Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von subrigere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort subrectus auch noch Formen von: subrectus (Adjektiv) | subrectus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| subrigere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | emporrichten in die Höhe richten aufstehen auftreten emporstehen emporstehend erheben hervorkommen sich erheben |
| subrectus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von emporrichten |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
ich richte empor |
| 2. Person Singular | subrigis |
du richtest empor |
| 3. Person Singular | subrigit |
er/sie/es richtet empor |
| 1. Person Plural | subrigimus |
wir richten empor |
| 2. Person Plural | subrigitis |
ihr richtet empor |
| 3. Person Plural | subrigunt |
sie richten empor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
ich werde emporgerichtet |
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
du wirst emporgerichtet |
| 3. Person Singular | subrigitur |
er/sie/es wird emporgerichtet |
| 1. Person Plural | subrigimur |
wir werden emporgerichtet |
| 2. Person Plural | subrigimini |
ihr werdet emporgerichtet |
| 3. Person Plural | subriguntur |
sie werden emporgerichtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich richte empor |
| 2. Person Singular | subrigas |
du richtest empor |
| 3. Person Singular | subrigat |
er/sie/es richte empor |
| 1. Person Plural | subrigamus |
wir richten empor |
| 2. Person Plural | subrigatis |
ihr richtet empor |
| 3. Person Plural | subrigant |
sie richten empor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
ich werde emporgerichtet |
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
du werdest emporgerichtet |
| 3. Person Singular | subrigatur |
er/sie/es werde emporgerichtet |
| 1. Person Plural | subrigamur |
wir werden emporgerichtet |
| 2. Person Plural | subrigamini |
ihr werdet emporgerichtet |
| 3. Person Plural | subrigantur |
sie werden emporgerichtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
ich richtete empor |
| 2. Person Singular | subrigebas |
du richtetest empor |
| 3. Person Singular | subrigebat |
er/sie/es richtete empor |
| 1. Person Plural | subrigebamus |
wir richteten empor |
| 2. Person Plural | subrigebatis |
ihr richtetet empor |
| 3. Person Plural | subrigebant |
sie richteten empor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
ich wurde emporgerichtet |
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
du wurdest emporgerichtet |
| 3. Person Singular | subrigebatur |
er/sie/es wurde emporgerichtet |
| 1. Person Plural | subrigebamur |
wir wurden emporgerichtet |
| 2. Person Plural | subrigebamini |
ihr wurdet emporgerichtet |
| 3. Person Plural | subrigebantur |
sie wurden emporgerichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
ich richtete empor |
| 2. Person Singular | subrigeres |
du richtetest empor |
| 3. Person Singular | subrigeret |
er/sie/es richtete empor |
| 1. Person Plural | subrigeremus |
wir richteten empor |
| 2. Person Plural | subrigeretis |
ihr richtetet empor |
| 3. Person Plural | subrigerent |
sie richteten empor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
ich würde emporgerichtet |
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
du würdest emporgerichtet |
| 3. Person Singular | subrigeretur |
er/sie/es würde emporgerichtet |
| 1. Person Plural | subrigeremur |
wir würden emporgerichtet |
| 2. Person Plural | subrigeremini |
ihr würdet emporgerichtet |
| 3. Person Plural | subrigerentur |
sie würden emporgerichtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich werde emporrichten |
| 2. Person Singular | subriges |
du wirst emporrichten |
| 3. Person Singular | subriget |
er/sie/es wird emporrichten |
| 1. Person Plural | subrigemus |
wir werden emporrichten |
| 2. Person Plural | subrigetis |
ihr werdet emporrichten |
| 3. Person Plural | subrigent |
sie werden emporrichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
ich werde emporgerichtet werden |
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
du wirst emporgerichtet werden |
| 3. Person Singular | subrigetur |
er/sie/es wird emporgerichtet werden |
| 1. Person Plural | subrigemur |
wir werden emporgerichtet werden |
| 2. Person Plural | subrigemini |
ihr werdet emporgerichtet werden |
| 3. Person Plural | subrigentur |
sie werden emporgerichtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
ich habe emporgerichtet |
| 2. Person Singular | subrexisti |
du hast emporgerichtet |
| 3. Person Singular | subrexit |
er/sie/es hat emporgerichtet |
| 1. Person Plural | subreximus |
wir haben emporgerichtet |
| 2. Person Plural | subrexistis |
ihr habt emporgerichtet |
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
sie haben emporgerichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
ich bin emporgerichtet worden |
| 2. Person Singular | subrectus es |
du bist emporgerichtet worden |
| 3. Person Singular | subrectus est |
er/sie/es ist emporgerichtet worden |
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
wir sind emporgerichtet worden |
| 2. Person Plural | subrecti estis |
ihr seid emporgerichtet worden |
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
sie sind emporgerichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
ich habe emporgerichtet |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du habest emporgerichtet |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es habe emporgerichtet |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir haben emporgerichtet |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr habet emporgerichtet |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie haben emporgerichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
ich sei emporgerichtet worden |
| 2. Person Singular | subrectus sis |
du seiest emporgerichtet worden |
| 3. Person Singular | subrectus sit |
er/sie/es sei emporgerichtet worden |
| 1. Person Plural | subrecti simus |
wir seien emporgerichtet worden |
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
ihr seiet emporgerichtet worden |
| 3. Person Plural | subrecti sint |
sie seien emporgerichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
ich hatte emporgerichtet |
| 2. Person Singular | subrexeras |
du hattest emporgerichtet |
| 3. Person Singular | subrexerat |
er/sie/es hatte emporgerichtet |
| 1. Person Plural | subrexeramus |
wir hatten emporgerichtet |
| 2. Person Plural | subrexeratis |
ihr hattet emporgerichtet |
| 3. Person Plural | subrexerant |
sie hatten emporgerichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
ich war emporgerichtet worden |
| 2. Person Singular | subrectus eras |
du warst emporgerichtet worden |
| 3. Person Singular | subrectus erat |
er/sie/es war emporgerichtet worden |
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
wir waren emporgerichtet worden |
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
ihr wart emporgerichtet worden |
| 3. Person Plural | subrecti erant |
sie waren emporgerichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
ich hätte emporgerichtet |
| 2. Person Singular | subrexisses |
du hättest emporgerichtet |
| 3. Person Singular | subrexisset |
er/sie/es hätte emporgerichtet |
| 1. Person Plural | subrexissemus |
wir hätten emporgerichtet |
| 2. Person Plural | subrexissetis |
ihr hättet emporgerichtet |
| 3. Person Plural | subrexissent |
sie hätten emporgerichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
ich wäre emporgerichtet worden |
| 2. Person Singular | subrectus esses |
du wärest emporgerichtet worden |
| 3. Person Singular | subrectus esset |
er/sie/es wäre emporgerichtet worden |
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
wir wären emporgerichtet worden |
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
ihr wäret emporgerichtet worden |
| 3. Person Plural | subrecti essent |
sie wären emporgerichtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
ich werde emporgerichtet haben |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du wirst emporgerichtet haben |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es wird emporgerichtet haben |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir werden emporgerichtet haben |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr werdet emporgerichtet haben |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie werden emporgerichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
