Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrho
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhas
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhat
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhamus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhatis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhor
|
|
| 2. Person Singular |
subarrharis subarrhare
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhatur
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhamur
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhamini
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhem
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhes
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhet
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhemus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhetis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrher
|
|
| 2. Person Singular |
subarrheris subarrhere
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhetur
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhemur
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhemini
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabam
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhabas
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhabat
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhabamus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhabatis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabar
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhabaris subarrhabare
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhabatur
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhabamur
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhabamini
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrharem
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhares
|
|
| 3. Person Singular |
subarrharet
|
|
| 1. Person Plural |
subarrharemus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrharetis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrharent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrharer
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhareris subarrharere
|
|
| 3. Person Singular |
subarrharetur
|
|
| 1. Person Plural |
subarrharemur
|
|
| 2. Person Plural |
subarrharemini
|
|
| 3. Person Plural |
subarrharentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabo
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhabis
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhabit
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhabimus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhabitis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabor
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhaberis subarrhabere
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhabitur
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhabimur
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhabimini
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavi
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhavisti
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhavit
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhavimus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhavistis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhaverunt subarrhavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhatus es
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhatus est
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhati estis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhaverim
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhati simus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhaveram
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhaveras
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhaverat
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavissem
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhavisses
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhavisset
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavero
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
subarrhatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
subarrhatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
subarrhati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
subarrhati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
subarrhati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subarrhare
|
|
| Vorzeitigkeit |
subarrhavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subarrhaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subarrhari subarrharier
|
|
| Vorzeitigkeit |
subarrhatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subarrhatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subarrha
|
! |
| 2. Person Plural |
subarrhate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subarrhato
|
| 3. Person Singular |
subarrhato
|
| 2. Person Plural |
subarrhatote
|
| 3. Person Plural |
subarrhanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subarrhare
|
|
| Genitiv |
subarrhandi
|
|
| Dativ |
subarrhando
|
|
| Akkusativ |
subarrhandum
|
|
| Ablativ |
subarrhando
|
|
| Vokativ |
subarrhande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhandus
|
subarrhanda
|
subarrhandum
|
| Genitiv |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhandi
|
| Dativ |
subarrhando
|
subarrhandae
|
subarrhando
|
| Akkusativ |
subarrhandum
|
subarrhandam
|
subarrhandum
|
| Ablativ |
subarrhando
|
subarrhanda
|
subarrhando
|
| Vokativ |
subarrhande
|
subarrhanda
|
subarrhandum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhanda
|
| Genitiv |
subarrhandorum
|
subarrhandarum
