Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatior
|
ich gehe einher |
| 2. Person Singular |
spatiaris spatiare
|
du gehst einher |
| 3. Person Singular |
spatiatur
|
er/sie/es geht einher |
| 1. Person Plural |
spatiamur
|
wir gehen einher |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
ihr geht einher |
| 3. Person Plural |
spatiantur
|
sie gehen einher |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatier
|
ich gehe einher |
| 2. Person Singular |
spatieris spatiere
|
du gehest einher |
| 3. Person Singular |
spatietur
|
er/sie/es gehe einher |
| 1. Person Plural |
spatiemur
|
wir gehen einher |
| 2. Person Plural |
spatiemini
|
ihr gehet einher |
| 3. Person Plural |
spatientur
|
sie gehen einher |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabar
|
ich ging einher |
| 2. Person Singular |
spatiabaris spatiabare
|
du gingst einher |
| 3. Person Singular |
spatiabatur
|
er/sie/es ging einher |
| 1. Person Plural |
spatiabamur
|
wir gingen einher |
| 2. Person Plural |
spatiabamini
|
ihr gingt einher |
| 3. Person Plural |
spatiabantur
|
sie gingen einher |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiarer
|
ich ginge einher |
| 2. Person Singular |
spatiareris spatiarere
|
du gingest einher |
| 3. Person Singular |
spatiaretur
|
er/sie/es ginge einher |
| 1. Person Plural |
spatiaremur
|
wir gingen einher |
| 2. Person Plural |
spatiaremini
|
ihr ginget einher |
| 3. Person Plural |
spatiarentur
|
sie gingen einher |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabor
|
ich werde einhergehen |
| 2. Person Singular |
spatiaberis spatiabere
|
du wirst einhergehen |
| 3. Person Singular |
spatiabitur
|
er/sie/es wird einhergehen |
| 1. Person Plural |
spatiabimur
|
wir werden einhergehen |
| 2. Person Plural |
spatiabimini
|
ihr werdet einhergehen |
| 3. Person Plural |
spatiabuntur
|
sie werden einhergehen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sum
|
ich bin einhergegangen |
| 2. Person Singular |
spatiatus es
|
du bist einhergegangen |
| 3. Person Singular |
spatiatus est
|
er/sie/es ist einhergegangen |
| 1. Person Plural |
spatiati sumus
|
wir sind einhergegangen |
| 2. Person Plural |
spatiati estis
|
ihr seid einhergegangen |
| 3. Person Plural |
spatiati sunt
|
sie sind einhergegangen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sim
|
ich sei einhergegangen |
| 2. Person Singular |
spatiatus sis
|
du seiest einhergegangen |
| 3. Person Singular |
spatiatus sit
|
er/sie/es sei einhergegangen |
| 1. Person Plural |
spatiati simus
|
wir seien einhergegangen |
| 2. Person Plural |
spatiati sitis
|
ihr seiet einhergegangen |
| 3. Person Plural |
spatiati sint
|
sie seien einhergegangen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus eram
|
ich war einhergegangen |
| 2. Person Singular |
spatiatus eras
|
du warst einhergegangen |
| 3. Person Singular |
spatiatus erat
|
er/sie/es war einhergegangen |
| 1. Person Plural |
spatiati eramus
|
wir waren einhergegangen |
| 2. Person Plural |
spatiati eratis
|
ihr wart einhergegangen |
| 3. Person Plural |
spatiati erant
|
sie waren einhergegangen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus essem
|
ich wäre einhergegangen |
| 2. Person Singular |
spatiatus esses
|
du wärest einhergegangen |
| 3. Person Singular |
spatiatus esset
|
er/sie/es wäre einhergegangen |
| 1. Person Plural |
spatiati essemus
|
wir wären einhergegangen |
| 2. Person Plural |
spatiati essetis
|
ihr wäret einhergegangen |
| 3. Person Plural |
spatiati essent
|
sie wären einhergegangen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus ero
|
ich werde einhergegangen sein |
| 2. Person Singular |
spatiatus eris
|
du wirst einhergegangen sein |
| 3. Person Singular |
spatiatus erit
|
er/sie/es wird einhergegangen sein |
| 1. Person Plural |
spatiati erimus
|
wir werden einhergegangen sein |
| 2. Person Plural |
spatiati eritis
|
ihr werdet einhergegangen sein |
| 3. Person Plural |
spatiati erunt
|
sie werden einhergegangen sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
spatiari spatiarier
|
einhergehen |
| Vorzeitigkeit |
spatiatus esse
|
einhergegangen sein |
| Nachzeitigkeit |
spatiaturum esse
|
einhergehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
spatiare
|
gehe einher; geh einher! |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
geht einher! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
spatiator
|
| 3. Person Singular |
spatiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
spatiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
spatiari spatiarier
|
das Einhergehen |
| Genitiv |
spatiandi
|
des Einhergehens |
| Dativ |
spatiando
|
dem Einhergehen |
| Akkusativ |
spatiandum
|
das Einhergehen |
| Ablativ |
spatiando
|
durch das Einhergehen |
| Vokativ |
spatiande
|
Einhergehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiandus
|
spatianda
|
spatiandum
|
| Genitiv |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatiandi
|
| Dativ |
spatiando
|
spatiandae
|
spatiando
|
| Akkusativ |
spatiandum
|
spatiandam
|
spatiandum
|
| Ablativ |
spatiando
|
spatianda
|
spatiando
|
| Vokativ |
spatiande
|
spatianda
|
spatiandum
|
Plural
| Nominativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
| Genitiv |
spatiandorum
|
spatiandarum
|
spatiandorum
|
| Dativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Akkusativ |
spatiandos
|
spatiandas
|
spatianda
|
| Ablativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Vokativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
| Genitiv |
spatiantis
|
spatiantis
|
spatiantis
|
| Dativ |
spatianti
|
spatianti
|
