Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilo
|
ich schimmere hervor |
| 2. Person Singular |
subrutilas
|
du schimmerst hervor |
| 3. Person Singular |
subrutilat
|
er/sie/es schimmert hervor |
| 1. Person Plural |
subrutilamus
|
wir schimmern hervor |
| 2. Person Plural |
subrutilatis
|
ihr schimmert hervor |
| 3. Person Plural |
subrutilant
|
sie schimmern hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilor
|
ich werde hervorgeschimmert |
| 2. Person Singular |
subrutilaris subrutilare
|
du wirst hervorgeschimmert |
| 3. Person Singular |
subrutilatur
|
er/sie/es wird hervorgeschimmert |
| 1. Person Plural |
subrutilamur
|
wir werden hervorgeschimmert |
| 2. Person Plural |
subrutilamini
|
ihr werdet hervorgeschimmert |
| 3. Person Plural |
subrutilantur
|
sie werden hervorgeschimmert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilem
|
ich schimmere hervor |
| 2. Person Singular |
subrutiles
|
du schimmerst hervor |
| 3. Person Singular |
subrutilet
|
er/sie/es schimmere hervor |
| 1. Person Plural |
subrutilemus
|
wir schimmern hervor |
| 2. Person Plural |
subrutiletis
|
ihr schimmert hervor |
| 3. Person Plural |
subrutilent
|
sie schimmern hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutiler
|
ich werde hervorgeschimmert |
| 2. Person Singular |
subrutileris subrutilere
|
du werdest hervorgeschimmert |
| 3. Person Singular |
subrutiletur
|
er/sie/es werde hervorgeschimmert |
| 1. Person Plural |
subrutilemur
|
wir werden hervorgeschimmert |
| 2. Person Plural |
subrutilemini
|
ihr werdet hervorgeschimmert |
| 3. Person Plural |
subrutilentur
|
sie werden hervorgeschimmert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilabam
|
ich schimmerte hervor |
| 2. Person Singular |
subrutilabas
|
du schimmertest hervor |
| 3. Person Singular |
subrutilabat
|
er/sie/es schimmerte hervor |
| 1. Person Plural |
subrutilabamus
|
wir schimmerten hervor |
| 2. Person Plural |
subrutilabatis
|
ihr schimmertet hervor |
| 3. Person Plural |
subrutilabant
|
sie schimmerten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilabar
|
ich wurde hervorgeschimmert |
| 2. Person Singular |
subrutilabaris subrutilabare
|
du wurdest hervorgeschimmert |
| 3. Person Singular |
subrutilabatur
|
er/sie/es wurde hervorgeschimmert |
| 1. Person Plural |
subrutilabamur
|
wir wurden hervorgeschimmert |
| 2. Person Plural |
subrutilabamini
|
ihr wurdet hervorgeschimmert |
| 3. Person Plural |
subrutilabantur
|
sie wurden hervorgeschimmert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilarem
|
ich schimmerte hervor |
| 2. Person Singular |
subrutilares
|
du schimmertest hervor |
| 3. Person Singular |
subrutilaret
|
er/sie/es schimmerte hervor |
| 1. Person Plural |
subrutilaremus
|
wir schimmerten hervor |
| 2. Person Plural |
subrutilaretis
|
ihr schimmertet hervor |
| 3. Person Plural |
subrutilarent
|
sie schimmerten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilarer
|
ich würde hervorgeschimmert |
| 2. Person Singular |
subrutilareris subrutilarere
|
du würdest hervorgeschimmert |
| 3. Person Singular |
subrutilaretur
|
er/sie/es würde hervorgeschimmert |
| 1. Person Plural |
subrutilaremur
|
wir würden hervorgeschimmert |
| 2. Person Plural |
subrutilaremini
|
ihr würdet hervorgeschimmert |
| 3. Person Plural |
subrutilarentur
|
sie würden hervorgeschimmert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilabo
|
ich werde hervorschimmern |
| 2. Person Singular |
subrutilabis
|
du wirst hervorschimmern |
| 3. Person Singular |
subrutilabit
|
er/sie/es wird hervorschimmern |
| 1. Person Plural |
subrutilabimus
|
wir werden hervorschimmern |
| 2. Person Plural |
subrutilabitis
|
ihr werdet hervorschimmern |
| 3. Person Plural |
subrutilabunt
|
sie werden hervorschimmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilabor
|
ich werde hervorgeschimmert werden |
| 2. Person Singular |
subrutilaberis subrutilabere
|
du wirst hervorgeschimmert werden |
| 3. Person Singular |
subrutilabitur
|
er/sie/es wird hervorgeschimmert werden |
| 1. Person Plural |
subrutilabimur
|
wir werden hervorgeschimmert werden |
| 2. Person Plural |
subrutilabimini
|
ihr werdet hervorgeschimmert werden |
| 3. Person Plural |
subrutilabuntur
|
sie werden hervorgeschimmert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilavi
|
ich habe hervorgeschimmert |
| 2. Person Singular |
subrutilavisti
|
du hast hervorgeschimmert |
| 3. Person Singular |
subrutilavit
|
er/sie/es hat hervorgeschimmert |
| 1. Person Plural |
subrutilavimus
|
wir haben hervorgeschimmert |
| 2. Person Plural |
subrutilavistis
|
ihr habt hervorgeschimmert |
| 3. Person Plural |
subrutilaverunt subrutilavere
|
sie haben hervorgeschimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus sum
|
ich bin hervorgeschimmert worden |
| 2. Person Singular |
subrutilatus es
|
du bist hervorgeschimmert worden |
| 3. Person Singular |
subrutilatus est
|
er/sie/es ist hervorgeschimmert worden |
| 1. Person Plural |
subrutilati sumus
|
wir sind hervorgeschimmert worden |
| 2. Person Plural |
subrutilati estis
|
ihr seid hervorgeschimmert worden |
| 3. Person Plural |
subrutilati sunt
|
sie sind hervorgeschimmert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilaverim
|
ich habe hervorgeschimmert |
| 2. Person Singular |
subrutilaveris
|
du habest hervorgeschimmert |
| 3. Person Singular |
subrutilaverit
|
er/sie/es habe hervorgeschimmert |
| 1. Person Plural |
subrutilaverimus
|
wir haben hervorgeschimmert |
| 2. Person Plural |
subrutilaveritis
|
ihr habet hervorgeschimmert |
| 3. Person Plural |
subrutilaverint
|
sie haben hervorgeschimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus sim
|
ich sei hervorgeschimmert worden |
| 2. Person Singular |
subrutilatus sis
|
du seiest hervorgeschimmert worden |
| 3. Person Singular |
subrutilatus sit
|
er/sie/es sei hervorgeschimmert worden |
| 1. Person Plural |
subrutilati simus
|
wir seien hervorgeschimmert worden |
| 2. Person Plural |
subrutilati sitis
|
ihr seiet hervorgeschimmert worden |
| 3. Person Plural |
subrutilati sint
|
sie seien hervorgeschimmert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilaveram
|
ich hatte hervorgeschimmert |
| 2. Person Singular |
subrutilaveras
|
du hattest hervorgeschimmert |
| 3. Person Singular |
subrutilaverat
|
er/sie/es hatte hervorgeschimmert |
| 1. Person Plural |
subrutilaveramus
|
wir hatten hervorgeschimmert |
| 2. Person Plural |
subrutilaveratis
|
ihr hattet hervorgeschimmert |
| 3. Person Plural |
subrutilaverant
|
sie hatten hervorgeschimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus eram
|
ich war hervorgeschimmert worden |
| 2. Person Singular |
subrutilatus eras
|
du warst hervorgeschimmert worden |
| 3. Person Singular |
subrutilatus erat
|
er/sie/es war hervorgeschimmert worden |
| 1. Person Plural |
subrutilati eramus
|
wir waren hervorgeschimmert worden |
| 2. Person Plural |
subrutilati eratis
|
ihr wart hervorgeschimmert worden |
| 3. Person Plural |
subrutilati erant
|
sie waren hervorgeschimmert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilavissem
|
ich hätte hervorgeschimmert |
| 2. Person Singular |
subrutilavisses
|
du hättest hervorgeschimmert |
| 3. Person Singular |
subrutilavisset
|
er/sie/es hätte hervorgeschimmert |
| 1. Person Plural |
subrutilavissemus
|
wir hätten hervorgeschimmert |
| 2. Person Plural |
subrutilavissetis
|
ihr hättet hervorgeschimmert |
| 3. Person Plural |
subrutilavissent
|
sie hätten hervorgeschimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus essem
|
ich wäre hervorgeschimmert worden |
| 2. Person Singular |
subrutilatus esses
|
du wärest hervorgeschimmert worden |
| 3. Person Singular |
subrutilatus esset
|
er/sie/es wäre hervorgeschimmert worden |
| 1. Person Plural |
subrutilati essemus
|
wir wären hervorgeschimmert worden |
| 2. Person Plural |
subrutilati essetis
|
ihr wäret hervorgeschimmert worden |
| 3. Person Plural |
subrutilati essent
|
sie wären hervorgeschimmert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilavero
|
ich werde hervorgeschimmert haben |
| 2. Person Singular |
subrutilaveris
|
du wirst hervorgeschimmert haben |
| 3. Person Singular |
subrutilaverit
|
er/sie/es wird hervorgeschimmert haben |
| 1. Person Plural |
subrutilaverimus
|
wir werden hervorgeschimmert haben |
| 2. Person Plural |
subrutilaveritis
|
ihr werdet hervorgeschimmert haben |
| 3. Person Plural |
subrutilaverint
|
sie werden hervorgeschimmert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus ero
|
ich werde hervorgeschimmert worden sein |