ich werde emporgerichtet worden sein |
| 2. Person Singular | subrectus eris |
du wirst emporgerichtet worden sein |
| 3. Person Singular | subrectus erit |
er/sie/es wird emporgerichtet worden sein |
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
wir werden emporgerichtet worden sein |
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
ihr werdet emporgerichtet worden sein |
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
sie werden emporgerichtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
emporrichten |
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
emporgerichtet haben |
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
emporrichten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
emporgerichtet werden |
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
emporgerichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
künftig emporgerichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
richte empor! |
| 2. Person Plural | subrigite |
richtet empor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
das Emporrichten |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
des Emporrichtens |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
dem Emporrichten |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
das Emporrichten |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
durch das Emporrichten |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Emporrichten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
|
| 2. Person Singular | subrigis |
|
| 3. Person Singular | subrigit |
|
| 1. Person Plural | subrigimus |
|
| 2. Person Plural | subrigitis |
|
| 3. Person Plural | subrigunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigitur |
|
| 1. Person Plural | subrigimur |
|
| 2. Person Plural | subrigimini |
|
| 3. Person Plural | subriguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
|
| 2. Person Singular | subrigas |
|
| 3. Person Singular | subrigat |
|
| 1. Person Plural | subrigamus |
|
| 2. Person Plural | subrigatis |
|
| 3. Person Plural | subrigant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
|
| 3. Person Singular | subrigatur |
|
| 1. Person Plural | subrigamur |
|
| 2. Person Plural | subrigamini |
|
| 3. Person Plural | subrigantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
|
| 2. Person Singular | subrigebas |
|
| 3. Person Singular | subrigebat |
|
| 1. Person Plural | subrigebamus |
|
| 2. Person Plural | subrigebatis |
|
| 3. Person Plural | subrigebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
|
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
|
| 3. Person Singular | subrigebatur |
|
| 1. Person Plural | subrigebamur |
|
| 2. Person Plural | subrigebamini |
|
| 3. Person Plural | subrigebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
|
| 2. Person Singular | subrigeres |
|
| 3. Person Singular | subrigeret |
|
| 1. Person Plural | subrigeremus |
|
| 2. Person Plural | subrigeretis |
|
| 3. Person Plural | subrigerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
|
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
|
| 3. Person Singular | subrigeretur |
|
| 1. Person Plural | subrigeremur |
|
| 2. Person Plural | subrigeremini |
|
| 3. Person Plural | subrigerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
|
| 2. Person Singular | subriges |
|
| 3. Person Singular | subriget |
|
| 1. Person Plural | subrigemus |
|
| 2. Person Plural | subrigetis |
|
| 3. Person Plural | subrigent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigetur |
|
| 1. Person Plural | subrigemur |
|
| 2. Person Plural | subrigemini |
|
| 3. Person Plural | subrigentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
|
| 2. Person Singular | subrexisti |
|
| 3. Person Singular | subrexit |
|
| 1. Person Plural | subreximus |
|
| 2. Person Plural | subrexistis |
|
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
|
| 2. Person Singular | subrectus es |
|
| 3. Person Singular | subrectus est |
|
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | subrecti estis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
|
| 2. Person Singular | subrexeris |
|
| 3. Person Singular | subrexerit |
|
| 1. Person Plural | subrexerimus |
|
| 2. Person Plural | subrexeritis |
|
| 3. Person Plural | subrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
|
| 2. Person Singular | subrectus sis |
|
| 3. Person Singular | subrectus sit |
|
| 1. Person Plural | subrecti simus |
|
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
|
| 2. Person Singular | subrexeras |
|
| 3. Person Singular | subrexerat |
|
| 1. Person Plural | subrexeramus |
|
| 2. Person Plural | subrexeratis |
|
| 3. Person Plural | subrexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
|
| 2. Person Singular | subrectus eras |
|
| 3. Person Singular | subrectus erat |
|
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
|
| 2. Person Singular | subrexisses |
|
| 3. Person Singular | subrexisset |
|
| 1. Person Plural | subrexissemus |
|
| 2. Person Plural | subrexissetis |
|
| 3. Person Plural | subrexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
|
| 2. Person Singular | subrectus esses |
|
| 3. Person Singular | subrectus esset |
|
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | subrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
|
| 2. Person Singular | subrexeris |
|
| 3. Person Singular | subrexerit |
|
| 1. Person Plural | subrexerimus |
|
| 2. Person Plural | subrexeritis |
|
| 3. Person Plural | subrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
|
| 2. Person Singular | subrectus eris |
|
| 3. Person Singular | subrectus erit |
|
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
|
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
|
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
|
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
! |
| 2. Person Plural | subrigite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
|
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
|
| Dativ | subrigendo subrigundo |
|
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
|
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
|
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
ich stehe auf |
| 2. Person Singular | subrigis |
du stehst auf |
| 3. Person Singular | subrigit |
er/sie/es steht auf |
| 1. Person Plural | subrigimus |
wir stehen auf |
| 2. Person Plural | subrigitis |
ihr steht auf |
| 3. Person Plural | subrigunt |
sie stehen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigitur |
|
| 1. Person Plural | subrigimur |
|
| 2. Person Plural | subrigimini |
|
| 3. Person Plural | subriguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich stehe auf |
| 2. Person Singular | subrigas |
du stehest auf |
| 3. Person Singular | subrigat |
er/sie/es stehe auf |
| 1. Person Plural | subrigamus |
wir stehen auf |
| 2. Person Plural | subrigatis |
ihr stehet auf |
| 3. Person Plural | subrigant |
sie stehen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
|
| 3. Person Singular | subrigatur |
|
| 1. Person Plural | subrigamur |
|
| 2. Person Plural | subrigamini |
|
| 3. Person Plural | subrigantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
ich stand auf |
| 2. Person Singular | subrigebas |
du standest auf |
| 3. Person Singular | subrigebat |
er/sie/es stand auf |
| 1. Person Plural | subrigebamus |
wir standen auf |
| 2. Person Plural | subrigebatis |
ihr standet auf |
| 3. Person Plural | subrigebant |
sie standen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
|
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
|
| 3. Person Singular | subrigebatur |
|
| 1. Person Plural | subrigebamur |
|
| 2. Person Plural | subrigebamini |
|
| 3. Person Plural | subrigebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
ich stünde auf; stände auf |
| 2. Person Singular | subrigeres |
du stündest auf; ständest auf |
| 3. Person Singular | subrigeret |
er/sie/es stünde auf; stände auf |