|
subarrhandorum
|
| Dativ |
subarrhandis
|
subarrhandis
|
subarrhandis
|
| Akkusativ |
subarrhandos
|
subarrhandas
|
subarrhanda
|
| Ablativ |
subarrhandis
|
subarrhandis
|
subarrhandis
|
| Vokativ |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhans
|
subarrhans
|
subarrhans
|
| Genitiv |
subarrhantis
|
subarrhantis
|
subarrhantis
|
| Dativ |
subarrhanti
|
subarrhanti
|
subarrhanti
|
| Akkusativ |
subarrhantem
|
subarrhantem
|
subarrhans
|
| Ablativ |
subarrhanti subarrhante
|
subarrhanti subarrhante
|
subarrhanti subarrhante
|
| Vokativ |
subarrhans
|
subarrhans
|
subarrhans
|
Plural
| Nominativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
| Genitiv |
subarrhantium subarrhantum
|
subarrhantium subarrhantum
|
subarrhantium subarrhantum
|
| Dativ |
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
| Akkusativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
| Ablativ |
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
| Vokativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhatus
|
subarrhata
|
subarrhatum
|
| Genitiv |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhati
|
| Dativ |
subarrhato
|
subarrhatae
|
subarrhato
|
| Akkusativ |
subarrhatum
|
subarrhatam
|
subarrhatum
|
| Ablativ |
subarrhato
|
subarrhata
|
subarrhato
|
| Vokativ |
subarrhate
|
subarrhata
|
subarrhatum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhata
|
| Genitiv |
subarrhatorum
|
subarrhatarum
|
subarrhatorum
|
| Dativ |
subarrhatis
|
subarrhatis
|
subarrhatis
|
| Akkusativ |
subarrhatos
|
subarrhatas
|
subarrhata
|
| Ablativ |
subarrhatis
|
subarrhatis
|
subarrhatis
|
| Vokativ |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhaturus
|
subarrhatura
|
subarrhaturum
|
| Genitiv |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhaturi
|
| Dativ |
subarrhaturo
|
subarrhaturae
|
subarrhaturo
|
| Akkusativ |
subarrhaturum
|
subarrhaturam
|
subarrhaturum
|
| Ablativ |
subarrhaturo
|
subarrhatura
|
subarrhaturo
|
| Vokativ |
subarrhature
|
subarrhatura
|
subarrhaturum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhatura
|
| Genitiv |
subarrhaturorum
|
subarrhaturarum
|
subarrhaturorum
|
| Dativ |
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
| Akkusativ |
subarrhaturos
|
subarrhaturas
|
subarrhatura
|
| Ablativ |
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
| Vokativ |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subarrhatum
|
subarrhatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrho
|
ich verlobe |
| 2. Person Singular |
subarrhas
|
du verlobst |
| 3. Person Singular |
subarrhat
|
er/sie/es verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrhamus
|
wir verloben |
| 2. Person Plural |
subarrhatis
|
ihr verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrhant
|
sie verloben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhor
|
ich werde verlobt |
| 2. Person Singular |
subarrharis subarrhare
|
du wirst verlobt |
| 3. Person Singular |
subarrhatur
|
er/sie/es wird verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrhamur
|
wir werden verlobt |
| 2. Person Plural |
subarrhamini
|
ihr werdet verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrhantur
|
sie werden verlobt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhem
|
ich verlobe |
| 2. Person Singular |
subarrhes
|
du verlobest |
| 3. Person Singular |
subarrhet
|
er/sie/es verlobe |
| 1. Person Plural |
subarrhemus
|
wir verloben |
| 2. Person Plural |
subarrhetis
|
ihr verlobet |
| 3. Person Plural |
subarrhent
|
sie verloben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrher
|
ich werde verlobt |
| 2. Person Singular |
subarrheris subarrhere
|
du werdest verlobt |
| 3. Person Singular |
subarrhetur
|
er/sie/es werde verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrhemur
|
wir werden verlobt |
| 2. Person Plural |
subarrhemini
|
ihr werdet verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrhentur
|
sie werden verlobt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabam
|
ich verlobte |
| 2. Person Singular |
subarrhabas
|
du verlobtest |
| 3. Person Singular |
subarrhabat
|
er/sie/es verlobte |
| 1. Person Plural |
subarrhabamus
|
wir verlobten |
| 2. Person Plural |
subarrhabatis
|
ihr verlobtet |
| 3. Person Plural |
subarrhabant
|
sie verlobten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabar
|
ich wurde verlobt |
| 2. Person Singular |
subarrhabaris subarrhabare
|
du wurdest verlobt |
| 3. Person Singular |
subarrhabatur
|
er/sie/es wurde verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrhabamur
|
wir wurden verlobt |
| 2. Person Plural |
subarrhabamini
|
ihr wurdet verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrhabantur
|
sie wurden verlobt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrharem
|
ich verlobte |
| 2. Person Singular |
subarrhares
|
du verlobtest |
| 3. Person Singular |
subarrharet
|
er/sie/es verlobte |
| 1. Person Plural |
subarrharemus
|
wir verlobten |
| 2. Person Plural |
subarrharetis
|
ihr verlobtet |
| 3. Person Plural |
subarrharent
|
sie verlobten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrharer
|
ich würde verlobt |
| 2. Person Singular |
subarrhareris subarrharere
|
du würdest verlobt |
| 3. Person Singular |
subarrharetur
|
er/sie/es würde verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrharemur
|
wir würden verlobt |
| 2. Person Plural |
subarrharemini
|
ihr würdet verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrharentur
|
sie würden verlobt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabo
|
ich werde verloben |
| 2. Person Singular |
subarrhabis
|
du wirst verloben |
| 3. Person Singular |
subarrhabit
|
