Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| subire | Verb | Infinitiv | darunter/hinein ziehen/sinken/reichen eine Gestalt annehmen erleiden ertragen heranschleichen hinaufkommen hinaufsteigen hinuntergehen sich darunter begeben untergelegt werden unterstellen zu Hilfe kommen |
|
| subire | Verb | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst erlitten du wirst ertragen du wirst unterstellt |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
|
| 2. Person Singular | subis |
|
| 3. Person Singular | subit |
|
| 1. Person Plural | subimus |
|
| 2. Person Plural | subitis |
|
| 3. Person Plural | subeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
|
| 2. Person Singular | subeas |
|
| 3. Person Singular | subeat |
|
| 1. Person Plural | subeamus |
|
| 2. Person Plural | subeatis |
|
| 3. Person Plural | subeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
|
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
|
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
|
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
|
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
|
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
|
| 2. Person Singular | subires |
|
| 3. Person Singular | subiret |
|
| 1. Person Plural | subiremus |
|
| 2. Person Plural | subiretis |
|
| 3. Person Plural | subirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
|
| 2. Person Singular | subibis subies |
|
| 3. Person Singular | subibit subiet |
|
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
|
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
|
| 3. Person Plural | subibunt subient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
|
| 2. Person Singular | subivisti |
|
| 3. Person Singular | subivit |
|
| 1. Person Plural | subivimus |
|
| 2. Person Plural | subivistis |
|
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
|
| 2. Person Singular | subiveras |
|
| 3. Person Singular | subiverat |
|
| 1. Person Plural | subiveramus |
|
| 2. Person Plural | subiveratis |
|
| 3. Person Plural | subiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
|
| 2. Person Singular | subivisses |
|
| 3. Person Singular | subivisset |
|
| 1. Person Plural | subivissemus |
|
| 2. Person Plural | subivissetis |
|
| 3. Person Plural | subivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
|
| Vorzeitigkeit | subivisse |
|
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
! |
| 2. Person Plural | subite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
|
| Genitiv | subeundi |
|
| Dativ | subeundo |
|
| Akkusativ | subeundum |
|
| Ablativ | subeundo |
|
| Vokativ | subeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
|
| 2. Person Singular | subis |
|
| 3. Person Singular | subit |
|
| 1. Person Plural | subimus |
|
| 2. Person Plural | subitis |
|
| 3. Person Plural | subeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
|
| 2. Person Singular | subeas |
|
| 3. Person Singular | subeat |
|
| 1. Person Plural | subeamus |
|
| 2. Person Plural | subeatis |
|
| 3. Person Plural | subeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
|
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
|
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
|
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
|
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
|
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
|
| 2. Person Singular | subires |
|
| 3. Person Singular | subiret |
|
| 1. Person Plural | subiremus |
|
| 2. Person Plural | subiretis |
|
| 3. Person Plural | subirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
|
| 2. Person Singular | subibis subies |
|
| 3. Person Singular | subibit subiet |
|
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
|
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
|
| 3. Person Plural | subibunt subient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
|
| 2. Person Singular | subivisti |
|
| 3. Person Singular | subivit |
|
| 1. Person Plural | subivimus |
|
| 2. Person Plural | subivistis |
|
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
|
| 2. Person Singular | subiveras |
|
| 3. Person Singular | subiverat |
|
| 1. Person Plural | subiveramus |
|
| 2. Person Plural | subiveratis |
|
| 3. Person Plural | subiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
|
| 2. Person Singular | subivisses |
|
| 3. Person Singular | subivisset |
|
| 1. Person Plural | subivissemus |
|
| 2. Person Plural | subivissetis |
|
| 3. Person Plural | subivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
|
| Vorzeitigkeit | subivisse |
|
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
! |
| 2. Person Plural | subite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
|
| Genitiv | subeundi |
|
| Dativ | subeundo |
|
| Akkusativ | subeundum |
|
| Ablativ | subeundo |
|
| Vokativ | subeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
ich erleide |
| 2. Person Singular | subis |
du erleidest |
| 3. Person Singular | subit |
er/sie/es erleidet |
| 1. Person Plural | subimus |
wir erleiden |
| 2. Person Plural | subitis |
ihr erleidet |
| 3. Person Plural | subeunt |
sie erleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
ich werde erlitten |
| 2. Person Singular | subiris subire |
du wirst erlitten |
| 3. Person Singular | subitur |
er/sie/es wird erlitten |
| 1. Person Plural | subimur |
wir werden erlitten |
| 2. Person Plural | subimini |
ihr werdet erlitten |
| 3. Person Plural | subeuntur |
sie werden erlitten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
ich erleide |
| 2. Person Singular | subeas |
du erleidest |
| 3. Person Singular | subeat |
er/sie/es erleide |
| 1. Person Plural | subeamus |
wir erleiden |
| 2. Person Plural | subeatis |
ihr erleidet |
| 3. Person Plural | subeant |
sie erleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
ich werde erlitten |
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
du werdest erlitten |
| 3. Person Singular | subiatur |
er/sie/es werde erlitten |
| 1. Person Plural | subiamur |
wir werden erlitten |
| 2. Person Plural | subiamini |
ihr werdet erlitten |
| 3. Person Plural | subeantur |
sie werden erlitten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
ich erlitt |
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
du erlittest |
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
er/sie/es erlitt |
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
wir erlitten |
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
ihr erlittet |
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
sie erlitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
ich wurde erlitten |
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
du wurdest erlitten |
| 3. Person Singular | subibatur |
er/sie/es wurde erlitten |
| 1. Person Plural | subibamur |
wir wurden erlitten |
| 2. Person Plural | subibamini |
ihr wurdet erlitten |
| 3. Person Plural | subibantur |
sie wurden erlitten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
ich erlitte |
| 2. Person Singular | subires |
du erlittest |
| 3. Person Singular | subiret |
er/sie/es erlitte |
| 1. Person Plural | subiremus |
wir erlitten |
| 2. Person Plural | subiretis |
ihr erlittet |
| 3. Person Plural | subirent |
sie erlitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
ich würde erlitten |
| 2. Person Singular | subireris subirere |
du würdest erlitten |
| 3. Person Singular | subiretur |
er/sie/es würde erlitten |
| 1. Person Plural | subiremur |
wir würden erlitten |
| 2. Person Plural | subiremini |
ihr würdet erlitten |
| 3. Person Plural | subirentur |
sie würden erlitten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
