum |
scitam |
scitum |
| Ablativ | scito |
scita |
scito |
| Vokativ | scite |
scita |
scitum |
Plural
| Nominativ | sciti |
scitae |
scita |
| Genitiv | scitorum |
scitarum |
scitorum |
| Dativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Akkusativ | scitos |
scitas |
scita |
| Ablativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Vokativ | sciti |
scitae |
scita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciturus |
scitura |
sciturum |
| Genitiv | scituri |
sciturae |
scituri |
| Dativ | scituro |
sciturae |
scituro |
| Akkusativ | sciturum |
scituram |
sciturum |
| Ablativ | scituro |
scitura |
scituro |
| Vokativ | sciture |
scitura |
sciturum |
Plural
| Nominativ | scituri |
sciturae |
scitura |
| Genitiv | sciturorum |
sciturarum |
sciturorum |
| Dativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Akkusativ | scituros |
scituras |
scitura |
| Ablativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Vokativ | scituri |
sciturae |
scitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| scitum |
scitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scio |
|
| 2. Person Singular | scis |
|
| 3. Person Singular | scit |
|
| 1. Person Plural | scimus |
|
| 2. Person Plural | scitis |
|
| 3. Person Plural | sciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scior |
|
| 2. Person Singular | sciris scire |
|
| 3. Person Singular | scitur |
|
| 1. Person Plural | scimur |
|
| 2. Person Plural | scimini |
|
| 3. Person Plural | sciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam |
|
| 2. Person Singular | scias |
|
| 3. Person Singular | sciat |
|
| 1. Person Plural | sciamus |
|
| 2. Person Plural | sciatis |
|
| 3. Person Plural | sciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar |
|
| 2. Person Singular | sciaris sciare |
|
| 3. Person Singular | sciatur |
|
| 1. Person Plural | sciamur |
|
| 2. Person Plural | sciamini |
|
| 3. Person Plural | sciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciebam scbam |
|
| 2. Person Singular | sciebas scbas |
|
| 3. Person Singular | sciebat scbat |
|
| 1. Person Plural | sciebamus scbamus |
|
| 2. Person Plural | sciebatis scbatis |
|
| 3. Person Plural | sciebant scbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciebar |
|
| 2. Person Singular | sciebaris sciebare |
|
| 3. Person Singular | sciebatur |
|
| 1. Person Plural | sciebamur |
|
| 2. Person Plural | sciebamini |
|
| 3. Person Plural | sciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scirem |
|
| 2. Person Singular | scires |
|
| 3. Person Singular | sciret |
|
| 1. Person Plural | sciremus |
|
| 2. Person Plural | sciretis |
|
| 3. Person Plural | scirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scirer |
|
| 2. Person Singular | scireris scirere |
|
| 3. Person Singular | sciretur |
|
| 1. Person Plural | sciremur |
|
| 2. Person Plural | sciremini |
|
| 3. Person Plural | scirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam scibo |
|
| 2. Person Singular | scies scibis |
|
| 3. Person Singular | sciet scibit |
|
| 1. Person Plural | sciemus scibimus |
|
| 2. Person Plural | scietis scibitis |
|
| 3. Person Plural | scient scibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar scibor |
|
| 2. Person Singular | scieris sciere sciberis |
|
| 3. Person Singular | scietur sciberit |
|
| 1. Person Plural | sciemur scibimur |
|
| 2. Person Plural | sciemini scibimini |
|
| 3. Person Plural | scientur scibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivi |
|
| 2. Person Singular | scivisti |
|
| 3. Person Singular | scivit |
|
| 1. Person Plural | scivimus |
|
| 2. Person Plural | scivistis |
|
| 3. Person Plural | sciverunt scivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sum |
|
| 2. Person Singular | scitus es |
|
| 3. Person Singular | scitus est |
|
| 1. Person Plural | sciti sumus |
|
| 2. Person Plural | sciti estis |
|
| 3. Person Plural | sciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciverim |
|
| 2. Person Singular | sciveris |
|
| 3. Person Singular | sciverit |
|
| 1. Person Plural | sciverimus |
|
| 2. Person Plural | sciveritis |
|
| 3. Person Plural | sciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sim |
|
| 2. Person Singular | scitus sis |
|
| 3. Person Singular | scitus sit |
|
| 1. Person Plural | sciti simus |
|
| 2. Person Plural | sciti sitis |
|
| 3. Person Plural | sciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciveram |
|
| 2. Person Singular | sciveras |
|
| 3. Person Singular | sciverat |
|
| 1. Person Plural | sciveramus |
|
| 2. Person Plural | sciveratis |
|
| 3. Person Plural | sciverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus eram |
|
| 2. Person Singular | scitus eras |
|
| 3. Person Singular | scitus erat |
|
