Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| sentire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | empfinden erfahren fühlen wahrnehmen befallen werden denken einsehen empfänglich sein erkennen kennenlernen spüren verstehen |
| sentire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst empfunden du wirst erfahren du wirst gefühlt du wirst wahrgenommen du wirst eingesehen du wirst erkannt du wirst kennengelernt du wirst gespürt du wirst verstanden |
| sentire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | empfinde erfahre; erfahr fühle; fühl nimm wahr denke; denk sieh ein erkenne; erkenn lerne kennen; lern kennen spüre; spür verstehe; versteh |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich empfinde |
| 2. Person Singular | sentis |
du empfindest |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es empfindet |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir empfinden |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr empfindet |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie empfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde empfunden |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst empfunden |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird empfunden |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden empfunden |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet empfunden |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden empfunden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich empfinde |
| 2. Person Singular | sentias |
du empfindest |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es empfinde |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir empfinden |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr empfindet |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie empfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde empfunden |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest empfunden |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde empfunden |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden empfunden |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet empfunden |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden empfunden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich empfand |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du empfandest |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es empfand |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir empfanden |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr empfandet |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie empfanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde empfunden |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest empfunden |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde empfunden |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden empfunden |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet empfunden |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden empfunden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich empfände |
| 2. Person Singular | sentires |
du empfändest |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es empfände |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir empfänden |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr empfändet |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie empfänden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde empfunden |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest empfunden |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde empfunden |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden empfunden |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet empfunden |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden empfunden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde empfinden |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst empfinden |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird empfinden |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden empfinden |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet empfinden |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden empfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde empfunden werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst empfunden werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird empfunden werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden empfunden werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet empfunden werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden empfunden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe empfunden |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast empfunden |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat empfunden |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben empfunden |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt empfunden |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben empfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin empfunden worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist empfunden worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist empfunden worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind empfunden worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid empfunden worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind empfunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe empfunden |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest empfunden |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe empfunden |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben empfunden |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet empfunden |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben empfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei empfunden worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest empfunden worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei empfunden worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien empfunden worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet empfunden worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien empfunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte empfunden |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest empfunden |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte empfunden |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten empfunden |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet empfunden |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten empfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war empfunden worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst empfunden worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war empfunden worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren empfunden worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart empfunden worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren empfunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte empfunden |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest empfunden |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte empfunden |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten empfunden |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet empfunden |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten empfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre empfunden worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest empfunden worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre empfunden worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären empfunden worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret empfunden worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären empfunden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde empfunden haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst empfunden haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird empfunden haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden empfunden haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet empfunden haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden empfunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde empfunden worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst empfunden worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird empfunden worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden empfunden worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet empfunden worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden empfunden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
empfinden |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
empfunden haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
empfinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
empfunden werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
empfunden worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig empfunden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
empfinde! |
| 2. Person Plural | sentite |
empfindet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Empfinden |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Empfindens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Empfinden |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Empfinden |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Empfinden |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Empfinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich erfahre |
| 2. Person Singular | sentis |
du erfährst |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es erfährt |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir erfahren |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr erfahrt |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde erfahren |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst erfahren |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird erfahren |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden erfahren |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet erfahren |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden erfahren |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich erfahre |
| 2. Person Singular | sentias |
du erfahrest |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es erfahre |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir erfahren |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr erfahret |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde erfahren |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest erfahren |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde erfahren |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden erfahren |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet erfahren |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden erfahren |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich erfuhr |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du erfuhrst |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es erfuhr |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir erfuhren |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr erfuhrt |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie erfuhren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde erfahren |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest erfahren |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde erfahren |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden erfahren |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet erfahren |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden erfahren |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich erführe |
| 2. Person Singular | sentires |
