Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
stabulari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
stabulari auch noch Formen von:
stabulare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulor
|
ich habe |
| 2. Person Singular |
stabularis
stabulare
|
du hast |
| 3. Person Singular |
stabulatur
|
er/sie/es hat |
| 1. Person Plural |
stabulamur
|
wir haben |
| 2. Person Plural |
stabulamini
|
ihr habt |
| 3. Person Plural |
stabulantur
|
sie haben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabuler
|
ich habe |
| 2. Person Singular |
stabuleris
stabulere
|
du habest |
| 3. Person Singular |
stabuletur
|
er/sie/es habe |
| 1. Person Plural |
stabulemur
|
wir haben |
| 2. Person Plural |
stabulemini
|
ihr habet |
| 3. Person Plural |
stabulentur
|
sie haben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulabar
|
ich hatte |
| 2. Person Singular |
stabulabaris
stabulabare
|
du hattest |
| 3. Person Singular |
stabulabatur
|
er/sie/es hatte |
| 1. Person Plural |
stabulabamur
|
wir hatten |
| 2. Person Plural |
stabulabamini
|
ihr hattet |
| 3. Person Plural |
stabulabantur
|
sie hatten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabularer
|
ich hätte |
| 2. Person Singular |
stabulareris
stabularere
|
du hättest |
| 3. Person Singular |
stabularetur
|
er/sie/es hätte |
| 1. Person Plural |
stabularemur
|
wir hätten |
| 2. Person Plural |
stabularemini
|
ihr hättet |
| 3. Person Plural |
stabularentur
|
sie hätten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulabor
|
ich werde haben |
| 2. Person Singular |
stabulaberis
stabulabere
|
du wirst haben |
| 3. Person Singular |
stabulabitur
|
er/sie/es wird haben |
| 1. Person Plural |
stabulabimur
|
wir werden haben |
| 2. Person Plural |
stabulabimini
|
ihr werdet haben |
| 3. Person Plural |
stabulabuntur
|
sie werden haben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus sum
|
ich habe gehabt |
| 2. Person Singular |
stabulatus es
|
du hast gehabt |
| 3. Person Singular |
stabulatus est
|
er/sie/es hat gehabt |
| 1. Person Plural |
stabulati sumus
|
wir haben gehabt |
| 2. Person Plural |
stabulati estis
|
ihr habt gehabt |
| 3. Person Plural |
stabulati sunt
|
sie haben gehabt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus sim
|
ich habe gehabt |
| 2. Person Singular |
stabulatus sis
|
du habest gehabt |
| 3. Person Singular |
stabulatus sit
|
er/sie/es habe gehabt |
| 1. Person Plural |
stabulati simus
|
wir haben gehabt |
| 2. Person Plural |
stabulati sitis
|
ihr habet gehabt |
| 3. Person Plural |
stabulati sint
|
sie haben gehabt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus eram
|
ich hatte gehabt |
| 2. Person Singular |
stabulatus eras
|
du hattest gehabt |
| 3. Person Singular |
stabulatus erat
|
er/sie/es hatte gehabt |
| 1. Person Plural |
stabulati eramus
|
wir hatten gehabt |
| 2. Person Plural |
stabulati eratis
|
ihr hattet gehabt |
| 3. Person Plural |
stabulati erant
|
sie hatten gehabt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus essem
|
ich hätte gehabt |
| 2. Person Singular |
stabulatus esses
|
du hättest gehabt |
| 3. Person Singular |
stabulatus esset
|
er/sie/es hätte gehabt |
| 1. Person Plural |
stabulati essemus
|
wir hätten gehabt |
| 2. Person Plural |
stabulati essetis
|
ihr hättet gehabt |
| 3. Person Plural |
stabulati essent
|
sie hätten gehabt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus ero
|
ich werde gehabt haben |
| 2. Person Singular |
stabulatus eris
|
du wirst gehabt haben |
| 3. Person Singular |
stabulatus erit
|
er/sie/es wird gehabt haben |
| 1. Person Plural |
stabulati erimus
|
wir werden gehabt haben |
| 2. Person Plural |
stabulati eritis
|
ihr werdet gehabt haben |
| 3. Person Plural |
stabulati erunt
|
sie werden gehabt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
stabulari
stabularier
|
haben |
| Vorzeitigkeit |
stabulatus esse
|
gehabt haben |
| Nachzeitigkeit |
stabulaturum esse
|
haben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
stabulare
|
habe; hab! |
| 2. Person Plural |
stabulamini
|
habt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
stabulator
|
| 3. Person Singular |
stabulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
stabulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