spatianti
|
| Akkusativ |
spatiantem
|
spatiantem
|
spatians
|
| Ablativ |
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
| Vokativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
Plural
| Nominativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Genitiv |
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
| Dativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Akkusativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Ablativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Vokativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiatus
|
spatiata
|
spatiatum
|
| Genitiv |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiati
|
| Dativ |
spatiato
|
spatiatae
|
spatiato
|
| Akkusativ |
spatiatum
|
spatiatam
|
spatiatum
|
| Ablativ |
spatiato
|
spatiata
|
spatiato
|
| Vokativ |
spatiate
|
spatiata
|
spatiatum
|
Plural
| Nominativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
| Genitiv |
spatiatorum
|
spatiatarum
|
spatiatorum
|
| Dativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Akkusativ |
spatiatos
|
spatiatas
|
spatiata
|
| Ablativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Vokativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiaturus
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
| Genitiv |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiaturi
|
| Dativ |
spatiaturo
|
spatiaturae
|
spatiaturo
|
| Akkusativ |
spatiaturum
|
spatiaturam
|
spatiaturum
|
| Ablativ |
spatiaturo
|
spatiatura
|
spatiaturo
|
| Vokativ |
spatiature
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
Plural
| Nominativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
| Genitiv |
spatiaturorum
|
spatiaturarum
|
spatiaturorum
|
| Dativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Akkusativ |
spatiaturos
|
spatiaturas
|
spatiatura
|
| Ablativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Vokativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
spatiatum
|
spatiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatior
|
ich schreite einher |
| 2. Person Singular |
spatiaris spatiare
|
du schreitest einher |
| 3. Person Singular |
spatiatur
|
er/sie/es schreitet einher |
| 1. Person Plural |
spatiamur
|
wir schreiten einher |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
ihr schreitet einher |
| 3. Person Plural |
spatiantur
|
sie schreiten einher |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatier
|
ich schreite einher |
| 2. Person Singular |
spatieris spatiere
|
du schreitest einher |
| 3. Person Singular |
spatietur
|
er/sie/es schreite einher |
| 1. Person Plural |
spatiemur
|
wir schreiten einher |
| 2. Person Plural |
spatiemini
|
ihr schreitet einher |
| 3. Person Plural |
spatientur
|
sie schreiten einher |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabar
|
ich schritt einher |
| 2. Person Singular |
spatiabaris spatiabare
|
du schrittest einher |
| 3. Person Singular |
spatiabatur
|
er/sie/es schritt einher |
| 1. Person Plural |
spatiabamur
|
wir schritten einher |
| 2. Person Plural |
spatiabamini
|
ihr schrittet einher |
| 3. Person Plural |
spatiabantur
|
sie schritten einher |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiarer
|
ich schritte einher |
| 2. Person Singular |
spatiareris spatiarere
|
du schrittest einher |
| 3. Person Singular |
spatiaretur
|
er/sie/es schritte einher |
| 1. Person Plural |
spatiaremur
|
wir schritten einher |
| 2. Person Plural |
spatiaremini
|
ihr schrittet einher |
| 3. Person Plural |
spatiarentur
|
sie schritten einher |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabor
|
ich werde einherschreiten |
| 2. Person Singular |
spatiaberis spatiabere
|
du wirst einherschreiten |
| 3. Person Singular |
spatiabitur
|
er/sie/es wird einherschreiten |
| 1. Person Plural |
spatiabimur
|
wir werden einherschreiten |
| 2. Person Plural |
spatiabimini
|
ihr werdet einherschreiten |
| 3. Person Plural |
spatiabuntur
|
sie werden einherschreiten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sum
|
ich bin einhergeschritten |
| 2. Person Singular |
spatiatus es
|
du bist einhergeschritten |
| 3. Person Singular |
spatiatus est
|
er/sie/es ist einhergeschritten |
| 1. Person Plural |
spatiati sumus
|
wir sind einhergeschritten |
| 2. Person Plural |
spatiati estis
|
ihr seid einhergeschritten |
| 3. Person Plural |
spatiati sunt
|
sie sind einhergeschritten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sim
|
ich sei einhergeschritten |
| 2. Person Singular |
spatiatus sis
|
du seiest einhergeschritten |
| 3. Person Singular |
spatiatus sit
|
er/sie/es sei einhergeschritten |
| 1. Person Plural |
spatiati simus
|
wir seien einhergeschritten |
| 2. Person Plural |
spatiati sitis
|
ihr seiet einhergeschritten |
| 3. Person Plural |
spatiati sint
|
sie seien einhergeschritten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus eram
|
ich war einhergeschritten |
| 2. Person Singular |
spatiatus eras
|
du warst einhergeschritten |
| 3. Person Singular |
spatiatus erat
|
er/sie/es war einhergeschritten |
| 1. Person Plural |
spatiati eramus
|
wir waren einhergeschritten |
| 2. Person Plural |
spatiati eratis
|
ihr wart einhergeschritten |
| 3. Person Plural |
spatiati erant
|
sie waren einhergeschritten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus essem
|
ich wäre einhergeschritten |
| 2. Person Singular |
spatiatus esses
|
du wärest einhergeschritten |
| 3. Person Singular |
spatiatus esset
|
er/sie/es wäre einhergeschritten |
| 1. Person Plural |
spatiati essemus
|
wir wären einhergeschritten |
| 2. Person Plural |
spatiati essetis
|
