subaurare-Übersetzung im Latein Wörterbuch

Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).

Kurzübersicht

Latein	Typ	Flexionsart	Form	Deutsch
subaurare	Verb	A-Konjugation	Infinitiv	leicht vergolden
subaurare	Verb	A-Konjugation	2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv	noch nicht vorhanden
subaurare	Verb	A-Konjugation	2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv	noch nicht vorhanden
subaurare	Verb	A-Konjugation	3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv	noch nicht vorhanden

Aufstellung aller Formen

Präsens Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	subauro
2. Person Singular	subauras
3. Person Singular	subaurat
1. Person Plural	subauramus
2. Person Plural	subauratis
3. Person Plural	subaurant

	Passiv
1. Person Singular	subauror
2. Person Singular	subauraris subaurare
3. Person Singular	subauratur
1. Person Plural	subauramur
2. Person Plural	subauramini
3. Person Plural	subaurantur

Präsens Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	subaurem
2. Person Singular	subaures
3. Person Singular	subauret
1. Person Plural	subauremus
2. Person Plural	subauretis
3. Person Plural	subaurent

	Passiv
1. Person Singular	subaurer
2. Person Singular	subaureris subaurere
3. Person Singular	subauretur
1. Person Plural	subauremur
2. Person Plural	subauremini
3. Person Plural	subaurentur

Imperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	subaurabam
2. Person Singular	subaurabas
3. Person Singular	subaurabat
1. Person Plural	subaurabamus
2. Person Plural	subaurabatis
3. Person Plural	subaurabant

	Passiv
1. Person Singular	subaurabar
2. Person Singular	subaurabaris subaurabare
3. Person Singular	subaurabatur
1. Person Plural	subaurabamur
2. Person Plural	subaurabamini
3. Person Plural	subaurabantur

Imperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	subaurarem
2. Person Singular	subaurares
3. Person Singular	subauraret
1. Person Plural	subauraremus
2. Person Plural	subauraretis
3. Person Plural	subaurarent

	Passiv
1. Person Singular	subaurarer
2. Person Singular	subaurareris subaurarere
3. Person Singular	subauraretur
1. Person Plural	subauraremur
2. Person Plural	subauraremini
3. Person Plural	subaurarentur

Futur I

	Aktiv
1. Person Singular	subaurabo
2. Person Singular	subaurabis
3. Person Singular	subaurabit
1. Person Plural	subaurabimus
2. Person Plural	subaurabitis
3. Person Plural	subaurabunt

	Passiv
1. Person Singular	subaurabor
2. Person Singular	subauraberis subaurabere
3. Person Singular	subaurabitur
1. Person Plural	subaurabimur
2. Person Plural	subaurabimini
3. Person Plural	subaurabuntur

Perfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	subauravi
2. Person Singular	subauravisti
3. Person Singular	subauravit
1. Person Plural	subauravimus
2. Person Plural	subauravistis
3. Person Plural	subauraverunt subauravere

	Passiv
1. Person Singular	subauratus sum
2. Person Singular	subauratus es
3. Person Singular	subauratus est
1. Person Plural	subaurati sumus
2. Person Plural	subaurati estis
3. Person Plural	subaurati sunt

Perfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	subauraverim
2. Person Singular	subauraveris
3. Person Singular	subauraverit
1. Person Plural	subauraverimus
2. Person Plural	subauraveritis
3. Person Plural	subauraverint

	Passiv
1. Person Singular	subauratus sim
2. Person Singular	subauratus sis
3. Person Singular	subauratus sit
1. Person Plural	subaurati simus
2. Person Plural	subaurati sitis
3. Person Plural	subaurati sint

Plusquamperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	subauraveram
2. Person Singular	subauraveras
3. Person Singular	subauraverat
1. Person Plural	subauraveramus
2. Person Plural	subauraveratis
3. Person Plural	subauraverant

	Passiv
1. Person Singular	subauratus eram
2. Person Singular	subauratus eras
3. Person Singular	subauratus erat
1. Person Plural	subaurati eramus
2. Person Plural	subaurati eratis
3. Person Plural	subaurati erant

Plusquamperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	subauravissem
2. Person Singular	subauravisses
3. Person Singular	subauravisset
1. Person Plural	subauravissemus
2. Person Plural	subauravissetis
3. Person Plural	subauravissent