ich werde erleiden |
| 2. Person Singular | subibis subies |
du wirst erleiden |
| 3. Person Singular | subibit subiet |
er/sie/es wird erleiden |
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
wir werden erleiden |
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
ihr werdet erleiden |
| 3. Person Plural | subibunt subient |
sie werden erleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
ich werde erlitten werden |
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
du wirst erlitten werden |
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
er/sie/es wird erlitten werden |
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
wir werden erlitten werden |
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
ihr werdet erlitten werden |
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
sie werden erlitten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
ich habe erlitten |
| 2. Person Singular | subivisti |
du hast erlitten |
| 3. Person Singular | subivit |
er/sie/es hat erlitten |
| 1. Person Plural | subivimus |
wir haben erlitten |
| 2. Person Plural | subivistis |
ihr habt erlitten |
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
sie haben erlitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
ich bin erlitten worden |
| 2. Person Singular | subitus es |
du bist erlitten worden |
| 3. Person Singular | subitus est |
er/sie/es ist erlitten worden |
| 1. Person Plural | subiti sumus |
wir sind erlitten worden |
| 2. Person Plural | subiti estis |
ihr seid erlitten worden |
| 3. Person Plural | subiti sunt |
sie sind erlitten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
ich habe erlitten |
| 2. Person Singular | subiveris |
du habest erlitten |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es habe erlitten |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir haben erlitten |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr habet erlitten |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie haben erlitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
ich sei erlitten worden |
| 2. Person Singular | subitus sis |
du seiest erlitten worden |
| 3. Person Singular | subitus sit |
er/sie/es sei erlitten worden |
| 1. Person Plural | subiti simus |
wir seien erlitten worden |
| 2. Person Plural | subiti sitis |
ihr seiet erlitten worden |
| 3. Person Plural | subiti sint |
sie seien erlitten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
ich hatte erlitten |
| 2. Person Singular | subiveras |
du hattest erlitten |
| 3. Person Singular | subiverat |
er/sie/es hatte erlitten |
| 1. Person Plural | subiveramus |
wir hatten erlitten |
| 2. Person Plural | subiveratis |
ihr hattet erlitten |
| 3. Person Plural | subiverant |
sie hatten erlitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
ich war erlitten worden |
| 2. Person Singular | subitus eras |
du warst erlitten worden |
| 3. Person Singular | subitus erat |
er/sie/es war erlitten worden |
| 1. Person Plural | subiti eramus |
wir waren erlitten worden |
| 2. Person Plural | subiti eratis |
ihr wart erlitten worden |
| 3. Person Plural | subiti erant |
sie waren erlitten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
ich hätte erlitten |
| 2. Person Singular | subivisses |
du hättest erlitten |
| 3. Person Singular | subivisset |
er/sie/es hätte erlitten |
| 1. Person Plural | subivissemus |
wir hätten erlitten |
| 2. Person Plural | subivissetis |
ihr hättet erlitten |
| 3. Person Plural | subivissent |
sie hätten erlitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
ich wäre erlitten worden |
| 2. Person Singular | subitus esses |
du wärest erlitten worden |
| 3. Person Singular | subitus esset |
er/sie/es wäre erlitten worden |
| 1. Person Plural | subiti essemus |
wir wären erlitten worden |
| 2. Person Plural | subiti essetis |
ihr wäret erlitten worden |
| 3. Person Plural | subiti essent |
sie wären erlitten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
ich werde erlitten haben |
| 2. Person Singular | subiveris |
du wirst erlitten haben |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es wird erlitten haben |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir werden erlitten haben |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr werdet erlitten haben |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie werden erlitten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
ich werde erlitten worden sein |
| 2. Person Singular | subitus eris |
du wirst erlitten worden sein |
| 3. Person Singular | subitus erit |
er/sie/es wird erlitten worden sein |
| 1. Person Plural | subiti erimus |
wir werden erlitten worden sein |
| 2. Person Plural | subiti eritis |
ihr werdet erlitten worden sein |
| 3. Person Plural | subiti erunt |
sie werden erlitten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
erleiden |
| Vorzeitigkeit | subivisse |
erlitten haben |
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
erleiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
erlitten werden |
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
erlitten worden sein |
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
künftig erlitten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
erleide! |
| 2. Person Plural | subite |
erleidet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
das Erleiden |
| Genitiv | subeundi |
des Erleidens |
| Dativ | subeundo |
dem Erleiden |
| Akkusativ | subeundum |
das Erleiden |
| Ablativ | subeundo |
durch das Erleiden |
| Vokativ | subeunde |
Erleiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
ich ertrage |
| 2. Person Singular | subis |
du erträgst |
| 3. Person Singular | subit |
er/sie/es erträgt |
| 1. Person Plural | subimus |
wir ertragen |
| 2. Person Plural | subitis |
ihr ertragt |
| 3. Person Plural | subeunt |
sie ertragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
ich werde ertragen |
| 2. Person Singular | subiris subire |
du wirst ertragen |
| 3. Person Singular | subitur |
er/sie/es wird ertragen |
| 1. Person Plural | subimur |
wir werden ertragen |
| 2. Person Plural | subimini |
ihr werdet ertragen |
| 3. Person Plural | subeuntur |
sie werden ertragen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
ich ertrage |
| 2. Person Singular | subeas |
du ertragest |
| 3. Person Singular | subeat |
er/sie/es ertrage |
| 1. Person Plural | subeamus |
wir ertragen |
| 2. Person Plural | subeatis |
ihr ertraget |
| 3. Person Plural | subeant |
sie ertragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
ich werde ertragen |
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
du werdest ertragen |
| 3. Person Singular | subiatur |
er/sie/es werde ertragen |
| 1. Person Plural | subiamur |
wir werden ertragen |
| 2. Person Plural | subiamini |
ihr werdet ertragen |
| 3. Person Plural | subeantur |
sie werden ertragen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
ich ertrug |
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
du ertrugst |
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
er/sie/es ertrug |
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
wir ertrugen |
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
ihr ertrugt |
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
sie ertrugen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
ich wurde ertragen |
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
du wurdest ertragen |
| 3. Person Singular | subibatur |
er/sie/es wurde ertragen |
| 1. Person Plural | subibamur |
wir wurden ertragen |
| 2. Person Plural | subibamini |
ihr wurdet ertragen |
| 3. Person Plural | subibantur |
sie wurden ertragen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