er/sie/es wird verloben |
| 1. Person Plural |
subarrhabimus
|
wir werden verloben |
| 2. Person Plural |
subarrhabitis
|
ihr werdet verloben |
| 3. Person Plural |
subarrhabunt
|
sie werden verloben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabor
|
ich werde verlobt werden |
| 2. Person Singular |
subarrhaberis subarrhabere
|
du wirst verlobt werden |
| 3. Person Singular |
subarrhabitur
|
er/sie/es wird verlobt werden |
| 1. Person Plural |
subarrhabimur
|
wir werden verlobt werden |
| 2. Person Plural |
subarrhabimini
|
ihr werdet verlobt werden |
| 3. Person Plural |
subarrhabuntur
|
sie werden verlobt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavi
|
ich habe verlobt |
| 2. Person Singular |
subarrhavisti
|
du hast verlobt |
| 3. Person Singular |
subarrhavit
|
er/sie/es hat verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrhavimus
|
wir haben verlobt |
| 2. Person Plural |
subarrhavistis
|
ihr habt verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrhaverunt subarrhavere
|
sie haben verlobt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus sum
|
ich bin verlobt worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus es
|
du bist verlobt worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus est
|
er/sie/es ist verlobt worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati sumus
|
wir sind verlobt worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati estis
|
ihr seid verlobt worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati sunt
|
sie sind verlobt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhaverim
|
ich habe verlobt |
| 2. Person Singular |
subarrhaveris
|
du habest verlobt |
| 3. Person Singular |
subarrhaverit
|
er/sie/es habe verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrhaverimus
|
wir haben verlobt |
| 2. Person Plural |
subarrhaveritis
|
ihr habet verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrhaverint
|
sie haben verlobt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus sim
|
ich sei verlobt worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus sis
|
du seiest verlobt worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus sit
|
er/sie/es sei verlobt worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati simus
|
wir seien verlobt worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati sitis
|
ihr seiet verlobt worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati sint
|
sie seien verlobt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhaveram
|
ich hatte verlobt |
| 2. Person Singular |
subarrhaveras
|
du hattest verlobt |
| 3. Person Singular |
subarrhaverat
|
er/sie/es hatte verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrhaveramus
|
wir hatten verlobt |
| 2. Person Plural |
subarrhaveratis
|
ihr hattet verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrhaverant
|
sie hatten verlobt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus eram
|
ich war verlobt worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus eras
|
du warst verlobt worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus erat
|
er/sie/es war verlobt worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati eramus
|
wir waren verlobt worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati eratis
|
ihr wart verlobt worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati erant
|
sie waren verlobt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavissem
|
ich hätte verlobt |
| 2. Person Singular |
subarrhavisses
|
du hättest verlobt |
| 3. Person Singular |
subarrhavisset
|
er/sie/es hätte verlobt |
| 1. Person Plural |
subarrhavissemus
|
wir hätten verlobt |
| 2. Person Plural |
subarrhavissetis
|
ihr hättet verlobt |
| 3. Person Plural |
subarrhavissent
|
sie hätten verlobt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus essem
|
ich wäre verlobt worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus esses
|
du wärest verlobt worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus esset
|
er/sie/es wäre verlobt worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati essemus
|
wir wären verlobt worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati essetis
|
ihr wäret verlobt worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati essent
|
sie wären verlobt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavero
|
ich werde verlobt haben |
| 2. Person Singular |
subarrhaveris
|
du wirst verlobt haben |
| 3. Person Singular |
subarrhaverit
|
er/sie/es wird verlobt haben |
| 1. Person Plural |
subarrhaverimus
|
wir werden verlobt haben |
| 2. Person Plural |
subarrhaveritis
|
ihr werdet verlobt haben |
| 3. Person Plural |
subarrhaverint
|
sie werden verlobt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus ero
|
ich werde verlobt worden sein |
| 2. Person Singular |
subarrhatus eris
|
du wirst verlobt worden sein |
| 3. Person Singular |
subarrhatus erit
|
er/sie/es wird verlobt worden sein |
| 1. Person Plural |
subarrhati erimus
|
wir werden verlobt worden sein |
| 2. Person Plural |
subarrhati eritis
|
ihr werdet verlobt worden sein |
| 3. Person Plural |
subarrhati erunt
|
sie werden verlobt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subarrhare
|
verloben |
| Vorzeitigkeit |
subarrhavisse
|
verlobt haben |
| Nachzeitigkeit |
subarrhaturum esse
|
verloben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subarrhari subarrharier
|
verlobt werden |
| Vorzeitigkeit |
subarrhatum esse
|
verlobt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
subarrhatum iri
|
künftig verlobt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subarrha
|
verlobe; verlob! |
| 2. Person Plural |
subarrhate
|