du erführest |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es erführe |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir erführen |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr erführet |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie erführen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde erfahren |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest erfahren |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde erfahren |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden erfahren |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet erfahren |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden erfahren |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde erfahren |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst erfahren |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird erfahren |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden erfahren |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet erfahren |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde erfahren werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst erfahren werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird erfahren werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden erfahren werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet erfahren werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden erfahren werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe erfahren |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast erfahren |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat erfahren |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben erfahren |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt erfahren |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin erfahren worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist erfahren worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist erfahren worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind erfahren worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid erfahren worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind erfahren worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe erfahren |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest erfahren |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe erfahren |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben erfahren |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet erfahren |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei erfahren worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest erfahren worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei erfahren worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien erfahren worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet erfahren worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien erfahren worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte erfahren |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest erfahren |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte erfahren |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten erfahren |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet erfahren |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war erfahren worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst erfahren worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war erfahren worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren erfahren worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart erfahren worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren erfahren worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte erfahren |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest erfahren |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte erfahren |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten erfahren |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet erfahren |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten erfahren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre erfahren worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest erfahren worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre erfahren worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären erfahren worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret erfahren worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären erfahren worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde erfahren haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst erfahren haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird erfahren haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden erfahren haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet erfahren haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden erfahren haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde erfahren worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst erfahren worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird erfahren worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden erfahren worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet erfahren worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden erfahren worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
erfahren |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
erfahren haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
erfahren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
erfahren werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
erfahren worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig erfahren werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
erfahre; erfahr! |
| 2. Person Plural | sentite |
erfahrt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Erfahren |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Erfahrens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Erfahren |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Erfahren |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Erfahren |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Erfahren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich fühle |
| 2. Person Singular | sentis |
du fühlst |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es fühlt |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir fühlen |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr fühlt |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie fühlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde gefühlt |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst gefühlt |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird gefühlt |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden gefühlt |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet gefühlt |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden gefühlt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich fühle |
| 2. Person Singular | sentias |
du fühlest |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es fühle |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir fühlen |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr fühlet |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie fühlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde gefühlt |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest gefühlt |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde gefühlt |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden gefühlt |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet gefühlt |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden gefühlt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich fühlte |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du fühltest |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es fühlte |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir fühlten |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr fühltet |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie fühlten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde gefühlt |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest gefühlt |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde gefühlt |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden gefühlt |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet gefühlt |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden gefühlt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich fühlte |
| 2. Person Singular | sentires |
du fühltest |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es fühlte |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir fühlten |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr fühltet |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie fühlten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde gefühlt |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest gefühlt |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde gefühlt |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden gefühlt |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet gefühlt |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden gefühlt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde fühlen |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst fühlen |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird fühlen |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden fühlen |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet fühlen |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden fühlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde gefühlt werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst gefühlt werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird gefühlt werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden gefühlt werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet gefühlt werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden gefühlt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe gefühlt |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast gefühlt |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat gefühlt |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben gefühlt |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt gefühlt |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben gefühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin gefühlt worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist gefühlt worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist gefühlt worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind gefühlt worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid gefühlt worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind gefühlt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe gefühlt |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest gefühlt |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe gefühlt |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben gefühlt |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet gefühlt |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben gefühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei gefühlt worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest gefühlt worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei gefühlt worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien gefühlt worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet gefühlt worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien gefühlt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte gefühlt |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest gefühlt |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte gefühlt |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten gefühlt |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet gefühlt |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten gefühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war gefühlt worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst gefühlt worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war gefühlt worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren gefühlt worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart gefühlt worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren gefühlt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte gefühlt |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest gefühlt |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte gefühlt |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten gefühlt |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet gefühlt |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten gefühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre gefühlt worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest gefühlt worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre gefühlt worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären gefühlt worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret gefühlt worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären gefühlt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde gefühlt haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst gefühlt haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird gefühlt haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden gefühlt haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet gefühlt haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden gefühlt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde gefühlt worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst gefühlt worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird gefühlt worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden gefühlt worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet gefühlt worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden gefühlt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