ich ertrüge |
| 2. Person Singular | subires |
du ertrügest |
| 3. Person Singular | subiret |
er/sie/es ertrüge |
| 1. Person Plural | subiremus |
wir ertrügen |
| 2. Person Plural | subiretis |
ihr ertrüget |
| 3. Person Plural | subirent |
sie ertrügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
ich würde ertragen |
| 2. Person Singular | subireris subirere |
du würdest ertragen |
| 3. Person Singular | subiretur |
er/sie/es würde ertragen |
| 1. Person Plural | subiremur |
wir würden ertragen |
| 2. Person Plural | subiremini |
ihr würdet ertragen |
| 3. Person Plural | subirentur |
sie würden ertragen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
ich werde ertragen |
| 2. Person Singular | subibis subies |
du wirst ertragen |
| 3. Person Singular | subibit subiet |
er/sie/es wird ertragen |
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
wir werden ertragen |
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
ihr werdet ertragen |
| 3. Person Plural | subibunt subient |
sie werden ertragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
ich werde ertragen werden |
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
du wirst ertragen werden |
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
er/sie/es wird ertragen werden |
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
wir werden ertragen werden |
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
ihr werdet ertragen werden |
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
sie werden ertragen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
ich habe ertragen |
| 2. Person Singular | subivisti |
du hast ertragen |
| 3. Person Singular | subivit |
er/sie/es hat ertragen |
| 1. Person Plural | subivimus |
wir haben ertragen |
| 2. Person Plural | subivistis |
ihr habt ertragen |
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
sie haben ertragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
ich bin ertragen worden |
| 2. Person Singular | subitus es |
du bist ertragen worden |
| 3. Person Singular | subitus est |
er/sie/es ist ertragen worden |
| 1. Person Plural | subiti sumus |
wir sind ertragen worden |
| 2. Person Plural | subiti estis |
ihr seid ertragen worden |
| 3. Person Plural | subiti sunt |
sie sind ertragen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
ich habe ertragen |
| 2. Person Singular | subiveris |
du habest ertragen |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es habe ertragen |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir haben ertragen |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr habet ertragen |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie haben ertragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
ich sei ertragen worden |
| 2. Person Singular | subitus sis |
du seiest ertragen worden |
| 3. Person Singular | subitus sit |
er/sie/es sei ertragen worden |
| 1. Person Plural | subiti simus |
wir seien ertragen worden |
| 2. Person Plural | subiti sitis |
ihr seiet ertragen worden |
| 3. Person Plural | subiti sint |
sie seien ertragen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
ich hatte ertragen |
| 2. Person Singular | subiveras |
du hattest ertragen |
| 3. Person Singular | subiverat |
er/sie/es hatte ertragen |
| 1. Person Plural | subiveramus |
wir hatten ertragen |
| 2. Person Plural | subiveratis |
ihr hattet ertragen |
| 3. Person Plural | subiverant |
sie hatten ertragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
ich war ertragen worden |
| 2. Person Singular | subitus eras |
du warst ertragen worden |
| 3. Person Singular | subitus erat |
er/sie/es war ertragen worden |
| 1. Person Plural | subiti eramus |
wir waren ertragen worden |
| 2. Person Plural | subiti eratis |
ihr wart ertragen worden |
| 3. Person Plural | subiti erant |
sie waren ertragen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
ich hätte ertragen |
| 2. Person Singular | subivisses |
du hättest ertragen |
| 3. Person Singular | subivisset |
er/sie/es hätte ertragen |
| 1. Person Plural | subivissemus |
wir hätten ertragen |
| 2. Person Plural | subivissetis |
ihr hättet ertragen |
| 3. Person Plural | subivissent |
sie hätten ertragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
ich wäre ertragen worden |
| 2. Person Singular | subitus esses |
du wärest ertragen worden |
| 3. Person Singular | subitus esset |
er/sie/es wäre ertragen worden |
| 1. Person Plural | subiti essemus |
wir wären ertragen worden |
| 2. Person Plural | subiti essetis |
ihr wäret ertragen worden |
| 3. Person Plural | subiti essent |
sie wären ertragen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
ich werde ertragen haben |
| 2. Person Singular | subiveris |
du wirst ertragen haben |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es wird ertragen haben |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir werden ertragen haben |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr werdet ertragen haben |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie werden ertragen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
ich werde ertragen worden sein |
| 2. Person Singular | subitus eris |
du wirst ertragen worden sein |
| 3. Person Singular | subitus erit |
er/sie/es wird ertragen worden sein |
| 1. Person Plural | subiti erimus |
wir werden ertragen worden sein |
| 2. Person Plural | subiti eritis |
ihr werdet ertragen worden sein |
| 3. Person Plural | subiti erunt |
sie werden ertragen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
ertragen |
| Vorzeitigkeit | subivisse |
ertragen haben |
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
ertragen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
ertragen werden |
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
ertragen worden sein |
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
künftig ertragen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
ertrage; ertrag! |
| 2. Person Plural | subite |
ertragt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
das Ertragen |
| Genitiv | subeundi |
des Ertragens |
| Dativ | subeundo |
dem Ertragen |
| Akkusativ | subeundum |
das Ertragen |
| Ablativ | subeundo |
durch das Ertragen |
| Vokativ | subeunde |
Ertragen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
ich schleiche heran |
| 2. Person Singular | subis |
du schleichst heran |
| 3. Person Singular | subit |
er/sie/es schleicht heran |
| 1. Person Plural | subimus |
wir schleichen heran |
| 2. Person Plural | subitis |
ihr schleicht heran |
| 3. Person Plural | subeunt |
sie schleichen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
ich schleiche heran |
| 2. Person Singular | subeas |
du schleichest heran |
| 3. Person Singular | subeat |
er/sie/es schleiche heran |
| 1. Person Plural | subeamus |
wir schleichen heran |
| 2. Person Plural | subeatis |
ihr schleichet heran |
| 3. Person Plural | subeant |
sie schleichen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
ich schlich heran |
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
du schlichst heran |
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
er/sie/es schlich heran |
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
wir schlichen heran |
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
ihr schlicht heran |
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
sie schlichen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
ich schliche heran |
| 2. Person Singular | subires |
du schlichest heran |
| 3. Person Singular | subiret |
er/sie/es schliche heran |
| 1. Person Plural | subiremus |
wir schlichen heran |
| 2. Person Plural | subiretis |
ihr schlichet heran |
| 3. Person Plural | subirent |