| 1. Person Plural | sciti eramus |
|
| 2. Person Plural | sciti eratis |
|
| 3. Person Plural | sciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivissem |
|
| 2. Person Singular | scivisses |
|
| 3. Person Singular | scivisset |
|
| 1. Person Plural | scivissemus |
|
| 2. Person Plural | scivissetis |
|
| 3. Person Plural | scivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus essem |
|
| 2. Person Singular | scitus esses |
|
| 3. Person Singular | scitus esset |
|
| 1. Person Plural | sciti essemus |
|
| 2. Person Plural | sciti essetis |
|
| 3. Person Plural | sciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivero |
|
| 2. Person Singular | sciveris |
|
| 3. Person Singular | sciverit |
|
| 1. Person Plural | sciverimus |
|
| 2. Person Plural | sciveritis |
|
| 3. Person Plural | sciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus ero |
|
| 2. Person Singular | scitus eris |
|
| 3. Person Singular | scitus erit |
|
| 1. Person Plural | sciti erimus |
|
| 2. Person Plural | sciti eritis |
|
| 3. Person Plural | sciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | scire |
|
| Vorzeitigkeit | scivisse |
|
| Nachzeitigkeit | sciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sciri scirier |
|
| Vorzeitigkeit | scitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | scitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | sci |
! |
| 2. Person Plural | scite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | scito |
| 3. Person Singular | scito |
| 2. Person Plural | scitote |
| 3. Person Plural | sciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | scire |
|
| Genitiv | sciendi sciundi |
|
| Dativ | sciendo sciundo |
|
| Akkusativ | sciendum sciundum |
|
| Ablativ | sciendo sciundo |
|
| Vokativ | sciende sciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciendus sciundus |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
| Genitiv | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
sciendi sciundi |
| Dativ | sciendo sciundo |
sciendae sciundae |
sciendo sciundo |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
sciendam sciundam |
sciendum sciundum |
| Ablativ | sciendo sciundo |
scienda sciunda |
sciendo sciundo |
| Vokativ | sciende sciunde |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
Plural
| Nominativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
| Genitiv | sciendorum sciundorum |
sciendarum sciundarum |
sciendorum sciundorum |
| Dativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Akkusativ | sciendos sciundos |
sciendas sciundas |
scienda sciunda |
| Ablativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Vokativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciens |
sciens |
sciens |
| Genitiv | scientis |
scientis |
scientis |
| Dativ | scienti |
scienti |
scienti |
| Akkusativ | scientem |
scientem |
sciens |
| Ablativ | scienti sciente |
scienti sciente |
scienti sciente |
| Vokativ | sciens |
sciens |
sciens |
Plural
| Nominativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Genitiv | scientium scientum |
scientium scientum |
scientium scientum |
| Dativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Akkusativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Ablativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Vokativ | scientes |
scientes |
scientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | scitus |
scita |
scitum |
| Genitiv | sciti |
scitae |
sciti |
| Dativ | scito |
scitae |
scito |
| Akkusativ | scitum |
scitam |
scitum |
| Ablativ | scito |
scita |
scito |
| Vokativ | scite |
scita |
scitum |
Plural
| Nominativ | sciti |
scitae |
scita |
| Genitiv | scitorum |
scitarum |
scitorum |
| Dativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Akkusativ | scitos |
scitas |
scita |
| Ablativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Vokativ | sciti |
scitae |
scita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciturus |
scitura |
sciturum |
| Genitiv | scituri |
sciturae |
scituri |
| Dativ | scituro |
sciturae |
scituro |
| Akkusativ | sciturum |
scituram |
sciturum |
| Ablativ | scituro |
scitura |
scituro |
| Vokativ | sciture |
scitura |
sciturum |
Plural
| Nominativ | scituri |
sciturae |
scitura |
| Genitiv | sciturorum |
sciturarum |
sciturorum |
| Dativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Akkusativ | scituros |
scituras |
scitura |
| Ablativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Vokativ | scituri |
sciturae |
scitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| scitum |
scitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scio |
|
| 2. Person Singular | scis |
|
| 3. Person Singular | scit |
|
| 1. Person Plural | scimus |
|
| 2. Person Plural | scitis |
|
| 3. Person Plural | sciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scior |