verlobt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subarrhato
|
| 3. Person Singular |
subarrhato
|
| 2. Person Plural |
subarrhatote
|
| 3. Person Plural |
subarrhanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subarrhare
|
das Verloben |
| Genitiv |
subarrhandi
|
des Verlobens |
| Dativ |
subarrhando
|
dem Verloben |
| Akkusativ |
subarrhandum
|
das Verloben |
| Ablativ |
subarrhando
|
durch das Verloben |
| Vokativ |
subarrhande
|
Verloben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhandus
|
subarrhanda
|
subarrhandum
|
| Genitiv |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhandi
|
| Dativ |
subarrhando
|
subarrhandae
|
subarrhando
|
| Akkusativ |
subarrhandum
|
subarrhandam
|
subarrhandum
|
| Ablativ |
subarrhando
|
subarrhanda
|
subarrhando
|
| Vokativ |
subarrhande
|
subarrhanda
|
subarrhandum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhanda
|
| Genitiv |
subarrhandorum
|
subarrhandarum
|
subarrhandorum
|
| Dativ |
subarrhandis
|
subarrhandis
|
subarrhandis
|
| Akkusativ |
subarrhandos
|
subarrhandas
|
subarrhanda
|
| Ablativ |
subarrhandis
|
subarrhandis
|
subarrhandis
|
| Vokativ |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhans
|
subarrhans
|
subarrhans
|
| Genitiv |
subarrhantis
|
subarrhantis
|
subarrhantis
|
| Dativ |
subarrhanti
|
subarrhanti
|
subarrhanti
|
| Akkusativ |
subarrhantem
|
subarrhantem
|
subarrhans
|
| Ablativ |
subarrhanti subarrhante
|
subarrhanti subarrhante
|
subarrhanti subarrhante
|
| Vokativ |
subarrhans
|
subarrhans
|
subarrhans
|
Plural
| Nominativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
| Genitiv |
subarrhantium subarrhantum
|
subarrhantium subarrhantum
|
subarrhantium subarrhantum
|
| Dativ |
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
| Akkusativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
| Ablativ |
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
| Vokativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhatus
|
subarrhata
|
subarrhatum
|
| Genitiv |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhati
|
| Dativ |
subarrhato
|
subarrhatae
|
subarrhato
|
| Akkusativ |
subarrhatum
|
subarrhatam
|
subarrhatum
|
| Ablativ |
subarrhato
|
subarrhata
|
subarrhato
|
| Vokativ |
subarrhate
|
subarrhata
|
subarrhatum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhata
|
| Genitiv |
subarrhatorum
|
subarrhatarum
|
subarrhatorum
|
| Dativ |
subarrhatis
|
subarrhatis
|
subarrhatis
|
| Akkusativ |
subarrhatos
|
subarrhatas
|
subarrhata
|
| Ablativ |
subarrhatis
|
subarrhatis
|
subarrhatis
|
| Vokativ |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhaturus
|
subarrhatura
|
subarrhaturum
|
| Genitiv |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhaturi
|
| Dativ |
subarrhaturo
|
subarrhaturae
|
subarrhaturo
|
| Akkusativ |
subarrhaturum
|
subarrhaturam
|
subarrhaturum
|
| Ablativ |
subarrhaturo
|
subarrhatura
|
subarrhaturo
|
| Vokativ |
subarrhature
|
subarrhatura
|
subarrhaturum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhatura
|
| Genitiv |
subarrhaturorum
|
subarrhaturarum
|
subarrhaturorum
|
| Dativ |
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
| Akkusativ |
subarrhaturos
|
subarrhaturas
|
subarrhatura
|
| Ablativ |
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
| Vokativ |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subarrhatum
|
subarrhatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrho
|
ich übernehme |
| 2. Person Singular |
subarrhas
|
du übernimmst |
| 3. Person Singular |
subarrhat
|
er/sie/es übernimmt |
| 1. Person Plural |
subarrhamus
|
wir übernehmen |
| 2. Person Plural |
subarrhatis
|
ihr übernehmt |
| 3. Person Plural |
subarrhant
|
sie übernehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhor
|
ich werde übernommen |
| 2. Person Singular |
subarrharis subarrhare
|
du wirst übernommen |
| 3. Person Singular |
subarrhatur
|
er/sie/es wird übernommen |
| 1. Person Plural |
subarrhamur
|
wir werden übernommen |
| 2. Person Plural |
subarrhamini
|
ihr werdet übernommen |
| 3. Person Plural |
subarrhantur
|
sie werden übernommen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhem
|
ich übernehme |
| 2. Person Singular |
subarrhes
|
du übernehmest |
| 3. Person Singular |
subarrhet
|
er/sie/es übernehme |
| 1. Person Plural |
subarrhemus
|
wir übernehmen |
| 2. Person Plural |
subarrhetis
|
ihr übernehmet |
| 3. Person Plural |
subarrhent
|
sie übernehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrher
|
ich werde übernommen |
| 2. Person Singular |
subarrheris subarrhere
|
du werdest übernommen |
| 3. Person Singular |
subarrhetur
|
er/sie/es werde übernommen |
| 1. Person Plural |
subarrhemur
|
wir werden übernommen |
| 2. Person Plural |
subarrhemini
|
ihr werdet übernommen |
| 3. Person Plural |
subarrhentur
|
sie werden übernommen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabam
|
ich übernahm |
| 2. Person Singular |
subarrhabas
|
du übernahmst |
| 3. Person Singular |
subarrhabat
|
er/sie/es übernahm |
| 1. Person Plural |
subarrhabamus
|
wir übernahmen |
| 2. Person Plural |
subarrhabatis
|
ihr übernahmt |
| 3. Person Plural |
subarrhabant
|
sie übernahmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabar
|
ich wurde übernommen |
| 2. Person Singular |
subarrhabaris subarrhabare
|
du wurdest übernommen |
| 3. Person Singular |
subarrhabatur
|
er/sie/es wurde übernommen |
| 1. Person Plural |
subarrhabamur
|
wir wurden übernommen |
| 2. Person Plural |
subarrhabamini
|
ihr wurdet übernommen |
| 3. Person Plural |
subarrhabantur
|
sie wurden übernommen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrharem
|
ich übernähme |
| 2. Person Singular |