sie schlichen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
ich werde heranschleichen |
| 2. Person Singular | subibis subies |
du wirst heranschleichen |
| 3. Person Singular | subibit subiet |
er/sie/es wird heranschleichen |
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
wir werden heranschleichen |
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
ihr werdet heranschleichen |
| 3. Person Plural | subibunt subient |
sie werden heranschleichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
ich bin herangeschlichen |
| 2. Person Singular | subivisti |
du bist herangeschlichen |
| 3. Person Singular | subivit |
er/sie/es ist herangeschlichen |
| 1. Person Plural | subivimus |
wir sind herangeschlichen |
| 2. Person Plural | subivistis |
ihr seid herangeschlichen |
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
sie sind herangeschlichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
ich sei herangeschlichen |
| 2. Person Singular | subiveris |
du seiest herangeschlichen |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es sei herangeschlichen |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir seien herangeschlichen |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr seiet herangeschlichen |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie seien herangeschlichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
ich war herangeschlichen |
| 2. Person Singular | subiveras |
du warst herangeschlichen |
| 3. Person Singular | subiverat |
er/sie/es war herangeschlichen |
| 1. Person Plural | subiveramus |
wir waren herangeschlichen |
| 2. Person Plural | subiveratis |
ihr wart herangeschlichen |
| 3. Person Plural | subiverant |
sie waren herangeschlichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
ich wäre herangeschlichen |
| 2. Person Singular | subivisses |
du wärest herangeschlichen |
| 3. Person Singular | subivisset |
er/sie/es wäre herangeschlichen |
| 1. Person Plural | subivissemus |
wir wären herangeschlichen |
| 2. Person Plural | subivissetis |
ihr wäret herangeschlichen |
| 3. Person Plural | subivissent |
sie wären herangeschlichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
ich werde herangeschlichen sein |
| 2. Person Singular | subiveris |
du wirst herangeschlichen sein |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es wird herangeschlichen sein |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir werden herangeschlichen sein |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr werdet herangeschlichen sein |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie werden herangeschlichen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
heranschleichen |
| Vorzeitigkeit | subivisse |
herangeschlichen sein |
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
heranschleichen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
schleiche heran; schleich heran! |
| 2. Person Plural | subite |
schleicht heran! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
das Heranschleichen |
| Genitiv | subeundi |
des Heranschleichens |
| Dativ | subeundo |
dem Heranschleichen |
| Akkusativ | subeundum |
das Heranschleichen |
| Ablativ | subeundo |
durch das Heranschleichen |
| Vokativ | subeunde |
Heranschleichen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
ich komme hinauf |
| 2. Person Singular | subis |
du kommst hinauf |
| 3. Person Singular | subit |
er/sie/es kommt hinauf |
| 1. Person Plural | subimus |
wir kommen hinauf |
| 2. Person Plural | subitis |
ihr kommt hinauf |
| 3. Person Plural | subeunt |
sie kommen hinauf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
ich komme hinauf |
| 2. Person Singular | subeas |
du kommest hinauf |
| 3. Person Singular | subeat |
er/sie/es komme hinauf |
| 1. Person Plural | subeamus |
wir kommen hinauf |
| 2. Person Plural | subeatis |
ihr kommet hinauf |
| 3. Person Plural | subeant |
sie kommen hinauf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
ich kam hinauf |
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
du kamst hinauf |
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
er/sie/es kam hinauf |
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
wir kamen hinauf |
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
ihr kamt hinauf |
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
sie kamen hinauf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
ich käme hinauf |
| 2. Person Singular | subires |
du kämest hinauf |
| 3. Person Singular | subiret |
er/sie/es käme hinauf |
| 1. Person Plural | subiremus |
wir kämen hinauf |
| 2. Person Plural | subiretis |
ihr kämet hinauf |
| 3. Person Plural | subirent |
sie kämen hinauf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
ich werde hinaufkommen |
| 2. Person Singular | subibis subies |
du wirst hinaufkommen |
| 3. Person Singular | subibit subiet |
er/sie/es wird hinaufkommen |
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
wir werden hinaufkommen |
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
ihr werdet hinaufkommen |
| 3. Person Plural | subibunt subient |
sie werden hinaufkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
ich bin hinaufgekommen |
| 2. Person Singular | subivisti |
du bist hinaufgekommen |
| 3. Person Singular | subivit |
er/sie/es ist hinaufgekommen |
| 1. Person Plural | subivimus |
wir sind hinaufgekommen |
| 2. Person Plural | subivistis |
ihr seid hinaufgekommen |
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
sie sind hinaufgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
ich sei hinaufgekommen |
| 2. Person Singular | subiveris |
du seiest hinaufgekommen |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es sei hinaufgekommen |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir seien hinaufgekommen |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr seiet hinaufgekommen |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie seien hinaufgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
ich war hinaufgekommen |
| 2. Person Singular | subiveras |
du warst hinaufgekommen |
| 3. Person Singular | subiverat |
er/sie/es war hinaufgekommen |
| 1. Person Plural | subiveramus |
wir waren hinaufgekommen |
| 2. Person Plural | subiveratis |
ihr wart hinaufgekommen |
| 3. Person Plural | subiverant |
sie waren hinaufgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
ich wäre hinaufgekommen |
| 2. Person Singular | subivisses |
du wärest hinaufgekommen |
| 3. Person Singular | subivisset |
er/sie/es wäre hinaufgekommen |
| 1. Person Plural | subivissemus |
wir wären hinaufgekommen |
| 2. Person Plural | subivissetis |
ihr wäret hinaufgekommen |
| 3. Person Plural | subivissent |
sie wären hinaufgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
ich werde hinaufgekommen sein |
| 2. Person Singular | subiveris |
du wirst hinaufgekommen sein |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es wird hinaufgekommen sein |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir werden hinaufgekommen sein |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr werdet hinaufgekommen sein |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie werden hinaufgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
hinaufkommen |
| Vorzeitigkeit | subivisse |
hinaufgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
hinaufkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
komme hinauf; komm hinauf! |
| 2. Person Plural | subite |
kommt hinauf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
das Hinaufkommen |
| Genitiv | subeundi |
des Hinaufkommens |
| Dativ | subeundo |
dem Hinaufkommen |
| Akkusativ | subeundum |
das Hinaufkommen |
| Ablativ | subeundo |
