Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilio
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
subtilias
|
du schwächst |
| 3. Person Singular |
subtiliat
|
er/sie/es schwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliamus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
subtiliatis
|
ihr schwächt |
| 3. Person Plural |
subtiliant
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilior
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
subtiliaris subtiliare
|
du wirst geschwächt |
| 3. Person Singular |
subtiliatur
|
er/sie/es wird geschwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliamur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
subtiliamini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
subtiliantur
|
sie werden geschwächt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliem
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
subtilies
|
du schwächest |
| 3. Person Singular |
subtiliet
|
er/sie/es schwäche |
| 1. Person Plural |
subtiliemus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
subtilietis
|
ihr schwächet |
| 3. Person Plural |
subtilient
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilier
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
subtilieris subtiliere
|
du werdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
subtilietur
|
er/sie/es werde geschwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliemur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
subtiliemini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
subtilientur
|
sie werden geschwächt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabam
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
subtiliabas
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
subtiliabat
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
subtiliabamus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
subtiliabatis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
subtiliabant
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabar
|
ich wurde geschwächt |
| 2. Person Singular |
subtiliabaris subtiliabare
|
du wurdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
subtiliabatur
|
er/sie/es wurde geschwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliabamur
|
wir wurden geschwächt |
| 2. Person Plural |
subtiliabamini
|
ihr wurdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
subtiliabantur
|
sie wurden geschwächt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliarem
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
subtiliares
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
subtiliaret
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
subtiliaremus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
subtiliaretis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
subtiliarent
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliarer
|
ich würde geschwächt |
| 2. Person Singular |
subtiliareris subtiliarere
|
du würdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
subtiliaretur
|
er/sie/es würde geschwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliaremur
|
wir würden geschwächt |
| 2. Person Plural |
subtiliaremini
|
ihr würdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
subtiliarentur
|
sie würden geschwächt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabo
|
ich werde schwächen |
| 2. Person Singular |
subtiliabis
|
du wirst schwächen |
| 3. Person Singular |
subtiliabit
|
er/sie/es wird schwächen |
| 1. Person Plural |
subtiliabimus
|
wir werden schwächen |
| 2. Person Plural |
subtiliabitis
|
ihr werdet schwächen |
| 3. Person Plural |
subtiliabunt
|
sie werden schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabor
|
ich werde geschwächt werden |
| 2. Person Singular |
subtiliaberis subtiliabere
|
du wirst geschwächt werden |
| 3. Person Singular |
subtiliabitur
|
er/sie/es wird geschwächt werden |
| 1. Person Plural |
subtiliabimur
|
wir werden geschwächt werden |
| 2. Person Plural |
subtiliabimini
|
ihr werdet geschwächt werden |
| 3. Person Plural |
subtiliabuntur
|
sie werden geschwächt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavi
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
subtiliavisti
|
du hast geschwächt |
| 3. Person Singular |
subtiliavit
|
er/sie/es hat geschwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliavimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
subtiliavistis
|
ihr habt geschwächt |
| 3. Person Plural |
subtiliaverunt subtiliavere
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus sum
|
ich bin geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus es
|
du bist geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus est
