Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublecto
|
ich äffe |
| 2. Person Singular |
sublectas
|
du äffst |
| 3. Person Singular |
sublectat
|
er/sie/es äfft |
| 1. Person Plural |
sublectamus
|
wir äffen |
| 2. Person Plural |
sublectatis
|
ihr äfft |
| 3. Person Plural |
sublectant
|
sie äffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublector
|
ich werde geäfft |
| 2. Person Singular |
sublectaris sublectare
|
du wirst geäfft |
| 3. Person Singular |
sublectatur
|
er/sie/es wird geäfft |
| 1. Person Plural |
sublectamur
|
wir werden geäfft |
| 2. Person Plural |
sublectamini
|
ihr werdet geäfft |
| 3. Person Plural |
sublectantur
|
sie werden geäfft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectem
|
ich äffe |
| 2. Person Singular |
sublectes
|
du äffest |
| 3. Person Singular |
sublectet
|
er/sie/es äffe |
| 1. Person Plural |
sublectemus
|
wir äffen |
| 2. Person Plural |
sublectetis
|
ihr äffet |
| 3. Person Plural |
sublectent
|
sie äffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublecter
|
ich werde geäfft |
| 2. Person Singular |
sublecteris sublectere
|
du werdest geäfft |
| 3. Person Singular |
sublectetur
|
er/sie/es werde geäfft |
| 1. Person Plural |
sublectemur
|
wir werden geäfft |
| 2. Person Plural |
sublectemini
|
ihr werdet geäfft |
| 3. Person Plural |
sublectentur
|
sie werden geäfft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabam
|
ich äffte |
| 2. Person Singular |
sublectabas
|
du äfftest |
| 3. Person Singular |
sublectabat
|
er/sie/es äffte |
| 1. Person Plural |
sublectabamus
|
wir äfften |
| 2. Person Plural |
sublectabatis
|
ihr äfftet |
| 3. Person Plural |
sublectabant
|
sie äfften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabar
|
ich wurde geäfft |
| 2. Person Singular |
sublectabaris sublectabare
|
du wurdest geäfft |
| 3. Person Singular |
sublectabatur
|
er/sie/es wurde geäfft |
| 1. Person Plural |
sublectabamur
|
wir wurden geäfft |
| 2. Person Plural |
sublectabamini
|
ihr wurdet geäfft |
| 3. Person Plural |
sublectabantur
|
sie wurden geäfft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectarem
|
ich äffte |
| 2. Person Singular |
sublectares
|
du äfftest |
| 3. Person Singular |
sublectaret
|
er/sie/es äffte |
| 1. Person Plural |
sublectaremus
|
wir äfften |
| 2. Person Plural |
sublectaretis
|
ihr äfftet |
| 3. Person Plural |
sublectarent
|
sie äfften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectarer
|
ich würde geäfft |
| 2. Person Singular |
sublectareris sublectarere
|
du würdest geäfft |
| 3. Person Singular |
sublectaretur
|
er/sie/es würde geäfft |
| 1. Person Plural |
sublectaremur
|
wir würden geäfft |
| 2. Person Plural |
sublectaremini
|
ihr würdet geäfft |
| 3. Person Plural |
sublectarentur
|
sie würden geäfft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabo
|
ich werde äffen |
| 2. Person Singular |
sublectabis
|
du wirst äffen |
| 3. Person Singular |
sublectabit
|
er/sie/es wird äffen |
| 1. Person Plural |
sublectabimus
|
wir werden äffen |
| 2. Person Plural |
sublectabitis
|
ihr werdet äffen |
| 3. Person Plural |
sublectabunt
|
sie werden äffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabor
|
ich werde geäfft werden |
| 2. Person Singular |
sublectaberis sublectabere
|
du wirst geäfft werden |
| 3. Person Singular |
sublectabitur
|
er/sie/es wird geäfft werden |
| 1. Person Plural |
sublectabimur
|
wir werden geäfft werden |
| 2. Person Plural |
sublectabimini
|
ihr werdet geäfft werden |
| 3. Person Plural |
sublectabuntur
|
sie werden geäfft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavi
|
ich habe geäfft |
| 2. Person Singular |
sublectavisti
|
du hast geäfft |
| 3. Person Singular |
sublectavit
|
er/sie/es hat geäfft |
| 1. Person Plural |
sublectavimus
|
wir haben geäfft |
| 2. Person Plural |
sublectavistis
|
ihr habt geäfft |
| 3. Person Plural |
sublectaverunt sublectavere
|
sie haben geäfft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus sum
|
ich bin geäfft worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus es
|
du bist geäfft worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus est
|
er/sie/es ist geäfft worden |
| 1. Person Plural |
sublectati sumus
|
wir sind geäfft worden |
| 2. Person Plural |
sublectati estis
|
ihr seid geäfft worden |
| 3. Person Plural |
sublectati sunt
|
sie sind geäfft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectaverim
|
ich habe geäfft |
| 2. Person Singular |
sublectaveris
|
du habest geäfft |
| 3. Person Singular |
sublectaverit
|
er/sie/es habe geäfft |
| 1. Person Plural |
sublectaverimus
|
wir haben geäfft |
| 2. Person Plural |
sublectaveritis
|
ihr habet geäfft |
| 3. Person Plural |
sublectaverint
|
sie haben geäfft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus sim
|
ich sei geäfft worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus sis
|
du seiest geäfft worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus sit
|
er/sie/es sei geäfft worden |
| 1. Person Plural |
sublectati simus
|
wir seien geäfft worden |
| 2. Person Plural |
sublectati sitis
|
ihr seiet geäfft worden |
| 3. Person Plural |
sublectati sint
|
sie seien geäfft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectaveram
|
ich hatte geäfft |
| 2. Person Singular |
sublectaveras
|
du hattest geäfft |
| 3. Person Singular |
sublectaverat
|
er/sie/es hatte geäfft |
| 1. Person Plural |
sublectaveramus
|
wir hatten geäfft |
| 2. Person Plural |
sublectaveratis
|
ihr hattet geäfft |
| 3. Person Plural |
sublectaverant
|
sie hatten geäfft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus eram
|
ich war geäfft worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus eras
|
du warst geäfft worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus erat
|