durch das Hinaufkommen |
| Vokativ | subeunde |
Hinaufkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
ich steige hinauf |
| 2. Person Singular | subis |
du steigst hinauf |
| 3. Person Singular | subit |
er/sie/es steigt hinauf |
| 1. Person Plural | subimus |
wir steigen hinauf |
| 2. Person Plural | subitis |
ihr steigt hinauf |
| 3. Person Plural | subeunt |
sie steigen hinauf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
ich steige hinauf |
| 2. Person Singular | subeas |
du steigest hinauf |
| 3. Person Singular | subeat |
er/sie/es steige hinauf |
| 1. Person Plural | subeamus |
wir steigen hinauf |
| 2. Person Plural | subeatis |
ihr steiget hinauf |
| 3. Person Plural | subeant |
sie steigen hinauf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
ich stieg hinauf |
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
du stiegst hinauf |
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
er/sie/es stieg hinauf |
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
wir stiegen hinauf |
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
ihr stiegt hinauf |
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
sie stiegen hinauf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
ich stiege hinauf |
| 2. Person Singular | subires |
du stiegest hinauf |
| 3. Person Singular | subiret |
er/sie/es stiege hinauf |
| 1. Person Plural | subiremus |
wir stiegen hinauf |
| 2. Person Plural | subiretis |
ihr stieget hinauf |
| 3. Person Plural | subirent |
sie stiegen hinauf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
ich werde hinaufsteigen |
| 2. Person Singular | subibis subies |
du wirst hinaufsteigen |
| 3. Person Singular | subibit subiet |
er/sie/es wird hinaufsteigen |
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
wir werden hinaufsteigen |
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
ihr werdet hinaufsteigen |
| 3. Person Plural | subibunt subient |
sie werden hinaufsteigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
ich bin hinaufgestiegen |
| 2. Person Singular | subivisti |
du bist hinaufgestiegen |
| 3. Person Singular | subivit |
er/sie/es ist hinaufgestiegen |
| 1. Person Plural | subivimus |
wir sind hinaufgestiegen |
| 2. Person Plural | subivistis |
ihr seid hinaufgestiegen |
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
sie sind hinaufgestiegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
ich sei hinaufgestiegen |
| 2. Person Singular | subiveris |
du seiest hinaufgestiegen |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es sei hinaufgestiegen |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir seien hinaufgestiegen |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr seiet hinaufgestiegen |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie seien hinaufgestiegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
ich war hinaufgestiegen |
| 2. Person Singular | subiveras |
du warst hinaufgestiegen |
| 3. Person Singular | subiverat |
er/sie/es war hinaufgestiegen |
| 1. Person Plural | subiveramus |
wir waren hinaufgestiegen |
| 2. Person Plural | subiveratis |
ihr wart hinaufgestiegen |
| 3. Person Plural | subiverant |
sie waren hinaufgestiegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
ich wäre hinaufgestiegen |
| 2. Person Singular | subivisses |
du wärest hinaufgestiegen |
| 3. Person Singular | subivisset |
er/sie/es wäre hinaufgestiegen |
| 1. Person Plural | subivissemus |
wir wären hinaufgestiegen |
| 2. Person Plural | subivissetis |
ihr wäret hinaufgestiegen |
| 3. Person Plural | subivissent |
sie wären hinaufgestiegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
ich werde hinaufgestiegen sein |
| 2. Person Singular | subiveris |
du wirst hinaufgestiegen sein |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es wird hinaufgestiegen sein |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir werden hinaufgestiegen sein |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr werdet hinaufgestiegen sein |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie werden hinaufgestiegen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
hinaufsteigen |
| Vorzeitigkeit | subivisse |
hinaufgestiegen sein |
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
hinaufsteigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
steige hinauf; steig hinauf! |
| 2. Person Plural | subite |
steigt hinauf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
das Hinaufsteigen |
| Genitiv | subeundi |
des Hinaufsteigens |
| Dativ | subeundo |
dem Hinaufsteigen |
| Akkusativ | subeundum |
das Hinaufsteigen |
| Ablativ | subeundo |
durch das Hinaufsteigen |
| Vokativ | subeunde |
Hinaufsteigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
ich gehe hinunter |
| 2. Person Singular | subis |
du gehst hinunter |
| 3. Person Singular | subit |
er/sie/es geht hinunter |
| 1. Person Plural | subimus |
wir gehen hinunter |
| 2. Person Plural | subitis |
ihr geht hinunter |
| 3. Person Plural | subeunt |
sie gehen hinunter |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
ich gehe hinunter |
| 2. Person Singular | subeas |
du gehest hinunter |
| 3. Person Singular | subeat |
er/sie/es gehe hinunter |
| 1. Person Plural | subeamus |
wir gehen hinunter |
| 2. Person Plural | subeatis |
ihr gehet hinunter |
| 3. Person Plural | subeant |
sie gehen hinunter |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
ich ging hinunter |
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
du gingst hinunter |
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
er/sie/es ging hinunter |
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
wir gingen hinunter |
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
ihr gingt hinunter |
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
sie gingen hinunter |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
ich ginge hinunter |
| 2. Person Singular | subires |
du gingest hinunter |
| 3. Person Singular | subiret |
er/sie/es ginge hinunter |
| 1. Person Plural | subiremus |
wir gingen hinunter |
| 2. Person Plural | subiretis |
ihr ginget hinunter |
| 3. Person Plural | subirent |
sie gingen hinunter |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
ich werde hinuntergehen |
| 2. Person Singular | subibis subies |
du wirst hinuntergehen |
| 3. Person Singular | subibit subiet |
er/sie/es wird hinuntergehen |
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
wir werden hinuntergehen |
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
ihr werdet hinuntergehen |
| 3. Person Plural | subibunt subient |
sie werden hinuntergehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
ich bin hinuntergegangen |
| 2. Person Singular | subivisti |
du bist hinuntergegangen |
| 3. Person Singular | subivit |
er/sie/es ist hinuntergegangen |
| 1. Person Plural | subivimus |
wir sind hinuntergegangen |
| 2. Person Plural | subivistis |
ihr seid hinuntergegangen |
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
sie sind hinuntergegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
ich sei hinuntergegangen |
| 2. Person Singular | subiveris |
du seiest hinuntergegangen |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es sei hinuntergegangen |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir seien hinuntergegangen |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr seiet hinuntergegangen |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie seien hinuntergegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
ich war hinuntergegangen |
| 2. Person Singular | subiveras |
du warst hinuntergegangen |
| 3. Person Singular | subiverat |
er/sie/es war hinuntergegangen |