ihr wäret einhergeschritten |
| 3. Person Plural |
spatiati essent
|
sie wären einhergeschritten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus ero
|
ich werde einhergeschritten sein |
| 2. Person Singular |
spatiatus eris
|
du wirst einhergeschritten sein |
| 3. Person Singular |
spatiatus erit
|
er/sie/es wird einhergeschritten sein |
| 1. Person Plural |
spatiati erimus
|
wir werden einhergeschritten sein |
| 2. Person Plural |
spatiati eritis
|
ihr werdet einhergeschritten sein |
| 3. Person Plural |
spatiati erunt
|
sie werden einhergeschritten sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
spatiari spatiarier
|
einherschreiten |
| Vorzeitigkeit |
spatiatus esse
|
einhergeschritten sein |
| Nachzeitigkeit |
spatiaturum esse
|
einherschreiten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
spatiare
|
schreite einher! |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
schreitet einher! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
spatiator
|
| 3. Person Singular |
spatiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
spatiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
spatiari spatiarier
|
das Einherschreiten |
| Genitiv |
spatiandi
|
des Einherschreitens |
| Dativ |
spatiando
|
dem Einherschreiten |
| Akkusativ |
spatiandum
|
das Einherschreiten |
| Ablativ |
spatiando
|
durch das Einherschreiten |
| Vokativ |
spatiande
|
Einherschreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiandus
|
spatianda
|
spatiandum
|
| Genitiv |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatiandi
|
| Dativ |
spatiando
|
spatiandae
|
spatiando
|
| Akkusativ |
spatiandum
|
spatiandam
|
spatiandum
|
| Ablativ |
spatiando
|
spatianda
|
spatiando
|
| Vokativ |
spatiande
|
spatianda
|
spatiandum
|
Plural
| Nominativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
| Genitiv |
spatiandorum
|
spatiandarum
|
spatiandorum
|
| Dativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Akkusativ |
spatiandos
|
spatiandas
|
spatianda
|
| Ablativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Vokativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
| Genitiv |
spatiantis
|
spatiantis
|
spatiantis
|
| Dativ |
spatianti
|
spatianti
|
spatianti
|
| Akkusativ |
spatiantem
|
spatiantem
|
spatians
|
| Ablativ |
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
| Vokativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
Plural
| Nominativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Genitiv |
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
| Dativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Akkusativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Ablativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Vokativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiatus
|
spatiata
|
spatiatum
|
| Genitiv |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiati
|
| Dativ |
spatiato
|
spatiatae
|
spatiato
|
| Akkusativ |
spatiatum
|
spatiatam
|
spatiatum
|
| Ablativ |
spatiato
|
spatiata
|
spatiato
|
| Vokativ |
spatiate
|
spatiata
|
spatiatum
|
Plural
| Nominativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
| Genitiv |
spatiatorum
|
spatiatarum
|
spatiatorum
|
| Dativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Akkusativ |
spatiatos
|
spatiatas
|
spatiata
|
| Ablativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Vokativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiaturus
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
| Genitiv |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiaturi
|
| Dativ |
spatiaturo
|
spatiaturae
|
spatiaturo
|
| Akkusativ |
spatiaturum
|
spatiaturam
|
spatiaturum
|
| Ablativ |
spatiaturo
|
spatiatura
|
spatiaturo
|
| Vokativ |
spatiature
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
Plural
| Nominativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
| Genitiv |
spatiaturorum
|
spatiaturarum
|
spatiaturorum
|
| Dativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Akkusativ |
spatiaturos
|
spatiaturas
|
spatiatura
|
| Ablativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Vokativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
spatiatum
|
spatiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatior
|
ich spaziere herum |
| 2. Person Singular |
spatiaris spatiare
|
du spazierst herum |
| 3. Person Singular |
spatiatur
|
er/sie/es spaziert herum |
| 1. Person Plural |
spatiamur
|
wir spazieren herum |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
ihr spaziert herum |
| 3. Person Plural |
spatiantur
|
sie spazieren herum |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatier
|
ich spaziere herum |
| 2. Person Singular |
spatieris spatiere
|
du spazierest herum |
| 3. Person Singular |
spatietur
|
er/sie/es spaziere herum |
| 1. Person Plural |
spatiemur
|
wir spazieren herum |
| 2. Person Plural |
spatiemini
|
ihr spazieret herum |
| 3. Person Plural |
spatientur
|
sie spazieren herum |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabar
|
ich spazierte herum |
| 2. Person Singular |
spatiabaris spatiabare
|
du spaziertest herum |
| 3. Person Singular |
spatiabatur
|
er/sie/es spazierte herum |
| 1. Person Plural |
spatiabamur
|
wir spazierten herum |
| 2. Person Plural |
spatiabamini
|
ihr spaziertet herum |
| 3. Person Plural |
spatiabantur
|
sie spazierten herum |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiarer
|
ich spazierte herum |
| 2. Person Singular |
spatiareris spatiarere
|
du spaziertest herum |
| 3. Person Singular |
spatiaretur
|
er/sie/es spazierte herum |
| 1. Person Plural |
spatiaremur
|
wir spazierten herum |