|
er/sie/es ist geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati sumus
|
wir sind geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati estis
|
ihr seid geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati sunt
|
sie sind geschwächt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliaverim
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
subtiliaveris
|
du habest geschwächt |
| 3. Person Singular |
subtiliaverit
|
er/sie/es habe geschwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliaverimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
subtiliaveritis
|
ihr habet geschwächt |
| 3. Person Plural |
subtiliaverint
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus sim
|
ich sei geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus sis
|
du seiest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus sit
|
er/sie/es sei geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati simus
|
wir seien geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati sitis
|
ihr seiet geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati sint
|
sie seien geschwächt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliaveram
|
ich hatte geschwächt |
| 2. Person Singular |
subtiliaveras
|
du hattest geschwächt |
| 3. Person Singular |
subtiliaverat
|
er/sie/es hatte geschwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliaveramus
|
wir hatten geschwächt |
| 2. Person Plural |
subtiliaveratis
|
ihr hattet geschwächt |
| 3. Person Plural |
subtiliaverant
|
sie hatten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus eram
|
ich war geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus eras
|
du warst geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus erat
|
er/sie/es war geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati eramus
|
wir waren geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati eratis
|
ihr wart geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati erant
|
sie waren geschwächt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavissem
|
ich hätte geschwächt |
| 2. Person Singular |
subtiliavisses
|
du hättest geschwächt |
| 3. Person Singular |
subtiliavisset
|
er/sie/es hätte geschwächt |
| 1. Person Plural |
subtiliavissemus
|
wir hätten geschwächt |
| 2. Person Plural |
subtiliavissetis
|
ihr hättet geschwächt |
| 3. Person Plural |
subtiliavissent
|
sie hätten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus essem
|
ich wäre geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus esses
|
du wärest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus esset
|
er/sie/es wäre geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati essemus
|
wir wären geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati essetis
|
ihr wäret geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati essent
|
sie wären geschwächt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavero
|
ich werde geschwächt haben |
| 2. Person Singular |
subtiliaveris
|
du wirst geschwächt haben |
| 3. Person Singular |
subtiliaverit
|
er/sie/es wird geschwächt haben |
| 1. Person Plural |
subtiliaverimus
|
wir werden geschwächt haben |
| 2. Person Plural |
subtiliaveritis
|
ihr werdet geschwächt haben |
| 3. Person Plural |
subtiliaverint
|
sie werden geschwächt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus ero
|
ich werde geschwächt worden sein |
| 2. Person Singular |
subtiliatus eris
|
du wirst geschwächt worden sein |
| 3. Person Singular |
subtiliatus erit
|
er/sie/es wird geschwächt worden sein |
| 1. Person Plural |
subtiliati erimus
|
wir werden geschwächt worden sein |
| 2. Person Plural |
subtiliati eritis
|
ihr werdet geschwächt worden sein |
| 3. Person Plural |
subtiliati erunt
|
sie werden geschwächt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subtiliare
|
schwächen |
| Vorzeitigkeit |
subtiliavisse
|
geschwächt haben |
| Nachzeitigkeit |
subtiliaturum esse
|
schwächen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subtiliari subtiliarier
|
geschwächt werden |
| Vorzeitigkeit |
subtiliatum esse
|
geschwächt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
subtiliatum iri
|
künftig geschwächt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subtilia
|
schwäche; schwäch! |
| 2. Person Plural |
subtiliate
|
schwächt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subtiliato
|
| 3. Person Singular |
subtiliato
|
| 2. Person Plural |
subtiliatote
|
| 3. Person Plural |
subtilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subtiliare
|
das Schwächen |
| Genitiv |
subtiliandi
|
des Schwächens |
| Dativ |
subtiliando
|
dem Schwächen |
| Akkusativ |
subtiliandum
|
das Schwächen |
| Ablativ |