| 2. Person Singular |
subrutilatus eris
|
du wirst hervorgeschimmert worden sein |
| 3. Person Singular |
subrutilatus erit
|
er/sie/es wird hervorgeschimmert worden sein |
| 1. Person Plural |
subrutilati erimus
|
wir werden hervorgeschimmert worden sein |
| 2. Person Plural |
subrutilati eritis
|
ihr werdet hervorgeschimmert worden sein |
| 3. Person Plural |
subrutilati erunt
|
sie werden hervorgeschimmert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrutilare
|
hervorschimmern |
| Vorzeitigkeit |
subrutilavisse
|
hervorgeschimmert haben |
| Nachzeitigkeit |
subrutilaturum esse
|
hervorschimmern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrutilari subrutilarier
|
hervorgeschimmert werden |
| Vorzeitigkeit |
subrutilatum esse
|
hervorgeschimmert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
subrutilatum iri
|
künftig hervorgeschimmert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subrutila
|
schimmere hervor! |
| 2. Person Plural |
subrutilate
|
schimmert hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subrutilato
|
| 3. Person Singular |
subrutilato
|
| 2. Person Plural |
subrutilatote
|
| 3. Person Plural |
subrutilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subrutilare
|
das Hervorschimmern |
| Genitiv |
subrutilandi
|
des Hervorschimmernes |
| Dativ |
subrutilando
|
dem Hervorschimmern |
| Akkusativ |
subrutilandum
|
das Hervorschimmern |
| Ablativ |
subrutilando
|
durch das Hervorschimmern |
| Vokativ |
subrutilande
|
Hervorschimmern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrutilandus
|
subrutilanda
|
subrutilandum
|
| Genitiv |
subrutilandi
|
subrutilandae
|
subrutilandi
|
| Dativ |
subrutilando
|
subrutilandae
|
subrutilando
|
| Akkusativ |
subrutilandum
|
subrutilandam
|
subrutilandum
|
| Ablativ |
subrutilando
|
subrutilanda
|
subrutilando
|
| Vokativ |
subrutilande
|
subrutilanda
|
subrutilandum
|
Plural
| Nominativ |
subrutilandi
|
subrutilandae
|
subrutilanda
|
| Genitiv |
subrutilandorum
|
subrutilandarum
|
subrutilandorum
|
| Dativ |
subrutilandis
|
subrutilandis
|
subrutilandis
|
| Akkusativ |
subrutilandos
|
subrutilandas
|
subrutilanda
|
| Ablativ |
subrutilandis
|
subrutilandis
|
subrutilandis
|
| Vokativ |
subrutilandi
|
subrutilandae
|
subrutilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrutilans
|
subrutilans
|
subrutilans
|
| Genitiv |
subrutilantis
|
subrutilantis
|
subrutilantis
|
| Dativ |
subrutilanti
|
subrutilanti
|
subrutilanti
|
| Akkusativ |
subrutilantem
|
subrutilantem
|
subrutilans
|
| Ablativ |
subrutilanti subrutilante
|
subrutilanti subrutilante
|
subrutilanti subrutilante
|
| Vokativ |
subrutilans
|
subrutilans
|
subrutilans
|
Plural
| Nominativ |
subrutilantes
|
subrutilantes
|
subrutilantia
|
| Genitiv |
subrutilantium subrutilantum
|
subrutilantium subrutilantum
|
subrutilantium subrutilantum
|
| Dativ |
subrutilantibus
|
subrutilantibus
|
subrutilantibus
|
| Akkusativ |
subrutilantes
|
subrutilantes
|
subrutilantia
|
| Ablativ |
subrutilantibus
|
subrutilantibus
|
subrutilantibus
|
| Vokativ |
subrutilantes
|
subrutilantes
|
subrutilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrutilatus
|
subrutilata
|
subrutilatum
|
| Genitiv |
subrutilati
|
subrutilatae
|
subrutilati
|
| Dativ |
subrutilato
|
subrutilatae
|
subrutilato
|
| Akkusativ |
subrutilatum
|
subrutilatam
|
subrutilatum
|
| Ablativ |
subrutilato
|
subrutilata
|
subrutilato
|
| Vokativ |
subrutilate
|
subrutilata
|
subrutilatum
|
Plural
| Nominativ |
subrutilati
|
subrutilatae
|
subrutilata
|
| Genitiv |
subrutilatorum
|
subrutilatarum
|
subrutilatorum
|
| Dativ |
subrutilatis
|
subrutilatis
|
subrutilatis
|
| Akkusativ |
subrutilatos
|
subrutilatas
|
subrutilata
|
| Ablativ |
subrutilatis
|
subrutilatis
|
subrutilatis
|
| Vokativ |
subrutilati
|
subrutilatae
|
subrutilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrutilaturus
|
subrutilatura
|
subrutilaturum
|
| Genitiv |
subrutilaturi
|
subrutilaturae
|
subrutilaturi
|
| Dativ |
subrutilaturo
|
subrutilaturae
|
subrutilaturo
|
| Akkusativ |
subrutilaturum
|
subrutilaturam
|
subrutilaturum
|
| Ablativ |
subrutilaturo
|
subrutilatura
|
subrutilaturo
|
| Vokativ |
subrutilature
|
subrutilatura
|
subrutilaturum
|
Plural
| Nominativ |
subrutilaturi
|
subrutilaturae
|
subrutilatura
|