| 1. Person Plural | subiveramus |
wir waren hinuntergegangen |
| 2. Person Plural | subiveratis |
ihr wart hinuntergegangen |
| 3. Person Plural | subiverant |
sie waren hinuntergegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
ich wäre hinuntergegangen |
| 2. Person Singular | subivisses |
du wärest hinuntergegangen |
| 3. Person Singular | subivisset |
er/sie/es wäre hinuntergegangen |
| 1. Person Plural | subivissemus |
wir wären hinuntergegangen |
| 2. Person Plural | subivissetis |
ihr wäret hinuntergegangen |
| 3. Person Plural | subivissent |
sie wären hinuntergegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
ich werde hinuntergegangen sein |
| 2. Person Singular | subiveris |
du wirst hinuntergegangen sein |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es wird hinuntergegangen sein |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir werden hinuntergegangen sein |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr werdet hinuntergegangen sein |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie werden hinuntergegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
hinuntergehen |
| Vorzeitigkeit | subivisse |
hinuntergegangen sein |
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
hinuntergehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
gehe hinunter; geh hinunter! |
| 2. Person Plural | subite |
geht hinunter! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
das Hinuntergehen |
| Genitiv | subeundi |
des Hinuntergehens |
| Dativ | subeundo |
dem Hinuntergehen |
| Akkusativ | subeundum |
das Hinuntergehen |
| Ablativ | subeundo |
durch das Hinuntergehen |
| Vokativ | subeunde |
Hinuntergehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
|
| 2. Person Singular | subis |
|
| 3. Person Singular | subit |
|
| 1. Person Plural | subimus |
|
| 2. Person Plural | subitis |
|
| 3. Person Plural | subeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
|
| 2. Person Singular | subeas |
|
| 3. Person Singular | subeat |
|
| 1. Person Plural | subeamus |
|
| 2. Person Plural | subeatis |
|
| 3. Person Plural | subeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
|
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
|
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
|
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
|
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
|
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
|
| 2. Person Singular | subires |
|
| 3. Person Singular | subiret |
|
| 1. Person Plural | subiremus |
|
| 2. Person Plural | subiretis |
|
| 3. Person Plural | subirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
|
| 2. Person Singular | subibis subies |
|
| 3. Person Singular | subibit subiet |
|
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
|
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
|
| 3. Person Plural | subibunt subient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
|
| 2. Person Singular | subivisti |
|
| 3. Person Singular | subivit |
|
| 1. Person Plural | subivimus |
|
| 2. Person Plural | subivistis |
|
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
|
| 2. Person Singular | subiveras |
|
| 3. Person Singular | subiverat |
|
| 1. Person Plural | subiveramus |
|
| 2. Person Plural | subiveratis |
|
| 3. Person Plural | subiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
|
| 2. Person Singular | subivisses |
|
| 3. Person Singular | subivisset |
|
| 1. Person Plural | subivissemus |
|
| 2. Person Plural | subivissetis |
|
| 3. Person Plural | subivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
|
| Vorzeitigkeit | subivisse |
|
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
! |
| 2. Person Plural | subite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
|
| Genitiv | subeundi |
|
| Dativ | subeundo |
|
| Akkusativ | subeundum |
|
| Ablativ | subeundo |
|
| Vokativ | subeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
|
| 2. Person Singular | subis |
|
| 3. Person Singular | subit |
|
| 1. Person Plural | subimus |
|
| 2. Person Plural | subitis |
|
| 3. Person Plural | subeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
|
| 2. Person Singular | subeas |
|
| 3. Person Singular | subeat |
|
| 1. Person Plural | subeamus |
|
| 2. Person Plural | subeatis |
|
| 3. Person Plural | subeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
|
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
|
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
|
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
|
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
|
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
|
| 2. Person Singular | subires |
|
| 3. Person Singular | subiret |
|
| 1. Person Plural | subiremus |
|
| 2. Person Plural | subiretis |
|
| 3. Person Plural | subirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
|
| 2. Person Singular | subibis subies |
|
| 3. Person Singular | subibit subiet |
|
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
|
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
|
| 3. Person Plural | subibunt subient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
|
| 2. Person Singular | subivisti |
|
| 3. Person Singular | subivit |
|
| 1. Person Plural | subivimus |
|
| 2. Person Plural | subivistis |
|
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
|
| 2. Person Singular | subiveras |
|
| 3. Person Singular | subiverat |
|
| 1. Person Plural | subiveramus |
|
| 2. Person Plural | subiveratis |
|
| 3. Person Plural | subiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
|
| 2. Person Singular | subivisses |
|
| 3. Person Singular | subivisset |
|
| 1. Person Plural | subivissemus |
|
| 2. Person Plural | subivissetis |
|
| 3. Person Plural | subivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
|
| Vorzeitigkeit | subivisse |
|
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
! |
| 2. Person Plural | subite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
|
| Genitiv | subeundi |
|
| Dativ | subeundo |
|
| Akkusativ | subeundum |
|
| Ablativ | subeundo |
|
| Vokativ | subeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
ich unterstelle |
| 2. Person Singular | subis |
du unterstellst |
| 3. Person Singular | subit |
er/sie/es unterstellt |
| 1. Person Plural | subimus |
wir unterstellen |
| 2. Person Plural | subitis |
ihr unterstellt |
| 3. Person Plural | subeunt |
sie unterstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
ich werde unterstellt |
| 2. Person Singular | subiris subire |
du wirst unterstellt |
| 3. Person Singular | subitur |
er/sie/es wird unterstellt |
| 1. Person Plural | subimur |
wir werden unterstellt |
| 2. Person Plural | subimini |
ihr werdet unterstellt |
| 3. Person Plural | subeuntur |
sie werden unterstellt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
ich unterstelle |
| 2. Person Singular | subeas |
du unterstellest |
| 3. Person Singular | subeat |
er/sie/es unterstelle |
| 1. Person Plural | subeamus |
wir unterstellen |
| 2. Person Plural | subeatis |
ihr unterstellet |
| 3. Person Plural | subeant |
sie unterstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
ich werde unterstellt |
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
du werdest unterstellt |
| 3. Person Singular | subiatur |
er/sie/es werde unterstellt |
| 1. Person Plural | subiamur |
wir werden unterstellt |
| 2. Person Plural | subiamini |
ihr werdet unterstellt |
| 3. Person Plural | subeantur |
sie werden unterstellt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
ich unterstellte |
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
du unterstelltest |
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