stabulari
stabularier
|
das Haben |
| Genitiv |
stabulandi
|
des Habens |
| Dativ |
stabulando
|
dem Haben |
| Akkusativ |
stabulandum
|
das Haben |
| Ablativ |
stabulando
|
durch das Haben |
| Vokativ |
stabulande
|
Haben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulandus
|
stabulanda
|
stabulandum
|
| Genitiv |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulandi
|
| Dativ |
stabulando
|
stabulandae
|
stabulando
|
| Akkusativ |
stabulandum
|
stabulandam
|
stabulandum
|
| Ablativ |
stabulando
|
stabulanda
|
stabulando
|
| Vokativ |
stabulande
|
stabulanda
|
stabulandum
|
Plural
| Nominativ |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulanda
|
| Genitiv |
stabulandorum
|
stabulandarum
|
stabulandorum
|
| Dativ |
stabulandis
|
stabulandis
|
stabulandis
|
| Akkusativ |
stabulandos
|
stabulandas
|
stabulanda
|
| Ablativ |
stabulandis
|
stabulandis
|
stabulandis
|
| Vokativ |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulans
|
stabulans
|
stabulans
|
| Genitiv |
stabulantis
|
stabulantis
|
stabulantis
|
| Dativ |
stabulanti
|
stabulanti
|
stabulanti
|
| Akkusativ |
stabulantem
|
stabulantem
|
stabulans
|
| Ablativ |
stabulanti
stabulante
|
stabulanti
stabulante
|
stabulanti
stabulante
|
| Vokativ |
stabulans
|
stabulans
|
stabulans
|
Plural
| Nominativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
| Genitiv |
stabulantium
stabulantum
|
stabulantium
stabulantum
|
stabulantium
stabulantum
|
| Dativ |
stabulantibus
|
stabulantibus
|
stabulantibus
|
| Akkusativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
| Ablativ |
stabulantibus
|
stabulantibus
|
stabulantibus
|
| Vokativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulatus
|
stabulata
|
stabulatum
|
| Genitiv |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulati
|
| Dativ |
stabulato
|
stabulatae
|
stabulato
|
| Akkusativ |
stabulatum
|
stabulatam
|
stabulatum
|
| Ablativ |
stabulato
|
stabulata
|
stabulato
|
| Vokativ |
stabulate
|
stabulata
|
stabulatum
|
Plural
| Nominativ |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulata
|
| Genitiv |
stabulatorum
|
stabulatarum
|
stabulatorum
|
| Dativ |
stabulatis
|
stabulatis
|
stabulatis
|
| Akkusativ |
stabulatos
|
stabulatas
|
stabulata
|
| Ablativ |
stabulatis
|
stabulatis
|
stabulatis
|
| Vokativ |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulaturus
|
stabulatura
|
stabulaturum
|
| Genitiv |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulaturi
|
| Dativ |
stabulaturo
|
stabulaturae
|
stabulaturo
|
| Akkusativ |
stabulaturum
|
stabulaturam
|
stabulaturum
|
| Ablativ |
stabulaturo
|
stabulatura
|
stabulaturo
|
| Vokativ |
stabulature
|
stabulatura
|
stabulaturum
|
Plural
| Nominativ |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulatura
|
| Genitiv |
stabulaturorum
|
stabulaturarum
|
stabulaturorum
|
| Dativ |
stabulaturis
|
stabulaturis
|
stabulaturis
|
| Akkusativ |
stabulaturos
|
stabulaturas
|
stabulatura
|
| Ablativ |
stabulaturis
|
stabulaturis
|
stabulaturis
|
| Vokativ |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
stabulatum
|
stabulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulor
|
|
| 2. Person Singular |
stabularis
stabulare
|
|
| 3. Person Singular |
stabulatur
|
|
| 1. Person Plural |
stabulamur
|
|
| 2. Person Plural |
stabulamini
|
|
| 3. Person Plural |
stabulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabuler
|
|
| 2. Person Singular |
stabuleris
stabulere
|
|
| 3. Person Singular |
stabuletur
|
|
| 1. Person Plural |
stabulemur
|
|
| 2. Person Plural |
stabulemini
|
|
| 3. Person Plural |
stabulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulabar
|
|
| 2. Person Singular |
stabulabaris
stabulabare
|
|
| 3. Person Singular |
stabulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
stabulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
stabulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
stabulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabularer
|
|
| 2. Person Singular |
stabulareris
stabularere
|
|
| 3. Person Singular |
stabularetur
|
|
| 1. Person Plural |
stabularemur
|
|
| 2. Person Plural |
stabularemini
|
|
| 3. Person Plural |
stabularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulabor
|
|
