Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumo
|
|
| 2. Person Singular |
subrumas
|
|
| 3. Person Singular |
subrumat
|
|
| 1. Person Plural |
subrumamus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumatis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumor
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaris subrumare
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumamur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumamini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumem
|
|
| 2. Person Singular |
subrumes
|
|
| 3. Person Singular |
subrumet
|
|
| 1. Person Plural |
subrumemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumer
|
|
| 2. Person Singular |
subrumeris subrumere
|
|
| 3. Person Singular |
subrumetur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumemur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumemini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumabam
|
|
| 2. Person Singular |
subrumabas
|
|
| 3. Person Singular |
subrumabat
|
|
| 1. Person Plural |
subrumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumabar
|
|
| 2. Person Singular |
subrumabaris subrumabare
|
|
| 3. Person Singular |
subrumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumarem
|
|
| 2. Person Singular |
subrumares
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaret
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumarer
|
|
| 2. Person Singular |
subrumareris subrumarere
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumabo
|
|
| 2. Person Singular |
subrumabis
|
|
| 3. Person Singular |
subrumabit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumabor
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaberis subrumabere
|
|
| 3. Person Singular |
subrumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumavi
|
|
| 2. Person Singular |
subrumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
subrumavit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumaverunt subrumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
subrumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
subrumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
subrumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumavero
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
subrumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subrumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrumari subrumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
subrumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subrumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subruma
|
! |
| 2. Person Plural |
subrumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subrumato
|
| 3. Person Singular |
subrumato
|
| 2. Person Plural |
subrumatote
|
| 3. Person Plural |
subrumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subrumare
|
|
| Genitiv |
subrumandi
|
|
| Dativ |
subrumando
|
|
| Akkusativ |
subrumandum
|
|
| Ablativ |
subrumando
|
|
| Vokativ |
subrumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrumandus
|
subrumanda
|
subrumandum
|
| Genitiv |
subrumandi
|
subrumandae
|
subrumandi
|
| Dativ |
subrumando
|
subrumandae
|
subrumando
|
| Akkusativ |
subrumandum
|
subrumandam
|
subrumandum
|
| Ablativ |
subrumando
|
subrumanda
|
subrumando
|
| Vokativ |
subrumande
|
subrumanda
|
subrumandum
|
Plural
| Nominativ |
subrumandi
|
subrumandae
|
subrumanda
|
| Genitiv |
subrumandorum
|
subrumandarum
|
subrumandorum
|
| Dativ |
subrumandis
|
subrumandis
|
subrumandis
|
| Akkusativ |
subrumandos
|
subrumandas
|
subrumanda
|
| Ablativ |
subrumandis
|
subrumandis
|
subrumandis
|
| Vokativ |
subrumandi
|
subrumandae
|
subrumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrumans
|
subrumans
|
subrumans
|
| Genitiv |
subrumantis
|
subrumantis
|
subrumantis
|
| Dativ |
subrumanti
|
subrumanti
|
subrumanti
|
| Akkusativ |
subrumantem
|
subrumantem
|
subrumans
|
| Ablativ |
subrumanti subrumante
|
subrumanti subrumante
|
subrumanti subrumante
|
| Vokativ |
subrumans
|
subrumans
|
subrumans
|
Plural