|
| 2. Person Singular | sciris scire |
|
| 3. Person Singular | scitur |
|
| 1. Person Plural | scimur |
|
| 2. Person Plural | scimini |
|
| 3. Person Plural | sciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam |
|
| 2. Person Singular | scias |
|
| 3. Person Singular | sciat |
|
| 1. Person Plural | sciamus |
|
| 2. Person Plural | sciatis |
|
| 3. Person Plural | sciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar |
|
| 2. Person Singular | sciaris sciare |
|
| 3. Person Singular | sciatur |
|
| 1. Person Plural | sciamur |
|
| 2. Person Plural | sciamini |
|
| 3. Person Plural | sciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciebam scbam |
|
| 2. Person Singular | sciebas scbas |
|
| 3. Person Singular | sciebat scbat |
|
| 1. Person Plural | sciebamus scbamus |
|
| 2. Person Plural | sciebatis scbatis |
|
| 3. Person Plural | sciebant scbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciebar |
|
| 2. Person Singular | sciebaris sciebare |
|
| 3. Person Singular | sciebatur |
|
| 1. Person Plural | sciebamur |
|
| 2. Person Plural | sciebamini |
|
| 3. Person Plural | sciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scirem |
|
| 2. Person Singular | scires |
|
| 3. Person Singular | sciret |
|
| 1. Person Plural | sciremus |
|
| 2. Person Plural | sciretis |
|
| 3. Person Plural | scirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scirer |
|
| 2. Person Singular | scireris scirere |
|
| 3. Person Singular | sciretur |
|
| 1. Person Plural | sciremur |
|
| 2. Person Plural | sciremini |
|
| 3. Person Plural | scirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam scibo |
|
| 2. Person Singular | scies scibis |
|
| 3. Person Singular | sciet scibit |
|
| 1. Person Plural | sciemus scibimus |
|
| 2. Person Plural | scietis scibitis |
|
| 3. Person Plural | scient scibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar scibor |
|
| 2. Person Singular | scieris sciere sciberis |
|
| 3. Person Singular | scietur sciberit |
|
| 1. Person Plural | sciemur scibimur |
|
| 2. Person Plural | sciemini scibimini |
|
| 3. Person Plural | scientur scibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivi |
|
| 2. Person Singular | scivisti |
|
| 3. Person Singular | scivit |
|
| 1. Person Plural | scivimus |
|
| 2. Person Plural | scivistis |
|
| 3. Person Plural | sciverunt scivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sum |
|
| 2. Person Singular | scitus es |
|
| 3. Person Singular | scitus est |
|
| 1. Person Plural | sciti sumus |
|
| 2. Person Plural | sciti estis |
|
| 3. Person Plural | sciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciverim |
|
| 2. Person Singular | sciveris |
|
| 3. Person Singular | sciverit |
|
| 1. Person Plural | sciverimus |
|
| 2. Person Plural | sciveritis |
|
| 3. Person Plural | sciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sim |
|
| 2. Person Singular | scitus sis |
|
| 3. Person Singular | scitus sit |
|
| 1. Person Plural | sciti simus |
|
| 2. Person Plural | sciti sitis |
|
| 3. Person Plural | sciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciveram |
|
| 2. Person Singular | sciveras |
|
| 3. Person Singular | sciverat |
|
| 1. Person Plural | sciveramus |
|
| 2. Person Plural | sciveratis |
|
| 3. Person Plural | sciverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus eram |
|
| 2. Person Singular | scitus eras |
|
| 3. Person Singular | scitus erat |
|
| 1. Person Plural | sciti eramus |
|
| 2. Person Plural | sciti eratis |
|
| 3. Person Plural | sciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivissem |
|
| 2. Person Singular | scivisses |
|
| 3. Person Singular | scivisset |
|
| 1. Person Plural | scivissemus |
|
| 2. Person Plural | scivissetis |
|
| 3. Person Plural | scivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus essem |
|
| 2. Person Singular | scitus esses |
|
| 3. Person Singular | scitus esset |
|
| 1. Person Plural | sciti essemus |
|
| 2. Person Plural | sciti essetis |
|
| 3. Person Plural | sciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivero |
|
| 2. Person Singular | sciveris |
|
| 3. Person Singular | sciverit |
|
| 1. Person Plural | sciverimus |
|
| 2. Person Plural | sciveritis |
|
| 3. Person Plural | sciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus ero |
|
| 2. Person Singular | scitus eris |
|
| 3. Person Singular | scitus erit |
|
| 1. Person Plural | sciti erimus |
|
| 2. Person Plural | sciti eritis |
|
| 3. Person Plural | sciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | scire |
|
| Vorzeitigkeit | scivisse |
|
| Nachzeitigkeit | sciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sciri scirier |
|