fühlen |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
gefühlt haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
fühlen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
gefühlt werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
gefühlt worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig gefühlt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
fühle; fühl! |
| 2. Person Plural | sentite |
fühlt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Fühlen |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Fühlens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Fühlen |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Fühlen |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Fühlen |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Fühlen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich nehme wahr |
| 2. Person Singular | sentis |
du nimmst wahr |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es nimmt wahr |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir nehmen wahr |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr nehmt wahr |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie nehmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst wahrgenommen |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird wahrgenommen |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden wahrgenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich nehme wahr |
| 2. Person Singular | sentias |
du nehmest wahr |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es nehme wahr |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir nehmen wahr |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr nehmet wahr |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie nehmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden wahrgenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich nahm wahr |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du nahmst wahr |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es nahm wahr |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir nahmen wahr |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr nahmt wahr |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie nahmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden wahrgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich nähme wahr |
| 2. Person Singular | sentires |
du nähmest wahr |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es nähme wahr |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir nähmen wahr |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr nähmet wahr |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie nähmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden wahrgenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde wahrnehmen |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst wahrnehmen |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird wahrnehmen |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden wahrnehmen |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet wahrnehmen |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden wahrnehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde wahrgenommen werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst wahrgenommen werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird wahrgenommen werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden wahrgenommen werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet wahrgenommen werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden wahrgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe wahrgenommen |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast wahrgenommen |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat wahrgenommen |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben wahrgenommen |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt wahrgenommen |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind wahrgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe wahrgenommen |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe wahrgenommen |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben wahrgenommen |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien wahrgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte wahrgenommen |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte wahrgenommen |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten wahrgenommen |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren wahrgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte wahrgenommen |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte wahrgenommen |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten wahrgenommen |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären wahrgenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde wahrgenommen haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst wahrgenommen haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird wahrgenommen haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden wahrgenommen haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet wahrgenommen haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden wahrgenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde wahrgenommen worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst wahrgenommen worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird wahrgenommen worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden wahrgenommen worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet wahrgenommen worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden wahrgenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
wahrnehmen |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
wahrgenommen haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
wahrnehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
wahrgenommen werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
wahrgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig wahrgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
nimm wahr! |
| 2. Person Plural | sentite |
nehmt wahr! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Wahrnehmen |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Wahrnehmens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Wahrnehmen |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Wahrnehmen |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Wahrnehmen |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Wahrnehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
|
| 2. Person Singular | sentis |
|
| 3. Person Singular | sentit |
|
| 1. Person Plural | sentimus |
|
| 2. Person Plural | sentitis |
|
| 3. Person Plural | sentiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
|
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
|
| 3. Person Singular | sentitur |
|
| 1. Person Plural | sentimur |
|
| 2. Person Plural | sentimini |
|
| 3. Person Plural | sentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
|
| 2. Person Singular | sentias |
|
| 3. Person Singular | sentiat |
|
| 1. Person Plural | sentiamus |
|
| 2. Person Plural | sentiatis |
|
| 3. Person Plural | sentiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
|
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
|
| 3. Person Singular | sentiatur |
|
| 1. Person Plural | sentiamur |
|
| 2. Person Plural | sentiamini |
|
| 3. Person Plural | sentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
|
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
|
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
|
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
|
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
|
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
|
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
|
| 3. Person Singular | sentiebatur |
|
| 1. Person Plural | sentiebamur |
|
| 2. Person Plural | sentiebamini |
|
| 3. Person Plural | sentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
|
| 2. Person Singular | sentires |
|
| 3. Person Singular | sentiret |
|
| 1. Person Plural | sentiremus |
|
| 2. Person Plural | sentiretis |
|
| 3. Person Plural | sentirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
|
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
|
| 3. Person Singular | sentiretur |
|
| 1. Person Plural | sentiremur |
|
| 2. Person Plural | sentiremini |
|
| 3. Person Plural | sentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
|
| 2. Person Singular | senties sentibis |
|
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
|
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
|
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
|
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
|
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
|
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
|
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
|
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
|
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
|
| 2. Person Singular | sensisti |
|
| 3. Person Singular | sensit |
|
| 1. Person Plural | sensimus |
|
| 2. Person Plural | sensistis |
|
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
|
| 2. Person Singular | sensus es |
|
| 3. Person Singular | sensus est |
|
| 1. Person Plural | sensi sumus |
|
| 2. Person Plural | sensi estis |
|
| 3. Person Plural | sensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
|
| 2. Person Singular | senseris |
|
| 3. Person Singular | senserit |
|
| 1. Person Plural | senserimus |
|
| 2. Person Plural | senseritis |
|
| 3. Person Plural | senserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
|
| 2. Person Singular | sensus sis |
|
| 3. Person Singular | sensus sit |
|
| 1. Person Plural | sensi simus |
|
| 2. Person Plural | sensi sitis |
|
| 3. Person Plural | sensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
|
| 2. Person Singular | senseras |
|
| 3. Person Singular | senserat |
|
| 1. Person Plural | senseramus |
|
| 2. Person Plural | senseratis |
|
| 3. Person Plural | senserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
|
| 2. Person Singular | sensus eras |
|
| 3. Person Singular | sensus erat |
|
