Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendido
|
|
| 2. Person Singular |
splendidas
|
|
| 3. Person Singular |
splendidat
|
|
| 1. Person Plural |
splendidamus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidatis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidor
|
|
| 2. Person Singular |
splendidaris splendidare
|
|
| 3. Person Singular |
splendidatur
|
|
| 1. Person Plural |
splendidamur
|
|
| 2. Person Plural |
splendidamini
|
|
| 3. Person Plural |
splendidantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidem
|
|
| 2. Person Singular |
splendides
|
|
| 3. Person Singular |
splendidet
|
|
| 1. Person Plural |
splendidemus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidetis
|
|
| 3. Person Plural |
splendident
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendider
|
|
| 2. Person Singular |
splendideris splendidere
|
|
| 3. Person Singular |
splendidetur
|
|
| 1. Person Plural |
splendidemur
|
|
| 2. Person Plural |
splendidemini
|
|
| 3. Person Plural |
splendidentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidabam
|
|
| 2. Person Singular |
splendidabas
|
|
| 3. Person Singular |
splendidabat
|
|
| 1. Person Plural |
splendidabamus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidabatis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidabar
|
|
| 2. Person Singular |
splendidabaris splendidabare
|
|
| 3. Person Singular |
splendidabatur
|
|
| 1. Person Plural |
splendidabamur
|
|
| 2. Person Plural |
splendidabamini
|
|
| 3. Person Plural |
splendidabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidarem
|
|
| 2. Person Singular |
splendidares
|
|
| 3. Person Singular |
splendidaret
|
|
| 1. Person Plural |
splendidaremus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidaretis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidarer
|
|
| 2. Person Singular |
splendidareris splendidarere
|
|
| 3. Person Singular |
splendidaretur
|
|
| 1. Person Plural |
splendidaremur
|
|
| 2. Person Plural |
splendidaremini
|
|
| 3. Person Plural |
splendidarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidabo
|
|
| 2. Person Singular |
splendidabis
|
|
| 3. Person Singular |
splendidabit
|
|
| 1. Person Plural |
splendidabimus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidabitis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidabor
|
|
| 2. Person Singular |
splendidaberis splendidabere
|
|
| 3. Person Singular |
splendidabitur
|
|
| 1. Person Plural |
splendidabimur
|
|
| 2. Person Plural |
splendidabimini
|
|
| 3. Person Plural |
splendidabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidavi
|
|
| 2. Person Singular |
splendidavisti
|
|
| 3. Person Singular |
splendidavit
|
|
| 1. Person Plural |
splendidavimus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidavistis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidaverunt splendidavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
splendidatus es
|
|
| 3. Person Singular |
splendidatus est
|
|
| 1. Person Plural |
splendidati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidati estis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidaverim
|
|
| 2. Person Singular |
splendidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
splendidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
splendidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
splendidatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
splendidatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
splendidati simus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidaveram
|
|
| 2. Person Singular |
splendidaveras
|
|
| 3. Person Singular |
splendidaverat
|
|
| 1. Person Plural |
splendidaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
splendidatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
splendidatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
splendidati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidavissem
|
|
| 2. Person Singular |
splendidavisses
|
|
| 3. Person Singular |
splendidavisset
|
|
| 1. Person Plural |
splendidavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
splendidatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
splendidatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
splendidati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidavero
|
|
| 2. Person Singular |
splendidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
splendidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
splendidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
splendidatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
splendidatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
splendidatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
splendidati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
splendidati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
splendidati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
splendidare
|
|
| Vorzeitigkeit |
splendidavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
splendidaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
splendidari splendidarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
splendidatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
splendidatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
splendida
|
! |
| 2. Person Plural |
splendidate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
splendidato
|
| 3. Person Singular |
splendidato
|
| 2. Person Plural |
splendidatote
|
| 3. Person Plural |
splendidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
splendidare
|
|
| Genitiv |
splendidandi
|
|
| Dativ |
splendidando
|
|
| Akkusativ |
splendidandum
|
|
| Ablativ |
splendidando
|
|
| Vokativ |
splendidande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
splendidandus
|
splendidanda
|
splendidandum
|
| Genitiv |
splendidandi
|
splendidandae
|
splendidandi
|
| Dativ |
splendidando
|
splendidandae
|
splendidando
|
| Akkusativ |
splendidandum
|
splendidandam
|
splendidandum
|
| Ablativ |
splendidando
|
splendidanda
|
splendidando
|
| Vokativ |
splendidande
|
splendidanda
|
splendidandum
|
Plural
| Nominativ |
splendidandi
|
splendidandae
|
splendidanda
|
| Genitiv |
splendidandorum
|
splendidandarum
|
splendidandorum
|
| Dativ |
splendidandis
|
splendidandis
|
splendidandis
|
| Akkusativ |
splendidandos
|
splendidandas
|
splendidanda
|
| Ablativ |
splendidandis
|
splendidandis
|
splendidandis
|
| Vokativ |
splendidandi
|
splendidandae
|
splendidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
splendidans
|
splendidans
|
splendidans
|
| Genitiv |
splendidantis
|
splendidantis
|
splendidantis
|
| Dativ |
splendidanti
|
splendidanti
|
splendidanti
|
| Akkusativ |
splendidantem
|
splendidantem
|
splendidans
|
| Ablativ |
splendidanti splendidante
|
splendidanti splendidante
|
splendidanti splendidante
|
| Vokativ |
splendidans
|
splendidans
|
splendidans
|
Plural
| Nominativ |
splendidantes
|
splendidantes
|
splendidantia
|
| Genitiv |
splendidantium splendidantum
|
splendidantium splendidantum
|
splendidantium splendidantum
|
| Dativ |
splendidantibus
|
splendidantibus
|
splendidantibus
|
| Akkusativ |
splendidantes
|
splendidantes
|
splendidantia
|
| Ablativ |
splendidantibus
|
splendidantibus
|
splendidantibus
|
| Vokativ |
splendidantes
|
splendidantes
|
splendidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
splendidatus
|
splendidata
|
splendidatum
|
| Genitiv |
splendidati
|
splendidatae
|
splendidati
|
| Dativ |
splendidato
|
splendidatae
|
splendidato
|
| Akkusativ |
splendidatum
|
splendidatam
|
splendidatum
|
| Ablativ |
splendidato
|
splendidata
|
splendidato
|
| Vokativ |
splendidate
|
splendidata
|
splendidatum
|
Plural
| Nominativ |
splendidati
|
splendidatae
|
splendidata
|
| Genitiv |
splendidatorum
|
splendidatarum
|
splendidatorum
|
| Dativ |
splendidatis
|
splendidatis
|
splendidatis
|
| Akkusativ |
splendidatos
|
splendidatas
|
splendidata
|
| Ablativ |
splendidatis
|
splendidatis
|
splendidatis
|
| Vokativ |
splendidati
|
splendidatae
|
splendidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
splendidaturus
|
splendidatura
|
splendidaturum
|
| Genitiv |
splendidaturi
|
splendidaturae
|
splendidaturi
|
| Dativ |
splendidaturo
|
splendidaturae
|
splendidaturo
|
| Akkusativ |
splendidaturum
|
splendidaturam
|
splendidaturum
|
| Ablativ |
splendidaturo
|
splendidatura
|
splendidaturo
|
| Vokativ |
splendidature
|
splendidatura
|
splendidaturum
|
Plural
| Nominativ |
splendidaturi
|
splendidaturae
|
splendidatura
|
| Genitiv |
splendidaturorum
|
splendidaturarum
|
splendidaturorum
|
| Dativ |
splendidaturis
|
splendidaturis
|
splendidaturis
|
| Akkusativ |
splendidaturos
|
splendidaturas
|
splendidatura
|
| Ablativ |
splendidaturis
|
splendidaturis
|
splendidaturis
|
| Vokativ |
splendidaturi
|
splendidaturae
|
splendidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
splendidatum
|
splendidatu
|