| Vorzeitigkeit | scitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | scitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | sci |
! |
| 2. Person Plural | scite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | scito |
| 3. Person Singular | scito |
| 2. Person Plural | scitote |
| 3. Person Plural | sciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | scire |
|
| Genitiv | sciendi sciundi |
|
| Dativ | sciendo sciundo |
|
| Akkusativ | sciendum sciundum |
|
| Ablativ | sciendo sciundo |
|
| Vokativ | sciende sciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciendus sciundus |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
| Genitiv | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
sciendi sciundi |
| Dativ | sciendo sciundo |
sciendae sciundae |
sciendo sciundo |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
sciendam sciundam |
sciendum sciundum |
| Ablativ | sciendo sciundo |
scienda sciunda |
sciendo sciundo |
| Vokativ | sciende sciunde |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
Plural
| Nominativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
| Genitiv | sciendorum sciundorum |
sciendarum sciundarum |
sciendorum sciundorum |
| Dativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Akkusativ | sciendos sciundos |
sciendas sciundas |
scienda sciunda |
| Ablativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Vokativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciens |
sciens |
sciens |
| Genitiv | scientis |
scientis |
scientis |
| Dativ | scienti |
scienti |
scienti |
| Akkusativ | scientem |
scientem |
sciens |
| Ablativ | scienti sciente |
scienti sciente |
scienti sciente |
| Vokativ | sciens |
sciens |
sciens |
Plural
| Nominativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Genitiv | scientium scientum |
scientium scientum |
scientium scientum |
| Dativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Akkusativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Ablativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Vokativ | scientes |
scientes |
scientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | scitus |
scita |
scitum |
| Genitiv | sciti |
scitae |
sciti |
| Dativ | scito |
scitae |
scito |
| Akkusativ | scitum |
scitam |
scitum |
| Ablativ | scito |
scita |
scito |
| Vokativ | scite |
scita |
scitum |
Plural
| Nominativ | sciti |
scitae |
scita |
| Genitiv | scitorum |
scitarum |
scitorum |
| Dativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Akkusativ | scitos |
scitas |
scita |
| Ablativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Vokativ | sciti |
scitae |
scita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciturus |
scitura |
sciturum |
| Genitiv | scituri |
sciturae |
scituri |
| Dativ | scituro |
sciturae |
scituro |
| Akkusativ | sciturum |
scituram |
sciturum |
| Ablativ | scituro |
scitura |
scituro |
| Vokativ | sciture |
scitura |
sciturum |
Plural
| Nominativ | scituri |
sciturae |
scitura |
| Genitiv | sciturorum |
sciturarum |
sciturorum |
| Dativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Akkusativ | scituros |
scituras |
scitura |
| Ablativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Vokativ | scituri |
sciturae |
scitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| scitum |
scitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scio |
ich kann |
| 2. Person Singular | scis |
du kannst |
| 3. Person Singular | scit |
er/sie/es kann |
| 1. Person Plural | scimus |
wir können |
| 2. Person Plural | scitis |
ihr könnt |
| 3. Person Plural | sciunt |
sie können |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scior |
|
| 2. Person Singular | sciris scire |
|
| 3. Person Singular | scitur |
|
| 1. Person Plural | scimur |
|
| 2. Person Plural | scimini |
|
| 3. Person Plural | sciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam |
ich könne |
| 2. Person Singular | scias |
du könnest |
| 3. Person Singular | sciat |
er/sie/es könne |
| 1. Person Plural | sciamus |
wir können |
| 2. Person Plural | sciatis |
ihr könnet |
| 3. Person Plural | sciant |
sie können |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar |
|
| 2. Person Singular | sciaris sciare |
|
| 3. Person Singular | sciatur |
|
| 1. Person Plural | sciamur |
|
| 2. Person Plural | sciamini |
|
| 3. Person Plural | sciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciebam scbam |
ich konnte |
| 2. Person Singular | sciebas scbas |
du konntest |
| 3. Person Singular | sciebat scbat |
er/sie/es konnte |
| 1. Person Plural | sciebamus scbamus |
wir konnten |
| 2. Person Plural | sciebatis scbatis |
ihr konntet |
| 3. Person Plural | sciebant scbant |
sie konnten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciebar |
|
| 2. Person Singular | sciebaris sciebare |
|
| 3. Person Singular | sciebatur |