| 1. Person Plural | sensi eramus |
|
| 2. Person Plural | sensi eratis |
|
| 3. Person Plural | sensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
|
| 2. Person Singular | sensisses |
|
| 3. Person Singular | sensisset |
|
| 1. Person Plural | sensissemus |
|
| 2. Person Plural | sensissetis |
|
| 3. Person Plural | sensissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
|
| 2. Person Singular | sensus esses |
|
| 3. Person Singular | sensus esset |
|
| 1. Person Plural | sensi essemus |
|
| 2. Person Plural | sensi essetis |
|
| 3. Person Plural | sensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
|
| 2. Person Singular | senseris |
|
| 3. Person Singular | senserit |
|
| 1. Person Plural | senserimus |
|
| 2. Person Plural | senseritis |
|
| 3. Person Plural | senserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
|
| 2. Person Singular | sensus eris |
|
| 3. Person Singular | sensus erit |
|
| 1. Person Plural | sensi erimus |
|
| 2. Person Plural | sensi eritis |
|
| 3. Person Plural | sensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
|
| Vorzeitigkeit | sensisse |
|
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
|
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
! |
| 2. Person Plural | sentite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
|
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
|
| Dativ | sentiendo sentiundo |
|
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
|
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
|
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich denke |
| 2. Person Singular | sentis |
du denkst |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es denkt |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir denken |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr denkt |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie denken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
|
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
|
| 3. Person Singular | sentitur |
|
| 1. Person Plural | sentimur |
|
| 2. Person Plural | sentimini |
|
| 3. Person Plural | sentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich denke |
| 2. Person Singular | sentias |
du denkest |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es denke |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir denken |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr denket |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie denken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
|
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
|
| 3. Person Singular | sentiatur |
|
| 1. Person Plural | sentiamur |
|
| 2. Person Plural | sentiamini |
|
| 3. Person Plural | sentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich dachte |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du dachtest |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es dachte |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir dachten |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr dachtet |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie dachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
|
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
|
| 3. Person Singular | sentiebatur |
|
| 1. Person Plural | sentiebamur |
|
| 2. Person Plural | sentiebamini |
|
| 3. Person Plural | sentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich dächte |
| 2. Person Singular | sentires |
du dächtest |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es dächte |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir dächten |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr dächtet |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie dächten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
|
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
|
| 3. Person Singular | sentiretur |
|
| 1. Person Plural | sentiremur |
|
| 2. Person Plural | sentiremini |
|
| 3. Person Plural | sentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde denken |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst denken |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird denken |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden denken |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet denken |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden denken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
|
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
|
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
|
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
|
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
|
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe gedacht |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast gedacht |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat gedacht |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben gedacht |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt gedacht |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben gedacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
|
| 2. Person Singular | sensus es |
|
| 3. Person Singular | sensus est |
|
| 1. Person Plural | sensi sumus |
|
| 2. Person Plural | sensi estis |
|
| 3. Person Plural | sensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe gedacht |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest gedacht |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe gedacht |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben gedacht |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet gedacht |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben gedacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
|
| 2. Person Singular | sensus sis |
|
| 3. Person Singular | sensus sit |
|
| 1. Person Plural | sensi simus |
|
| 2. Person Plural | sensi sitis |
|
| 3. Person Plural | sensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte gedacht |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest gedacht |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte gedacht |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten gedacht |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet gedacht |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten gedacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
|
| 2. Person Singular | sensus eras |
|
| 3. Person Singular | sensus erat |
|
| 1. Person Plural | sensi eramus |
|
| 2. Person Plural | sensi eratis |
|
| 3. Person Plural | sensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte gedacht |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest gedacht |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte gedacht |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten gedacht |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet gedacht |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten gedacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
|
| 2. Person Singular | sensus esses |
|
| 3. Person Singular | sensus esset |
|
| 1. Person Plural | sensi essemus |
|
| 2. Person Plural | sensi essetis |
|
| 3. Person Plural | sensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde gedacht haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst gedacht haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird gedacht haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden gedacht haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet gedacht haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden gedacht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
|
| 2. Person Singular | sensus eris |
|
| 3. Person Singular | sensus erit |
|
| 1. Person Plural | sensi erimus |
|
| 2. Person Plural | sensi eritis |
|
| 3. Person Plural | sensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
denken |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
gedacht haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
denken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
|
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
denke; denk! |
| 2. Person Plural | sentite |
denkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Denken |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Denkens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Denken |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Denken |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Denken |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Denken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich sehe ein |
| 2. Person Singular | sentis |
du siehst ein |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es sieht ein |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir sehen ein |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr seht ein |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie sehen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde eingesehen |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst eingesehen |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird eingesehen |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden eingesehen |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet eingesehen |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden eingesehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich sehe ein |
| 2. Person Singular | sentias |
du sehest ein |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es sehe ein |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir sehen ein |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr sehet ein |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie sehen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde eingesehen |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest eingesehen |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde eingesehen |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden eingesehen |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet eingesehen |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden eingesehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich sah ein |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du sahst ein |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es sah ein |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir sahen ein |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr saht ein |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie sahen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde eingesehen |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest eingesehen |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde eingesehen |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden eingesehen |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet eingesehen |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden eingesehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich sähe ein |
| 2. Person Singular | sentires |
