Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectito
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitas
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitat
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitamus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitatis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitor
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitaris subrectitare
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitatur
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitamur
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitamini
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitem
|
|
| 2. Person Singular |
subrectites
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitet
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectiter
|
|
| 2. Person Singular |
subrectiteris subrectitere
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitetur
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitemur
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitemini
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitabam
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitabas
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitabat
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitabar
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitabaris subrectitabare
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitarem
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitares
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitaret
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitarer
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitareris subrectitarere
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitabo
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitabis
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitabit
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitabor
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitaberis subrectitabere
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitavi
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitavit
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitaverunt subrectitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitavero
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrectitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
subrectitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
subrectitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
subrectitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrectitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrectitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrectitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
subrectitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subrectitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrectitari subrectitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
subrectitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subrectitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subrectita
|
! |
| 2. Person Plural |
subrectitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subrectitato
|
| 3. Person Singular |
subrectitato
|
| 2. Person Plural |
subrectitatote
|
| 3. Person Plural |
subrectitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subrectitare
|
|
| Genitiv |
subrectitandi
|
|
| Dativ |
subrectitando
|
|
| Akkusativ |
subrectitandum
|
|
| Ablativ |
subrectitando
|
|
| Vokativ |
subrectitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrectitandus
|
subrectitanda
|
subrectitandum
|
| Genitiv |
subrectitandi
|
subrectitandae
|
subrectitandi
|
| Dativ |
subrectitando
|
subrectitandae
|
subrectitando
|
| Akkusativ |
subrectitandum
|
subrectitandam
|
subrectitandum
|
| Ablativ |
subrectitando
|
subrectitanda
|
subrectitando
|
| Vokativ |
subrectitande
|
subrectitanda
|
subrectitandum
|
Plural
| Nominativ |
subrectitandi
|
subrectitandae
|
subrectitanda
|
| Genitiv |
subrectitandorum
|
subrectitandarum
|
subrectitandorum
|
| Dativ |
subrectitandis
|
subrectitandis
|
subrectitandis
|
| Akkusativ |
subrectitandos
|
subrectitandas
|
subrectitanda
|
| Ablativ |
subrectitandis
|
subrectitandis
|
subrectitandis
|
| Vokativ |
subrectitandi
|
subrectitandae
|
subrectitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrectitans
|
subrectitans
|
subrectitans
|
| Genitiv |
subrectitantis
|
subrectitantis
|
subrectitantis
|
| Dativ |
subrectitanti
|
subrectitanti
|
subrectitanti
|
| Akkusativ |
subrectitantem
|
subrectitantem
|
subrectitans
|
| Ablativ |
subrectitanti subrectitante
|
subrectitanti subrectitante
|
subrectitanti subrectitante
|
| Vokativ |
subrectitans
|
subrectitans
|
subrectitans
|
Plural
| Nominativ |
subrectitantes
|
subrectitantes
|
subrectitantia
|
| Genitiv |
subrectitantium subrectitantum
|
subrectitantium subrectitantum
|
subrectitantium subrectitantum
|
| Dativ |
subrectitantibus
|
subrectitantibus
|
subrectitantibus
|
| Akkusativ |
subrectitantes
|
subrectitantes
|
subrectitantia
|
| Ablativ |
subrectitantibus
|
subrectitantibus
|
subrectitantibus
|
| Vokativ |
subrectitantes
|
subrectitantes
|
subrectitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrectitatus
|
subrectitata
|
subrectitatum
|
| Genitiv |
subrectitati
|
subrectitatae
|
subrectitati
|
| Dativ |
subrectitato
|
subrectitatae
|
subrectitato
|
| Akkusativ |
subrectitatum
|
subrectitatam
|
subrectitatum
|
| Ablativ |
subrectitato
|
subrectitata
|
subrectitato
|
| Vokativ |
subrectitate
|
subrectitata
|
subrectitatum
|
Plural
| Nominativ |
subrectitati
|
subrectitatae
|
subrectitata
|
| Genitiv |
subrectitatorum
|
subrectitatarum
|
subrectitatorum
|
| Dativ |
subrectitatis
|
subrectitatis
|
subrectitatis
|
| Akkusativ |
subrectitatos
|
subrectitatas
|
subrectitata
|
| Ablativ |
subrectitatis
|
subrectitatis
|
subrectitatis
|
| Vokativ |
subrectitati
|
subrectitatae
|
subrectitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrectitaturus
|
subrectitatura
|
subrectitaturum
|
| Genitiv |
subrectitaturi
|
subrectitaturae
|
subrectitaturi
|
| Dativ |
subrectitaturo
|
subrectitaturae
|
subrectitaturo
|
| Akkusativ |
subrectitaturum
|
subrectitaturam
|
subrectitaturum
|
| Ablativ |
subrectitaturo
|
subrectitatura
|
subrectitaturo
|
| Vokativ |
subrectitature
|
subrectitatura
|
subrectitaturum
|
Plural
| Nominativ |
subrectitaturi
|
subrectitaturae
|
subrectitatura
|
| Genitiv |
subrectitaturorum
|
subrectitaturarum
|
subrectitaturorum
|
| Dativ |
subrectitaturis
|
subrectitaturis
|
subrectitaturis
|
| Akkusativ |
subrectitaturos
|
subrectitaturas
|
subrectitatura
|
| Ablativ |
subrectitaturis
|
subrectitaturis
|
subrectitaturis
|
| Vokativ |
subrectitaturi
|
subrectitaturae
|
subrectitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subrectitatum
|
subrectitatu
|