|
| 1. Person Plural | sciebamur |
|
| 2. Person Plural | sciebamini |
|
| 3. Person Plural | sciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scirem |
ich könnte |
| 2. Person Singular | scires |
du könntest |
| 3. Person Singular | sciret |
er/sie/es könnte |
| 1. Person Plural | sciremus |
wir könnten |
| 2. Person Plural | sciretis |
ihr könntet |
| 3. Person Plural | scirent |
sie könnten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scirer |
|
| 2. Person Singular | scireris scirere |
|
| 3. Person Singular | sciretur |
|
| 1. Person Plural | sciremur |
|
| 2. Person Plural | sciremini |
|
| 3. Person Plural | scirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam scibo |
ich werde können |
| 2. Person Singular | scies scibis |
du wirst können |
| 3. Person Singular | sciet scibit |
er/sie/es wird können |
| 1. Person Plural | sciemus scibimus |
wir werden können |
| 2. Person Plural | scietis scibitis |
ihr werdet können |
| 3. Person Plural | scient scibunt |
sie werden können |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar scibor |
|
| 2. Person Singular | scieris sciere sciberis |
|
| 3. Person Singular | scietur sciberit |
|
| 1. Person Plural | sciemur scibimur |
|
| 2. Person Plural | sciemini scibimini |
|
| 3. Person Plural | scientur scibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivi |
ich habe gekonnt |
| 2. Person Singular | scivisti |
du hast gekonnt |
| 3. Person Singular | scivit |
er/sie/es hat gekonnt |
| 1. Person Plural | scivimus |
wir haben gekonnt |
| 2. Person Plural | scivistis |
ihr habt gekonnt |
| 3. Person Plural | sciverunt scivere |
sie haben gekonnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sum |
|
| 2. Person Singular | scitus es |
|
| 3. Person Singular | scitus est |
|
| 1. Person Plural | sciti sumus |
|
| 2. Person Plural | sciti estis |
|
| 3. Person Plural | sciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciverim |
ich habe gekonnt |
| 2. Person Singular | sciveris |
du habest gekonnt |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es habe gekonnt |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir haben gekonnt |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr habet gekonnt |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie haben gekonnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sim |
|
| 2. Person Singular | scitus sis |
|
| 3. Person Singular | scitus sit |
|
| 1. Person Plural | sciti simus |
|
| 2. Person Plural | sciti sitis |
|
| 3. Person Plural | sciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciveram |
ich hatte gekonnt |
| 2. Person Singular | sciveras |
du hattest gekonnt |
| 3. Person Singular | sciverat |
er/sie/es hatte gekonnt |
| 1. Person Plural | sciveramus |
wir hatten gekonnt |
| 2. Person Plural | sciveratis |
ihr hattet gekonnt |
| 3. Person Plural | sciverant |
sie hatten gekonnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus eram |
|
| 2. Person Singular | scitus eras |
|
| 3. Person Singular | scitus erat |
|
| 1. Person Plural | sciti eramus |
|
| 2. Person Plural | sciti eratis |
|
| 3. Person Plural | sciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivissem |
ich hätte gekonnt |
| 2. Person Singular | scivisses |
du hättest gekonnt |
| 3. Person Singular | scivisset |
er/sie/es hätte gekonnt |
| 1. Person Plural | scivissemus |
wir hätten gekonnt |
| 2. Person Plural | scivissetis |
ihr hättet gekonnt |
| 3. Person Plural | scivissent |
sie hätten gekonnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus essem |
|
| 2. Person Singular | scitus esses |
|
| 3. Person Singular | scitus esset |
|
| 1. Person Plural | sciti essemus |
|
| 2. Person Plural | sciti essetis |
|
| 3. Person Plural | sciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivero |
ich werde gekonnt haben |
| 2. Person Singular | sciveris |
du wirst gekonnt haben |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es wird gekonnt haben |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir werden gekonnt haben |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr werdet gekonnt haben |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie werden gekonnt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus ero |
|
| 2. Person Singular | scitus eris |
|
| 3. Person Singular | scitus erit |
|
| 1. Person Plural | sciti erimus |
|
| 2. Person Plural | sciti eritis |
|
| 3. Person Plural | sciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | scire |
können |
| Vorzeitigkeit | scivisse |
gekonnt haben |
| Nachzeitigkeit | sciturum esse |
können werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sciri scirier |
|
| Vorzeitigkeit | scitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | scitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | sci |