er/sie/es unterstellte |
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
wir unterstellten |
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
ihr unterstelltet |
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
sie unterstellten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
ich wurde unterstellt |
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
du wurdest unterstellt |
| 3. Person Singular | subibatur |
er/sie/es wurde unterstellt |
| 1. Person Plural | subibamur |
wir wurden unterstellt |
| 2. Person Plural | subibamini |
ihr wurdet unterstellt |
| 3. Person Plural | subibantur |
sie wurden unterstellt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
ich unterstellte |
| 2. Person Singular | subires |
du unterstelltest |
| 3. Person Singular | subiret |
er/sie/es unterstellte |
| 1. Person Plural | subiremus |
wir unterstellten |
| 2. Person Plural | subiretis |
ihr unterstelltet |
| 3. Person Plural | subirent |
sie unterstellten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
ich würde unterstellt |
| 2. Person Singular | subireris subirere |
du würdest unterstellt |
| 3. Person Singular | subiretur |
er/sie/es würde unterstellt |
| 1. Person Plural | subiremur |
wir würden unterstellt |
| 2. Person Plural | subiremini |
ihr würdet unterstellt |
| 3. Person Plural | subirentur |
sie würden unterstellt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
ich werde unterstellen |
| 2. Person Singular | subibis subies |
du wirst unterstellen |
| 3. Person Singular | subibit subiet |
er/sie/es wird unterstellen |
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
wir werden unterstellen |
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
ihr werdet unterstellen |
| 3. Person Plural | subibunt subient |
sie werden unterstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
ich werde unterstellt werden |
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
du wirst unterstellt werden |
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
er/sie/es wird unterstellt werden |
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
wir werden unterstellt werden |
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
ihr werdet unterstellt werden |
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
sie werden unterstellt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
ich habe unterstellt |
| 2. Person Singular | subivisti |
du hast unterstellt |
| 3. Person Singular | subivit |
er/sie/es hat unterstellt |
| 1. Person Plural | subivimus |
wir haben unterstellt |
| 2. Person Plural | subivistis |
ihr habt unterstellt |
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
sie haben unterstellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
ich bin unterstellt worden |
| 2. Person Singular | subitus es |
du bist unterstellt worden |
| 3. Person Singular | subitus est |
er/sie/es ist unterstellt worden |
| 1. Person Plural | subiti sumus |
wir sind unterstellt worden |
| 2. Person Plural | subiti estis |
ihr seid unterstellt worden |
| 3. Person Plural | subiti sunt |
sie sind unterstellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
ich habe unterstellt |
| 2. Person Singular | subiveris |
du habest unterstellt |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es habe unterstellt |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir haben unterstellt |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr habet unterstellt |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie haben unterstellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
ich sei unterstellt worden |
| 2. Person Singular | subitus sis |
du seiest unterstellt worden |
| 3. Person Singular | subitus sit |
er/sie/es sei unterstellt worden |
| 1. Person Plural | subiti simus |
wir seien unterstellt worden |
| 2. Person Plural | subiti sitis |
ihr seiet unterstellt worden |
| 3. Person Plural | subiti sint |
sie seien unterstellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
ich hatte unterstellt |
| 2. Person Singular | subiveras |
du hattest unterstellt |
| 3. Person Singular | subiverat |
er/sie/es hatte unterstellt |
| 1. Person Plural | subiveramus |
wir hatten unterstellt |
| 2. Person Plural | subiveratis |
ihr hattet unterstellt |
| 3. Person Plural | subiverant |
sie hatten unterstellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
ich war unterstellt worden |
| 2. Person Singular | subitus eras |
du warst unterstellt worden |
| 3. Person Singular | subitus erat |
er/sie/es war unterstellt worden |
| 1. Person Plural | subiti eramus |
wir waren unterstellt worden |
| 2. Person Plural | subiti eratis |
ihr wart unterstellt worden |
| 3. Person Plural | subiti erant |
sie waren unterstellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
ich hätte unterstellt |
| 2. Person Singular | subivisses |
du hättest unterstellt |
| 3. Person Singular | subivisset |
er/sie/es hätte unterstellt |
| 1. Person Plural | subivissemus |
wir hätten unterstellt |
| 2. Person Plural | subivissetis |
ihr hättet unterstellt |
| 3. Person Plural | subivissent |
sie hätten unterstellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
ich wäre unterstellt worden |
| 2. Person Singular | subitus esses |
du wärest unterstellt worden |
| 3. Person Singular | subitus esset |
er/sie/es wäre unterstellt worden |
| 1. Person Plural | subiti essemus |
wir wären unterstellt worden |
| 2. Person Plural | subiti essetis |
ihr wäret unterstellt worden |
| 3. Person Plural | subiti essent |
sie wären unterstellt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
ich werde unterstellt haben |
| 2. Person Singular | subiveris |
du wirst unterstellt haben |
| 3. Person Singular | subiverit |
er/sie/es wird unterstellt haben |
| 1. Person Plural | subiverimus |
wir werden unterstellt haben |
| 2. Person Plural | subiveritis |
ihr werdet unterstellt haben |
| 3. Person Plural | subiverint |
sie werden unterstellt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
ich werde unterstellt worden sein |
| 2. Person Singular | subitus eris |
du wirst unterstellt worden sein |
| 3. Person Singular | subitus erit |
er/sie/es wird unterstellt worden sein |
| 1. Person Plural | subiti erimus |
wir werden unterstellt worden sein |
| 2. Person Plural | subiti eritis |
ihr werdet unterstellt worden sein |
| 3. Person Plural | subiti erunt |
sie werden unterstellt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
unterstellen |
| Vorzeitigkeit | subivisse |
unterstellt haben |
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
unterstellen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
unterstellt werden |
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
unterstellt worden sein |
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
künftig unterstellt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
unterstelle; unterstell! |
| 2. Person Plural | subite |
unterstellt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
das Unterstellen |
| Genitiv | subeundi |
des Unterstellens |
| Dativ | subeundo |
dem Unterstellen |
| Akkusativ | subeundum |
das Unterstellen |
| Ablativ | subeundo |
durch das Unterstellen |
| Vokativ | subeunde |
Unterstellen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeo |
|
| 2. Person Singular | subis |
|
| 3. Person Singular | subit |
|
| 1. Person Plural | subimus |
|
| 2. Person Plural | subitis |
|
| 3. Person Plural | subeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subeor |
|
| 2. Person Singular | subiris subire |
|
| 3. Person Singular | subitur |
|
| 1. Person Plural | subimur |
|
| 2. Person Plural | subimini |
|
| 3. Person Plural | subeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subeam |