subtiliando
|
durch das Schwächen |
| Vokativ |
subtiliande
|
Schwächen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliandus
|
subtilianda
|
subtiliandum
|
| Genitiv |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtiliandi
|
| Dativ |
subtiliando
|
subtiliandae
|
subtiliando
|
| Akkusativ |
subtiliandum
|
subtiliandam
|
subtiliandum
|
| Ablativ |
subtiliando
|
subtilianda
|
subtiliando
|
| Vokativ |
subtiliande
|
subtilianda
|
subtiliandum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtilianda
|
| Genitiv |
subtiliandorum
|
subtiliandarum
|
subtiliandorum
|
| Dativ |
subtiliandis
|
subtiliandis
|
subtiliandis
|
| Akkusativ |
subtiliandos
|
subtiliandas
|
subtilianda
|
| Ablativ |
subtiliandis
|
subtiliandis
|
subtiliandis
|
| Vokativ |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtilians
|
subtilians
|
subtilians
|
| Genitiv |
subtiliantis
|
subtiliantis
|
subtiliantis
|
| Dativ |
subtilianti
|
subtilianti
|
subtilianti
|
| Akkusativ |
subtiliantem
|
subtiliantem
|
subtilians
|
| Ablativ |
subtilianti subtiliante
|
subtilianti subtiliante
|
subtilianti subtiliante
|
| Vokativ |
subtilians
|
subtilians
|
subtilians
|
Plural
| Nominativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
| Genitiv |
subtiliantium subtiliantum
|
subtiliantium subtiliantum
|
subtiliantium subtiliantum
|
| Dativ |
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
| Akkusativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
| Ablativ |
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
| Vokativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliatus
|
subtiliata
|
subtiliatum
|
| Genitiv |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliati
|
| Dativ |
subtiliato
|
subtiliatae
|
subtiliato
|
| Akkusativ |
subtiliatum
|
subtiliatam
|
subtiliatum
|
| Ablativ |
subtiliato
|
subtiliata
|
subtiliato
|
| Vokativ |
subtiliate
|
subtiliata
|
subtiliatum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliata
|
| Genitiv |
subtiliatorum
|
subtiliatarum
|
subtiliatorum
|
| Dativ |
subtiliatis
|
subtiliatis
|
subtiliatis
|
| Akkusativ |
subtiliatos
|
subtiliatas
|
subtiliata
|
| Ablativ |
subtiliatis
|
subtiliatis
|
subtiliatis
|
| Vokativ |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliaturus
|
subtiliatura
|
subtiliaturum
|
| Genitiv |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliaturi
|
| Dativ |
subtiliaturo
|
subtiliaturae
|
subtiliaturo
|
| Akkusativ |
subtiliaturum
|
subtiliaturam
|
subtiliaturum
|
| Ablativ |
subtiliaturo
|
subtiliatura
|
subtiliaturo
|
| Vokativ |
subtiliature
|
subtiliatura
|
subtiliaturum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliatura
|
| Genitiv |
subtiliaturorum
|
subtiliaturarum
|
subtiliaturorum
|
| Dativ |
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
| Akkusativ |
subtiliaturos
|
subtiliaturas
|
subtiliatura
|
| Ablativ |
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
| Vokativ |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subtiliatum
|
subtiliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilio
|
ich verdünne |
| 2. Person Singular |
subtilias
|
du verdünnst |
| 3. Person Singular |
subtiliat
|
er/sie/es verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliamus
|
wir verdünnen |
| 2. Person Plural |
subtiliatis
|
ihr verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtiliant
|
sie verdünnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilior
|
ich werde verdünnt |
| 2. Person Singular |
subtiliaris subtiliare
|
du wirst verdünnt |
| 3. Person Singular |
subtiliatur
|
er/sie/es wird verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliamur
|
wir werden verdünnt |
| 2. Person Plural |
subtiliamini
|
ihr werdet verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtiliantur
|
sie werden verdünnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliem
|
ich verdünne |
| 2. Person Singular |
subtilies
|
du verdünnest |
| 3. Person Singular |
subtiliet
|
er/sie/es verdünne |
| 1. Person Plural |
subtiliemus
|
wir verdünnen |
| 2. Person Plural |
subtilietis
|
ihr verdünnet |
| 3. Person Plural |
subtilient
|
sie verdünnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilier
|
ich werde verdünnt |
| 2. Person Singular |
subtilieris subtiliere
|
du werdest verdünnt |
| 3. Person Singular |
subtilietur
|
er/sie/es werde verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliemur
|
wir werden verdünnt |
| 2. Person Plural |
subtiliemini
|
ihr werdet verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtilientur
|
sie werden verdünnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabam
|
ich verdünnte |
| 2. Person Singular |
subtiliabas
|
du verdünntest |
| 3. Person Singular |
subtiliabat
|