| 1. Person Plural | subrigeremus |
wir stünden auf; ständen auf |
| 2. Person Plural | subrigeretis |
ihr stündet auf; ständet auf |
| 3. Person Plural | subrigerent |
sie stünden auf; ständen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
|
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
|
| 3. Person Singular | subrigeretur |
|
| 1. Person Plural | subrigeremur |
|
| 2. Person Plural | subrigeremini |
|
| 3. Person Plural | subrigerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich werde aufstehen |
| 2. Person Singular | subriges |
du wirst aufstehen |
| 3. Person Singular | subriget |
er/sie/es wird aufstehen |
| 1. Person Plural | subrigemus |
wir werden aufstehen |
| 2. Person Plural | subrigetis |
ihr werdet aufstehen |
| 3. Person Plural | subrigent |
sie werden aufstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigetur |
|
| 1. Person Plural | subrigemur |
|
| 2. Person Plural | subrigemini |
|
| 3. Person Plural | subrigentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
ich bin aufgestanden |
| 2. Person Singular | subrexisti |
du bist aufgestanden |
| 3. Person Singular | subrexit |
er/sie/es ist aufgestanden |
| 1. Person Plural | subreximus |
wir sind aufgestanden |
| 2. Person Plural | subrexistis |
ihr seid aufgestanden |
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
sie sind aufgestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
|
| 2. Person Singular | subrectus es |
|
| 3. Person Singular | subrectus est |
|
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | subrecti estis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
ich sei aufgestanden |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du seiest aufgestanden |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es sei aufgestanden |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir seien aufgestanden |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr seiet aufgestanden |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie seien aufgestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
|
| 2. Person Singular | subrectus sis |
|
| 3. Person Singular | subrectus sit |
|
| 1. Person Plural | subrecti simus |
|
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
ich war aufgestanden |
| 2. Person Singular | subrexeras |
du warst aufgestanden |
| 3. Person Singular | subrexerat |
er/sie/es war aufgestanden |
| 1. Person Plural | subrexeramus |
wir waren aufgestanden |
| 2. Person Plural | subrexeratis |
ihr wart aufgestanden |
| 3. Person Plural | subrexerant |
sie waren aufgestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
|
| 2. Person Singular | subrectus eras |
|
| 3. Person Singular | subrectus erat |
|
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
ich wäre aufgestanden |
| 2. Person Singular | subrexisses |
du wärest aufgestanden |
| 3. Person Singular | subrexisset |
er/sie/es wäre aufgestanden |
| 1. Person Plural | subrexissemus |
wir wären aufgestanden |
| 2. Person Plural | subrexissetis |
ihr wäret aufgestanden |
| 3. Person Plural | subrexissent |
sie wären aufgestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
|
| 2. Person Singular | subrectus esses |
|
| 3. Person Singular | subrectus esset |
|
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | subrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
ich werde aufgestanden sein |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du wirst aufgestanden sein |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es wird aufgestanden sein |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir werden aufgestanden sein |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr werdet aufgestanden sein |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie werden aufgestanden sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
|
| 2. Person Singular | subrectus eris |
|
| 3. Person Singular | subrectus erit |
|
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
aufstehen |
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
aufgestanden sein |
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
aufstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
|
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
stehe auf; steh auf! |
| 2. Person Plural | subrigite |
steht auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
das Aufstehen |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
des Aufstehens |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
dem Aufstehen |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
das Aufstehen |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
durch das Aufstehen |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Aufstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
ich trete auf |
| 2. Person Singular | subrigis |
du trittst auf |
| 3. Person Singular | subrigit |
er/sie/es tritt auf |
| 1. Person Plural | subrigimus |
wir treten auf |
| 2. Person Plural | subrigitis |
ihr tretet auf |
| 3. Person Plural | subrigunt |
sie treten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigitur |
|
| 1. Person Plural | subrigimur |
|
| 2. Person Plural | subrigimini |
|
| 3. Person Plural | subriguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich trete auf |
| 2. Person Singular | subrigas |
du tretest auf |
| 3. Person Singular | subrigat |
er/sie/es trete auf |
| 1. Person Plural | subrigamus |
wir treten auf |
| 2. Person Plural | subrigatis |
ihr tretet auf |
| 3. Person Plural | subrigant |
sie treten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
|
| 3. Person Singular | subrigatur |
|
| 1. Person Plural | subrigamur |
|
| 2. Person Plural | subrigamini |
|
| 3. Person Plural | subrigantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
ich trat auf |
| 2. Person Singular | subrigebas |
du tratest auf |
| 3. Person Singular | subrigebat |
er/sie/es trat auf |
| 1. Person Plural | subrigebamus |
wir traten auf |
| 2. Person Plural | subrigebatis |
ihr tratet auf |
| 3. Person Plural | subrigebant |
sie traten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
|
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
|
| 3. Person Singular | subrigebatur |
|
| 1. Person Plural | subrigebamur |
|
| 2. Person Plural | subrigebamini |
|
| 3. Person Plural | subrigebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
ich träte auf |
| 2. Person Singular | subrigeres |
du trätest auf |
| 3. Person Singular | subrigeret |
er/sie/es träte auf |
| 1. Person Plural | subrigeremus |
wir träten auf |
| 2. Person Plural | subrigeretis |
ihr trätet auf |
| 3. Person Plural | subrigerent |
sie träten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
|
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
|
| 3. Person Singular | subrigeretur |
|
| 1. Person Plural | subrigeremur |
|
| 2. Person Plural | subrigeremini |
|
| 3. Person Plural | subrigerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich werde auftreten |
| 2. Person Singular | subriges |
du wirst auftreten |
| 3. Person Singular | subriget |
er/sie/es wird auftreten |
| 1. Person Plural | subrigemus |
wir werden auftreten |
| 2. Person Plural | subrigetis |
ihr werdet auftreten |
| 3. Person Plural | subrigent |
sie werden auftreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigetur |
|
| 1. Person Plural | subrigemur |
|
| 2. Person Plural | subrigemini |
|
| 3. Person Plural | subrigentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
ich bin aufgetreten |
| 2. Person Singular | subrexisti |
du bist aufgetreten |
| 3. Person Singular | subrexit |
er/sie/es ist aufgetreten |
| 1. Person Plural | subreximus |
wir sind aufgetreten |
| 2. Person Plural | subrexistis |
ihr seid aufgetreten |
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
sie sind aufgetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
|
| 2. Person Singular | subrectus es |
|
| 3. Person Singular | subrectus est |
|
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | subrecti estis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
ich sei aufgetreten |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du seiest aufgetreten |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es sei aufgetreten |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir seien aufgetreten |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr seiet aufgetreten |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie seien aufgetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
