Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| subruere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | untergraben hinstürzen niederreißen niederstürzen über den Haufen stürzen untergraven unterwühlen von unten einreißen |
| subruere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst untergraben werden du wirst niedergerissen werden du wirst unterwühlt werden |
| subruere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst untergraben du wirst niedergerissen du wirst unterwühlt |
| subruere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | untergrab stürze hin; stürz hin reiße nieder; reiß nieder stürze nieder; stürz nieder unterwühle; unterwühl |
| subruere | Verb | konsonantische Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | sie haben untergraben sie sind hingestürzt sie haben niedergerissen sie sind niedergestürzt sie haben unterwühlt |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruo |
ich untergrabe |
| 2. Person Singular | subruis |
du untergräbst |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es untergräbt |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir untergraben |
| 2. Person Plural | subruitis |
ihr untergrabt |
| 3. Person Plural | subruunt |
sie untergraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruor |
ich werde untergraben |
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
du wirst untergraben |
| 3. Person Singular | subruitur |
er/sie/es wird untergraben |
| 1. Person Plural | subruimur |
wir werden untergraben |
| 2. Person Plural | subruimini |
ihr werdet untergraben |
| 3. Person Plural | subruuntur |
sie werden untergraben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich untergrabe |
| 2. Person Singular | subruas |
du untergrabest |
| 3. Person Singular | subruat |
er/sie/es untergrabe |
| 1. Person Plural | subruamus |
wir untergraben |
| 2. Person Plural | subruatis |
ihr untergrabet |
| 3. Person Plural | subruant |
sie untergraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
ich werde untergraben |
| 2. Person Singular | subruaris subruare |
du werdest untergraben |
| 3. Person Singular | subruatur |
er/sie/es werde untergraben |
| 1. Person Plural | subruamur |
wir werden untergraben |
| 2. Person Plural | subruamini |
ihr werdet untergraben |
| 3. Person Plural | subruantur |
sie werden untergraben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruebam |
ich untergrub |
| 2. Person Singular | subruebas |
du untergrubst |
| 3. Person Singular | subruebat |
er/sie/es untergrub |
| 1. Person Plural | subruebamus |
wir untergruben |
| 2. Person Plural | subruebatis |
ihr untergrubt |
| 3. Person Plural | subruebant |
sie untergruben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruebar |
ich wurde untergraben |
| 2. Person Singular | subruebaris subruebare |
du wurdest untergraben |
| 3. Person Singular | subruebatur |
er/sie/es wurde untergraben |
| 1. Person Plural | subruebamur |
wir wurden untergraben |
| 2. Person Plural | subruebamini |
ihr wurdet untergraben |
| 3. Person Plural | subruebantur |
sie wurden untergraben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerem |
ich untergrübe |
| 2. Person Singular | subrueres |
du untergrübest |
| 3. Person Singular | subrueret |
er/sie/es untergrübe |
| 1. Person Plural | subrueremus |
wir untergrüben |
| 2. Person Plural | subrueretis |
ihr untergrübet |
| 3. Person Plural | subruerent |
sie untergrüben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruerer |
ich würde untergraben |
| 2. Person Singular | subruereris subruerere |
du würdest untergraben |
| 3. Person Singular | subrueretur |
er/sie/es würde untergraben |
| 1. Person Plural | subrueremur |
wir würden untergraben |
| 2. Person Plural | subrueremini |
ihr würdet untergraben |
| 3. Person Plural | subruerentur |
sie würden untergraben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich werde untergraben |
| 2. Person Singular | subrues |
du wirst untergraben |
| 3. Person Singular | subruet |
er/sie/es wird untergraben |
| 1. Person Plural | subruemus |
wir werden untergraben |
| 2. Person Plural | subruetis |
ihr werdet untergraben |
| 3. Person Plural | subruent |
sie werden untergraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
ich werde untergraben werden |
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
du wirst untergraben werden |
| 3. Person Singular | subruetur |
er/sie/es wird untergraben werden |
| 1. Person Plural | subruemur |
wir werden untergraben werden |
| 2. Person Plural | subruemini |
ihr werdet untergraben werden |
| 3. Person Plural | subruentur |
sie werden untergraben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrui |
ich habe untergraben |
| 2. Person Singular | subruisti |
du hast untergraben |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es hat untergraben |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir haben untergraben |
| 2. Person Plural | subruistis |
ihr habt untergraben |
| 3. Person Plural | subruerunt subruere |
sie haben untergraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sum |
ich bin untergraben worden |
| 2. Person Singular | subrutus es |
du bist untergraben worden |
| 3. Person Singular | subrutus est |
er/sie/es ist untergraben worden |
| 1. Person Plural | subruti sumus |
wir sind untergraben worden |
| 2. Person Plural | subruti estis |
ihr seid untergraben worden |
| 3. Person Plural | subruti sunt |
sie sind untergraben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerim |
ich habe untergraben |
| 2. Person Singular | subrueris |
du habest untergraben |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es habe untergraben |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir haben untergraben |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr habet untergraben |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie haben untergraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sim |
ich sei untergraben worden |
| 2. Person Singular | subrutus sis |
du seiest untergraben worden |
| 3. Person Singular | subrutus sit |
er/sie/es sei untergraben worden |
| 1. Person Plural | subruti simus |
wir seien untergraben worden |
| 2. Person Plural | subruti sitis |
ihr seiet untergraben worden |
| 3. Person Plural | subruti sint |
sie seien untergraben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrueram |
ich hatte untergraben |
| 2. Person Singular | subrueras |
du hattest untergraben |
| 3. Person Singular | subruerat |
er/sie/es hatte untergraben |
| 1. Person Plural | subrueramus |
wir hatten untergraben |
| 2. Person Plural | subrueratis |
ihr hattet untergraben |
| 3. Person Plural | subruerant |
sie hatten untergraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus eram |
ich war untergraben worden |
| 2. Person Singular | subrutus eras |
du warst untergraben worden |
| 3. Person Singular | subrutus erat |
er/sie/es war untergraben worden |
| 1. Person Plural | subruti eramus |
wir waren untergraben worden |
| 2. Person Plural | subruti eratis |
ihr wart untergraben worden |
| 3. Person Plural | subruti erant |
sie waren untergraben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruissem |
ich hätte untergraben |
| 2. Person Singular | subruisses |
du hättest untergraben |
| 3. Person Singular | subruisset |
er/sie/es hätte untergraben |
| 1. Person Plural | subruissemus |
wir hätten untergraben |
| 2. Person Plural | subruissetis |
ihr hättet untergraben |
| 3. Person Plural | subruissent |
sie hätten untergraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus essem |
ich wäre untergraben worden |
| 2. Person Singular | subrutus esses |
du wärest untergraben worden |
| 3. Person Singular | subrutus esset |
er/sie/es wäre untergraben worden |
| 1. Person Plural | subruti essemus |
wir wären untergraben worden |
| 2. Person Plural | subruti essetis |
ihr wäret untergraben worden |
| 3. Person Plural | subruti essent |
sie wären untergraben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruero |
ich werde untergraben haben |
| 2. Person Singular | subrueris |
du wirst untergraben haben |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es wird untergraben haben |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir werden untergraben haben |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr werdet untergraben haben |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie werden untergraben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus ero |
ich werde untergraben worden sein |
| 2. Person Singular | subrutus eris |
du wirst untergraben worden sein |
| 3. Person Singular | subrutus erit |
er/sie/es wird untergraben worden sein |
| 1. Person Plural | subruti erimus |
wir werden untergraben worden sein |
| 2. Person Plural | subruti eritis |
ihr werdet untergraben worden sein |
| 3. Person Plural | subruti erunt |
sie werden untergraben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subruere |
untergraben |
| Vorzeitigkeit | subruisse |
untergraben haben |
| Nachzeitigkeit | subruturum esse |
untergraben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrui subruier |
untergraben werden |
| Vorzeitigkeit | subrutum esse |
untergraben worden sein |
| Nachzeitigkeit | subrutum iri |
künftig untergraben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrue |
untergrab! |
| 2. Person Plural | subruite |
untergrabt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subruito |
| 3. Person Singular | subruito |
| 2. Person Plural | subruitote |
| 3. Person Plural | subruunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subruere |
das Untergraben |
| Genitiv | subruendi subruundi |
des Untergrabens |
| Dativ | subruendo subruundo |
dem Untergraben |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
das Untergraben |
| Ablativ | subruendo subruundo |
durch das Untergraben |
| Vokativ | subruende subruunde |
Untergraben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruendus subruundus |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
| Genitiv | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruendi subruundi |
| Dativ | subruendo subruundo |
subruendae subruundae |
subruendo subruundo |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
subruendam subruundam |
subruendum subruundum |
| Ablativ | subruendo subruundo |