er/sie/es verdünnte |
| 1. Person Plural |
subtiliabamus
|
wir verdünnten |
| 2. Person Plural |
subtiliabatis
|
ihr verdünntet |
| 3. Person Plural |
subtiliabant
|
sie verdünnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabar
|
ich wurde verdünnt |
| 2. Person Singular |
subtiliabaris subtiliabare
|
du wurdest verdünnt |
| 3. Person Singular |
subtiliabatur
|
er/sie/es wurde verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliabamur
|
wir wurden verdünnt |
| 2. Person Plural |
subtiliabamini
|
ihr wurdet verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtiliabantur
|
sie wurden verdünnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliarem
|
ich verdünnte |
| 2. Person Singular |
subtiliares
|
du verdünntest |
| 3. Person Singular |
subtiliaret
|
er/sie/es verdünnte |
| 1. Person Plural |
subtiliaremus
|
wir verdünnten |
| 2. Person Plural |
subtiliaretis
|
ihr verdünntet |
| 3. Person Plural |
subtiliarent
|
sie verdünnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliarer
|
ich würde verdünnt |
| 2. Person Singular |
subtiliareris subtiliarere
|
du würdest verdünnt |
| 3. Person Singular |
subtiliaretur
|
er/sie/es würde verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliaremur
|
wir würden verdünnt |
| 2. Person Plural |
subtiliaremini
|
ihr würdet verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtiliarentur
|
sie würden verdünnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabo
|
ich werde verdünnen |
| 2. Person Singular |
subtiliabis
|
du wirst verdünnen |
| 3. Person Singular |
subtiliabit
|
er/sie/es wird verdünnen |
| 1. Person Plural |
subtiliabimus
|
wir werden verdünnen |
| 2. Person Plural |
subtiliabitis
|
ihr werdet verdünnen |
| 3. Person Plural |
subtiliabunt
|
sie werden verdünnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabor
|
ich werde verdünnt werden |
| 2. Person Singular |
subtiliaberis subtiliabere
|
du wirst verdünnt werden |
| 3. Person Singular |
subtiliabitur
|
er/sie/es wird verdünnt werden |
| 1. Person Plural |
subtiliabimur
|
wir werden verdünnt werden |
| 2. Person Plural |
subtiliabimini
|
ihr werdet verdünnt werden |
| 3. Person Plural |
subtiliabuntur
|
sie werden verdünnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavi
|
ich habe verdünnt |
| 2. Person Singular |
subtiliavisti
|
du hast verdünnt |
| 3. Person Singular |
subtiliavit
|
er/sie/es hat verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliavimus
|
wir haben verdünnt |
| 2. Person Plural |
subtiliavistis
|
ihr habt verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtiliaverunt subtiliavere
|
sie haben verdünnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus sum
|
ich bin verdünnt worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus es
|
du bist verdünnt worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus est
|
er/sie/es ist verdünnt worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati sumus
|
wir sind verdünnt worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati estis
|
ihr seid verdünnt worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati sunt
|
sie sind verdünnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliaverim
|
ich habe verdünnt |
| 2. Person Singular |
subtiliaveris
|
du habest verdünnt |
| 3. Person Singular |
subtiliaverit
|
er/sie/es habe verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliaverimus
|
wir haben verdünnt |
| 2. Person Plural |
subtiliaveritis
|
ihr habet verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtiliaverint
|
sie haben verdünnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus sim
|
ich sei verdünnt worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus sis
|
du seiest verdünnt worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus sit
|
er/sie/es sei verdünnt worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati simus
|
wir seien verdünnt worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati sitis
|
ihr seiet verdünnt worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati sint
|
sie seien verdünnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliaveram
|
ich hatte verdünnt |
| 2. Person Singular |
subtiliaveras
|
du hattest verdünnt |
| 3. Person Singular |
subtiliaverat
|
er/sie/es hatte verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliaveramus
|
wir hatten verdünnt |
| 2. Person Plural |
subtiliaveratis
|
ihr hattet verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtiliaverant
|
sie hatten verdünnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus eram
|
ich war verdünnt worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus eras
|
du warst verdünnt worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus erat