|
| 2. Person Singular | subrectus sis |
|
| 3. Person Singular | subrectus sit |
|
| 1. Person Plural | subrecti simus |
|
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
ich war aufgetreten |
| 2. Person Singular | subrexeras |
du warst aufgetreten |
| 3. Person Singular | subrexerat |
er/sie/es war aufgetreten |
| 1. Person Plural | subrexeramus |
wir waren aufgetreten |
| 2. Person Plural | subrexeratis |
ihr wart aufgetreten |
| 3. Person Plural | subrexerant |
sie waren aufgetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
|
| 2. Person Singular | subrectus eras |
|
| 3. Person Singular | subrectus erat |
|
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
ich wäre aufgetreten |
| 2. Person Singular | subrexisses |
du wärest aufgetreten |
| 3. Person Singular | subrexisset |
er/sie/es wäre aufgetreten |
| 1. Person Plural | subrexissemus |
wir wären aufgetreten |
| 2. Person Plural | subrexissetis |
ihr wäret aufgetreten |
| 3. Person Plural | subrexissent |
sie wären aufgetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
|
| 2. Person Singular | subrectus esses |
|
| 3. Person Singular | subrectus esset |
|
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | subrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
ich werde aufgetreten sein |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du wirst aufgetreten sein |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es wird aufgetreten sein |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir werden aufgetreten sein |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr werdet aufgetreten sein |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie werden aufgetreten sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
|
| 2. Person Singular | subrectus eris |
|
| 3. Person Singular | subrectus erit |
|
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
auftreten |
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
aufgetreten sein |
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
auftreten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
|
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
tritt auf! |
| 2. Person Plural | subrigite |
tretet auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
das Auftreten |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
des Auftretens |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
dem Auftreten |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
das Auftreten |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
durch das Auftreten |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Auftreten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
ich stehe empor |
| 2. Person Singular | subrigis |
du stehst empor |
| 3. Person Singular | subrigit |
er/sie/es steht empor |
| 1. Person Plural | subrigimus |
wir stehen empor |
| 2. Person Plural | subrigitis |
ihr steht empor |
| 3. Person Plural | subrigunt |
sie stehen empor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigitur |
|
| 1. Person Plural | subrigimur |
|
| 2. Person Plural | subrigimini |
|
| 3. Person Plural | subriguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich stehe empor |
| 2. Person Singular | subrigas |
du stehest empor |
| 3. Person Singular | subrigat |
er/sie/es stehe empor |
| 1. Person Plural | subrigamus |
wir stehen empor |
| 2. Person Plural | subrigatis |
ihr stehet empor |
| 3. Person Plural | subrigant |
sie stehen empor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
|
| 3. Person Singular | subrigatur |
|
| 1. Person Plural | subrigamur |
|
| 2. Person Plural | subrigamini |
|
| 3. Person Plural | subrigantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
ich stand empor |
| 2. Person Singular | subrigebas |
du standest empor |
| 3. Person Singular | subrigebat |
er/sie/es stand empor |
| 1. Person Plural | subrigebamus |
wir standen empor |
| 2. Person Plural | subrigebatis |
ihr standet empor |
| 3. Person Plural | subrigebant |
sie standen empor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
|
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
|
| 3. Person Singular | subrigebatur |
|
| 1. Person Plural | subrigebamur |
|
| 2. Person Plural | subrigebamini |
|
| 3. Person Plural | subrigebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
ich stünde empor; stände empor |
| 2. Person Singular | subrigeres |
du stündest empor; ständest empor |
| 3. Person Singular | subrigeret |
er/sie/es stünde empor; stände empor |
| 1. Person Plural | subrigeremus |
wir stünden empor; ständen empor |
| 2. Person Plural | subrigeretis |
ihr stündet empor; ständet empor |
| 3. Person Plural | subrigerent |
sie stünden empor; ständen empor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
|
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
|
| 3. Person Singular | subrigeretur |
|
| 1. Person Plural | subrigeremur |
|
| 2. Person Plural | subrigeremini |
|
| 3. Person Plural | subrigerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich werde emporstehen |
| 2. Person Singular | subriges |
du wirst emporstehen |
| 3. Person Singular | subriget |
er/sie/es wird emporstehen |
| 1. Person Plural | subrigemus |
wir werden emporstehen |
| 2. Person Plural | subrigetis |
ihr werdet emporstehen |
| 3. Person Plural | subrigent |
sie werden emporstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigetur |
|
| 1. Person Plural | subrigemur |
|
| 2. Person Plural | subrigemini |
|
| 3. Person Plural | subrigentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
ich habe emporgestanden |
| 2. Person Singular | subrexisti |
du hast emporgestanden |
| 3. Person Singular | subrexit |
er/sie/es hat emporgestanden |
| 1. Person Plural | subreximus |
wir haben emporgestanden |
| 2. Person Plural | subrexistis |
ihr habt emporgestanden |
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
sie haben emporgestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
|
| 2. Person Singular | subrectus es |
|
| 3. Person Singular | subrectus est |
|
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | subrecti estis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
ich habe emporgestanden |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du habest emporgestanden |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es habe emporgestanden |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir haben emporgestanden |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr habet emporgestanden |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie haben emporgestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
|
| 2. Person Singular | subrectus sis |
|
| 3. Person Singular | subrectus sit |
|
| 1. Person Plural | subrecti simus |
|
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
ich hatte emporgestanden |
| 2. Person Singular | subrexeras |
du hattest emporgestanden |
| 3. Person Singular | subrexerat |
er/sie/es hatte emporgestanden |
| 1. Person Plural | subrexeramus |
wir hatten emporgestanden |
| 2. Person Plural | subrexeratis |
ihr hattet emporgestanden |
| 3. Person Plural | subrexerant |
sie hatten emporgestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
|
| 2. Person Singular | subrectus eras |
|
| 3. Person Singular | subrectus erat |
|
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
ich hätte emporgestanden |
| 2. Person Singular | subrexisses |
du hättest emporgestanden |
| 3. Person Singular | subrexisset |
er/sie/es hätte emporgestanden |
| 1. Person Plural | subrexissemus |
wir hätten emporgestanden |
| 2. Person Plural | subrexissetis |
ihr hättet emporgestanden |
| 3. Person Plural | subrexissent |
sie hätten emporgestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
|
| 2. Person Singular | subrectus esses |
|
| 3. Person Singular | subrectus esset |
|
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | subrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
