Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubito
|
|
| 2. Person Singular |
secubitas
|
|
| 3. Person Singular |
secubitat
|
|
| 1. Person Plural |
secubitamus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitatis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitor
|
|
| 2. Person Singular |
secubitaris
secubitare
|
|
| 3. Person Singular |
secubitatur
|
|
| 1. Person Plural |
secubitamur
|
|
| 2. Person Plural |
secubitamini
|
|
| 3. Person Plural |
secubitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitem
|
|
| 2. Person Singular |
secubites
|
|
| 3. Person Singular |
secubitet
|
|
| 1. Person Plural |
secubitemus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitetis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubiter
|
|
| 2. Person Singular |
secubiteris
secubitere
|
|
| 3. Person Singular |
secubitetur
|
|
| 1. Person Plural |
secubitemur
|
|
| 2. Person Plural |
secubitemini
|
|
| 3. Person Plural |
secubitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitabam
|
|
| 2. Person Singular |
secubitabas
|
|
| 3. Person Singular |
secubitabat
|
|
| 1. Person Plural |
secubitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitabar
|
|
| 2. Person Singular |
secubitabaris
secubitabare
|
|
| 3. Person Singular |
secubitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
secubitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
secubitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
secubitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitarem
|
|
| 2. Person Singular |
secubitares
|
|
| 3. Person Singular |
secubitaret
|
|
| 1. Person Plural |
secubitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitarer
|
|
| 2. Person Singular |
secubitareris
secubitarere
|
|
| 3. Person Singular |
secubitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
secubitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
secubitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
secubitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitabo
|
|
| 2. Person Singular |
secubitabis
|
|
| 3. Person Singular |
secubitabit
|
|
| 1. Person Plural |
secubitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitabor
|
|
| 2. Person Singular |
secubitaberis
secubitabere
|
|
| 3. Person Singular |
secubitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
secubitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
secubitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
secubitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitavi
|
|
| 2. Person Singular |
secubitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
secubitavit
|
|
| 1. Person Plural |
secubitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitaverunt
secubitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
secubitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
secubitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
secubitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
secubitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
secubitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
secubitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
secubitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
secubitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
secubitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
secubitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
secubitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
secubitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
secubitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
secubitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
secubitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
secubitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
secubitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
secubitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
secubitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
secubitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
secubitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitavero
|
|
| 2. Person Singular |
secubitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
secubitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
secubitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
secubitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
secubitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
secubitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
secubitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
secubitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
secubitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
secubitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
secubitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
secubitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
secubitari
secubitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
secubitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
secubitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
secubita
|
! |
| 2. Person Plural |
secubitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
secubitato
|
| 3. Person Singular |
secubitato
|
| 2. Person Plural |
secubitatote
|
| 3. Person Plural |
secubitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
secubitare
|
|
| Genitiv |
secubitandi
|
|
| Dativ |
secubitando
|
|
| Akkusativ |
secubitandum
|
|
| Ablativ |
secubitando
|
|
| Vokativ |
secubitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
secubitandus
|
secubitanda
|
secubitandum
|
| Genitiv |
secubitandi
|
secubitandae
|
secubitandi
|
| Dativ |
secubitando
|
secubitandae
|
secubitando
|
| Akkusativ |
secubitandum
|
secubitandam
|
secubitandum
|
| Ablativ |
secubitando
|
secubitanda
|
secubitando
|
| Vokativ |
secubitande
|
secubitanda
|
secubitandum
|
Plural
| Nominativ |
secubitandi
|
secubitandae
|
secubitanda
|
| Genitiv |
secubitandorum
|
secubitandarum
|
secubitandorum
|
| Dativ |
secubitandis
|
secubitandis
|
secubitandis
|
| Akkusativ |
secubitandos
|
secubitandas
|
secubitanda
|
| Ablativ |
secubitandis
|
secubitandis
|
secubitandis
|
| Vokativ |
secubitandi
|
secubitandae
|
secubitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
secubitans
|
secubitans
|
secubitans
|
| Genitiv |
secubitantis
|
secubitantis
|
secubitantis
|
| Dativ |
secubitanti
|
secubitanti
|
secubitanti
|
| Akkusativ |
secubitantem
|
secubitantem
|
secubitans
|
| Ablativ |
secubitanti
secubitante
|
secubitanti
secubitante
|
secubitanti
secubitante
|
| Vokativ |
secubitans
|
secubitans
|
secubitans
|
Plural
| Nominativ |
secubitantes
|
secubitantes
|
secubitantia
|
| Genitiv |
secubitantium
secubitantum
|
secubitantium
secubitantum
|
secubitantium
secubitantum
|
| Dativ |
secubitantibus
|
secubitantibus
|
secubitantibus
|
| Akkusativ |
secubitantes
|
secubitantes
|
secubitantia
|
| Ablativ |
secubitantibus
|
secubitantibus
|
secubitantibus
|
| Vokativ |
secubitantes
|
secubitantes
|
secubitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
secubitatus
|
secubitata
|
secubitatum
|
| Genitiv |
secubitati
|
secubitatae
|
secubitati
|
| Dativ |
secubitato
|
secubitatae
|
secubitato
|
| Akkusativ |
secubitatum
|
secubitatam
|
secubitatum
|
| Ablativ |
secubitato
|
secubitata
|
secubitato
|
| Vokativ |
secubitate
|
secubitata
|
secubitatum
|
Plural
| Nominativ |
secubitati
|
secubitatae
|
secubitata
|
| Genitiv |
secubitatorum
|
secubitatarum
|
secubitatorum
|
| Dativ |
secubitatis
|
secubitatis
|
secubitatis
|
| Akkusativ |
secubitatos
|
secubitatas
|
secubitata
|
| Ablativ |
secubitatis
|
secubitatis
|
secubitatis
|
| Vokativ |
secubitati
|
secubitatae
|
secubitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
secubitaturus
|
secubitatura
|
secubitaturum
|
| Genitiv |
secubitaturi
|
secubitaturae
|
secubitaturi
|
| Dativ |
secubitaturo
|
secubitaturae
|
secubitaturo
|
| Akkusativ |
secubitaturum
|
secubitaturam
|
secubitaturum
|
| Ablativ |
secubitaturo
|
secubitatura
|
secubitaturo
|
| Vokativ |
secubitature
|
secubitatura
|
secubitaturum
|
Plural
| Nominativ |
secubitaturi
|
secubitaturae
|
secubitatura
|
| Genitiv |
secubitaturorum
|
secubitaturarum
|
secubitaturorum
|
| Dativ |
secubitaturis
|
secubitaturis
|
secubitaturis
|
| Akkusativ |
secubitaturos
|
secubitaturas
|
secubitatura
|
| Ablativ |
secubitaturis
|
secubitaturis
|
secubitaturis
|
| Vokativ |
secubitaturi
|
secubitaturae
|
secubitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
secubitatum
|
secubitatu
|