subarrhares
|
du übernähmest |
| 3. Person Singular |
subarrharet
|
er/sie/es übernähme |
| 1. Person Plural |
subarrharemus
|
wir übernähmen |
| 2. Person Plural |
subarrharetis
|
ihr übernähmet |
| 3. Person Plural |
subarrharent
|
sie übernähmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrharer
|
ich würde übernommen |
| 2. Person Singular |
subarrhareris subarrharere
|
du würdest übernommen |
| 3. Person Singular |
subarrharetur
|
er/sie/es würde übernommen |
| 1. Person Plural |
subarrharemur
|
wir würden übernommen |
| 2. Person Plural |
subarrharemini
|
ihr würdet übernommen |
| 3. Person Plural |
subarrharentur
|
sie würden übernommen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabo
|
ich werde übernehmen |
| 2. Person Singular |
subarrhabis
|
du wirst übernehmen |
| 3. Person Singular |
subarrhabit
|
er/sie/es wird übernehmen |
| 1. Person Plural |
subarrhabimus
|
wir werden übernehmen |
| 2. Person Plural |
subarrhabitis
|
ihr werdet übernehmen |
| 3. Person Plural |
subarrhabunt
|
sie werden übernehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabor
|
ich werde übernommen werden |
| 2. Person Singular |
subarrhaberis subarrhabere
|
du wirst übernommen werden |
| 3. Person Singular |
subarrhabitur
|
er/sie/es wird übernommen werden |
| 1. Person Plural |
subarrhabimur
|
wir werden übernommen werden |
| 2. Person Plural |
subarrhabimini
|
ihr werdet übernommen werden |
| 3. Person Plural |
subarrhabuntur
|
sie werden übernommen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavi
|
ich habe übernommen |
| 2. Person Singular |
subarrhavisti
|
du hast übernommen |
| 3. Person Singular |
subarrhavit
|
er/sie/es hat übernommen |
| 1. Person Plural |
subarrhavimus
|
wir haben übernommen |
| 2. Person Plural |
subarrhavistis
|
ihr habt übernommen |
| 3. Person Plural |
subarrhaverunt subarrhavere
|
sie haben übernommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus sum
|
ich bin übernommen worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus es
|
du bist übernommen worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus est
|
er/sie/es ist übernommen worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati sumus
|
wir sind übernommen worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati estis
|
ihr seid übernommen worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati sunt
|
sie sind übernommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhaverim
|
ich habe übernommen |
| 2. Person Singular |
subarrhaveris
|
du habest übernommen |
| 3. Person Singular |
subarrhaverit
|
er/sie/es habe übernommen |
| 1. Person Plural |
subarrhaverimus
|
wir haben übernommen |
| 2. Person Plural |
subarrhaveritis
|
ihr habet übernommen |
| 3. Person Plural |
subarrhaverint
|
sie haben übernommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus sim
|
ich sei übernommen worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus sis
|
du seiest übernommen worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus sit
|
er/sie/es sei übernommen worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati simus
|
wir seien übernommen worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati sitis
|
ihr seiet übernommen worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati sint
|
sie seien übernommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhaveram
|
ich hatte übernommen |
| 2. Person Singular |
subarrhaveras
|
du hattest übernommen |
| 3. Person Singular |
subarrhaverat
|
er/sie/es hatte übernommen |
| 1. Person Plural |
subarrhaveramus
|
wir hatten übernommen |
| 2. Person Plural |
subarrhaveratis
|
ihr hattet übernommen |
| 3. Person Plural |
subarrhaverant
|
sie hatten übernommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus eram
|
ich war übernommen worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus eras
|
du warst übernommen worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus erat
|
er/sie/es war übernommen worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati eramus
|
wir waren übernommen worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati eratis
|
ihr wart übernommen worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati erant
|
sie waren übernommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavissem
|
ich hätte übernommen |
| 2. Person Singular |
subarrhavisses
|
du hättest übernommen |
| 3. Person Singular |
subarrhavisset
|
er/sie/es hätte übernommen |
| 1. Person Plural |
subarrhavissemus
|
wir hätten übernommen |
| 2. Person Plural |
subarrhavissetis
|
ihr hättet übernommen |
| 3. Person Plural |
subarrhavissent
|
sie hätten übernommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus essem
|
ich wäre übernommen worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus esses
|
du wärest übernommen worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus esset
|
er/sie/es wäre übernommen worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati essemus
|
wir wären übernommen worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati essetis
|
ihr wäret übernommen worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati essent
|
sie wären übernommen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavero
|
ich werde übernommen haben |
| 2. Person Singular |
subarrhaveris
|
du wirst übernommen haben |
| 3. Person Singular |
subarrhaverit
|
er/sie/es wird übernommen haben |
| 1. Person Plural |
subarrhaverimus
|
wir werden übernommen haben |
| 2. Person Plural |
subarrhaveritis
|
ihr werdet übernommen haben |
| 3. Person Plural |
subarrhaverint
|
sie werden übernommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus ero
|
ich werde übernommen worden sein |