| 2. Person Plural |
spatiaremini
|
ihr spaziertet herum |
| 3. Person Plural |
spatiarentur
|
sie spazierten herum |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabor
|
ich werde herumspazieren |
| 2. Person Singular |
spatiaberis spatiabere
|
du wirst herumspazieren |
| 3. Person Singular |
spatiabitur
|
er/sie/es wird herumspazieren |
| 1. Person Plural |
spatiabimur
|
wir werden herumspazieren |
| 2. Person Plural |
spatiabimini
|
ihr werdet herumspazieren |
| 3. Person Plural |
spatiabuntur
|
sie werden herumspazieren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sum
|
ich bin herumspaziert |
| 2. Person Singular |
spatiatus es
|
du bist herumspaziert |
| 3. Person Singular |
spatiatus est
|
er/sie/es ist herumspaziert |
| 1. Person Plural |
spatiati sumus
|
wir sind herumspaziert |
| 2. Person Plural |
spatiati estis
|
ihr seid herumspaziert |
| 3. Person Plural |
spatiati sunt
|
sie sind herumspaziert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sim
|
ich sei herumspaziert |
| 2. Person Singular |
spatiatus sis
|
du seiest herumspaziert |
| 3. Person Singular |
spatiatus sit
|
er/sie/es sei herumspaziert |
| 1. Person Plural |
spatiati simus
|
wir seien herumspaziert |
| 2. Person Plural |
spatiati sitis
|
ihr seiet herumspaziert |
| 3. Person Plural |
spatiati sint
|
sie seien herumspaziert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus eram
|
ich war herumspaziert |
| 2. Person Singular |
spatiatus eras
|
du warst herumspaziert |
| 3. Person Singular |
spatiatus erat
|
er/sie/es war herumspaziert |
| 1. Person Plural |
spatiati eramus
|
wir waren herumspaziert |
| 2. Person Plural |
spatiati eratis
|
ihr wart herumspaziert |
| 3. Person Plural |
spatiati erant
|
sie waren herumspaziert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus essem
|
ich wäre herumspaziert |
| 2. Person Singular |
spatiatus esses
|
du wärest herumspaziert |
| 3. Person Singular |
spatiatus esset
|
er/sie/es wäre herumspaziert |
| 1. Person Plural |
spatiati essemus
|
wir wären herumspaziert |
| 2. Person Plural |
spatiati essetis
|
ihr wäret herumspaziert |
| 3. Person Plural |
spatiati essent
|
sie wären herumspaziert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus ero
|
ich werde herumspaziert sein |
| 2. Person Singular |
spatiatus eris
|
du wirst herumspaziert sein |
| 3. Person Singular |
spatiatus erit
|
er/sie/es wird herumspaziert sein |
| 1. Person Plural |
spatiati erimus
|
wir werden herumspaziert sein |
| 2. Person Plural |
spatiati eritis
|
ihr werdet herumspaziert sein |
| 3. Person Plural |
spatiati erunt
|
sie werden herumspaziert sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
spatiari spatiarier
|
herumspazieren |
| Vorzeitigkeit |
spatiatus esse
|
herumspaziert sein |
| Nachzeitigkeit |
spatiaturum esse
|
herumspazieren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
spatiare
|
spaziere herum; spazier herum! |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
spaziert herum! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
spatiator
|
| 3. Person Singular |
spatiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
spatiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
spatiari spatiarier
|
das Herumspazieren |
| Genitiv |
spatiandi
|
des Herumspazierens |
| Dativ |
spatiando
|
dem Herumspazieren |
| Akkusativ |
spatiandum
|
das Herumspazieren |
| Ablativ |
spatiando
|
durch das Herumspazieren |
| Vokativ |
spatiande
|
Herumspazieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiandus
|
spatianda
|
spatiandum
|
| Genitiv |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatiandi
|
| Dativ |
spatiando
|
spatiandae
|
spatiando
|
| Akkusativ |
spatiandum
|
spatiandam
|
spatiandum
|
| Ablativ |
spatiando
|
spatianda
|
spatiando
|
| Vokativ |
spatiande
|
spatianda
|
spatiandum
|
Plural
| Nominativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
| Genitiv |
spatiandorum
|
spatiandarum
|
spatiandorum
|
| Dativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Akkusativ |
spatiandos
|
spatiandas
|
spatianda
|
| Ablativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Vokativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
| Genitiv |
spatiantis
|
spatiantis
|
spatiantis
|
| Dativ |
spatianti
|
spatianti
|
spatianti
|
| Akkusativ |
spatiantem
|
spatiantem
|
spatians
|
| Ablativ |
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
| Vokativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
Plural
| Nominativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Genitiv |
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
| Dativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Akkusativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Ablativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Vokativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiatus
|
spatiata
|
spatiatum
|
| Genitiv |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiati
|
| Dativ |
spatiato
|
spatiatae
|
spatiato
|
| Akkusativ |
spatiatum
|
spatiatam
|
spatiatum
|
| Ablativ |
spatiato
|
spatiata
|
spatiato
|
| Vokativ |
spatiate
|
spatiata
|
spatiatum
|
Plural
| Nominativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
| Genitiv |
spatiatorum
|
spatiatarum
|
spatiatorum
|
| Dativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Akkusativ |
spatiatos
|
spatiatas
|
spatiata
|
| Ablativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Vokativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiaturus
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
| Genitiv |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiaturi
|
| Dativ |
spatiaturo
|
spatiaturae
|
spatiaturo
|
| Akkusativ |
spatiaturum
|
spatiaturam
|
spatiaturum
|
| Ablativ |
spatiaturo
|
spatiatura
|
spatiaturo
|
| Vokativ |
spatiature
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
Plural
| Nominativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
| Genitiv |
spatiaturorum
|
spatiaturarum
|
spatiaturorum
|
| Dativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Akkusativ |
spatiaturos
|
spatiaturas
|
spatiatura
|
| Ablativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Vokativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
spatiatum
|
spatiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatior
|
ich lustwandle |
| 2. Person Singular |
spatiaris spatiare
|
du lustwandelst |
| 3. Person Singular |
spatiatur
|
er/sie/es lustwandelt |
| 1. Person Plural |
spatiamur
|
wir lustwandeln |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
ihr lustwandelt |
| 3. Person Plural |
spatiantur
|
sie lustwandeln |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatier
|
ich lustwandle |
| 2. Person Singular |
spatieris spatiere
|
du lustwandelst |
| 3. Person Singular |
spatietur
|
er/sie/es lustwandle |
| 1. Person Plural |
spatiemur
|
wir lustwandeln |
| 2. Person Plural |
spatiemini
|
ihr lustwandelt |
| 3. Person Plural |
spatientur
|
sie lustwandeln |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabar
|
ich lustwandelte |
| 2. Person Singular |
spatiabaris spatiabare
|
du lustwandeltest |
| 3. Person Singular |
spatiabatur
|
er/sie/es lustwandelte |
| 1. Person Plural |
spatiabamur
|
wir lustwandelten |
| 2. Person Plural |
spatiabamini
|
ihr lustwandeltet |
| 3. Person Plural |
spatiabantur
|
sie lustwandelten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiarer
|
ich lustwandelte |
| 2. Person Singular |
spatiareris spatiarere
|
du lustwandeltest |
| 3. Person Singular |
spatiaretur
|
er/sie/es lustwandelte |
| 1. Person Plural |
spatiaremur
|
wir lustwandelten |
| 2. Person Plural |
spatiaremini
|
ihr lustwandeltet |
| 3. Person Plural |
spatiarentur
|
sie lustwandelten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabor
|
ich werde lustwandeln |
| 2. Person Singular |
spatiaberis spatiabere
|
du wirst lustwandeln |
| 3. Person Singular |
spatiabitur
|
er/sie/es wird lustwandeln |
| 1. Person Plural |
spatiabimur
|
wir werden lustwandeln |
| 2. Person Plural |
spatiabimini
|
ihr werdet lustwandeln |
| 3. Person Plural |
spatiabuntur
|
sie werden lustwandeln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sum
|
ich bin lustgewandelt |
| 2. Person Singular |
spatiatus es
|
du bist lustgewandelt |
| 3. Person Singular |
spatiatus est
|
er/sie/es ist lustgewandelt |
| 1. Person Plural |
spatiati sumus
|
wir sind lustgewandelt |
| 2. Person Plural |
spatiati estis
|
ihr seid lustgewandelt |
| 3. Person Plural |
spatiati sunt
|
sie sind lustgewandelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sim
|
ich sei lustgewandelt |
| 2. Person Singular |
spatiatus sis
|
du seiest lustgewandelt |
| 3. Person Singular |
spatiatus sit
|
er/sie/es sei lustgewandelt |
| 1. Person Plural |
spatiati simus
|
wir seien lustgewandelt |
| 2. Person Plural |
spatiati sitis
|
ihr seiet lustgewandelt |
| 3. Person Plural |
spatiati sint
|
sie seien lustgewandelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus eram
|
ich war lustgewandelt |
| 2. Person Singular |
spatiatus eras
|
du warst lustgewandelt |
| 3. Person Singular |
spatiatus erat
|
er/sie/es war lustgewandelt |
| 1. Person Plural |
spatiati eramus
|
wir waren lustgewandelt |
| 2. Person Plural |
spatiati eratis
|
ihr wart lustgewandelt |
| 3. Person Plural |
spatiati erant
|
sie waren lustgewandelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus essem
|
ich wäre lustgewandelt |
| 2. Person Singular |
spatiatus esses
|
du wärest lustgewandelt |
| 3. Person Singular |
spatiatus esset
|
er/sie/es wäre lustgewandelt |
| 1. Person Plural |
spatiati essemus
|
wir wären lustgewandelt |
| 2. Person Plural |
spatiati essetis
|
ihr wäret lustgewandelt |
| 3. Person Plural |
spatiati essent
|
sie wären lustgewandelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus ero
|
ich werde lustgewandelt sein |
| 2. Person Singular |
spatiatus eris
|
du wirst lustgewandelt sein |
| 3. Person Singular |
spatiatus erit
|
er/sie/es wird lustgewandelt sein |
| 1. Person Plural |
spatiati erimus
|
wir werden lustgewandelt sein |
| 2. Person Plural |
spatiati eritis
|
ihr werdet lustgewandelt sein |
| 3. Person Plural |
spatiati erunt
|
sie werden lustgewandelt sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
spatiari spatiarier
|
lustwandeln |
| Vorzeitigkeit |
spatiatus esse
|
lustgewandelt sein |
| Nachzeitigkeit |
spatiaturum esse
|
lustwandeln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
spatiare
|
lustwandle! |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
lustwandelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
spatiator
|
| 3. Person Singular |
spatiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
spatiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
spatiari spatiarier
|
das Lustwandeln |
| Genitiv |
spatiandi
|
des Lustwandelnes |
| Dativ |
spatiando
|
dem Lustwandeln |
| Akkusativ |
spatiandum
|
das Lustwandeln |
| Ablativ |
spatiando
|
durch das Lustwandeln |
| Vokativ |
spatiande
|
Lustwandeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiandus
|
spatianda
|
spatiandum
|
| Genitiv |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatiandi
|
| Dativ |
spatiando
|
spatiandae
|
spatiando
|
| Akkusativ |
spatiandum
|