| 2. Person Singular |
stabulaberis
stabulabere
|
|
| 3. Person Singular |
stabulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
stabulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
stabulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
stabulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
stabulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
stabulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
stabulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
stabulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
stabulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
stabulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
stabulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
stabulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
stabulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
stabulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
stabulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
stabulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
stabulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
stabulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
stabulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
stabulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
stabulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
stabulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
stabulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
stabulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
stabulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
stabulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
stabulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
stabulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
stabulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
stabulari
stabularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
stabulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
stabulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
stabulare
|
! |
| 2. Person Plural |
stabulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
stabulator
|
| 3. Person Singular |
stabulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
stabulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
stabulari
stabularier
|
|
| Genitiv |
stabulandi
|
|
| Dativ |
stabulando
|
|
| Akkusativ |
stabulandum
|
|
| Ablativ |
stabulando
|
|
| Vokativ |
stabulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulandus
|
stabulanda
|
stabulandum
|
| Genitiv |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulandi
|
| Dativ |
stabulando
|
stabulandae
|
stabulando
|
| Akkusativ |
stabulandum
|
stabulandam
|
stabulandum
|
| Ablativ |
stabulando
|
stabulanda
|
stabulando
|
| Vokativ |
stabulande
|
stabulanda
|
stabulandum
|
Plural
| Nominativ |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulanda
|
| Genitiv |
stabulandorum
|
stabulandarum
|
stabulandorum
|
| Dativ |
stabulandis
|
stabulandis
|
stabulandis
|
| Akkusativ |
stabulandos
|
stabulandas
|
stabulanda
|
| Ablativ |
stabulandis
|
stabulandis
|
stabulandis
|
| Vokativ |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulans
|
stabulans
|
stabulans
|
| Genitiv |
stabulantis
|
stabulantis
|
stabulantis
|
| Dativ |
stabulanti
|
stabulanti
|
stabulanti
|
| Akkusativ |
stabulantem
|
stabulantem
|
stabulans
|
| Ablativ |
stabulanti
stabulante
|
stabulanti
stabulante
|
stabulanti
stabulante
|
| Vokativ |
stabulans
|
stabulans
|
stabulans
|
Plural
| Nominativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
| Genitiv |
stabulantium
stabulantum
|
stabulantium
stabulantum
|
stabulantium
stabulantum
|
| Dativ |
stabulantibus
|
stabulantibus
|
stabulantibus
|
| Akkusativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
| Ablativ |
stabulantibus
|
stabulantibus
|
stabulantibus
|
| Vokativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulatus
|
stabulata
|
stabulatum
|
| Genitiv |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulati
|
| Dativ |
stabulato
|
stabulatae
|
stabulato
|
| Akkusativ |
stabulatum
|
stabulatam
|
stabulatum
|
| Ablativ |
stabulato
|
stabulata
|
stabulato
|
| Vokativ |
stabulate
|
stabulata
|
stabulatum
|
Plural
| Nominativ |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulata
|
| Genitiv |
stabulatorum
|
stabulatarum
|
stabulatorum
|
| Dativ |
stabulatis
|
stabulatis
|
stabulatis
|
| Akkusativ |
stabulatos
|
stabulatas
|
stabulata
|
| Ablativ |
stabulatis
|
stabulatis
|
stabulatis
|
| Vokativ |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulaturus
|
stabulatura
|
stabulaturum
|
| Genitiv |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulaturi
|
| Dativ |
stabulaturo
|
stabulaturae
|
stabulaturo
|
| Akkusativ |
stabulaturum
|
stabulaturam
|
stabulaturum
|
| Ablativ |
stabulaturo
|
stabulatura
|
stabulaturo
|
| Vokativ |
stabulature
|
stabulatura
|
stabulaturum
|
Plural
| Nominativ |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulatura
|
| Genitiv |
stabulaturorum
|
stabulaturarum
|
stabulaturorum
|
| Dativ |
stabulaturis
|
stabulaturis
|
stabulaturis
|
| Akkusativ |
stabulaturos
|
stabulaturas
|
stabulatura
|
| Ablativ |
stabulaturis
|
stabulaturis
|
stabulaturis
|
| Vokativ |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
stabulatum
|
stabulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulor
|
ich stalle |
| 2. Person Singular |
stabularis
stabulare
|
du stallst |
| 3. Person Singular |
stabulatur
|
er/sie/es stallt |
| 1. Person Plural |
stabulamur
|
wir stallen |
| 2. Person Plural |
stabulamini
|
ihr stallt |
| 3. Person Plural |
stabulantur
|
sie stallen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabuler
|
ich stalle |
| 2. Person Singular |
stabuleris
stabulere
|
du stallest |
| 3. Person Singular |
stabuletur
|
er/sie/es stalle |
| 1. Person Plural |
stabulemur
|
wir stallen |
| 2. Person Plural |
stabulemini
|
ihr stallet |
| 3. Person Plural |
stabulentur
|
sie stallen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulabar
|
ich stallte |
| 2. Person Singular |
stabulabaris
stabulabare
|
du stalltest |
| 3. Person Singular |
stabulabatur
|
er/sie/es stallte |
| 1. Person Plural |
stabulabamur
|
wir stallten |
| 2. Person Plural |
stabulabamini
|
ihr stalltet |
| 3. Person Plural |
stabulabantur
|
sie stallten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabularer
|
ich stallte |
| 2. Person Singular |
stabulareris
stabularere
|
du stalltest |
| 3. Person Singular |
stabularetur
|
er/sie/es stallte |
| 1. Person Plural |
stabularemur
|
wir stallten |
| 2. Person Plural |
stabularemini
|
ihr stalltet |
| 3. Person Plural |
stabularentur
|
sie stallten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulabor
|
ich werde stallen |
| 2. Person Singular |
stabulaberis
stabulabere
|
du wirst stallen |
| 3. Person Singular |
stabulabitur
|
er/sie/es wird stallen |
| 1. Person Plural |
stabulabimur
|
wir werden stallen |
| 2. Person Plural |
stabulabimini
|
ihr werdet stallen |
| 3. Person Plural |
stabulabuntur
|
sie werden stallen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus sum
|
ich habe gestallt |
| 2. Person Singular |
stabulatus es
|
du hast gestallt |
| 3. Person Singular |
stabulatus est
|
er/sie/es hat gestallt |
| 1. Person Plural |
stabulati sumus
|
wir haben gestallt |
| 2. Person Plural |
stabulati estis
|
ihr habt gestallt |
| 3. Person Plural |
stabulati sunt
|
sie haben gestallt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus sim
|
ich habe gestallt |
| 2. Person Singular |
stabulatus sis
|
du habest gestallt |
| 3. Person Singular |
stabulatus sit
|
er/sie/es habe gestallt |
| 1. Person Plural |
stabulati simus
|
wir haben gestallt |
| 2. Person Plural |
stabulati sitis
|
ihr habet gestallt |
| 3. Person Plural |
stabulati sint
|
sie haben gestallt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus eram
|
ich hatte gestallt |
| 2. Person Singular |
stabulatus eras
|
du hattest gestallt |
| 3. Person Singular |
stabulatus erat
|
er/sie/es hatte gestallt |
| 1. Person Plural |
stabulati eramus
|
wir hatten gestallt |
| 2. Person Plural |
stabulati eratis
|
ihr hattet gestallt |
| 3. Person Plural |
stabulati erant
|
sie hatten gestallt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus essem
|
ich hätte gestallt |
| 2. Person Singular |
stabulatus esses
|
du hättest gestallt |
| 3. Person Singular |
stabulatus esset
|
er/sie/es hätte gestallt |
| 1. Person Plural |
stabulati essemus
|
wir hätten gestallt |
| 2. Person Plural |
stabulati essetis
|
ihr hättet gestallt |