ich werde emporgestanden haben |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du wirst emporgestanden haben |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es wird emporgestanden haben |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir werden emporgestanden haben |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr werdet emporgestanden haben |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie werden emporgestanden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
|
| 2. Person Singular | subrectus eris |
|
| 3. Person Singular | subrectus erit |
|
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
emporstehen |
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
emporgestanden haben |
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
emporstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
|
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
stehe empor; steh empor! |
| 2. Person Plural | subrigite |
steht empor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
das Emporstehen |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
des Emporstehens |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
dem Emporstehen |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
das Emporstehen |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
durch das Emporstehen |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Emporstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
|
| 2. Person Singular | subrigis |
|
| 3. Person Singular | subrigit |
|
| 1. Person Plural | subrigimus |
|
| 2. Person Plural | subrigitis |
|
| 3. Person Plural | subrigunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigitur |
|
| 1. Person Plural | subrigimur |
|
| 2. Person Plural | subrigimini |
|
| 3. Person Plural | subriguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
|
| 2. Person Singular | subrigas |
|
| 3. Person Singular | subrigat |
|
| 1. Person Plural | subrigamus |
|
| 2. Person Plural | subrigatis |
|
| 3. Person Plural | subrigant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
|
| 3. Person Singular | subrigatur |
|
| 1. Person Plural | subrigamur |
|
| 2. Person Plural | subrigamini |
|
| 3. Person Plural | subrigantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
|
| 2. Person Singular | subrigebas |
|
| 3. Person Singular | subrigebat |
|
| 1. Person Plural | subrigebamus |
|
| 2. Person Plural | subrigebatis |
|
| 3. Person Plural | subrigebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
|
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
|
| 3. Person Singular | subrigebatur |
|
| 1. Person Plural | subrigebamur |
|
| 2. Person Plural | subrigebamini |
|
| 3. Person Plural | subrigebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
|
| 2. Person Singular | subrigeres |
|
| 3. Person Singular | subrigeret |
|
| 1. Person Plural | subrigeremus |
|
| 2. Person Plural | subrigeretis |
|
| 3. Person Plural | subrigerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
|
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
|
| 3. Person Singular | subrigeretur |
|
| 1. Person Plural | subrigeremur |
|
| 2. Person Plural | subrigeremini |
|
| 3. Person Plural | subrigerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
|
| 2. Person Singular | subriges |
|
| 3. Person Singular | subriget |
|
| 1. Person Plural | subrigemus |
|
| 2. Person Plural | subrigetis |
|
| 3. Person Plural | subrigent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigetur |
|
| 1. Person Plural | subrigemur |
|
| 2. Person Plural | subrigemini |
|
| 3. Person Plural | subrigentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
|
| 2. Person Singular | subrexisti |
|
| 3. Person Singular | subrexit |
|
| 1. Person Plural | subreximus |
|
| 2. Person Plural | subrexistis |
|
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
|
| 2. Person Singular | subrectus es |
|
| 3. Person Singular | subrectus est |
|
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | subrecti estis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
|
| 2. Person Singular | subrexeris |
|
| 3. Person Singular | subrexerit |
|
| 1. Person Plural | subrexerimus |
|
| 2. Person Plural | subrexeritis |
|
| 3. Person Plural | subrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
|
| 2. Person Singular | subrectus sis |
|
| 3. Person Singular | subrectus sit |
|
| 1. Person Plural | subrecti simus |
|
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
|
| 2. Person Singular | subrexeras |
|
| 3. Person Singular | subrexerat |
|
| 1. Person Plural | subrexeramus |
|
| 2. Person Plural | subrexeratis |
|
| 3. Person Plural | subrexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
|
| 2. Person Singular | subrectus eras |
|
| 3. Person Singular | subrectus erat |
|
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
|
| 2. Person Singular | subrexisses |
|
| 3. Person Singular | subrexisset |
|
| 1. Person Plural | subrexissemus |
|
| 2. Person Plural | subrexissetis |
|
| 3. Person Plural | subrexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
|
| 2. Person Singular | subrectus esses |
|
| 3. Person Singular | subrectus esset |
|
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | subrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
|
| 2. Person Singular | subrexeris |
|
| 3. Person Singular | subrexerit |
|
| 1. Person Plural | subrexerimus |
|
| 2. Person Plural | subrexeritis |
|
| 3. Person Plural | subrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
|
| 2. Person Singular | subrectus eris |
|
| 3. Person Singular | subrectus erit |
|
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
|
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
|
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
|
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
! |
| 2. Person Plural | subrigite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
|
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
|
| Dativ | subrigendo subrigundo |
|
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
|
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
|
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
ich erhebe |
| 2. Person Singular | subrigis |
du erhebst |
| 3. Person Singular | subrigit |
er/sie/es erhebt |
| 1. Person Plural | subrigimus |
wir erheben |
| 2. Person Plural | subrigitis |
ihr erhebt |
| 3. Person Plural | subrigunt |
sie erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
ich werde erhoben |
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
du wirst erhoben |
| 3. Person Singular | subrigitur |
er/sie/es wird erhoben |
| 1. Person Plural | subrigimur |
wir werden erhoben |
| 2. Person Plural | subrigimini |
ihr werdet erhoben |
| 3. Person Plural | subriguntur |
sie werden erhoben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich erhebe |
| 2. Person Singular | subrigas |
du erhebest |
| 3. Person Singular | subrigat |
er/sie/es erhebe |
| 1. Person Plural | subrigamus |
wir erheben |
| 2. Person Plural | subrigatis |
ihr erhebet |
| 3. Person Plural | subrigant |
sie erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
ich werde erhoben |
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
du werdest erhoben |
| 3. Person Singular | subrigatur |
er/sie/es werde erhoben |
| 1. Person Plural | subrigamur |
wir werden erhoben |
| 2. Person Plural | subrigamini |
ihr werdet erhoben |
| 3. Person Plural | subrigantur |
sie werden erhoben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
ich erhob |
| 2. Person Singular | subrigebas |
du erhobst |
| 3. Person Singular | subrigebat |
er/sie/es erhob |
| 1. Person Plural | subrigebamus |
wir erhoben |
| 2. Person Plural | subrigebatis |
ihr erhobt |
| 3. Person Plural | subrigebant |
sie erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
ich wurde erhoben |
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
du wurdest erhoben |
| 3. Person Singular | subrigebatur |
er/sie/es wurde erhoben |
| 1. Person Plural | subrigebamur |
wir wurden erhoben |
| 2. Person Plural | subrigebamini |
ihr wurdet erhoben |
| 3. Person Plural | subrigebantur |
sie wurden erhoben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
ich erhöbe |
| 2. Person Singular | subrigeres |
du erhöbest |
| 3. Person Singular | subrigeret |
er/sie/es erhöbe |
| 1. Person Plural | subrigeremus |