| Nominativ |
subrumantes
|
subrumantes
|
subrumantia
|
| Genitiv |
subrumantium subrumantum
|
subrumantium subrumantum
|
subrumantium subrumantum
|
| Dativ |
subrumantibus
|
subrumantibus
|
subrumantibus
|
| Akkusativ |
subrumantes
|
subrumantes
|
subrumantia
|
| Ablativ |
subrumantibus
|
subrumantibus
|
subrumantibus
|
| Vokativ |
subrumantes
|
subrumantes
|
subrumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrumatus
|
subrumata
|
subrumatum
|
| Genitiv |
subrumati
|
subrumatae
|
subrumati
|
| Dativ |
subrumato
|
subrumatae
|
subrumato
|
| Akkusativ |
subrumatum
|
subrumatam
|
subrumatum
|
| Ablativ |
subrumato
|
subrumata
|
subrumato
|
| Vokativ |
subrumate
|
subrumata
|
subrumatum
|
Plural
| Nominativ |
subrumati
|
subrumatae
|
subrumata
|
| Genitiv |
subrumatorum
|
subrumatarum
|
subrumatorum
|
| Dativ |
subrumatis
|
subrumatis
|
subrumatis
|
| Akkusativ |
subrumatos
|
subrumatas
|
subrumata
|
| Ablativ |
subrumatis
|
subrumatis
|
subrumatis
|
| Vokativ |
subrumati
|
subrumatae
|
subrumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrumaturus
|
subrumatura
|
subrumaturum
|
| Genitiv |
subrumaturi
|
subrumaturae
|
subrumaturi
|
| Dativ |
subrumaturo
|
subrumaturae
|
subrumaturo
|
| Akkusativ |
subrumaturum
|
subrumaturam
|
subrumaturum
|
| Ablativ |
subrumaturo
|
subrumatura
|
subrumaturo
|
| Vokativ |
subrumature
|
subrumatura
|
subrumaturum
|
Plural
| Nominativ |
subrumaturi
|
subrumaturae
|
subrumatura
|
| Genitiv |
subrumaturorum
|
subrumaturarum
|
subrumaturorum
|
| Dativ |
subrumaturis
|
subrumaturis
|
subrumaturis
|
| Akkusativ |
subrumaturos
|
subrumaturas
|
subrumatura
|
| Ablativ |
subrumaturis
|
subrumaturis
|
subrumaturis
|
| Vokativ |
subrumaturi
|
subrumaturae
|
subrumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subrumatum
|
subrumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumo
|
|
| 2. Person Singular |
subrumas
|
|
| 3. Person Singular |
subrumat
|
|
| 1. Person Plural |
subrumamus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumatis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumor
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaris subrumare
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumamur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumamini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumem
|
|
| 2. Person Singular |
subrumes
|
|
| 3. Person Singular |
subrumet
|
|
| 1. Person Plural |
subrumemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumer
|
|
| 2. Person Singular |
subrumeris subrumere
|
|
| 3. Person Singular |
subrumetur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumemur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumemini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumabam
|
|
| 2. Person Singular |
subrumabas
|
|
| 3. Person Singular |
subrumabat
|
|
| 1. Person Plural |
subrumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumabar
|
|
| 2. Person Singular |
subrumabaris subrumabare
|
|
| 3. Person Singular |
subrumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumarem
|
|
| 2. Person Singular |
subrumares
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaret
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumarer
|
|
| 2. Person Singular |
subrumareris subrumarere
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumabo
|
|
| 2. Person Singular |
subrumabis
|
|
| 3. Person Singular |
subrumabit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumabor
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaberis subrumabere
|
|
| 3. Person Singular |
subrumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
subrumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
subrumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
subrumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumavi
|
|
| 2. Person Singular |
subrumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
subrumavit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumaverunt subrumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
subrumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
subrumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
subrumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumavero
|
|
| 2. Person Singular |
subrumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subrumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
subrumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
subrumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
subrumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
subrumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subrumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrumari subrumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
subrumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subrumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subruma
|
! |
| 2. Person Plural |
subrumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subrumato
|
| 3. Person Singular |
subrumato
|
| 2. Person Plural |
subrumatote
|
| 3. Person Plural |
subrumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subrumare
|
|
| Genitiv |
subrumandi
|
|
| Dativ |
subrumando
|
|
| Akkusativ |
subrumandum
|
|
| Ablativ |
subrumando
|
|
| Vokativ |
subrumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrumandus
|
subrumanda
|
subrumandum
|
| Genitiv |
subrumandi
|
subrumandae
|
subrumandi
|
| Dativ |
subrumando
|
subrumandae
|
subrumando
|
| Akkusativ |
subrumandum
|
subrumandam
|
subrumandum
|
| Ablativ |
subrumando
|
subrumanda
|
subrumando
|
| Vokativ |
subrumande
|
subrumanda
|
subrumandum
|
Plural
| Nominativ |
subrumandi
|
subrumandae
|
subrumanda
|
| Genitiv |
subrumandorum
|
subrumandarum
|
subrumandorum
|
| Dativ |
subrumandis
|
subrumandis
|
subrumandis
|
| Akkusativ |
subrumandos
|
subrumandas
|
subrumanda
|
| Ablativ |
subrumandis
|
subrumandis
|
subrumandis
|
| Vokativ |
subrumandi
|
subrumandae
|
subrumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrumans
|
subrumans
|
subrumans
|
| Genitiv |
subrumantis
|
subrumantis
|
subrumantis
|
| Dativ |
subrumanti
|
subrumanti
|
subrumanti
|
| Akkusativ |
subrumantem
|
subrumantem
|
subrumans
|
| Ablativ |
subrumanti subrumante
|
subrumanti subrumante
|
subrumanti subrumante
|
| Vokativ |
subrumans
|
subrumans
|
subrumans
|
Plural
| Nominativ |
subrumantes
|
subrumantes
|
subrumantia
|
| Genitiv |
subrumantium subrumantum
|
subrumantium subrumantum
|
subrumantium subrumantum
|
| Dativ |
subrumantibus
|
subrumantibus
|
subrumantibus
|
| Akkusativ |
subrumantes
|
subrumantes
|
subrumantia
|
| Ablativ |
subrumantibus
|
subrumantibus
|
subrumantibus
|
| Vokativ |
subrumantes
|
subrumantes
|
subrumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrumatus
|
subrumata
|
subrumatum
|
| Genitiv |
subrumati
|
subrumatae
|
subrumati
|
| Dativ |
subrumato
|
subrumatae
|
subrumato
|
| Akkusativ |
subrumatum
|
subrumatam
|
subrumatum
|
| Ablativ |
subrumato
|
subrumata
|
subrumato
|
| Vokativ |
subrumate
|
subrumata
|
subrumatum
|
Plural
| Nominativ |
subrumati
|
subrumatae
|
subrumata
|
| Genitiv |
subrumatorum
|
subrumatarum
|
subrumatorum
|
| Dativ |
subrumatis
|
subrumatis
|
subrumatis
|
| Akkusativ |
subrumatos
|
subrumatas
|
subrumata
|
| Ablativ |
subrumatis
|
subrumatis
|
subrumatis
|
| Vokativ |
subrumati
|
subrumatae
|
subrumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrumaturus
|
subrumatura
|
subrumaturum
|
| Genitiv |
subrumaturi
|
subrumaturae
|
subrumaturi
|
| Dativ |
subrumaturo
|
subrumaturae
|
subrumaturo
|
| Akkusativ |
subrumaturum
|
subrumaturam
|
subrumaturum
|
| Ablativ |
subrumaturo
|
subrumatura
|
subrumaturo
|
| Vokativ |
subrumature
|
subrumatura
|
subrumaturum
|
Plural
| Nominativ |
subrumaturi
|
subrumaturae
|
subrumatura
|
| Genitiv |
subrumaturorum
|
subrumaturarum
|
subrumaturorum
|
| Dativ |
subrumaturis
|
subrumaturis
|
subrumaturis
|
| Akkusativ |
subrumaturos
|
subrumaturas
|
subrumatura
|
| Ablativ |
subrumaturis
|
subrumaturis
|
subrumaturis
|
| Vokativ |
subrumaturi
|
subrumaturae
|
subrumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subrumatum
|
subrumatu
|