er/sie/es war geäfft worden |
| 1. Person Plural |
sublectati eramus
|
wir waren geäfft worden |
| 2. Person Plural |
sublectati eratis
|
ihr wart geäfft worden |
| 3. Person Plural |
sublectati erant
|
sie waren geäfft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavissem
|
ich hätte geäfft |
| 2. Person Singular |
sublectavisses
|
du hättest geäfft |
| 3. Person Singular |
sublectavisset
|
er/sie/es hätte geäfft |
| 1. Person Plural |
sublectavissemus
|
wir hätten geäfft |
| 2. Person Plural |
sublectavissetis
|
ihr hättet geäfft |
| 3. Person Plural |
sublectavissent
|
sie hätten geäfft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus essem
|
ich wäre geäfft worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus esses
|
du wärest geäfft worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus esset
|
er/sie/es wäre geäfft worden |
| 1. Person Plural |
sublectati essemus
|
wir wären geäfft worden |
| 2. Person Plural |
sublectati essetis
|
ihr wäret geäfft worden |
| 3. Person Plural |
sublectati essent
|
sie wären geäfft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavero
|
ich werde geäfft haben |
| 2. Person Singular |
sublectaveris
|
du wirst geäfft haben |
| 3. Person Singular |
sublectaverit
|
er/sie/es wird geäfft haben |
| 1. Person Plural |
sublectaverimus
|
wir werden geäfft haben |
| 2. Person Plural |
sublectaveritis
|
ihr werdet geäfft haben |
| 3. Person Plural |
sublectaverint
|
sie werden geäfft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus ero
|
ich werde geäfft worden sein |
| 2. Person Singular |
sublectatus eris
|
du wirst geäfft worden sein |
| 3. Person Singular |
sublectatus erit
|
er/sie/es wird geäfft worden sein |
| 1. Person Plural |
sublectati erimus
|
wir werden geäfft worden sein |
| 2. Person Plural |
sublectati eritis
|
ihr werdet geäfft worden sein |
| 3. Person Plural |
sublectati erunt
|
sie werden geäfft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sublectare
|
äffen |
| Vorzeitigkeit |
sublectavisse
|
geäfft haben |
| Nachzeitigkeit |
sublectaturum esse
|
äffen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sublectari sublectarier
|
geäfft werden |
| Vorzeitigkeit |
sublectatum esse
|
geäfft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
sublectatum iri
|
künftig geäfft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
sublecta
|
äffe; äff! |
| 2. Person Plural |
sublectate
|
äfft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
sublectato
|
| 3. Person Singular |
sublectato
|
| 2. Person Plural |
sublectatote
|
| 3. Person Plural |
sublectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
sublectare
|
das Äffen |
| Genitiv |
sublectandi
|
des Äffens |
| Dativ |
sublectando
|
dem Äffen |
| Akkusativ |
sublectandum
|
das Äffen |
| Ablativ |
sublectando
|
durch das Äffen |
| Vokativ |
sublectande
|
Äffen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectandus
|
sublectanda
|
sublectandum
|
| Genitiv |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectandi
|
| Dativ |
sublectando
|
sublectandae
|
sublectando
|
| Akkusativ |
sublectandum
|
sublectandam
|
sublectandum
|
| Ablativ |
sublectando
|
sublectanda
|
sublectando
|
| Vokativ |
sublectande
|
sublectanda
|
sublectandum
|
Plural
| Nominativ |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectanda
|
| Genitiv |
sublectandorum
|
sublectandarum
|
sublectandorum
|
| Dativ |
sublectandis
|
sublectandis
|
sublectandis
|
| Akkusativ |
sublectandos
|
sublectandas
|
sublectanda
|
| Ablativ |
sublectandis
|
sublectandis
|
sublectandis
|
| Vokativ |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectans
|
sublectans
|
sublectans
|
| Genitiv |
sublectantis
|
sublectantis
|
sublectantis
|
| Dativ |
sublectanti
|
sublectanti
|
sublectanti
|
| Akkusativ |
sublectantem
|
sublectantem
|
sublectans
|
| Ablativ |
sublectanti sublectante
|
sublectanti sublectante
|
sublectanti sublectante
|
| Vokativ |
sublectans
|
sublectans
|
sublectans
|
Plural
| Nominativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
| Genitiv |
sublectantium sublectantum
|
sublectantium sublectantum
|
sublectantium sublectantum
|
| Dativ |
sublectantibus
|
sublectantibus
|
sublectantibus
|
| Akkusativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
| Ablativ |
sublectantibus
|
sublectantibus
|
sublectantibus
|
| Vokativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectatus
|
sublectata
|
sublectatum
|
| Genitiv |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectati
|
| Dativ |
sublectato
|
sublectatae
|
sublectato
|
| Akkusativ |
sublectatum
|
sublectatam
|
sublectatum
|
| Ablativ |
sublectato
|
sublectata
|
sublectato
|
| Vokativ |
sublectate
|
sublectata
|
sublectatum
|
Plural
| Nominativ |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectata
|
| Genitiv |
sublectatorum
|
sublectatarum
|
sublectatorum
|
| Dativ |
sublectatis
|
sublectatis
|
sublectatis
|
| Akkusativ |
sublectatos
|
sublectatas
|
sublectata
|
| Ablativ |
sublectatis
|
sublectatis
|
sublectatis
|
| Vokativ |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectaturus
|
sublectatura
|
sublectaturum
|
| Genitiv |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectaturi
|
| Dativ |
sublectaturo
|
sublectaturae
|
sublectaturo
|
| Akkusativ |
sublectaturum
|
sublectaturam
|
sublectaturum
|
| Ablativ |
sublectaturo
|
sublectatura
|
sublectaturo
|
| Vokativ |
sublectature
|
sublectatura
|
sublectaturum
|
Plural
| Nominativ |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectatura
|
| Genitiv |
sublectaturorum
|
sublectaturarum
|
sublectaturorum
|
| Dativ |
sublectaturis
|
sublectaturis
|
sublectaturis
|
| Akkusativ |
sublectaturos
|
sublectaturas
|
sublectatura
|
| Ablativ |
sublectaturis
|
sublectaturis
|
sublectaturis
|
| Vokativ |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