|
| 2. Person Singular | subeas |
|
| 3. Person Singular | subeat |
|
| 1. Person Plural | subeamus |
|
| 2. Person Plural | subeatis |
|
| 3. Person Plural | subeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subear |
|
| 2. Person Singular | subiaris subiare |
|
| 3. Person Singular | subiatur |
|
| 1. Person Plural | subiamur |
|
| 2. Person Plural | subiamini |
|
| 3. Person Plural | subeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibam subiebam |
|
| 2. Person Singular | subibas subiebas |
|
| 3. Person Singular | subibat subiebat |
|
| 1. Person Plural | subibamus subiebamus |
|
| 2. Person Plural | subibatis subiebatis |
|
| 3. Person Plural | subibant subiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibar |
|
| 2. Person Singular | subibaris subibare |
|
| 3. Person Singular | subibatur |
|
| 1. Person Plural | subibamur |
|
| 2. Person Plural | subibamini |
|
| 3. Person Plural | subibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subirem |
|
| 2. Person Singular | subires |
|
| 3. Person Singular | subiret |
|
| 1. Person Plural | subiremus |
|
| 2. Person Plural | subiretis |
|
| 3. Person Plural | subirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subirer |
|
| 2. Person Singular | subireris subirere |
|
| 3. Person Singular | subiretur |
|
| 1. Person Plural | subiremur |
|
| 2. Person Plural | subiremini |
|
| 3. Person Plural | subirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subibo subiam |
|
| 2. Person Singular | subibis subies |
|
| 3. Person Singular | subibit subiet |
|
| 1. Person Plural | subibimus subiemus |
|
| 2. Person Plural | subibitis subietis |
|
| 3. Person Plural | subibunt subient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subibor subiar |
|
| 2. Person Singular | subiberis subibere subieris subiere |
|
| 3. Person Singular | subibitur subietur |
|
| 1. Person Plural | subibimur subiemur |
|
| 2. Person Plural | subibimini subiemini |
|
| 3. Person Plural | subibuntur subientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivi |
|
| 2. Person Singular | subivisti |
|
| 3. Person Singular | subivit |
|
| 1. Person Plural | subivimus |
|
| 2. Person Plural | subivistis |
|
| 3. Person Plural | subiverunt subivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sum |
|
| 2. Person Singular | subitus es |
|
| 3. Person Singular | subitus est |
|
| 1. Person Plural | subiti sumus |
|
| 2. Person Plural | subiti estis |
|
| 3. Person Plural | subiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiverim |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus sim |
|
| 2. Person Singular | subitus sis |
|
| 3. Person Singular | subitus sit |
|
| 1. Person Plural | subiti simus |
|
| 2. Person Plural | subiti sitis |
|
| 3. Person Plural | subiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subiveram |
|
| 2. Person Singular | subiveras |
|
| 3. Person Singular | subiverat |
|
| 1. Person Plural | subiveramus |
|
| 2. Person Plural | subiveratis |
|
| 3. Person Plural | subiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus eram |
|
| 2. Person Singular | subitus eras |
|
| 3. Person Singular | subitus erat |
|
| 1. Person Plural | subiti eramus |
|
| 2. Person Plural | subiti eratis |
|
| 3. Person Plural | subiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivissem |
|
| 2. Person Singular | subivisses |
|
| 3. Person Singular | subivisset |
|
| 1. Person Plural | subivissemus |
|
| 2. Person Plural | subivissetis |
|
| 3. Person Plural | subivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus essem |
|
| 2. Person Singular | subitus esses |
|
| 3. Person Singular | subitus esset |
|
| 1. Person Plural | subiti essemus |
|
| 2. Person Plural | subiti essetis |
|
| 3. Person Plural | subiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subivero |
|
| 2. Person Singular | subiveris |
|
| 3. Person Singular | subiverit |
|
| 1. Person Plural | subiverimus |
|
| 2. Person Plural | subiveritis |
|
| 3. Person Plural | subiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subitus ero |
|
| 2. Person Singular | subitus eris |
|
| 3. Person Singular | subitus erit |
|
| 1. Person Plural | subiti erimus |
|
| 2. Person Plural | subiti eritis |
|
| 3. Person Plural | subiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subire |
|
| Vorzeitigkeit | subivisse |
|
| Nachzeitigkeit | subiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subiri subirier |
|
| Vorzeitigkeit | subitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subi |
! |
| 2. Person Plural | subite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subito |
| 3. Person Singular | subito |
| 2. Person Plural | subitote |
| 3. Person Plural | subeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subire |
|
| Genitiv | subeundi |
|
| Dativ | subeundo |
|
| Akkusativ | subeundum |
|
| Ablativ | subeundo |
|
| Vokativ | subeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subeundus |
subeunda |
subeundum |
| Genitiv | subeundi |
subeundae |
subeundi |
| Dativ | subeundo |
subeundae |
subeundo |
| Akkusativ | subeundum |
subeundam |
subeundum |
| Ablativ | subeundo |
subeunda |
subeundo |
| Vokativ | subeunde |
subeunda |
subeundum |
Plural
| Nominativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
| Genitiv | subeundorum |
subeundarum |
subeundorum |
| Dativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Akkusativ | subeundos |
subeundas |
subeunda |
| Ablativ | subeundis |
subeundis |
subeundis |
| Vokativ | subeundi |
subeundae |
subeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiens |
subiens |
subiens |
| Genitiv | subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
subeuntis subientis |
| Dativ | subeunti subienti |
subeunti subienti |
subeunti subienti |
| Akkusativ | subeuntem subientem |
subeuntem subientem |
subiens |
| Ablativ | subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
subeunti subeunte subienti subiente |
| Vokativ | subiens |
subiens |
subiens |
Plural
| Nominativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Genitiv | subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
subeuntium subientium |
| Dativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Akkusativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
| Ablativ | subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
subeuntibus subientibus |
| Vokativ | subeuntes subientes |
subeuntes subientes |
subeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subitus |
subita |
subitum |
| Genitiv | subiti |
subitae |
subiti |
| Dativ | subito |
subitae |
subito |
| Akkusativ | subitum |
subitam |
subitum |
| Ablativ | subito |
subita |
subito |
| Vokativ | subite |
subita |
subitum |
Plural
| Nominativ | subiti |
subitae |
subita |
| Genitiv | subitorum |
subitarum |
subitorum |
| Dativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Akkusativ | subitos |
subitas |
subita |
| Ablativ | subitis |
subitis |
subitis |
| Vokativ | subiti |
subitae |
subita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subiturus |
subitura |
subiturum |
| Genitiv | subituri |
subiturae |
subituri |
| Dativ | subituro |
subiturae |
subituro |
| Akkusativ | subiturum |
subituram |
subiturum |
| Ablativ | subituro |
subitura |
subituro |
| Vokativ | subiture |
subitura |
subiturum |
Plural
| Nominativ | subituri |
subiturae |
subitura |
| Genitiv | subiturorum |
subiturarum |
subiturorum |
| Dativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Akkusativ | subituros |
subituras |
subitura |
| Ablativ | subituris |
subituris |
subituris |
| Vokativ | subituri |
subiturae |
subitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subitum |
subitu |