subruenda subruunda |
subruendo subruundo |
| Vokativ | subruende subruunde |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
Plural
| Nominativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
| Genitiv | subruendorum subruundorum |
subruendarum subruundarum |
subruendorum subruundorum |
| Dativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Akkusativ | subruendos subruundos |
subruendas subruundas |
subruenda subruunda |
| Ablativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Vokativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruens |
subruens |
subruens |
| Genitiv | subruentis |
subruentis |
subruentis |
| Dativ | subruenti |
subruenti |
subruenti |
| Akkusativ | subruentem |
subruentem |
subruens |
| Ablativ | subruenti subruente |
subruenti subruente |
subruenti subruente |
| Vokativ | subruens |
subruens |
subruens |
Plural
| Nominativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Genitiv | subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
| Dativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Akkusativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Ablativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Vokativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrutus |
subruta |
subrutum |
| Genitiv | subruti |
subrutae |
subruti |
| Dativ | subruto |
subrutae |
subruto |
| Akkusativ | subrutum |
subrutam |
subrutum |
| Ablativ | subruto |
subruta |
subruto |
| Vokativ | subrute |
subruta |
subrutum |
Plural
| Nominativ | subruti |
subrutae |
subruta |
| Genitiv | subrutorum |
subrutarum |
subrutorum |
| Dativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Akkusativ | subrutos |
subrutas |
subruta |
| Ablativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Vokativ | subruti |
subrutae |
subruta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruturus |
subrutura |
subruturum |
| Genitiv | subruturi |
subruturae |
subruturi |
| Dativ | subruturo |
subruturae |
subruturo |
| Akkusativ | subruturum |
subruturam |
subruturum |
| Ablativ | subruturo |
subrutura |
subruturo |
| Vokativ | subruture |
subrutura |
subruturum |
Plural
| Nominativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
| Genitiv | subruturorum |
subruturarum |
subruturorum |
| Dativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Akkusativ | subruturos |
subruturas |
subrutura |
| Ablativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Vokativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrutum |
subrutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruo |
ich stürze hin |
| 2. Person Singular | subruis |
du stürzt hin |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es stürzt hin |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir stürzen hin |
| 2. Person Plural | subruitis |
ihr stürzt hin |
| 3. Person Plural | subruunt |
sie stürzen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruor |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruitur |
|
| 1. Person Plural | subruimur |
|
| 2. Person Plural | subruimini |
|
| 3. Person Plural | subruuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich stürze hin |
| 2. Person Singular | subruas |
du stürzest hin |
| 3. Person Singular | subruat |
er/sie/es stürze hin |
| 1. Person Plural | subruamus |
wir stürzen hin |
| 2. Person Plural | subruatis |
ihr stürzet hin |
| 3. Person Plural | subruant |
sie stürzen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subruaris subruare |
|
| 3. Person Singular | subruatur |
|
| 1. Person Plural | subruamur |
|
| 2. Person Plural | subruamini |
|
| 3. Person Plural | subruantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruebam |
ich stürzte hin |
| 2. Person Singular | subruebas |
du stürztest hin |
| 3. Person Singular | subruebat |
er/sie/es stürzte hin |
| 1. Person Plural | subruebamus |
wir stürzten hin |
| 2. Person Plural | subruebatis |
ihr stürztet hin |
| 3. Person Plural | subruebant |
sie stürzten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruebar |
|
| 2. Person Singular | subruebaris subruebare |
|
| 3. Person Singular | subruebatur |
|
| 1. Person Plural | subruebamur |
|
| 2. Person Plural | subruebamini |
|
| 3. Person Plural | subruebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerem |
ich stürzte hin |
| 2. Person Singular | subrueres |
du stürztest hin |
| 3. Person Singular | subrueret |
er/sie/es stürzte hin |
| 1. Person Plural | subrueremus |
wir stürzten hin |
| 2. Person Plural | subrueretis |
ihr stürztet hin |
| 3. Person Plural | subruerent |
sie stürzten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruerer |
|
| 2. Person Singular | subruereris subruerere |
|
| 3. Person Singular | subrueretur |
|
| 1. Person Plural | subrueremur |
|
| 2. Person Plural | subrueremini |
|
| 3. Person Plural | subruerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich werde hinstürzen |
| 2. Person Singular | subrues |
du wirst hinstürzen |
| 3. Person Singular | subruet |
er/sie/es wird hinstürzen |
| 1. Person Plural | subruemus |
wir werden hinstürzen |
| 2. Person Plural | subruetis |
ihr werdet hinstürzen |
| 3. Person Plural | subruent |
sie werden hinstürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruetur |
|
| 1. Person Plural | subruemur |
|
| 2. Person Plural | subruemini |
|
| 3. Person Plural | subruentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrui |
ich bin hingestürzt |
| 2. Person Singular | subruisti |
du bist hingestürzt |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es ist hingestürzt |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir sind hingestürzt |
| 2. Person Plural | subruistis |
ihr seid hingestürzt |
| 3. Person Plural | subruerunt subruere |
sie sind hingestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sum |
|
| 2. Person Singular | subrutus es |
|
| 3. Person Singular | subrutus est |
|
| 1. Person Plural | subruti sumus |
|
| 2. Person Plural | subruti estis |
|
| 3. Person Plural | subruti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerim |
ich sei hingestürzt |
| 2. Person Singular | subrueris |
du seiest hingestürzt |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es sei hingestürzt |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir seien hingestürzt |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr seiet hingestürzt |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie seien hingestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sim |
|
| 2. Person Singular | subrutus sis |
|
| 3. Person Singular | subrutus sit |
|
| 1. Person Plural | subruti simus |
|
| 2. Person Plural | subruti sitis |
|
| 3. Person Plural | subruti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrueram |
ich war hingestürzt |
| 2. Person Singular | subrueras |
du warst hingestürzt |
| 3. Person Singular | subruerat |
er/sie/es war hingestürzt |
| 1. Person Plural | subrueramus |
wir waren hingestürzt |
| 2. Person Plural | subrueratis |
ihr wart hingestürzt |
| 3. Person Plural | subruerant |
sie waren hingestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus eram |
|
| 2. Person Singular | subrutus eras |
|
| 3. Person Singular | subrutus erat |
|
| 1. Person Plural | subruti eramus |
|
| 2. Person Plural | subruti eratis |
|
| 3. Person Plural | subruti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruissem |
ich wäre hingestürzt |
| 2. Person Singular | subruisses |
du wärest hingestürzt |
| 3. Person Singular | subruisset |
er/sie/es wäre hingestürzt |
| 1. Person Plural | subruissemus |
wir wären hingestürzt |
| 2. Person Plural | subruissetis |
ihr wäret hingestürzt |
| 3. Person Plural | subruissent |
sie wären hingestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus essem |
|
| 2. Person Singular | subrutus esses |
|
| 3. Person Singular | subrutus esset |
|
| 1. Person Plural | subruti essemus |
|
| 2. Person Plural | subruti essetis |
|
| 3. Person Plural | subruti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruero |
ich werde hingestürzt sein |
| 2. Person Singular | subrueris |
du wirst hingestürzt sein |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es wird hingestürzt sein |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir werden hingestürzt sein |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr werdet hingestürzt sein |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie werden hingestürzt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus ero |
|
| 2. Person Singular | subrutus eris |
|
| 3. Person Singular | subrutus erit |
|
| 1. Person Plural | subruti erimus |
|
| 2. Person Plural | subruti eritis |
|
| 3. Person Plural | subruti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subruere |
hinstürzen |
| Vorzeitigkeit | subruisse |
hingestürzt sein |
| Nachzeitigkeit | subruturum esse |
hinstürzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrui subruier |
|
| Vorzeitigkeit | subrutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrue |
stürze hin; stürz hin! |
| 2. Person Plural | subruite |
stürzt hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subruito |
| 3. Person Singular | subruito |
| 2. Person Plural | subruitote |
| 3. Person Plural | subruunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subruere |
das Hinstürzen |
| Genitiv | subruendi subruundi |
des Hinstürzens |
| Dativ | subruendo subruundo |
dem Hinstürzen |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
das Hinstürzen |
| Ablativ | subruendo subruundo |
durch das Hinstürzen |
| Vokativ | subruende subruunde |
Hinstürzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruendus subruundus |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
| Genitiv | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruendi subruundi |
| Dativ | subruendo subruundo |
subruendae subruundae |
subruendo subruundo |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
subruendam subruundam |
subruendum subruundum |
| Ablativ | subruendo subruundo |
subruenda subruunda |
subruendo subruundo |
| Vokativ | subruende subruunde |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
Plural
| Nominativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
| Genitiv | subruendorum subruundorum |
subruendarum subruundarum |
subruendorum subruundorum |
| Dativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Akkusativ | subruendos subruundos |