sublectatum
|
sublectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublecto
|
ich foppe |
| 2. Person Singular |
sublectas
|
du foppst |
| 3. Person Singular |
sublectat
|
er/sie/es foppt |
| 1. Person Plural |
sublectamus
|
wir foppen |
| 2. Person Plural |
sublectatis
|
ihr foppt |
| 3. Person Plural |
sublectant
|
sie foppen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublector
|
ich werde gefoppt |
| 2. Person Singular |
sublectaris sublectare
|
du wirst gefoppt |
| 3. Person Singular |
sublectatur
|
er/sie/es wird gefoppt |
| 1. Person Plural |
sublectamur
|
wir werden gefoppt |
| 2. Person Plural |
sublectamini
|
ihr werdet gefoppt |
| 3. Person Plural |
sublectantur
|
sie werden gefoppt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectem
|
ich foppe |
| 2. Person Singular |
sublectes
|
du foppest |
| 3. Person Singular |
sublectet
|
er/sie/es foppe |
| 1. Person Plural |
sublectemus
|
wir foppen |
| 2. Person Plural |
sublectetis
|
ihr foppet |
| 3. Person Plural |
sublectent
|
sie foppen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublecter
|
ich werde gefoppt |
| 2. Person Singular |
sublecteris sublectere
|
du werdest gefoppt |
| 3. Person Singular |
sublectetur
|
er/sie/es werde gefoppt |
| 1. Person Plural |
sublectemur
|
wir werden gefoppt |
| 2. Person Plural |
sublectemini
|
ihr werdet gefoppt |
| 3. Person Plural |
sublectentur
|
sie werden gefoppt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabam
|
ich foppte |
| 2. Person Singular |
sublectabas
|
du fopptest |
| 3. Person Singular |
sublectabat
|
er/sie/es foppte |
| 1. Person Plural |
sublectabamus
|
wir foppten |
| 2. Person Plural |
sublectabatis
|
ihr fopptet |
| 3. Person Plural |
sublectabant
|
sie foppten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabar
|
ich wurde gefoppt |
| 2. Person Singular |
sublectabaris sublectabare
|
du wurdest gefoppt |
| 3. Person Singular |
sublectabatur
|
er/sie/es wurde gefoppt |
| 1. Person Plural |
sublectabamur
|
wir wurden gefoppt |
| 2. Person Plural |
sublectabamini
|
ihr wurdet gefoppt |
| 3. Person Plural |
sublectabantur
|
sie wurden gefoppt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectarem
|
ich foppte |
| 2. Person Singular |
sublectares
|
du fopptest |
| 3. Person Singular |
sublectaret
|
er/sie/es foppte |
| 1. Person Plural |
sublectaremus
|
wir foppten |
| 2. Person Plural |
sublectaretis
|
ihr fopptet |
| 3. Person Plural |
sublectarent
|
sie foppten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectarer
|
ich würde gefoppt |
| 2. Person Singular |
sublectareris sublectarere
|
du würdest gefoppt |
| 3. Person Singular |
sublectaretur
|
er/sie/es würde gefoppt |
| 1. Person Plural |
sublectaremur
|
wir würden gefoppt |
| 2. Person Plural |
sublectaremini
|
ihr würdet gefoppt |
| 3. Person Plural |
sublectarentur
|
sie würden gefoppt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabo
|
ich werde foppen |
| 2. Person Singular |
sublectabis
|
du wirst foppen |
| 3. Person Singular |
sublectabit
|
er/sie/es wird foppen |
| 1. Person Plural |
sublectabimus
|
wir werden foppen |
| 2. Person Plural |
sublectabitis
|
ihr werdet foppen |
| 3. Person Plural |
sublectabunt
|
sie werden foppen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabor
|
ich werde gefoppt werden |
| 2. Person Singular |
sublectaberis sublectabere
|
du wirst gefoppt werden |
| 3. Person Singular |
sublectabitur
|
er/sie/es wird gefoppt werden |
| 1. Person Plural |
sublectabimur
|
wir werden gefoppt werden |
| 2. Person Plural |
sublectabimini
|
ihr werdet gefoppt werden |
| 3. Person Plural |
sublectabuntur
|
sie werden gefoppt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavi
|
ich habe gefoppt |
| 2. Person Singular |
sublectavisti
|
du hast gefoppt |
| 3. Person Singular |
sublectavit
|
er/sie/es hat gefoppt |
| 1. Person Plural |
sublectavimus
|
wir haben gefoppt |
| 2. Person Plural |
sublectavistis
|
ihr habt gefoppt |
| 3. Person Plural |
sublectaverunt sublectavere
|
sie haben gefoppt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus sum
|
ich bin gefoppt worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus es
|
du bist gefoppt worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus est
|
er/sie/es ist gefoppt worden |
| 1. Person Plural |
sublectati sumus
|
wir sind gefoppt worden |
| 2. Person Plural |
sublectati estis
|
ihr seid gefoppt worden |
| 3. Person Plural |
sublectati sunt
|
sie sind gefoppt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectaverim
|
ich habe gefoppt |
| 2. Person Singular |
sublectaveris
|
du habest gefoppt |
| 3. Person Singular |
sublectaverit
|
er/sie/es habe gefoppt |
| 1. Person Plural |
sublectaverimus
|
wir haben gefoppt |
| 2. Person Plural |
sublectaveritis
|
ihr habet gefoppt |
| 3. Person Plural |
sublectaverint
|
sie haben gefoppt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus sim
|
ich sei gefoppt worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus sis
|
du seiest gefoppt worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus sit
|
er/sie/es sei gefoppt worden |
| 1. Person Plural |
sublectati simus
|
wir seien gefoppt worden |
| 2. Person Plural |
sublectati sitis
|
ihr seiet gefoppt worden |
| 3. Person Plural |
sublectati sint
|
sie seien gefoppt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectaveram
|
ich hatte gefoppt |
| 2. Person Singular |
sublectaveras
|
du hattest gefoppt |
| 3. Person Singular |
sublectaverat
|
er/sie/es hatte gefoppt |
| 1. Person Plural |
sublectaveramus
|
wir hatten gefoppt |
| 2. Person Plural |
sublectaveratis
|
ihr hattet gefoppt |
| 3. Person Plural |
sublectaverant
|
sie hatten gefoppt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus eram
|
ich war gefoppt worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus eras