|
er/sie/es war verdünnt worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati eramus
|
wir waren verdünnt worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati eratis
|
ihr wart verdünnt worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati erant
|
sie waren verdünnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavissem
|
ich hätte verdünnt |
| 2. Person Singular |
subtiliavisses
|
du hättest verdünnt |
| 3. Person Singular |
subtiliavisset
|
er/sie/es hätte verdünnt |
| 1. Person Plural |
subtiliavissemus
|
wir hätten verdünnt |
| 2. Person Plural |
subtiliavissetis
|
ihr hättet verdünnt |
| 3. Person Plural |
subtiliavissent
|
sie hätten verdünnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus essem
|
ich wäre verdünnt worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus esses
|
du wärest verdünnt worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus esset
|
er/sie/es wäre verdünnt worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati essemus
|
wir wären verdünnt worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati essetis
|
ihr wäret verdünnt worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati essent
|
sie wären verdünnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavero
|
ich werde verdünnt haben |
| 2. Person Singular |
subtiliaveris
|
du wirst verdünnt haben |
| 3. Person Singular |
subtiliaverit
|
er/sie/es wird verdünnt haben |
| 1. Person Plural |
subtiliaverimus
|
wir werden verdünnt haben |
| 2. Person Plural |
subtiliaveritis
|
ihr werdet verdünnt haben |
| 3. Person Plural |
subtiliaverint
|
sie werden verdünnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus ero
|
ich werde verdünnt worden sein |
| 2. Person Singular |
subtiliatus eris
|
du wirst verdünnt worden sein |
| 3. Person Singular |
subtiliatus erit
|
er/sie/es wird verdünnt worden sein |
| 1. Person Plural |
subtiliati erimus
|
wir werden verdünnt worden sein |
| 2. Person Plural |
subtiliati eritis
|
ihr werdet verdünnt worden sein |
| 3. Person Plural |
subtiliati erunt
|
sie werden verdünnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subtiliare
|
verdünnen |
| Vorzeitigkeit |
subtiliavisse
|
verdünnt haben |
| Nachzeitigkeit |
subtiliaturum esse
|
verdünnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subtiliari subtiliarier
|
verdünnt werden |
| Vorzeitigkeit |
subtiliatum esse
|
verdünnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
subtiliatum iri
|
künftig verdünnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subtilia
|
verdünne; verdünn! |
| 2. Person Plural |
subtiliate
|
verdünnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subtiliato
|
| 3. Person Singular |
subtiliato
|
| 2. Person Plural |
subtiliatote
|
| 3. Person Plural |
subtilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subtiliare
|
das Verdünnen |
| Genitiv |
subtiliandi
|
des Verdünnens |
| Dativ |
subtiliando
|
dem Verdünnen |
| Akkusativ |
subtiliandum
|
das Verdünnen |
| Ablativ |
subtiliando
|
durch das Verdünnen |
| Vokativ |
subtiliande
|
Verdünnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliandus
|
subtilianda
|
subtiliandum
|
| Genitiv |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtiliandi
|
| Dativ |
subtiliando
|
subtiliandae
|
subtiliando
|
| Akkusativ |
subtiliandum
|
subtiliandam
|
subtiliandum
|
| Ablativ |
subtiliando
|
subtilianda
|
subtiliando
|
| Vokativ |
subtiliande
|
subtilianda
|
subtiliandum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtilianda
|
| Genitiv |
subtiliandorum
|
subtiliandarum
|
subtiliandorum
|
| Dativ |
subtiliandis
|
subtiliandis
|
subtiliandis
|
| Akkusativ |
subtiliandos
|
subtiliandas
|
subtilianda
|
| Ablativ |
subtiliandis
|
subtiliandis
|
subtiliandis
|
| Vokativ |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtilians
|
subtilians
|
subtilians
|
| Genitiv |
subtiliantis
|
subtiliantis
|
subtiliantis
|
| Dativ |
subtilianti
|
subtilianti
|
subtilianti
|
| Akkusativ |
subtiliantem
|
subtiliantem
|
subtilians
|
| Ablativ |
subtilianti subtiliante
|
subtilianti subtiliante
|
subtilianti subtiliante
|
| Vokativ |
subtilians
|
subtilians
|
subtilians
|
Plural
| Nominativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
| Genitiv |
subtiliantium subtiliantum
|
subtiliantium subtiliantum
|
subtiliantium subtiliantum
|
| Dativ |
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
| Akkusativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
| Ablativ |
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
| Vokativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliatus
|
subtiliata
|
subtiliatum
|
| Genitiv |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliati
|
| Dativ |