du sähest ein |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es sähe ein |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir sähen ein |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr sähet ein |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie sähen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde eingesehen |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest eingesehen |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde eingesehen |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden eingesehen |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet eingesehen |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden eingesehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde einsehen |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst einsehen |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird einsehen |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden einsehen |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet einsehen |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden einsehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde eingesehen werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst eingesehen werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird eingesehen werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden eingesehen werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet eingesehen werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden eingesehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe eingesehen |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast eingesehen |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat eingesehen |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben eingesehen |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt eingesehen |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben eingesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin eingesehen worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist eingesehen worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist eingesehen worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind eingesehen worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid eingesehen worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind eingesehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe eingesehen |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest eingesehen |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe eingesehen |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben eingesehen |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet eingesehen |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben eingesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei eingesehen worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest eingesehen worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei eingesehen worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien eingesehen worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet eingesehen worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien eingesehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte eingesehen |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest eingesehen |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte eingesehen |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten eingesehen |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet eingesehen |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten eingesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war eingesehen worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst eingesehen worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war eingesehen worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren eingesehen worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart eingesehen worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren eingesehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte eingesehen |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest eingesehen |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte eingesehen |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten eingesehen |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet eingesehen |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten eingesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre eingesehen worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest eingesehen worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre eingesehen worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären eingesehen worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret eingesehen worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären eingesehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde eingesehen haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst eingesehen haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird eingesehen haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden eingesehen haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet eingesehen haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden eingesehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde eingesehen worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst eingesehen worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird eingesehen worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden eingesehen worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet eingesehen worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden eingesehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
einsehen |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
eingesehen haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
einsehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
eingesehen werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
eingesehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig eingesehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
sieh ein! |
| 2. Person Plural | sentite |
seht ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Einsehen |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Einsehens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Einsehen |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Einsehen |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Einsehen |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Einsehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
|
| 2. Person Singular | sentis |
|
| 3. Person Singular | sentit |
|
| 1. Person Plural | sentimus |
|
| 2. Person Plural | sentitis |
|
| 3. Person Plural | sentiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
|
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
|
| 3. Person Singular | sentitur |
|
| 1. Person Plural | sentimur |
|
| 2. Person Plural | sentimini |
|
| 3. Person Plural | sentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
|
| 2. Person Singular | sentias |
|
| 3. Person Singular | sentiat |
|
| 1. Person Plural | sentiamus |
|
| 2. Person Plural | sentiatis |
|
| 3. Person Plural | sentiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
|
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
|
| 3. Person Singular | sentiatur |
|
| 1. Person Plural | sentiamur |
|
| 2. Person Plural | sentiamini |
|
| 3. Person Plural | sentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
|
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
|
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
|
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
|
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
|
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
|
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
|
| 3. Person Singular | sentiebatur |
|
| 1. Person Plural | sentiebamur |
|
| 2. Person Plural | sentiebamini |
|
| 3. Person Plural | sentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
|
| 2. Person Singular | sentires |
|
| 3. Person Singular | sentiret |
|
| 1. Person Plural | sentiremus |
|
| 2. Person Plural | sentiretis |
|
| 3. Person Plural | sentirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
|
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
|
| 3. Person Singular | sentiretur |
|
| 1. Person Plural | sentiremur |
|
| 2. Person Plural | sentiremini |
|
| 3. Person Plural | sentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
|
| 2. Person Singular | senties sentibis |
|
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
|
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
|
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
|
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
|
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
|
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
|
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
|
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
|
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
|
| 2. Person Singular | sensisti |
|
| 3. Person Singular | sensit |
|
| 1. Person Plural | sensimus |
|
| 2. Person Plural | sensistis |
|
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
|
| 2. Person Singular | sensus es |
|
| 3. Person Singular | sensus est |
|
| 1. Person Plural | sensi sumus |
|
| 2. Person Plural | sensi estis |
|
| 3. Person Plural | sensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
|
| 2. Person Singular | senseris |
|
| 3. Person Singular | senserit |
|
| 1. Person Plural | senserimus |
|
| 2. Person Plural | senseritis |
|
| 3. Person Plural | senserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
|
| 2. Person Singular | sensus sis |
|
| 3. Person Singular | sensus sit |
|
| 1. Person Plural | sensi simus |
|
| 2. Person Plural | sensi sitis |
|
| 3. Person Plural | sensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
|
| 2. Person Singular | senseras |
|
| 3. Person Singular | senserat |
|
| 1. Person Plural | senseramus |
|
| 2. Person Plural | senseratis |
|
| 3. Person Plural | senserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
|
| 2. Person Singular | sensus eras |
|
| 3. Person Singular | sensus erat |
|
| 1. Person Plural | sensi eramus |
|
| 2. Person Plural | sensi eratis |
|
| 3. Person Plural | sensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
|
| 2. Person Singular | sensisses |
|
| 3. Person Singular | sensisset |
|
| 1. Person Plural | sensissemus |
|
| 2. Person Plural | sensissetis |
|
| 3. Person Plural | sensissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
|
| 2. Person Singular | sensus esses |
|
| 3. Person Singular | sensus esset |
|
| 1. Person Plural | sensi essemus |
|
| 2. Person Plural | sensi essetis |
|
| 3. Person Plural | sensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
|
| 2. Person Singular | senseris |
|
| 3. Person Singular | senserit |
|
| 1. Person Plural | senserimus |
|
| 2. Person Plural | senseritis |
|
| 3. Person Plural | senserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
|
| 2. Person Singular | sensus eris |
|
| 3. Person Singular | sensus erit |
|
| 1. Person Plural | sensi erimus |
|
| 2. Person Plural | sensi eritis |
|
| 3. Person Plural | sensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
|
| Vorzeitigkeit | sensisse |
|
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
|
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
! |
| 2. Person Plural | sentite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
|
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
|
| Dativ | sentiendo sentiundo |
|
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
|
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
|
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich erkenne |
| 2. Person Singular | sentis |
du erkennst |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es erkennt |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir erkennen |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr erkennt |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst erkannt |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird erkannt |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden erkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich erkenne |
| 2. Person Singular | sentias |
du erkennest |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es erkenne |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir erkennen |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr erkennet |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest erkannt |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde erkannt |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden erkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich erkannte |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du erkanntest |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es erkannte |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir erkannten |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr erkanntet |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie erkannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde erkannt |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest erkannt |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde erkannt |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden erkannt |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet erkannt |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden erkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich erkennte |