|
du warst gefoppt worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus erat
|
er/sie/es war gefoppt worden |
| 1. Person Plural |
sublectati eramus
|
wir waren gefoppt worden |
| 2. Person Plural |
sublectati eratis
|
ihr wart gefoppt worden |
| 3. Person Plural |
sublectati erant
|
sie waren gefoppt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavissem
|
ich hätte gefoppt |
| 2. Person Singular |
sublectavisses
|
du hättest gefoppt |
| 3. Person Singular |
sublectavisset
|
er/sie/es hätte gefoppt |
| 1. Person Plural |
sublectavissemus
|
wir hätten gefoppt |
| 2. Person Plural |
sublectavissetis
|
ihr hättet gefoppt |
| 3. Person Plural |
sublectavissent
|
sie hätten gefoppt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus essem
|
ich wäre gefoppt worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus esses
|
du wärest gefoppt worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus esset
|
er/sie/es wäre gefoppt worden |
| 1. Person Plural |
sublectati essemus
|
wir wären gefoppt worden |
| 2. Person Plural |
sublectati essetis
|
ihr wäret gefoppt worden |
| 3. Person Plural |
sublectati essent
|
sie wären gefoppt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavero
|
ich werde gefoppt haben |
| 2. Person Singular |
sublectaveris
|
du wirst gefoppt haben |
| 3. Person Singular |
sublectaverit
|
er/sie/es wird gefoppt haben |
| 1. Person Plural |
sublectaverimus
|
wir werden gefoppt haben |
| 2. Person Plural |
sublectaveritis
|
ihr werdet gefoppt haben |
| 3. Person Plural |
sublectaverint
|
sie werden gefoppt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus ero
|
ich werde gefoppt worden sein |
| 2. Person Singular |
sublectatus eris
|
du wirst gefoppt worden sein |
| 3. Person Singular |
sublectatus erit
|
er/sie/es wird gefoppt worden sein |
| 1. Person Plural |
sublectati erimus
|
wir werden gefoppt worden sein |
| 2. Person Plural |
sublectati eritis
|
ihr werdet gefoppt worden sein |
| 3. Person Plural |
sublectati erunt
|
sie werden gefoppt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sublectare
|
foppen |
| Vorzeitigkeit |
sublectavisse
|
gefoppt haben |
| Nachzeitigkeit |
sublectaturum esse
|
foppen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sublectari sublectarier
|
gefoppt werden |
| Vorzeitigkeit |
sublectatum esse
|
gefoppt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
sublectatum iri
|
künftig gefoppt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
sublecta
|
foppe; fopp! |
| 2. Person Plural |
sublectate
|
foppt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
sublectato
|
| 3. Person Singular |
sublectato
|
| 2. Person Plural |
sublectatote
|
| 3. Person Plural |
sublectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
sublectare
|
das Foppen |
| Genitiv |
sublectandi
|
des Foppens |
| Dativ |
sublectando
|
dem Foppen |
| Akkusativ |
sublectandum
|
das Foppen |
| Ablativ |
sublectando
|
durch das Foppen |
| Vokativ |
sublectande
|
Foppen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectandus
|
sublectanda
|
sublectandum
|
| Genitiv |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectandi
|
| Dativ |
sublectando
|
sublectandae
|
sublectando
|
| Akkusativ |
sublectandum
|
sublectandam
|
sublectandum
|
| Ablativ |
sublectando
|
sublectanda
|
sublectando
|
| Vokativ |
sublectande
|
sublectanda
|
sublectandum
|
Plural
| Nominativ |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectanda
|
| Genitiv |
sublectandorum
|
sublectandarum
|
sublectandorum
|
| Dativ |
sublectandis
|
sublectandis
|
sublectandis
|
| Akkusativ |
sublectandos
|
sublectandas
|
sublectanda
|
| Ablativ |
sublectandis
|
sublectandis
|
sublectandis
|
| Vokativ |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectans
|
sublectans
|
sublectans
|
| Genitiv |
sublectantis
|
sublectantis
|
sublectantis
|
| Dativ |
sublectanti
|
sublectanti
|
sublectanti
|
| Akkusativ |
sublectantem
|
sublectantem
|
sublectans
|
| Ablativ |
sublectanti sublectante
|
sublectanti sublectante
|
sublectanti sublectante
|
| Vokativ |
sublectans
|
sublectans
|
sublectans
|
Plural
| Nominativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
| Genitiv |
sublectantium sublectantum
|
sublectantium sublectantum
|
sublectantium sublectantum
|
| Dativ |
sublectantibus
|
sublectantibus
|
sublectantibus
|
| Akkusativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
| Ablativ |
sublectantibus
|
sublectantibus
|
sublectantibus
|
| Vokativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectatus
|
sublectata
|
sublectatum
|
| Genitiv |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectati
|
| Dativ |
sublectato
|
sublectatae
|
sublectato
|
| Akkusativ |
sublectatum
|
sublectatam
|
sublectatum
|
| Ablativ |
sublectato
|
sublectata
|
sublectato
|
| Vokativ |
sublectate
|
sublectata
|
sublectatum
|
Plural
| Nominativ |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectata
|
| Genitiv |
sublectatorum
|
sublectatarum
|
sublectatorum
|
| Dativ |
sublectatis
|
sublectatis
|
sublectatis
|
| Akkusativ |
sublectatos
|
sublectatas
|
sublectata
|
| Ablativ |
sublectatis
|
sublectatis
|
sublectatis
|
| Vokativ |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectaturus
|
sublectatura
|
sublectaturum
|
| Genitiv |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectaturi
|
| Dativ |
sublectaturo
|
sublectaturae
|
sublectaturo
|
| Akkusativ |
sublectaturum
|
sublectaturam
|
sublectaturum
|
| Ablativ |
sublectaturo
|
sublectatura
|
sublectaturo
|
| Vokativ |
sublectature
|
sublectatura
|
sublectaturum
|
Plural
| Nominativ |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectatura
|
| Genitiv |
sublectaturorum
|
sublectaturarum
|
sublectaturorum
|
| Dativ |
sublectaturis
|
sublectaturis
|
sublectaturis
|
| Akkusativ |