	Passiv
1. Person Singular	subauratus essem
2. Person Singular	subauratus esses
3. Person Singular	subauratus esset
1. Person Plural	subaurati essemus
2. Person Plural	subaurati essetis
3. Person Plural	subaurati essent

Futur II

	Aktiv
1. Person Singular	subauravero
2. Person Singular	subauraveris
3. Person Singular	subauraverit
1. Person Plural	subauraverimus
2. Person Plural	subauraveritis
3. Person Plural	subauraverint

	Passiv
1. Person Singular	subauratus ero
2. Person Singular	subauratus eris
3. Person Singular	subauratus erit
1. Person Plural	subaurati erimus
2. Person Plural	subaurati eritis
3. Person Plural	subaurati erunt

Infinite

	Aktiv
Gleichzeitigkeit	subaurare
Vorzeitigkeit	subauravisse
Nachzeitigkeit	subauraturum esse

	Passiv
Gleichzeitigkeit	subaurari subaurarier
Vorzeitigkeit	subauratum esse
Nachzeitigkeit	subauratum iri

Imperative

Imperativ I

	Latein	Deutsch
2. Person Singular	subaura	!
2. Person Plural	subaurate	!

Imperativ II

	Latein
2. Person Singular	subaurato
3. Person Singular	subaurato
2. Person Plural	subauratote
3. Person Plural	subauranto

Gerundium

	Latein	Deutsch
Nominativ	subaurare
Genitiv	subaurandi
Dativ	subaurando
Akkusativ	subaurandum
Ablativ	subaurando
Vokativ	subaurande

Gerundivum

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	subaurandus	subauranda	subaurandum
Genitiv	subaurandi	subaurandae	subaurandi
Dativ	subaurando	subaurandae	subaurando
Akkusativ	subaurandum	subaurandam	subaurandum
Ablativ	subaurando	subauranda	subaurando
Vokativ	subaurande	subauranda	subaurandum

Plural

Nominativ	subaurandi	subaurandae	subauranda
Genitiv	subaurandorum	subaurandarum	subaurandorum
Dativ	subaurandis	subaurandis	subaurandis
Akkusativ	subaurandos	subaurandas	subauranda
Ablativ	subaurandis	subaurandis	subaurandis
Vokativ	subaurandi	subaurandae	subauranda

Partizipien

Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	subaurans	subaurans	subaurans
Genitiv	subaurantis	subaurantis	subaurantis
Dativ	subauranti	subauranti	subauranti
Akkusativ	subaurantem	subaurantem	subaurans
Ablativ	subauranti subaurante	subauranti subaurante	subauranti subaurante
Vokativ	subaurans	subaurans	subaurans

Plural

Nominativ	subaurantes	subaurantes	subaurantia
Genitiv	subaurantium subaurantum	subaurantium subaurantum	subaurantium subaurantum
Dativ	subaurantibus	subaurantibus	subaurantibus
Akkusativ	subaurantes	subaurantes	subaurantia
Ablativ	subaurantibus	subaurantibus	subaurantibus
Vokativ	subaurantes	subaurantes	subaurantia

Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	subauratus	subaurata	subauratum
Genitiv	subaurati	subauratae	subaurati
Dativ	subaurato	subauratae	subaurato
Akkusativ	subauratum	subauratam	subauratum
Ablativ	subaurato	subaurata	subaurato
Vokativ	subaurate	subaurata	subauratum

Plural

Nominativ	subaurati	subauratae	subaurata
Genitiv	subauratorum	subauratarum	subauratorum
Dativ	subauratis	subauratis	subauratis
Akkusativ	subauratos	subauratas	subaurata
Ablativ	subauratis	subauratis	subauratis
Vokativ	subaurati	subauratae	subaurata

Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	subauraturus	subauratura	subauraturum
Genitiv	subauraturi	subauraturae	subauraturi
Dativ	subauraturo	subauraturae	subauraturo
Akkusativ	subauraturum	subauraturam	subauraturum
Ablativ	subauraturo	subauratura	subauraturo
Vokativ	subaurature	subauratura	subauraturum

Plural

Nominativ	subauraturi	subauraturae	subauratura
Genitiv	subauraturorum	subauraturarum	subauraturorum
Dativ	subauraturis	subauraturis	subauraturis
Akkusativ	subauraturos	subauraturas	subauratura
Ablativ	subauraturis	subauraturis	subauraturis
Vokativ	subauraturi	subauraturae	subauratura

Supina

Supin I	Supin II
subauratum	subauratu