spatiandam
|
spatiandum
|
| Ablativ |
spatiando
|
spatianda
|
spatiando
|
| Vokativ |
spatiande
|
spatianda
|
spatiandum
|
Plural
| Nominativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
| Genitiv |
spatiandorum
|
spatiandarum
|
spatiandorum
|
| Dativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Akkusativ |
spatiandos
|
spatiandas
|
spatianda
|
| Ablativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Vokativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
| Genitiv |
spatiantis
|
spatiantis
|
spatiantis
|
| Dativ |
spatianti
|
spatianti
|
spatianti
|
| Akkusativ |
spatiantem
|
spatiantem
|
spatians
|
| Ablativ |
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
| Vokativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
Plural
| Nominativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Genitiv |
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
| Dativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Akkusativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Ablativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Vokativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiatus
|
spatiata
|
spatiatum
|
| Genitiv |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiati
|
| Dativ |
spatiato
|
spatiatae
|
spatiato
|
| Akkusativ |
spatiatum
|
spatiatam
|
spatiatum
|
| Ablativ |
spatiato
|
spatiata
|
spatiato
|
| Vokativ |
spatiate
|
spatiata
|
spatiatum
|
Plural
| Nominativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
| Genitiv |
spatiatorum
|
spatiatarum
|
spatiatorum
|
| Dativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Akkusativ |
spatiatos
|
spatiatas
|
spatiata
|
| Ablativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Vokativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiaturus
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
| Genitiv |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiaturi
|
| Dativ |
spatiaturo
|
spatiaturae
|
spatiaturo
|
| Akkusativ |
spatiaturum
|
spatiaturam
|
spatiaturum
|
| Ablativ |
spatiaturo
|
spatiatura
|
spatiaturo
|
| Vokativ |
spatiature
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
Plural
| Nominativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
| Genitiv |
spatiaturorum
|
spatiaturarum
|
spatiaturorum
|
| Dativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Akkusativ |
spatiaturos
|
spatiaturas
|
spatiatura
|
| Ablativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Vokativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
spatiatum
|
spatiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatior
|
ich breite aus |
| 2. Person Singular |
spatiaris spatiare
|
du breitest aus |
| 3. Person Singular |
spatiatur
|
er/sie/es breitet aus |
| 1. Person Plural |
spatiamur
|
wir breiten aus |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
ihr breitet aus |
| 3. Person Plural |
spatiantur
|
sie breiten aus |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatier
|
ich breite aus |
| 2. Person Singular |
spatieris spatiere
|
du breitest aus |
| 3. Person Singular |
spatietur
|
er/sie/es breite aus |
| 1. Person Plural |
spatiemur
|
wir breiten aus |
| 2. Person Plural |
spatiemini
|
ihr breitet aus |
| 3. Person Plural |
spatientur
|
sie breiten aus |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabar
|
ich breitete aus |
| 2. Person Singular |
spatiabaris spatiabare
|
du breitetest aus |
| 3. Person Singular |
spatiabatur
|
er/sie/es breitete aus |
| 1. Person Plural |
spatiabamur
|
wir breiteten aus |
| 2. Person Plural |
spatiabamini
|
ihr breitetet aus |
| 3. Person Plural |
spatiabantur
|
sie breiteten aus |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiarer
|
ich breitete aus |
| 2. Person Singular |
spatiareris spatiarere
|
du breitetest aus |
| 3. Person Singular |
spatiaretur
|
er/sie/es breitete aus |
| 1. Person Plural |
spatiaremur
|
wir breiteten aus |
| 2. Person Plural |
spatiaremini
|
ihr breitetet aus |
| 3. Person Plural |
spatiarentur
|
sie breiteten aus |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabor
|
ich werde ausbreiten |
| 2. Person Singular |
spatiaberis spatiabere
|
du wirst ausbreiten |
| 3. Person Singular |
spatiabitur
|
er/sie/es wird ausbreiten |
| 1. Person Plural |
spatiabimur
|
wir werden ausbreiten |
| 2. Person Plural |
spatiabimini
|
ihr werdet ausbreiten |
| 3. Person Plural |
spatiabuntur
|
sie werden ausbreiten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sum
|
ich habe ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
spatiatus es
|
du hast ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
spatiatus est
|
er/sie/es hat ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
spatiati sumus
|
wir haben ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
spatiati estis
|
ihr habt ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
spatiati sunt
|
sie haben ausgebreitet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sim
|
ich habe ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
spatiatus sis
|
du habest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
spatiatus sit
|
er/sie/es habe ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
spatiati simus
|
wir haben ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
spatiati sitis
|
ihr habet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
spatiati sint
|
sie haben ausgebreitet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus eram
|
ich hatte ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
spatiatus eras
|
du hattest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
spatiatus erat
|