| 3. Person Plural |
stabulati essent
|
sie hätten gestallt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
stabulatus ero
|
ich werde gestallt haben |
| 2. Person Singular |
stabulatus eris
|
du wirst gestallt haben |
| 3. Person Singular |
stabulatus erit
|
er/sie/es wird gestallt haben |
| 1. Person Plural |
stabulati erimus
|
wir werden gestallt haben |
| 2. Person Plural |
stabulati eritis
|
ihr werdet gestallt haben |
| 3. Person Plural |
stabulati erunt
|
sie werden gestallt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
stabulari
stabularier
|
stallen |
| Vorzeitigkeit |
stabulatus esse
|
gestallt haben |
| Nachzeitigkeit |
stabulaturum esse
|
stallen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
stabulare
|
stalle; stall! |
| 2. Person Plural |
stabulamini
|
stallt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
stabulator
|
| 3. Person Singular |
stabulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
stabulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
stabulari
stabularier
|
das Stallen |
| Genitiv |
stabulandi
|
des Stallens |
| Dativ |
stabulando
|
dem Stallen |
| Akkusativ |
stabulandum
|
das Stallen |
| Ablativ |
stabulando
|
durch das Stallen |
| Vokativ |
stabulande
|
Stallen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulandus
|
stabulanda
|
stabulandum
|
| Genitiv |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulandi
|
| Dativ |
stabulando
|
stabulandae
|
stabulando
|
| Akkusativ |
stabulandum
|
stabulandam
|
stabulandum
|
| Ablativ |
stabulando
|
stabulanda
|
stabulando
|
| Vokativ |
stabulande
|
stabulanda
|
stabulandum
|
Plural
| Nominativ |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulanda
|
| Genitiv |
stabulandorum
|
stabulandarum
|
stabulandorum
|
| Dativ |
stabulandis
|
stabulandis
|
stabulandis
|
| Akkusativ |
stabulandos
|
stabulandas
|
stabulanda
|
| Ablativ |
stabulandis
|
stabulandis
|
stabulandis
|
| Vokativ |
stabulandi
|
stabulandae
|
stabulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulans
|
stabulans
|
stabulans
|
| Genitiv |
stabulantis
|
stabulantis
|
stabulantis
|
| Dativ |
stabulanti
|
stabulanti
|
stabulanti
|
| Akkusativ |
stabulantem
|
stabulantem
|
stabulans
|
| Ablativ |
stabulanti
stabulante
|
stabulanti
stabulante
|
stabulanti
stabulante
|
| Vokativ |
stabulans
|
stabulans
|
stabulans
|
Plural
| Nominativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
| Genitiv |
stabulantium
stabulantum
|
stabulantium
stabulantum
|
stabulantium
stabulantum
|
| Dativ |
stabulantibus
|
stabulantibus
|
stabulantibus
|
| Akkusativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
| Ablativ |
stabulantibus
|
stabulantibus
|
stabulantibus
|
| Vokativ |
stabulantes
|
stabulantes
|
stabulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulatus
|
stabulata
|
stabulatum
|
| Genitiv |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulati
|
| Dativ |
stabulato
|
stabulatae
|
stabulato
|
| Akkusativ |
stabulatum
|
stabulatam
|
stabulatum
|
| Ablativ |
stabulato
|
stabulata
|
stabulato
|
| Vokativ |
stabulate
|
stabulata
|
stabulatum
|
Plural
| Nominativ |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulata
|
| Genitiv |
stabulatorum
|
stabulatarum
|
stabulatorum
|
| Dativ |
stabulatis
|
stabulatis
|
stabulatis
|
| Akkusativ |
stabulatos
|
stabulatas
|
stabulata
|
| Ablativ |
stabulatis
|
stabulatis
|
stabulatis
|
| Vokativ |
stabulati
|
stabulatae
|
stabulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
stabulaturus
|
stabulatura
|
stabulaturum
|
| Genitiv |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulaturi
|
| Dativ |
stabulaturo
|
stabulaturae
|
stabulaturo
|
| Akkusativ |
stabulaturum
|
stabulaturam
|
stabulaturum
|
| Ablativ |
stabulaturo
|
stabulatura
|
stabulaturo
|
| Vokativ |
stabulature
|
stabulatura
|
stabulaturum
|
Plural
| Nominativ |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulatura
|
| Genitiv |
stabulaturorum
|
stabulaturarum
|
stabulaturorum
|
| Dativ |
stabulaturis
|
stabulaturis
|
stabulaturis
|
| Akkusativ |
stabulaturos
|
stabulaturas
|
stabulatura
|
| Ablativ |
stabulaturis
|
stabulaturis
|
stabulaturis
|
| Vokativ |
stabulaturi
|
stabulaturae
|
stabulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
stabulatum
|
stabulatu
|