subtiliato
|
subtiliatae
|
subtiliato
|
| Akkusativ |
subtiliatum
|
subtiliatam
|
subtiliatum
|
| Ablativ |
subtiliato
|
subtiliata
|
subtiliato
|
| Vokativ |
subtiliate
|
subtiliata
|
subtiliatum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliata
|
| Genitiv |
subtiliatorum
|
subtiliatarum
|
subtiliatorum
|
| Dativ |
subtiliatis
|
subtiliatis
|
subtiliatis
|
| Akkusativ |
subtiliatos
|
subtiliatas
|
subtiliata
|
| Ablativ |
subtiliatis
|
subtiliatis
|
subtiliatis
|
| Vokativ |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliaturus
|
subtiliatura
|
subtiliaturum
|
| Genitiv |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliaturi
|
| Dativ |
subtiliaturo
|
subtiliaturae
|
subtiliaturo
|
| Akkusativ |
subtiliaturum
|
subtiliaturam
|
subtiliaturum
|
| Ablativ |
subtiliaturo
|
subtiliatura
|
subtiliaturo
|
| Vokativ |
subtiliature
|
subtiliatura
|
subtiliaturum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliatura
|
| Genitiv |
subtiliaturorum
|
subtiliaturarum
|
subtiliaturorum
|
| Dativ |
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
| Akkusativ |
subtiliaturos
|
subtiliaturas
|
subtiliatura
|
| Ablativ |
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
| Vokativ |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subtiliatum
|
subtiliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilio
|
ich verfeinere |
| 2. Person Singular |
subtilias
|
du verfeinerst |
| 3. Person Singular |
subtiliat
|
er/sie/es verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliamus
|
wir verfeinern |
| 2. Person Plural |
subtiliatis
|
ihr verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtiliant
|
sie verfeinern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilior
|
ich werde verfeinert |
| 2. Person Singular |
subtiliaris subtiliare
|
du wirst verfeinert |
| 3. Person Singular |
subtiliatur
|
er/sie/es wird verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliamur
|
wir werden verfeinert |
| 2. Person Plural |
subtiliamini
|
ihr werdet verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtiliantur
|
sie werden verfeinert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliem
|
ich verfeinere |
| 2. Person Singular |
subtilies
|
du verfeinerst |
| 3. Person Singular |
subtiliet
|
er/sie/es verfeinere |
| 1. Person Plural |
subtiliemus
|
wir verfeinern |
| 2. Person Plural |
subtilietis
|
ihr verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtilient
|
sie verfeinern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtilier
|
ich werde verfeinert |
| 2. Person Singular |
subtilieris subtiliere
|
du werdest verfeinert |
| 3. Person Singular |
subtilietur
|
er/sie/es werde verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliemur
|
wir werden verfeinert |
| 2. Person Plural |
subtiliemini
|
ihr werdet verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtilientur
|
sie werden verfeinert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabam
|
ich verfeinerte |
| 2. Person Singular |
subtiliabas
|
du verfeinertest |
| 3. Person Singular |
subtiliabat
|
er/sie/es verfeinerte |
| 1. Person Plural |
subtiliabamus
|
wir verfeinerten |
| 2. Person Plural |
subtiliabatis
|
ihr verfeinertet |
| 3. Person Plural |
subtiliabant
|
sie verfeinerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabar
|
ich wurde verfeinert |
| 2. Person Singular |
subtiliabaris subtiliabare
|
du wurdest verfeinert |
| 3. Person Singular |
subtiliabatur
|
er/sie/es wurde verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliabamur
|
wir wurden verfeinert |
| 2. Person Plural |
subtiliabamini
|
ihr wurdet verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtiliabantur
|
sie wurden verfeinert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliarem
|
ich verfeinerte |
| 2. Person Singular |
subtiliares
|
du verfeinertest |
| 3. Person Singular |
subtiliaret
|
er/sie/es verfeinerte |
| 1. Person Plural |
subtiliaremus
|
wir verfeinerten |
| 2. Person Plural |
subtiliaretis
|
ihr verfeinertet |
| 3. Person Plural |
subtiliarent
|
sie verfeinerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliarer
|
ich würde verfeinert |
| 2. Person Singular |
subtiliareris subtiliarere
|
du würdest verfeinert |
| 3. Person Singular |
subtiliaretur
|
er/sie/es würde verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliaremur
|
wir würden verfeinert |
| 2. Person Plural |
subtiliaremini
|
ihr würdet verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtiliarentur
|
sie würden verfeinert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabo
|
ich werde verfeinern |
| 2. Person Singular |
subtiliabis
|
du wirst verfeinern |
| 3. Person Singular |
subtiliabit
|
er/sie/es wird verfeinern |