subruendas subruundas |
subruenda subruunda |
| Ablativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Vokativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruens |
subruens |
subruens |
| Genitiv | subruentis |
subruentis |
subruentis |
| Dativ | subruenti |
subruenti |
subruenti |
| Akkusativ | subruentem |
subruentem |
subruens |
| Ablativ | subruenti subruente |
subruenti subruente |
subruenti subruente |
| Vokativ | subruens |
subruens |
subruens |
Plural
| Nominativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Genitiv | subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
| Dativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Akkusativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Ablativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Vokativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrutus |
subruta |
subrutum |
| Genitiv | subruti |
subrutae |
subruti |
| Dativ | subruto |
subrutae |
subruto |
| Akkusativ | subrutum |
subrutam |
subrutum |
| Ablativ | subruto |
subruta |
subruto |
| Vokativ | subrute |
subruta |
subrutum |
Plural
| Nominativ | subruti |
subrutae |
subruta |
| Genitiv | subrutorum |
subrutarum |
subrutorum |
| Dativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Akkusativ | subrutos |
subrutas |
subruta |
| Ablativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Vokativ | subruti |
subrutae |
subruta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruturus |
subrutura |
subruturum |
| Genitiv | subruturi |
subruturae |
subruturi |
| Dativ | subruturo |
subruturae |
subruturo |
| Akkusativ | subruturum |
subruturam |
subruturum |
| Ablativ | subruturo |
subrutura |
subruturo |
| Vokativ | subruture |
subrutura |
subruturum |
Plural
| Nominativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
| Genitiv | subruturorum |
subruturarum |
subruturorum |
| Dativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Akkusativ | subruturos |
subruturas |
subrutura |
| Ablativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Vokativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrutum |
subrutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruo |
ich reiße nieder |
| 2. Person Singular | subruis |
du reißt nieder |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es reißt nieder |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir reißen nieder |
| 2. Person Plural | subruitis |
ihr reißt nieder |
| 3. Person Plural | subruunt |
sie reißen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruor |
ich werde niedergerissen |
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
du wirst niedergerissen |
| 3. Person Singular | subruitur |
er/sie/es wird niedergerissen |
| 1. Person Plural | subruimur |
wir werden niedergerissen |
| 2. Person Plural | subruimini |
ihr werdet niedergerissen |
| 3. Person Plural | subruuntur |
sie werden niedergerissen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich reiße nieder |
| 2. Person Singular | subruas |
du reißest nieder |
| 3. Person Singular | subruat |
er/sie/es reiße nieder |
| 1. Person Plural | subruamus |
wir reißen nieder |
| 2. Person Plural | subruatis |
ihr reißet nieder |
| 3. Person Plural | subruant |
sie reißen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
ich werde niedergerissen |
| 2. Person Singular | subruaris subruare |
du werdest niedergerissen |
| 3. Person Singular | subruatur |
er/sie/es werde niedergerissen |
| 1. Person Plural | subruamur |
wir werden niedergerissen |
| 2. Person Plural | subruamini |
ihr werdet niedergerissen |
| 3. Person Plural | subruantur |
sie werden niedergerissen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruebam |
ich riss nieder |
| 2. Person Singular | subruebas |
du rissest nieder |
| 3. Person Singular | subruebat |
er/sie/es riss nieder |
| 1. Person Plural | subruebamus |
wir rissen nieder |
| 2. Person Plural | subruebatis |
ihr risst nieder |
| 3. Person Plural | subruebant |
sie rissen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruebar |
ich wurde niedergerissen |
| 2. Person Singular | subruebaris subruebare |
du wurdest niedergerissen |
| 3. Person Singular | subruebatur |
er/sie/es wurde niedergerissen |
| 1. Person Plural | subruebamur |
wir wurden niedergerissen |
| 2. Person Plural | subruebamini |
ihr wurdet niedergerissen |
| 3. Person Plural | subruebantur |
sie wurden niedergerissen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerem |
ich risse nieder |
| 2. Person Singular | subrueres |
du rissest nieder |
| 3. Person Singular | subrueret |
er/sie/es risse nieder |
| 1. Person Plural | subrueremus |
wir rissen nieder |
| 2. Person Plural | subrueretis |
ihr risset nieder |
| 3. Person Plural | subruerent |
sie rissen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruerer |
ich würde niedergerissen |
| 2. Person Singular | subruereris subruerere |
du würdest niedergerissen |
| 3. Person Singular | subrueretur |
er/sie/es würde niedergerissen |
| 1. Person Plural | subrueremur |
wir würden niedergerissen |
| 2. Person Plural | subrueremini |
ihr würdet niedergerissen |
| 3. Person Plural | subruerentur |
sie würden niedergerissen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich werde niederreißen |
| 2. Person Singular | subrues |
du wirst niederreißen |
| 3. Person Singular | subruet |
er/sie/es wird niederreißen |
| 1. Person Plural | subruemus |
wir werden niederreißen |
| 2. Person Plural | subruetis |
ihr werdet niederreißen |
| 3. Person Plural | subruent |
sie werden niederreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
ich werde niedergerissen werden |
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
du wirst niedergerissen werden |
| 3. Person Singular | subruetur |
er/sie/es wird niedergerissen werden |
| 1. Person Plural | subruemur |
wir werden niedergerissen werden |
| 2. Person Plural | subruemini |
ihr werdet niedergerissen werden |
| 3. Person Plural | subruentur |
sie werden niedergerissen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrui |
ich habe niedergerissen |
| 2. Person Singular | subruisti |
du hast niedergerissen |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es hat niedergerissen |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir haben niedergerissen |
| 2. Person Plural | subruistis |
ihr habt niedergerissen |
| 3. Person Plural | subruerunt subruere |
sie haben niedergerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sum |
ich bin niedergerissen worden |
| 2. Person Singular | subrutus es |
du bist niedergerissen worden |
| 3. Person Singular | subrutus est |
er/sie/es ist niedergerissen worden |
| 1. Person Plural | subruti sumus |
wir sind niedergerissen worden |
| 2. Person Plural | subruti estis |
ihr seid niedergerissen worden |
| 3. Person Plural | subruti sunt |
sie sind niedergerissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerim |
ich habe niedergerissen |
| 2. Person Singular | subrueris |
du habest niedergerissen |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es habe niedergerissen |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir haben niedergerissen |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr habet niedergerissen |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie haben niedergerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sim |
ich sei niedergerissen worden |
| 2. Person Singular | subrutus sis |
du seiest niedergerissen worden |
| 3. Person Singular | subrutus sit |
er/sie/es sei niedergerissen worden |
| 1. Person Plural | subruti simus |
wir seien niedergerissen worden |
| 2. Person Plural | subruti sitis |
ihr seiet niedergerissen worden |
| 3. Person Plural | subruti sint |
sie seien niedergerissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrueram |
ich hatte niedergerissen |
| 2. Person Singular | subrueras |
du hattest niedergerissen |
| 3. Person Singular | subruerat |
er/sie/es hatte niedergerissen |
| 1. Person Plural | subrueramus |
wir hatten niedergerissen |
| 2. Person Plural | subrueratis |
ihr hattet niedergerissen |
| 3. Person Plural | subruerant |
sie hatten niedergerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus eram |
ich war niedergerissen worden |
| 2. Person Singular | subrutus eras |
du warst niedergerissen worden |
| 3. Person Singular | subrutus erat |
er/sie/es war niedergerissen worden |
| 1. Person Plural | subruti eramus |
wir waren niedergerissen worden |
| 2. Person Plural | subruti eratis |
ihr wart niedergerissen worden |
| 3. Person Plural | subruti erant |
sie waren niedergerissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruissem |
ich hätte niedergerissen |
| 2. Person Singular | subruisses |
du hättest niedergerissen |
| 3. Person Singular | subruisset |
er/sie/es hätte niedergerissen |
| 1. Person Plural | subruissemus |
wir hätten niedergerissen |
| 2. Person Plural | subruissetis |
ihr hättet niedergerissen |
| 3. Person Plural | subruissent |
sie hätten niedergerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus essem |
ich wäre niedergerissen worden |
| 2. Person Singular | subrutus esses |
du wärest niedergerissen worden |
| 3. Person Singular | subrutus esset |
er/sie/es wäre niedergerissen worden |
| 1. Person Plural | subruti essemus |
wir wären niedergerissen worden |
| 2. Person Plural | subruti essetis |
ihr wäret niedergerissen worden |
| 3. Person Plural | subruti essent |
sie wären niedergerissen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruero |
ich werde niedergerissen haben |
| 2. Person Singular | subrueris |
du wirst niedergerissen haben |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es wird niedergerissen haben |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir werden niedergerissen haben |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr werdet niedergerissen haben |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie werden niedergerissen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus ero |
ich werde niedergerissen worden sein |
| 2. Person Singular | subrutus eris |
du wirst niedergerissen worden sein |
| 3. Person Singular | subrutus erit |
er/sie/es wird niedergerissen worden sein |
| 1. Person Plural | subruti erimus |
wir werden niedergerissen worden sein |
| 2. Person Plural | subruti eritis |