wir erhöben |
| 2. Person Plural | subrigeretis |
ihr erhöbet |
| 3. Person Plural | subrigerent |
sie erhöben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
ich würde erhoben |
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
du würdest erhoben |
| 3. Person Singular | subrigeretur |
er/sie/es würde erhoben |
| 1. Person Plural | subrigeremur |
wir würden erhoben |
| 2. Person Plural | subrigeremini |
ihr würdet erhoben |
| 3. Person Plural | subrigerentur |
sie würden erhoben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich werde erheben |
| 2. Person Singular | subriges |
du wirst erheben |
| 3. Person Singular | subriget |
er/sie/es wird erheben |
| 1. Person Plural | subrigemus |
wir werden erheben |
| 2. Person Plural | subrigetis |
ihr werdet erheben |
| 3. Person Plural | subrigent |
sie werden erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
ich werde erhoben werden |
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
du wirst erhoben werden |
| 3. Person Singular | subrigetur |
er/sie/es wird erhoben werden |
| 1. Person Plural | subrigemur |
wir werden erhoben werden |
| 2. Person Plural | subrigemini |
ihr werdet erhoben werden |
| 3. Person Plural | subrigentur |
sie werden erhoben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
ich habe erhoben |
| 2. Person Singular | subrexisti |
du hast erhoben |
| 3. Person Singular | subrexit |
er/sie/es hat erhoben |
| 1. Person Plural | subreximus |
wir haben erhoben |
| 2. Person Plural | subrexistis |
ihr habt erhoben |
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
sie haben erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
ich bin erhoben worden |
| 2. Person Singular | subrectus es |
du bist erhoben worden |
| 3. Person Singular | subrectus est |
er/sie/es ist erhoben worden |
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
wir sind erhoben worden |
| 2. Person Plural | subrecti estis |
ihr seid erhoben worden |
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
sie sind erhoben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
ich habe erhoben |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du habest erhoben |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es habe erhoben |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir haben erhoben |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr habet erhoben |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie haben erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
ich sei erhoben worden |
| 2. Person Singular | subrectus sis |
du seiest erhoben worden |
| 3. Person Singular | subrectus sit |
er/sie/es sei erhoben worden |
| 1. Person Plural | subrecti simus |
wir seien erhoben worden |
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
ihr seiet erhoben worden |
| 3. Person Plural | subrecti sint |
sie seien erhoben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
ich hatte erhoben |
| 2. Person Singular | subrexeras |
du hattest erhoben |
| 3. Person Singular | subrexerat |
er/sie/es hatte erhoben |
| 1. Person Plural | subrexeramus |
wir hatten erhoben |
| 2. Person Plural | subrexeratis |
ihr hattet erhoben |
| 3. Person Plural | subrexerant |
sie hatten erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
ich war erhoben worden |
| 2. Person Singular | subrectus eras |
du warst erhoben worden |
| 3. Person Singular | subrectus erat |
er/sie/es war erhoben worden |
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
wir waren erhoben worden |
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
ihr wart erhoben worden |
| 3. Person Plural | subrecti erant |
sie waren erhoben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
ich hätte erhoben |
| 2. Person Singular | subrexisses |
du hättest erhoben |
| 3. Person Singular | subrexisset |
er/sie/es hätte erhoben |
| 1. Person Plural | subrexissemus |
wir hätten erhoben |
| 2. Person Plural | subrexissetis |
ihr hättet erhoben |
| 3. Person Plural | subrexissent |
sie hätten erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
ich wäre erhoben worden |
| 2. Person Singular | subrectus esses |
du wärest erhoben worden |
| 3. Person Singular | subrectus esset |
er/sie/es wäre erhoben worden |
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
wir wären erhoben worden |
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
ihr wäret erhoben worden |
| 3. Person Plural | subrecti essent |
sie wären erhoben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
ich werde erhoben haben |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du wirst erhoben haben |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es wird erhoben haben |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir werden erhoben haben |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr werdet erhoben haben |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie werden erhoben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
ich werde erhoben worden sein |
| 2. Person Singular | subrectus eris |
du wirst erhoben worden sein |
| 3. Person Singular | subrectus erit |
er/sie/es wird erhoben worden sein |
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
wir werden erhoben worden sein |
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
ihr werdet erhoben worden sein |
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
sie werden erhoben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
erheben |
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
erhoben haben |
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
erheben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
erhoben werden |
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
erhoben worden sein |
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
künftig erhoben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
erhebe; erheb! |
| 2. Person Plural | subrigite |
erhebt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
das Erheben |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
des Erhebens |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
dem Erheben |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
das Erheben |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
durch das Erheben |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Erheben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
ich komme hervor |
| 2. Person Singular | subrigis |
du kommst hervor |
| 3. Person Singular | subrigit |
er/sie/es kommt hervor |
| 1. Person Plural | subrigimus |
wir kommen hervor |
| 2. Person Plural | subrigitis |
ihr kommt hervor |
| 3. Person Plural | subrigunt |
sie kommen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigitur |
|
| 1. Person Plural | subrigimur |
|
| 2. Person Plural | subrigimini |
|
| 3. Person Plural | subriguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich komme hervor |
| 2. Person Singular | subrigas |
du kommest hervor |
| 3. Person Singular | subrigat |
er/sie/es komme hervor |
| 1. Person Plural | subrigamus |
wir kommen hervor |
| 2. Person Plural | subrigatis |
ihr kommet hervor |
| 3. Person Plural | subrigant |
sie kommen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
|
| 3. Person Singular | subrigatur |
|
| 1. Person Plural | subrigamur |
|
| 2. Person Plural | subrigamini |
|
| 3. Person Plural | subrigantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
ich kam hervor |
| 2. Person Singular | subrigebas |
du kamst hervor |
| 3. Person Singular | subrigebat |
er/sie/es kam hervor |
| 1. Person Plural | subrigebamus |
wir kamen hervor |
| 2. Person Plural | subrigebatis |
ihr kamt hervor |
| 3. Person Plural | subrigebant |
sie kamen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
|
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
|
| 3. Person Singular | subrigebatur |
|
| 1. Person Plural | subrigebamur |
|
| 2. Person Plural | subrigebamini |
|
| 3. Person Plural | subrigebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
ich käme hervor |
| 2. Person Singular | subrigeres |
du kämest hervor |
| 3. Person Singular | subrigeret |
er/sie/es käme hervor |
| 1. Person Plural | subrigeremus |
wir kämen hervor |
| 2. Person Plural | subrigeretis |
ihr kämet hervor |