könne; könn! |
| 2. Person Plural | scite |
könnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | scito |
| 3. Person Singular | scito |
| 2. Person Plural | scitote |
| 3. Person Plural | sciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | scire |
das Können |
| Genitiv | sciendi sciundi |
des Könnens |
| Dativ | sciendo sciundo |
dem Können |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
das Können |
| Ablativ | sciendo sciundo |
durch das Können |
| Vokativ | sciende sciunde |
Können! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciendus sciundus |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
| Genitiv | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
sciendi sciundi |
| Dativ | sciendo sciundo |
sciendae sciundae |
sciendo sciundo |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
sciendam sciundam |
sciendum sciundum |
| Ablativ | sciendo sciundo |
scienda sciunda |
sciendo sciundo |
| Vokativ | sciende sciunde |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
Plural
| Nominativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
| Genitiv | sciendorum sciundorum |
sciendarum sciundarum |
sciendorum sciundorum |
| Dativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Akkusativ | sciendos sciundos |
sciendas sciundas |
scienda sciunda |
| Ablativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Vokativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciens |
sciens |
sciens |
| Genitiv | scientis |
scientis |
scientis |
| Dativ | scienti |
scienti |
scienti |
| Akkusativ | scientem |
scientem |
sciens |
| Ablativ | scienti sciente |
scienti sciente |
scienti sciente |
| Vokativ | sciens |
sciens |
sciens |
Plural
| Nominativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Genitiv | scientium scientum |
scientium scientum |
scientium scientum |
| Dativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Akkusativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Ablativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Vokativ | scientes |
scientes |
scientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | scitus |
scita |
scitum |
| Genitiv | sciti |
scitae |
sciti |
| Dativ | scito |
scitae |
scito |
| Akkusativ | scitum |
scitam |
scitum |
| Ablativ | scito |
scita |
scito |
| Vokativ | scite |
scita |
scitum |
Plural
| Nominativ | sciti |
scitae |
scita |
| Genitiv | scitorum |
scitarum |
scitorum |
| Dativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Akkusativ | scitos |
scitas |
scita |
| Ablativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Vokativ | sciti |
scitae |
scita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciturus |
scitura |
sciturum |
| Genitiv | scituri |
sciturae |
scituri |
| Dativ | scituro |
sciturae |
scituro |
| Akkusativ | sciturum |
scituram |
sciturum |
| Ablativ | scituro |
scitura |
scituro |
| Vokativ | sciture |
scitura |
sciturum |
Plural
| Nominativ | scituri |
sciturae |
scitura |
| Genitiv | sciturorum |
sciturarum |
sciturorum |
| Dativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Akkusativ | scituros |
scituras |
scitura |
| Ablativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Vokativ | scituri |
sciturae |
scitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| scitum |
scitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scio |
ich merke |
| 2. Person Singular | scis |
du merkst |
| 3. Person Singular | scit |
er/sie/es merkt |
| 1. Person Plural | scimus |
wir merken |
| 2. Person Plural | scitis |
ihr merkt |
| 3. Person Plural | sciunt |
sie merken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scior |
ich werde gemerkt |
| 2. Person Singular | sciris scire |
du wirst gemerkt |
| 3. Person Singular | scitur |
er/sie/es wird gemerkt |
| 1. Person Plural | scimur |
wir werden gemerkt |
| 2. Person Plural | scimini |
ihr werdet gemerkt |
| 3. Person Plural | sciuntur |
sie werden gemerkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam |
ich merke |
| 2. Person Singular | scias |
du merkest |
| 3. Person Singular | sciat |
er/sie/es merke |
| 1. Person Plural | sciamus |
wir merken |
| 2. Person Plural | sciatis |
ihr merket |
| 3. Person Plural | sciant |
sie merken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar |
ich werde gemerkt |
| 2. Person Singular | sciaris sciare |
du werdest gemerkt |
| 3. Person Singular | sciatur |
er/sie/es werde gemerkt |
| 1. Person Plural | sciamur |
wir werden gemerkt |
| 2. Person Plural | sciamini |
ihr werdet gemerkt |
| 3. Person Plural | sciantur |
sie werden gemerkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciebam scbam |
ich merkte |
| 2. Person Singular | sciebas scbas |
du merktest |
| 3. Person Singular | sciebat scbat |
er/sie/es merkte |