| 2. Person Singular | sentires |
du erkenntest |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es erkennte |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir erkennten |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr erkenntet |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie erkennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde erkannt |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest erkannt |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde erkannt |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden erkannt |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet erkannt |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden erkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde erkennen |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst erkennen |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird erkennen |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden erkennen |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet erkennen |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde erkannt werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst erkannt werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird erkannt werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden erkannt werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet erkannt werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden erkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast erkannt |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat erkannt |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt erkannt |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin erkannt worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist erkannt worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist erkannt worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind erkannt worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid erkannt worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind erkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest erkannt |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe erkannt |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet erkannt |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei erkannt worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest erkannt worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei erkannt worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien erkannt worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet erkannt worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien erkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte erkannt |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest erkannt |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte erkannt |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten erkannt |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet erkannt |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war erkannt worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst erkannt worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war erkannt worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren erkannt worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart erkannt worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren erkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte erkannt |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest erkannt |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte erkannt |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten erkannt |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet erkannt |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre erkannt worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest erkannt worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre erkannt worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären erkannt worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret erkannt worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären erkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde erkannt haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst erkannt haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird erkannt haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden erkannt haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet erkannt haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden erkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde erkannt worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst erkannt worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird erkannt worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden erkannt worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet erkannt worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden erkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
erkennen |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
erkannt haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
erkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
erkannt werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
erkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig erkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
erkenne; erkenn! |
| 2. Person Plural | sentite |
erkennt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Erkennen |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Erkennens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Erkennen |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Erkennen |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Erkennen |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Erkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich lerne kennen |
| 2. Person Singular | sentis |
du lernst kennen |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es lernt kennen |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir lernen kennen |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr lernt kennen |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie lernen kennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde kennengelernt |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst kennengelernt |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird kennengelernt |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden kennengelernt |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet kennengelernt |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden kennengelernt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich lerne kennen |
| 2. Person Singular | sentias |
du lernest kennen |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es lerne kennen |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir lernen kennen |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr lernet kennen |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie lernen kennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde kennengelernt |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest kennengelernt |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde kennengelernt |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden kennengelernt |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet kennengelernt |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden kennengelernt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich lernte kennen |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du lerntest kennen |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es lernte kennen |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir lernten kennen |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr lerntet kennen |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie lernten kennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde kennengelernt |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest kennengelernt |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde kennengelernt |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden kennengelernt |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet kennengelernt |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden kennengelernt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich lernte kennen |
| 2. Person Singular | sentires |
du lerntest kennen |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es lernte kennen |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir lernten kennen |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr lerntet kennen |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie lernten kennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde kennengelernt |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest kennengelernt |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde kennengelernt |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden kennengelernt |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet kennengelernt |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden kennengelernt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde kennenlernen |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst kennenlernen |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird kennenlernen |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden kennenlernen |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet kennenlernen |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden kennenlernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde kennengelernt werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst kennengelernt werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird kennengelernt werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden kennengelernt werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet kennengelernt werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden kennengelernt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe kennengelernt |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast kennengelernt |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat kennengelernt |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben kennengelernt |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt kennengelernt |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben kennengelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin kennengelernt worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist kennengelernt worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist kennengelernt worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind kennengelernt worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid kennengelernt worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind kennengelernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe kennengelernt |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest kennengelernt |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe kennengelernt |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben kennengelernt |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet kennengelernt |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben kennengelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei kennengelernt worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest kennengelernt worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei kennengelernt worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien kennengelernt worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet kennengelernt worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien kennengelernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte kennengelernt |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest kennengelernt |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte kennengelernt |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten kennengelernt |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet kennengelernt |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten kennengelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war kennengelernt worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst kennengelernt worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war kennengelernt worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren kennengelernt worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart kennengelernt worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren kennengelernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte kennengelernt |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest kennengelernt |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte kennengelernt |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten kennengelernt |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet kennengelernt |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten kennengelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre kennengelernt worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest kennengelernt worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre kennengelernt worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären kennengelernt worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret kennengelernt worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären kennengelernt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde kennengelernt haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst kennengelernt haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird kennengelernt haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden kennengelernt haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet kennengelernt haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden kennengelernt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde kennengelernt worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst kennengelernt worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird kennengelernt worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden kennengelernt worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet kennengelernt worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden kennengelernt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
kennenlernen |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
kennengelernt haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
kennenlernen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
kennengelernt werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
kennengelernt worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig kennengelernt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
lerne kennen; lern kennen! |
| 2. Person Plural | sentite |
lernt kennen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Kennenlernen |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Kennenlernens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Kennenlernen |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Kennenlernen |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Kennenlernen |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Kennenlernen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich spüre |
| 2. Person Singular | sentis |
du spürst |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es spürt |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir spüren |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr spürt |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie spüren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde gespürt |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst gespürt |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird gespürt |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden gespürt |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet gespürt |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden gespürt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich spüre |
| 2. Person Singular | sentias |
du spürest |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es spüre |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir spüren |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr spüret |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie spüren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde gespürt |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest gespürt |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde gespürt |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden gespürt |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet gespürt |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden gespürt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich spürte |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du spürtest |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es spürte |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir spürten |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr spürtet |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie spürten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde gespürt |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest gespürt |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde gespürt |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden gespürt |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet gespürt |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden gespürt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich spürte |
| 2. Person Singular | sentires |
du spürtest |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es spürte |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir spürten |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr spürtet |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie spürten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde gespürt |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest gespürt |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde gespürt |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden gespürt |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet gespürt |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden gespürt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde spüren |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst spüren |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird spüren |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden spüren |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet spüren |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden spüren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde gespürt werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst gespürt werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird gespürt werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden gespürt werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet gespürt werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden gespürt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe gespürt |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast gespürt |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat gespürt |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben gespürt |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt gespürt |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben gespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin gespürt worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist gespürt worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist gespürt worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind gespürt worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid gespürt worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind gespürt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe gespürt |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest gespürt |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe gespürt |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben gespürt |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet gespürt |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben gespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei gespürt worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest gespürt worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei gespürt worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien gespürt worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet gespürt worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien gespürt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte gespürt |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest gespürt |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte gespürt |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten gespürt |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet gespürt |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten gespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war gespürt worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst gespürt worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war gespürt worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren gespürt worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart gespürt worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren gespürt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte gespürt |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest gespürt |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte gespürt |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten gespürt |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet gespürt |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten gespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre gespürt worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest gespürt worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre gespürt worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären gespürt worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret gespürt worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären gespürt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde gespürt haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst gespürt haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird gespürt haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden gespürt haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet gespürt haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden gespürt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde gespürt worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst gespürt worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird gespürt worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden gespürt worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet gespürt worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden gespürt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
spüren |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
gespürt haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
spüren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
gespürt werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
gespürt worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig gespürt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
spüre; spür! |
| 2. Person Plural | sentite |
spürt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Spüren |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Spürens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Spüren |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Spüren |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Spüren |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Spüren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentio |
ich verstehe |
| 2. Person Singular | sentis |
du verstehst |
| 3. Person Singular | sentit |
er/sie/es versteht |
| 1. Person Plural | sentimus |
wir verstehen |
| 2. Person Plural | sentitis |
ihr versteht |
| 3. Person Plural | sentiunt |
sie verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentior |
ich werde verstanden |
| 2. Person Singular | sentiris sentire |
du wirst verstanden |
| 3. Person Singular | sentitur |
er/sie/es wird verstanden |
| 1. Person Plural | sentimur |
wir werden verstanden |
| 2. Person Plural | sentimini |
ihr werdet verstanden |
| 3. Person Plural | sentiuntur |
sie werden verstanden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam |
ich verstehe |
| 2. Person Singular | sentias |
du verstehest |
| 3. Person Singular | sentiat |
er/sie/es verstehe |
| 1. Person Plural | sentiamus |
wir verstehen |
| 2. Person Plural | sentiatis |
ihr verstehet |
| 3. Person Plural | sentiant |
sie verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar |
ich werde verstanden |
| 2. Person Singular | sentiaris sentiare |
du werdest verstanden |
| 3. Person Singular | sentiatur |
er/sie/es werde verstanden |
| 1. Person Plural | sentiamur |
wir werden verstanden |
| 2. Person Plural | sentiamini |
ihr werdet verstanden |
| 3. Person Plural | sentiantur |
sie werden verstanden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebam sentbam |
ich verstand |
| 2. Person Singular | sentiebas sentbas |
du verstandest |
| 3. Person Singular | sentiebat sentbat |
er/sie/es verstand |
| 1. Person Plural | sentiebamus sentbamus |
wir verstanden |
| 2. Person Plural | sentiebatis sentbatis |
ihr verstandet |
| 3. Person Plural | sentiebant sentbant |
sie verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiebar |
ich wurde verstanden |
| 2. Person Singular | sentiebaris sentiebare |
du wurdest verstanden |
| 3. Person Singular | sentiebatur |
er/sie/es wurde verstanden |
| 1. Person Plural | sentiebamur |
wir wurden verstanden |
| 2. Person Plural | sentiebamini |
ihr wurdet verstanden |
| 3. Person Plural | sentiebantur |
sie wurden verstanden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentirem |
ich verstünde; verstände |
| 2. Person Singular | sentires |
du verstündest; verständest |
| 3. Person Singular | sentiret |
er/sie/es verstünde; verstände |
| 1. Person Plural | sentiremus |
wir verstünden; verständen |
| 2. Person Plural | sentiretis |
ihr verstündet; verständet |
| 3. Person Plural | sentirent |
sie verstünden; verständen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentirer |
ich würde verstanden |
| 2. Person Singular | sentireris sentirere |
du würdest verstanden |
| 3. Person Singular | sentiretur |
er/sie/es würde verstanden |
| 1. Person Plural | sentiremur |
wir würden verstanden |
| 2. Person Plural | sentiremini |
ihr würdet verstanden |
| 3. Person Plural | sentirentur |
sie würden verstanden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sentiam sentibo |
ich werde verstehen |
| 2. Person Singular | senties sentibis |
du wirst verstehen |
| 3. Person Singular | sentiet sentibit |
er/sie/es wird verstehen |
| 1. Person Plural | sentiemus sentibimus |
wir werden verstehen |
| 2. Person Plural | sentietis sentibitis |
ihr werdet verstehen |
| 3. Person Plural | sentient sentibunt |
sie werden verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sentiar sentibor |
ich werde verstanden werden |
| 2. Person Singular | sentieris sentiere sentiberis |
du wirst verstanden werden |
| 3. Person Singular | sentietur sentiberit |
er/sie/es wird verstanden werden |
| 1. Person Plural | sentiemur sentibimur |
wir werden verstanden werden |
| 2. Person Plural | sentiemini sentibimini |
ihr werdet verstanden werden |
| 3. Person Plural | sentientur sentibuntur |
sie werden verstanden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensi |
ich habe verstanden |
| 2. Person Singular | sensisti |
du hast verstanden |
| 3. Person Singular | sensit |
er/sie/es hat verstanden |
| 1. Person Plural | sensimus |
wir haben verstanden |
| 2. Person Plural | sensistis |
ihr habt verstanden |
| 3. Person Plural | senserunt sensere |
sie haben verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sum |
ich bin verstanden worden |
| 2. Person Singular | sensus es |
du bist verstanden worden |
| 3. Person Singular | sensus est |
er/sie/es ist verstanden worden |
| 1. Person Plural | sensi sumus |
wir sind verstanden worden |
| 2. Person Plural | sensi estis |
ihr seid verstanden worden |
| 3. Person Plural | sensi sunt |
sie sind verstanden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senserim |
ich habe verstanden |
| 2. Person Singular | senseris |
du habest verstanden |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es habe verstanden |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir haben verstanden |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr habet verstanden |
| 3. Person Plural | senserint |
sie haben verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus sim |
ich sei verstanden worden |
| 2. Person Singular | sensus sis |
du seiest verstanden worden |
| 3. Person Singular | sensus sit |
er/sie/es sei verstanden worden |
| 1. Person Plural | sensi simus |
wir seien verstanden worden |
| 2. Person Plural | sensi sitis |
ihr seiet verstanden worden |
| 3. Person Plural | sensi sint |
sie seien verstanden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | senseram |
ich hatte verstanden |
| 2. Person Singular | senseras |
du hattest verstanden |
| 3. Person Singular | senserat |
er/sie/es hatte verstanden |
| 1. Person Plural | senseramus |
wir hatten verstanden |
| 2. Person Plural | senseratis |
ihr hattet verstanden |
| 3. Person Plural | senserant |
sie hatten verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus eram |
ich war verstanden worden |
| 2. Person Singular | sensus eras |
du warst verstanden worden |
| 3. Person Singular | sensus erat |
er/sie/es war verstanden worden |
| 1. Person Plural | sensi eramus |
wir waren verstanden worden |
| 2. Person Plural | sensi eratis |
ihr wart verstanden worden |
| 3. Person Plural | sensi erant |
sie waren verstanden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensissem |
ich hätte verstanden |
| 2. Person Singular | sensisses |
du hättest verstanden |
| 3. Person Singular | sensisset |
er/sie/es hätte verstanden |
| 1. Person Plural | sensissemus |
wir hätten verstanden |
| 2. Person Plural | sensissetis |
ihr hättet verstanden |
| 3. Person Plural | sensissent |
sie hätten verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus essem |
ich wäre verstanden worden |
| 2. Person Singular | sensus esses |
du wärest verstanden worden |
| 3. Person Singular | sensus esset |
er/sie/es wäre verstanden worden |
| 1. Person Plural | sensi essemus |
wir wären verstanden worden |
| 2. Person Plural | sensi essetis |
ihr wäret verstanden worden |
| 3. Person Plural | sensi essent |
sie wären verstanden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | sensero |
ich werde verstanden haben |
| 2. Person Singular | senseris |
du wirst verstanden haben |
| 3. Person Singular | senserit |
er/sie/es wird verstanden haben |
| 1. Person Plural | senserimus |
wir werden verstanden haben |
| 2. Person Plural | senseritis |
ihr werdet verstanden haben |
| 3. Person Plural | senserint |
sie werden verstanden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | sensus ero |
ich werde verstanden worden sein |
| 2. Person Singular | sensus eris |
du wirst verstanden worden sein |
| 3. Person Singular | sensus erit |
er/sie/es wird verstanden worden sein |
| 1. Person Plural | sensi erimus |
wir werden verstanden worden sein |
| 2. Person Plural | sensi eritis |
ihr werdet verstanden worden sein |
| 3. Person Plural | sensi erunt |
sie werden verstanden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentire |
verstehen |
| Vorzeitigkeit | sensisse |
verstanden haben |
| Nachzeitigkeit | sensurum esse |
verstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | sentiri sentirier |
verstanden werden |
| Vorzeitigkeit | sensum esse |
verstanden worden sein |
| Nachzeitigkeit | sensum iri |
künftig verstanden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | senti |
verstehe; versteh! |
| 2. Person Plural | sentite |
versteht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | sentito |
| 3. Person Singular | sentito |
| 2. Person Plural | sentitote |
| 3. Person Plural | sentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | sentire |
das Verstehen |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
des Verstehens |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
dem Verstehen |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
das Verstehen |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
durch das Verstehen |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
Verstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiendus sentiundus |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
| Genitiv | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentiendi sentiundi |
| Dativ | sentiendo sentiundo |
sentiendae sentiundae |
sentiendo sentiundo |
| Akkusativ | sentiendum sentiundum |
sentiendam sentiundam |
sentiendum sentiundum |
| Ablativ | sentiendo sentiundo |
sentienda sentiunda |
sentiendo sentiundo |
| Vokativ | sentiende sentiunde |
sentienda sentiunda |
sentiendum sentiundum |
Plural
| Nominativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
| Genitiv | sentiendorum sentiundorum |
sentiendarum sentiundarum |
sentiendorum sentiundorum |
| Dativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Akkusativ | sentiendos sentiundos |
sentiendas sentiundas |
sentienda sentiunda |
| Ablativ | sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
sentiendis sentiundis |
| Vokativ | sentiendi sentiundi |
sentiendae sentiundae |
sentienda sentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
| Genitiv | sentientis |
sentientis |
sentientis |
| Dativ | sentienti |
sentienti |
sentienti |
| Akkusativ | sentientem |
sentientem |
sentiens |
| Ablativ | sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
sentienti sentiente |
| Vokativ | sentiens |
sentiens |
sentiens |
Plural
| Nominativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Genitiv | sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
sentientium sentientum |
| Dativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Akkusativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
| Ablativ | sentientibus |
sentientibus |
sentientibus |
| Vokativ | sentientes |
sentientes |
sentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensus |
sensa |
sensum |
| Genitiv | sensi |
sensae |
sensi |
| Dativ | senso |
sensae |
senso |
| Akkusativ | sensum |
sensam |
sensum |
| Ablativ | senso |
sensa |
senso |
| Vokativ | sense |
sensa |
sensum |
Plural
| Nominativ | sensi |
sensae |
sensa |
| Genitiv | sensorum |
sensarum |
sensorum |
| Dativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Akkusativ | sensos |
sensas |
sensa |
| Ablativ | sensis |
sensis |
sensis |
| Vokativ | sensi |
sensae |
sensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | sensurus |
sensura |
sensurum |
| Genitiv | sensuri |
sensurae |
sensuri |
| Dativ | sensuro |
sensurae |
sensuro |
| Akkusativ | sensurum |
sensuram |
sensurum |
| Ablativ | sensuro |
sensura |
sensuro |
| Vokativ | sensure |
sensura |
sensurum |
Plural
| Nominativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
| Genitiv | sensurorum |
sensurarum |
sensurorum |
| Dativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Akkusativ | sensuros |
sensuras |
sensura |
| Ablativ | sensuris |
sensuris |
sensuris |
| Vokativ | sensuri |
sensurae |
sensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| sensum |
sensu |