| 3. Person Plural | subrigerent |
sie kämen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
|
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
|
| 3. Person Singular | subrigeretur |
|
| 1. Person Plural | subrigeremur |
|
| 2. Person Plural | subrigeremini |
|
| 3. Person Plural | subrigerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich werde hervorkommen |
| 2. Person Singular | subriges |
du wirst hervorkommen |
| 3. Person Singular | subriget |
er/sie/es wird hervorkommen |
| 1. Person Plural | subrigemus |
wir werden hervorkommen |
| 2. Person Plural | subrigetis |
ihr werdet hervorkommen |
| 3. Person Plural | subrigent |
sie werden hervorkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
|
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
|
| 3. Person Singular | subrigetur |
|
| 1. Person Plural | subrigemur |
|
| 2. Person Plural | subrigemini |
|
| 3. Person Plural | subrigentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
ich bin hervorgekommen |
| 2. Person Singular | subrexisti |
du bist hervorgekommen |
| 3. Person Singular | subrexit |
er/sie/es ist hervorgekommen |
| 1. Person Plural | subreximus |
wir sind hervorgekommen |
| 2. Person Plural | subrexistis |
ihr seid hervorgekommen |
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
sie sind hervorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
|
| 2. Person Singular | subrectus es |
|
| 3. Person Singular | subrectus est |
|
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | subrecti estis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
ich sei hervorgekommen |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du seiest hervorgekommen |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es sei hervorgekommen |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir seien hervorgekommen |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr seiet hervorgekommen |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie seien hervorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
|
| 2. Person Singular | subrectus sis |
|
| 3. Person Singular | subrectus sit |
|
| 1. Person Plural | subrecti simus |
|
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | subrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
ich war hervorgekommen |
| 2. Person Singular | subrexeras |
du warst hervorgekommen |
| 3. Person Singular | subrexerat |
er/sie/es war hervorgekommen |
| 1. Person Plural | subrexeramus |
wir waren hervorgekommen |
| 2. Person Plural | subrexeratis |
ihr wart hervorgekommen |
| 3. Person Plural | subrexerant |
sie waren hervorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
|
| 2. Person Singular | subrectus eras |
|
| 3. Person Singular | subrectus erat |
|
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
ich wäre hervorgekommen |
| 2. Person Singular | subrexisses |
du wärest hervorgekommen |
| 3. Person Singular | subrexisset |
er/sie/es wäre hervorgekommen |
| 1. Person Plural | subrexissemus |
wir wären hervorgekommen |
| 2. Person Plural | subrexissetis |
ihr wäret hervorgekommen |
| 3. Person Plural | subrexissent |
sie wären hervorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
|
| 2. Person Singular | subrectus esses |
|
| 3. Person Singular | subrectus esset |
|
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | subrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
ich werde hervorgekommen sein |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du wirst hervorgekommen sein |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es wird hervorgekommen sein |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir werden hervorgekommen sein |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr werdet hervorgekommen sein |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie werden hervorgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
|
| 2. Person Singular | subrectus eris |
|
| 3. Person Singular | subrectus erit |
|
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
hervorkommen |
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
hervorgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
hervorkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
|
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
komme hervor; komm hervor! |
| 2. Person Plural | subrigite |
kommt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
das Hervorkommen |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
des Hervorkommens |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
dem Hervorkommen |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
das Hervorkommen |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
durch das Hervorkommen |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Hervorkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigo |
ich erhebe |
| 2. Person Singular | subrigis |
du erhebst |
| 3. Person Singular | subrigit |
er/sie/es erhebt |
| 1. Person Plural | subrigimus |
wir erheben |
| 2. Person Plural | subrigitis |
ihr erhebt |
| 3. Person Plural | subrigunt |
sie erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigor |
ich werde erhoben |
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
du wirst erhoben |
| 3. Person Singular | subrigitur |
er/sie/es wird erhoben |
| 1. Person Plural | subrigimur |
wir werden erhoben |
| 2. Person Plural | subrigimini |
ihr werdet erhoben |
| 3. Person Plural | subriguntur |
sie werden erhoben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich erhebe |
| 2. Person Singular | subrigas |
du erhebest |
| 3. Person Singular | subrigat |
er/sie/es erhebe |
| 1. Person Plural | subrigamus |
wir erheben |
| 2. Person Plural | subrigatis |
ihr erhebet |
| 3. Person Plural | subrigant |
sie erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
ich werde erhoben |
| 2. Person Singular | subrigaris subrigare |
du werdest erhoben |
| 3. Person Singular | subrigatur |
er/sie/es werde erhoben |
| 1. Person Plural | subrigamur |
wir werden erhoben |
| 2. Person Plural | subrigamini |
ihr werdet erhoben |
| 3. Person Plural | subrigantur |
sie werden erhoben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebam |
ich erhob |
| 2. Person Singular | subrigebas |
du erhobst |
| 3. Person Singular | subrigebat |
er/sie/es erhob |
| 1. Person Plural | subrigebamus |
wir erhoben |
| 2. Person Plural | subrigebatis |
ihr erhobt |
| 3. Person Plural | subrigebant |
sie erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigebar |
ich wurde erhoben |
| 2. Person Singular | subrigebaris subrigebare |
du wurdest erhoben |
| 3. Person Singular | subrigebatur |
er/sie/es wurde erhoben |
| 1. Person Plural | subrigebamur |
wir wurden erhoben |
| 2. Person Plural | subrigebamini |
ihr wurdet erhoben |
| 3. Person Plural | subrigebantur |
sie wurden erhoben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerem |
ich erhöbe |
| 2. Person Singular | subrigeres |
du erhöbest |
| 3. Person Singular | subrigeret |
er/sie/es erhöbe |
| 1. Person Plural | subrigeremus |
wir erhöben |
| 2. Person Plural | subrigeretis |
ihr erhöbet |
| 3. Person Plural | subrigerent |
sie erhöben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigerer |
ich würde erhoben |
| 2. Person Singular | subrigereris subrigerere |
du würdest erhoben |
| 3. Person Singular | subrigeretur |
er/sie/es würde erhoben |
| 1. Person Plural | subrigeremur |
wir würden erhoben |
| 2. Person Plural | subrigeremini |
ihr würdet erhoben |
| 3. Person Plural | subrigerentur |
sie würden erhoben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrigam |
ich werde erheben |
| 2. Person Singular | subriges |
du wirst erheben |
| 3. Person Singular | subriget |
er/sie/es wird erheben |
| 1. Person Plural | subrigemus |
wir werden erheben |
| 2. Person Plural | subrigetis |
ihr werdet erheben |
| 3. Person Plural | subrigent |
sie werden erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrigar |
ich werde erhoben werden |
| 2. Person Singular | subrigeris subrigere |
du wirst erhoben werden |
| 3. Person Singular | subrigetur |
er/sie/es wird erhoben werden |
| 1. Person Plural | subrigemur |
wir werden erhoben werden |
| 2. Person Plural | subrigemini |
ihr werdet erhoben werden |
| 3. Person Plural | subrigentur |