| 1. Person Plural |
subtiliabimus
|
wir werden verfeinern |
| 2. Person Plural |
subtiliabitis
|
ihr werdet verfeinern |
| 3. Person Plural |
subtiliabunt
|
sie werden verfeinern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliabor
|
ich werde verfeinert werden |
| 2. Person Singular |
subtiliaberis subtiliabere
|
du wirst verfeinert werden |
| 3. Person Singular |
subtiliabitur
|
er/sie/es wird verfeinert werden |
| 1. Person Plural |
subtiliabimur
|
wir werden verfeinert werden |
| 2. Person Plural |
subtiliabimini
|
ihr werdet verfeinert werden |
| 3. Person Plural |
subtiliabuntur
|
sie werden verfeinert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavi
|
ich habe verfeinert |
| 2. Person Singular |
subtiliavisti
|
du hast verfeinert |
| 3. Person Singular |
subtiliavit
|
er/sie/es hat verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliavimus
|
wir haben verfeinert |
| 2. Person Plural |
subtiliavistis
|
ihr habt verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtiliaverunt subtiliavere
|
sie haben verfeinert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus sum
|
ich bin verfeinert worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus es
|
du bist verfeinert worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus est
|
er/sie/es ist verfeinert worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati sumus
|
wir sind verfeinert worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati estis
|
ihr seid verfeinert worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati sunt
|
sie sind verfeinert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliaverim
|
ich habe verfeinert |
| 2. Person Singular |
subtiliaveris
|
du habest verfeinert |
| 3. Person Singular |
subtiliaverit
|
er/sie/es habe verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliaverimus
|
wir haben verfeinert |
| 2. Person Plural |
subtiliaveritis
|
ihr habet verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtiliaverint
|
sie haben verfeinert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus sim
|
ich sei verfeinert worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus sis
|
du seiest verfeinert worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus sit
|
er/sie/es sei verfeinert worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati simus
|
wir seien verfeinert worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati sitis
|
ihr seiet verfeinert worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati sint
|
sie seien verfeinert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliaveram
|
ich hatte verfeinert |
| 2. Person Singular |
subtiliaveras
|
du hattest verfeinert |
| 3. Person Singular |
subtiliaverat
|
er/sie/es hatte verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliaveramus
|
wir hatten verfeinert |
| 2. Person Plural |
subtiliaveratis
|
ihr hattet verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtiliaverant
|
sie hatten verfeinert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus eram
|
ich war verfeinert worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus eras
|
du warst verfeinert worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus erat
|
er/sie/es war verfeinert worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati eramus
|
wir waren verfeinert worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati eratis
|
ihr wart verfeinert worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati erant
|
sie waren verfeinert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavissem
|
ich hätte verfeinert |
| 2. Person Singular |
subtiliavisses
|
du hättest verfeinert |
| 3. Person Singular |
subtiliavisset
|
er/sie/es hätte verfeinert |
| 1. Person Plural |
subtiliavissemus
|
wir hätten verfeinert |
| 2. Person Plural |
subtiliavissetis
|
ihr hättet verfeinert |
| 3. Person Plural |
subtiliavissent
|
sie hätten verfeinert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus essem
|
ich wäre verfeinert worden |
| 2. Person Singular |
subtiliatus esses
|
du wärest verfeinert worden |
| 3. Person Singular |
subtiliatus esset
|
er/sie/es wäre verfeinert worden |
| 1. Person Plural |
subtiliati essemus
|
wir wären verfeinert worden |
| 2. Person Plural |
subtiliati essetis
|
ihr wäret verfeinert worden |
| 3. Person Plural |
subtiliati essent
|
sie wären verfeinert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliavero
|
ich werde verfeinert haben |
| 2. Person Singular |
subtiliaveris
|
du wirst verfeinert haben |
| 3. Person Singular |
subtiliaverit
|
er/sie/es wird verfeinert haben |
| 1. Person Plural |
subtiliaverimus
|
wir werden verfeinert haben |
| 2. Person Plural |
subtiliaveritis
|
ihr werdet verfeinert haben |