sublectaturos
|
sublectaturas
|
sublectatura
|
| Ablativ |
sublectaturis
|
sublectaturis
|
sublectaturis
|
| Vokativ |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
sublectatum
|
sublectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublecto
|
ich ködere |
| 2. Person Singular |
sublectas
|
du köderst |
| 3. Person Singular |
sublectat
|
er/sie/es ködert |
| 1. Person Plural |
sublectamus
|
wir ködern |
| 2. Person Plural |
sublectatis
|
ihr ködert |
| 3. Person Plural |
sublectant
|
sie ködern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublector
|
ich werde geködert |
| 2. Person Singular |
sublectaris sublectare
|
du wirst geködert |
| 3. Person Singular |
sublectatur
|
er/sie/es wird geködert |
| 1. Person Plural |
sublectamur
|
wir werden geködert |
| 2. Person Plural |
sublectamini
|
ihr werdet geködert |
| 3. Person Plural |
sublectantur
|
sie werden geködert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectem
|
ich ködere |
| 2. Person Singular |
sublectes
|
du köderst |
| 3. Person Singular |
sublectet
|
er/sie/es ködere |
| 1. Person Plural |
sublectemus
|
wir ködern |
| 2. Person Plural |
sublectetis
|
ihr ködert |
| 3. Person Plural |
sublectent
|
sie ködern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublecter
|
ich werde geködert |
| 2. Person Singular |
sublecteris sublectere
|
du werdest geködert |
| 3. Person Singular |
sublectetur
|
er/sie/es werde geködert |
| 1. Person Plural |
sublectemur
|
wir werden geködert |
| 2. Person Plural |
sublectemini
|
ihr werdet geködert |
| 3. Person Plural |
sublectentur
|
sie werden geködert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabam
|
ich köderte |
| 2. Person Singular |
sublectabas
|
du ködertest |
| 3. Person Singular |
sublectabat
|
er/sie/es köderte |
| 1. Person Plural |
sublectabamus
|
wir köderten |
| 2. Person Plural |
sublectabatis
|
ihr ködertet |
| 3. Person Plural |
sublectabant
|
sie köderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabar
|
ich wurde geködert |
| 2. Person Singular |
sublectabaris sublectabare
|
du wurdest geködert |
| 3. Person Singular |
sublectabatur
|
er/sie/es wurde geködert |
| 1. Person Plural |
sublectabamur
|
wir wurden geködert |
| 2. Person Plural |
sublectabamini
|
ihr wurdet geködert |
| 3. Person Plural |
sublectabantur
|
sie wurden geködert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectarem
|
ich köderte |
| 2. Person Singular |
sublectares
|
du ködertest |
| 3. Person Singular |
sublectaret
|
er/sie/es köderte |
| 1. Person Plural |
sublectaremus
|
wir köderten |
| 2. Person Plural |
sublectaretis
|
ihr ködertet |
| 3. Person Plural |
sublectarent
|
sie köderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectarer
|
ich würde geködert |
| 2. Person Singular |
sublectareris sublectarere
|
du würdest geködert |
| 3. Person Singular |
sublectaretur
|
er/sie/es würde geködert |
| 1. Person Plural |
sublectaremur
|
wir würden geködert |
| 2. Person Plural |
sublectaremini
|
ihr würdet geködert |
| 3. Person Plural |
sublectarentur
|
sie würden geködert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabo
|
ich werde ködern |
| 2. Person Singular |
sublectabis
|
du wirst ködern |
| 3. Person Singular |
sublectabit
|
er/sie/es wird ködern |
| 1. Person Plural |
sublectabimus
|
wir werden ködern |
| 2. Person Plural |
sublectabitis
|
ihr werdet ködern |
| 3. Person Plural |
sublectabunt
|
sie werden ködern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabor
|
ich werde geködert werden |
| 2. Person Singular |
sublectaberis sublectabere
|
du wirst geködert werden |
| 3. Person Singular |
sublectabitur
|
er/sie/es wird geködert werden |
| 1. Person Plural |
sublectabimur
|
wir werden geködert werden |
| 2. Person Plural |
sublectabimini
|
ihr werdet geködert werden |
| 3. Person Plural |
sublectabuntur
|
sie werden geködert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavi
|
ich habe geködert |
| 2. Person Singular |
sublectavisti
|
du hast geködert |
| 3. Person Singular |
sublectavit
|
er/sie/es hat geködert |
| 1. Person Plural |
sublectavimus
|
wir haben geködert |
| 2. Person Plural |
sublectavistis
|
ihr habt geködert |
| 3. Person Plural |
sublectaverunt sublectavere
|
sie haben geködert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus sum
|
ich bin geködert worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus es
|
du bist geködert worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus est
|
er/sie/es ist geködert worden |
| 1. Person Plural |
sublectati sumus
|
wir sind geködert worden |
| 2. Person Plural |
sublectati estis
|
ihr seid geködert worden |
| 3. Person Plural |
sublectati sunt
|
sie sind geködert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectaverim
|
ich habe geködert |
| 2. Person Singular |
sublectaveris
|
du habest geködert |
| 3. Person Singular |
sublectaverit
|
er/sie/es habe geködert |
| 1. Person Plural |
sublectaverimus
|
wir haben geködert |
| 2. Person Plural |
sublectaveritis
|
ihr habet geködert |
| 3. Person Plural |
sublectaverint
|
sie haben geködert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus sim
|
ich sei geködert worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus sis
|
du seiest geködert worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus sit
|
er/sie/es sei geködert worden |
| 1. Person Plural |
sublectati simus
|
wir seien geködert worden |
| 2. Person Plural |
sublectati sitis
|
ihr seiet geködert worden |
| 3. Person Plural |
sublectati sint
|
sie seien geködert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectaveram
|
ich hatte geködert |
| 2. Person Singular |
sublectaveras
|
du hattest geködert |
| 3. Person Singular |
sublectaverat
|
er/sie/es hatte geködert |
| 1. Person Plural |
sublectaveramus
|