| 2. Person Singular |
subarrhatus eris
|
du wirst übernommen worden sein |
| 3. Person Singular |
subarrhatus erit
|
er/sie/es wird übernommen worden sein |
| 1. Person Plural |
subarrhati erimus
|
wir werden übernommen worden sein |
| 2. Person Plural |
subarrhati eritis
|
ihr werdet übernommen worden sein |
| 3. Person Plural |
subarrhati erunt
|
sie werden übernommen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subarrhare
|
übernehmen |
| Vorzeitigkeit |
subarrhavisse
|
übernommen haben |
| Nachzeitigkeit |
subarrhaturum esse
|
übernehmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subarrhari subarrharier
|
übernommen werden |
| Vorzeitigkeit |
subarrhatum esse
|
übernommen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
subarrhatum iri
|
künftig übernommen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subarrha
|
übernimm! |
| 2. Person Plural |
subarrhate
|
übernehmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subarrhato
|
| 3. Person Singular |
subarrhato
|
| 2. Person Plural |
subarrhatote
|
| 3. Person Plural |
subarrhanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subarrhare
|
das Übernehmen |
| Genitiv |
subarrhandi
|
des Übernehmens |
| Dativ |
subarrhando
|
dem Übernehmen |
| Akkusativ |
subarrhandum
|
das Übernehmen |
| Ablativ |
subarrhando
|
durch das Übernehmen |
| Vokativ |
subarrhande
|
Übernehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhandus
|
subarrhanda
|
subarrhandum
|
| Genitiv |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhandi
|
| Dativ |
subarrhando
|
subarrhandae
|
subarrhando
|
| Akkusativ |
subarrhandum
|
subarrhandam
|
subarrhandum
|
| Ablativ |
subarrhando
|
subarrhanda
|
subarrhando
|
| Vokativ |
subarrhande
|
subarrhanda
|
subarrhandum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhanda
|
| Genitiv |
subarrhandorum
|
subarrhandarum
|
subarrhandorum
|
| Dativ |
subarrhandis
|
subarrhandis
|
subarrhandis
|
| Akkusativ |
subarrhandos
|
subarrhandas
|
subarrhanda
|
| Ablativ |
subarrhandis
|
subarrhandis
|
subarrhandis
|
| Vokativ |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhans
|
subarrhans
|
subarrhans
|
| Genitiv |
subarrhantis
|
subarrhantis
|
subarrhantis
|
| Dativ |
subarrhanti
|
subarrhanti
|
subarrhanti
|
| Akkusativ |
subarrhantem
|
subarrhantem
|
subarrhans
|
| Ablativ |
subarrhanti subarrhante
|
subarrhanti subarrhante
|
subarrhanti subarrhante
|
| Vokativ |
subarrhans
|
subarrhans
|
subarrhans
|
Plural
| Nominativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
| Genitiv |
subarrhantium subarrhantum
|
subarrhantium subarrhantum
|
subarrhantium subarrhantum
|
| Dativ |
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
| Akkusativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
| Ablativ |
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
| Vokativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhatus
|
subarrhata
|
subarrhatum
|
| Genitiv |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhati
|
| Dativ |
subarrhato
|
subarrhatae
|
subarrhato
|
| Akkusativ |
subarrhatum
|
subarrhatam
|
subarrhatum
|
| Ablativ |
subarrhato
|
subarrhata
|
subarrhato
|
| Vokativ |
subarrhate
|
subarrhata
|
subarrhatum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhata
|
| Genitiv |
subarrhatorum
|
subarrhatarum
|
subarrhatorum
|
| Dativ |
subarrhatis
|
subarrhatis
|
subarrhatis
|
| Akkusativ |
subarrhatos
|
subarrhatas
|
subarrhata
|
| Ablativ |
subarrhatis
|
subarrhatis
|
subarrhatis
|
| Vokativ |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhaturus
|
subarrhatura
|
subarrhaturum
|
| Genitiv |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhaturi
|
| Dativ |
subarrhaturo
|
subarrhaturae
|
subarrhaturo
|
| Akkusativ |
subarrhaturum
|
subarrhaturam
|
subarrhaturum
|
| Ablativ |
subarrhaturo
|
subarrhatura
|
subarrhaturo
|
| Vokativ |
subarrhature
|
subarrhatura
|
subarrhaturum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhatura
|
| Genitiv |
subarrhaturorum
|
subarrhaturarum
|
subarrhaturorum
|
| Dativ |
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
| Akkusativ |
subarrhaturos
|
subarrhaturas
|
subarrhatura
|
| Ablativ |
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
| Vokativ |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subarrhatum
|
subarrhatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrho
|
ich verpfände |
| 2. Person Singular |
subarrhas
|
du verpfändest |
| 3. Person Singular |
subarrhat
|
er/sie/es verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrhamus
|
wir verpfänden |
| 2. Person Plural |
subarrhatis
|
ihr verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhant
|
sie verpfänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhor
|
ich werde verpfändet |
| 2. Person Singular |
subarrharis subarrhare
|
du wirst verpfändet |
| 3. Person Singular |
subarrhatur
|
er/sie/es wird verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrhamur
|
wir werden verpfändet |
| 2. Person Plural |
subarrhamini
|
ihr werdet verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhantur
|
sie werden verpfändet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhem
|
ich verpfände |
| 2. Person Singular |
subarrhes
|
du verpfändest |
| 3. Person Singular |
subarrhet
|
er/sie/es verpfände |
| 1. Person Plural |
subarrhemus
|
wir verpfänden |
| 2. Person Plural |
subarrhetis
|
ihr verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhent
|
sie verpfänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrher
|
ich werde verpfändet |
| 2. Person Singular |
subarrheris subarrhere
|
du werdest verpfändet |
| 3. Person Singular |
subarrhetur
|
er/sie/es werde verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrhemur
|
wir werden verpfändet |
| 2. Person Plural |
subarrhemini
|
ihr werdet verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhentur
|
sie werden verpfändet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabam
|
ich verpfändete |
| 2. Person Singular |
subarrhabas
|
du verpfändetest |
| 3. Person Singular |
subarrhabat
|
er/sie/es verpfändete |
| 1. Person Plural |
subarrhabamus
|
wir verpfändeten |
| 2. Person Plural |
subarrhabatis
|
ihr verpfändetet |
| 3. Person Plural |
subarrhabant
|
sie verpfändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabar
|
ich wurde verpfändet |
| 2. Person Singular |
subarrhabaris subarrhabare
|
du wurdest verpfändet |
| 3. Person Singular |
subarrhabatur
|
er/sie/es wurde verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrhabamur
|
wir wurden verpfändet |
| 2. Person Plural |
subarrhabamini
|
ihr wurdet verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhabantur
|
sie wurden verpfändet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrharem
|
ich verpfändete |
| 2. Person Singular |
subarrhares
|
du verpfändetest |
| 3. Person Singular |
subarrharet
|
er/sie/es verpfändete |
| 1. Person Plural |
subarrharemus
|
wir verpfändeten |
| 2. Person Plural |
subarrharetis
|
ihr verpfändetet |
| 3. Person Plural |
subarrharent
|
sie verpfändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrharer
|
ich würde verpfändet |
| 2. Person Singular |
subarrhareris subarrharere
|
du würdest verpfändet |
| 3. Person Singular |
subarrharetur
|
er/sie/es würde verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrharemur
|
wir würden verpfändet |
| 2. Person Plural |
subarrharemini
|
ihr würdet verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrharentur
|
sie würden verpfändet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabo
|
ich werde verpfänden |
| 2. Person Singular |
subarrhabis
|
du wirst verpfänden |
| 3. Person Singular |
subarrhabit
|
er/sie/es wird verpfänden |
| 1. Person Plural |
subarrhabimus
|
wir werden verpfänden |
| 2. Person Plural |
subarrhabitis
|
ihr werdet verpfänden |
| 3. Person Plural |
subarrhabunt
|
sie werden verpfänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhabor
|
ich werde verpfändet werden |
| 2. Person Singular |
subarrhaberis subarrhabere
|
du wirst verpfändet werden |
| 3. Person Singular |
subarrhabitur
|
er/sie/es wird verpfändet werden |
| 1. Person Plural |
subarrhabimur
|
wir werden verpfändet werden |
| 2. Person Plural |
subarrhabimini
|
ihr werdet verpfändet werden |
| 3. Person Plural |
subarrhabuntur
|
sie werden verpfändet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavi
|
ich habe verpfändet |
| 2. Person Singular |
subarrhavisti
|
du hast verpfändet |
| 3. Person Singular |
subarrhavit
|
er/sie/es hat verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrhavimus
|
wir haben verpfändet |
| 2. Person Plural |
subarrhavistis
|
ihr habt verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhaverunt subarrhavere
|
sie haben verpfändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus sum
|
ich bin verpfändet worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus es
|
du bist verpfändet worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus est
|
er/sie/es ist verpfändet worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati sumus
|
wir sind verpfändet worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati estis
|
ihr seid verpfändet worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati sunt
|
sie sind verpfändet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhaverim
|
ich habe verpfändet |
| 2. Person Singular |
subarrhaveris
|
du habest verpfändet |
| 3. Person Singular |
subarrhaverit
|
er/sie/es habe verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrhaverimus
|
wir haben verpfändet |
| 2. Person Plural |
subarrhaveritis
|
ihr habet verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhaverint
|
sie haben verpfändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus sim
|
ich sei verpfändet worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus sis
|
du seiest verpfändet worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus sit
|
er/sie/es sei verpfändet worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati simus
|
wir seien verpfändet worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati sitis
|
ihr seiet verpfändet worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati sint
|
sie seien verpfändet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhaveram
|
ich hatte verpfändet |
| 2. Person Singular |
subarrhaveras
|
du hattest verpfändet |
| 3. Person Singular |
subarrhaverat
|
er/sie/es hatte verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrhaveramus
|
wir hatten verpfändet |
| 2. Person Plural |
subarrhaveratis
|
ihr hattet verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhaverant
|
sie hatten verpfändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus eram
|
ich war verpfändet worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus eras
|
du warst verpfändet worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus erat
|
er/sie/es war verpfändet worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati eramus
|
wir waren verpfändet worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati eratis
|
ihr wart verpfändet worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati erant
|
sie waren verpfändet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavissem
|
ich hätte verpfändet |
| 2. Person Singular |
subarrhavisses
|
du hättest verpfändet |
| 3. Person Singular |
subarrhavisset
|
er/sie/es hätte verpfändet |