| Genitiv |
subrutilaturorum
|
subrutilaturarum
|
subrutilaturorum
|
| Dativ |
subrutilaturis
|
subrutilaturis
|
subrutilaturis
|
| Akkusativ |
subrutilaturos
|
subrutilaturas
|
subrutilatura
|
| Ablativ |
subrutilaturis
|
subrutilaturis
|
subrutilaturis
|
| Vokativ |
subrutilaturi
|
subrutilaturae
|
subrutilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subrutilatum
|
subrutilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilo
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilas
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilat
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilamus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilatis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilor
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilaris subrutilare
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilatur
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilamur
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilamini
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilem
|
|
| 2. Person Singular |
subrutiles
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilet
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutiletis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutiler
|
|
| 2. Person Singular |
subrutileris subrutilere
|
|
| 3. Person Singular |
subrutiletur
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilemur
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilemini
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilabam
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilabas
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilabat
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilabamus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilabatis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilabar
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilabaris subrutilabare
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilabatur
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilabamur
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilabamini
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilarem
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilares
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilaret
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilarer
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilareris subrutilarere
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilabo
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilabis
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilabit
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilabimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilabitis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilabor
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilaberis subrutilabere
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilabitur
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilabimur
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilabimini
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilavi
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilavisti
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilavit
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilavimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilavistis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilaverunt subrutilavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilatus es
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilatus est
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilati estis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilaverim
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilati simus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilaveram
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilaveras
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilaverat
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilavissem
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilavisses
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilavisset
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilavero
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subrutilatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
subrutilatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
subrutilatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
subrutilati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
subrutilati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
subrutilati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrutilare
|
|
| Vorzeitigkeit |
subrutilavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subrutilaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subrutilari subrutilarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
subrutilatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
subrutilatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subrutila
|
! |
| 2. Person Plural |
subrutilate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subrutilato
|
| 3. Person Singular |
subrutilato
|
| 2. Person Plural |
subrutilatote
|
| 3. Person Plural |
subrutilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subrutilare
|
|
| Genitiv |
subrutilandi
|
|
| Dativ |
subrutilando
|
|
| Akkusativ |
subrutilandum
|
|
| Ablativ |
subrutilando
|
|
| Vokativ |
subrutilande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrutilandus
|
subrutilanda
|
subrutilandum
|
| Genitiv |
subrutilandi
|
subrutilandae
|
subrutilandi
|
| Dativ |
subrutilando
|
subrutilandae
|
subrutilando
|
| Akkusativ |
subrutilandum
|
subrutilandam
|
subrutilandum
|
| Ablativ |
subrutilando
|
subrutilanda
|
subrutilando
|
| Vokativ |
subrutilande
|
subrutilanda
|
subrutilandum
|
Plural
| Nominativ |
subrutilandi
|
subrutilandae
|
subrutilanda
|
| Genitiv |
subrutilandorum
|
subrutilandarum
|
subrutilandorum
|
| Dativ |
subrutilandis
|
subrutilandis
|
subrutilandis
|
| Akkusativ |
subrutilandos
|
subrutilandas
|
subrutilanda
|
| Ablativ |
subrutilandis
|
subrutilandis
|
subrutilandis
|
| Vokativ |
subrutilandi
|
subrutilandae
|
subrutilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrutilans
|
subrutilans
|
subrutilans
|
| Genitiv |
subrutilantis
|
subrutilantis
|
subrutilantis
|
| Dativ |
subrutilanti
|
subrutilanti
|
subrutilanti
|
| Akkusativ |
subrutilantem
|
subrutilantem
|
subrutilans
|
| Ablativ |
subrutilanti subrutilante
|
subrutilanti subrutilante
|
subrutilanti subrutilante
|
| Vokativ |
subrutilans
|
subrutilans
|
subrutilans
|
Plural
| Nominativ |
subrutilantes
|
subrutilantes
|
subrutilantia
|
| Genitiv |
subrutilantium subrutilantum
|
subrutilantium subrutilantum
|
subrutilantium subrutilantum
|
| Dativ |
subrutilantibus
|
subrutilantibus
|
subrutilantibus
|
| Akkusativ |
subrutilantes
|
subrutilantes
|
subrutilantia
|
| Ablativ |
subrutilantibus
|
subrutilantibus
|
subrutilantibus
|
| Vokativ |
subrutilantes
|
subrutilantes
|
subrutilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrutilatus
|
subrutilata
|
subrutilatum
|
| Genitiv |
subrutilati
|
subrutilatae
|
subrutilati
|
| Dativ |
subrutilato
|
subrutilatae
|
subrutilato
|
| Akkusativ |
subrutilatum
|
subrutilatam
|
subrutilatum
|
| Ablativ |
subrutilato
|
subrutilata
|
subrutilato
|
| Vokativ |
subrutilate
|
subrutilata
|
subrutilatum
|
Plural
| Nominativ |
subrutilati
|
subrutilatae
|
subrutilata
|
| Genitiv |
subrutilatorum
|
subrutilatarum
|
subrutilatorum
|
| Dativ |
subrutilatis
|
subrutilatis
|
subrutilatis
|
| Akkusativ |
subrutilatos
|
subrutilatas
|
subrutilata
|
| Ablativ |
subrutilatis
|
subrutilatis
|
subrutilatis
|
| Vokativ |
subrutilati
|
subrutilatae
|
subrutilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subrutilaturus
|
subrutilatura
|
subrutilaturum
|
| Genitiv |
subrutilaturi
|
subrutilaturae
|
subrutilaturi
|
| Dativ |
subrutilaturo
|
subrutilaturae
|
subrutilaturo
|
| Akkusativ |
subrutilaturum
|
subrutilaturam
|
subrutilaturum
|
| Ablativ |
subrutilaturo
|
subrutilatura
|
subrutilaturo
|
| Vokativ |
subrutilature
|
subrutilatura
|
subrutilaturum
|
Plural
| Nominativ |
subrutilaturi
|
subrutilaturae
|
subrutilatura
|
| Genitiv |
subrutilaturorum
|
subrutilaturarum
|
subrutilaturorum
|
| Dativ |
subrutilaturis
|
subrutilaturis
|
subrutilaturis
|
| Akkusativ |
subrutilaturos
|
subrutilaturas
|
subrutilatura
|
| Ablativ |
subrutilaturis
|
subrutilaturis
|
subrutilaturis
|
| Vokativ |
subrutilaturi
|
subrutilaturae
|
subrutilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subrutilatum
|
subrutilatu
|