ihr werdet niedergerissen worden sein |
| 3. Person Plural | subruti erunt |
sie werden niedergerissen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subruere |
niederreißen |
| Vorzeitigkeit | subruisse |
niedergerissen haben |
| Nachzeitigkeit | subruturum esse |
niederreißen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrui subruier |
niedergerissen werden |
| Vorzeitigkeit | subrutum esse |
niedergerissen worden sein |
| Nachzeitigkeit | subrutum iri |
künftig niedergerissen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrue |
reiße nieder; reiß nieder! |
| 2. Person Plural | subruite |
reißt nieder! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subruito |
| 3. Person Singular | subruito |
| 2. Person Plural | subruitote |
| 3. Person Plural | subruunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subruere |
das Niederreißen |
| Genitiv | subruendi subruundi |
des Niederreißens |
| Dativ | subruendo subruundo |
dem Niederreißen |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
das Niederreißen |
| Ablativ | subruendo subruundo |
durch das Niederreißen |
| Vokativ | subruende subruunde |
Niederreißen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruendus subruundus |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
| Genitiv | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruendi subruundi |
| Dativ | subruendo subruundo |
subruendae subruundae |
subruendo subruundo |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
subruendam subruundam |
subruendum subruundum |
| Ablativ | subruendo subruundo |
subruenda subruunda |
subruendo subruundo |
| Vokativ | subruende subruunde |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
Plural
| Nominativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
| Genitiv | subruendorum subruundorum |
subruendarum subruundarum |
subruendorum subruundorum |
| Dativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Akkusativ | subruendos subruundos |
subruendas subruundas |
subruenda subruunda |
| Ablativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Vokativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruens |
subruens |
subruens |
| Genitiv | subruentis |
subruentis |
subruentis |
| Dativ | subruenti |
subruenti |
subruenti |
| Akkusativ | subruentem |
subruentem |
subruens |
| Ablativ | subruenti subruente |
subruenti subruente |
subruenti subruente |
| Vokativ | subruens |
subruens |
subruens |
Plural
| Nominativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Genitiv | subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
| Dativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Akkusativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Ablativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Vokativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrutus |
subruta |
subrutum |
| Genitiv | subruti |
subrutae |
subruti |
| Dativ | subruto |
subrutae |
subruto |
| Akkusativ | subrutum |
subrutam |
subrutum |
| Ablativ | subruto |
subruta |
subruto |
| Vokativ | subrute |
subruta |
subrutum |
Plural
| Nominativ | subruti |
subrutae |
subruta |
| Genitiv | subrutorum |
subrutarum |
subrutorum |
| Dativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Akkusativ | subrutos |
subrutas |
subruta |
| Ablativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Vokativ | subruti |
subrutae |
subruta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruturus |
subrutura |
subruturum |
| Genitiv | subruturi |
subruturae |
subruturi |
| Dativ | subruturo |
subruturae |
subruturo |
| Akkusativ | subruturum |
subruturam |
subruturum |
| Ablativ | subruturo |
subrutura |
subruturo |
| Vokativ | subruture |
subrutura |
subruturum |
Plural
| Nominativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
| Genitiv | subruturorum |
subruturarum |
subruturorum |
| Dativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Akkusativ | subruturos |
subruturas |
subrutura |
| Ablativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Vokativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrutum |
subrutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruo |
ich stürze nieder |
| 2. Person Singular | subruis |
du stürzt nieder |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es stürzt nieder |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir stürzen nieder |
| 2. Person Plural | subruitis |
ihr stürzt nieder |
| 3. Person Plural | subruunt |
sie stürzen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruor |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruitur |
|
| 1. Person Plural | subruimur |
|
| 2. Person Plural | subruimini |
|
| 3. Person Plural | subruuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich stürze nieder |
| 2. Person Singular | subruas |
du stürzest nieder |
| 3. Person Singular | subruat |
er/sie/es stürze nieder |
| 1. Person Plural | subruamus |
wir stürzen nieder |
| 2. Person Plural | subruatis |
ihr stürzet nieder |
| 3. Person Plural | subruant |
sie stürzen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subruaris subruare |
|
| 3. Person Singular | subruatur |
|
| 1. Person Plural | subruamur |
|
| 2. Person Plural | subruamini |
|
| 3. Person Plural | subruantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruebam |
ich stürzte nieder |
| 2. Person Singular | subruebas |
du stürztest nieder |
| 3. Person Singular | subruebat |
er/sie/es stürzte nieder |
| 1. Person Plural | subruebamus |
wir stürzten nieder |
| 2. Person Plural | subruebatis |
ihr stürztet nieder |
| 3. Person Plural | subruebant |
sie stürzten nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruebar |
|
| 2. Person Singular | subruebaris subruebare |
|
| 3. Person Singular | subruebatur |
|
| 1. Person Plural | subruebamur |
|
| 2. Person Plural | subruebamini |
|
| 3. Person Plural | subruebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerem |
ich stürzte nieder |
| 2. Person Singular | subrueres |
du stürztest nieder |
| 3. Person Singular | subrueret |
er/sie/es stürzte nieder |
| 1. Person Plural | subrueremus |
wir stürzten nieder |
| 2. Person Plural | subrueretis |
ihr stürztet nieder |
| 3. Person Plural | subruerent |
sie stürzten nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruerer |
|
| 2. Person Singular | subruereris subruerere |
|
| 3. Person Singular | subrueretur |
|
| 1. Person Plural | subrueremur |
|
| 2. Person Plural | subrueremini |
|
| 3. Person Plural | subruerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich werde niederstürzen |
| 2. Person Singular | subrues |
du wirst niederstürzen |
| 3. Person Singular | subruet |
er/sie/es wird niederstürzen |
| 1. Person Plural | subruemus |
wir werden niederstürzen |
| 2. Person Plural | subruetis |
ihr werdet niederstürzen |
| 3. Person Plural | subruent |
sie werden niederstürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruetur |
|
| 1. Person Plural | subruemur |
|
| 2. Person Plural | subruemini |
|
| 3. Person Plural | subruentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrui |
ich bin niedergestürzt |
| 2. Person Singular | subruisti |
du bist niedergestürzt |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es ist niedergestürzt |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir sind niedergestürzt |
| 2. Person Plural | subruistis |
ihr seid niedergestürzt |
| 3. Person Plural | subruerunt subruere |
sie sind niedergestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sum |
|
| 2. Person Singular | subrutus es |
|
| 3. Person Singular | subrutus est |
|
| 1. Person Plural | subruti sumus |
|
| 2. Person Plural | subruti estis |
|
| 3. Person Plural | subruti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerim |
ich sei niedergestürzt |
| 2. Person Singular | subrueris |
du seiest niedergestürzt |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es sei niedergestürzt |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir seien niedergestürzt |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr seiet niedergestürzt |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie seien niedergestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sim |
|
| 2. Person Singular | subrutus sis |
|
| 3. Person Singular | subrutus sit |
|
| 1. Person Plural | subruti simus |
|
| 2. Person Plural | subruti sitis |
|
| 3. Person Plural | subruti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrueram |
ich war niedergestürzt |
| 2. Person Singular | subrueras |
du warst niedergestürzt |
| 3. Person Singular | subruerat |
er/sie/es war niedergestürzt |
| 1. Person Plural | subrueramus |
wir waren niedergestürzt |
| 2. Person Plural | subrueratis |
ihr wart niedergestürzt |
| 3. Person Plural | subruerant |
sie waren niedergestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus eram |
|
| 2. Person Singular | subrutus eras |
|
| 3. Person Singular | subrutus erat |
|
| 1. Person Plural | subruti eramus |
|
| 2. Person Plural | subruti eratis |
|
| 3. Person Plural | subruti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruissem |
ich wäre niedergestürzt |
| 2. Person Singular | subruisses |
du wärest niedergestürzt |
| 3. Person Singular | subruisset |
er/sie/es wäre niedergestürzt |
| 1. Person Plural | subruissemus |
wir wären niedergestürzt |
| 2. Person Plural | subruissetis |
ihr wäret niedergestürzt |
| 3. Person Plural | subruissent |
sie wären niedergestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus essem |
|
| 2. Person Singular | subrutus esses |
|
| 3. Person Singular | subrutus esset |
|
| 1. Person Plural | subruti essemus |
|
| 2. Person Plural | subruti essetis |
|
| 3. Person Plural | subruti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruero |
ich werde niedergestürzt sein |
| 2. Person Singular | subrueris |
du wirst niedergestürzt sein |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es wird niedergestürzt sein |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir werden niedergestürzt sein |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr werdet niedergestürzt sein |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie werden niedergestürzt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus ero |
|
| 2. Person Singular | subrutus eris |
|
| 3. Person Singular | subrutus erit |
|
| 1. Person Plural | subruti erimus |