wir hatten geködert |
| 2. Person Plural |
sublectaveratis
|
ihr hattet geködert |
| 3. Person Plural |
sublectaverant
|
sie hatten geködert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus eram
|
ich war geködert worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus eras
|
du warst geködert worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus erat
|
er/sie/es war geködert worden |
| 1. Person Plural |
sublectati eramus
|
wir waren geködert worden |
| 2. Person Plural |
sublectati eratis
|
ihr wart geködert worden |
| 3. Person Plural |
sublectati erant
|
sie waren geködert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavissem
|
ich hätte geködert |
| 2. Person Singular |
sublectavisses
|
du hättest geködert |
| 3. Person Singular |
sublectavisset
|
er/sie/es hätte geködert |
| 1. Person Plural |
sublectavissemus
|
wir hätten geködert |
| 2. Person Plural |
sublectavissetis
|
ihr hättet geködert |
| 3. Person Plural |
sublectavissent
|
sie hätten geködert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus essem
|
ich wäre geködert worden |
| 2. Person Singular |
sublectatus esses
|
du wärest geködert worden |
| 3. Person Singular |
sublectatus esset
|
er/sie/es wäre geködert worden |
| 1. Person Plural |
sublectati essemus
|
wir wären geködert worden |
| 2. Person Plural |
sublectati essetis
|
ihr wäret geködert worden |
| 3. Person Plural |
sublectati essent
|
sie wären geködert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavero
|
ich werde geködert haben |
| 2. Person Singular |
sublectaveris
|
du wirst geködert haben |
| 3. Person Singular |
sublectaverit
|
er/sie/es wird geködert haben |
| 1. Person Plural |
sublectaverimus
|
wir werden geködert haben |
| 2. Person Plural |
sublectaveritis
|
ihr werdet geködert haben |
| 3. Person Plural |
sublectaverint
|
sie werden geködert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus ero
|
ich werde geködert worden sein |
| 2. Person Singular |
sublectatus eris
|
du wirst geködert worden sein |
| 3. Person Singular |
sublectatus erit
|
er/sie/es wird geködert worden sein |
| 1. Person Plural |
sublectati erimus
|
wir werden geködert worden sein |
| 2. Person Plural |
sublectati eritis
|
ihr werdet geködert worden sein |
| 3. Person Plural |
sublectati erunt
|
sie werden geködert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sublectare
|
ködern |
| Vorzeitigkeit |
sublectavisse
|
geködert haben |
| Nachzeitigkeit |
sublectaturum esse
|
ködern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sublectari sublectarier
|
geködert werden |
| Vorzeitigkeit |
sublectatum esse
|
geködert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
sublectatum iri
|
künftig geködert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
sublecta
|
ködere! |
| 2. Person Plural |
sublectate
|
ködert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
sublectato
|
| 3. Person Singular |
sublectato
|
| 2. Person Plural |
sublectatote
|
| 3. Person Plural |
sublectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
sublectare
|
das Ködern |
| Genitiv |
sublectandi
|
des Ködernes |
| Dativ |
sublectando
|
dem Ködern |
| Akkusativ |
sublectandum
|
das Ködern |
| Ablativ |
sublectando
|
durch das Ködern |
| Vokativ |
sublectande
|
Ködern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectandus
|
sublectanda
|
sublectandum
|
| Genitiv |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectandi
|
| Dativ |
sublectando
|
sublectandae
|
sublectando
|
| Akkusativ |
sublectandum
|
sublectandam
|
sublectandum
|
| Ablativ |
sublectando
|
sublectanda
|
sublectando
|
| Vokativ |
sublectande
|
sublectanda
|
sublectandum
|
Plural
| Nominativ |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectanda
|
| Genitiv |
sublectandorum
|
sublectandarum
|
sublectandorum
|
| Dativ |
sublectandis
|
sublectandis
|
sublectandis
|
| Akkusativ |
sublectandos
|
sublectandas
|
sublectanda
|
| Ablativ |
sublectandis
|
sublectandis
|
sublectandis
|
| Vokativ |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectans
|
sublectans
|
sublectans
|
| Genitiv |
sublectantis
|
sublectantis
|
sublectantis
|
| Dativ |
sublectanti
|
sublectanti
|
sublectanti
|
| Akkusativ |
sublectantem
|
sublectantem
|
sublectans
|
| Ablativ |
sublectanti sublectante
|
sublectanti sublectante
|
sublectanti sublectante
|
| Vokativ |
sublectans
|
sublectans
|
sublectans
|
Plural
| Nominativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
| Genitiv |
sublectantium sublectantum
|
sublectantium sublectantum
|
sublectantium sublectantum
|
| Dativ |
sublectantibus
|
sublectantibus
|
sublectantibus
|
| Akkusativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
| Ablativ |
sublectantibus
|
sublectantibus
|
sublectantibus
|
| Vokativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectatus
|
sublectata
|
sublectatum
|
| Genitiv |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectati
|
| Dativ |
sublectato
|
sublectatae
|
sublectato
|
| Akkusativ |
sublectatum
|
sublectatam
|
sublectatum
|
| Ablativ |
sublectato
|
sublectata
|
sublectato
|
| Vokativ |
sublectate
|
sublectata
|
sublectatum
|
Plural
| Nominativ |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectata
|
| Genitiv |
sublectatorum
|
sublectatarum
|
sublectatorum
|
| Dativ |
sublectatis
|
sublectatis
|
sublectatis
|
| Akkusativ |
sublectatos
|
sublectatas
|
sublectata
|
| Ablativ |
sublectatis
|
sublectatis
|
sublectatis
|
| Vokativ |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectaturus
|
sublectatura
|
sublectaturum
|
| Genitiv |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectaturi
|
| Dativ |
sublectaturo
|
sublectaturae
|
sublectaturo
|
| Akkusativ |
sublectaturum
|
sublectaturam
|
sublectaturum
|
| Ablativ |
sublectaturo
|
sublectatura
|
sublectaturo
|
| Vokativ |
sublectature
|