er/sie/es hatte ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
spatiati eramus
|
wir hatten ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
spatiati eratis
|
ihr hattet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
spatiati erant
|
sie hatten ausgebreitet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus essem
|
ich hätte ausgebreitet |
| 2. Person Singular |
spatiatus esses
|
du hättest ausgebreitet |
| 3. Person Singular |
spatiatus esset
|
er/sie/es hätte ausgebreitet |
| 1. Person Plural |
spatiati essemus
|
wir hätten ausgebreitet |
| 2. Person Plural |
spatiati essetis
|
ihr hättet ausgebreitet |
| 3. Person Plural |
spatiati essent
|
sie hätten ausgebreitet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus ero
|
ich werde ausgebreitet haben |
| 2. Person Singular |
spatiatus eris
|
du wirst ausgebreitet haben |
| 3. Person Singular |
spatiatus erit
|
er/sie/es wird ausgebreitet haben |
| 1. Person Plural |
spatiati erimus
|
wir werden ausgebreitet haben |
| 2. Person Plural |
spatiati eritis
|
ihr werdet ausgebreitet haben |
| 3. Person Plural |
spatiati erunt
|
sie werden ausgebreitet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
spatiari spatiarier
|
ausbreiten |
| Vorzeitigkeit |
spatiatus esse
|
ausgebreitet haben |
| Nachzeitigkeit |
spatiaturum esse
|
ausbreiten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
spatiare
|
breite aus! |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
breitet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
spatiator
|
| 3. Person Singular |
spatiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
spatiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
spatiari spatiarier
|
das Ausbreiten |
| Genitiv |
spatiandi
|
des Ausbreitens |
| Dativ |
spatiando
|
dem Ausbreiten |
| Akkusativ |
spatiandum
|
das Ausbreiten |
| Ablativ |
spatiando
|
durch das Ausbreiten |
| Vokativ |
spatiande
|
Ausbreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiandus
|
spatianda
|
spatiandum
|
| Genitiv |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatiandi
|
| Dativ |
spatiando
|
spatiandae
|
spatiando
|
| Akkusativ |
spatiandum
|
spatiandam
|
spatiandum
|
| Ablativ |
spatiando
|
spatianda
|
spatiando
|
| Vokativ |
spatiande
|
spatianda
|
spatiandum
|
Plural
| Nominativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
| Genitiv |
spatiandorum
|
spatiandarum
|
spatiandorum
|
| Dativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Akkusativ |
spatiandos
|
spatiandas
|
spatianda
|
| Ablativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Vokativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
| Genitiv |
spatiantis
|
spatiantis
|
spatiantis
|
| Dativ |
spatianti
|
spatianti
|
spatianti
|
| Akkusativ |
spatiantem
|
spatiantem
|
spatians
|
| Ablativ |
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
| Vokativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
Plural
| Nominativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Genitiv |
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
| Dativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Akkusativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Ablativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Vokativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiatus
|
spatiata
|
spatiatum
|
| Genitiv |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiati
|
| Dativ |
spatiato
|
spatiatae
|
spatiato
|
| Akkusativ |
spatiatum
|
spatiatam
|
spatiatum
|
| Ablativ |
spatiato
|
spatiata
|
spatiato
|
| Vokativ |
spatiate
|
spatiata
|
spatiatum
|
Plural
| Nominativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
| Genitiv |
spatiatorum
|
spatiatarum
|
spatiatorum
|
| Dativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Akkusativ |
spatiatos
|
spatiatas
|
spatiata
|
| Ablativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Vokativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiaturus
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
| Genitiv |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiaturi
|
| Dativ |
spatiaturo
|
spatiaturae
|
spatiaturo
|
| Akkusativ |
spatiaturum
|
spatiaturam
|
spatiaturum
|
| Ablativ |
spatiaturo
|
spatiatura
|
spatiaturo
|
| Vokativ |
spatiature
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
Plural
| Nominativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
| Genitiv |
spatiaturorum
|
spatiaturarum
|
spatiaturorum
|
| Dativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Akkusativ |
spatiaturos
|
spatiaturas
|
spatiatura
|
| Ablativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Vokativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
spatiatum
|
spatiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatior
|
|
| 2. Person Singular |
spatiaris spatiare
|
|
| 3. Person Singular |
spatiatur
|
|
| 1. Person Plural |
spatiamur
|
|
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
|
| 3. Person Plural |
spatiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatier
|
|
| 2. Person Singular |
spatieris spatiere
|
|
| 3. Person Singular |
spatietur
|
|
| 1. Person Plural |
spatiemur
|
|
| 2. Person Plural |
spatiemini
|
|
| 3. Person Plural |
spatientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabar
|
|
| 2. Person Singular |
spatiabaris spatiabare
|
|
| 3. Person Singular |
spatiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
spatiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
spatiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
spatiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiarer
|
|
| 2. Person Singular |