| 1. Person Plural | sciebamus scbamus |
wir merkten |
| 2. Person Plural | sciebatis scbatis |
ihr merktet |
| 3. Person Plural | sciebant scbant |
sie merkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciebar |
ich wurde gemerkt |
| 2. Person Singular | sciebaris sciebare |
du wurdest gemerkt |
| 3. Person Singular | sciebatur |
er/sie/es wurde gemerkt |
| 1. Person Plural | sciebamur |
wir wurden gemerkt |
| 2. Person Plural | sciebamini |
ihr wurdet gemerkt |
| 3. Person Plural | sciebantur |
sie wurden gemerkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scirem |
ich merkte |
| 2. Person Singular | scires |
du merktest |
| 3. Person Singular | sciret |
er/sie/es merkte |
| 1. Person Plural | sciremus |
wir merkten |
| 2. Person Plural | sciretis |
ihr merktet |
| 3. Person Plural | scirent |
sie merkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scirer |
ich würde gemerkt |
| 2. Person Singular | scireris scirere |
du würdest gemerkt |
| 3. Person Singular | sciretur |
er/sie/es würde gemerkt |
| 1. Person Plural | sciremur |
wir würden gemerkt |
| 2. Person Plural | sciremini |
ihr würdet gemerkt |
| 3. Person Plural | scirentur |
sie würden gemerkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciam scibo |
ich werde merken |
| 2. Person Singular | scies scibis |
du wirst merken |
| 3. Person Singular | sciet scibit |
er/sie/es wird merken |
| 1. Person Plural | sciemus scibimus |
wir werden merken |
| 2. Person Plural | scietis scibitis |
ihr werdet merken |
| 3. Person Plural | scient scibunt |
sie werden merken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sciar scibor |
ich werde gemerkt werden |
| 2. Person Singular | scieris sciere sciberis |
du wirst gemerkt werden |
| 3. Person Singular | scietur sciberit |
er/sie/es wird gemerkt werden |
| 1. Person Plural | sciemur scibimur |
wir werden gemerkt werden |
| 2. Person Plural | sciemini scibimini |
ihr werdet gemerkt werden |
| 3. Person Plural | scientur scibuntur |
sie werden gemerkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivi |
ich habe gemerkt |
| 2. Person Singular | scivisti |
du hast gemerkt |
| 3. Person Singular | scivit |
er/sie/es hat gemerkt |
| 1. Person Plural | scivimus |
wir haben gemerkt |
| 2. Person Plural | scivistis |
ihr habt gemerkt |
| 3. Person Plural | sciverunt scivere |
sie haben gemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sum |
ich bin gemerkt worden |
| 2. Person Singular | scitus es |
du bist gemerkt worden |
| 3. Person Singular | scitus est |
er/sie/es ist gemerkt worden |
| 1. Person Plural | sciti sumus |
wir sind gemerkt worden |
| 2. Person Plural | sciti estis |
ihr seid gemerkt worden |
| 3. Person Plural | sciti sunt |
sie sind gemerkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciverim |
ich habe gemerkt |
| 2. Person Singular | sciveris |
du habest gemerkt |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es habe gemerkt |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir haben gemerkt |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr habet gemerkt |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie haben gemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus sim |
ich sei gemerkt worden |
| 2. Person Singular | scitus sis |
du seiest gemerkt worden |
| 3. Person Singular | scitus sit |
er/sie/es sei gemerkt worden |
| 1. Person Plural | sciti simus |
wir seien gemerkt worden |
| 2. Person Plural | sciti sitis |
ihr seiet gemerkt worden |
| 3. Person Plural | sciti sint |
sie seien gemerkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sciveram |
ich hatte gemerkt |
| 2. Person Singular | sciveras |
du hattest gemerkt |
| 3. Person Singular | sciverat |
er/sie/es hatte gemerkt |
| 1. Person Plural | sciveramus |
wir hatten gemerkt |
| 2. Person Plural | sciveratis |
ihr hattet gemerkt |
| 3. Person Plural | sciverant |
sie hatten gemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus eram |
ich war gemerkt worden |
| 2. Person Singular | scitus eras |
du warst gemerkt worden |
| 3. Person Singular | scitus erat |
er/sie/es war gemerkt worden |
| 1. Person Plural | sciti eramus |
wir waren gemerkt worden |
| 2. Person Plural | sciti eratis |
ihr wart gemerkt worden |
| 3. Person Plural | sciti erant |
sie waren gemerkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivissem |
ich hätte gemerkt |
| 2. Person Singular | scivisses |
du hättest gemerkt |
| 3. Person Singular | scivisset |
er/sie/es hätte gemerkt |
| 1. Person Plural | scivissemus |
wir hätten gemerkt |
| 2. Person Plural | scivissetis |
ihr hättet gemerkt |
| 3. Person Plural | scivissent |
sie hätten gemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus essem |
ich wäre gemerkt worden |
| 2. Person Singular | scitus esses |