sie werden erhoben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexi |
ich habe erhoben |
| 2. Person Singular | subrexisti |
du hast erhoben |
| 3. Person Singular | subrexit |
er/sie/es hat erhoben |
| 1. Person Plural | subreximus |
wir haben erhoben |
| 2. Person Plural | subrexistis |
ihr habt erhoben |
| 3. Person Plural | subrexerunt subrexere |
sie haben erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sum |
ich bin erhoben worden |
| 2. Person Singular | subrectus es |
du bist erhoben worden |
| 3. Person Singular | subrectus est |
er/sie/es ist erhoben worden |
| 1. Person Plural | subrecti sumus |
wir sind erhoben worden |
| 2. Person Plural | subrecti estis |
ihr seid erhoben worden |
| 3. Person Plural | subrecti sunt |
sie sind erhoben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexerim |
ich habe erhoben |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du habest erhoben |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es habe erhoben |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir haben erhoben |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr habet erhoben |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie haben erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus sim |
ich sei erhoben worden |
| 2. Person Singular | subrectus sis |
du seiest erhoben worden |
| 3. Person Singular | subrectus sit |
er/sie/es sei erhoben worden |
| 1. Person Plural | subrecti simus |
wir seien erhoben worden |
| 2. Person Plural | subrecti sitis |
ihr seiet erhoben worden |
| 3. Person Plural | subrecti sint |
sie seien erhoben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexeram |
ich hatte erhoben |
| 2. Person Singular | subrexeras |
du hattest erhoben |
| 3. Person Singular | subrexerat |
er/sie/es hatte erhoben |
| 1. Person Plural | subrexeramus |
wir hatten erhoben |
| 2. Person Plural | subrexeratis |
ihr hattet erhoben |
| 3. Person Plural | subrexerant |
sie hatten erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus eram |
ich war erhoben worden |
| 2. Person Singular | subrectus eras |
du warst erhoben worden |
| 3. Person Singular | subrectus erat |
er/sie/es war erhoben worden |
| 1. Person Plural | subrecti eramus |
wir waren erhoben worden |
| 2. Person Plural | subrecti eratis |
ihr wart erhoben worden |
| 3. Person Plural | subrecti erant |
sie waren erhoben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexissem |
ich hätte erhoben |
| 2. Person Singular | subrexisses |
du hättest erhoben |
| 3. Person Singular | subrexisset |
er/sie/es hätte erhoben |
| 1. Person Plural | subrexissemus |
wir hätten erhoben |
| 2. Person Plural | subrexissetis |
ihr hättet erhoben |
| 3. Person Plural | subrexissent |
sie hätten erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus essem |
ich wäre erhoben worden |
| 2. Person Singular | subrectus esses |
du wärest erhoben worden |
| 3. Person Singular | subrectus esset |
er/sie/es wäre erhoben worden |
| 1. Person Plural | subrecti essemus |
wir wären erhoben worden |
| 2. Person Plural | subrecti essetis |
ihr wäret erhoben worden |
| 3. Person Plural | subrecti essent |
sie wären erhoben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrexero |
ich werde erhoben haben |
| 2. Person Singular | subrexeris |
du wirst erhoben haben |
| 3. Person Singular | subrexerit |
er/sie/es wird erhoben haben |
| 1. Person Plural | subrexerimus |
wir werden erhoben haben |
| 2. Person Plural | subrexeritis |
ihr werdet erhoben haben |
| 3. Person Plural | subrexerint |
sie werden erhoben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrectus ero |
ich werde erhoben worden sein |
| 2. Person Singular | subrectus eris |
du wirst erhoben worden sein |
| 3. Person Singular | subrectus erit |
er/sie/es wird erhoben worden sein |
| 1. Person Plural | subrecti erimus |
wir werden erhoben worden sein |
| 2. Person Plural | subrecti eritis |
ihr werdet erhoben worden sein |
| 3. Person Plural | subrecti erunt |
sie werden erhoben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigere |
erheben |
| Vorzeitigkeit | subrexisse |
erhoben haben |
| Nachzeitigkeit | subrecturum esse |
erheben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrigi subrigier |
erhoben werden |
| Vorzeitigkeit | subrectum esse |
erhoben worden sein |
| Nachzeitigkeit | subrectum iri |
künftig erhoben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrige |
erhebe; erheb! |
| 2. Person Plural | subrigite |
erhebt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subrigito |
| 3. Person Singular | subrigito |
| 2. Person Plural | subrigitote |
| 3. Person Plural | subrigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subrigere |
das Erheben |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
des Erhebens |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
dem Erheben |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
das Erheben |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
durch das Erheben |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
Erheben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigendus subrigundus |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
| Genitiv | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigendi subrigundi |
| Dativ | subrigendo subrigundo |
subrigendae subrigundae |
subrigendo subrigundo |
| Akkusativ | subrigendum subrigundum |
subrigendam subrigundam |
subrigendum subrigundum |
| Ablativ | subrigendo subrigundo |
subrigenda subrigunda |
subrigendo subrigundo |
| Vokativ | subrigende subrigunde |
subrigenda subrigunda |
subrigendum subrigundum |
Plural
| Nominativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
| Genitiv | subrigendorum subrigundorum |
subrigendarum subrigundarum |
subrigendorum subrigundorum |
| Dativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Akkusativ | subrigendos subrigundos |
subrigendas subrigundas |
subrigenda subrigunda |
| Ablativ | subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
subrigendis subrigundis |
| Vokativ | subrigendi subrigundi |
subrigendae subrigundae |
subrigenda subrigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
| Genitiv | subrigentis |
subrigentis |
subrigentis |
| Dativ | subrigenti |
subrigenti |
subrigenti |
| Akkusativ | subrigentem |
subrigentem |
subrigens |
| Ablativ | subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
subrigenti subrigente |
| Vokativ | subrigens |
subrigens |
subrigens |
Plural
| Nominativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Genitiv | subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
subrigentium subrigentum |
| Dativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Akkusativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
| Ablativ | subrigentibus |
subrigentibus |
subrigentibus |
| Vokativ | subrigentes |
subrigentes |
subrigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrectus |
subrecta |
subrectum |
| Genitiv | subrecti |
subrectae |
subrecti |
| Dativ | subrecto |
subrectae |
subrecto |
| Akkusativ | subrectum |
subrectam |
subrectum |
| Ablativ | subrecto |
subrecta |
subrecto |
| Vokativ | subrecte |
subrecta |
subrectum |
Plural
| Nominativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
| Genitiv | subrectorum |
subrectarum |
subrectorum |
| Dativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Akkusativ | subrectos |
subrectas |
subrecta |
| Ablativ | subrectis |
subrectis |
subrectis |
| Vokativ | subrecti |
subrectae |
subrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrecturus |
subrectura |
subrecturum |
| Genitiv | subrecturi |
subrecturae |
subrecturi |
| Dativ | subrecturo |
subrecturae |
subrecturo |
| Akkusativ | subrecturum |
subrecturam |
subrecturum |
| Ablativ | subrecturo |
subrectura |
subrecturo |
| Vokativ | subrecture |
subrectura |
subrecturum |
Plural
| Nominativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
| Genitiv | subrecturorum |
subrecturarum |
subrecturorum |
| Dativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Akkusativ | subrecturos |
subrecturas |
subrectura |
| Ablativ | subrecturis |
subrecturis |
subrecturis |
| Vokativ | subrecturi |
subrecturae |
subrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrectum |
subrectu |