|
| 2. Person Plural | subruti eritis |
|
| 3. Person Plural | subruti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subruere |
niederstürzen |
| Vorzeitigkeit | subruisse |
niedergestürzt sein |
| Nachzeitigkeit | subruturum esse |
niederstürzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrui subruier |
|
| Vorzeitigkeit | subrutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrue |
stürze nieder; stürz nieder! |
| 2. Person Plural | subruite |
stürzt nieder! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subruito |
| 3. Person Singular | subruito |
| 2. Person Plural | subruitote |
| 3. Person Plural | subruunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subruere |
das Niederstürzen |
| Genitiv | subruendi subruundi |
des Niederstürzens |
| Dativ | subruendo subruundo |
dem Niederstürzen |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
das Niederstürzen |
| Ablativ | subruendo subruundo |
durch das Niederstürzen |
| Vokativ | subruende subruunde |
Niederstürzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruendus subruundus |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
| Genitiv | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruendi subruundi |
| Dativ | subruendo subruundo |
subruendae subruundae |
subruendo subruundo |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
subruendam subruundam |
subruendum subruundum |
| Ablativ | subruendo subruundo |
subruenda subruunda |
subruendo subruundo |
| Vokativ | subruende subruunde |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
Plural
| Nominativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
| Genitiv | subruendorum subruundorum |
subruendarum subruundarum |
subruendorum subruundorum |
| Dativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Akkusativ | subruendos subruundos |
subruendas subruundas |
subruenda subruunda |
| Ablativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Vokativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruens |
subruens |
subruens |
| Genitiv | subruentis |
subruentis |
subruentis |
| Dativ | subruenti |
subruenti |
subruenti |
| Akkusativ | subruentem |
subruentem |
subruens |
| Ablativ | subruenti subruente |
subruenti subruente |
subruenti subruente |
| Vokativ | subruens |
subruens |
subruens |
Plural
| Nominativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Genitiv | subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
| Dativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Akkusativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Ablativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Vokativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrutus |
subruta |
subrutum |
| Genitiv | subruti |
subrutae |
subruti |
| Dativ | subruto |
subrutae |
subruto |
| Akkusativ | subrutum |
subrutam |
subrutum |
| Ablativ | subruto |
subruta |
subruto |
| Vokativ | subrute |
subruta |
subrutum |
Plural
| Nominativ | subruti |
subrutae |
subruta |
| Genitiv | subrutorum |
subrutarum |
subrutorum |
| Dativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Akkusativ | subrutos |
subrutas |
subruta |
| Ablativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Vokativ | subruti |
subrutae |
subruta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruturus |
subrutura |
subruturum |
| Genitiv | subruturi |
subruturae |
subruturi |
| Dativ | subruturo |
subruturae |
subruturo |
| Akkusativ | subruturum |
subruturam |
subruturum |
| Ablativ | subruturo |
subrutura |
subruturo |
| Vokativ | subruture |
subrutura |
subruturum |
Plural
| Nominativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
| Genitiv | subruturorum |
subruturarum |
subruturorum |
| Dativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Akkusativ | subruturos |
subruturas |
subrutura |
| Ablativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Vokativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrutum |
subrutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruo |
|
| 2. Person Singular | subruis |
|
| 3. Person Singular | subruit |
|
| 1. Person Plural | subruimus |
|
| 2. Person Plural | subruitis |
|
| 3. Person Plural | subruunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruor |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruitur |
|
| 1. Person Plural | subruimur |
|
| 2. Person Plural | subruimini |
|
| 3. Person Plural | subruuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
|
| 2. Person Singular | subruas |
|
| 3. Person Singular | subruat |
|
| 1. Person Plural | subruamus |
|
| 2. Person Plural | subruatis |
|
| 3. Person Plural | subruant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subruaris subruare |
|
| 3. Person Singular | subruatur |
|
| 1. Person Plural | subruamur |
|
| 2. Person Plural | subruamini |
|
| 3. Person Plural | subruantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruebam |
|
| 2. Person Singular | subruebas |
|
| 3. Person Singular | subruebat |
|
| 1. Person Plural | subruebamus |
|
| 2. Person Plural | subruebatis |
|
| 3. Person Plural | subruebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruebar |
|
| 2. Person Singular | subruebaris subruebare |
|
| 3. Person Singular | subruebatur |
|
| 1. Person Plural | subruebamur |
|
| 2. Person Plural | subruebamini |
|
| 3. Person Plural | subruebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerem |
|
| 2. Person Singular | subrueres |
|
| 3. Person Singular | subrueret |
|
| 1. Person Plural | subrueremus |
|
| 2. Person Plural | subrueretis |
|
| 3. Person Plural | subruerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruerer |
|
| 2. Person Singular | subruereris subruerere |
|
| 3. Person Singular | subrueretur |
|
| 1. Person Plural | subrueremur |
|
| 2. Person Plural | subrueremini |
|
| 3. Person Plural | subruerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
|
| 2. Person Singular | subrues |
|
| 3. Person Singular | subruet |
|
| 1. Person Plural | subruemus |
|
| 2. Person Plural | subruetis |
|
| 3. Person Plural | subruent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruetur |
|
| 1. Person Plural | subruemur |
|
| 2. Person Plural | subruemini |
|
| 3. Person Plural | subruentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrui |
|
| 2. Person Singular | subruisti |
|
| 3. Person Singular | subruit |
|
| 1. Person Plural | subruimus |
|
| 2. Person Plural | subruistis |
|
| 3. Person Plural | subruerunt subruere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sum |
|
| 2. Person Singular | subrutus es |
|
| 3. Person Singular | subrutus est |
|
| 1. Person Plural | subruti sumus |
|
| 2. Person Plural | subruti estis |
|
| 3. Person Plural | subruti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerim |
|
| 2. Person Singular | subrueris |
|
| 3. Person Singular | subruerit |
|
| 1. Person Plural | subruerimus |
|
| 2. Person Plural | subrueritis |
|
| 3. Person Plural | subruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sim |
|
| 2. Person Singular | subrutus sis |
|
| 3. Person Singular | subrutus sit |
|
| 1. Person Plural | subruti simus |
|
| 2. Person Plural | subruti sitis |
|
| 3. Person Plural | subruti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrueram |
|
| 2. Person Singular | subrueras |
|
| 3. Person Singular | subruerat |
|
| 1. Person Plural | subrueramus |
|
| 2. Person Plural | subrueratis |
|
| 3. Person Plural | subruerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus eram |
|
| 2. Person Singular | subrutus eras |
|
| 3. Person Singular | subrutus erat |
|
| 1. Person Plural | subruti eramus |
|
| 2. Person Plural | subruti eratis |
|
| 3. Person Plural | subruti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruissem |
|
| 2. Person Singular | subruisses |
|
| 3. Person Singular | subruisset |
|
| 1. Person Plural | subruissemus |
|
| 2. Person Plural | subruissetis |
|
| 3. Person Plural | subruissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus essem |
|
| 2. Person Singular | subrutus esses |
|
| 3. Person Singular | subrutus esset |
|
| 1. Person Plural | subruti essemus |
|
| 2. Person Plural | subruti essetis |
|
| 3. Person Plural | subruti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruero |
|
| 2. Person Singular | subrueris |
|
| 3. Person Singular | subruerit |
|
| 1. Person Plural | subruerimus |
|
| 2. Person Plural | subrueritis |
|
| 3. Person Plural | subruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus ero |
|
| 2. Person Singular | subrutus eris |
|
| 3. Person Singular | subrutus erit |
|
| 1. Person Plural | subruti erimus |
|
| 2. Person Plural | subruti eritis |
|
| 3. Person Plural | subruti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subruere |
|
| Vorzeitigkeit | subruisse |
|
| Nachzeitigkeit | subruturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrui subruier |
|
| Vorzeitigkeit | subrutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrue |
! |
| 2. Person Plural | subruite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subruito |
| 3. Person Singular | subruito |
| 2. Person Plural | subruitote |
| 3. Person Plural | subruunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subruere |
|
| Genitiv | subruendi subruundi |
|
| Dativ | subruendo subruundo |
|
| Akkusativ | subruendum subruundum |
|
| Ablativ | subruendo subruundo |
|
| Vokativ | subruende subruunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruendus subruundus |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
| Genitiv | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruendi subruundi |
| Dativ | subruendo subruundo |
subruendae subruundae |
subruendo subruundo |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
subruendam subruundam |
subruendum subruundum |
| Ablativ | subruendo subruundo |
subruenda subruunda |
subruendo subruundo |
| Vokativ | subruende subruunde |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
Plural
| Nominativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
| Genitiv | subruendorum subruundorum |
subruendarum subruundarum |
subruendorum subruundorum |
| Dativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Akkusativ | subruendos subruundos |
subruendas subruundas |
subruenda subruunda |
| Ablativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Vokativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruens |
subruens |
subruens |
| Genitiv | subruentis |
subruentis |
subruentis |
| Dativ | subruenti |
subruenti |
subruenti |
| Akkusativ | subruentem |
subruentem |
subruens |
| Ablativ | subruenti subruente |
subruenti subruente |
subruenti subruente |
| Vokativ | subruens |
subruens |
subruens |
Plural
| Nominativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Genitiv | subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
| Dativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Akkusativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Ablativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Vokativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrutus |
subruta |
subrutum |
| Genitiv | subruti |
subrutae |
subruti |
| Dativ | subruto |
subrutae |
subruto |
| Akkusativ | subrutum |
subrutam |
subrutum |
| Ablativ | subruto |
subruta |
subruto |
| Vokativ | subrute |
subruta |
subrutum |
Plural
| Nominativ | subruti |
subrutae |
subruta |
| Genitiv | subrutorum |
subrutarum |
subrutorum |
| Dativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Akkusativ | subrutos |
subrutas |
subruta |
| Ablativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Vokativ | subruti |
subrutae |
subruta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruturus |
subrutura |
subruturum |
| Genitiv | subruturi |
subruturae |
subruturi |
| Dativ | subruturo |
subruturae |
subruturo |
| Akkusativ | subruturum |
subruturam |
subruturum |
| Ablativ | subruturo |
subrutura |
subruturo |
| Vokativ | subruture |
subrutura |
subruturum |
Plural
| Nominativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
| Genitiv | subruturorum |
subruturarum |
subruturorum |
| Dativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Akkusativ | subruturos |
subruturas |
subrutura |
| Ablativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Vokativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrutum |
subrutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruo |
|
| 2. Person Singular | subruis |
|
| 3. Person Singular | subruit |
|
| 1. Person Plural | subruimus |
|
| 2. Person Plural | subruitis |
|
| 3. Person Plural | subruunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruor |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruitur |
|
| 1. Person Plural | subruimur |
|
| 2. Person Plural | subruimini |
|
| 3. Person Plural | subruuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
|
| 2. Person Singular | subruas |
|
| 3. Person Singular | subruat |
|
| 1. Person Plural | subruamus |
|
| 2. Person Plural | subruatis |
|
| 3. Person Plural | subruant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subruaris subruare |
|
| 3. Person Singular | subruatur |
|
| 1. Person Plural | subruamur |
|
| 2. Person Plural | subruamini |
|
| 3. Person Plural | subruantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruebam |
|
| 2. Person Singular | subruebas |
|
| 3. Person Singular | subruebat |
|
| 1. Person Plural | subruebamus |
|
| 2. Person Plural | subruebatis |
|
| 3. Person Plural | subruebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruebar |
|
| 2. Person Singular | subruebaris subruebare |
|
| 3. Person Singular | subruebatur |
|
| 1. Person Plural | subruebamur |
|
| 2. Person Plural | subruebamini |
|
| 3. Person Plural | subruebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerem |
|
| 2. Person Singular | subrueres |
|
| 3. Person Singular | subrueret |
|
| 1. Person Plural | subrueremus |
|
| 2. Person Plural | subrueretis |
|
| 3. Person Plural | subruerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruerer |
|
| 2. Person Singular | subruereris subruerere |
|
| 3. Person Singular | subrueretur |
|
| 1. Person Plural | subrueremur |
|
| 2. Person Plural | subrueremini |
|
| 3. Person Plural | subruerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
|
| 2. Person Singular | subrues |
|
| 3. Person Singular | subruet |
|
| 1. Person Plural | subruemus |
|
| 2. Person Plural | subruetis |
|
| 3. Person Plural | subruent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruetur |
|
| 1. Person Plural | subruemur |
|
| 2. Person Plural | subruemini |
|
| 3. Person Plural | subruentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrui |
|
| 2. Person Singular | subruisti |
|
| 3. Person Singular | subruit |
|
| 1. Person Plural | subruimus |
|
| 2. Person Plural | subruistis |
|
| 3. Person Plural | subruerunt subruere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sum |
|
| 2. Person Singular | subrutus es |
|
| 3. Person Singular | subrutus est |
|
| 1. Person Plural | subruti sumus |
|
| 2. Person Plural | subruti estis |
|
| 3. Person Plural | subruti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerim |
|
| 2. Person Singular | subrueris |
|
| 3. Person Singular | subruerit |
|
| 1. Person Plural | subruerimus |
|
| 2. Person Plural | subrueritis |
|
| 3. Person Plural | subruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sim |
|
| 2. Person Singular | subrutus sis |
|
| 3. Person Singular | subrutus sit |
|
| 1. Person Plural | subruti simus |
|
| 2. Person Plural | subruti sitis |
|
| 3. Person Plural | subruti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrueram |
|
| 2. Person Singular | subrueras |
|
| 3. Person Singular | subruerat |
|
| 1. Person Plural | subrueramus |
|
| 2. Person Plural | subrueratis |
|
| 3. Person Plural | subruerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus eram |
|
| 2. Person Singular | subrutus eras |
|
| 3. Person Singular | subrutus erat |
|
| 1. Person Plural | subruti eramus |
|
| 2. Person Plural | subruti eratis |
|
| 3. Person Plural | subruti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruissem |
|
| 2. Person Singular | subruisses |
|
| 3. Person Singular | subruisset |
|
| 1. Person Plural | subruissemus |
|
| 2. Person Plural | subruissetis |
|
| 3. Person Plural | subruissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus essem |
|
| 2. Person Singular | subrutus esses |
|
| 3. Person Singular | subrutus esset |
|
| 1. Person Plural | subruti essemus |
|
| 2. Person Plural | subruti essetis |
|
| 3. Person Plural | subruti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruero |
|
| 2. Person Singular | subrueris |
|
| 3. Person Singular | subruerit |
|
| 1. Person Plural | subruerimus |
|
| 2. Person Plural | subrueritis |
|
| 3. Person Plural | subruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus ero |
|
| 2. Person Singular | subrutus eris |
|
| 3. Person Singular | subrutus erit |
|
| 1. Person Plural | subruti erimus |
|
| 2. Person Plural | subruti eritis |
|
| 3. Person Plural | subruti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subruere |
|
| Vorzeitigkeit | subruisse |
|
| Nachzeitigkeit | subruturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrui subruier |
|
| Vorzeitigkeit | subrutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrue |
! |
| 2. Person Plural | subruite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subruito |
| 3. Person Singular | subruito |
| 2. Person Plural | subruitote |
| 3. Person Plural | subruunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subruere |
|
| Genitiv | subruendi subruundi |
|
| Dativ | subruendo subruundo |
|
| Akkusativ | subruendum subruundum |
|
| Ablativ | subruendo subruundo |
|
| Vokativ | subruende subruunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruendus subruundus |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
| Genitiv | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruendi subruundi |
| Dativ | subruendo subruundo |
subruendae subruundae |
subruendo subruundo |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
subruendam subruundam |
subruendum subruundum |
| Ablativ | subruendo subruundo |
subruenda subruunda |
subruendo subruundo |
| Vokativ | subruende subruunde |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
Plural
| Nominativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
| Genitiv | subruendorum subruundorum |
subruendarum subruundarum |
subruendorum subruundorum |
| Dativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Akkusativ | subruendos subruundos |
subruendas subruundas |
subruenda subruunda |
| Ablativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Vokativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruens |
subruens |
subruens |
| Genitiv | subruentis |
subruentis |
subruentis |
| Dativ | subruenti |
subruenti |
subruenti |
| Akkusativ | subruentem |
subruentem |
subruens |
| Ablativ | subruenti subruente |
subruenti subruente |
subruenti subruente |
| Vokativ | subruens |
subruens |
subruens |
Plural
| Nominativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Genitiv | subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
| Dativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Akkusativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Ablativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Vokativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrutus |
subruta |
subrutum |
| Genitiv | subruti |
subrutae |
subruti |
| Dativ | subruto |
subrutae |
subruto |
| Akkusativ | subrutum |
subrutam |
subrutum |
| Ablativ | subruto |
subruta |
subruto |
| Vokativ | subrute |
subruta |
subrutum |
Plural
| Nominativ | subruti |
subrutae |
subruta |
| Genitiv | subrutorum |
subrutarum |
subrutorum |
| Dativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Akkusativ | subrutos |
subrutas |
subruta |
| Ablativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Vokativ | subruti |
subrutae |
subruta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruturus |
subrutura |
subruturum |
| Genitiv | subruturi |
subruturae |
subruturi |
| Dativ | subruturo |
subruturae |
subruturo |
| Akkusativ | subruturum |
subruturam |
subruturum |
| Ablativ | subruturo |
subrutura |
subruturo |
| Vokativ | subruture |
subrutura |
subruturum |
Plural
| Nominativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
| Genitiv | subruturorum |
subruturarum |
subruturorum |
| Dativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Akkusativ | subruturos |
subruturas |
subrutura |
| Ablativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Vokativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrutum |
subrutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruo |
ich unterwühle |
| 2. Person Singular | subruis |
du unterwühlst |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es unterwühlt |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir unterwühlen |
| 2. Person Plural | subruitis |
ihr unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruunt |
sie unterwühlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruor |
ich werde unterwühlt |
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
du wirst unterwühlt |
| 3. Person Singular | subruitur |
er/sie/es wird unterwühlt |
| 1. Person Plural | subruimur |
wir werden unterwühlt |
| 2. Person Plural | subruimini |
ihr werdet unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruuntur |
sie werden unterwühlt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich unterwühle |
| 2. Person Singular | subruas |
du unterwühlest |
| 3. Person Singular | subruat |
er/sie/es unterwühle |
| 1. Person Plural | subruamus |
wir unterwühlen |
| 2. Person Plural | subruatis |
ihr unterwühlet |
| 3. Person Plural | subruant |
sie unterwühlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
ich werde unterwühlt |
| 2. Person Singular | subruaris subruare |
du werdest unterwühlt |
| 3. Person Singular | subruatur |
er/sie/es werde unterwühlt |
| 1. Person Plural | subruamur |
wir werden unterwühlt |
| 2. Person Plural | subruamini |
ihr werdet unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruantur |
sie werden unterwühlt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruebam |
ich unterwühlte |
| 2. Person Singular | subruebas |
du unterwühltest |
| 3. Person Singular | subruebat |
er/sie/es unterwühlte |
| 1. Person Plural | subruebamus |
wir unterwühlten |
| 2. Person Plural | subruebatis |
ihr unterwühltet |
| 3. Person Plural | subruebant |
sie unterwühlten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruebar |
ich wurde unterwühlt |
| 2. Person Singular | subruebaris subruebare |
du wurdest unterwühlt |
| 3. Person Singular | subruebatur |
er/sie/es wurde unterwühlt |
| 1. Person Plural | subruebamur |
wir wurden unterwühlt |
| 2. Person Plural | subruebamini |
ihr wurdet unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruebantur |
sie wurden unterwühlt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerem |
ich unterwühlte |
| 2. Person Singular | subrueres |
du unterwühltest |
| 3. Person Singular | subrueret |
er/sie/es unterwühlte |
| 1. Person Plural | subrueremus |
wir unterwühlten |
| 2. Person Plural | subrueretis |
ihr unterwühltet |
| 3. Person Plural | subruerent |
sie unterwühlten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruerer |
ich würde unterwühlt |
| 2. Person Singular | subruereris subruerere |
du würdest unterwühlt |
| 3. Person Singular | subrueretur |
er/sie/es würde unterwühlt |
| 1. Person Plural | subrueremur |
wir würden unterwühlt |
| 2. Person Plural | subrueremini |
ihr würdet unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruerentur |
sie würden unterwühlt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
ich werde unterwühlen |
| 2. Person Singular | subrues |
du wirst unterwühlen |
| 3. Person Singular | subruet |
er/sie/es wird unterwühlen |
| 1. Person Plural | subruemus |
wir werden unterwühlen |
| 2. Person Plural | subruetis |
ihr werdet unterwühlen |
| 3. Person Plural | subruent |
sie werden unterwühlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
ich werde unterwühlt werden |
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
du wirst unterwühlt werden |
| 3. Person Singular | subruetur |
er/sie/es wird unterwühlt werden |
| 1. Person Plural | subruemur |
wir werden unterwühlt werden |
| 2. Person Plural | subruemini |
ihr werdet unterwühlt werden |
| 3. Person Plural | subruentur |
sie werden unterwühlt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrui |
ich habe unterwühlt |
| 2. Person Singular | subruisti |
du hast unterwühlt |
| 3. Person Singular | subruit |
er/sie/es hat unterwühlt |
| 1. Person Plural | subruimus |
wir haben unterwühlt |
| 2. Person Plural | subruistis |
ihr habt unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruerunt subruere |
sie haben unterwühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sum |
ich bin unterwühlt worden |
| 2. Person Singular | subrutus es |
du bist unterwühlt worden |
| 3. Person Singular | subrutus est |
er/sie/es ist unterwühlt worden |
| 1. Person Plural | subruti sumus |
wir sind unterwühlt worden |
| 2. Person Plural | subruti estis |
ihr seid unterwühlt worden |
| 3. Person Plural | subruti sunt |
sie sind unterwühlt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerim |
ich habe unterwühlt |
| 2. Person Singular | subrueris |
du habest unterwühlt |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es habe unterwühlt |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir haben unterwühlt |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr habet unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie haben unterwühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sim |
ich sei unterwühlt worden |
| 2. Person Singular | subrutus sis |
du seiest unterwühlt worden |
| 3. Person Singular | subrutus sit |
er/sie/es sei unterwühlt worden |
| 1. Person Plural | subruti simus |
wir seien unterwühlt worden |
| 2. Person Plural | subruti sitis |
ihr seiet unterwühlt worden |
| 3. Person Plural | subruti sint |
sie seien unterwühlt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrueram |
ich hatte unterwühlt |
| 2. Person Singular | subrueras |
du hattest unterwühlt |
| 3. Person Singular | subruerat |
er/sie/es hatte unterwühlt |
| 1. Person Plural | subrueramus |
wir hatten unterwühlt |
| 2. Person Plural | subrueratis |
ihr hattet unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruerant |
sie hatten unterwühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus eram |
ich war unterwühlt worden |
| 2. Person Singular | subrutus eras |
du warst unterwühlt worden |
| 3. Person Singular | subrutus erat |
er/sie/es war unterwühlt worden |
| 1. Person Plural | subruti eramus |
wir waren unterwühlt worden |
| 2. Person Plural | subruti eratis |
ihr wart unterwühlt worden |
| 3. Person Plural | subruti erant |
sie waren unterwühlt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruissem |
ich hätte unterwühlt |
| 2. Person Singular | subruisses |
du hättest unterwühlt |
| 3. Person Singular | subruisset |
er/sie/es hätte unterwühlt |
| 1. Person Plural | subruissemus |
wir hätten unterwühlt |
| 2. Person Plural | subruissetis |
ihr hättet unterwühlt |
| 3. Person Plural | subruissent |
sie hätten unterwühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus essem |
ich wäre unterwühlt worden |
| 2. Person Singular | subrutus esses |
du wärest unterwühlt worden |
| 3. Person Singular | subrutus esset |
er/sie/es wäre unterwühlt worden |
| 1. Person Plural | subruti essemus |
wir wären unterwühlt worden |
| 2. Person Plural | subruti essetis |
ihr wäret unterwühlt worden |
| 3. Person Plural | subruti essent |
sie wären unterwühlt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruero |
ich werde unterwühlt haben |
| 2. Person Singular | subrueris |
du wirst unterwühlt haben |
| 3. Person Singular | subruerit |
er/sie/es wird unterwühlt haben |
| 1. Person Plural | subruerimus |
wir werden unterwühlt haben |
| 2. Person Plural | subrueritis |
ihr werdet unterwühlt haben |
| 3. Person Plural | subruerint |
sie werden unterwühlt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus ero |
ich werde unterwühlt worden sein |
| 2. Person Singular | subrutus eris |
du wirst unterwühlt worden sein |
| 3. Person Singular | subrutus erit |
er/sie/es wird unterwühlt worden sein |
| 1. Person Plural | subruti erimus |
wir werden unterwühlt worden sein |
| 2. Person Plural | subruti eritis |
ihr werdet unterwühlt worden sein |
| 3. Person Plural | subruti erunt |
sie werden unterwühlt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subruere |
unterwühlen |
| Vorzeitigkeit | subruisse |
unterwühlt haben |
| Nachzeitigkeit | subruturum esse |
unterwühlen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrui subruier |
unterwühlt werden |
| Vorzeitigkeit | subrutum esse |
unterwühlt worden sein |
| Nachzeitigkeit | subrutum iri |
künftig unterwühlt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrue |
unterwühle; unterwühl! |
| 2. Person Plural | subruite |
unterwühlt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subruito |
| 3. Person Singular | subruito |
| 2. Person Plural | subruitote |
| 3. Person Plural | subruunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subruere |
das Unterwühlen |
| Genitiv | subruendi subruundi |
des Unterwühlens |
| Dativ | subruendo subruundo |
dem Unterwühlen |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
das Unterwühlen |
| Ablativ | subruendo subruundo |
durch das Unterwühlen |
| Vokativ | subruende subruunde |
Unterwühlen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruendus subruundus |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
| Genitiv | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruendi subruundi |
| Dativ | subruendo subruundo |
subruendae subruundae |
subruendo subruundo |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
subruendam subruundam |
subruendum subruundum |
| Ablativ | subruendo subruundo |
subruenda subruunda |
subruendo subruundo |
| Vokativ | subruende subruunde |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
Plural
| Nominativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
| Genitiv | subruendorum subruundorum |
subruendarum subruundarum |
subruendorum subruundorum |
| Dativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Akkusativ | subruendos subruundos |
subruendas subruundas |
subruenda subruunda |
| Ablativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Vokativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruens |
subruens |
subruens |
| Genitiv | subruentis |
subruentis |
subruentis |
| Dativ | subruenti |
subruenti |
subruenti |
| Akkusativ | subruentem |
subruentem |
subruens |
| Ablativ | subruenti subruente |
subruenti subruente |
subruenti subruente |
| Vokativ | subruens |
subruens |
subruens |
Plural
| Nominativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Genitiv | subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
| Dativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Akkusativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Ablativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Vokativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrutus |
subruta |
subrutum |
| Genitiv | subruti |
subrutae |
subruti |
| Dativ | subruto |
subrutae |
subruto |
| Akkusativ | subrutum |
subrutam |
subrutum |
| Ablativ | subruto |
subruta |
subruto |
| Vokativ | subrute |
subruta |
subrutum |
Plural
| Nominativ | subruti |
subrutae |
subruta |
| Genitiv | subrutorum |
subrutarum |
subrutorum |
| Dativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Akkusativ | subrutos |
subrutas |
subruta |
| Ablativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Vokativ | subruti |
subrutae |
subruta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruturus |
subrutura |
subruturum |
| Genitiv | subruturi |
subruturae |
subruturi |
| Dativ | subruturo |
subruturae |
subruturo |
| Akkusativ | subruturum |
subruturam |
subruturum |
| Ablativ | subruturo |
subrutura |
subruturo |
| Vokativ | subruture |
subrutura |
subruturum |
Plural
| Nominativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
| Genitiv | subruturorum |
subruturarum |
subruturorum |
| Dativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Akkusativ | subruturos |
subruturas |
subrutura |
| Ablativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Vokativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrutum |
subrutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruo |
|
| 2. Person Singular | subruis |
|
| 3. Person Singular | subruit |
|
| 1. Person Plural | subruimus |
|
| 2. Person Plural | subruitis |
|
| 3. Person Plural | subruunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruor |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruitur |
|
| 1. Person Plural | subruimur |
|
| 2. Person Plural | subruimini |
|
| 3. Person Plural | subruuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
|
| 2. Person Singular | subruas |
|
| 3. Person Singular | subruat |
|
| 1. Person Plural | subruamus |
|
| 2. Person Plural | subruatis |
|
| 3. Person Plural | subruant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subruaris subruare |
|
| 3. Person Singular | subruatur |
|
| 1. Person Plural | subruamur |
|
| 2. Person Plural | subruamini |
|
| 3. Person Plural | subruantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruebam |
|
| 2. Person Singular | subruebas |
|
| 3. Person Singular | subruebat |
|
| 1. Person Plural | subruebamus |
|
| 2. Person Plural | subruebatis |
|
| 3. Person Plural | subruebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruebar |
|
| 2. Person Singular | subruebaris subruebare |
|
| 3. Person Singular | subruebatur |
|
| 1. Person Plural | subruebamur |
|
| 2. Person Plural | subruebamini |
|
| 3. Person Plural | subruebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerem |
|
| 2. Person Singular | subrueres |
|
| 3. Person Singular | subrueret |
|
| 1. Person Plural | subrueremus |
|
| 2. Person Plural | subrueretis |
|
| 3. Person Plural | subruerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruerer |
|
| 2. Person Singular | subruereris subruerere |
|
| 3. Person Singular | subrueretur |
|
| 1. Person Plural | subrueremur |
|
| 2. Person Plural | subrueremini |
|
| 3. Person Plural | subruerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruam |
|
| 2. Person Singular | subrues |
|
| 3. Person Singular | subruet |
|
| 1. Person Plural | subruemus |
|
| 2. Person Plural | subruetis |
|
| 3. Person Plural | subruent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subruar |
|
| 2. Person Singular | subrueris subruere |
|
| 3. Person Singular | subruetur |
|
| 1. Person Plural | subruemur |
|
| 2. Person Plural | subruemini |
|
| 3. Person Plural | subruentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrui |
|
| 2. Person Singular | subruisti |
|
| 3. Person Singular | subruit |
|
| 1. Person Plural | subruimus |
|
| 2. Person Plural | subruistis |
|
| 3. Person Plural | subruerunt subruere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sum |
|
| 2. Person Singular | subrutus es |
|
| 3. Person Singular | subrutus est |
|
| 1. Person Plural | subruti sumus |
|
| 2. Person Plural | subruti estis |
|
| 3. Person Plural | subruti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruerim |
|
| 2. Person Singular | subrueris |
|
| 3. Person Singular | subruerit |
|
| 1. Person Plural | subruerimus |
|
| 2. Person Plural | subrueritis |
|
| 3. Person Plural | subruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus sim |
|
| 2. Person Singular | subrutus sis |
|
| 3. Person Singular | subrutus sit |
|
| 1. Person Plural | subruti simus |
|
| 2. Person Plural | subruti sitis |
|
| 3. Person Plural | subruti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subrueram |
|
| 2. Person Singular | subrueras |
|
| 3. Person Singular | subruerat |
|
| 1. Person Plural | subrueramus |
|
| 2. Person Plural | subrueratis |
|
| 3. Person Plural | subruerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus eram |
|
| 2. Person Singular | subrutus eras |
|
| 3. Person Singular | subrutus erat |
|
| 1. Person Plural | subruti eramus |
|
| 2. Person Plural | subruti eratis |
|
| 3. Person Plural | subruti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruissem |
|
| 2. Person Singular | subruisses |
|
| 3. Person Singular | subruisset |
|
| 1. Person Plural | subruissemus |
|
| 2. Person Plural | subruissetis |
|
| 3. Person Plural | subruissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus essem |
|
| 2. Person Singular | subrutus esses |
|
| 3. Person Singular | subrutus esset |
|
| 1. Person Plural | subruti essemus |
|
| 2. Person Plural | subruti essetis |
|
| 3. Person Plural | subruti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | subruero |
|
| 2. Person Singular | subrueris |
|
| 3. Person Singular | subruerit |
|
| 1. Person Plural | subruerimus |
|
| 2. Person Plural | subrueritis |
|
| 3. Person Plural | subruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | subrutus ero |
|
| 2. Person Singular | subrutus eris |
|
| 3. Person Singular | subrutus erit |
|
| 1. Person Plural | subruti erimus |
|
| 2. Person Plural | subruti eritis |
|
| 3. Person Plural | subruti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subruere |
|
| Vorzeitigkeit | subruisse |
|
| Nachzeitigkeit | subruturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | subrui subruier |
|
| Vorzeitigkeit | subrutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | subrutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | subrue |
! |
| 2. Person Plural | subruite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | subruito |
| 3. Person Singular | subruito |
| 2. Person Plural | subruitote |
| 3. Person Plural | subruunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | subruere |
|
| Genitiv | subruendi subruundi |
|
| Dativ | subruendo subruundo |
|
| Akkusativ | subruendum subruundum |
|
| Ablativ | subruendo subruundo |
|
| Vokativ | subruende subruunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruendus subruundus |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
| Genitiv | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruendi subruundi |
| Dativ | subruendo subruundo |
subruendae subruundae |
subruendo subruundo |
| Akkusativ | subruendum subruundum |
subruendam subruundam |
subruendum subruundum |
| Ablativ | subruendo subruundo |
subruenda subruunda |
subruendo subruundo |
| Vokativ | subruende subruunde |
subruenda subruunda |
subruendum subruundum |
Plural
| Nominativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
| Genitiv | subruendorum subruundorum |
subruendarum subruundarum |
subruendorum subruundorum |
| Dativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Akkusativ | subruendos subruundos |
subruendas subruundas |
subruenda subruunda |
| Ablativ | subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
subruendis subruundis |
| Vokativ | subruendi subruundi |
subruendae subruundae |
subruenda subruunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruens |
subruens |
subruens |
| Genitiv | subruentis |
subruentis |
subruentis |
| Dativ | subruenti |
subruenti |
subruenti |
| Akkusativ | subruentem |
subruentem |
subruens |
| Ablativ | subruenti subruente |
subruenti subruente |
subruenti subruente |
| Vokativ | subruens |
subruens |
subruens |
Plural
| Nominativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Genitiv | subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
subruentium subruentum |
| Dativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Akkusativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
| Ablativ | subruentibus |
subruentibus |
subruentibus |
| Vokativ | subruentes |
subruentes |
subruentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subrutus |
subruta |
subrutum |
| Genitiv | subruti |
subrutae |
subruti |
| Dativ | subruto |
subrutae |
subruto |
| Akkusativ | subrutum |
subrutam |
subrutum |
| Ablativ | subruto |
subruta |
subruto |
| Vokativ | subrute |
subruta |
subrutum |
Plural
| Nominativ | subruti |
subrutae |
subruta |
| Genitiv | subrutorum |
subrutarum |
subrutorum |
| Dativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Akkusativ | subrutos |
subrutas |
subruta |
| Ablativ | subrutis |
subrutis |
subrutis |
| Vokativ | subruti |
subrutae |
subruta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | subruturus |
subrutura |
subruturum |
| Genitiv | subruturi |
subruturae |
subruturi |
| Dativ | subruturo |
subruturae |
subruturo |
| Akkusativ | subruturum |
subruturam |
subruturum |
| Ablativ | subruturo |
subrutura |
subruturo |
| Vokativ | subruture |
subrutura |
subruturum |
Plural
| Nominativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
| Genitiv | subruturorum |
subruturarum |
subruturorum |
| Dativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Akkusativ | subruturos |
subruturas |
subrutura |
| Ablativ | subruturis |
subruturis |
subruturis |
| Vokativ | subruturi |
subruturae |
subrutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| subrutum |
subrutu |