spatiareris spatiarere
|
|
| 3. Person Singular |
spatiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
spatiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
spatiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
spatiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiabor
|
|
| 2. Person Singular |
spatiaberis spatiabere
|
|
| 3. Person Singular |
spatiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
spatiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
spatiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
spatiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
spatiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
spatiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
spatiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
spatiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
spatiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
spatiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
spatiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
spatiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
spatiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
spatiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
spatiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
spatiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
spatiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
spatiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
spatiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
spatiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
spatiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
spatiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
spatiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
spatiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
spatiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
spatiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
spatiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
spatiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
spatiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
spatiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
spatiari spatiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
spatiatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
spatiaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
spatiare
|
! |
| 2. Person Plural |
spatiamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
spatiator
|
| 3. Person Singular |
spatiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
spatiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
spatiari spatiarier
|
|
| Genitiv |
spatiandi
|
|
| Dativ |
spatiando
|
|
| Akkusativ |
spatiandum
|
|
| Ablativ |
spatiando
|
|
| Vokativ |
spatiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiandus
|
spatianda
|
spatiandum
|
| Genitiv |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatiandi
|
| Dativ |
spatiando
|
spatiandae
|
spatiando
|
| Akkusativ |
spatiandum
|
spatiandam
|
spatiandum
|
| Ablativ |
spatiando
|
spatianda
|
spatiando
|
| Vokativ |
spatiande
|
spatianda
|
spatiandum
|
Plural
| Nominativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
| Genitiv |
spatiandorum
|
spatiandarum
|
spatiandorum
|
| Dativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Akkusativ |
spatiandos
|
spatiandas
|
spatianda
|
| Ablativ |
spatiandis
|
spatiandis
|
spatiandis
|
| Vokativ |
spatiandi
|
spatiandae
|
spatianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
| Genitiv |
spatiantis
|
spatiantis
|
spatiantis
|
| Dativ |
spatianti
|
spatianti
|
spatianti
|
| Akkusativ |
spatiantem
|
spatiantem
|
spatians
|
| Ablativ |
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
spatianti spatiante
|
| Vokativ |
spatians
|
spatians
|
spatians
|
Plural
| Nominativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Genitiv |
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
spatiantium spatiantum
|
| Dativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Akkusativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
| Ablativ |
spatiantibus
|
spatiantibus
|
spatiantibus
|
| Vokativ |
spatiantes
|
spatiantes
|
spatiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiatus
|
spatiata
|
spatiatum
|
| Genitiv |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiati
|
| Dativ |
spatiato
|
spatiatae
|
spatiato
|
| Akkusativ |
spatiatum
|
spatiatam
|
spatiatum
|
| Ablativ |
spatiato
|
spatiata
|
spatiato
|
| Vokativ |
spatiate
|
spatiata
|
spatiatum
|
Plural
| Nominativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
| Genitiv |
spatiatorum
|
spatiatarum
|
spatiatorum
|
| Dativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Akkusativ |
spatiatos
|
spatiatas
|
spatiata
|
| Ablativ |
spatiatis
|
spatiatis
|
spatiatis
|
| Vokativ |
spatiati
|
spatiatae
|
spatiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
spatiaturus
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
| Genitiv |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiaturi
|
| Dativ |
spatiaturo
|
spatiaturae
|
spatiaturo
|
| Akkusativ |
spatiaturum
|
spatiaturam
|
spatiaturum
|
| Ablativ |
spatiaturo
|
spatiatura
|
spatiaturo
|
| Vokativ |
spatiature
|
spatiatura
|
spatiaturum
|
Plural
| Nominativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
| Genitiv |
spatiaturorum
|
spatiaturarum
|
spatiaturorum
|
| Dativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Akkusativ |
spatiaturos
|
spatiaturas
|
spatiatura
|
| Ablativ |
spatiaturis
|
spatiaturis
|
spatiaturis
|
| Vokativ |
spatiaturi
|
spatiaturae
|
spatiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
spatiatum
|
spatiatu
|