du wärest gemerkt worden |
| 3. Person Singular | scitus esset |
er/sie/es wäre gemerkt worden |
| 1. Person Plural | sciti essemus |
wir wären gemerkt worden |
| 2. Person Plural | sciti essetis |
ihr wäret gemerkt worden |
| 3. Person Plural | sciti essent |
sie wären gemerkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | scivero |
ich werde gemerkt haben |
| 2. Person Singular | sciveris |
du wirst gemerkt haben |
| 3. Person Singular | sciverit |
er/sie/es wird gemerkt haben |
| 1. Person Plural | sciverimus |
wir werden gemerkt haben |
| 2. Person Plural | sciveritis |
ihr werdet gemerkt haben |
| 3. Person Plural | sciverint |
sie werden gemerkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | scitus ero |
ich werde gemerkt worden sein |
| 2. Person Singular | scitus eris |
du wirst gemerkt worden sein |
| 3. Person Singular | scitus erit |
er/sie/es wird gemerkt worden sein |
| 1. Person Plural | sciti erimus |
wir werden gemerkt worden sein |
| 2. Person Plural | sciti eritis |
ihr werdet gemerkt worden sein |
| 3. Person Plural | sciti erunt |
sie werden gemerkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | scire |
merken |
| Vorzeitigkeit | scivisse |
gemerkt haben |
| Nachzeitigkeit | sciturum esse |
merken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sciri scirier |
gemerkt werden |
| Vorzeitigkeit | scitum esse |
gemerkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | scitum iri |
künftig gemerkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | sci |
merke; merk! |
| 2. Person Plural | scite |
merkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | scito |
| 3. Person Singular | scito |
| 2. Person Plural | scitote |
| 3. Person Plural | sciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | scire |
das Merken |
| Genitiv | sciendi sciundi |
des Merkens |
| Dativ | sciendo sciundo |
dem Merken |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
das Merken |
| Ablativ | sciendo sciundo |
durch das Merken |
| Vokativ | sciende sciunde |
Merken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciendus sciundus |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
| Genitiv | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
sciendi sciundi |
| Dativ | sciendo sciundo |
sciendae sciundae |
sciendo sciundo |
| Akkusativ | sciendum sciundum |
sciendam sciundam |
sciendum sciundum |
| Ablativ | sciendo sciundo |
scienda sciunda |
sciendo sciundo |
| Vokativ | sciende sciunde |
scienda sciunda |
sciendum sciundum |
Plural
| Nominativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
| Genitiv | sciendorum sciundorum |
sciendarum sciundarum |
sciendorum sciundorum |
| Dativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Akkusativ | sciendos sciundos |
sciendas sciundas |
scienda sciunda |
| Ablativ | sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
sciendis sciundis |
| Vokativ | sciendi sciundi |
sciendae sciundae |
scienda sciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciens |
sciens |
sciens |
| Genitiv | scientis |
scientis |
scientis |
| Dativ | scienti |
scienti |
scienti |
| Akkusativ | scientem |
scientem |
sciens |
| Ablativ | scienti sciente |
scienti sciente |
scienti sciente |
| Vokativ | sciens |
sciens |
sciens |
Plural
| Nominativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Genitiv | scientium scientum |
scientium scientum |
scientium scientum |
| Dativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Akkusativ | scientes |
scientes |
scientia |
| Ablativ | scientibus |
scientibus |
scientibus |
| Vokativ | scientes |
scientes |
scientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | scitus |
scita |
scitum |
| Genitiv | sciti |
scitae |
sciti |
| Dativ | scito |
scitae |
scito |
| Akkusativ | scitum |
scitam |
scitum |
| Ablativ | scito |
scita |
scito |
| Vokativ | scite |
scita |
scitum |
Plural
| Nominativ | sciti |
scitae |
scita |
| Genitiv | scitorum |
scitarum |
scitorum |
| Dativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Akkusativ | scitos |
scitas |
scita |
| Ablativ | scitis |
scitis |
scitis |
| Vokativ | sciti |
scitae |
scita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sciturus |
scitura |
sciturum |
| Genitiv | scituri |
sciturae |
scituri |
| Dativ | scituro |
sciturae |
scituro |
| Akkusativ | sciturum |
scituram |
sciturum |
| Ablativ | scituro |
scitura |
scituro |
| Vokativ | sciture |
scitura |
sciturum |
Plural
| Nominativ | scituri |
sciturae |
scitura |
| Genitiv | sciturorum |
sciturarum |
sciturorum |
| Dativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Akkusativ | scituros |
scituras |
scitura |
| Ablativ | scituris |
scituris |
scituris |
| Vokativ | scituri |
sciturae |
scitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| scitum |
scitu |