| 1. Person Plural |
subarrhavissemus
|
wir hätten verpfändet |
| 2. Person Plural |
subarrhavissetis
|
ihr hättet verpfändet |
| 3. Person Plural |
subarrhavissent
|
sie hätten verpfändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus essem
|
ich wäre verpfändet worden |
| 2. Person Singular |
subarrhatus esses
|
du wärest verpfändet worden |
| 3. Person Singular |
subarrhatus esset
|
er/sie/es wäre verpfändet worden |
| 1. Person Plural |
subarrhati essemus
|
wir wären verpfändet worden |
| 2. Person Plural |
subarrhati essetis
|
ihr wäret verpfändet worden |
| 3. Person Plural |
subarrhati essent
|
sie wären verpfändet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhavero
|
ich werde verpfändet haben |
| 2. Person Singular |
subarrhaveris
|
du wirst verpfändet haben |
| 3. Person Singular |
subarrhaverit
|
er/sie/es wird verpfändet haben |
| 1. Person Plural |
subarrhaverimus
|
wir werden verpfändet haben |
| 2. Person Plural |
subarrhaveritis
|
ihr werdet verpfändet haben |
| 3. Person Plural |
subarrhaverint
|
sie werden verpfändet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subarrhatus ero
|
ich werde verpfändet worden sein |
| 2. Person Singular |
subarrhatus eris
|
du wirst verpfändet worden sein |
| 3. Person Singular |
subarrhatus erit
|
er/sie/es wird verpfändet worden sein |
| 1. Person Plural |
subarrhati erimus
|
wir werden verpfändet worden sein |
| 2. Person Plural |
subarrhati eritis
|
ihr werdet verpfändet worden sein |
| 3. Person Plural |
subarrhati erunt
|
sie werden verpfändet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subarrhare
|
verpfänden |
| Vorzeitigkeit |
subarrhavisse
|
verpfändet haben |
| Nachzeitigkeit |
subarrhaturum esse
|
verpfänden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subarrhari subarrharier
|
verpfändet werden |
| Vorzeitigkeit |
subarrhatum esse
|
verpfändet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
subarrhatum iri
|
künftig verpfändet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subarrha
|
verpfände! |
| 2. Person Plural |
subarrhate
|
verpfändet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subarrhato
|
| 3. Person Singular |
subarrhato
|
| 2. Person Plural |
subarrhatote
|
| 3. Person Plural |
subarrhanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subarrhare
|
das Verpfänden |
| Genitiv |
subarrhandi
|
des Verpfändens |
| Dativ |
subarrhando
|
dem Verpfänden |
| Akkusativ |
subarrhandum
|
das Verpfänden |
| Ablativ |
subarrhando
|
durch das Verpfänden |
| Vokativ |
subarrhande
|
Verpfänden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhandus
|
subarrhanda
|
subarrhandum
|
| Genitiv |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhandi
|
| Dativ |
subarrhando
|
subarrhandae
|
subarrhando
|
| Akkusativ |
subarrhandum
|
subarrhandam
|
subarrhandum
|
| Ablativ |
subarrhando
|
subarrhanda
|
subarrhando
|
| Vokativ |
subarrhande
|
subarrhanda
|
subarrhandum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhanda
|
| Genitiv |
subarrhandorum
|
subarrhandarum
|
subarrhandorum
|
| Dativ |
subarrhandis
|
subarrhandis
|
subarrhandis
|
| Akkusativ |
subarrhandos
|
subarrhandas
|
subarrhanda
|
| Ablativ |
subarrhandis
|
subarrhandis
|
subarrhandis
|
| Vokativ |
subarrhandi
|
subarrhandae
|
subarrhanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhans
|
subarrhans
|
subarrhans
|
| Genitiv |
subarrhantis
|
subarrhantis
|
subarrhantis
|
| Dativ |
subarrhanti
|
subarrhanti
|
subarrhanti
|
| Akkusativ |
subarrhantem
|
subarrhantem
|
subarrhans
|
| Ablativ |
subarrhanti subarrhante
|
subarrhanti subarrhante
|
subarrhanti subarrhante
|
| Vokativ |
subarrhans
|
subarrhans
|
subarrhans
|
Plural
| Nominativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
| Genitiv |
subarrhantium subarrhantum
|
subarrhantium subarrhantum
|
subarrhantium subarrhantum
|
| Dativ |
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
| Akkusativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
| Ablativ |
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
subarrhantibus
|
| Vokativ |
subarrhantes
|
subarrhantes
|
subarrhantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhatus
|
subarrhata
|
subarrhatum
|
| Genitiv |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhati
|
| Dativ |
subarrhato
|
subarrhatae
|
subarrhato
|
| Akkusativ |
subarrhatum
|
subarrhatam
|
subarrhatum
|
| Ablativ |
subarrhato
|
subarrhata
|
subarrhato
|
| Vokativ |
subarrhate
|
subarrhata
|
subarrhatum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhata
|
| Genitiv |
subarrhatorum
|
subarrhatarum
|
subarrhatorum
|
| Dativ |
subarrhatis
|
subarrhatis
|
subarrhatis
|
| Akkusativ |
subarrhatos
|
subarrhatas
|
subarrhata
|
| Ablativ |
subarrhatis
|
subarrhatis
|
subarrhatis
|
| Vokativ |
subarrhati
|
subarrhatae
|
subarrhata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subarrhaturus
|
subarrhatura
|
subarrhaturum
|
| Genitiv |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhaturi
|
| Dativ |
subarrhaturo
|
subarrhaturae
|
subarrhaturo
|
| Akkusativ |
subarrhaturum
|
subarrhaturam
|
subarrhaturum
|
| Ablativ |
subarrhaturo
|
subarrhatura
|
subarrhaturo
|
| Vokativ |
subarrhature
|
subarrhatura
|
subarrhaturum
|
Plural
| Nominativ |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhatura
|
| Genitiv |
subarrhaturorum
|
subarrhaturarum
|
subarrhaturorum
|
| Dativ |
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
| Akkusativ |
subarrhaturos
|
subarrhaturas
|
subarrhatura
|
| Ablativ |
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
subarrhaturis
|
| Vokativ |
subarrhaturi
|
subarrhaturae
|
subarrhatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subarrhatum
|
subarrhatu
|