| 3. Person Plural |
subtiliaverint
|
sie werden verfeinert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
subtiliatus ero
|
ich werde verfeinert worden sein |
| 2. Person Singular |
subtiliatus eris
|
du wirst verfeinert worden sein |
| 3. Person Singular |
subtiliatus erit
|
er/sie/es wird verfeinert worden sein |
| 1. Person Plural |
subtiliati erimus
|
wir werden verfeinert worden sein |
| 2. Person Plural |
subtiliati eritis
|
ihr werdet verfeinert worden sein |
| 3. Person Plural |
subtiliati erunt
|
sie werden verfeinert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subtiliare
|
verfeinern |
| Vorzeitigkeit |
subtiliavisse
|
verfeinert haben |
| Nachzeitigkeit |
subtiliaturum esse
|
verfeinern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
subtiliari subtiliarier
|
verfeinert werden |
| Vorzeitigkeit |
subtiliatum esse
|
verfeinert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
subtiliatum iri
|
künftig verfeinert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
subtilia
|
verfeinere! |
| 2. Person Plural |
subtiliate
|
verfeinert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
subtiliato
|
| 3. Person Singular |
subtiliato
|
| 2. Person Plural |
subtiliatote
|
| 3. Person Plural |
subtilianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
subtiliare
|
das Verfeinern |
| Genitiv |
subtiliandi
|
des Verfeinernes |
| Dativ |
subtiliando
|
dem Verfeinern |
| Akkusativ |
subtiliandum
|
das Verfeinern |
| Ablativ |
subtiliando
|
durch das Verfeinern |
| Vokativ |
subtiliande
|
Verfeinern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliandus
|
subtilianda
|
subtiliandum
|
| Genitiv |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtiliandi
|
| Dativ |
subtiliando
|
subtiliandae
|
subtiliando
|
| Akkusativ |
subtiliandum
|
subtiliandam
|
subtiliandum
|
| Ablativ |
subtiliando
|
subtilianda
|
subtiliando
|
| Vokativ |
subtiliande
|
subtilianda
|
subtiliandum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtilianda
|
| Genitiv |
subtiliandorum
|
subtiliandarum
|
subtiliandorum
|
| Dativ |
subtiliandis
|
subtiliandis
|
subtiliandis
|
| Akkusativ |
subtiliandos
|
subtiliandas
|
subtilianda
|
| Ablativ |
subtiliandis
|
subtiliandis
|
subtiliandis
|
| Vokativ |
subtiliandi
|
subtiliandae
|
subtilianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtilians
|
subtilians
|
subtilians
|
| Genitiv |
subtiliantis
|
subtiliantis
|
subtiliantis
|
| Dativ |
subtilianti
|
subtilianti
|
subtilianti
|
| Akkusativ |
subtiliantem
|
subtiliantem
|
subtilians
|
| Ablativ |
subtilianti subtiliante
|
subtilianti subtiliante
|
subtilianti subtiliante
|
| Vokativ |
subtilians
|
subtilians
|
subtilians
|
Plural
| Nominativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
| Genitiv |
subtiliantium subtiliantum
|
subtiliantium subtiliantum
|
subtiliantium subtiliantum
|
| Dativ |
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
| Akkusativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
| Ablativ |
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
subtiliantibus
|
| Vokativ |
subtiliantes
|
subtiliantes
|
subtiliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliatus
|
subtiliata
|
subtiliatum
|
| Genitiv |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliati
|
| Dativ |
subtiliato
|
subtiliatae
|
subtiliato
|
| Akkusativ |
subtiliatum
|
subtiliatam
|
subtiliatum
|
| Ablativ |
subtiliato
|
subtiliata
|
subtiliato
|
| Vokativ |
subtiliate
|
subtiliata
|
subtiliatum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliata
|
| Genitiv |
subtiliatorum
|
subtiliatarum
|
subtiliatorum
|
| Dativ |
subtiliatis
|
subtiliatis
|
subtiliatis
|
| Akkusativ |
subtiliatos
|
subtiliatas
|
subtiliata
|
| Ablativ |
subtiliatis
|
subtiliatis
|
subtiliatis
|
| Vokativ |
subtiliati
|
subtiliatae
|
subtiliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
subtiliaturus
|
subtiliatura
|
subtiliaturum
|
| Genitiv |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliaturi
|
| Dativ |
subtiliaturo
|
subtiliaturae
|
subtiliaturo
|
| Akkusativ |
subtiliaturum
|
subtiliaturam
|
subtiliaturum
|
| Ablativ |
subtiliaturo
|
subtiliatura
|
subtiliaturo
|
| Vokativ |
subtiliature
|
subtiliatura
|
subtiliaturum
|
Plural
| Nominativ |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliatura
|
| Genitiv |
subtiliaturorum
|
subtiliaturarum
|
subtiliaturorum
|
| Dativ |
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
| Akkusativ |
subtiliaturos
|
subtiliaturas
|
subtiliatura
|
| Ablativ |
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
subtiliaturis
|
| Vokativ |
subtiliaturi
|
subtiliaturae
|
subtiliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
subtiliatum
|
subtiliatu
|