sublectatura
|
sublectaturum
|
Plural
| Nominativ |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectatura
|
| Genitiv |
sublectaturorum
|
sublectaturarum
|
sublectaturorum
|
| Dativ |
sublectaturis
|
sublectaturis
|
sublectaturis
|
| Akkusativ |
sublectaturos
|
sublectaturas
|
sublectatura
|
| Ablativ |
sublectaturis
|
sublectaturis
|
sublectaturis
|
| Vokativ |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
sublectatum
|
sublectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublecto
|
ich schmeichle |
| 2. Person Singular |
sublectas
|
du schmeichelst |
| 3. Person Singular |
sublectat
|
er/sie/es schmeichelt |
| 1. Person Plural |
sublectamus
|
wir schmeicheln |
| 2. Person Plural |
sublectatis
|
ihr schmeichelt |
| 3. Person Plural |
sublectant
|
sie schmeicheln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublector
|
|
| 2. Person Singular |
sublectaris sublectare
|
|
| 3. Person Singular |
sublectatur
|
|
| 1. Person Plural |
sublectamur
|
|
| 2. Person Plural |
sublectamini
|
|
| 3. Person Plural |
sublectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectem
|
ich schmeichle |
| 2. Person Singular |
sublectes
|
du schmeichelst |
| 3. Person Singular |
sublectet
|
er/sie/es schmeichle |
| 1. Person Plural |
sublectemus
|
wir schmeicheln |
| 2. Person Plural |
sublectetis
|
ihr schmeichelt |
| 3. Person Plural |
sublectent
|
sie schmeicheln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublecter
|
|
| 2. Person Singular |
sublecteris sublectere
|
|
| 3. Person Singular |
sublectetur
|
|
| 1. Person Plural |
sublectemur
|
|
| 2. Person Plural |
sublectemini
|
|
| 3. Person Plural |
sublectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabam
|
ich schmeichelte |
| 2. Person Singular |
sublectabas
|
du schmeicheltest |
| 3. Person Singular |
sublectabat
|
er/sie/es schmeichelte |
| 1. Person Plural |
sublectabamus
|
wir schmeichelten |
| 2. Person Plural |
sublectabatis
|
ihr schmeicheltet |
| 3. Person Plural |
sublectabant
|
sie schmeichelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabar
|
|
| 2. Person Singular |
sublectabaris sublectabare
|
|
| 3. Person Singular |
sublectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
sublectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
sublectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
sublectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectarem
|
ich schmeichelte |
| 2. Person Singular |
sublectares
|
du schmeicheltest |
| 3. Person Singular |
sublectaret
|
er/sie/es schmeichelte |
| 1. Person Plural |
sublectaremus
|
wir schmeichelten |
| 2. Person Plural |
sublectaretis
|
ihr schmeicheltet |
| 3. Person Plural |
sublectarent
|
sie schmeichelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectarer
|
|
| 2. Person Singular |
sublectareris sublectarere
|
|
| 3. Person Singular |
sublectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
sublectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
sublectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
sublectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabo
|
ich werde schmeicheln |
| 2. Person Singular |
sublectabis
|
du wirst schmeicheln |
| 3. Person Singular |
sublectabit
|
er/sie/es wird schmeicheln |
| 1. Person Plural |
sublectabimus
|
wir werden schmeicheln |
| 2. Person Plural |
sublectabitis
|
ihr werdet schmeicheln |
| 3. Person Plural |
sublectabunt
|
sie werden schmeicheln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectabor
|
|
| 2. Person Singular |
sublectaberis sublectabere
|
|
| 3. Person Singular |
sublectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
sublectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
sublectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
sublectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavi
|
ich habe geschmeichelt |
| 2. Person Singular |
sublectavisti
|
du hast geschmeichelt |
| 3. Person Singular |
sublectavit
|
er/sie/es hat geschmeichelt |
| 1. Person Plural |
sublectavimus
|
wir haben geschmeichelt |
| 2. Person Plural |
sublectavistis
|
ihr habt geschmeichelt |
| 3. Person Plural |
sublectaverunt sublectavere
|
sie haben geschmeichelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
sublectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
sublectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
sublectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
sublectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
sublectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectaverim
|
ich habe geschmeichelt |
| 2. Person Singular |
sublectaveris
|
du habest geschmeichelt |
| 3. Person Singular |
sublectaverit
|
er/sie/es habe geschmeichelt |
| 1. Person Plural |
sublectaverimus
|
wir haben geschmeichelt |
| 2. Person Plural |
sublectaveritis
|
ihr habet geschmeichelt |
| 3. Person Plural |
sublectaverint
|
sie haben geschmeichelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
sublectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
sublectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
sublectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
sublectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
sublectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectaveram
|
ich hatte geschmeichelt |
| 2. Person Singular |
sublectaveras
|
du hattest geschmeichelt |
| 3. Person Singular |
sublectaverat
|
er/sie/es hatte geschmeichelt |
| 1. Person Plural |
sublectaveramus
|
wir hatten geschmeichelt |
| 2. Person Plural |
sublectaveratis
|
ihr hattet geschmeichelt |
| 3. Person Plural |
sublectaverant
|
sie hatten geschmeichelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
sublectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
sublectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
sublectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
sublectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
sublectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavissem
|
ich hätte geschmeichelt |
| 2. Person Singular |
sublectavisses
|
du hättest geschmeichelt |
| 3. Person Singular |
sublectavisset
|
er/sie/es hätte geschmeichelt |
| 1. Person Plural |
sublectavissemus
|
wir hätten geschmeichelt |
| 2. Person Plural |
sublectavissetis
|
ihr hättet geschmeichelt |
| 3. Person Plural |
sublectavissent
|
sie hätten geschmeichelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
sublectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
sublectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
sublectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
sublectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
sublectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectavero
|
ich werde geschmeichelt haben |
| 2. Person Singular |
sublectaveris
|
du wirst geschmeichelt haben |
| 3. Person Singular |
sublectaverit
|
er/sie/es wird geschmeichelt haben |
| 1. Person Plural |
sublectaverimus
|
wir werden geschmeichelt haben |
| 2. Person Plural |
sublectaveritis
|
ihr werdet geschmeichelt haben |
| 3. Person Plural |
sublectaverint
|
sie werden geschmeichelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
sublectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
sublectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
sublectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
sublectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
sublectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
sublectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sublectare
|
schmeicheln |
| Vorzeitigkeit |
sublectavisse
|
geschmeichelt haben |
| Nachzeitigkeit |
sublectaturum esse
|
schmeicheln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
sublectari sublectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
sublectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
sublectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
sublecta
|
schmeichle! |
| 2. Person Plural |
sublectate
|
schmeichelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
sublectato
|
| 3. Person Singular |
sublectato
|
| 2. Person Plural |
sublectatote
|
| 3. Person Plural |
sublectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
sublectare
|
das Schmeicheln |
| Genitiv |
sublectandi
|
des Schmeichelnes |
| Dativ |
sublectando
|
dem Schmeicheln |
| Akkusativ |
sublectandum
|
das Schmeicheln |
| Ablativ |
sublectando
|
durch das Schmeicheln |
| Vokativ |
sublectande
|
Schmeicheln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectandus
|
sublectanda
|
sublectandum
|
| Genitiv |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectandi
|
| Dativ |
sublectando
|
sublectandae
|
sublectando
|
| Akkusativ |
sublectandum
|
sublectandam
|
sublectandum
|
| Ablativ |
sublectando
|
sublectanda
|
sublectando
|
| Vokativ |
sublectande
|
sublectanda
|
sublectandum
|
Plural
| Nominativ |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectanda
|
| Genitiv |
sublectandorum
|
sublectandarum
|
sublectandorum
|
| Dativ |
sublectandis
|
sublectandis
|
sublectandis
|
| Akkusativ |
sublectandos
|
sublectandas
|
sublectanda
|
| Ablativ |
sublectandis
|
sublectandis
|
sublectandis
|
| Vokativ |
sublectandi
|
sublectandae
|
sublectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectans
|
sublectans
|
sublectans
|
| Genitiv |
sublectantis
|
sublectantis
|
sublectantis
|
| Dativ |
sublectanti
|
sublectanti
|
sublectanti
|
| Akkusativ |
sublectantem
|
sublectantem
|
sublectans
|
| Ablativ |
sublectanti sublectante
|
sublectanti sublectante
|
sublectanti sublectante
|
| Vokativ |
sublectans
|
sublectans
|
sublectans
|
Plural
| Nominativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
| Genitiv |
sublectantium sublectantum
|
sublectantium sublectantum
|
sublectantium sublectantum
|
| Dativ |
sublectantibus
|
sublectantibus
|
sublectantibus
|
| Akkusativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
| Ablativ |
sublectantibus
|
sublectantibus
|
sublectantibus
|
| Vokativ |
sublectantes
|
sublectantes
|
sublectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectatus
|
sublectata
|
sublectatum
|
| Genitiv |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectati
|
| Dativ |
sublectato
|
sublectatae
|
sublectato
|
| Akkusativ |
sublectatum
|
sublectatam
|
sublectatum
|
| Ablativ |
sublectato
|
sublectata
|
sublectato
|
| Vokativ |
sublectate
|
sublectata
|
sublectatum
|
Plural
| Nominativ |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectata
|
| Genitiv |
sublectatorum
|
sublectatarum
|
sublectatorum
|
| Dativ |
sublectatis
|
sublectatis
|
sublectatis
|
| Akkusativ |
sublectatos
|
sublectatas
|
sublectata
|
| Ablativ |
sublectatis
|
sublectatis
|
sublectatis
|
| Vokativ |
sublectati
|
sublectatae
|
sublectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
sublectaturus
|
sublectatura
|
sublectaturum
|
| Genitiv |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectaturi
|
| Dativ |
sublectaturo
|
sublectaturae
|
sublectaturo
|
| Akkusativ |
sublectaturum
|
sublectaturam
|
sublectaturum
|
| Ablativ |
sublectaturo
|
sublectatura
|
sublectaturo
|
| Vokativ |
sublectature
|
sublectatura
|
sublectaturum
|
Plural
| Nominativ |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectatura
|
| Genitiv |
sublectaturorum
|
sublectaturarum
|
sublectaturorum
|
| Dativ |
sublectaturis
|
sublectaturis
|
sublectaturis
|
| Akkusativ |
sublectaturos
|
sublectaturas
|
sublectatura
|
| Ablativ |
sublectaturis
|
sublectaturis
|
sublectaturis
|
| Vokativ |
sublectaturi
|
sublectaturae
|
sublectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
sublectatum
|
sublectatu
|